رهبری

Global warming and climate change severely impact ecosystems and human safety, positioning the carbon credit market as a vital tool for emission reduction. This study aimed to identify necessary skills, develop a strategic plan, and construct a handbook for digital-age leaders in industrial carbon credit trading. Utilizing the Delphi method and a focus group discussion, data were gathered from 19 experts and stakeholders. Analysis combined qualitative thematic sorting with quantitative median and interquartile range (IQR) metrics. The findings revealed five core management skills (planning, organizing, commanding, coordinating, controlling), detailed into 25 sub-parts and 125 minor parts. This model integrates environmental knowledge with digital technology to enhance measurement, reporting, and verification efficiency. Experts verified the model's appropriateness, resulting in a two-part handbook outlining 12 execution pathways. Specialists confirmed the handbook is highly suitable for leadership development.

گرمایش جهانی و تغییرات اقلیمی تأثیرات شدیدی بر اکوسیستم‌ها و ایمنی انسان دارند و بازار اعتبار کربن را به ابزاری حیاتی برای کاهش انتشار تبدیل کرده‌اند. هدف این پژوهش شناسایی مهارت‌های لازم، تدوین برنامه راهبردی و تهیه راهنمایی برای رهبران عصر دیجیتال در حوزه تجارت صنعتی اعتبار کربن بود. با بهره‌گیری از روش دلفی و بحث گروهی متمرکز، داده‌ها از ۱۹ نفر از خبرگان و ذینفعان گردآوری شد. تحلیل داده‌ها با ترکیب مرتب‌سازی تماتیک کیفی و شاخص‌های کمی میانه و دامنه بین‌ربعی (IQR) انجام گرفت. یافته‌ها پنج مهارت اصلی مدیریتی (برنامه‌ریزی، سازماندهی، فرماندهی، هماهنگی، کنترل) را آشکار ساخت که به ۲۵ زیرمجموعه و ۱۲۵ جزء خرد تقسیم شدند. این مدل، دانش زیست‌محیطی را با فناوری دیجیتال تلفیق می‌کند تا کارایی سنجش، گزارش‌دهی و راستی‌آزمایی را ارتقاء دهد. خبرگان، تناسب مدل را تأیید کردند و در نتیجه، راهنمایی دو بخشی با ۱۲ مسیر اجرایی تدوین شد. متخصصان تأیید کردند که این راهنما برای توسعه رهبری بسیار مناسب است.

At Madrasah Tsanawiyah Syech Qurro Al-Alawi Cikampek, Karawang. Several teachers difficulties in implementing teaching methods due to a lack of support, both in terms of facilities and school policies. There are absence of development programs like training, workshops, seminars, and so on, which hinder teachers' performance and motivation in developing their professionalisme. The objectives of this study are: to identify the leadership style of the school principal, to assess the professional competence of the teachers, and to determine the influence of the principal’s leadership on the professional competence of the teachers. This study employs a quantitative approach, The method for data collection is the survey method. The population in this study includes the principal and all teachers at MTS Syech Qurro Al-Alawi Cikampek, Karawang. The sampling technique used is total sampling (saturated sampling), in which all members of the population are taken as samples, totaling 40 individuals. The results shows that the school principal's leadership at Madrasah Tsanawiyah Syech Qurro Al-Alawi Cikampek, Karawang, has a minimum score of 19.00, a maximum score of 60.00, and a mean score of 47.3250 with a standard deviation of 9.40918. This indicates that the distribution of data falls within the Good category. The professional competence of teachers, the minimum score is 28.00, the maximum score is 56.00, and the mean score is 45.4750 with a standard deviation of 7.26067. These figures also indicate that the distribution of data is within the Good category. The results of the hypothesis testing and data analysis show that the leadership of the school principal (variable X) has a significant influence on the professional competence of teachers (variable Y), as evidenced by a t-count value of 4.064. This is supported by a significance value (Sig.) of < 0.001, which is much smaller than the standard significance threshold of 0.05. This means that there is a significant influence of the school principal's leadership on the professional competence of teachers.

در مدرسه متوسطه دینی Syech Qurro Al-Alawi چیکامپک، کاراوانگ، برخی از معلمان در اجرای روش‌های تدریس به دلیل کمبود حمایت، هم از نظر امکانات و هم سیاست‌های مدرسه، با دشواری‌هایی مواجه هستند. نبود برنامه‌های توسعه‌ای مانند آموزش، کارگاه‌ها، سمینارها و غیره، عملکرد و انگیزه معلمان را در توسعه حرفه‌ای‌شان مختل می‌کند. اهداف این پژوهش عبارت‌اند از: شناسایی سبک رهبری مدیر مدرسه، ارزیابی شایستگی حرفه‌ای معلمان و تعیین تأثیر رهبری مدیر بر شایستگی حرفه‌ای معلمان. این پژوهش از رویکرد کمی استفاده می‌کند و روش گردآوری داده‌ها، روش پیمایشی است. جامعه آماری این پژوهش شامل مدیر و کلیه معلمان مدرسه متوسطه دینی Syech Qurro Al-Alawi چیکامپک، کاراوانگ است. روش نمونه‌گیری مورد استفاده، نمونه‌گیری کامل (نمونه‌گیری اشباع) است که در آن همه اعضای جامعه به عنوان نمونه انتخاب می‌شوند و مجموعاً ۴۰ نفر را شامل می‌شود. نتایج نشان می‌دهد که رهبری مدیر مدرسه در مدرسه متوسطه دینی Syech Qurro Al-Alawi چیکامپک، کاراوانگ، دارای حداقل نمره ۱۹٫۰۰، حداکثر نمره ۶۰٫۰۰ و میانگین ۴۷٫۳۲۵۰ با انحراف معیار ۹٫۴۰۹۱۸ است. این امر نشان می‌دهد که توزیع داده‌ها در دسته «خوب» قرار می‌گیرد. شایستگی حرفه‌ای معلمان نیز دارای حداقل نمره ۲۸٫۰۰، حداکثر نمره ۵۶٫۰۰ و میانگین ۴۵٫۴۷۵۰ با انحراف معیار ۷٫۲۶۰۶۷ است. این ارقام نیز نشان می‌دهد که توزیع داده‌ها در دسته «خوب» قرار دارد. نتایج آزمون فرضیه و تحلیل داده‌ها نشان می‌دهد که رهبری مدیر مدرسه (متغیر X) تأثیر معناداری بر شایستگی حرفه‌ای معلمان (متغیر Y) دارد، چنان‌که مقدار t محاسبه‌شده ۴٫۰۶۴ است. این موضوع با مقدار معناداری (Sig.) کمتر از ۰٫۰۰۱ که بسیار کمتر از آستانه معناداری استاندارد ۰٫۰۵ است، تأیید می‌شود. این بدان معناست که تأثیر معناداری از رهبری مدیر مدرسه بر شایستگی حرفه‌ای معلمان وجود دارد.

This study concludes that the minimum age requirement of twenty-one (21) years and the minimum educational qualification of Senior High School (SMA) or its equivalent, as stipulated in Law Number 7 of 2017 concerning General Elections, do not contradict the principles of the Qur’an. However, these requirements remain administrative in nature and therefore do not fully reflect the substantive qualifications of leadership from the Qur’anic perspective. According to the Qur’an, the eligibility of a member of the House of Representatives (Dewan Perwakilan Rakyat/DPR) should be determined not only by chronological age and formal educational attainment but also by intellectual maturity (rusyd), knowledge (‘ilm), wisdom (hikmah), competence (kafa’ah), and integrity and accountability (amanah). The findings further reveal that the age and educational requirements stipulated in Law Number 7 of 2017 constitute administrative qualifications that possess constitutional legitimacy as part of the open legal policy. However, the analysis demonstrates that these two requirements cannot yet serve as comprehensive indicators for assessing the quality of leadership. This study also finds that Erik H. Erikson’s theory of psychosocial development, reinforced by the developmental theories of Robert J. Havighurst and Elizabeth B. Hurlock, explains that individual maturity is determined not merely by chronological age but also by psychological development, life experience, and the ability to perform social responsibilities. Moreover, this study identifies a point of convergence between positive law and the values of the Qur’an. Positive law establishes administrative qualifications as the minimum standards for candidacy to the House of Representatives, whereas the Qur’an provides substantive criteria through the principles of rusyd, ‘ilm, hikmah, kafa’ah, and amanah as the basis for determining a leader’s eligibility. Therefore, these two perspectives complement one another in developing a political recruitment system that is more qualified, more ethical, and more strongly oriented toward the public interest. This study employs library research using a qualitative approach. It applies the tafsir maudhu‘i method integrated with a normative-juridical approach. The analysis is conducted by employing Erik H. Erikson’s theory of psychosocial development as the primary theoretical framework, supported by the developmental theories of Robert J. Havighurst and Elizabeth B. Hurlock, to examine the relationship between age, individual maturity, and education. The findings are subsequently compared with the principles of leadership in the Qur’an in order to formulate a synthesis between the perspective of positive law and Qur’anic values.

