مدیریت

This study examines the management of the Teacher Competency Improvement Program at UPT SMA Negeri 10 Jeneponto, describing the processes of planning, organizing, implementing, and supervising/evaluating, as well as identifying the supporting and inhibiting factors in its implementation. This study employed a qualitative approach with a descriptive research design. The research informants consisted of the principal and teachers. Data were collected through observation, interviews, and documentation. Data analysis techniques included data reduction, data presentation, and conclusion drawing, while data validity was ensured through source and technique triangulation. The results showed that the management of the Teacher Competency Improvement Program at UPT SMA Negeri 10 Jeneponto was carried out through the four management functions proposed by George R. Terry, namely planning, organizing, implementing, and supervising/evaluating. Planning was conducted by identifying teachers' competency needs based on learning conditions, supervision results, and professional development needs, adjusted to the school's programs and available resources. Organizing was carried out through assigning teachers according to their areas of expertise, coordination, teacher involvement, and facilitation of participation in professional development programs. Implementation was conducted through the Teacher Professional Education Program (PPG), Subject Teachers' Working Groups (MGMP), training, workshops, and the utilization of digital technology, which resulted in positive changes in teaching practices, such as the use of more varied teaching methods and media and improved classroom management. Supervision/evaluation was conducted through academic supervision, Teacher Performance Assessment (PKG), classroom observation, and evaluation of teachers' competency development as a basis for mentoring and further program development. Supporting factors included support from the school and the Education Office, teacher participation, and the involvement of MGMP, while inhibiting factors included limited budgets and inadequate facilities and infrastructure, particularly technological devices, internet access, and training facilities. To address these challenges, the school implemented priority-setting and optimized the available resources. Thus, the management of the program has been implemented systematically and continuously, although it has not yet been fully optimal due to resource limitations.

این پژوهش به بررسی مدیریت برنامه ارتقاء شایستگی معلمان در UPT SMA Negeri 10 Jeneponto می‌پردازد و فرآیندهای برنامه‌ریزی، سازماندهی، اجرا و نظارت/ارزشیابی را توصیف می‌کند و همچنین عوامل حمایتی و بازدارنده در اجرای آن را شناسایی می‌نماید. این پژوهش با رویکرد کیفی و طرح پژوهش توصیفی انجام شده است. مشارکت‌کنندگان پژوهش شامل مدیر مدرسه و معلمان بودند. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و اسناد جمع‌آوری شدند. تکنیک‌های تحلیل داده شامل کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری بود و روایی داده‌ها از طریق مثلث‌سازی منبع و روش تضمین شد. نتایج نشان داد که مدیریت برنامه ارتقاء شایستگی معلمان در UPT SMA Negeri 10 Jeneponto از طریق چهار وظیفه مدیریتی پیشنهادی George R. Terry، یعنی برنامه‌ریزی، سازماندهی، اجرا و نظارت/ارزشیابی انجام می‌شود. برنامه‌ریزی با شناسایی نیازهای شایستگی معلمان بر اساس شرایط یادگیری، نتایج نظارت و نیازهای توسعه حرفه‌ای، متناسب با برنامه‌های مدرسه و منابع موجود صورت گرفت. سازماندهی از طریق تخصیص معلمان بر اساس حوزه تخصصی، هماهنگی، مشارکت معلمان و تسهیل حضور در برنامه‌های توسعه حرفه‌ای انجام شد. اجرا از طریق برنامه آموزش حرفه‌ای معلمان (PPG)، گروه‌های کاری معلمان موضوعی (MGMP)، آموزش، کارگاه‌ها و بهره‌گیری از فناوری دیجیتال انجام شد که منجر به تغییرات مثبت در شیوه‌های تدریس، مانند استفاده از روش‌ها و رسانه‌های متنوع‌تر و بهبود مدیریت کلاس گردید. نظارت/ارزشیابی از طریق نظارت آموزشی، ارزیابی عملکرد معلمان (PKG)، مشاهده کلاس و ارزیابی توسعه شایستگی معلمان به عنوان مبنایی برای مشاوره و توسعه بیشتر برنامه انجام شد. عوامل حمایتی شامل حمایت مدرسه و اداره آموزش، مشارکت معلمان و مشارکت MGMP بود، در حالی که عوامل بازدارنده شامل محدودیت بودجه و ناکافی بودن امکانات و زیرساخت‌ها، به ویژه تجهیزات فناوری، دسترسی به اینترنت و امکانات آموزشی بود. برای مقابله با این چالش‌ها، مدرسه اولویت‌بندی و بهینه‌سازی منابع موجود را اجرا کرد. بنابراین، مدیریت برنامه به صورت نظام‌مند و مستمر اجرا شده است، هرچند به دلیل محدودیت منابع هنوز به طور کامل بهینه نشده است.

This qualitative case study examined how selected coaches, parents, adolescent athletes, and local sport-organization representatives described restrictions on concurrent participation in football and futsal in Blitar City. The core sample comprised two coaches, four parents, and four athletes aged 14–15 years; the archived manuscript did not retain the exact number of federation representatives, so the total sample requires verification. Data sources included semi-structured interviews, observations, and selected organizational documents collected mainly from late February to April 2026. A Miles–Huberman–Saldaña data-management cycle supported thematic comparison of purposively selected contrasting cases. Participants described two broad orientations: restriction justified by perceived injury, workload, schedule, and technical concerns; and conditional support based on coordinated schedules and perceived complementary practice. Restricted athletes described reduced autonomy, secrecy, anxiety, exhaustion, and diminished accomplishment, whereas permitted athletes described more open communication and perceived technical benefits. These are participant-reported experiences, not clinical burnout diagnoses or objective evidence of skill transfer. Calendar overlap was identified as a perceived institutional pressure, but the underlying event-level schedule evidence was not retained in the manuscript. The contrasting-case sampling may have amplified the two-orientation pattern. Ethics approval, parental permission, adolescent assent, and the number of organizational informants must be confirmed from original records before publication.

این مطالعه موردی کیفی به بررسی توصیفات مربیان منتخب، والدین، ورزشکاران نوجوان و نمایندگان سازمان‌های ورزشی محلی درباره محدودیت‌های مشارکت همزمان در فوتبال و فوتسال در شهر بلیتر پرداخت. نمونه اصلی شامل دو مربی، چهار والد و چهار ورزشکار ۱۴ تا ۱۵ ساله بود؛ نسخه بایگانی‌شده مقاله تعداد دقیق نمایندگان فدراسیون را حفظ نکرده است، بنابراین مجموع نمونه نیازمند تأیید است. منابع داده شامل مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته، مشاهدات و اسناد منتخب سازمانی بود که عمدتاً از اواخر فوریه تا آوریل ۲۰۲۶ جمع‌آوری شد. چرخه مدیریت داده Miles–Huberman–Saldaña برای مقایسه موضوعی موارد متضاد انتخاب‌شده به صورت هدفمند به کار رفت. مشارکت‌کنندگان دو رویکرد کلی را توصیف کردند: محدودیت با توجیه نگرانی‌های ادراک‌شده درباره آسیب، بارکاری، برنامه زمانی و مسائل فنی؛ و حمایت مشروط بر اساس هماهنگی برنامه‌ها و تمرین مکمل ادراک‌شده. ورزشکاران محدودشده کاهش خودمختاری، پنهان‌کاری، اضطراب، خستگی و کاهش احساس موفقیت را گزارش کردند، در حالی که ورزشکاران مجاز به مشارکت، ارتباط بازتر و منافع فنی ادراک‌شده را بیان نمودند. این‌ها تجارب گزارش‌شده توسط مشارکت‌کنندگان هستند و نه تشخیص بالینی فرسودگی شغلی یا شواهد عینی انتقال مهارت. همپوشانی تقویمی به عنوان فشار نهادی ادراک‌شده شناسایی شد، اما شواهد برنامه‌ریزی رویدادها در سطح زیرین در مقاله حفظ نشده است. نمونه‌گیری موارد متضاد ممکن است الگوی دو رویکرد را تقویت کرده باشد. تأییدیه اخلاقی، اجازه والدین، رضایت نوجوانان و تعداد مطلعان سازمانی باید پیش از انتشار از سوابق اصلی تأیید شود.

