فشار (در ISTDP)

Academic expectations can be an important part of adolescent development, but students may experience these expectations as pressure. This study examined perceived parental pressure and academic stress among school students aged 16-18 years in Thanjavur, Tamil Nadu, and assessed the association between the two variables. A quantitative, descriptive-correlational, cross-sectional design was used. Convenience sampling yielded 61 consenting students. Data were collected through an online structured questionnaire containing a 20-item perceived parental-pressure measure and a 30-item academic-stress measure. Descriptive statistics, Cronbach's alpha, and Pearson's product-moment correlation were used. The mean perceived parental-pressure score was 52.31 (SD = 17.07), and the mean academic-stress score was 85.62 (SD = 22.59). Internal consistency was high in this sample (α = .95 and .96, respectively). Perceived parental pressure was positively associated with academic stress, r = .38, p = .003, 95% CI [.14, .57]. Students reporting greater perceived parental pressure tended to report greater academic stress. Because the study was cross-sectional and used a convenience sample, the findings do not establish causation and should not be generalised to all adolescents. The results highlight the value of realistic academic expectations, supportive family communication, and accessible school-based student support.

The exclusion and bullying targeting minority groups--including sexual minorities, individuals with disabilities, and orphans--have become observable social phenomena in Chinese campus settings. This review examines, from a social psychological perspective, how the herd effect operates within physical campus environments to trigger, amplify, and consolidate prejudice and discrimination held by majority groups toward minority students. Adopting a literature review methodology, this paper synthesizes Asch's conformity experiments, behaviorist theory, Freudian individual unconscious, Jungian collective unconscious, and empirical studies on school bullying and peer conformity published over the past two decades. The central argument proposes a "three-tiered ladder" through which the herd effect function: first, linguistic stigmatization transforms neutral identity labels such as "gay" and" Tang"(a colloquial abbreviation for Down Syndrome in Chinese, used similarly to offensive slurs like "mong" in English) into tools of humiliation; second, social isolation dismantles the victim's support network; and third, peer pressure escalates into physical violence and property damage. This mechanism is significantly amplified within the Chinese collectivist educational context, where the physical inseparability of fixed-class systems extends conformity pressure from temporary behavior into chronic survival anxiety.

Background: Body mass index (BMI) is a widely used surrogate marker of nutritional and adiposity status. Handgrip strength (HGS), measured conveniently with a hand-held dynamometer, is a simple, inexpensive and reproducible indicator of overall muscular strength and general health, while blood pressure (BP) indices reflect early cardiovascular risk. Young adulthood is a formative period during which unfavourable trends in body composition and blood pressure often begin, yet region-specific data from Jharkhand remain limited. The objective is to assess the correlation of BMI with handgrip strength and blood pressure indices, and to identify associated risk factors among young adults attending a tertiary care centre of Jharkhand. Materials and Methods: A hospital-based cross-sectional observational study was conducted on 114 young adults aged 18–25 years, selected by consecutive sampling. Anthropometric measurements, handgrip strength (Jamar hand-held dynamometer) and blood pressure (digital sphygmomanometer) were recorded using a pre-tested proforma. Data were analysed using SPSS version 26.0, applying Pearson's correlation, Chi-square test and odds ratio with 95% confidence interval; p<0.05 was taken as statistically significant. Results: The mean BMI of participants was 23.6 ± 3.4 kg/m². A statistically significant negative correlation was observed between BMI and handgrip strength (r = -0.42, p<0.001), while BMI showed a significant positive correlation with systolic (r = 0.38, p<0.001) and diastolic blood pressure (r = 0.31, p=0.001). Overweight/obese participants had significantly higher odds of low handgrip strength (OR=2.86, 95% CI 1.32–6.19) and pre-hypertension/hypertension (OR=3.41, 95% CI 1.54–7.55) compared to those with normal BMI. Sedentary lifestyle, positive family history and excess dietary salt intake emerged as important associated risk factors. Conclusion: Rising BMI among young adults is associated with declining handgrip strength and rising blood pressure. Early identification of high-risk individuals through simple bedside tools such as BMI and handgrip dynamometry can help in timely lifestyle intervention and prevention of future cardiometabolic morbidity.

زمینه و هدف: شاخص توده بدنی (BMI) به عنوان یک نشانگر جایگزین رایج برای وضعیت تغذیه‌ای و چاقی مورد استفاده قرار می‌گیرد. قدرت握 دست (HGS) که به‌راحتی با دینامومتر دستی اندازه‌گیری می‌شود، شاخصی ساده، کم‌هزینه و قابل تکرار برای سنجش قدرت عضلانی کلی و سلامت عمومی است، در حالی که شاخص‌های فشار خون (BP) منعکس‌کننده خطر اولیه قلبی‌عروقی هستند. بزرگسالی جوان دوره‌ای شکل‌دهنده است که در آن روندهای نامطلوب در ترکیب بدنی و فشار خون اغلب آغاز می‌شود، اما داده‌های منطقه‌ای از جارکند محدود است. هدف این مطالعه، ارزیابی همبستگی BMI با قدرت握 دست و شاخص‌های فشار خون و شناسایی عوامل خطر مرتبط در میان بزرگسالان جوان مراجعه‌کننده به یک مرکز مراقبت ثالث در جارکند است. مواد و روش‌ها: یک مطالعه مشاهده‌ای مقطعی مبتنی بر بیمارستان بر روی ۱۱۴ بزرگسال جوان ۱۸ تا ۲۵ ساله که به روش نمونه‌گیری متوالی انتخاب شدند، انجام شد. اندازه‌گیری‌های آنتروپومتریک، قدرت握 دست (با دینامومتر دستی Jamar) و فشار خون (با اسفیگمومانومتر دیجیتال) با استفاده از پرسشنامه از پیش آزمون‌شده ثبت شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶.۰ و آزمون همبستگی پیرسون، آزمون کای دو و نسبت شانس با فاصله اطمینان ۹۵٪ تحلیل شدند؛ مقدار p<0.05 معنادار تلقی شد. نتایج: میانگین BMI شرکت‌کنندگان ۲۳.۶ ± ۳.۴ کیلوگرم بر متر مربع بود. همبستگی منفی معناداری بین BMI و قدرت握 دست مشاهده شد (r = -0.42, p<0.001)، در حالی که BMI با فشار خون سیستولیک (r = 0.38, p<0.001) و دیاستولیک (r = 0.31, p=0.001) همبستگی مثبت معناداری نشان داد. شرکت‌کنندگان دارای اضافه وزن/چاقی نسبت به افراد با BMI طبیعی، شانس بالاتری برای قدرت握 دست پایین (OR=2.86, 95% CI 1.32–6.19) و پیش‌فشارخون/فشارخون بالا (OR=3.41, 95% CI 1.54–7.55) داشتند. سبک زندگی کم‌تحرک، سابقه خانوادگی مثبت و مصرف بیش از حد نمک غذایی به عنوان عوامل خطر مرتبط مهم شناسایی شدند. نتیجه‌گیری: افزایش BMI در میان بزرگسالان جوان با کاهش قدرت握 دست و افزایش فشار خون همراه است. شناسایی زودهنگام افراد پرخطر از طریق ابزارهای ساده بالینی مانند BMI و دینامومتری قدرت握 دست می‌تواند به مداخله به موقع در سبک زندگی و پیشگیری از بیماری‌های قلبی‌متابولیک آینده کمک کند.