این مطالعه نتیجه می‌گیرد که شرط حداقل سن بیست‌ویک (۲۱) سال و حداقل مدرک تحصیلی دیپلم متوسطه یا معادل آن، همان‌گونه که در قانون شماره ۷ سال ۲۰۱۷ درباره انتخابات عمومی مقرر شده است، با اصول قرآن کریم مغایرت ندارد. با این حال، این شرایط ماهیتی اداری دارند و بنابراین به طور کامل منعکس‌کننده صلاحیت‌های ماهوی رهبری از منظر قرآنی نیستند. بر اساس قرآن، صلاحیت عضویت در مجلس نمایندگان (Dewan Perwakilan Rakyat/DPR) نباید صرفاً بر اساس سن تقویمی و مدرک تحصیلی رسمی تعیین شود، بلکه باید بر بلوغ فکری (رشد)، دانش (‘ilm)، حکمت (حکمه)، شایستگی (کفائه) و امانت و پاسخگویی (امانه) نیز مبتنی باشد. یافته‌ها همچنین نشان می‌دهد که شرایط سنی و تحصیلی مقرر در قانون شماره ۷ سال ۲۰۱۷، صلاحیت‌های اداری هستند که مشروعیت قانون اساسی دارند و بخشی از سیاست حقوقی باز محسوب می‌شوند. با این حال، تحلیل نشان می‌دهد که این دو شرط هنوز نمی‌توانند به عنوان شاخص‌های جامع برای ارزیابی کیفیت رهبری مورد استفاده قرار گیرند. این پژوهش همچنین نشان می‌دهد که نظریه رشد روانی‌اجتماعی Erik H. Erikson، که توسط نظریه‌های رشد Robert J. Havighurst و Elizabeth B. Hurlock تقویت شده است، بیان می‌کند که بلوغ فردی صرفاً با سن تقویمی تعیین نمی‌شود، بلکه رشد روانی، تجربه زندگی و توانایی انجام مسئولیت‌های اجتماعی نیز نقش دارند. افزون بر این، این مطالعه نقطه تلاقی میان حقوق مثبت و ارزش‌های قرآنی را شناسایی می‌کند. حقوق مثبت، صلاحیت‌های اداری را به عنوان حداقل استانداردهای نامزدی مجلس نمایندگان تعیین می‌کند، در حالی که قرآن، معیارهای ماهوی را از طریق اصول رشد، ‘ilm، حکمه، کفائه و امانه به عنوان مبنای تعیین صلاحیت رهبری ارائه می‌دهد. بنابراین، این دو دیدگاه یکدیگر را در توسعه نظام گزینش سیاسی واجد صلاحیت‌تر، اخلاقی‌تر و با جهت‌گیری قوی‌تر به سوی منافع عمومی تکمیل می‌کنند. این پژوهش با روش کتابخانه‌ای و رویکرد کیفی انجام شده است. روش تفسیر موضوعی (تفسیر موضوعی) با رویکرد هنجاری-حقوقی تلفیق شده است. تحلیل با بهره‌گیری از نظریه رشد روانی‌اجتماعی Erik H. Erikson به عنوان چارچوب نظری اصلی و با حمایت نظریه‌های رشد Robert J. Havighurst و Elizabeth B. Hurlock برای بررسی رابطه سن، بلوغ فردی و تحصیلات انجام می‌شود. یافته‌ها سپس با اصول رهبری در قرآن مقایسه می‌شوند تا سنتزی میان دیدگاه حقوق مثبت و ارزش‌های قرآنی ارائه شود.

Introduction This study explores how barriers to technology integration in mathematics education can be bridged within rural and resource-constrained school contexts. Although technology is increasingly recognised as a catalyst for improving access, equity, conceptual understanding, and learner engagement, meaningful ICT integration remains limited in many under-resourced schools due to persistent structural and pedagogical barriers. Guided by the Technological Pedagogical Content Knowledge (TPACK) framework, the study contributes to the literature by examining how teachers employ contextually responsive strategies to integrate digital technologies in mathematics classrooms. Methods This qualitative multiple-case study explored mathematics teachers’ experiences and perceptions of technology integration across three rural secondary schools in the Vhembe District, South Africa. Data were generated through semi-structured interviews with six mathematics teachers and three Departmental Heads. An interpretivist paradigm guided the study, and Framework Analysis was used to systematically analyse the data. Results The findings revealed four interrelated themes shaping technology integration: structural barriers related to infrastructure and connectivity; pedagogical barriers linked to teacher confidence and assessment challenges; opportunities for transformative instruction through dynamic visualisation and AI-supported learning; and the enabling role of professional development and instructional leadership. Technologies such as GeoGebra and graphing applications enhanced conceptual understanding by dynamically linking algebraic, graphical, and geometric representations. However, limited infrastructure and insufficient professional development in mathematics constrained transformative integration. Discussion The study contributes a Global South perspective by demonstrating how teachers in rural schools employ adaptive strategies such as offline preparation, blended learning, and collaborative device-sharing to sustain mathematics instruction despite resource constraints. The findings highlight the need for equitable ICT investment, mathematics-focused professional development, and leadership-driven support to promote transformative and inclusive mathematics education.

مقدمه: این پژوهش به بررسی چگونگی پل‌زدن بر موانع ادغام فناوری در آموزش ریاضیات در بستر مدارس روستایی و دارای منابع محدود می‌پردازد. اگرچه فناوری به طور فزاینده‌ای به عنوان محرکی برای بهبود دسترسی، عدالت، درک مفهومی و مشارکت یادگیرندگان شناخته می‌شود، اما ادغام معنادار فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) در بسیاری از مدارس کم‌منبع به دلیل موانع ساختاری و آموزشی پایدار، همچنان محدود باقی مانده است. این مطالعه با بهره‌گیری از چارچوب دانش محتوایی-آموزشی-فناورانه (TPACK)، به ادبیات موضوع با بررسی چگونگی به‌کارگیری راهبردهای پاسخگو به زمینه توسط معلمان برای ادغام فناوری‌های دیجیتال در کلاس‌های ریاضی، کمک می‌کند. روش‌ها: این مطالعه کیفی چندموردی به بررسی تجارب و ادراکات معلمان ریاضی درباره ادغام فناوری در سه مدرسه متوسطه روستایی در منطقه Vhembe، آفریقای جنوبی پرداخت. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با شش معلم ریاضی و سه رئیس بخش گردآوری شد. پارادایم تفسیرگرایانه راهنمای پژوهش بود و تحلیل چارچوبی برای تحلیل نظام‌مند داده‌ها به کار رفت. یافته‌ها: نتایج چهار مضمون مرتبط را که شکل‌دهنده ادغام فناوری هستند، آشکار ساخت: موانع ساختاری مرتبط با زیرساخت و اتصال؛ موانع آموزشی مرتبط با اعتماد به نفس معلم و چالش‌های ارزشیابی؛ فرصت‌هایی برای آموزش تحول‌آفرین از طریق تجسم پویای مفاهیم و یادگیری پشتیبانی‌شده با هوش مصنوعی؛ و نقش تسهیل‌گر توسعه حرفه‌ای و رهبری آموزشی. فناوری‌هایی مانند GeoGebra و برنامه‌های رسم نمودار با پیوند پویای نمایش‌های جبری، نموداری و هندسی، درک مفهومی را ارتقا دادند. با این حال، محدودیت زیرساخت و ناکافی بودن توسعه حرفه‌ای در حوزه ریاضیات، ادغام تحول‌آفرین را محدود ساخت. بحث: این پژوهش با ارائه چشم‌اندازی از جنوب جهانی، نشان می‌دهد که معلمان مدارس روستایی با به‌کارگیری راهبردهای سازگارانه‌ای همچون آماده‌سازی آفلاین، یادگیری ترکیبی و اشتراک‌گذاری گروهی دستگاه‌ها، آموزش ریاضی را علی‌رغم محدودیت منابع تداوم می‌بخشند. یافته‌ها بر ضرورت سرمایه‌گذاری عادلانه در فناوری اطلاعات و ارتباطات، توسعه حرفه‌ای متمرکز بر ریاضیات و حمایت مبتنی بر رهبری برای ارتقای آموزش ریاضیات تحول‌آفرین و فراگیر تأکید می‌کند.