Against the backdrop of “Healthy China” and urban renewal, urban sports parks are critical public spaces for promoting residents’ active health. Taking Sanjiang Sports Park in Mianyang as a case, this study used a mixed-methods approach integrating Post-Occupancy Evaluation (POE) with the Kano–IPA model to evaluate spatial performance and health service functions. Based on 236 valid questionnaires, the results showed that user-oriented facility planning, safety design, and age-inclusive configuration significantly improved usage willingness and experience satisfaction. Core shortcomings included insufficient access convenience, rest facilities, and age-friendly facilities for the elderly and children. Targeted design and refined management can effectively enhance user perception, and a tiered governance model helps improve the health service capacity of public spaces. This study enriches the POE framework of sports parks and provides a reference for the optimization of health-oriented public spaces.

در بستر سیاست «چین سالم» و نوسازی شهری، پارک‌های ورزشی شهری به عنوان فضاهای عمومی حیاتی برای ارتقای سلامت فعال ساکنان مطرح هستند. این پژوهش با انتخاب پارک ورزشی Sanjiang در شهر میانیانگ به عنوان مطالعه موردی، با بهره‌گیری از رویکرد روش‌های ترکیبی و ادغام ارزیابی پس از بهره‌برداری (POE) با مدل Kano–IPA، به ارزیابی عملکرد فضایی و کارکردهای خدمات سلامت پرداخت. بر اساس ۲۳۶ پرسشنامه معتبر، نتایج نشان داد که برنامه‌ریزی تسهیلات مبتنی بر نیاز کاربران، طراحی ایمنی و پیکربندی فراگیر سنی به طور معناداری تمایل به استفاده و رضایت از تجربه را افزایش می‌دهد. کمبودهای اصلی شامل دسترسی ناکافی، کمبود امکانات استراحت و کمبود تسهیلات مناسب برای سالمندان و کودکان بود. طراحی هدفمند و مدیریت دقیق می‌تواند به طور مؤثری ادراک کاربران را ارتقا دهد و مدل حکمرانی لایه‌ای به بهبود ظرفیت خدمات سلامت فضاهای عمومی کمک می‌کند. این پژوهش چارچوب POE پارک‌های ورزشی را غنی‌تر ساخته و مرجعی برای بهینه‌سازی فضاهای عمومی سلامت‌محور ارائه می‌دهد.

Basketball training imposes multiple demands on athletes, which can be classified as external load (EL), internal load (IL), and cognitive load (CL). Although coach behavior is known to influence athletes’ responses during training, its relationship with different load dimensions remains poorly understood. The aim of this study was to analyze coach behavior throughout the competitive microcycle and determining its influence on CL, EL and IL. A longitudinal observational descriptive study was conducted over 10 weeks with 12 professional female basketball players. A total of 25 training sessions were analyzed and categorized according to their position within the microcycle (MD-5 to MD-1). EL was assessed using Player Load and Average Player Load (Avg PL) via inertial devices. IL was quantified through TRIMP, RPE, and sRPE. CL was measured using cognitive RPE Cog and sRPE Cog. Coach behavior was coded using the Coaching Behaviour Assessment System (CBAS), grouping behaviors into three categories: SUPPORT, PUNISHMENT, and INSTRUCTION. Kruskal–Wallis tests, Spearman correlations, simple linear regressions, and Mann–Whitney U tests were applied. Significant differences were found between session types for RPE, sRPE, sRPE Cog, and Avg PL (p < 0.05), showing a progressive reduction as match day approached. SUPPORT and INSTRUCTION showed very large correlations with RPE Cog (r=−0.78 and r=+0.79, respectively; p < 0.001), explaining >60% of its variance. PUNISHMENT was significantly associated with both cognitive load and subjective internal load variables. No significant associations were found between coach behavior and objective EL or IL measures. Coach behavior was associated with cognitive load in professional basketball training, independently of task design or microcycle timing. Its monitoring and structured planning may contribute to a more precise and comprehensive management of training loads.

تمرین بسکتبال، مطالبات متعددی را بر ورزشکاران تحمیل می‌کند که می‌توان آن‌ها را به‌عنوان بار خارجی (EL)، بار داخلی (IL) و بار شناختی (CL) طبقه‌بندی کرد. اگرچه رفتار مربی به‌عنوان عاملی تأثیرگذار بر واکنش‌های ورزشکاران در طول تمرین شناخته شده است، اما ارتباط آن با ابعاد مختلف بار تمرینی همچنان به‌خوبی درک نشده است. هدف این مطالعه، تحلیل رفتار مربی در طول میکروسیکل رقابتی و تعیین تأثیر آن بر CL، EL و IL بود. یک مطالعه توصیفی مشاهده‌ای طولی به مدت ۱۰ هفته بر روی ۱۲ بازیکن حرفه‌ای بسکتبال زن انجام شد. در مجموع ۲۵ جلسه تمرینی مورد تحلیل قرار گرفت و بر اساس موقعیت آن‌ها در میکروسیکل (از MD-5 تا MD-1) دسته‌بندی شدند. EL با استفاده از Player Load و میانگین Player Load (Avg PL) از طریق دستگاه‌های اینرسی اندازه‌گیری شد. IL از طریق TRIMP، RPE و sRPE کمی‌سازی گردید. CL با استفاده از RPE Cog شناختی و sRPE Cog اندازه‌گیری شد. رفتار مربی با استفاده از سیستم ارزیابی رفتار مربیگری (CBAS) کدگذاری شد و رفتارها در سه دسته حمایت (SUPPORT)، تنبیه (PUNISHMENT) و آموزش (INSTRUCTION) گروه‌بندی شدند. آزمون‌های Kruskal–Wallis، همبستگی اسپیرمن، رگرسیون خطی ساده و آزمون Mann–Whitney U به کار گرفته شد. تفاوت معناداری بین انواع جلسات برای RPE، sRPE، sRPE Cog و Avg PL (p < 0.05) مشاهده شد که کاهش تدریجی آن‌ها با نزدیک شدن به روز مسابقه را نشان داد. SUPPORT و INSTRUCTION همبستگی بسیار بالایی با RPE Cog (به‌ترتیب r=−0.78 و r=+0.79؛ p < 0.001) نشان دادند و بیش از ۶۰٪ واریانس آن را تبیین کردند. PUNISHMENT با هر دو متغیر بار شناختی و بار داخلی ذهنی به طور معناداری مرتبط بود. هیچ ارتباط معناداری بین رفتار مربی و شاخص‌های عینی EL یا IL مشاهده نشد. رفتار مربی به طور مستقل از طراحی وظیفه یا زمان‌بندی میکروسیکل، با بار شناختی در تمرینات بسکتبال حرفه‌ای مرتبط بود. پایش و برنامه‌ریزی ساختاریافته آن می‌تواند به مدیریت دقیق‌تر و جامع‌تر بارهای تمرینی کمک کند.

This study aims to analyze and measure the impact of the Islamic boarding school economic strengthening program on the financial independence indicators of active students and alumni, evaluate the usefulness of entrepreneurship training, and identify challenges in supporting facilities for the business ecosystem at Al-Khoirot Islamic Boarding School in Malang. This is motivated by the importance of Islamic boarding schools integrating religious education with life skills to address the challenges of global economic disruption. Using descriptive quantitative methods through questionnaires and observations, this study involved 40 respondents selected by purposive sampling, divided into 20 alumni and 20 active students. The results showed that the majority of alumni (85%) felt the real impact of this program, where 75% of them have successfully owned their own businesses, and 70% acknowledged the usefulness of the entrepreneurship training received. In the active student cluster, 75% felt ready to be economically independent after graduation, with 65% planning to start a business, although only 60% considered the current availability of facilities adequate. This study concludes that the economic ecosystem of the Al-Khoirot Islamic Boarding School has proven effective in producing financially independent students and alumni, but the institution's management needs to immediately modernize production equipment and expand business space to maintain the long-term sustainability of the program.