Background: Body mass index (BMI) is a widely used surrogate marker of nutritional and adiposity status. Handgrip strength (HGS), measured conveniently with a hand-held dynamometer, is a simple, inexpensive and reproducible indicator of overall muscular strength and general health, while blood pressure (BP) indices reflect early cardiovascular risk. Young adulthood is a formative period during which unfavourable trends in body composition and blood pressure often begin, yet region-specific data from Jharkhand remain limited. The objective is to assess the correlation of BMI with handgrip strength and blood pressure indices, and to identify associated risk factors among young adults attending a tertiary care centre of Jharkhand. Materials and Methods: A hospital-based cross-sectional observational study was conducted on 114 young adults aged 18–25 years, selected by consecutive sampling. Anthropometric measurements, handgrip strength (Jamar hand-held dynamometer) and blood pressure (digital sphygmomanometer) were recorded using a pre-tested proforma. Data were analysed using SPSS version 26.0, applying Pearson's correlation, Chi-square test and odds ratio with 95% confidence interval; p<0.05 was taken as statistically significant. Results: The mean BMI of participants was 23.6 ± 3.4 kg/m². A statistically significant negative correlation was observed between BMI and handgrip strength (r = -0.42, p<0.001), while BMI showed a significant positive correlation with systolic (r = 0.38, p<0.001) and diastolic blood pressure (r = 0.31, p=0.001). Overweight/obese participants had significantly higher odds of low handgrip strength (OR=2.86, 95% CI 1.32–6.19) and pre-hypertension/hypertension (OR=3.41, 95% CI 1.54–7.55) compared to those with normal BMI. Sedentary lifestyle, positive family history and excess dietary salt intake emerged as important associated risk factors. Conclusion: Rising BMI among young adults is associated with declining handgrip strength and rising blood pressure. Early identification of high-risk individuals through simple bedside tools such as BMI and handgrip dynamometry can help in timely lifestyle intervention and prevention of future cardiometabolic morbidity.

زمینه و هدف: شاخص توده بدنی (BMI) به عنوان یک نشانگر جایگزین رایج برای وضعیت تغذیه‌ای و چاقی مورد استفاده قرار می‌گیرد. قدرت握 دست (HGS) که به‌راحتی با دینامومتر دستی اندازه‌گیری می‌شود، شاخصی ساده، کم‌هزینه و قابل تکرار برای سنجش قدرت عضلانی کلی و سلامت عمومی است، در حالی که شاخص‌های فشار خون (BP) منعکس‌کننده خطر اولیه قلبی‌عروقی هستند. بزرگسالی جوان دوره‌ای شکل‌دهنده است که در آن روندهای نامطلوب در ترکیب بدنی و فشار خون اغلب آغاز می‌شود، اما داده‌های منطقه‌ای از جارکند محدود است. هدف این مطالعه، ارزیابی همبستگی BMI با قدرت握 دست و شاخص‌های فشار خون و شناسایی عوامل خطر مرتبط در میان بزرگسالان جوان مراجعه‌کننده به یک مرکز مراقبت ثالث در جارکند است. مواد و روش‌ها: یک مطالعه مشاهده‌ای مقطعی مبتنی بر بیمارستان بر روی ۱۱۴ بزرگسال جوان ۱۸ تا ۲۵ ساله که به روش نمونه‌گیری متوالی انتخاب شدند، انجام شد. اندازه‌گیری‌های آنتروپومتریک، قدرت握 دست (با دینامومتر دستی Jamar) و فشار خون (با اسفیگمومانومتر دیجیتال) با استفاده از پرسشنامه از پیش آزمون‌شده ثبت شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶.۰ و آزمون همبستگی پیرسون، آزمون کای دو و نسبت شانس با فاصله اطمینان ۹۵٪ تحلیل شدند؛ مقدار p<0.05 معنادار تلقی شد. نتایج: میانگین BMI شرکت‌کنندگان ۲۳.۶ ± ۳.۴ کیلوگرم بر متر مربع بود. همبستگی منفی معناداری بین BMI و قدرت握 دست مشاهده شد (r = -0.42, p<0.001)، در حالی که BMI با فشار خون سیستولیک (r = 0.38, p<0.001) و دیاستولیک (r = 0.31, p=0.001) همبستگی مثبت معناداری نشان داد. شرکت‌کنندگان دارای اضافه وزن/چاقی نسبت به افراد با BMI طبیعی، شانس بالاتری برای قدرت握 دست پایین (OR=2.86, 95% CI 1.32–6.19) و پیش‌فشارخون/فشارخون بالا (OR=3.41, 95% CI 1.54–7.55) داشتند. سبک زندگی کم‌تحرک، سابقه خانوادگی مثبت و مصرف بیش از حد نمک غذایی به عنوان عوامل خطر مرتبط مهم شناسایی شدند. نتیجه‌گیری: افزایش BMI در میان بزرگسالان جوان با کاهش قدرت握 دست و افزایش فشار خون همراه است. شناسایی زودهنگام افراد پرخطر از طریق ابزارهای ساده بالینی مانند BMI و دینامومتری قدرت握 دست می‌تواند به مداخله به موقع در سبک زندگی و پیشگیری از بیماری‌های قلبی‌متابولیک آینده کمک کند.