Purpose of Study: This study examined the influence of efficiency on the leadership development of Sunday school teachers in Anglican Church of Kenya (ACK) churches in Nairobi Diocese. It sought to establish whether teachers’ effective use of time, lesson preparation, reliability, and commitment contribute to leadership growth and identify areas requiring institutional support. Methodology: The study adopted a descriptive survey research design targeting approximately 616 Sunday school teachers across 77 parishes in nine archdeaconries. Stratified random sampling selected 268 teachers, of whom 179 completed structured questionnaires, yielding a 68% response rate. Data were analysed using descriptive statistics and regression analysis in SPSS. Findings: Teachers rated their efficiency positively (mean = 3.79, SD = 1.09), particularly their reliability and recognition for teaching effectiveness (mean = 4.37). However, lesson preparation and children’s spiritual progress received lower ratings. Leadership development was also rated positively (mean = 3.57, SD = 0.89), although opportunities for formal leadership roles and participation in strategic planning remained limited. Regression analysis established a positive and statistically significant relationship between efficiency and leadership development (B = 0.180, β = 0.193, t = 2.625, p = .009). Efficiency explained 3.7% of the variation in leadership development (R² = 0.037), indicating that additional factors also influence leadership growth. Conclusion: Efficiency contributes significantly to leadership development among Sunday school teachers in ACK churches in Nairobi Diocese, although its explanatory influence is modest. Churches should recognise efficient teachers, provide regular training and mentoring, improve teaching resources, and create opportunities for participation in leadership, planning, and decision-making to strengthen leadership development.

هدف مطالعه: این پژوهش به بررسی تأثیر کارآمدی بر توسعه رهبری معلمان مدارس یکشنبه در کلیساهای کلیسای آنگلیکان کنیا (ACK) در حوزه اسقفی نایروبی پرداخت. هدف آن تعیین این بود که آیا استفاده مؤثر معلمان از زمان، آمادگی برای درس، پایایی و تعهد، به رشد رهبری کمک می‌کند و همچنین شناسایی حوزه‌هایی که نیازمند حمایت نهادی هستند. روش‌شناسی: این پژوهش از طرح پژوهش توصیفی-پیمایشی بهره گرفت و جامعه هدف آن تقریباً ۶۱۶ معلم مدرسه یکشنبه در ۷۷ پاریش در نه ناحیه اسقف‌نشین بود. با استفاده از نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای، ۲۶۸ معلم انتخاب شدند که از این میان ۱۷۹ نفر پرسشنامه‌های ساختاریافته را تکمیل کردند (نرخ پاسخ‌دهی ۶۸٪). داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل رگرسیون در نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند. یافته‌ها: معلمان، کارآمدی خود را مثبت ارزیابی کردند (میانگین = ۳.۷۹، انحراف معیار = ۱.۰۹)، به ویژه پایایی و شناخته شدن برای اثربخشی تدریس (میانگین = ۴.۳۷). با این حال، آمادگی برای درس و پیشرفت معنوی کودکان نمرات پایین‌تری دریافت کردند. توسعه رهبری نیز به طور مثبت ارزیابی شد (میانگین = ۳.۵۷، انحراف معیار = ۰.۸۹)، هرچند فرصت‌ها برای نقش‌های رسمی رهبری و مشارکت در برنامه‌ریزی راهبردی محدود باقی ماند. تحلیل رگرسیون رابطه مثبت و معناداری بین کارآمدی و توسعه رهبری نشان داد (B = 0.180، β = 0.193، t = 2.625، p = .009). کارآمدی ۳.۷٪ از واریانس توسعه رهبری را تبیین کرد (R² = 0.037)، که نشان می‌دهد عوامل دیگری نیز بر رشد رهبری تأثیرگذارند. نتیجه‌گیری: کارآمدی نقش معناداری در توسعه رهبری معلمان مدارس یکشنبه در کلیساهای ACK حوزه اسقفی نایروبی ایفا می‌کند، هرچند میزان تبیین‌کنندگی آن محدود است. کلیساها باید معلمان کارآمد را شناسایی کنند، آموزش و مشاوره منظم ارائه دهند، منابع آموزشی را بهبود بخشند و فرصت‌هایی برای مشارکت در رهبری، برنامه‌ریزی و تصمیم‌گیری جهت تقویت توسعه رهبری فراهم آورند.

Purpose of Study: This study examined the influence of efficiency on the leadership development of Sunday school teachers in Anglican Church of Kenya (ACK) churches in Nairobi Diocese. It sought to establish whether teachers’ effective use of time, lesson preparation, reliability, and commitment contribute to leadership growth and identify areas requiring institutional support. Methodology: The study adopted a descriptive survey research design targeting approximately 616 Sunday school teachers across 77 parishes in nine archdeaconries. Stratified random sampling selected 268 teachers, of whom 179 completed structured questionnaires, yielding a 68% response rate. Data were analysed using descriptive statistics and regression analysis in SPSS. Findings: Teachers rated their efficiency positively (mean = 3.79, SD = 1.09), particularly their reliability and recognition for teaching effectiveness (mean = 4.37). However, lesson preparation and children’s spiritual progress received lower ratings. Leadership development was also rated positively (mean = 3.57, SD = 0.89), although opportunities for formal leadership roles and participation in strategic planning remained limited. Regression analysis established a positive and statistically significant relationship between efficiency and leadership development (B = 0.180, β = 0.193, t = 2.625, p = .009). Efficiency explained 3.7% of the variation in leadership development (R² = 0.037), indicating that additional factors also influence leadership growth. Conclusion: Efficiency contributes significantly to leadership development among Sunday school teachers in ACK churches in Nairobi Diocese, although its explanatory influence is modest. Churches should recognise efficient teachers, provide regular training and mentoring, improve teaching resources, and create opportunities for participation in leadership, planning, and decision-making to strengthen leadership development.

هدف مطالعه: این پژوهش به بررسی تأثیر کارآمدی بر توسعه رهبری معلمان مدارس یکشنبه در کلیساهای کلیسای آنگلیکان کنیا (ACK) در حوزه اسقفی نایروبی پرداخت. هدف آن تعیین این بود که آیا استفاده مؤثر معلمان از زمان، آمادگی برای درس، پایایی و تعهد، به رشد رهبری کمک می‌کند و همچنین شناسایی حوزه‌هایی که نیازمند حمایت نهادی هستند. روش‌شناسی: این پژوهش از طرح پژوهش توصیفی-پیمایشی بهره گرفت و جامعه هدف آن تقریباً ۶۱۶ معلم مدرسه یکشنبه در ۷۷ پاریش در نه ناحیه اسقف‌نشین بود. با استفاده از نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای، ۲۶۸ معلم انتخاب شدند که از این میان ۱۷۹ نفر پرسشنامه‌های ساختاریافته را تکمیل کردند (نرخ پاسخ‌دهی ۶۸٪). داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل رگرسیون در نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند. یافته‌ها: معلمان، کارآمدی خود را مثبت ارزیابی کردند (میانگین = ۳.۷۹، انحراف معیار = ۱.۰۹)، به ویژه پایایی و شناخته شدن برای اثربخشی تدریس (میانگین = ۴.۳۷). با این حال، آمادگی برای درس و پیشرفت معنوی کودکان نمرات پایین‌تری دریافت کردند. توسعه رهبری نیز به طور مثبت ارزیابی شد (میانگین = ۳.۵۷، انحراف معیار = ۰.۸۹)، هرچند فرصت‌ها برای نقش‌های رسمی رهبری و مشارکت در برنامه‌ریزی راهبردی محدود باقی ماند. تحلیل رگرسیون رابطه مثبت و معناداری بین کارآمدی و توسعه رهبری نشان داد (B = 0.180، β = 0.193، t = 2.625، p = .009). کارآمدی ۳.۷٪ از واریانس توسعه رهبری را تبیین کرد (R² = 0.037)، که نشان می‌دهد عوامل دیگری نیز بر رشد رهبری تأثیرگذارند. نتیجه‌گیری: کارآمدی نقش معناداری در توسعه رهبری معلمان مدارس یکشنبه در کلیساهای ACK حوزه اسقفی نایروبی ایفا می‌کند، هرچند میزان تبیین‌کنندگی آن محدود است. کلیساها باید معلمان کارآمد را شناسایی کنند، آموزش و مشاوره منظم ارائه دهند، منابع آموزشی را بهبود بخشند و فرصت‌هایی برای مشارکت در رهبری، برنامه‌ریزی و تصمیم‌گیری جهت تقویت توسعه رهبری فراهم آورند.

The article examines the rising incidence of corruption and apathetic behaviour among public officials in Indonesia, indicating a moral crisis in state governance. This condition reflects the weak implementation of Pancasila’s core values—particularly integrity and empathy—within bureaucratic practices and public leadership. The study aims to analyse the relevance of the values of integrity and empathy embedded in Pancasila's principles as a moral foundation for preventing corruption and for developing ethical public officials. This research uses a qualitative, descriptive-analytical approach, drawing on library research and content analysis of scholarly literature, official documents, and secondary data from credible sources. The analytical framework draws upon the theory of public integrity, empathic leadership, and ethical leadership theory. The findings indicate that the values of integrity and empathy in Pancasila serve a strategic function as catalysts for reconstructing the relationship between citizens and state administrators. Integrity promotes honesty, accountability, and fairness in decision-making, while empathy strengthens public officials’ social and moral sensitivity to societal conditions. Implementing these values can reinforce the moral legitimacy of governance and foster greater public trust in state institutions.