این پژوهش با هدف تحلیل و سنجش تأثیر برنامه تقویت اقتصاد مدرسه علمیه بر شاخص‌های استقلال مالی دانش‌آموزان فعال و فارغ‌التحصیلان، ارزیابی میزان سودمندی آموزش‌های کارآفرینی و شناسایی چالش‌های موجود در زمینه امکانات حمایتی برای زیست‌بوم کسب‌وکار در مدرسه علمیه الخیرات مالانگ انجام شده است. انگیزه این پژوهش اهمیت ادغام آموزش دینی با مهارت‌های زندگی در مدارس علمیه به منظور مواجهه با چالش‌های اختلالات اقتصادی جهانی است. این مطالعه با استفاده از روش توصیفی-کمّی از طریق پرسشنامه و مشاهده، با مشارکت ۴۰ نفر از پاسخ‌دهندگان که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند (۲۰ نفر فارغ‌التحصیل و ۲۰ نفر دانش‌آموز فعال) انجام شد. نتایج نشان داد که اکثریت فارغ‌التحصیلان (۸۵٪) تأثیر واقعی این برنامه را احساس کرده‌اند، به‌طوری‌که ۷۵٪ از آنان موفق به راه‌اندازی کسب‌وکار شخصی شده‌اند و ۷۰٪ سودمندی آموزش‌های کارآفرینی دریافتی را تأیید کردند. در گروه دانش‌آموزان فعال، ۷۵٪ احساس آمادگی برای استقلال اقتصادی پس از فارغ‌التحصیلی داشتند و ۶۵٪ برنامه‌ریزی برای شروع کسب‌وکار داشتند، هرچند تنها ۶۰٪ امکانات موجود را کافی ارزیابی کردند. این پژوهش نتیجه می‌گیرد که زیست‌بوم اقتصادی مدرسه علمیه الخیرات در تربیت دانش‌آموزان و فارغ‌التحصیلان مستقل از نظر مالی مؤثر بوده است، اما مدیریت این مؤسسه باید فوراً نسبت به نوسازی تجهیزات تولید و گسترش فضای کسب‌وکار اقدام کند تا پایداری بلندمدت برنامه حفظ شود.

Introduction Regurgitation and reingestion (R&R) is a widely observed, yet poorly understood, abnormal ingestive behavior among zoo-housed apes, including gorillas. While frequently characterized as a stereotypical behavior, emerging hypotheses suggest R&R may serve metabolic or self-regulatory functions in response to altered feeding patterns in captivity. Methods In this study, we investigated which patterns of activity and food intake are associated with increased likelihood of R&R events in 21 male western lowland gorillas across five zoological institutions in the United States. Behavioral observations were recorded using focal and instantaneous sampling to generate activity budgets of R&R behavior. Results R&R was found to be negatively correlated with the time spent feeding and to occur more frequently in the afternoons. Predictive modeling identified high-risk behavioral sequences that may be associated with increased likelihood of R&R. R&R was frequently preceded by travel, feeding, and inactivity, suggesting a potential link to satiety signaling or boredom. Nutrient data were also analyzed to determine whether certain food items were disproportionately associated with the behavior. Commercial primate chow, fruit juice, cabbage, nuts, and carrots were among the foods most likely to be regurgitated and reingested. Discussion These results support the hypothesis that both behavioral context and dietary composition contribute to the expression of R&R in captive gorillas. This research may help identify opportunities for refining feeding strategies and enrichment protocols to mitigate the occurrence of R&R in managed care populations.

مقدمه: بازگرداندن و بازخوردن (R&R) رفتاری غیرطبیعی در خوردن است که به طور گسترده‌ای در میان میمون‌های بزرگ نگهداری‌شده در باغ‌وحش، از جمله گوریل‌ها، مشاهده می‌شود اما به خوبی درک نشده است. اگرچه این رفتار اغلب به عنوان یک رفتار قالبی توصیف می‌شود، فرضیه‌های جدید پیشنهاد می‌کنند که R&R ممکن است عملکردهای متابولیک یا خودتنظیمی در پاسخ به الگوهای تغذیه‌ای تغییر یافته در اسارت داشته باشد. روش‌ها: در این مطالعه، الگوهای فعالیت و دریافت غذایی که با افزایش احتمال وقوع رویدادهای R&R در ۲۱ گوریل نر غربی جلگه‌ای در پنج مؤسسه جانورشناسی در ایالات متحده مرتبط هستند، بررسی شد. مشاهدات رفتاری با استفاده از نمونه‌گیری متمرکز و لحظه‌ای ثبت شد تا بودجه فعالیت رفتار R&R تهیه شود. نتایج: مشخص شد که R&R با مدت زمان صرف‌شده برای تغذیه همبستگی منفی دارد و بیشتر در ساعات بعدازظهر رخ می‌دهد. مدل‌سازی پیش‌بینانه توالی‌های رفتاری پرخطر را شناسایی کرد که ممکن است با افزایش احتمال R&R مرتبط باشند. R&R اغلب پس از جابه‌جایی، تغذیه و بی‌تحرکی رخ می‌دهد که نشان‌دهنده ارتباط احتمالی با سیگنال‌های سیری یا کسالت است. داده‌های تغذیه‌ای نیز مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت تا مشخص شود آیا برخی از اقلام غذایی به طور نامتناسبی با این رفتار مرتبط هستند یا خیر. خوراک تجاری پریمات، آب‌میوه، کلم، آجیل و هویج از جمله غذاهایی بودند که بیشترین احتمال بازگرداندن و بازخوردن را داشتند. بحث: این نتایج از این فرضیه حمایت می‌کند که هم زمینه رفتاری و هم ترکیب رژیم غذایی در بروز R&R در گوریل‌های اسیر نقش دارند. این پژوهش می‌تواند به شناسایی فرصت‌هایی برای اصلاح راهبردهای تغذیه و پروتکل‌های غنی‌سازی به منظور کاهش وقوع R&R در جمعیت‌های تحت مدیریت کمک کند.

Xizang, China, has complex alpine ecosystems and supports a diversity of primates. However, systematic survey data on the current distribution and population characteristics of the white-cheeked macaque ( Macaca leucogenys ) and the Arunachal macaque ( Macaca munzala ) in Xizang remain limited. To determine the spatial distributions and troop sizes of the two macaque species, line-transect surveys and camera-trap monitoring were conducted in Shannan City and Nyingchi City, Xizang, in 2025. The surveys recorded 11 troops of Arunachal macaques in Himalayan fir forests and forest-edge habitats at elevations of 2,000–3,000 m in Cona City, Shannan City and 10 troops of white-cheeked macaques in habitats, ranging from evergreen broad-leaved forest to mixed coniferous–broad-leaved forest at elevations of 1,395–2,700 m in Gedang Township and Damu Township, Medog County, Nyingchi City. Average troop size was approximately 14 individuals for the Arunachal macaque and 17 individuals for the white-cheeked macaque. Troops of both species included adults, subadults and infants and the presence of infants indicated normal reproductive activity. This study provides the first systematic documentation of the current distribution ranges, habitat preferences and social structure of these two macaque species in Xizang, thereby providing baseline data for subsequent conservation assessments and management decisions.