The dance piece “Luka Pulih” (Healing Wounds) is a contemporary dance work that explores the emotional experiences of individuals who have been bullied and subjected to social pressure from their surroundings. This work was created as an effort to visualize the psychological process of a person when facing adversity until they are able to rise again through inner strength. The purpose of this work is to convey the message about the impact of bullying on mental health and to describe the healing process as a form of courage and determination in living life. The creative method in this work includes the stages of idea gathering, movement exploration, concept formation, composition, and evaluation. The movements were developed from observations of human body expressions under emotional pressure, which were then processed into contemporary movements with varying dynamics. The accompanying music, makeup, and costumes were designed to reinforce the emotional character in each part of the work. The results of the creation show that the processing of movement, tempo dynamics, and changes in spatial composition are able to present a representation of the character's emotional transition from a phase of despair and indecision to a phase of awakening. Through the work “Luka Pulih”, the choreographer hopes that the audience can understand that the healing process from the experience of bullying requires time, acceptance, and determination. Keywords: Wound Healing, Bullying, Empirical Experience, Langon Method

This study aimed to examine the role of self-efficacy and pressure of coach expectations in predicting the performance of adolescent athletes. This study used a cross-sectional survey design involving 142 athletes aged 16–19 years from regional and national sports clubs. Data analysis included Pearson correlation test, independent-samples t-test, and multiple linear regression. The results showed that self-efficacy was positively and significantly associated with athlete performance, while coach expectation pressure was negatively and significantly related to athlete performance. In addition, there were differences in performance by gender, with male athletes reporting higher performance scores than female athletes. When gender was included as a control variable in the regression model, self-efficacy and coach expectations pressure remained significant predictors of athlete performance. Overall, these findings suggest that internal psychological factors and pressures from the sports environment play a role in explaining variations in adolescent athlete performance. This study emphasizes the importance of strengthening self-efficacy and the application of realistic and supportive expectations of coaches in the process of coaching athletes. Further longitudinal research is needed to examine this relationship in more depth.

Abstract. The article presents an analysis of the issue of low free-throw conversion rates in basketball, particularly among young players competing in Super League teams during their debut season. Purpose. The aim of the study is to analyze the efficiency of free-throw execution during competitive play among young Super League basketball players throughout the season. Material and Methods. Methods and materials: analysis of specialized scientific and methodological literature, analysis of competitive performance, and mathematical statistical methods. Results. An analysis of scientific and methodological literature confirmed that, despite modern approaches and training methods for basketball players, the issue of free-throw execution persists and requires ongoing attention from basketball specialists as well as researchers in biomechanics and sports psychology. Differences were identified in free-throw efficiency during competitive play between the experimental and control groups, both in terms of group averages and specific playing positions (guards, forwards, and centers). Unlike previous studies, our research focused on identifying the dynamics of free-throw efficiency throughout the season and the need to develop a methodology for improving the execution of this shot by young Super League basketball players; unlike their more experienced counterparts, these players are characterized by inconsistency and are more susceptible to psychological pressure from opposing fans. Conclusions. The research revealed differences in free-throw efficiency during competitive play between basketball players in the experimental group and those in the control group, both in terms of group averages and by playing position (guards, forwards, and centers).

School – Based violence has been recognized as a major educational challenge (UNESCO, 2019). In Uganda, and particularly in urban centers such as Mbale City, reports of student misconduct, peer influence, and group-related conflicts are becoming more common. These challenges not only affect academic performance but also threaten the safety and well-being of learners. Therefore, this study examined the causes, effects, and prevention strategies of school-based violence and gang activity in Mbale City. This study adopted a mixed-approach design, combining literature review with contextual observations in the community whereby Secondary data was obtained from text-books, reports, academic publications and newspapers. Studies indicated that violence in schools negatively affects learners’ academic performance, psychological well-being, and social development (UNESCO, 2019; UNICEF, 2018). Locally, informal observations and reported cases in Mbale City suggested increasing incidents of bullying, student grouping, fighting among students, Intimidation and harassment, Group-based conflicts and indiscipline. The study identified key contributing factors such as peer pressure, family background, Weak school discipline systems (Gottfredson, 2001), Exposure to violence in media and community influence, Overcrowding in some schools and school environment. This further highlighted that effective prevention requires a combination of school-based interventions, parental involvement, and policy support. In Mbale City, these activities remain significant challenges in education and these issues are increasingly visible which require urgent attention according to media reports (Daily monitor 2026, April 17). The study concludes that a coordinated approach is essential in promoting safe and supportive learning environments by combining global research with local understanding to strengthen discipline systems and supervision, Guidance and counseling services in schools, student behavior monitoring by parents and Government’s support to policies that promote school safety.

Background: Patients recovering from craniotomy in the Intensive Care Unit (ICU) are at risk of hemodynamic changes related to stress responses, neurological impairment, pain, and environmental stimuli. A combination of music therapy and hand massage may help maintain hemodynamic stability in these patients. Objective: To describe the application of combined music therapy and hand massage to support hemodynamic stability in post-craniotomy patients in the ICU. Methods: This evidence-based nursing intervention was implemented with three post-craniotomy patients admitted to the ICU of Abdul Wahab Sjahranie Regional General Hospital, Samarinda. The intervention consisted of 15 minutes of instrumental or classical music followed by 15 minutes of effleurage hand massage. Systolic and diastolic blood pressure, mean arterial pressure (MAP), heart rate (HR), respiratory rate (RR), and oxygen saturation (SpO₂) were measured before and after each intervention. The intervention was conducted over three days, with each patient’s clinical changes monitored. Results: The case study findings indicated greater stability in blood pressure, MAP, HR, RR, and SpO₂ following the intervention. Conclusion: Combined music therapy and hand massage may be a safe, non-pharmacological intervention to support nursing care and maintain hemodynamic stability in post-craniotomy patients. Further research is needed to assess its effects on other outcomes, including biochemical changes.

In volleyball, as in other sports, special attention should be paid to the individual characteristics of the athlete. However, this is often neglected. Most problems arise when the selection criteria for a role are not a player’s personal qualities, but rather their technical and tactical skills (tallness, a strong dominant arm, etc.). Here, it’s not just the player’s skills that matter, but also how they present themselves as a person. Many personal qualities are determined by a person’s genetic code, which cannot be changed. The nervous system, temperament, and character play a crucial role in success in volleyball. Athletes’ activities during volleyball are subject to many specific characteristics inherent to the game. The fast pace, the variety and unexpectedness of game situations, the interaction with teammates, the intermittent pace, and other characteristics place mental demands on volleyball players that are markedly different from those placed on, for example, a gymnast during gymnastics exercises. A volleyball player must be able to quickly and accurately navigate changing conditions, instantly switch from one situation to another, and be prepared for any actions by teammates and opponents. The time constraints of fast-paced play place high demands on reaction time and decision-making. Two main types of neuropsychological resilience can be distinguished: players with an unstable nervous system and those with an inert nervous system. In the former case, a player may involuntarily change their mental state before an important game, sometimes becoming calm, sometimes excited. It is important to properly prepare such volleyball players. High-intensity and prolonged training before the game will help them focus and distract themselves from external stress. An athlete with this type of nervous system should focus on the technique and precision of the elements they perform. In the case of an inert nervous system, training should be focused on mental work. Before the game, a volleyball player should begin psychological preparation, which will consist of positive and negative mental stimulation based on the athlete’s personal experience. When working during training or warm-ups, it’s important to emphasize the athlete’s potential dangers.