این مقاله به بررسی افزایش موارد فساد و رفتارهای بی‌تفاوت در میان مقامات دولتی اندونزی می‌پردازد که نشان‌دهنده بحران اخلاقی در حکمرانی دولتی است. این وضعیت بازتاب‌دهنده اجرای ضعیف ارزش‌های بنیادی پانچاسیلا، به‌ویژه درستکاری و همدلی، در رویه‌های بوروکراتیک و رهبری عمومی است. هدف این مطالعه تحلیل اهمیت ارزش‌های درستکاری و همدلی نهفته در اصول پانچاسیلا به‌عنوان بنیان اخلاقی برای پیشگیری از فساد و توسعه مقامات دولتی اخلاق‌مدار است. این پژوهش با رویکرد کیفی و توصیفی-تحلیلی انجام شده و مبتنی بر پژوهش کتابخانه‌ای و تحلیل محتوای متون علمی، اسناد رسمی و داده‌های ثانویه از منابع معتبر است. چارچوب تحلیلی پژوهش بر نظریه درستکاری عمومی، رهبری همدلانه و نظریه رهبری اخلاقی استوار است. یافته‌ها نشان می‌دهد که ارزش‌های درستکاری و همدلی در پانچاسیلا نقش راهبردی به‌عنوان محرک بازسازی رابطه میان شهروندان و مدیران دولتی ایفا می‌کنند. درستکاری موجب ارتقای صداقت، پاسخگویی و انصاف در تصمیم‌گیری می‌شود و همدلی حساسیت اجتماعی و اخلاقی مقامات دولتی نسبت به شرایط جامعه را تقویت می‌کند. اجرای این ارزش‌ها می‌تواند مشروعیت اخلاقی حکمرانی را تقویت کرده و اعتماد عمومی به نهادهای دولتی را افزایش دهد.

This study investigates principal leadership strategies in developing Professional Learning Community (PLC) culture in public elementary schools in Banten Province, Indonesia. The research addresses the increasing demand for collaborative professional learning in schools while many public elementary schools have not yet successfully implemented PLC practices. The study aims to analyze leadership strategies, supporting and inhibiting factors, teacher responses, the impact of PLC implementation, and the causes of unsuccessful PLC adoption in several schools. This research employed a qualitative approach with a multiple case study design involving ten public elementary schools across regencies and municipalities in Banten Province. Data were collected through in-depth interviews, participatory observations, and document analysis involving principals and teachers as key participants. Data were analyzed using interactive qualitative analysis, thematic analysis, and NVivo 14 to strengthen coding, categorization, and cross-case interpretation. Trustworthiness was ensured through triangulation, member checking, peer debriefing, and audit trail procedures. The findings reveal that principal leadership plays a central role in shaping sustainable PLC culture through transformational and collaborative leadership practices. Successful schools demonstrated strong vision alignment, collective professional learning, reflective dialogue, and reduced teacher isolation. PLC implementation strengthened teacher professionalism, collective efficacy, and instructional quality. However, administrative burdens, limited time, teacher resistance, and inadequate conceptual understanding of PLC among some principals became major barriers to implementation. Technology functioned as a supporting tool but could not substitute relational trust and collaborative culture. The study concludes that sustainable PLC development requires instructional leadership, organizational trust, structural policy support, and systematic principal professional development to strengthen collaborative learning culture in Indonesian public elementary schools.

این پژوهش به بررسی راهبردهای رهبری مدیران در توسعه فرهنگ جامعه یادگیری حرفه‌ای (PLC) در مدارس ابتدایی دولتی استان بانتن اندونزی می‌پردازد. این تحقیق به نیاز فزاینده برای یادگیری حرفه‌ای مشارکتی در مدارس می‌پردازد، در حالی که بسیاری از مدارس ابتدایی دولتی هنوز موفق به اجرای مؤثر رویه‌های PLC نشده‌اند. هدف پژوهش، تحلیل راهبردهای رهبری، عوامل تسهیل‌کننده و بازدارنده، واکنش معلمان، تأثیر اجرای PLC و علل عدم موفقیت در پذیرش PLC در برخی مدارس است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با طرح مطالعه موردی چندگانه در ده مدرسه ابتدایی دولتی در شهرستان‌ها و شهرهای استان بانتن انجام شده است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق، مشاهده مشارکتی و تحلیل اسناد با مشارکت مدیران و معلمان به عنوان مشارکت‌کنندگان کلیدی گردآوری شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل تعاملی کیفی، تحلیل تماتیک و نرم‌افزار NVivo 14 به منظور تقویت کدگذاری، دسته‌بندی و تفسیر بین‌موردی صورت گرفت. اعتبار یافته‌ها از طریق مثلث‌سازی، بازبینی اعضا، بحث با همتایان و پیگیری حسابرسی تضمین شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که رهبری مدیران نقش محوری در شکل‌دهی فرهنگ پایدار PLC از طریق شیوه‌های رهبری تحول‌آفرین و مشارکتی ایفا می‌کند. مدارس موفق دارای همسویی قوی چشم‌انداز، یادگیری حرفه‌ای جمعی، گفت‌وگوی تأملی و کاهش انزوای معلمان بودند. اجرای PLC موجب تقویت حرفه‌ای‌گری معلمان، اثربخشی جمعی و کیفیت تدریس شد. با این حال، بار اداری، محدودیت زمانی، مقاومت معلمان و درک مفهومی ناکافی برخی مدیران از PLC به عنوان موانع اصلی اجرای آن شناسایی شد. فناوری به عنوان ابزار حمایتی عمل کرد اما نتوانست جایگزین اعتماد رابطه‌ای و فرهنگ مشارکتی شود. نتیجه‌گیری پژوهش آن است که توسعه پایدار PLC مستلزم رهبری آموزشی، اعتماد سازمانی، حمایت ساختاری سیاستی و توسعه حرفه‌ای نظام‌مند مدیران برای تقویت فرهنگ یادگیری مشارکتی در مدارس ابتدایی دولتی اندونزی است.

This study aims to analyze the influence of school culture and principal leadership on teacher performance with work motivation as a mediating variable among public elementary school teachers in Purwosari District, Bojonegoro Regency. This research uses a quantitative approach with an ex-post facto design. The research population consisted of 140 teachers, with a sample of 104 respondents determined using the Slovin formula and proportional random sampling technique. Data collection was conducted using a Likert scale questionnaire and documentation. Data analysis was carried out with the help of IBM SPSS Statistics through classical assumption tests, path analysis, multiple linear regression, coefficient of determination (R²), and Sobel test to examine the mediating role. The research results show that school culture and principal leadership have a positive and significant effect on teachers' work motivation. Directly, school culture has a positive and significant effect on teacher performance, while principal leadership does not have a significant effect on teacher performance. Work motivation is proven to have a positive and significant effect on teacher performance. Path analysis results indicate that school culture, principal leadership, and work motivation together can explain 76.2% of the variation in teacher performance. In addition, the Sobel test results show that work motivation acts as a mediating variable in the relationship between school culture and principal leadership on teacher performance. Based on the research results, it can be concluded that improving teacher performance can be done by strengthening a positive school culture, effective principal leadership, and increasing teachers' work motivation. Work motivation becomes an important factor that bridges the influence of organizational factors on the improvement of teacher performance.

