هنجارها

This paper examines why individuals conceal information from others. Drawing on a recent theory about the origins of concealment, we argue that concealment stems from two primary sources: the desire for autonomy and norms of concealment. Using a nationally representative probability survey, we find that a desire for autonomy in two different domains—intimate relationships and work—is associated with concealment from romantic partners and coworkers/clients in those contexts. We also find that concealment is correlated with a descriptive and moral norm of concealment, with the moral norm having a weaker effect at work than in intimate relationships. We discuss the implications of these findings for research on concealment and its consequences for individuals, groups, and societies.

این مقاله به بررسی دلایل پنهان‌کاری افراد از دیگران می‌پردازد. با تکیه بر نظریه‌ای جدید درباره منشأ پنهان‌کاری، استدلال می‌کنیم که پنهان‌کاری از دو منبع اصلی ناشی می‌شود: تمایل به خودمختاری و هنجارهای پنهان‌کاری. با استفاده از یک پیمایش احتمالی با نمونه‌گیری نماینده ملی، دریافتیم که تمایل به خودمختاری در دو حوزه متفاوت—روابط صمیمانه و محیط کار—با پنهان‌کاری از شریک عاطفی و همکاران/مشتریان در آن زمینه‌ها مرتبط است. همچنین دریافتیم که پنهان‌کاری با هنجار توصیفی و هنجار اخلاقی پنهان‌کاری همبسته است، به‌طوری‌که اثر هنجار اخلاقی در محیط کار ضعیف‌تر از روابط صمیمانه است. پیامدهای این یافته‌ها برای پژوهش‌های مربوط به پنهان‌کاری و پیامدهای آن برای افراد، گروه‌ها و جوامع مورد بحث قرار گرفته است.

Elementary school students' limited conceptual grasp of norms, rights, and obligations within Pancasila Education has prompted the search for more contextual, culturally grounded instructional strategies. This study examines the extent to which the Value Clarification Technique (VCT), enriched with values drawn from the Malay Tunjuk Ajar tradition, influences conceptual understanding among 33 sixth-grade students of Class VI B, Tahfidz Umar bin Khattab Islamic School, Pekanbaru. A pre-experimental one-group design with pre- and post-treatment measurement was applied, using a 20-item multiple-choice instrument. Data processing involved a Shapiro-Wilk normality test on the difference scores, N-Gain calculation to capture the magnitude of change, and a Paired Sample t-Test to examine mean differences. Findings revealed a mean score increase from 88.79 to 93.64, with t=2.889 at df=32 and a significance level of 0.007 (<0.05), leading to rejection of the null hypothesis. The extent of improvement is reflected in an average N-Gain of 0.443 (moderate category) and an effect size (Cohen's d) of 0.503. These results affirm that embedding Malay Tunjuk Ajar values within the VCT model meaningfully contributes to strengthening elementary students' conceptual understanding of norms, rights, and obligations.

درک مفهومی محدود دانش‌آموزان دبستانی از هنجارها، حقوق و وظایف در چارچوب آموزش پانچاسیلا، جست‌وجوی راهبردهای آموزشی زمینه‌مند و مبتنی بر فرهنگ را ضروری ساخته است. این پژوهش به بررسی میزان تأثیر تکنیک تبیین ارزش‌ها (Value Clarification Technique یا VCT) که با ارزش‌های برگرفته از سنت مالایی Tunjuk Ajar غنی شده است، بر درک مفهومی ۳۳ دانش‌آموز پایه ششم کلاس VI B مدرسه اسلامی Tahfidz Umar bin Khattab در Pekanbaru می‌پردازد. طرح پژوهش از نوع پیش‌آزمایشی تک‌گروهی با اندازه‌گیری پیش و پس از مداخله بود و از یک ابزار چندگزینه‌ای ۲۰ سؤالی استفاده شد. پردازش داده‌ها شامل آزمون نرمالیتی Shapiro-Wilk بر تفاوت نمرات، محاسبه N-Gain برای سنجش میزان تغییر و آزمون t زوجی برای بررسی تفاوت میانگین‌ها بود. یافته‌ها نشان داد میانگین نمرات از ۸۸.۷۹ به ۹۳.۶۴ افزایش یافته است و مقدار t=2.889 با df=32 و سطح معناداری ۰.۰۰۷ (<۰.۰۵) به دست آمد که منجر به رد فرض صفر شد. میزان بهبود در N-Gain متوسط برابر با ۰.۴۴۳ و اندازه‌ی اثر (Cohen's d) برابر با ۰.۵۰۳ منعکس شده است. این نتایج تأیید می‌کند که ادغام ارزش‌های Tunjuk Ajar مالایی در مدل VCT به طور معناداری به تقویت درک مفهومی دانش‌آموزان دبستانی از هنجارها، حقوق و وظایف کمک می‌کند.

Abstract Maintaining minoritized expressions in the face of persecution has long been a subject of scholarship. In the Basque Country, dancers whose lives were deeply marked by the Franco dictatorship and its aftermath regularly attend plaza dances. Drawing on extensive ethnographic research in Donostia-San Sebastián, I argue that (through strict adherence to norms) these events become “breathing spaces” for participants: spaces in which language, music, and dance are vehicles for social life. Breathing spaces allow people to temporarily create the world in which they want to live, one in which the Basque language, music, and dance are predominant and secure.

حفظ بیان‌های اقلیت‌زده در مواجهه با سرکوب، مدت‌هاست که موضوع پژوهش‌های علمی بوده است. در سرزمین باسک، رقصندگانی که زندگی‌شان به‌شدت تحت تأثیر دیکتاتوری فرانکو و پیامدهای آن قرار گرفته است، به طور منظم در رقص‌های میدان شرکت می‌کنند. با تکیه بر پژوهش قوم‌نگارانه گسترده در Donostia-San Sebastián، استدلال می‌کنم که این رویدادها (از طریق پایبندی دقیق به هنجارها) به «فضاهای تنفس» برای شرکت‌کنندگان تبدیل می‌شوند: فضاهایی که در آن زبان، موسیقی و رقص به عنوان ابزارهایی برای زندگی اجتماعی عمل می‌کنند. فضاهای تنفس به افراد این امکان را می‌دهند که به طور موقت جهانی را که می‌خواهند در آن زندگی کنند خلق کنند؛ جهانی که در آن زبان، موسیقی و رقص باسکی غالب و ایمن است.