استان تبت (شی‌زانگ) در چین دارای اکوسیستم‌های آلپی پیچیده‌ای است و از تنوع بالایی از نخستی‌ها پشتیبانی می‌کند. با این حال، داده‌های پیمایشی نظام‌مند درباره پراکنش کنونی و ویژگی‌های جمعیتی ماکاک گونه سفیدگونه (Macaca leucogenys) و ماکاک آروناچال (Macaca munzala) در تبت همچنان محدود است. به‌منظور تعیین پراکنش مکانی و اندازه گروه‌های این دو گونه ماکاک، پیمایش‌های خطی و پایش با دوربین تله‌ای در سال ۲۰۲۵ در شهرهای شان‌نان و نینگ‌چی، تبت انجام شد. در این پیمایش‌ها، ۱۱ گروه ماکاک آروناچال در جنگل‌های صنوبر هیمالیایی و زیستگاه‌های حاشیه جنگل در ارتفاعات ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ متر در شهر کُنا، شان‌نان و ۱۰ گروه ماکاک سفیدگونه در زیستگاه‌هایی از جنگل‌های همیشه‌سبز پهن‌برگ تا جنگل‌های مخلوط سوزنی‌برگ-پهن‌برگ در ارتفاعات ۱۳۹۵ تا ۲۷۰۰ متر در بخش‌های گدانگ و دمو، شهرستان مدوگ، نینگ‌چی ثبت شد. میانگین اندازه گروه برای ماکاک آروناچال تقریباً ۱۴ فرد و برای ماکاک سفیدگونه ۱۷ فرد بود. گروه‌های هر دو گونه شامل بالغین، نیمه‌بالغین و نوزادان بودند و حضور نوزادان نشان‌دهنده فعالیت تولیدمثلی طبیعی بود. این مطالعه نخستین مستندسازی نظام‌مند از محدوده پراکنش کنونی، ترجیحات زیستگاهی و ساختار اجتماعی این دو گونه ماکاک در تبت را ارائه می‌دهد و داده‌های پایه‌ای برای ارزیابی‌های حفاظتی و تصمیم‌گیری‌های مدیریتی بعدی فراهم می‌کند.

This study investigates the role of community-based schools in enhancing access to quality education in rural Nigeria and South Africa. A descriptive survey research design was adopted for the study. The population comprised individuals actively involved with community-based schools in selected rural communities across both countries. A total sample of 300 respondents (150 from Nigeria and 150 from South Africa) was selected using a multi-stage sampling technique involving purposive, stratified, and simple random sampling methods. Data were collected using a structured instrument titled Community-Based Schools Educational Access and Quality Questionnaire (CBSEAQ). The instrument’s validity was established through expert review for content and face validity, while its reliability was confirmed through a pilot test, yielding a Cronbach’s alpha coefficient of 0.82. Trained research assistants administered the questionnaire and ensured informed consent and respondent anonymity. The researchers analysed the data using SPSS, employing descriptive statistics and inferential tests such as t-tests and chi-square tests to compare responses between countries. The findings revealed that community-based schools improve access to quality education, reduce educational disparities, and enhance school effectiveness through active community participation. However, inadequate infrastructure and weak policy implementation continue to limit access to education, while Nigeria shows greater access to education through community-based schools than South Africa because of stronger community involvement. The study recommended strengthening the implementation of community-based education policies through adequate funding, effective monitoring, and improved rural infrastructure. It also emphasises promoting community participation in school governance, continuous teacher development, regular evaluation, and enhanced collaboration between Nigeria and South Africa to share best practices and improve educational access and quality.

این مطالعه به بررسی نقش مدارس مبتنی بر جامعه در ارتقای دسترسی به آموزش با کیفیت در مناطق روستایی نیجریه و آفریقای جنوبی می‌پردازد. طرح پژوهش از نوع توصیفی-پیمایشی انتخاب شد. جامعه آماری شامل افرادی بود که به طور فعال با مدارس مبتنی بر جامعه در جوامع روستایی منتخب هر دو کشور همکاری داشتند. نمونه‌ای متشکل از ۳۰۰ نفر (۱۵۰ نفر از نیجریه و ۱۵۰ نفر از آفریقای جنوبی) با استفاده از روش نمونه‌گیری چندمرحله‌ای شامل نمونه‌گیری هدفمند، طبقه‌ای و تصادفی ساده انتخاب شد. داده‌ها با استفاده از ابزار ساختاریافته‌ای با عنوان «پرسشنامه دسترسی و کیفیت آموزشی مدارس مبتنی بر جامعه» (CBSEAQ) جمع‌آوری گردید. روایی ابزار از طریق بازبینی خبرگان برای روایی محتوا و ظاهری تأیید شد و پایایی آن از طریق آزمون مقدماتی با ضریب آلفای کرونباخ ۰٫۸۲ مورد تأیید قرار گرفت. دستیاران پژوهشی آموزش‌دیده پرسشنامه را اجرا کرده و رضایت آگاهانه و ناشناس بودن پاسخ‌دهندگان را تضمین کردند. پژوهشگران داده‌ها را با استفاده از نرم‌افزار SPSS و به‌کارگیری آمار توصیفی و آزمون‌های استنباطی مانند آزمون t و آزمون کای‌دو برای مقایسه پاسخ‌ها بین دو کشور تحلیل کردند. یافته‌ها نشان داد که مدارس مبتنی بر جامعه موجب بهبود دسترسی به آموزش با کیفیت، کاهش نابرابری‌های آموزشی و ارتقای اثربخشی مدارس از طریق مشارکت فعال جامعه می‌شوند. با این حال، زیرساخت ناکافی و ضعف در اجرای سیاست‌ها همچنان دسترسی به آموزش را محدود می‌کند و نیجریه به دلیل مشارکت قوی‌تر جامعه، دسترسی بیشتری به آموزش از طریق مدارس مبتنی بر جامعه نسبت به آفریقای جنوبی دارد. مطالعه پیشنهاد می‌کند که اجرای سیاست‌های آموزش مبتنی بر جامعه از طریق تأمین مالی کافی، نظارت مؤثر و بهبود زیرساخت‌های روستایی تقویت شود. همچنین بر ترویج مشارکت جامعه در مدیریت مدارس، توسعه مستمر معلمان، ارزیابی منظم و افزایش همکاری بین نیجریه و آفریقای جنوبی برای به‌اشتراک‌گذاری تجارب موفق و بهبود دسترسی و کیفیت آموزشی تأکید می‌کند.

This qualitative, descriptive phenomenological study examines how Muhammad Iqdam Kholid communicates religious and social values at Majelis Taklim Sabilu Taubah in Blitar. Drawing on the underlying research report, it considers sermon recordings and transcripts, observations, interviews, field notes, and visual documentation. Informant accounts are grouped by organizers or representatives, in-person congregants, local micro-traders, and digital followers. Thematic coding identifies recurring rhetorical practices and values, which are interpreted through ethos, pathos, and logos alongside the Islamic principles of hikmah, mau'izhah hasanah, and mujadalah. The findings describe accessible Indonesian and Javanese language, humor, dialogue, scriptural explanation, and digital circulation as ways of making religious advice approachable. Sermons link repentance, worship, and moral character with solidarity, tolerance, social care, and responsible livelihoods. The article shows how rhetorical choices connect persuasion, community belonging, and the local economy within one setting. Practitioners can pair inclusive speech with religious grounding, audience participation, and fair management of gathering spaces. Because the report lacks longitudinal evidence, these findings concern documented practices and participant interpretations rather than proven behavioral change.

این پژوهش کیفی با رویکرد پدیدارشناسی توصیفی به بررسی نحوه انتقال ارزش‌های دینی و اجتماعی توسط محمد اقدم خولید در مجلس تعلیم سبیل التوبه در بلیتر می‌پردازد. با استناد به گزارش پژوهشی مبنا، داده‌ها شامل ضبط و رونویسی خطبه‌ها، مشاهدات، مصاحبه‌ها، یادداشت‌های میدانی و مستندسازی تصویری است. روایت‌های مطلعان در گروه‌های برگزارکنندگان یا نمایندگان، حضار حضوری، خرده‌فروشان محلی و دنبال‌کنندگان دیجیتال دسته‌بندی شده‌اند. کدگذاری تماتیک به شناسایی شیوه‌ها و ارزش‌های بلاغی تکرارشونده منجر شده که از منظر اتوس، پاتوس و لوگوس و همچنین اصول اسلامی حکمت، موعظه حسنه و مجادله تفسیر می‌شوند. یافته‌ها نشان می‌دهد استفاده از زبان اندونزیایی و جاوه‌ای قابل فهم، طنز، گفت‌وگو، تبیین متنی و انتشار دیجیتال، توصیه‌های دینی را دسترس‌پذیر می‌سازد. خطبه‌ها توبه، عبادت و اخلاق را با همبستگی، مدارا، مراقبت اجتماعی و معیشت مسئولانه پیوند می‌دهند. این مقاله نشان می‌دهد چگونه انتخاب‌های بلاغی، اقناع، تعلق اجتماعی و اقتصاد محلی را در یک بستر به هم متصل می‌کند. کنشگران می‌توانند سخن فراگیر را با بنیان دینی، مشارکت مخاطب و مدیریت عادلانه فضای تجمع همراه سازند. با توجه به فقدان شواهد طولی در این گزارش، یافته‌ها صرفاً به شیوه‌های مستند و تفسیر مشارکت‌کنندگان مربوط است و نه تغییر رفتاری اثبات‌شده.