هدف این پژوهش تحلیل تأثیر فرهنگ مدرسه و رهبری مدیر مدرسه بر عملکرد معلمان با نقش میانجی انگیزش شغلی در میان معلمان مدارس ابتدایی دولتی منطقه Purwosari، شهرستان Bojonegoro است. این پژوهش با رویکرد کمی و طرح علی-مقایسه‌ای (ex-post facto) انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل ۱۴۰ معلم بود که نمونه‌ای متشکل از ۱۰۴ نفر با استفاده از فرمول اسلووین و روش نمونه‌گیری تصادفی نسبتی انتخاب شد. گردآوری داده‌ها با استفاده از پرسشنامه مبتنی بر مقیاس لیکرت و اسناد انجام گرفت. تحلیل داده‌ها با کمک نرم‌افزار IBM SPSS Statistics و از طریق آزمون‌های فرض کلاسیک، تحلیل مسیر، رگرسیون خطی چندگانه، ضریب تعیین (R²) و آزمون سوبل جهت بررسی نقش میانجی انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد که فرهنگ مدرسه و رهبری مدیر مدرسه تأثیر مثبت و معناداری بر انگیزش شغلی معلمان دارند. به طور مستقیم، فرهنگ مدرسه تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد معلمان دارد، در حالی که رهبری مدیر مدرسه تأثیر معناداری بر عملکرد معلمان ندارد. انگیزش شغلی نیز تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد معلمان دارد. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که فرهنگ مدرسه، رهبری مدیر مدرسه و انگیزش شغلی در مجموع قادر به تبیین ۷۶/۲ درصد از واریانس عملکرد معلمان هستند. علاوه بر این، نتایج آزمون سوبل نشان داد که انگیزش شغلی به عنوان متغیر میانجی در رابطه بین فرهنگ مدرسه و رهبری مدیر مدرسه با عملکرد معلمان ایفای نقش می‌کند. بر اساس نتایج پژوهش، می‌توان نتیجه گرفت که بهبود عملکرد معلمان از طریق تقویت فرهنگ مثبت مدرسه، رهبری مؤثر مدیر مدرسه و افزایش انگیزش شغلی معلمان امکان‌پذیر است. انگیزش شغلی به عنوان عاملی مهم، نقش پل ارتباطی میان تأثیر عوامل سازمانی بر ارتقای عملکرد معلمان را ایفا می‌کند.

This study aimed to identify the degree to which public school principals in Ramtha District practice participatory leadership and to examine its relationship with teachers’ morale from the perspectives of principals and teachers. The study adopted a descriptive correlational survey design. A questionnaire was used as the main instrument for data collection and was administered to a sample of 347 principals and teachers selected through simple random sampling. The findings revealed that the degree of participatory leadership practiced by public school principals was moderate. The results also indicated that the level of teachers’ morale was moderate. Furthermore, the study found a statistically significant positive correlation at the 0.05 significance level between the degree of participatory leadership practice and teachers’ morale. These findings suggest that promoting participatory leadership in public schools may contribute to improving teachers’ morale and enhancing the overall school climate. The study recommends encouraging school principals to involve teachers in decision-making, strengthen collaborative practices, and adopt leadership approaches that support motivation, professional engagement, and institutional effectiveness.

هدف این پژوهش شناسایی میزان اعمال رهبری مشارکتی توسط مدیران مدارس دولتی منطقه رمثا و بررسی رابطه آن با روحیه معلمان از دیدگاه مدیران و معلمان بود. این پژوهش از طرح توصیفی همبستگی از نوع پیمایشی بهره برد. پرسشنامه به عنوان ابزار اصلی گردآوری داده‌ها مورد استفاده قرار گرفت و بر روی نمونه‌ای متشکل از ۳۴۷ نفر از مدیران و معلمان که به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شده بودند، اجرا شد. یافته‌ها نشان داد که میزان رهبری مشارکتی اعمال‌شده توسط مدیران مدارس دولتی در حد متوسط بود. همچنین نتایج نشان داد که سطح روحیه معلمان نیز در حد متوسط قرار داشت. افزون بر این، پژوهش وجود همبستگی مثبت معنادار در سطح معناداری ۰٫۰۵ بین میزان اعمال رهبری مشارکتی و روحیه معلمان را نشان داد. این یافته‌ها حاکی از آن است که ترویج رهبری مشارکتی در مدارس دولتی می‌تواند به بهبود روحیه معلمان و ارتقای جو کلی مدرسه کمک کند. پژوهش توصیه می‌کند که مدیران مدارس به مشارکت دادن معلمان در فرایند تصمیم‌گیری، تقویت شیوه‌های همکاری و اتخاذ رویکردهای رهبری که از انگیزش، مشارکت حرفه‌ای و اثربخشی نهادی حمایت می‌کنند، تشویق شوند.

This research aimed to: 1) investigate the current conditions, desirable conditions, and priority needs for enhancing the digital leadership of teachers under the Mahasarakham Primary Educational Service Area Office 3; and 2) develop a program for enhancing teachers’ digital leadership. The study employed a research and development (R&D) design consisting of two phases. The sample comprised 278 teachers selected through proportionate stratified random sampling. Five administrators and teachers were purposively selected to provide best-practice information, and five experts were purposively selected to evaluate the program. The instruments were a questionnaire, a semi-structured interview form, and a program appropriateness and feasibility evaluation form. The questionnaire had IOC values of 0.80–1.00 and reliability coefficients of 0.867 and 0.921 for the current and desirable conditions, respectively. Data were collected through questionnaires, interviews, and expert evaluation. Percentage, mean, standard deviation, the Modified Priority Needs Index (PNImodified), and content analysis were used. The findings were: 1) the overall current condition was moderate ( = 2.93), whereas the desirable condition was at the highest level ( = 4.68). Priority needs were digital literacy (0.916), technology for measurement and assessment (0.651), digital technology for teaching and learning (0.473), and digital resource management (0.439); and 2) the program consisted of objectives, principles and structure, four content modules, development methods using training, study visits, and workplace practice based on the 70:20:10 model, and evaluation. Overall program appropriateness and feasibility were rated at a high level.

این پژوهش با اهداف: ۱) بررسی وضعیت موجود، وضعیت مطلوب و نیازهای اولویت‌دار برای ارتقای رهبری دیجیتال معلمان تحت پوشش اداره آموزش و پرورش ابتدایی منطقه ۳ مهاساراکام؛ و ۲) توسعه برنامه‌ای برای ارتقای رهبری دیجیتال معلمان انجام شد. این مطالعه با طرح پژوهش و توسعه (R&D) در دو مرحله صورت گرفت. نمونه شامل ۲۷۸ معلم بود که با روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای متناسب انتخاب شدند. پنج نفر از مدیران و معلمان به صورت هدفمند برای ارائه اطلاعات بهترین تجارب و پنج نفر از خبرگان به صورت هدفمند برای ارزیابی برنامه انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه، فرم مصاحبه نیمه‌ساختاریافته و فرم ارزیابی مناسب بودن و امکان‌پذیری برنامه بود. مقادیر IOC پرسشنامه بین ۰.۸۰ تا ۱.۰۰ و ضرایب پایایی برای وضعیت موجود و وضعیت مطلوب به ترتیب ۰.۸۶۷ و ۰.۹۲۱ بود. داده‌ها از طریق پرسشنامه، مصاحبه و ارزیابی خبرگان گردآوری شد. برای تحلیل داده‌ها از درصد، میانگین، انحراف معیار، شاخص نیازهای اولویت‌دار اصلاح‌شده (PNImodified) و تحلیل محتوا استفاده شد. یافته‌ها نشان داد: ۱) وضعیت موجود به طور کلی در سطح متوسط ( = ۲.۹۳) و وضعیت مطلوب در بالاترین سطح ( = ۴.۶۸) قرار داشت. نیازهای اولویت‌دار شامل سواد دیجیتال (۰.۹۱۶)، فناوری برای سنجش و ارزیابی (۰.۶۵۱)، فناوری دیجیتال برای آموزش و یادگیری (۰.۴۷۳) و مدیریت منابع دیجیتال (۰.۴۳۹) بود؛ و ۲) برنامه شامل اهداف، اصول و ساختار، چهار ماژول محتوایی، روش‌های توسعه با استفاده از آموزش، بازدیدهای مطالعاتی و تمرین در محیط کار بر اساس مدل ۷۰:۲۰:۱۰ و ارزیابی بود. مناسب بودن و امکان‌پذیری کلی برنامه در سطح بالا ارزیابی شد.

Change management continues to be a significant investment in organisations with inconsistent outcomes in terms of organisational outcomes across transformation programmes. This study aims to fill this gap by conducting a Hybrid Systematic Literature Review (HSLR) that combines PRISMA-based evidence retrieval and thematic synthesis of literature published between 2020 and 2026 in the banking and financial services industry. The review highlights three key change management activities that affect organisational outcomes: training and skill development, strategic communication, and employee participation. The study builds on the ideas of Dynamic Capabilities Theory and Transformational Leadership Theory and rethinks the difficulties of leadership through a translated lens of constraints, that is, change saturation, executive digital capability gaps, and middle-management relay failure as structural moderating conditions affecting change effectiveness. The proposed framework builds on organisational change theory as it provides a means to understand why similar projects of change result in varying outcomes across organisations. The framework was developed using banking evidence but has wider theoretical and practical relevance for organisations experiencing complex digital transformation and serves as a springboard to future empirical research.