This classroom action research describes the implementation of Numbered Heads Together (NHT) supported by KARSA (Social Analysis and Action Cards) to improve Pancasila Education learning outcomes in a fifth-grade class scenario involving 28 pupils at SDN Pakis V Surabaya. The study focuses on norms, rights, and responsibilities and consists of two cycles comprising planning, action, observation, and reflection. Synthetic data from 20-item individual tests were analyzed using mean scores, classical mastery percentages, and indicator-level response accuracy. Individual mastery was set at ≥75, with a classical mastery target of ≥85%. The mean score increased from 65.18 in the pre-cycle to 77.50 in cycle I and 87.86 in cycle II. Classical mastery increased from 25.00% to 64.29% and reached 89.29% in cycle II, thereby meeting the predetermined target. Improvements in cycle II included structured guiding questions, rotating group roles, and individual understanding checks. Three pupils remained below the mastery criterion and required remedial learning.

این پژوهش اقدام پژوهی کلاسی به توصیف اجرای مدل Numbered Heads Together (NHT) با پشتیبانی رسانه KARSA (کارت تحلیل اجتماعی و اقدام) به منظور بهبود نتایج یادگیری درس آموزش پاندچاسیلا در سناریوی کلاس پنجم با حضور ۲۸ دانش‌آموز در دبستان SDN Pakis V سورابایا می‌پردازد. تمرکز پژوهش بر هنجارها، حقوق و مسئولیت‌ها بوده و شامل دو چرخه متشکل از برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و تأمل است. داده‌های ترکیبی حاصل از آزمون‌های فردی ۲۰ سؤالی با استفاده از میانگین نمرات، درصد تسلط کلاسیک و دقت پاسخ‌دهی در سطح شاخص‌ها تحلیل شدند. معیار تسلط فردی برابر یا بیشتر از ۷۵ و هدف تسلط کلاسیک برابر یا بیشتر از ۸۵٪ تعیین شد. میانگین نمرات از ۶۵٫۱۸ در پیش‌آزمون به ۷۷٫۵۰ در چرخه اول و ۸۷٫۸۶ در چرخه دوم افزایش یافت. تسلط کلاسیک از ۲۵٫۰۰٪ به ۶۴٫۲۹٪ و در چرخه دوم به ۸۹٫۲۹٪ رسید و بدین ترتیب هدف تعیین‌شده محقق شد. بهبودهای چرخه دوم شامل پرسش‌های راهنمای ساختاریافته، چرخش نقش‌های گروهی و بررسی درک فردی بود. سه دانش‌آموز همچنان زیر معیار تسلط باقی ماندند و به آموزش جبرانی نیاز داشتند.

With the spread of digital culture, parenting has become a discursive field in which expert knowledge circulates rapidly and motherhood and fatherhood are redefined. This study critically examines how digital parenting narratives are constructed through therapeutic culture and the norms, responsibilities, and forms of authority that produce desirable parenting. Accordingly, the Bir Aile Meselesi YouTube channel was designated as the case for a qualitative case study, and the spoken narratives of three parenting-focused episodes were analyzed thematically. The findings reveal a powerful narrative that constructs the child as a unique subject to be understood and the parent as responsible for interpreting the emotional needs underlying the behavior and regulating the relational climate. While compassion, connection, healthy communication, and self-reflexivity offer transformative alternatives to punitive approaches, they also transform parenting into an ongoing project of self-improvement. Although structural problems surrounding parenting are often reduced to matters of individual awareness and inner balance, clinical experience, personal narrative, vulnerability, and discursive appeals to audience participation are mobilized as resources through which speakers claim legitimacy for the channel’s therapeutic authority. Ultimately, through a call to abandon perfection, parenting is reframed around a new normative ideal: the “therapeutically competent parent.”

با گسترش فرهنگ دیجیتال، فرزندپروری به میدانی گفتمانی تبدیل شده است که در آن دانش تخصصی به سرعت گردش می‌کند و مادری و پدری بازتعریف می‌شوند. این پژوهش به‌طور انتقادی بررسی می‌کند که چگونه روایت‌های فرزندپروری دیجیتال از طریق فرهنگ درمانی و هنجارها، مسئولیت‌ها و اشکال اقتداری که فرزندپروری مطلوب را تولید می‌کنند، ساخته می‌شوند. بر این اساس، کانال YouTube با عنوان Bir Aile Meselesi به عنوان مورد مطالعه کیفی انتخاب شد و روایت‌های شفاهی سه قسمت با تمرکز بر فرزندپروری به‌صورت تماتیک تحلیل شدند. یافته‌ها نشان می‌دهد که روایتی قدرتمند کودک را به عنوان سوژه‌ای منحصربه‌فرد که باید فهمیده شود، و والد را مسئول تفسیر نیازهای عاطفی زیرین رفتار و تنظیم فضای رابطه‌ای معرفی می‌کند. در حالی که شفقت، ارتباط، ارتباط سالم و خودبازاندیشی جایگزین‌های تحول‌آفرینی برای رویکردهای تنبیهی ارائه می‌دهند، این ویژگی‌ها همچنین فرزندپروری را به پروژه‌ای مستمر برای خودبهبودبخشی تبدیل می‌کنند. اگرچه مشکلات ساختاری پیرامون فرزندپروری اغلب به مسائل آگاهی فردی و تعادل درونی تقلیل می‌یابند، تجربه بالینی، روایت شخصی، آسیب‌پذیری و ارجاعات گفتمانی به مشارکت مخاطب به عنوان منابعی به کار گرفته می‌شوند که سخن‌گویان از طریق آن‌ها برای اقتدار درمانی کانال مشروعیت ادعا می‌کنند. در نهایت، از طریق دعوت به رها کردن کمال‌گرایی، فرزندپروری حول یک ایده‌آل هنجاری جدید بازتعریف می‌شود: «والد درمان‌مندانه شایسته».