This study aims to describe the optimization of academic supervision through the Ruang GTK application in improving teacher performance at UPT SMKN 8 Luwu and to identify the factors that support and hinder its implementation. The study employed a qualitative approach using an exploratory descriptive method. Data were collected through interviews, observations, and documentation involving the principal, the vice principal for curriculum, teachers, and the school supervisor. The results indicate that the Ruang GTK Application enhances the effectiveness of academic supervision through digital scheduling, real-time observation, structured feedback, and cloud-based data storage that supports data-driven decision-making. Supporting factors include teacher commitment, a culture of collective learning, and the application’s user-friendly design. Conversely, inhibiting factors include limited internet connectivity and technical system issues. Thus, the optimization of academic supervision through the Ruang GTK App contributes to improving the quality of supervision management and fostering the continuous professional development of teachers.

هدف این پژوهش توصیف بهینه‌سازی نظارت آموزشی از طریق اپلیکیشن Ruang GTK در بهبود عملکرد معلمان در UPT SMKN 8 Luwu و شناسایی عوامل حمایت‌کننده و بازدارنده در اجرای آن است. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش توصیفی-اکتشافی انجام شده است. داده‌ها از طریق مصاحبه، مشاهده و مستندسازی با مشارکت مدیر مدرسه، معاون آموزشی، معلمان و ناظر مدرسه گردآوری گردید. نتایج نشان می‌دهد که اپلیکیشن Ruang GTK اثربخشی نظارت آموزشی را از طریق زمان‌بندی دیجیتال، مشاهده در زمان واقعی، بازخورد ساختاریافته و ذخیره‌سازی داده‌ها بر بستر ابر که از تصمیم‌گیری مبتنی بر داده حمایت می‌کند، افزایش می‌دهد. عوامل حمایت‌کننده شامل تعهد معلمان، فرهنگ یادگیری جمعی و طراحی کاربرپسند اپلیکیشن است. در مقابل، عوامل بازدارنده شامل محدودیت اتصال به اینترنت و مشکلات فنی سیستم می‌باشد. بنابراین، بهینه‌سازی نظارت آموزشی از طریق اپلیکیشن Ruang GTK به ارتقاء کیفیت مدیریت نظارت و تقویت توسعه حرفه‌ای مستمر معلمان کمک می‌کند.

ABSTRACT This study addresses the need to support elementary teachers in preparing integrated science and literacy instruction to navigate the limited time they have in the day to teach science. We designed and implemented a Collaborative Unit Design Professional Development (CUD‐PD) model, bringing together two in‐service teachers (ISTs), two preservice teachers (PSTs), and two science teacher educators (STEs) to collaboratively design an 8‐day integrated science and English language arts (ELA) unit for second grade. We qualitatively analyzed interviews, reflections, and planning artifacts to investigate the affordances of this model. Results identified three primary themes: dedicated space for collaboration, expanded ideas for science integration, and increased enthusiasm for integrated science instruction. The affordances of space for collaboration and expanded ideas of integrated science instruction were tied to designed aspects of the CUD‐PD structure and effective components of teacher professional development: active learning tasks, collaboration, and alignment with school context. These features and how we structured them within the CUD‐PD model enabled the participants to create an integrated unit that addressed key challenges in their practice.

چکیده: این مطالعه به نیاز حمایت از معلمان ابتدایی در آماده‌سازی آموزش تلفیقی علوم و سوادآموزی برای مدیریت زمان محدود آن‌ها در تدریس علوم می‌پردازد. ما یک مدل توسعه حرفه‌ای طراحی واحد درسی مشارکتی (CUD‐PD) را طراحی و اجرا کردیم که در آن دو معلم شاغل (ISTs)، دو معلم پیش‌خدمت (PSTs) و دو مربی معلم علوم (STEs) برای طراحی مشترک یک واحد ۸ روزه تلفیقی علوم و هنرهای زبان انگلیسی (ELA) برای پایه دوم گرد هم آمدند. ما با تحلیل کیفی مصاحبه‌ها، تأملات و آثار برنامه‌ریزی، به بررسی قابلیت‌های این مدل پرداختیم. نتایج سه مضمون اصلی را شناسایی کرد: فضای اختصاصی برای همکاری، گسترش ایده‌ها برای تلفیق علوم و افزایش اشتیاق برای آموزش تلفیقی علوم. قابلیت‌های فضای همکاری و گسترش ایده‌های آموزش تلفیقی علوم با جنبه‌های طراحی‌شده ساختار CUD‐PD و مؤلفه‌های مؤثر توسعه حرفه‌ای معلمان یعنی وظایف یادگیری فعال، همکاری و همسویی با زمینه مدرسه مرتبط بود. این ویژگی‌ها و نحوه ساختاربندی آن‌ها در مدل CUD‐PD به شرکت‌کنندگان امکان داد تا واحدی تلفیقی ایجاد کنند که به چالش‌های کلیدی در عمل آن‌ها پاسخ دهد.

The article analyzes the current state, major challenges, and development trends of human resource management (HRM) in Uzbekistan’s education system. The study is based on scientific literature, regulatory and legal documents of the Republic of Uzbekistan, and publicly available statistical data from the National Statistics Committee of the Republic of Uzbekistan. At the same time, the study substantiates the need to further improve mechanisms for strategic workforce planning, employee performance assessment, the use of digital HR technologies, professional development, and the retention of qualified personnel in the education system. Based on the research findings, an integrated approach is proposed that combines strategic HRM, KPI, HRIS, Talent Management, and employee professional development.

این مقاله به تحلیل وضعیت کنونی، چالش‌های عمده و روندهای توسعه مدیریت منابع انسانی (HRM) در نظام آموزشی ازبکستان می‌پردازد. این مطالعه مبتنی بر ادبیات علمی، اسناد مقرراتی و حقوقی جمهوری ازبکستان و داده‌های آماری در دسترس عموم کمیته آمار ملی جمهوری ازبکستان است. همزمان، پژوهش بر لزوم بهبود بیشتر سازوکارهای برنامه‌ریزی راهبردی نیروی کار، ارزیابی عملکرد کارکنان، استفاده از فناوری‌های دیجیتال منابع انسانی، توسعه حرفه‌ای و حفظ نیروی انسانی متخصص در نظام آموزشی تأکید می‌کند. بر اساس یافته‌های پژوهش، رویکردی یکپارچه پیشنهاد می‌شود که مدیریت راهبردی منابع انسانی، KPI، HRIS، مدیریت استعداد و توسعه حرفه‌ای کارکنان را با یکدیگر ترکیب می‌کند.