This study examined the impact of work-life balance on teacher performance and student outcomes among private school teachers in Surat City. The main aim was to understand how teachers manage their professional and personal life and how this balance affects their teaching effectiveness. A descriptive research design was used and primary data was collected from 300 teachers through a structured questionnaire. The study included demographic analysis, multiple choice questions and Likert scale statements. The findings showed that most teachers experienced moderate levels of work-life balance due to workload and time pressure. Many teachers reported taking work home, which affected their personal life. Statistical analysis revealed that work-life balance had a strong positive relationship with teacher performance (r = 0.62) and student outcomes (r = 0.58). The regression results further confirmed that better balance improved teaching effectiveness. Normality and reliability tests confirmed that the data was suitable and consistent for analysis. The study concluded that work-life balance plays an important role in improving teacher productivity and student learning. Teachers who maintained a healthy balance were more focused, motivated and effective in the classroom. The study also highlighted the need for supportive school policies and stress management practices. Overall, improving work-life balance can lead to better educational outcomes and a more positive teaching environment.

این پژوهش به بررسی تأثیر تعادل کار و زندگی بر عملکرد معلمان و نتایج دانش‌آموزان در میان معلمان مدارس غیرانتفاعی شهر سورت پرداخته است. هدف اصلی، درک نحوه مدیریت زندگی حرفه‌ای و شخصی توسط معلمان و تأثیر این تعادل بر اثربخشی تدریس آن‌ها بود. طرح پژوهش توصیفی به کار گرفته شد و داده‌های اولیه از ۳۰۰ معلم از طریق پرسشنامه ساختاریافته جمع‌آوری گردید. پژوهش شامل تحلیل‌های جمعیت‌شناختی، سؤالات چندگزینه‌ای و عبارات مقیاس لیکرت بود. یافته‌ها نشان داد که اکثر معلمان به دلیل حجم کار و فشار زمانی، سطوح متوسطی از تعادل کار و زندگی را تجربه می‌کنند. بسیاری از معلمان گزارش کردند که کار را به خانه می‌برند که این امر بر زندگی شخصی آن‌ها تأثیر گذاشته است. تحلیل آماری نشان داد که تعادل کار و زندگی با عملکرد معلمان (r = 0.62) و نتایج دانش‌آموزان (r = 0.58) رابطه مثبت قوی دارد. نتایج رگرسیون نیز تأیید کرد که تعادل بهتر، اثربخشی تدریس را افزایش می‌دهد. آزمون‌های نرمالیتی و پایایی نشان داد که داده‌ها برای تحلیل مناسب و سازگار هستند. پژوهش نتیجه‌گیری کرد که تعادل کار و زندگی نقش مهمی در بهبود بهره‌وری معلمان و یادگیری دانش‌آموزان ایفا می‌کند. معلمانی که تعادل سالمی را حفظ می‌کنند، در کلاس درس متمرکزتر، باانگیزه‌تر و اثربخش‌تر هستند. این پژوهش همچنین بر ضرورت سیاست‌های حمایتی مدرسه و شیوه‌های مدیریت استرس تأکید کرد. به طور کلی، بهبود تعادل کار و زندگی می‌تواند به نتایج آموزشی بهتر و محیط تدریس مثبت‌تر منجر شود.

This study examined the impact of work-life balance on teacher performance and student outcomes among private school teachers in Surat City. The main aim was to understand how teachers manage their professional and personal life and how this balance affects their teaching effectiveness. A descriptive research design was used and primary data was collected from 300 teachers through a structured questionnaire. The study included demographic analysis, multiple choice questions and Likert scale statements. The findings showed that most teachers experienced moderate levels of work-life balance due to workload and time pressure. Many teachers reported taking work home, which affected their personal life. Statistical analysis revealed that work-life balance had a strong positive relationship with teacher performance (r = 0.62) and student outcomes (r = 0.58). The regression results further confirmed that better balance improved teaching effectiveness. Normality and reliability tests confirmed that the data was suitable and consistent for analysis. The study concluded that work-life balance plays an important role in improving teacher productivity and student learning. Teachers who maintained a healthy balance were more focused, motivated and effective in the classroom. The study also highlighted the need for supportive school policies and stress management practices. Overall, improving work-life balance can lead to better educational outcomes and a more positive teaching environment.

این پژوهش به بررسی تأثیر تعادل کار و زندگی بر عملکرد معلمان و نتایج دانش‌آموزان در میان معلمان مدارس غیرانتفاعی شهر سورت پرداخته است. هدف اصلی، درک نحوه مدیریت زندگی حرفه‌ای و شخصی توسط معلمان و تأثیر این تعادل بر اثربخشی تدریس آن‌ها بود. طرح پژوهش توصیفی به کار گرفته شد و داده‌های اولیه از ۳۰۰ معلم از طریق پرسشنامه ساختاریافته جمع‌آوری گردید. پژوهش شامل تحلیل‌های جمعیت‌شناختی، سؤالات چندگزینه‌ای و عبارات مقیاس لیکرت بود. یافته‌ها نشان داد که اکثر معلمان به دلیل حجم کار و فشار زمانی، سطوح متوسطی از تعادل کار و زندگی را تجربه می‌کنند. بسیاری از معلمان گزارش کردند که کار را به خانه می‌برند که این امر بر زندگی شخصی آن‌ها تأثیر گذاشته است. تحلیل آماری نشان داد که تعادل کار و زندگی با عملکرد معلمان (r = 0.62) و نتایج دانش‌آموزان (r = 0.58) رابطه مثبت قوی دارد. نتایج رگرسیون نیز تأیید کرد که تعادل بهتر، اثربخشی تدریس را افزایش می‌دهد. آزمون‌های نرمالیتی و پایایی نشان داد که داده‌ها برای تحلیل مناسب و سازگار هستند. پژوهش نتیجه‌گیری کرد که تعادل کار و زندگی نقش مهمی در بهبود بهره‌وری معلمان و یادگیری دانش‌آموزان ایفا می‌کند. معلمانی که تعادل سالمی را حفظ می‌کنند، در کلاس درس متمرکزتر، باانگیزه‌تر و اثربخش‌تر هستند. این پژوهش همچنین بر ضرورت سیاست‌های حمایتی مدرسه و شیوه‌های مدیریت استرس تأکید کرد. به طور کلی، بهبود تعادل کار و زندگی می‌تواند به نتایج آموزشی بهتر و محیط تدریس مثبت‌تر منجر شود.