Achieving equality in music education for people with disability calls for transformative changes to attitudes, structures and norms. Segregation and streaming remains prevalent in instrumental music education, gatekeeping access and opportunity to mainstream education opportunities. The United Nations’ Convention on the Rights of Persons with Disabilities (CRPD, Article 24) ascribes access to inclusive education for people with disability on an equal basis, with the aim of fully developing human potential. Despite this, academic theorising about inclusive education still limits how this may be practically and philosophically applied in music education. Inclusion in instrumental music education is further limited by a culture of performance excellence rather than equity and enrichment of all, and a focus on music performance outcomes rather than a deep and holistic education experience gleaned from music making and participation. Significant EDI initiatives that aim to foster inclusive environments and practices are considered and drawn to music education contexts, in particular instrumental music education in Australia, where access for students with disability at the secondary level is severely limited. Our critique extends to praxial and philosophical considerations concerning the role of education in instrumental music in schools, accessibility, and social justice considerations educators should consider in devising of inclusive curricula, pedagogies and engagement.

دستیابی به برابری در آموزش موسیقی برای افراد دارای معلولیت مستلزم تغییرات تحول‌آفرین در نگرش‌ها، ساختارها و هنجارها است. جداسازی و تقسیم‌بندی همچنان در آموزش موسیقی سازی رایج است و دسترسی و فرصت به آموزش جریان اصلی را محدود می‌کند. کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت سازمان ملل متحد (CRPD، ماده ۲۴) دسترسی به آموزش فراگیر را برای افراد دارای معلولیت بر مبنای برابری مقرر می‌دارد، با هدف توسعه کامل ظرفیت انسانی. با وجود این، نظریه‌پردازی‌های دانشگاهی درباره آموزش فراگیر همچنان نحوه کاربرد عملی و فلسفی آن را در آموزش موسیقی محدود می‌کند. شمول در آموزش موسیقی سازی همچنین به دلیل فرهنگ برتری عملکردی به جای عدالت و غنای همگانی، و تمرکز بر نتایج اجرایی موسیقی به جای تجربه آموزشی عمیق و کل‌نگر حاصل از ساختن و مشارکت موسیقی، بیشتر محدود می‌شود. ابتکارات مهم EDI که با هدف پرورش محیط‌ها و شیوه‌های فراگیر طراحی شده‌اند، مورد بررسی قرار گرفته و به زمینه‌های آموزش موسیقی، به ویژه آموزش موسیقی سازی در استرالیا، که دسترسی دانش‌آموزان دارای معلولیت در سطح متوسطه به شدت محدود است، تعمیم یافته‌اند. نقد ما به ملاحظات پراکسیال و فلسفی درباره نقش آموزش در موسیقی سازی مدارس، دسترس‌پذیری و ملاحظات عدالت اجتماعی که معلمان باید در طراحی برنامه‌های درسی، روش‌های تدریس و مشارکت فراگیر مد نظر قرار دهند، گسترش می‌یابد.

This study aims to explore the principal's efforts in fostering organizational culture at MTs Darunnajah Jakarta, particularly in creating an educational climate that supports character development, discipline, and quality of learning. This study uses a qualitative approach with a case study type. Data were collected through in-depth interviews with the principal, teachers, administrative staff, and students, participant observation of madrasah activities, and documentation analysis. The data obtained were analyzed using the Miles and Huberman model which includes data reduction, data presentation, and conclusion drawing. The results show that organizational culture at MTs Darunnajah Jakarta is characterized by the existence of behavioral rules, norms, and dominant values that emphasize respect, politeness, discipline, and kinship. The principal plays a central role in fostering this culture through structural strategies, such as religious programs and routine activities, as well as non-structural strategies such as role models, moral development, and democratic communication. Supporting factors for fostering organizational culture include parental involvement, teacher loyalty, and the existence of character-building programs, while inhibiting factors include limited resources and the inactivity of some teachers and students. These findings emphasize the importance of visionary, transformational, and participatory leadership in building a productive and competitive organizational culture in madrasas.

هدف این پژوهش بررسی تلاش‌های مدیر مدرسه در تقویت فرهنگ سازمانی در مدرسه MTs Darunnajah جاکارتا، به‌ویژه در ایجاد فضای آموزشی که از پرورش شخصیت، انضباط و کیفیت یادگیری حمایت می‌کند، می‌باشد. این پژوهش با رویکرد کیفی و به روش مطالعه موردی انجام شده است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق با مدیر مدرسه، معلمان، کارکنان اداری و دانش‌آموزان، مشاهده مشارکتی فعالیت‌های مدرسه و تحلیل اسناد گردآوری شده‌اند. داده‌های به‌دست‌آمده با استفاده از مدل Miles و Huberman شامل کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری تحلیل شدند. نتایج نشان می‌دهد که فرهنگ سازمانی در مدرسه MTs Darunnajah جاکارتا با وجود قواعد رفتاری، هنجارها و ارزش‌های غالب که بر احترام، ادب، انضباط و خویشاوندی تأکید دارند، مشخص می‌شود. مدیر مدرسه نقش محوری در تقویت این فرهنگ از طریق راهبردهای ساختاری مانند برنامه‌های مذهبی و فعالیت‌های روتین و همچنین راهبردهای غیرساختاری مانند الگو بودن، پرورش اخلاقی و ارتباط دموکراتیک ایفا می‌کند. عوامل حمایت‌کننده در تقویت فرهنگ سازمانی شامل مشارکت والدین، وفاداری معلمان و وجود برنامه‌های پرورش شخصیت است و عوامل بازدارنده شامل محدودیت منابع و غیرفعال بودن برخی معلمان و دانش‌آموزان می‌باشد. این یافته‌ها بر اهمیت رهبری آینده‌نگر، تحول‌آفرین و مشارکتی در ساخت فرهنگ سازمانی مولد و رقابتی در مدارس تأکید می‌کند.