Change management continues to be a significant investment in organisations with inconsistent outcomes in terms of organisational outcomes across transformation programmes. This study aims to fill this gap by conducting a Hybrid Systematic Literature Review (HSLR) that combines PRISMA-based evidence retrieval and thematic synthesis of literature published between 2020 and 2026 in the banking and financial services industry. The review highlights three key change management activities that affect organisational outcomes: training and skill development, strategic communication, and employee participation. The study builds on the ideas of Dynamic Capabilities Theory and Transformational Leadership Theory and rethinks the difficulties of leadership through a translated lens of constraints, that is, change saturation, executive digital capability gaps, and middle-management relay failure as structural moderating conditions affecting change effectiveness. The proposed framework builds on organisational change theory as it provides a means to understand why similar projects of change result in varying outcomes across organisations. The framework was developed using banking evidence but has wider theoretical and practical relevance for organisations experiencing complex digital transformation and serves as a springboard to future empirical research.

مدیریت تغییر همچنان یکی از سرمایه‌گذاری‌های مهم در سازمان‌ها محسوب می‌شود که پیامدهای سازمانی آن در برنامه‌های تحول، نتایج متناقضی به همراه داشته است. این مطالعه با هدف پر کردن این خلأ، به انجام مرور نظام‌مند ترکیبی ادبیات (HSLR) می‌پردازد که بازیابی شواهد مبتنی بر PRISMA و سنتز موضوعی ادبیات منتشرشده بین سال‌های 2020 تا 2026 در صنعت بانکداری و خدمات مالی را ترکیب می‌کند. این مرور سه فعالیت کلیدی مدیریت تغییر را که بر پیامدهای سازمانی تأثیرگذارند، برجسته می‌کند: آموزش و توسعه مهارت، ارتباطات راهبردی و مشارکت کارکنان. این مطالعه بر مبنای نظریه قابلیت‌های پویا و نظریه رهبری تحول‌آفرین بنا شده و دشواری‌های رهبری را از منظر ترجمه‌شده محدودیت‌ها بازاندیشی می‌کند؛ یعنی اشباع تغییر، شکاف‌های قابلیت دیجیتال مدیران اجرایی و شکست انتقال در مدیریت میانی به عنوان شرایط تعدیل‌کننده ساختاری که بر اثربخشی تغییر تأثیر می‌گذارند. چارچوب پیشنهادی بر نظریه تغییر سازمانی استوار است و ابزاری برای درک این موضوع فراهم می‌کند که چرا پروژه‌های مشابه تغییر در سازمان‌های مختلف به نتایج متفاوتی منجر می‌شوند. این چارچوب با استفاده از شواهد بانکداری توسعه یافته اما از لحاظ نظری و عملی برای سازمان‌هایی که با تحول دیجیتال پیچیده مواجه‌اند، اهمیت گسترده‌تری دارد و به عنوان سکوی پرتابی برای پژوهش‌های تجربی آینده عمل می‌کند.

This article analyzes the pedagogical content of homework organization in primary grades, the conditions that determine its effectiveness, and practical ways of improving it. Homework is interpreted not merely as a means of repeating previously learned material, but as a didactic tool that develops pupils’ independent learning, time-management, self-monitoring, and responsibility skills. The study examines the potential of differentiated instruction, short and clearly formulated tasks, creative exercises, appropriate cooperation with parents, balanced use of digital resources, and reflective checking techniques. The proposed approaches aim to optimize the volume, complexity, and methods of completing homework while taking into account the age related characteristics of primary school pupils.

این مقاله به تحلیل محتوای آموزشی سازماندهی تکالیف منزل در پایه‌های ابتدایی، شرایط تعیین‌کننده اثربخشی آن و راهکارهای عملی بهبود آن می‌پردازد. تکالیف منزل صرفاً به عنوان ابزاری برای تکرار مطالب آموخته‌شده قبلی تفسیر نمی‌شود، بلکه به عنوان ابزاری آموزشی تلقی می‌گردد که مهارت‌های یادگیری مستقل، مدیریت زمان، خودنظارتی و مسئولیت‌پذیری دانش‌آموزان را توسعه می‌دهد. این مطالعه به بررسی ظرفیت‌های آموزش تفکیکی، تکالیف کوتاه و با فرمول‌بندی شفاف، تمرین‌های خلاقانه، همکاری مناسب با والدین، استفاده متعادل از منابع دیجیتال و تکنیک‌های بازبینی تأملی می‌پردازد. رویکردهای پیشنهادی با در نظر گرفتن ویژگی‌های سنی دانش‌آموزان ابتدایی، به بهینه‌سازی حجم، پیچیدگی و روش‌های انجام تکالیف منزل هدف‌گذاری شده‌اند.

This article analyzes the pedagogical content of homework organization in primary grades, the conditions that determine its effectiveness, and practical ways of improving it. Homework is interpreted not merely as a means of repeating previously learned material, but as a didactic tool that develops pupils’ independent learning, time-management, self-monitoring, and responsibility skills. The study examines the potential of differentiated instruction, short and clearly formulated tasks, creative exercises, appropriate cooperation with parents, balanced use of digital resources, and reflective checking techniques. The proposed approaches aim to optimize the volume, complexity, and methods of completing homework while taking into account the age related characteristics of primary school pupils.

این مقاله به تحلیل محتوای آموزشی سازماندهی تکالیف منزل در پایه‌های ابتدایی، شرایط تعیین‌کننده اثربخشی آن و راهکارهای عملی بهبود آن می‌پردازد. تکالیف منزل صرفاً به عنوان ابزاری برای تکرار مطالب آموخته‌شده قبلی تفسیر نمی‌شود، بلکه به عنوان ابزاری آموزشی تلقی می‌گردد که مهارت‌های یادگیری مستقل، مدیریت زمان، خودنظارتی و مسئولیت‌پذیری دانش‌آموزان را توسعه می‌دهد. این مطالعه به بررسی ظرفیت‌های آموزش تفکیکی، تکالیف کوتاه و با فرمول‌بندی شفاف، تمرین‌های خلاقانه، همکاری مناسب با والدین، استفاده متعادل از منابع دیجیتال و تکنیک‌های بازبینی تأملی می‌پردازد. رویکردهای پیشنهادی با در نظر گرفتن ویژگی‌های سنی دانش‌آموزان ابتدایی، به بهینه‌سازی حجم، پیچیدگی و روش‌های انجام تکالیف منزل هدف‌گذاری شده‌اند.

Introduction The GIMNASTRADA is an annual, non-competitive gymnastics event, held in the city of Cáceres (Extremadura, Spain) since 1996. The 2019 edition was the largest in number of participants with around 3,700 gymnasts and 12,000 spectators. The aim of this study was to determine whether the perception of quality of GIMNASTRADA 2019 was influenced by the type of participation that different groups of attenders developed in this gymnastic event (gymnasts, gymnastics group leaders, family members, audience, organisational staff). Methods To this end, a total of 331 participants completed a short four item-questionnaire created ad hoc for this study in order to evaluate the perceived quality of certain management processes existing in this sporting event (e.g., quality of facilities, planning, organisation and development). The questionnaire, based on single-item measures of previous validated scales as EVENTQUAL and IPA4RE, was answered anonymously by the participants using their own mobile devices via a Google Docs form. Results The results showed differences in questionnaire scores between groups of participants. It is concluded that the type of participation influenced the perception of quality between groups of attenders in GIMNASTRADA 2019. Discussion It would be advisable for sports managers to design sporting events tailored to different participant profiles, including activities adapted to their specific interests, with the aim of providing a positive experience that would promote their participation in future editions.