مدیریت تغییر همچنان یکی از سرمایه‌گذاری‌های مهم در سازمان‌ها محسوب می‌شود که پیامدهای سازمانی آن در برنامه‌های تحول، نتایج متناقضی به همراه داشته است. این مطالعه با هدف پر کردن این خلأ، به انجام مرور نظام‌مند ترکیبی ادبیات (HSLR) می‌پردازد که بازیابی شواهد مبتنی بر PRISMA و سنتز موضوعی ادبیات منتشرشده بین سال‌های 2020 تا 2026 در صنعت بانکداری و خدمات مالی را ترکیب می‌کند. این مرور سه فعالیت کلیدی مدیریت تغییر را که بر پیامدهای سازمانی تأثیرگذارند، برجسته می‌کند: آموزش و توسعه مهارت، ارتباطات راهبردی و مشارکت کارکنان. این مطالعه بر مبنای نظریه قابلیت‌های پویا و نظریه رهبری تحول‌آفرین بنا شده و دشواری‌های رهبری را از منظر ترجمه‌شده محدودیت‌ها بازاندیشی می‌کند؛ یعنی اشباع تغییر، شکاف‌های قابلیت دیجیتال مدیران اجرایی و شکست انتقال در مدیریت میانی به عنوان شرایط تعدیل‌کننده ساختاری که بر اثربخشی تغییر تأثیر می‌گذارند. چارچوب پیشنهادی بر نظریه تغییر سازمانی استوار است و ابزاری برای درک این موضوع فراهم می‌کند که چرا پروژه‌های مشابه تغییر در سازمان‌های مختلف به نتایج متفاوتی منجر می‌شوند. این چارچوب با استفاده از شواهد بانکداری توسعه یافته اما از لحاظ نظری و عملی برای سازمان‌هایی که با تحول دیجیتال پیچیده مواجه‌اند، اهمیت گسترده‌تری دارد و به عنوان سکوی پرتابی برای پژوهش‌های تجربی آینده عمل می‌کند.

In the contemporary post-pandemic organizational scenery, meaning rapid digital transitions alongside harsh socio technical disruptions, organizations need leadership paradigms that can, at the same time, protect operational steadiness and encourage strategic innovation. This study offers an extensive systematic literature review mixed with a meta-analytic synthesis, aimed at looking at the relative validities, structural movements, and contextual limits of transformational and transactional leadership approaches. We followed the Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses (PRISMA) 2020 guidance, and then we synthesized quantitative outcomes from 87 separate study sources that contained 626 correlations and involved 21,815 participants. Methodological quality in the primary literature was evaluated critically with the Joanna Briggs Institute (JBI) Critical Appraisal Checklist for Analytical Cross-Sectional Studies. The quantitative pooling indicates transformational leadership has the highest overall true score validity. 44 across organizational performance outcomes, and it is followed closely by transactional contingent reward at. 39. By comparison, laissez-faire leadership shows a notable negative validity of -. 37. Also, active and passive management-by-exception turned out to be highly inconsistent, with relationships that change meaningfully depending on the context. Overall, the results give firm empirical support to the augmentation hypothesis, suggesting transformational leadership builds on a transactional baseline, rather than replacing it. The study also outlines a unifying, stage sensitive model for ambidextrous leadership: transformational “opening” behaviors tend to nurture explorative innovation, whereas transactional “closing” behaviors strengthen exploitative execution. Finally, regression modeling indicates that structural constraints, such as organizational unit size and geographical setting, meaningfully forecast when constructive leadership behaviors appear versus when passive avoidant patterns show up.

در چشم‌انداز سازمانی معاصر پس از همه‌گیری، که با گذارهای سریع دیجیتال و اختلالات شدید اجتماعی-فنی همراه است، سازمان‌ها به الگوهای رهبری نیاز دارند که بتوانند به‌طور همزمان ثبات عملیاتی را حفظ کرده و نوآوری راهبردی را تشویق کنند. این مطالعه با ارائه یک مرور نظام‌مند گسترده از ادبیات همراه با سنتز فراتحلیلی، به بررسی روایی‌های نسبی، حرکات ساختاری و محدودیت‌های زمینه‌ای رویکردهای رهبری تحول‌آفرین و تبادلی می‌پردازد. ما راهنمای PRISMA 2020 (Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses) را دنبال کردیم و سپس نتایج کمی حاصل از ۸۷ منبع مطالعاتی مجزا را که شامل ۶۲۶ همبستگی و ۲۱٬۸۱۵ شرکت‌کننده بودند، سنتز کردیم. کیفیت روش‌شناختی در ادبیات اولیه با استفاده از چک‌لیست ارزیابی انتقادی Joanna Briggs Institute (JBI) برای مطالعات تحلیلی مقطعی به‌طور انتقادی ارزیابی شد. تجمیع کمی نشان می‌دهد که رهبری تحول‌آفرین دارای بالاترین روایی نمره واقعی کلی برابر با .۴۴ در پیامدهای عملکرد سازمانی است و پس از آن پاداش مشروط تبادلی با .۳۹ قرار دارد. در مقایسه، رهبری رهاسازی (laissez-faire) روایی منفی قابل توجهی برابر با -.۳۷ نشان می‌دهد. همچنین، مدیریت فعال و منفعل بر مبنای استثنا بسیار ناسازگار ظاهر شد و روابط آن‌ها به‌طور معناداری بسته به زمینه تغییر می‌کند. به‌طور کلی، نتایج حمایت تجربی محکمی از فرضیه افزایشی ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد رهبری تحول‌آفرین بر پایه‌ای تبادلی بنا می‌شود و جایگزین آن نمی‌گردد. این مطالعه همچنین یک مدل یکپارچه و مرحله‌محور برای رهبری دوسوگرا ترسیم می‌کند: رفتارهای «گشایشی» تحول‌آفرین تمایل به پرورش نوآوری اکتشافی دارند، در حالی که رفتارهای «بستاری» تبادلی اجرای بهره‌بردارانه را تقویت می‌کنند. در نهایت، مدل‌سازی رگرسیونی نشان می‌دهد که محدودیت‌های ساختاری مانند اندازه واحد سازمانی و موقعیت جغرافیایی، به‌طور معناداری پیش‌بینی می‌کنند که چه زمانی رفتارهای رهبری سازنده ظاهر می‌شوند و چه زمانی الگوهای اجتنابی منفعل بروز می‌یابند.

Over the past decades, school leadership has become a central element in educational reform, school improvement, and organizational effectiveness across education systems worldwide. Nevertheless, European education systems continue to reflect diverse governance arrangements shaped by national trajectories and institutional legacies. Although school leadership is widely recognized as a key determinant of educational effectiveness, comparatively limited research has examined how mentoring for school leaders is configured within distinct governance contexts. Addressing this gap, this study undertakes an analysis of six leadership trajectories from four European countries selected for their contrasting governance orientations: Portugal and Spain as cases reflecting traditions that tend to be more centralized, and Belgium and the Netherlands as cases characterized by a tendency toward greater decentralization and stronger school-level autonomy. Drawing on a critical examination of legislative and regulatory frameworks, complemented by in-depth interviews with school leaders, the research analyses how institutional configurations shape both access to leadership positions and the design, enactment, and perceived value of mentoring practices. Across the six leadership trajectories analyzed, participants consistently highlighted the importance of structured mentoring as a mechanism for reducing professional isolation, supporting leadership learning, and facilitating sustainable transitions into leadership roles. By integrating governance analysis with leadership development processes, the study advances a governance-sensitive conceptualization of mentoring as a structurally embedded mechanism for professional learning, contributing theoretically and empirically to contemporary debates on educational leadership in Europe.

در دهه‌های گذشته، رهبری مدرسه به عنوان عنصری مرکزی در اصلاحات آموزشی، بهبود مدرسه و اثربخشی سازمانی در سراسر نظام‌های آموزشی جهان مطرح شده است. با این حال، نظام‌های آموزشی اروپایی همچنان بازتاب‌دهنده ترتیبات حکمرانی متنوعی هستند که توسط مسیرهای ملی و میراث‌های نهادی شکل گرفته‌اند. اگرچه رهبری مدرسه به طور گسترده‌ای به عنوان یکی از عوامل کلیدی اثربخشی آموزشی شناخته می‌شود، پژوهش‌های نسبتاً محدودی به بررسی نحوه پیکربندی راهنمایی برای رهبران مدارس در زمینه‌های حکمرانی متفاوت پرداخته‌اند. این مطالعه با هدف پر کردن این خلأ، به تحلیل شش مسیر رهبری از چهار کشور اروپایی منتخب با گرایش‌های حکمرانی متضاد می‌پردازد: پرتغال و اسپانیا به عنوان نمونه‌هایی با سنت‌های متمایل به تمرکزگرایی بیشتر، و بلژیک و هلند به عنوان نمونه‌هایی با گرایش به تمرکززدایی بیشتر و خودمختاری قوی‌تر در سطح مدرسه. با تکیه بر بررسی انتقادی چارچوب‌های قانونی و مقرراتی، و تکمیل آن با مصاحبه‌های عمیق با رهبران مدارس، این پژوهش تحلیل می‌کند که چگونه پیکربندی‌های نهادی هم دسترسی به موقعیت‌های رهبری و هم طراحی، اجرا و ارزش ادراک‌شده راهنمایی را شکل می‌دهند. در میان شش مسیر رهبری مورد تحلیل، شرکت‌کنندگان به طور مکرر بر اهمیت راهنمایی ساختاریافته به عنوان سازوکاری برای کاهش انزوای حرفه‌ای، حمایت از یادگیری رهبری و تسهیل گذار پایدار به نقش‌های رهبری تأکید کردند. این مطالعه با ادغام تحلیل حکمرانی و فرایندهای توسعه رهبری، مفهوم‌پردازی حساس به حکمرانی از راهنمایی را به عنوان سازوکاری ساختاریافته برای یادگیری حرفه‌ای ارائه می‌دهد و به طور نظری و تجربی به مباحث معاصر رهبری آموزشی در اروپا کمک می‌کند.