Inquiry-based Science Education (IBSE) is frequently framed as a participatory and therefore inclusive approach to science learning. This paper argues that this claim rests on an under-theorized understanding of participation. Dominant classroom enactments of IBSE embed normative assumptions about epistemic competence, communicative form, and learner autonomy—assumptions that function as selective recognition conditions, shaping who is seen as capable of participating in scientific inquiry, and in what ways. Drawing on Disability Studies in Education (DSE) and its norm-critical tradition, the paper analyzes how these assumptions produce epistemic exclusion. This exclusion arises not through the intentions of individual teachers or the commitments of IBSE as a framework, but through the unexamined norms by which classroom inquiry is organized, paced, and recognized as legitimate scientific practice. The construct of the Implied Learner is introduced to name the idealized participant these norms presuppose—articulate, agentic, collaborative, and epistemically competent—whose profile is not a neutral baseline but a historically specific normative construct. On this basis, the paper proposes Inclusive Inquiry in Science Education, a DSE-informed reframing of IBSE that translates the Implied Learner's five dimensions into concrete design questions for examining and transforming the enactment conditions of classroom inquiry. The aim is not to dissolve the epistemic commitments of science, but to open the means by which all learners may legitimately engage with them. The reframing supplies what UDL's design vocabulary cannot: norm critique and a reconceived model of participation. Through these, both the design of inclusive inquiry environments and the preparation of science teachers can be grounded in a coherent understanding of how classroom inquiry norms produce exclusion.

آموزش علوم مبتنی بر پژوهش (IBSE) اغلب به عنوان رویکردی مشارکتی و در نتیجه فراگیر برای یادگیری علوم مطرح می‌شود. این مقاله استدلال می‌کند که این ادعا بر پایه درکی کم‌نظریه‌پردازی‌شده از مشارکت استوار است. اجراهای غالب IBSE در کلاس درس، فرضیات هنجاری درباره شایستگی معرفتی، شکل ارتباطی و خودمختاری یادگیرنده را در خود جای داده‌اند؛ فرضیاتی که به عنوان شرایط شناسایی گزینشی عمل می‌کنند و تعیین می‌کنند چه کسی به عنوان فردی توانمند در مشارکت در پژوهش علمی دیده می‌شود و به چه شیوه‌هایی. با بهره‌گیری از مطالعات ناتوانی در آموزش (DSE) و سنت انتقادی هنجار آن، مقاله تحلیل می‌کند که چگونه این فرضیات به طرد معرفتی منجر می‌شوند. این طرد نه از طریق نیت‌های معلمان منفرد یا تعهدات IBSE به عنوان یک چارچوب، بلکه از طریق هنجارهای بررسی‌نشده‌ای که پژوهش کلاسی بر اساس آن‌ها سازمان‌دهی، زمان‌بندی و به عنوان عمل علمی مشروع شناخته می‌شود، پدید می‌آید. مفهوم «یادگیرنده ضمنی» برای نام‌گذاری مشارکت‌کننده ایده‌آلی معرفی می‌شود که این هنجارها پیش‌فرض می‌گیرند—فردی گویا، عامل، مشارکتی و دارای شایستگی معرفتی—که نمایه او نه یک مبنای خنثی بلکه ساختاری هنجاری و تاریخی خاص است. بر این اساس، مقاله «پژوهش فراگیر در آموزش علوم» را به عنوان بازنگری مبتنی بر DSE از IBSE پیشنهاد می‌کند که پنج بُعد یادگیرنده ضمنی را به پرسش‌های طراحی عینی برای بررسی و تحول شرایط اجرای پژوهش کلاسی ترجمه می‌کند. هدف، انحلال تعهدات معرفتی علم نیست، بلکه گشودن راه‌هایی است که همه یادگیرندگان بتوانند به طور مشروع با آن‌ها درگیر شوند. این بازنگری چیزی را فراهم می‌کند که واژگان طراحی UDL نمی‌تواند: نقد هنجار و مدلی بازاندیشی‌شده از مشارکت. از این طریق، هم طراحی محیط‌های پژوهش فراگیر و هم آماده‌سازی معلمان علوم می‌تواند بر پایه درکی منسجم از چگونگی تولید طرد توسط هنجارهای پژوهش کلاسی استوار شود.

Abstract Although the discrete emotion perspective has gained increasing attention in affective and psycholinguistic research, large-scale normative datasets in a second language (L2) remain limited. To address this gap, the present study introduces a comprehensive database of discrete emotion norms for L2 English. The dataset comprises 1,122 words evaluated by 525 Chinese-English bilinguals across five discrete emotion categories: happiness, anger, fear, disgust and sadness. Participants rated subsets of these words using a 5-point Likert scale. The results demonstrate high inter-rater reliability and reveal systematic relationships between discrete emotion ratings and affective dimensions. Furthermore, these categorical ratings correlate with emotion prototypicality and key psycholinguistic variables, including age of acquisition, word frequency, concreteness and semantic diversity. Distributional analyses highlight a pronounced asymmetry: happiness dominates the semantic space. This database provides detailed discrete emotion ratings for each word and offers a fine-grained tool for selecting controlled stimuli for research on L2 emotion.