Purpose: This study aims to identify the factors influencing teachers’ job satisfaction using a middle school in Dazhou City, Sichuan Province, China. Research design, data and methodology: A quantitative research design was adopted. Questionnaire surveys were distributed to 90 teachers at a middle school in Tongchuan District using stratified random sampling. Multiple linear regression was used to examine the relationships between working hours, work pressure, organizational commitment, teacher self-efficacy, teacher career motivation, and job satisfaction. In addition, a 16-week strategic planning program was implemented with 30 teachers to improve job satisfaction. Paired sample t-tests were applied to compare the pre- and post-intervention results. Results: The multiple linear regression results show that organizational commitment, teacher career motivation, and teacher self-efficacy have significant positive effects on job satisfaction. Working hours and work pressure do not show significant direct effects in the regression model. After the program implementation, the paired sample t-test results indicate significant improvements in working hours, work pressure, organizational commitment, teacher self-efficacy, teacher career motivation, and overall job satisfaction. Conclusions: The findings suggest that school management practices that strengthen organizational commitment, support teachers’ professional motivation, and improve working conditions can enhance teachers’ job satisfaction. Practical actions such as flexible work arrangements, professional development opportunities, and participatory school governance may help improve teachers’ workplace experiences and support sustainable educational development.

Background Athletic performance in open-skill sports depends on the efficient integration of cognitive and motor processes under dual-task (DT) conditions. Reliable measurement of these processes is a prerequisite for assessing the functional profile of young athletes (aged 13–15) and for guiding training. Objective This study examined the test-retest reliability (TRR) of center-of-pressure (COP) and fNIRS-derived cortical activation metrics across zero-load, low-load, and high-load conditions, assessed the reliability of N-back performance under the two dual-task conditions, and descriptively compared cortical activation patterns across load conditions in adolescent basketball players. Methods Twenty male adolescent basketball players completed a within-subject test-retest protocol involving two visits separated by 7 days. At each visit, participants performed quiet stance alone under the zero-load condition and concurrently with auditory 0-back and 2-back tasks under the low-load and high-load conditions, respectively. Test-retest reliability was quantified using intraclass correlation coefficients (ICCs) for COP indices and fNIRS-derived t-statistics in the bilateral prefrontal cortex (PFC) and motor cortex (MC) across all three load conditions, and for N-back accuracy and reaction time under the two dual-task conditions. Results Most indices yielded moderate-to-excellent point estimates of reliability (ICC range: 0.609–0.984), although precision varied, with several 95% confidence intervals spanning multiple reliability categories. COP whole path length, path length per unit area, and the N-back metrics showed good-to-excellent point estimates (ICC ≥ 0.784), and fNIRS-derived t-statistics in the PFC and MC reached ICCs of up to 0.984 under high-load conditions. Within the COP domain, whole path length, circumference area, and path length per unit area constitute three non-redundant indices; mean sway velocity is a duration-normalized expression of whole path length (MSV = WPL/T) and is therefore not counted as separate reliability evidence. Grand-average maps of fNIRS-derived GLM t-statistics appeared qualitatively similar across sessions. Conclusion These findings provide preliminary test-retest reliability estimates for selected multimodal neurobehavioral measures in male adolescent basketball players although reliability alone does not establish clinical utility and estimates with wide confidence intervals require confirmation in larger samples. Whether these measures can support monitoring of cognition–action coupling or inform interventions remains to be determined in future validity and responsiveness studies.

زمینه: عملکرد ورزشی در ورزش‌های مهارت باز به ادغام کارآمد فرایندهای شناختی و حرکتی تحت شرایط دو‌وظیفه‌ای (DT) وابسته است. اندازه‌گیری پایا از این فرایندها پیش‌نیاز ارزیابی نمایه عملکردی ورزشکاران جوان (۱۳ تا ۱۵ ساله) و هدایت تمرینات است. هدف: این مطالعه پایایی آزمون-بازآزمون (TRR) شاخص‌های مرکز فشار (COP) و شاخص‌های فعال‌سازی قشری استخراج‌شده از fNIRS را در شرایط بدون بار، بار کم و بار زیاد بررسی کرد، پایایی عملکرد N-back را در دو وضعیت دو‌وظیفه‌ای ارزیابی نمود و الگوهای فعال‌سازی قشری را به طور توصیفی در شرایط مختلف بار در بازیکنان نوجوان بسکتبال مقایسه کرد. روش‌ها: بیست بازیکن نوجوان پسر بسکتبال در یک پروتکل آزمون-بازآزمون درون‌گروهی با دو جلسه به فاصله ۷ روز شرکت کردند. در هر جلسه، شرکت‌کنندگان ایستادن ساکت را به تنهایی در شرایط بدون بار و به طور همزمان با تکالیف شنیداری 0-back و 2-back به ترتیب در شرایط بار کم و بار زیاد انجام دادند. پایایی آزمون-بازآزمون با استفاده از ضریب همبستگی درون‌کلاسی (ICC) برای شاخص‌های COP و آمار t استخراج‌شده از fNIRS در قشر پیش‌پیشانی دوطرفه (PFC) و قشر حرکتی (MC) در هر سه وضعیت بار و همچنین برای دقت و زمان واکنش N-back در دو وضعیت دو‌وظیفه‌ای محاسبه شد. نتایج: اکثر شاخص‌ها برآوردهای نقطه‌ای پایایی متوسط تا عالی را نشان دادند (دامنه ICC: ۰.۶۰۹ تا ۰.۹۸۴)، هرچند دقت متغیر بود و چندین فاصله اطمینان ۹۵٪ چند دسته پایایی را در بر می‌گرفتند. طول کل مسیر COP، طول مسیر به ازای واحد سطح و شاخص‌های N-back برآوردهای نقطه‌ای خوب تا عالی داشتند (ICC ≥ ۰.۷۸۴) و آمار t استخراج‌شده از fNIRS در PFC و MC در شرایط بار زیاد به ICC تا ۰.۹۸۴ رسید. در حوزه COP، طول کل مسیر، مساحت محیطی و طول مسیر به ازای واحد سطح سه شاخص غیرتکراری هستند؛ میانگین سرعت نوسان، بیان نرمال‌شده بر حسب زمان از طول کل مسیر است (MSV = WPL/T) و بنابراین به عنوان شواهد پایایی جداگانه محسوب نمی‌شود. نقشه‌های میانگین کلی آمار t مدل خطی تعمیم‌یافته (GLM) استخراج‌شده از fNIRS در جلسات مختلف به طور کیفی مشابه بودند. نتیجه‌گیری: این یافته‌ها برآوردهای مقدماتی پایایی آزمون-بازآزمون برای برخی شاخص‌های نورو‌رفتاری چندوجهی در بازیکنان نوجوان پسر بسکتبال ارائه می‌دهد، هرچند پایایی به تنهایی سودمندی بالینی را اثبات نمی‌کند و برآوردهایی با فاصله اطمینان وسیع نیازمند تأیید در نمونه‌های بزرگ‌تر هستند. اینکه آیا این شاخص‌ها می‌توانند از پایش همبستگی شناخت-عمل یا طراحی مداخلات حمایت کنند، نیازمند بررسی در مطالعات آتی روایی و پاسخگویی است.