AbstractAcademic libraries increasingly serve as strategic components of higher education governance, extending beyond their traditional role as information repositories to support institutional sustainability, digital transformation, policy implementation, and knowledge production. This study reviews 36 sources from library and information science, higher education management, and related management fields to examine the role of academic libraries within institutional strategy and information infrastructure. Using narrative synthesis supported by bibliometric mapping, the study identifies eight recurring themes: green and sustainable libraries, digital transformation and leadership, bibliometric and methodological research, institutional and strategic management, digital information services, digital literacy and instruction, digital leadership, and the broader library and information science research landscape. Scholarly attention increased substantially after 2020, particularly around generative artificial intelligence, digital leadership, and policy-oriented research, while sustainability research has developed since 2008. The findings are interpreted through a conceptual framework linking institutional strategy, sustainability, digital transformation, and higher education policies and programmes. Despite limitations arising from the small corpus and narrative synthesis approach, the study highlights the need for further empirical and comparative research. Overall, academic libraries should be recognised as strategic institutional assets and actively integrated into higher education policy planning, particularly in infrastructure, pedagogy, digital transformation, and governance.

چکیده: کتابخانه‌های دانشگاهی به طور فزاینده‌ای به عنوان اجزای راهبردی در حاکمیت آموزش عالی ایفای نقش می‌کنند و فراتر از نقش سنتی خود به عنوان مخازن اطلاعات، از پایداری نهادی، تحول دیجیتال، اجرای سیاست‌ها و تولید دانش حمایت می‌کنند. این مطالعه با مرور ۳۶ منبع از حوزه‌های علم اطلاعات و دانش‌شناسی، مدیریت آموزش عالی و رشته‌های مرتبط با مدیریت، نقش کتابخانه‌های دانشگاهی را در راهبرد نهادی و زیرساخت اطلاعات بررسی می‌کند. با بهره‌گیری از سنتز روایتی و نگاشت کتاب‌سنجی، مطالعه حاضر هشت مضمون تکرارشونده را شناسایی می‌کند: کتابخانه‌های سبز و پایدار، تحول دیجیتال و رهبری، پژوهش‌های کتاب‌سنجی و روش‌شناختی، مدیریت نهادی و راهبردی، خدمات اطلاعات دیجیتال، سواد دیجیتال و آموزش، رهبری دیجیتال و چشم‌انداز کلی پژوهش‌های علم اطلاعات و دانش‌شناسی. توجه علمی به این حوزه پس از سال ۲۰۲۰ به طور قابل توجهی افزایش یافته است، به ویژه در زمینه هوش مصنوعی مولد، رهبری دیجیتال و پژوهش‌های سیاست‌محور، در حالی که پژوهش‌های پایداری از سال ۲۰۰۸ توسعه یافته‌اند. یافته‌ها از طریق چارچوب مفهومی که راهبرد نهادی، پایداری، تحول دیجیتال و سیاست‌ها و برنامه‌های آموزش عالی را به هم پیوند می‌دهد، تفسیر می‌شوند. با وجود محدودیت‌هایی ناشی از حجم کوچک منابع و رویکرد سنتز روایتی، این مطالعه بر ضرورت پژوهش‌های تجربی و مقایسه‌ای بیشتر تأکید می‌کند. در مجموع، کتابخانه‌های دانشگاهی باید به عنوان دارایی‌های راهبردی نهادی شناخته شده و به طور فعال در برنامه‌ریزی سیاست آموزش عالی، به ویژه در حوزه زیرساخت، آموزش، تحول دیجیتال و حاکمیت، ادغام شوند.

AbstractAcademic libraries increasingly serve as strategic components of higher education governance, extending beyond their traditional role as information repositories to support institutional sustainability, digital transformation, policy implementation, and knowledge production. This study reviews 36 sources from library and information science, higher education management, and related management fields to examine the role of academic libraries within institutional strategy and information infrastructure. Using narrative synthesis supported by bibliometric mapping, the study identifies eight recurring themes: green and sustainable libraries, digital transformation and leadership, bibliometric and methodological research, institutional and strategic management, digital information services, digital literacy and instruction, digital leadership, and the broader library and information science research landscape. Scholarly attention increased substantially after 2020, particularly around generative artificial intelligence, digital leadership, and policy-oriented research, while sustainability research has developed since 2008. The findings are interpreted through a conceptual framework linking institutional strategy, sustainability, digital transformation, and higher education policies and programmes. Despite limitations arising from the small corpus and narrative synthesis approach, the study highlights the need for further empirical and comparative research. Overall, academic libraries should be recognised as strategic institutional assets and actively integrated into higher education policy planning, particularly in infrastructure, pedagogy, digital transformation, and governance.

چکیده: کتابخانه‌های دانشگاهی به طور فزاینده‌ای به عنوان اجزای راهبردی در حاکمیت آموزش عالی ایفای نقش می‌کنند و فراتر از نقش سنتی خود به عنوان مخازن اطلاعات، از پایداری نهادی، تحول دیجیتال، اجرای سیاست‌ها و تولید دانش حمایت می‌کنند. این مطالعه با مرور ۳۶ منبع از حوزه‌های علم اطلاعات و دانش‌شناسی، مدیریت آموزش عالی و رشته‌های مرتبط با مدیریت، نقش کتابخانه‌های دانشگاهی را در راهبرد نهادی و زیرساخت اطلاعات بررسی می‌کند. با بهره‌گیری از سنتز روایتی و نگاشت کتاب‌سنجی، مطالعه حاضر هشت مضمون تکرارشونده را شناسایی می‌کند: کتابخانه‌های سبز و پایدار، تحول دیجیتال و رهبری، پژوهش‌های کتاب‌سنجی و روش‌شناختی، مدیریت نهادی و راهبردی، خدمات اطلاعات دیجیتال، سواد دیجیتال و آموزش، رهبری دیجیتال و چشم‌انداز کلی پژوهش‌های علم اطلاعات و دانش‌شناسی. توجه علمی به این حوزه پس از سال ۲۰۲۰ به طور قابل توجهی افزایش یافته است، به ویژه در زمینه هوش مصنوعی مولد، رهبری دیجیتال و پژوهش‌های سیاست‌محور، در حالی که پژوهش‌های پایداری از سال ۲۰۰۸ توسعه یافته‌اند. یافته‌ها از طریق چارچوب مفهومی که راهبرد نهادی، پایداری، تحول دیجیتال و سیاست‌ها و برنامه‌های آموزش عالی را به هم پیوند می‌دهد، تفسیر می‌شوند. با وجود محدودیت‌هایی ناشی از حجم کوچک منابع و رویکرد سنتز روایتی، این مطالعه بر ضرورت پژوهش‌های تجربی و مقایسه‌ای بیشتر تأکید می‌کند. در مجموع، کتابخانه‌های دانشگاهی باید به عنوان دارایی‌های راهبردی نهادی شناخته شده و به طور فعال در برنامه‌ریزی سیاست آموزش عالی، به ویژه در حوزه زیرساخت، آموزش، تحول دیجیتال و حاکمیت، ادغام شوند.

This study aimed to investigate the impact of learning-centered leadership on teachers’ involvement in school improvement through a parallel multiple mediation model, incorporating the factors of teacher collaboration and keeping up-to-date. Employing a cross-sectional research design, data were collected from 453 teachers in Türkiye. The analysis utilised structural equation modelling alongside bootstrapping techniques. It was concluded that teacher collaboration and keeping up-to-date partially mediated the relationship between learning-centered leadership and teachers’ involvement in school improvement. Specifically, greater adoption of learning-centered leadership directly enhanced teachers’ involvement in school improvement, fostering increased collaboration among teachers and promoting up-to-date practices. The results substantiate the pivotal role of learning-centered leadership in promoting teachers’ involvement in school improvement activities while underscoring the critical importance of collaborative practices and continuous professional development within this dynamic.