چکیده: اگرچه دیدگاه هیجان‌های گسسته در پژوهش‌های عاطفی و روان‌زبان‌شناسی توجه فزاینده‌ای را به خود جلب کرده است، اما مجموعه داده‌های هنجاری در مقیاس وسیع برای زبان دوم (L2) همچنان محدود است. برای رفع این خلأ، مطالعه حاضر یک پایگاه داده جامع از هنجارهای هیجان‌های گسسته برای زبان انگلیسی به عنوان زبان دوم ارائه می‌دهد. این مجموعه داده شامل ۱٬۱۲۲ واژه است که توسط ۵۲۵ فرد دوزبانه چینی-انگلیسی در پنج مقوله هیجان گسسته (شادی، خشم، ترس، انزجار و غم) ارزیابی شده‌اند. شرکت‌کنندگان زیرمجموعه‌هایی از این واژه‌ها را با استفاده از مقیاس لیکرت ۵ درجه‌ای ارزیابی کردند. نتایج نشان‌دهنده پایایی بالای ارزیابان و روابط نظام‌مند میان ارزیابی‌های هیجان‌های گسسته و ابعاد عاطفی است. همچنین، این ارزیابی‌های مقوله‌ای با نمونه‌وارگی هیجان و متغیرهای کلیدی روان‌زبان‌شناختی از جمله سن اکتساب، بسامد واژه، عینیت و تنوع معنایی همبستگی دارند. تحلیل‌های توزیعی، عدم تقارن بارزی را نشان می‌دهد: شادی بر فضای معنایی غالب است. این پایگاه داده، ارزیابی‌های دقیق هیجان‌های گسسته را برای هر واژه فراهم می‌کند و ابزاری دقیق برای انتخاب محرک‌های کنترل‌شده در پژوهش‌های هیجان در زبان دوم ارائه می‌دهد.

Abstract Importance Bullying is increasingly understood as a social process in which peers influence whether it persists. Anti-bullying policies and programs often encourage bystanders to intervene directly, yet direct defending can carry social costs for defenders, and evidence that it reduces later victimization is mixed. Some interventions already target the peer rewards that sustain bullying, but participant-role classifications tend to absorb deliberate non-reinforcement into outsider behavior or passive bystanding. Objective This paper argues that withdrawing social reinforcement, the deliberate withholding of social rewards that peers confer on bullying, such as attention, approval, amplification, or audience participation, should be conceptualized as a distinct bystander response. Methods This conceptual analysis draws on the social-ecological framework, participant role theory, social cognitive theory, and evidence that the outsider category is internally heterogeneous. Results Withdrawing social reinforcement is functionally positive when it reflects a refusal to endorse bullying and reduces the social rewards available to the student who bullies. It differs from uninvolved passivity in intent and social function, and from indirect defending in primary target, because these responses act on different points in the social process of bullying. When enacted collectively, it may also signal reduced peer endorsement of bullying and shift perceived peer norms. Conclusions Helpful bystander responding should not be defined only by direct intervention. Bystanders can also target the social rewards that sustain bullying, and responses grouped as passive bystanding differ in whether they sustain or withhold those rewards. Future research should test whether withdrawing social reinforcement can be reliably distinguished from uninvolved passivity and indirect defending, and whether it reduces reinforcement for students who bully. Implications for Practice Withdrawing social reinforcement requires less public confrontation than direct defending, offering students who cannot or will not confront the student who bullies another way to respond. Schools can teach this method as an explicit option alongside upstanding.

In this study, the association between conformity to masculine norms and emotional expressivity, help-seeking behaviour and psychological distress among men in India were explored as well as the potential mediating role of family relationships. A total of 200 men aged 21-50 were sampled using purposive sampling for the study, which was conducted using an online survey. The participants filled out the Conformity to Masculine Norms Inventory-22 (CMNI-22), Emotional Expressivity Scale (EES), General Help-Seeking Questionnaire (GHSQ), and Brief Family Relationship Scale (BFRS). The Pearson correlations and mediation analyses were run in SPSS using Hayes' PROCESS Macro (Model 4). Emotional expressivity (r = -0.311, p < .01) and help-seeking behaviour (r = -0.218, p < .01) were significantly negatively associated with conformity to masculine norms, while psychological distress was not significantly associated with conformity to masculine norms (r = 0.084). Family relationships were also negatively and significantly correlated with conformity to masculine norms (r = -0.161, p < .05). The associations between masculine norm conformity and emotional expressivity and help-seeking behaviour were not significantly mediated by family relationships. By contrast, a large indirect association between masculine norm conformity and psychological distress was mediated by family relationships (B = 0.0366, 95% CI [0.0015, 0.0718]). The results of this study suggest an outcome-specific pattern of involvement of family relationships. Family relationships were not significantly associated with the behavioural associations between masculine norm conformity and emotional expressivity or help-seeking but they were significantly indirectly associated with psychological distress. The results underscore the significance of taking into account the family relationship in conjunction with the constraining masculine norms when studying men's psychological wellbeing in the Indian context. The conclusions drawn should be viewed as associations and not as causal pathways as per the cross-sectional design. Future studies with different samples and different methods of measurement are required for longitudinal research on the temporal relationships between masculine norms, family relationships and psychological outcomes.