This study aims to explore in-depth how peer pressure on social media influences the digital behavior of senior high school students, as well as the extent to which self-control and spiritual autonomy play a role in responding to such conformity pressure. Employing a qualitative approach with a phenomenological design, data were collected through in-depth interviews with six students categorized into three typologies: failed mediation, resilience, and congruent/ideal. The results reveal a fundamental finding that conformity pressure in the digital space does not deterministically lead to delinquency or deviant behavior. The trajectory of behavior relies entirely on the strength of the individual's self-control. For students with a weak foundation of faith and self-regulation, peer pressure triggers engagement in toxic behaviors such as cyberbullying, driven by a desire for validation and the Fear of Missing Out (FOMO). Conversely, for students possessing robust self-control and spiritual awareness (muraqabah), this social pressure transforms into an opportunity to demonstrate integrity. They exhibit the mental courage to go against the tide and independently uphold moral principles. Practically, these findings imply the necessity of reconstructing the educational approaches utilized by parents and educators. Delivering religious values that are reduced to mere rigid prohibitions without room for dialogue has proven to be less effective; these fundamental religious doctrines must instead be maintained and contextualized with real, everyday case studies. This dialogical approach is essential to connect religious teachings with the critical logic of adolescents in order to strengthen their faith, thereby fostering a solid stance to navigate toxic social environments. Abstrak Penelitian ini bertujuan untuk mengeksplorasi secara mendalam bagaimana tekanan teman sebaya di media sosial memengaruhi perilaku digital siswa Sekolah Menengah Atas (SMA), serta sejauh mana peran kontrol diri dan otonomi spiritual dalam merespons tekanan konformitas tersebut. Melalui pendekatan kualitatif dengan desain fenomenologis, data dikumpulkan menggunakan teknik wawancara mendalam terhadap enam siswa yang diklasifikasikan ke dalam tiga tipologi: mediasi gagal, resiliensi, dan kongruen/ideal. Hasil penelitian mengungkap sebuah temuan fundamental bahwa tekanan konformitas di ruang digital tidak secara deterministik menghasilkan kenakalan atau perilaku menyimpang. Arah perilaku sepenuhnya bergantung pada kekuatan kontrol diri masing-masing individu. Pada siswa dengan landasan iman dan regulasi diri yang lemah, tekanan kelompok memicu keterlibatan dalam perilaku toksik seperti perundungan siber, yang didorong oleh hasrat validasi dan kecemasan tertinggal tren (Fear of Missing Out/FOMO). Sebaliknya, bagi siswa yang memiliki kontrol diri dan kesadaran spiritual yang kuat (muraqabah), tekanan sosial tersebut justru bertransformasi menjadi momentum pembuktian integritas. Mereka mendemonstrasikan keberanian mental untuk melawan arus dan menegakkan aturan secara mandiri. Temuan ini secara praktis mengimplikasikan perlunya rekonstruksi metode edukasi dari orang tua dan pendidik. Penyampaian nilai agama yang direduksi menjadi sekadar larangan kaku tanpa ruang dialog terbukti kurang efektif; nilai-nilai fundamental keagamaan tersebut justru harus dipertahankan dan dikontekstualisasikan dengan studi kasus nyata sehari-hari. Pendekatan dialogis ini esensial agar ajaran agama terhubung dengan logika kritis remaja guna memperkuat akidah, sehingga mampu membentuk pendirian yang kokoh dalam menghadapi lingkungan pergaulan yang toksik.

هدف این پژوهش، بررسی عمیق تأثیر فشار همسالان در شبکه‌های اجتماعی بر رفتار دیجیتال دانش‌آموزان دبیرستانی و همچنین میزان نقش کنترل خود و خودمختاری معنوی در پاسخ به این فشار همرنگی است. این مطالعه با رویکرد کیفی و طراحی پدیدارشناختی انجام شده و داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق با شش دانش‌آموز که در سه گونه‌شناسی «میانجی‌گری ناموفق»، «تاب‌آوری» و «همخوان/ایده‌آل» طبقه‌بندی شده‌اند، گردآوری شده است. نتایج نشان می‌دهد که فشار همرنگی در فضای دیجیتال به طور جبری منجر به بزهکاری یا رفتارهای انحرافی نمی‌شود. مسیر رفتار کاملاً به قدرت کنترل خود فرد بستگی دارد. در دانش‌آموزانی که بنیان ایمان و تنظیم خود ضعیف است، فشار گروهی موجب درگیر شدن در رفتارهای سمی مانند زورگویی سایبری می‌شود که ناشی از میل به تأیید اجتماعی و اضطراب عقب ماندن از روندها (FOMO) است. در مقابل، دانش‌آموزانی که کنترل خود و آگاهی معنوی (مراقبه) قوی دارند، این فشار اجتماعی را به فرصتی برای اثبات یکپارچگی تبدیل می‌کنند. آن‌ها شجاعت ذهنی برای مقابله با جریان غالب و پایبندی مستقل به اصول اخلاقی را نشان می‌دهند. یافته‌های عملی این پژوهش، ضرورت بازسازی رویکردهای آموزشی والدین و مربیان را نشان می‌دهد. انتقال ارزش‌های دینی به صورت صرفاً ممنوعیت‌های خشک و بدون فضای گفت‌وگو، کارایی کمتری دارد؛ بلکه این آموزه‌های بنیادین دینی باید حفظ و با مطالعات موردی واقعی و روزمره زمینه‌مند شوند. این رویکرد گفت‌وگومحور برای پیوند دادن آموزه‌های دینی با منطق انتقادی نوجوانان و تقویت ایمان آن‌ها ضروری است تا بتوانند در مواجهه با محیط‌های اجتماعی سمی، موضعی استوار اتخاذ کنند.