مقدمه: GIMNASTRADA یک رویداد سالانه و غیررقابتی ژیمناستیک است که از سال ۱۹۹۶ در شهر کاسرس (استان اکسترمادورا، اسپانیا) برگزار می‌شود. دوره سال ۲۰۱۹ این رویداد با حدود ۳۷۰۰ ژیمناست و ۱۲۰۰۰ تماشاگر، بیشترین تعداد شرکت‌کننده را داشت. هدف این مطالعه تعیین این بود که آیا ادراک کیفیت GIMNASTRADA 2019 تحت تأثیر نوع مشارکت گروه‌های مختلف شرکت‌کننده در این رویداد ژیمناستیک (ژیمناست‌ها، سرگروه‌های گروه‌های ژیمناستیک، اعضای خانواده، تماشاگران، کارکنان سازمان‌دهنده) قرار گرفته است یا خیر. روش‌ها: بدین منظور، مجموعاً ۳۳۱ شرکت‌کننده یک پرسشنامه کوتاه چهار سؤالی که به طور اختصاصی برای این مطالعه طراحی شده بود، به منظور ارزیابی کیفیت ادراک‌شده برخی فرایندهای مدیریتی موجود در این رویداد ورزشی (مانند کیفیت امکانات، برنامه‌ریزی، سازمان‌دهی و اجرا) تکمیل کردند. این پرسشنامه بر اساس مقیاس‌های تک‌سؤالی برگرفته از ابزارهای معتبر قبلی مانند EVENTQUAL و IPA4RE تهیه شده بود و شرکت‌کنندگان به صورت ناشناس و با استفاده از دستگاه‌های تلفن همراه خود از طریق فرم Google Docs به آن پاسخ دادند. نتایج: نتایج نشان داد که بین گروه‌های مختلف شرکت‌کننده در نمرات پرسشنامه تفاوت وجود دارد. نتیجه‌گیری این بود که نوع مشارکت، ادراک کیفیت را بین گروه‌های مختلف شرکت‌کننده در GIMNASTRADA 2019 تحت تأثیر قرار داده است. بحث: توصیه می‌شود مدیران ورزشی رویدادهایی متناسب با پروفایل‌های مختلف شرکت‌کنندگان طراحی کنند و فعالیت‌هایی متناسب با علایق خاص آن‌ها ارائه دهند تا تجربه‌ای مثبت فراهم شود که مشارکت آن‌ها را در دوره‌های آتی ارتقاء دهد.

Background Self-harm, including non-suicidal self-injury (NSSI), represents a major public health concern among adolescents. Although numerous risk and protective factors have been identified in the literature, their utility for assessment and management remains limited due to their large number and the variability in the strength of their associations. In Iran, in particular, there is a notable lack of synthesis, related to adolescent NSSI, especially regarding protective factors. To address this gap, this protocol outlines an ongoing systematic review aiming to provide a comprehensive overview of the recent (2015 onward) Persian and English peer-reviewed literature on NSSI and self-harm among adolescents in Iran, with a specific focus on studies investigating risk and protective factors. Methods & analysis The protocol is registered with PROSPERO (registration number CRD420261286909), and the systematic literature review, following PRISMA-P guidelines, will include Persian and English-language studies from 2015 onwards examining risk and protective factors for non-suicidal self-injury (NSSI) in Iranian adolescents (10–19 years), as well as robustness of findings. Eligible studies include quantitative, qualitative, and mixed-methods designs, identified through PubMed, PsycINFO, Scopus, Embase, Google Scholar, SID, and Magiran. Data will be extracted using a standardized form, and study quality will be assessed with the Mixed Methods Assessment Tool (MMAT). Findings will be synthesized narratively, summarizing associations between risk or protective factors and NSSI, organized by clinically meaningful categories such as psychopathology, individual, family, peer, and demographic factors.

زمینه: خودآسیبی، از جمله خودآسیبی غیرخودکشی (NSSI)، یکی از نگرانی‌های عمده سلامت عمومی در میان نوجوانان به‌شمار می‌رود. اگرچه عوامل خطر و محافظتی متعددی در ادبیات شناسایی شده‌اند، اما کاربرد آن‌ها برای ارزیابی و مدیریت به دلیل تعداد زیاد و تفاوت در قدرت ارتباط آن‌ها، همچنان محدود است. به‌ویژه در ایران، فقدان تلفیق یافته‌ها در زمینه خودآسیبی غیرخودکشی نوجوانان، به‌ویژه در خصوص عوامل محافظتی، مشهود است. برای رفع این خلأ، این پروتکل، مرور نظام‌مند در حال انجامی را تشریح می‌کند که هدف آن ارائه مروری جامع بر ادبیات داوری‌شده فارسی و انگلیسی اخیر (از سال ۲۰۱۵ به بعد) درباره خودآسیبی غیرخودکشی و خودآسیبی در میان نوجوانان ایرانی، با تمرکز ویژه بر پژوهش‌هایی است که عوامل خطر و محافظتی را بررسی کرده‌اند. روش‌ها و تحلیل: این پروتکل در PROSPERO (شماره ثبت CRD420261286909) ثبت شده است و مرور نظام‌مند ادبیات، مطابق با دستورالعمل‌های PRISMA-P، شامل مطالعات فارسی و انگلیسی از سال ۲۰۱۵ به بعد خواهد بود که به بررسی عوامل خطر و محافظتی برای خودآسیبی غیرخودکشی (NSSI) در نوجوانان ایرانی (۱۰ تا ۱۹ سال) و همچنین استحکام یافته‌ها پرداخته‌اند. مطالعات واجد شرایط شامل طرح‌های کمی، کیفی و ترکیبی هستند که از طریق PubMed، PsycINFO، Scopus، Embase، Google Scholar، SID و Magiran شناسایی می‌شوند. داده‌ها با استفاده از فرم استاندارد استخراج خواهند شد و کیفیت مطالعات با ابزار ارزیابی روش‌های ترکیبی (MMAT) سنجیده می‌شود. یافته‌ها به‌صورت روایی تلفیق و ارتباط میان عوامل خطر یا محافظتی و خودآسیبی غیرخودکشی، بر اساس دسته‌بندی‌های بالینی معنادار مانند آسیب‌شناسی روانی، فردی، خانوادگی، همسالان و عوامل جمعیت‌شناختی، خلاصه خواهد شد.

Peer Recovery Support Services are increasingly integrated into child welfare contexts to support parents with substance use disorders, yet there is limited research on how peer support specialists understand their role identity and enact core peer values within systems with conflicting value structures. This qualitative study explores the values, identity, and role boundaries of peer support specialists working with child welfare-involved parents. Drawing on in-depth interviews with twenty certified peer support specialists, we examine how peers define recovery-oriented practice, utilize lived experience, and navigate tensions between relational, autonomy-centered peer work and the demands of the child welfare system. Findings highlight three core principles of peer work - purposeful use of lived experience, relational equality characterized as “walking alongside,” and peer autonomy – and provide insight into how peer support specialists protect these principles in the child welfare context. Participants describe how maintaining fidelity to the peer support specialist role requires education, active negotiation, and boundary setting with courts, child welfare agencies, and multidisciplinary teams. This study contributes to the knowledge base on peer support for parents impacted by both substance use disorder and child welfare involvement. By centering the perspectives of peer support specialists, we identify organizational and systems-level conditions that support successful integration of peer support in child welfare systems while preserving its foundational values.

خدمات حمایت بهبودی همتا به طور فزاینده‌ای در زمینه‌های رفاه کودک برای حمایت از والدین دارای اختلال مصرف مواد ادغام می‌شوند، اما پژوهش‌های محدودی درباره چگونگی درک متخصصان حمایت همتا از هویت نقش خود و اجرای ارزش‌های اصلی همتا در نظام‌هایی با ساختارهای ارزشی متعارض وجود دارد. این مطالعه کیفی به بررسی ارزش‌ها، هویت و مرزهای نقش متخصصان حمایت همتا که با والدین درگیر با رفاه کودک کار می‌کنند، می‌پردازد. با بهره‌گیری از مصاحبه‌های عمیق با بیست متخصص حمایت همتای دارای گواهینامه، بررسی می‌کنیم که همتاها چگونه عمل مبتنی بر بهبودی را تعریف می‌کنند، از تجربه زیسته بهره می‌گیرند و تنش‌های میان کار همتای رابطه‌محور و مبتنی بر خودمختاری و الزامات نظام رفاه کودک را مدیریت می‌کنند. یافته‌ها سه اصل اساسی کار همتا—استفاده هدفمند از تجربه زیسته، برابری رابطه‌ای که به عنوان «همراهی کردن» توصیف می‌شود، و خودمختاری همتا—را برجسته می‌سازد و بینشی درباره چگونگی حفاظت متخصصان حمایت همتا از این اصول در زمینه رفاه کودک ارائه می‌دهد. مشارکت‌کنندگان توضیح می‌دهند که حفظ وفاداری به نقش متخصص حمایت همتا مستلزم آموزش، مذاکره فعال و تعیین مرز با دادگاه‌ها، سازمان‌های رفاه کودک و تیم‌های چندرشته‌ای است. این مطالعه به پایگاه دانشی حمایت همتا برای والدینی که هم از اختلال مصرف مواد و هم از درگیری با نظام رفاه کودک متأثر شده‌اند، می‌افزاید. با محوریت قرار دادن دیدگاه‌های متخصصان حمایت همتا، شرایط سازمانی و سطح نظام را که از ادغام موفق حمایت همتا در نظام‌های رفاه کودک پشتیبانی می‌کند و در عین حال ارزش‌های بنیادین آن را حفظ می‌کند، شناسایی می‌کنیم.