در این پژوهش، ارتباط بین همسویی با هنجارهای مردانگی و ابراز هیجانی، رفتار جستجوی کمک و پریشانی روان‌شناختی در میان مردان هندی و همچنین نقش میانجی‌گری بالقوه روابط خانوادگی مورد بررسی قرار گرفت. در این مطالعه که با نمونه‌گیری هدفمند و از طریق پرسشنامه آنلاین انجام شد، تعداد ۲۰۰ مرد در بازه سنی ۲۱ تا ۵۰ سال شرکت کردند. شرکت‌کنندگان پرسشنامه همسویی با هنجارهای مردانگی (CMNI-22)، مقیاس ابراز هیجانی (EES)، پرسشنامه عمومی جستجوی کمک (GHSQ) و مقیاس مختصر روابط خانوادگی (BFRS) را تکمیل کردند. همبستگی پیرسون و تحلیل‌های میانجی‌گری با استفاده از نرم‌افزار SPSS و ماکروی PROCESS هایز (مدل ۴) اجرا شد. ابراز هیجانی (r = -0.311, p < .01) و رفتار جستجوی کمک (r = -0.218, p < .01) با همسویی با هنجارهای مردانگی به طور معناداری منفی بودند، در حالی که پریشانی روان‌شناختی با همسویی با هنجارهای مردانگی ارتباط معناداری نداشت (r = 0.084). روابط خانوادگی نیز با همسویی با هنجارهای مردانگی به طور منفی و معنادار همبسته بود (r = -0.161, p < .05). روابط خانوادگی میانجی‌گری معناداری در ارتباط بین همسویی با هنجارهای مردانگی و ابراز هیجانی یا رفتار جستجوی کمک نداشت. در مقابل، یک ارتباط غیرمستقیم قوی بین همسویی با هنجارهای مردانگی و پریشانی روان‌شناختی از طریق میانجی‌گری روابط خانوادگی مشاهده شد (B = 0.0366, 95% CI [0.0015, 0.0718]). نتایج این پژوهش الگوی خاص پیامد محور در نقش روابط خانوادگی را نشان می‌دهد. روابط خانوادگی با ارتباطات رفتاری بین همسویی با هنجارهای مردانگی و ابراز هیجانی یا جستجوی کمک ارتباط معناداری نداشت اما با پریشانی روان‌شناختی به طور غیرمستقیم و معنادار مرتبط بود. این نتایج بر اهمیت توجه به روابط خانوادگی در کنار هنجارهای محدودکننده مردانگی در مطالعه سلامت روان مردان در زمینه هندوستان تأکید دارد. نتیجه‌گیری‌ها باید صرفاً به عنوان ارتباط و نه مسیرهای علی در نظر گرفته شود، مطابق با طرح مقطعی پژوهش. مطالعات آینده با نمونه‌ها و روش‌های سنجش متفاوت برای پژوهش‌های طولی درباره روابط زمانی بین هنجارهای مردانگی، روابط خانوادگی و پیامدهای روان‌شناختی مورد نیاز است.

This research explores perceptions of online gambling expressed in comments on the “BET” documentary on YouTube. It examines how these perceptions relate to social decay, identifies potential risks, and proposes solutions. This qualitative study analyses user comments posted on YouTube following the release of the “BET” documentary. A total of 4,120 comments were collected using MAXQDA, of which 2,873 were included in the analysis. An inductive coding process was used to identify themes emerging from the comments, and intercoder agreement was calculated at 81.5%. The findings indicate that commenters associate online gambling with social decay through interconnected themes of erosion of trust, the gambling cycle, institutional and normative gaps, digital cultural hybridisation, identity fragmentation and digital self, and situational and instrumental morality. The findings also reflect concerns regarding financial losses, loss of social status, changes in social norms, and potential risks to younger generations. The study recommends strengthening preventive and regulatory measures, including digital financial monitoring, safeguards and transaction limits for high-risk gambling-related activities, digital media literacy, and the incorporating future risks associated with online gambling into the strategic documents of public institutions and organisations.

این پژوهش به بررسی ادراکات مرتبط با قمار آنلاین که در نظرات کاربران درباره مستند «BET» در یوتیوب بیان شده‌اند، می‌پردازد. این مطالعه نحوه ارتباط این ادراکات با فروپاشی اجتماعی را بررسی کرده، خطرات بالقوه را شناسایی نموده و راهکارهایی را پیشنهاد می‌دهد. این مطالعه کیفی، نظرات کاربران منتشرشده در یوتیوب پس از انتشار مستند «BET» را تحلیل می‌کند. در مجموع ۴٬۱۲۰ نظر با استفاده از نرم‌افزار MAXQDA گردآوری شد که از این میان ۲٬۸۷۳ نظر در تحلیل وارد شدند. فرایند کدگذاری استقرایی برای شناسایی مضامین برآمده از نظرات به کار گرفته شد و میزان توافق میان کدگذاران ۸۱٫۵٪ محاسبه گردید. یافته‌ها نشان می‌دهند که کاربران، قمار آنلاین را از طریق مضامین به‌هم‌پیوسته‌ای چون فرسایش اعتماد، چرخه قمار، خلأهای نهادی و هنجاری، ترکیب فرهنگی دیجیتال، گسست هویتی و خود دیجیتال، و اخلاق موقعیتی و ابزاری با فروپاشی اجتماعی مرتبط می‌دانند. همچنین یافته‌ها نگرانی‌هایی درباره زیان‌های مالی، از دست دادن جایگاه اجتماعی، تغییر هنجارهای اجتماعی و خطرات بالقوه برای نسل‌های جوان‌تر را منعکس می‌کنند. مطالعه حاضر تقویت اقدامات پیشگیرانه و نظارتی از جمله پایش مالی دیجیتال، تدابیر حفاظتی و تعیین سقف تراکنش برای فعالیت‌های پرخطر مرتبط با قمار، سواد رسانه‌ای دیجیتال و گنجاندن خطرات آینده قمار آنلاین در اسناد راهبردی نهادها و سازمان‌های عمومی را توصیه می‌کند.

This case study attempts to examine vulnerable narcissism through an in depth analy-sis of one adult male participant showing narcissistic traits without a formal clinical di-agnosis. Using a blind assessment approach, the participant completed the Self Con-cept Questionnaire, the Adjustment Inventory, and the Maudsley Personality Inventory, alongside semi structured interviews and behavioral observation, allowing indirect as-sessment of self concept, adjustment, and neuroticism without revealing the study's focus on narcissism. Psychodynamic and behaviorist frameworks were used to trace the participant's developmental history, including sibling comparison, high parental crit-icism, restrictive gender norms modeled within the family, and unmet academic aspira-tions within a competitive Indian secondary education system. Findings revealed a con-sistent pattern of reflexive devaluation in response to even minor perceived threats, fre-quently triggered by unprompted comparisons to others' achievements, alongside marked deficits in empathy and pronounced beliefs about entitlement to power and control. Gender based devaluation emerged as a distinct pattern, linked to the partici-pant's family history. These findings are discussed in relation to the broader literature on vulnerable narcissism, which has been comparatively understudied relative to grandiose narcissism, particularly regarding its expression in everyday, low stakes so-cial interactions rather than major relational threats.