This study aimed to assess musculoskeletal and ergonomic risk, identify demographic, occupational, lifestyle, and biomechanical characteristics associated with these outcomes, and develop and prioritize ergonomic intervention strategies for petrochemical control room operators. This cross-sectional study was conducted in 2025 among 210 male control room operators from an Iranian petrochemical complex using census sampling. Data were collected using the Demographic/Occupational Questionnaire, Persian International Physical Activity Questionnaire (P-IPAQ), Persian Örebro Musculoskeletal Pain Screening Questionnaire (P-ÖMSQ), and Persian Ergonomic Screening and Priority Tool (P-ESPT), complemented by objective postural and plantar pressure assessments. The P-ÖMSQ was used to classify participants according to P-ÖMSQ risk categories, with scores ≥ 90 categorized as moderate-to-high risk. Data were analyzed using Statistical Package for the Social Sciences (SPSS) software, version 20.0, with descriptive statistics, chi-square tests, and multivariable logistic regression. A P-ÖMSQ score within the moderate-to-high risk categories (≥ 90) was observed in 27% of participants, while 78% were classified as having moderate-to-high ergonomic risk. Multivariable logistic regression showed that older age (adjusted odds ratio [aOR] = 1.09, 95% confidence interval [CI] = 1.02–1.17, p = 0.014), higher body mass index (BMI) (aOR = 1.15, 95% CI = 1.04–1.27, p = 0.006), and longer job tenure (aOR = 1.98, 95% CI = 1.01–3.89, p = 0.047) were independently associated with higher odds of being classified in the moderate-to-high-risk P-ÖMSQ category. Lower physical activity was significantly associated with a higher prevalence of forward head posture, thoracic hyperkyphosis, lateral pelvic tilt, and pes planus ( p < 0.05). Objective biomechanical abnormalities were also significantly associated with higher P-ÖMSQ-based and P-ESPT-based risk categories ( p < 0.05). Based on the study findings, 20 ergonomic intervention strategies were proposed and prioritized through a stakeholder-informed participatory process. Older age, higher body mass index, and longer job tenure were associated with higher odds of being classified in the moderate-to-high-risk P-ÖMSQ category, while lower physical activity was associated with selected postural abnormalities among petrochemical control room operators. Several objective biomechanical abnormalities were also associated with P-ÖMSQ-based and P-ESPT-based risk categories. These findings may inform the prioritization of workplace ergonomic interventions; however, the proposed interventions were not evaluated in the present study, and their effectiveness should be assessed in future longitudinal and interventional studies.

هدف این مطالعه، ارزیابی خطر اسکلتی‌عضلانی و ارگونومیک، شناسایی ویژگی‌های جمعیت‌شناختی، شغلی، سبک زندگی و بیومکانیکی مرتبط با این پیامدها و تدوین و اولویت‌بندی راهبردهای مداخله ارگونومیک برای اپراتورهای اتاق کنترل پتروشیمی بود. این مطالعه مقطعی در سال ۲۰۲۵ بر روی ۲۱۰ اپراتور مرد اتاق کنترل از یک مجتمع پتروشیمی ایرانی با استفاده از نمونه‌گیری سرشماری انجام شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه جمعیت‌شناختی/شغلی، نسخه فارسی پرسشنامه بین‌المللی فعالیت بدنی (P-IPAQ)، نسخه فارسی پرسشنامه غربالگری درد اسکلتی‌عضلانی Örebro (P-ÖMSQ) و ابزار غربالگری و اولویت‌بندی ارگونومیک فارسی (P-ESPT) جمع‌آوری شد و با ارزیابی عینی وضعیت بدنی و فشار کف پا تکمیل گردید. P-ÖMSQ برای طبقه‌بندی شرکت‌کنندگان بر اساس دسته‌های خطر P-ÖMSQ به کار رفت و نمرات ≥ ۹۰ به عنوان خطر متوسط تا زیاد طبقه‌بندی شدند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار Statistical Package for the Social Sciences (SPSS) نسخه ۲۰.۰ و با آمار توصیفی، آزمون کای‌اسکوئر و رگرسیون لجستیک چندمتغیره تحلیل شد. نمره P-ÖMSQ در دسته‌های خطر متوسط تا زیاد (≥ ۹۰) در ۲۷٪ از شرکت‌کنندگان مشاهده شد، در حالی که ۷۸٪ در دسته خطر ارگونومیک متوسط تا زیاد طبقه‌بندی شدند. رگرسیون لجستیک چندمتغیره نشان داد که سن بالاتر (نسبت شانس تعدیل‌شده [aOR] = 1.09، فاصله اطمینان ۹۵٪ [CI] = 1.02–1.17، p = 0.014)، شاخص توده بدنی بالاتر (aOR = 1.15، CI = 1.04–1.27، p = 0.006) و سابقه شغلی طولانی‌تر (aOR = 1.98، CI = 1.01–3.89، p = 0.047) به طور مستقل با شانس بالاتر طبقه‌بندی در دسته خطر متوسط تا زیاد P-ÖMSQ مرتبط بودند. فعالیت بدنی کمتر به طور معناداری با شیوع بالاتر وضعیت سر به جلو، هیپرکیفوز توراسیک، کج‌بودن لگن به طرفین و کف پای صاف مرتبط بود (p < 0.05). ناهنجاری‌های بیومکانیکی عینی نیز به طور معناداری با دسته‌های خطر مبتنی بر P-ÖMSQ و P-ESPT مرتبط بودند (p < 0.05). بر اساس یافته‌های مطالعه، ۲۰ راهبرد مداخله ارگونومیک پیشنهاد و از طریق فرایند مشارکتی مبتنی بر ذینفعان اولویت‌بندی شد. سن بالاتر، شاخص توده بدنی بالاتر و سابقه شغلی طولانی‌تر با شانس بالاتر طبقه‌بندی در دسته خطر متوسط تا زیاد P-ÖMSQ مرتبط بودند، در حالی که فعالیت بدنی کمتر با برخی ناهنجاری‌های وضعیتی در میان اپراتورهای اتاق کنترل پتروشیمی ارتباط داشت. چندین ناهنجاری بیومکانیکی عینی نیز با دسته‌های خطر مبتنی بر P-ÖMSQ و P-ESPT مرتبط بودند. این یافته‌ها می‌تواند به اولویت‌بندی مداخلات ارگونومیک محیط کار کمک کند؛ با این حال، مداخلات پیشنهادی در مطالعه حاضر ارزیابی نشدند و اثربخشی آن‌ها باید در مطالعات طولی و مداخله‌ای آینده بررسی شود.

Academic pressure experienced by early adult university students frequently triggers negative emotional responses such as anxiety and stress, which can impair learning concentration. This study aimed to determine the effectiveness of listening to Rhythm and Blues (R&B) music in enhancing emotion regulation among students of Politeknik Negeri Pontianak when facing academic pressure. A quantitative experimental approach with a One-Group Pretest-Posttest Design was employed. The subjects consisted of 18 students from the Automotive Business Administration Study Program, selected through purposive sampling criteria: possessing a moderate level of emotion regulation and an affinity for R&B music. Data were collected using an Emotion Regulation Scale constructed based on emotion monitoring, emotion evaluating, and emotion modification aspects, exhibiting a high Cronbach’s Alpha reliability coefficient of 0.948. The intervention spanned seven sessions, incorporating R&B playlist listening, psychoeducation, short film screening and self-reflection. Data were analyzed using the Paired Sample t-Test. The results revealed an increase in the mean emotion regulation score from 146.22 (pre-test) to 149.17 (post-test) with t = -3.360 and a significance value of p = 0.004 (p < 0.05). These findings demonstrate that listening to Rhythm and Blues (R&B) music is effective in enhancing emotion regulation among students at Politeknik Negeri Pontianak facing academic pressure.