Short video platforms require recommendation models that can adapt to rapidly changing user interests while optimizing engagement beyond immediate click feedback. Existing collaborative filtering and supervised deep learning methods are effective for static preference matching and short-term click-through-rate prediction, but they are less suited to sequential recommendation scenarios where each recommended item influences subsequent user behavior. To address this limitation, this paper proposes a deep reinforcement learning (DRL) framework for short video recommendation. The recommendation process is formulated as a Markov Decision Process (MDP), in which the user state is constructed from historical interactions and multimodal item features, the action corresponds to selecting candidate videos, and the reward integrates immediate feedback with delayed engagement signals. A Deep Q-Network (DQN)-based agent is trained in an offline simulation environment based on the KuaiRec short-video dataset and is compared with representative baselines, including popularity-based recommendation, matrix factorization, and supervised DNN models. The experimental results show that the DRL agent better balances click relevance, session duration, and recommendation diversity, particularly in long-term engagement-oriented metrics. Ablation results further confirm that combining immediate and delayed reward signals is important for learning a robust recommendation policy. This study provides a practical framework for developing intelligent short video recommendation systems that shift the optimization objective from short-term response maximization toward long-term user value.

پلتفرم‌های ویدئوی کوتاه به مدل‌های توصیه‌گری نیاز دارند که بتوانند خود را با علایق به‌سرعت متغیر کاربران تطبیق دهند و در عین حال، بهینه‌سازی تعامل را فراتر از بازخوردهای فوری کلیک انجام دهند. روش‌های موجود فیلترینگ مشارکتی و یادگیری عمیق نظارت‌شده برای تطبیق ترجیحات ایستا و پیش‌بینی نرخ کلیک کوتاه‌مدت مؤثر هستند، اما برای سناریوهای توصیه‌گری دنباله‌دار که در آن هر آیتم توصیه‌شده بر رفتار بعدی کاربر تأثیر می‌گذارد، کمتر مناسب‌اند. برای رفع این محدودیت، این مقاله چارچوبی مبتنی بر یادگیری تقویتی عمیق (DRL) برای توصیه‌گری ویدئوی کوتاه پیشنهاد می‌کند. فرایند توصیه‌گری به صورت یک فرایند تصمیم‌گیری مارکوف (MDP) مدل‌سازی شده است که در آن وضعیت کاربر از تعاملات پیشین و ویژگی‌های چندوجهی آیتم‌ها ساخته می‌شود، عمل معادل انتخاب ویدئوهای کاندید است و پاداش، بازخورد فوری را با سیگنال‌های تعامل تأخیری ادغام می‌کند. یک عامل مبتنی بر شبکه عصبی Q عمیق (DQN) در محیط شبیه‌سازی آفلاین مبتنی بر مجموعه‌داده KuaiRec آموزش داده شده و با مبناهای نماینده از جمله توصیه‌گر مبتنی بر محبوبیت، تجزیه ماتریسی و مدل‌های DNN نظارت‌شده مقایسه می‌شود. نتایج تجربی نشان می‌دهد که عامل DRL تعادل بهتری میان ارتباط کلیک، مدت زمان نشست و تنوع توصیه برقرار می‌کند، به‌ویژه در شاخص‌های مبتنی بر تعامل بلندمدت. نتایج حذف مؤلفه‌ها نیز تأیید می‌کند که ترکیب سیگنال‌های پاداش فوری و تأخیری برای یادگیری سیاست توصیه‌گری مقاوم اهمیت دارد. این مطالعه چارچوبی عملی برای توسعه سامانه‌های هوشمند توصیه‌گر ویدئوی کوتاه ارائه می‌دهد که هدف بهینه‌سازی را از حداکثرسازی پاسخ کوتاه‌مدت به سوی ارزش بلندمدت کاربر تغییر می‌دهد.

This study aims to examine the impact of indoor environment, organizational culture, knowledge management, and data flow on academic library service quality within Chinese universities. It further investigates the mediating roles of supply chain integration and intellectual exports, as well as the moderating role of sustainable development goals (SDGs) orientation in strengthening service performance outcomes. A quantitative research design was adopted using a structured survey administered to academic library professionals in Chinese higher education institutions. A total of 245 valid responses were analysed using Partial Least Squares Structural Equation Modelling with SmartPLS. Reliability, convergent validity, discriminant validity, and structural relationships were assessed through bootstrapping procedures to test direct, indirect, and moderating effects. The results reveal that the indoor environment, organizational culture, knowledge management, and data flow significantly and positively influence academic library service quality. Supply chain integration and intellectual exports partially mediate these relationships. Additionally, SDGs orientation strengthens the effects of supply chain integration and intellectual exports on service quality. This study proposes and validates an integrated, multi-layered framework that combines organizational, environmental, operational, intellectual, and sustainability dimensions to explain service quality in academic libraries. The findings offer strategic insights for enhancing library performance and sustainability alignment (SDGs) in higher education institutions.

هدف این پژوهش بررسی تأثیر محیط داخلی، فرهنگ سازمانی، مدیریت دانش و جریان داده‌ها بر کیفیت خدمات کتابخانه‌های دانشگاهی در دانشگاه‌های چین است. همچنین نقش‌های میانجی‌گری ادغام زنجیره تأمین و صادرات فکری، و نقش تعدیل‌گری جهت‌گیری اهداف توسعه پایدار (SDGs) در تقویت پیامدهای عملکرد خدمات مورد بررسی قرار گرفته است. این پژوهش با استفاده از طرح پژوهش کمی و پرسشنامه ساختاریافته که در میان متخصصان کتابخانه‌های دانشگاهی در مؤسسات آموزش عالی چین توزیع شد، انجام گردید. در مجموع ۲۴۵ پاسخ معتبر با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری حداقل مربعات جزئی (Partial Least Squares Structural Equation Modelling) با نرم‌افزار SmartPLS تحلیل شد. پایایی، روایی همگرا، روایی واگرا و روابط ساختاری از طریق روش بوت‌استرپ برای آزمون اثرات مستقیم، غیرمستقیم و تعدیلی ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که محیط داخلی، فرهنگ سازمانی، مدیریت دانش و جریان داده‌ها به طور معنادار و مثبت بر کیفیت خدمات کتابخانه‌های دانشگاهی تأثیر می‌گذارند. ادغام زنجیره تأمین و صادرات فکری این روابط را به طور جزئی میانجی‌گری می‌کنند. علاوه بر این، جهت‌گیری اهداف توسعه پایدار (SDGs) اثر ادغام زنجیره تأمین و صادرات فکری بر کیفیت خدمات را تقویت می‌کند. این پژوهش چارچوبی یکپارچه و چندلایه را پیشنهاد و اعتبارسنجی می‌کند که ابعاد سازمانی، محیطی، عملیاتی، فکری و پایداری را برای تبیین کیفیت خدمات در کتابخانه‌های دانشگاهی ترکیب می‌کند. یافته‌ها بینش‌های راهبردی برای ارتقای عملکرد کتابخانه و همسویی با پایداری (SDGs) در مؤسسات آموزش عالی ارائه می‌دهد.