این مطالعه‌ی موردی تلاش دارد تا نارسیسیسم آسیب‌پذیر را از طریق تحلیل عمیق یک شرکت‌کننده‌ی مرد بزرگسال که ویژگی‌های نارسیسیستی را بدون تشخیص بالینی رسمی نشان می‌دهد، مورد بررسی قرار دهد. با استفاده از رویکرد ارزیابی کور، شرکت‌کننده پرسشنامه‌ی خودپنداره، فهرست سازگاری و پرسشنامه‌ی شخصیت مودزلی را تکمیل کرد و همچنین مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته و مشاهده‌ی رفتاری انجام شد که امکان ارزیابی غیرمستقیم خودپنداره، سازگاری و روان‌رنجوری را بدون افشای تمرکز مطالعه بر نارسیسیسم فراهم ساخت. چارچوب‌های روان‌پویشی و رفتارگرایانه برای بررسی تاریخچه‌ی رشد شرکت‌کننده، از جمله مقایسه با خواهر و برادر، انتقاد شدید والدین، هنجارهای جنسیتی محدودکننده در خانواده و آرزوهای تحصیلی برآورده‌نشده در نظام آموزش متوسطه‌ی رقابتی هند به کار گرفته شد. یافته‌ها الگوی ثابتی از بی‌ارزش‌سازی بازتابی در پاسخ به حتی تهدیدهای ادراک‌شده‌ی جزئی را نشان داد که اغلب با مقایسه‌های ناخواسته با دستاوردهای دیگران تحریک می‌شد، همراه با کمبودهای آشکار در همدلی و باورهای برجسته درباره‌ی استحقاق قدرت و کنترل. بی‌ارزش‌سازی مبتنی بر جنسیت به عنوان الگویی متمایز ظاهر شد که با تاریخچه‌ی خانوادگی شرکت‌کننده مرتبط بود. این یافته‌ها در ارتباط با ادبیات گسترده‌تر درباره‌ی نارسیسیسم آسیب‌پذیر که نسبت به نارسیسیسم بزرگ‌منشانه کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است، به ویژه در خصوص بروز آن در تعاملات اجتماعی روزمره و کم‌خطر به جای تهدیدهای عمده‌ی رابطه‌ای، مورد بحث قرار می‌گیرد.

This study aims to analyze the role of Islamic Religious Education (IRE) teachers in forming students’ morality at SDN Bahalayung, Bakumpai, Barito Kuala, and to identify the internal and external factors that hinder this process. The study employed a descriptive qualitative approach involving the principal, IRE teacher, and students of Grades IV, V, and VI as research subjects. Data were collected through observation, interviews, and documentation and analyzed through data reduction, data presentation, and conclusion drawing. The findings indicate that the IRE teacher performs four interconnected roles: role model, guide, motivator, and supervisor. These roles are implemented through exemplary behavior, advice, direct guidance, encouragement, habituation, behavioral monitoring, and educational sanctions. The main obstacles are students’ low moral awareness, differences in student characteristics, limited instructional time, insufficient parental support, and the influence of gadgets, social media, and unfavorable peer environments. The novelty of this study lies in its integrated analysis of the four teacher roles within a rural public elementary school context and its identification of digital exposure and family-school discontinuity as interconnected challenges to moral formation

این پژوهش با هدف تحلیل نقش معلمان آموزش دینی اسلامی (IRE) در شکل‌گیری اخلاق دانش‌آموزان دبستان دولتی بحالایونگ، باکومپای، باریتو کوالا و شناسایی عوامل درونی و بیرونی بازدارنده این فرایند انجام شده‌است. این مطالعه با رویکرد کیفی توصیفی و با مشارکت مدیر مدرسه، معلم آموزش دینی اسلامی و دانش‌آموزان پایه‌های چهارم، پنجم و ششم به عنوان افراد مورد پژوهش صورت گرفت. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و اسناد گردآوری و با استفاده از کاهش داده‌ها، ارائه داده‌ها و نتیجه‌گیری تحلیل شدند. یافته‌ها نشان می‌دهد که معلم آموزش دینی اسلامی چهار نقش به‌هم‌پیوسته ایفا می‌کند: الگو، راهنما، انگیزه‌بخش و ناظر. این نقش‌ها از طریق رفتار الگویی، ارائه نصیحت، راهنمایی مستقیم، تشویق، عادت‌دهی، نظارت بر رفتار و اعمال تنبیهات تربیتی اجرا می‌شوند. مهم‌ترین موانع عبارت‌اند از: آگاهی اخلاقی پایین دانش‌آموزان، تفاوت ویژگی‌های فردی دانش‌آموزان، محدودیت زمان آموزشی، حمایت ناکافی والدین و تأثیر ابزارهای دیجیتال، شبکه‌های اجتماعی و محیط نامطلوب همسالان. نوآوری این پژوهش در تحلیل یکپارچه چهار نقش معلم در بستر مدرسه ابتدایی دولتی روستایی و شناسایی مواجهه دیجیتال و گسست خانواده‌ـ‌مدرسه به عنوان چالش‌های به‌هم‌پیوسته در شکل‌گیری اخلاق است.