فشار تحصیلی که دانشجویان اوایل بزرگسالی تجربه می‌کنند، اغلب واکنش‌های هیجانی منفی مانند اضطراب و استرس را برمی‌انگیزد که می‌تواند تمرکز بر یادگیری را مختل کند. هدف این پژوهش تعیین اثربخشی گوش‌دادن به موسیقی ریتم اند بلوز (R&B) در ارتقای تنظیم هیجان دانشجویان پلی‌تکنیک دولتی پونتیاناک هنگام مواجهه با فشار تحصیلی بود. رویکرد کمی آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون تک‌گروهی به کار گرفته شد. آزمودنی‌ها شامل ۱۸ دانشجوی برنامه مطالعات مدیریت کسب‌وکار خودرو بودند که با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند و بر اساس معیارهای داشتن سطح متوسط تنظیم هیجان و علاقه‌مندی به موسیقی R&B انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از مقیاس تنظیم هیجان که بر اساس ابعاد پایش هیجان، ارزیابی هیجان و اصلاح هیجان ساخته شده و ضریب پایایی آلفای کرونباخ بالای ۰.۹۴۸ را نشان داد، گردآوری شد. مداخله طی هفت جلسه شامل گوش‌دادن به فهرست پخش R&B، روان‌آموزی، نمایش فیلم کوتاه و خودبازتابی اجرا شد. داده‌ها با آزمون t زوجی تحلیل شدند. نتایج نشان داد میانگین نمره تنظیم هیجان از ۱۴۶.۲۲ (پیش‌آزمون) به ۱۴۹.۱۷ (پس‌آزمون) افزایش یافت و مقدار t برابر با ۳.۳۶۰- و مقدار معناداری p = 0.004 (p < 0.05) به دست آمد. این یافته‌ها نشان می‌دهد گوش‌دادن به موسیقی ریتم اند بلوز (R&B) در ارتقای تنظیم هیجان دانشجویان پلی‌تکنیک دولتی پونتیاناک در مواجهه با فشار تحصیلی مؤثر است.

Benang Merah Bertaut Paku is a dance choreography that addresses psychological violence within the family as one of the main causes of anxiety disorder in children. Psychological violence often leaves no visible physical wounds, yet it has long-term effects on children’s mental health, such as fear, anxiety, pressure, and social isolation. Through the medium of dance, this work seeks to give voice to emotional wounds that are often hidden and rarely discussed openly. The creative process of this work employs dance creation methods consisting of exploration, improvisation, composition, evaluation, and revision. Exploration was conducted to discover movement qualities that represent inner pressure, such as restrained, repetitive, and withdrawn movements. Guided improvisation was used to explore the emotions of children who are ignored and yelled at by their parents. Supporting elements such as tin plates as a symbol of verbal outbursts, white cloth as a symbol of emotional bondage, minimalist music, and dim lighting were used to strengthen the psychological atmosphere of the work. The result of this choreography shows that dance can function not only as entertainment and aesthetic expression, but also as a critical and empathetic language toward social realities. The dancer’s body becomes a medium to convey silence, inner tension, and a child’s fundamental need for love and acceptance from the family. It is hoped that this work will raise public awareness of the importance of children’s mental health and the harmful impact of psychological violence within the family environment

«بنـگ مـرح بـرتـاوت پاکـو» یک رقص‌آرایی است که به خشونت روانی در خانواده به‌عنوان یکی از علل اصلی اختلال اضطراب در کودکان می‌پردازد. خشونت روانی اغلب هیچ زخم فیزیکی قابل مشاهده‌ای بر جای نمی‌گذارد، اما تأثیرات بلندمدتی بر سلامت روان کودکان دارد، از جمله ترس، اضطراب، فشار و انزوای اجتماعی. این اثر از طریق زبان رقص تلاش می‌کند به زخم‌های عاطفی‌ای که اغلب پنهان مانده و به‌ندرت به‌صورت آشکار مورد بحث قرار می‌گیرند، صدا ببخشد. فرآیند خلاقانه این اثر با بهره‌گیری از روش‌های خلق رقص شامل اکتشاف، بداهه‌پردازی، ترکیب، ارزیابی و بازنگری انجام شده است. اکتشاف به‌منظور یافتن کیفیت‌های حرکتی که فشار درونی را نمایان می‌کند، مانند حرکات مهار شده، تکراری و کناره‌گیرانه، صورت گرفته است. بداهه‌پردازی هدایت‌شده برای واکاوی احساسات کودکانی که توسط والدین نادیده گرفته شده و مورد فریاد قرار می‌گیرند، به کار رفته است. عناصری همچون بشقاب‌های حلبی به‌عنوان نماد فوران‌های کلامی، پارچه سفید به‌عنوان نماد اسارت عاطفی، موسیقی مینیمال و نورپردازی کم‌سو برای تقویت فضای روان‌شناختی اثر مورد استفاده قرار گرفته‌اند. نتیجه این رقص‌آرایی نشان می‌دهد که رقص می‌تواند نه‌تنها به‌عنوان سرگرمی و بیان زیبایی‌شناختی، بلکه به‌عنوان زبانی انتقادی و همدلانه نسبت به واقعیت‌های اجتماعی ایفای نقش کند. بدن رقصنده به رسانه‌ای برای انتقال سکوت، تنش درونی و نیاز اساسی کودک به عشق و پذیرش از سوی خانواده تبدیل می‌شود. امید است این اثر آگاهی عمومی نسبت به اهمیت سلامت روان کودکان و پیامدهای زیان‌بار خشونت روانی در محیط خانواده را افزایش دهد.

Stress arising from academic, professional and financial demands is common among students and young professionals, and the coping methods within easiest reach, such as listening to music, do not always suffice. This paper presents a survey-driven design for a virtual reality (VR) gadget that combines selectable immersive natural environments, environment-matched sound therapy and heart-rate biofeedback for short relaxation sessions. An online questionnaire completed by 24 respondents, mostly college students, supplies the user requirements. Among those who answer the relevant items, 65.2% report daily stress, 73.9% name academic or job pressure as the main cause, and 47.8% state that a busy schedule prevents regular yoga or meditation. Music is the most common coping method (63.6%). Asked about a 10–15 minute VR relaxation session described as free of side effects, 83.3% answer “yes, definitely” and 8.3% answer “maybe” if the price is under Rs. 5000. The findings yield design requirements, a system architecture, a session workflow and a protocol for comparing the gadget with guided breathing, meditation and relaxing music. That comparison is planned, not yet carried out: the prototype has not been tested with users, and the paper makes no claim of clinical effectiveness.