این مطالعه با هدف بررسی تأثیر رهبری مبتنی بر یادگیری بر مشارکت معلمان در بهبود مدرسه از طریق یک مدل میانجی‌گری چندگانه موازی، با در نظر گرفتن عوامل همکاری معلمان و به‌روز بودن، انجام شد. با استفاده از طرح پژوهش مقطعی، داده‌ها از ۴۵۳ معلم در ترکیه جمع‌آوری گردید. تحلیل داده‌ها با بهره‌گیری از مدل‌سازی معادلات ساختاری و تکنیک‌های بوت‌استرپ انجام شد. نتایج نشان داد که همکاری معلمان و به‌روز بودن به طور جزئی رابطه بین رهبری مبتنی بر یادگیری و مشارکت معلمان در بهبود مدرسه را میانجی‌گری می‌کنند. به طور مشخص، اتخاذ بیشتر رهبری مبتنی بر یادگیری به طور مستقیم مشارکت معلمان در بهبود مدرسه را افزایش داده و موجب ارتقای همکاری میان معلمان و ترویج رویه‌های به‌روز می‌شود. نتایج بر نقش محوری رهبری مبتنی بر یادگیری در ارتقای مشارکت معلمان در فعالیت‌های بهبود مدرسه تأکید می‌کند و اهمیت حیاتی رویه‌های مشارکتی و توسعه حرفه‌ای مستمر را در این زمینه پویا برجسته می‌سازد.

Personal motivation and readiness, professional and organisational factors, and the ability to navigate a landscape of limitations and possibilities are important for prospective principals. This study explores how individuals navigate the ‘prospective principal phase’ and orient themselves towards principalship while participating in pre-service preparation. Semi-structured interviews were conducted with 20 prospective principals in Sweden. The findings show that their navigation occurs in three stages, as they modify their role understanding through professional socialisation and form a leadership voice through personal socialisation. However, this voice shows signs of ambivalence as they engage with how to navigate the educational organisational landscape. Being institutionalised as outsiders in this landscape, they search for cracks in the boundaries of principalship through which to slip. Socialising only with other outsiders in the prospective principal phase was found to reinforce their outsider position rather than support the development of a school leader identity.

انگیزش و آمادگی فردی، عوامل حرفه‌ای و سازمانی، و توانایی پیمایش در چشم‌اندازی از محدودیت‌ها و امکانات برای مدیران آینده اهمیت دارد. این پژوهش به بررسی چگونگی پیمایش افراد در «مرحله مدیر آینده» و جهت‌گیری آن‌ها به سوی مدیریت مدرسه در حین شرکت در دوره‌های آمادگی پیش‌خدمتی می‌پردازد. مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۲۰ مدیر آینده در سوئد انجام شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که پیمایش آن‌ها در سه مرحله صورت می‌گیرد، به‌گونه‌ای که درک نقش خود را از طریق جامعه‌پذیری حرفه‌ای تعدیل می‌کنند و صدای رهبری را از طریق جامعه‌پذیری فردی شکل می‌دهند. با این حال، این صدا نشانه‌هایی از دوسویگی را نشان می‌دهد، زیرا آن‌ها با چگونگی پیمایش در چشم‌انداز سازمانی آموزشی درگیر می‌شوند. با نهادی‌شدن به‌عنوان بیگانگان در این چشم‌انداز، آن‌ها به دنبال شکاف‌هایی در مرزهای مدیریت مدرسه می‌گردند تا بتوانند از آن عبور کنند. جامعه‌پذیری صرفاً با سایر بیگانگان در مرحله مدیر آینده، موقعیت بیگانه آن‌ها را تقویت می‌کند و به جای حمایت از توسعه هویت رهبر مدرسه، آن را تضعیف می‌کند.

This study investigates how principals’ instructional leadership influences teachers’ innovative work behavior, with teacher commitment and teacher professional collaboration as mediating mechanisms. Drawing on a cross-sectional survey of 812 teachers working in public schools in Türkiye, structural equation modelling with bootstrapping was employed to examine the direct and indirect effects of instructional leadership. The results indicate that instructional leadership has significant positive effects on both teacher commitment and teacher professional collaboration, which in turn enhance teachers’ innovative work behavior. Furthermore, the findings show that the mediating effects of teacher commitment and teacher professional collaboration are stronger than the direct effect of instructional leadership, underscoring their central role in linking school leadership practices with teachers’ innovative work behavior. By providing empirical evidence from a centralized education system, this study extends the international literature on instructional leadership and teacher innovation. The findings contribute theoretically by clarifying the mechanisms through which principals foster teachers’ innovative work behavior, and practically by offering insights for school leaders and policymakers seeking to cultivate teacher collaboration, strengthen commitment, and stimulate innovative work behavior in schools.

این مطالعه بررسی می‌کند که چگونه رهبری آموزشی مدیران بر رفتار کاری نوآورانه معلمان تأثیر می‌گذارد و تعهد معلم و همکاری حرفه‌ای معلمان به عنوان سازوکارهای میانجی ایفای نقش می‌کنند. با استفاده از یک پیمایش مقطعی از ۸۱۲ معلم شاغل در مدارس دولتی ترکیه، مدل‌سازی معادلات ساختاری همراه با بوت‌استرپینگ برای بررسی اثرات مستقیم و غیرمستقیم رهبری آموزشی به کار گرفته شد. نتایج نشان می‌دهد که رهبری آموزشی تأثیرات مثبت معناداری بر تعهد معلم و همکاری حرفه‌ای معلمان دارد که به نوبه خود رفتار کاری نوآورانه معلمان را ارتقا می‌بخشد. افزون بر این، یافته‌ها نشان می‌دهد که اثرات میانجی تعهد معلم و همکاری حرفه‌ای معلمان قوی‌تر از اثر مستقیم رهبری آموزشی است و نقش محوری آن‌ها را در پیوند دادن شیوه‌های رهبری مدرسه با رفتار کاری نوآورانه معلمان برجسته می‌سازد. این مطالعه با ارائه شواهد تجربی از یک نظام آموزشی متمرکز، ادبیات بین‌المللی رهبری آموزشی و نوآوری معلمان را گسترش می‌دهد. یافته‌ها از لحاظ نظری با روشن ساختن سازوکارهایی که مدیران از طریق آن‌ها رفتار کاری نوآورانه معلمان را تقویت می‌کنند، و از لحاظ عملی با ارائه بینش‌هایی برای رهبران مدارس و سیاست‌گذاران به منظور تقویت همکاری معلمان، افزایش تعهد و تحریک رفتار کاری نوآورانه در مدارس، سهم‌آفرینی می‌کند.

This study analyses successful educational leadership and school improvement in an early years and primary school. It is a case study based on the International Successful School Principalship Project (ISSPP) methodology, it presents a case study of a rural school in Spain. The main objective is to identify leadership strategies and behaviours associated with school success. The findings indicate that successful leadership practices in this school are characterised by a collaborative approach, effective communication between all educational stakeholders, and a clear and shared pedagogical vision, distributed leadership which encourages the participation of the educational community, and the creation of an atmosphere of trust and cooperation. This study highlights the importance of collaborative leadership as a driver of educational improvement. It also emphasises that successful leadership in rural schools is crucial to promoting equitable and democratic education, reducing inequalities, and strengthening social cohesion to ensure meaningful learning opportunities for all students, regardless of their geographical or socio-economic background.

این مطالعه به تحلیل رهبری موفق آموزشی و بهبود مدرسه در یک مدرسه ابتدایی و پیش‌دبستانی می‌پردازد. این پژوهش یک مطالعه موردی مبتنی بر روش‌شناسی پروژه بین‌المللی رهبری موفق مدیران مدارس (ISSPP) است و مطالعه موردی یک مدرسه روستایی در اسپانیا را ارائه می‌دهد. هدف اصلی شناسایی راهبردها و رفتارهای رهبری مرتبط با موفقیت مدرسه است. یافته‌ها نشان می‌دهد که شیوه‌های رهبری موفق در این مدرسه با رویکردی مشارکتی، ارتباط مؤثر میان تمامی ذی‌نفعان آموزشی و چشم‌انداز آموزشی روشن و مشترک، رهبری توزیعی که مشارکت جامعه آموزشی را تشویق می‌کند و ایجاد فضایی مبتنی بر اعتماد و همکاری مشخص می‌شود. این مطالعه بر اهمیت رهبری مشارکتی به عنوان محرک بهبود آموزشی تأکید دارد. همچنین تأکید می‌کند که رهبری موفق در مدارس روستایی برای ارتقای آموزش عادلانه و دموکراتیک، کاهش نابرابری‌ها و تقویت انسجام اجتماعی به منظور تضمین فرصت‌های یادگیری معنادار برای همه دانش‌آموزان، صرف‌نظر از پیشینه جغرافیایی یا اجتماعی‌ـ‌اقتصادی آنان، حیاتی است.