ABSTRACT Character development at the elementary school level plays an important role in shaping students’ attitudes and behaviors in accordance with educational values. This study aims to describe the role of teachers in fostering discipline, responsibility, compliance with norms, and fulfillment of obligations through Pancasila Education among fourth-grade students at UPTD SD Negeri 077272 Lolofaoso Tabaloho. This study employed a qualitative approach with a descriptive design. Data were collected through interviews, observations, and documentation, involving the school principal as the key informant, the fourth-grade teacher as the main informant, and three students selected through purposive sampling as additional informants. Data analysis consisted of data collection, data reduction, data presentation, and conclusion drawing. The findings indicate that teachers foster character development by integrating character values into classroom instruction and daily school routines. These efforts are implemented through role modeling, guidance, appreciation, motivation, assignments, and the enforcement of school rules to cultivate discipline, responsibility, compliance with norms, and fulfillment of obligations. Thus, Pancasila Education serves as a means of character development through role modeling and habituation, encouraging students to apply these values in their daily lives. ABSTRAK Pembinaan karakter pada jenjang sekolah dasar berperan dalam membentuk sikap dan perilaku siswa sesuai nilai-nilai pendidikan. Penelitian ini bertujuan mendeskripsikan peran guru dalam membina karakter disiplin, tanggung jawab, kepatuhan terhadap norma, dan pelaksanaan kewajiban melalui pembelajaran Pendidikan Pancasila pada siswa kelas IV UPTD SD Negeri 077272 Lolofaoso Tabaloho. Penelitian menggunakan pendekatan kualitatif dengan jenis deskriptif. Data dikumpulkan melalui wawancara, observasi, dan dokumentasi dengan kepala sekolah sebagai informan kunci, guru kelas IV sebagai informan utama, serta tiga siswa yang dipilih melalui purposive sampling sebagai informan tambahan. Analisis data meliputi pengumpulan data, reduksi data, penyajian data, dan penarikan kesimpulan. Hasil penelitian menunjukkan bahwa guru membina karakter melalui integrasi nilai-nilai karakter dalam pembelajaran dan pembiasaan di sekolah. Upaya tersebut diwujudkan melalui keteladanan, bimbingan, apresiasi, motivasi, pemberian tugas, serta penerapan tata tertib untuk melatih kedisiplinan, tanggung jawab, kepatuhan terhadap norma, dan pelaksanaan kewajiban. Dengan demikian, pembelajaran Pendidikan Pancasila menjadi sarana pembinaan karakter melalui keteladanan dan pembiasaan yang mendorong siswa menerapkan nilai-nilai tersebut dalam kehidupan sehari-hari.

This narrative review examines cross-cultural similarities and differences in the interrogation process of criminal suspects, with a focus on how cultural norms, legal frameworks, and communication styles influence investigative interviewing techniques and methods. The practice of interrogation has evolved from a confession-driven strategy and the use of coercive methods to a more evidence-based and ethical approach, as represented by the Méndez Principles of Effective Interviewing and the PEACE model in the United Kingdom. Cross-cultural evaluations demonstrate that planning, cognitive interviewing, and rapport-building are increasingly being recognized as globally accepted best practices; however, their application remains inconsistent due to variances in professionalization, training, and institutional support across jurisdictions. Communication styles are heavily shaped by cultural norms, and perceptions of questioning tactics vary considerably among cultures. The review draws a distinction between interrogation, suspect interviewing, investigative interviewing, and information-gathering interviewing, as these terms carry different legal and ethical implications across jurisdictions. The review highlights the difficulties in protecting vulnerable groups (including juveniles, persons with mental health conditions or cognitive impairments, non-native speakers, and culturally marginalized suspects) in incorporating human rights safeguards and in customizing training to fit local cultural environments. A methodological note is provided to clarify the narrative scope of the review, its search parameters, and its thematic organization.

این مرور روایتی به بررسی شباهت‌ها و تفاوت‌های فراملی در فرایند بازجویی از مظنونان کیفری می‌پردازد و تمرکز آن بر چگونگی تأثیر هنجارهای فرهنگی، چارچوب‌های حقوقی و سبک‌های ارتباطی بر فنون و روش‌های مصاحبه تحقیقی است. رویه بازجویی از یک راهبرد مبتنی بر اعتراف‌گیری و استفاده از روش‌های اجباری به رویکردی مبتنی بر شواهد و اخلاقی تحول یافته است که اصول Méndez برای مصاحبه مؤثر و مدل PEACE در بریتانیا نمونه‌هایی از آن هستند. ارزیابی‌های فراملی نشان می‌دهد که برنامه‌ریزی، مصاحبه شناختی و ایجاد رابطه به طور فزاینده‌ای به عنوان بهترین رویه‌های پذیرفته‌شده جهانی شناخته می‌شوند؛ با این حال، کاربرد آن‌ها به دلیل تفاوت در حرفه‌ای‌سازی، آموزش و حمایت نهادی در حوزه‌های قضایی مختلف، همچنان ناسازگار باقی مانده است. سبک‌های ارتباطی به شدت تحت تأثیر هنجارهای فرهنگی قرار دارند و برداشت‌ها از تاکتیک‌های پرسشگری میان فرهنگ‌ها به طور قابل توجهی متفاوت است. این مرور میان مفاهیم بازجویی، مصاحبه با مظنون، مصاحبه تحقیقی و مصاحبه مبتنی بر جمع‌آوری اطلاعات تمایز قائل می‌شود، چرا که این اصطلاحات در حوزه‌های قضایی مختلف دارای دلالت‌های حقوقی و اخلاقی متفاوتی هستند. این مرور به دشواری‌های حفاظت از گروه‌های آسیب‌پذیر (از جمله نوجوانان، افراد دارای شرایط سلامت روان یا ناتوانی شناختی، افراد غیر بومی و مظنونان حاشیه‌ای از نظر فرهنگی) در گنجاندن تضمین‌های حقوق بشری و بومی‌سازی آموزش متناسب با محیط‌های فرهنگی محلی اشاره می‌کند. یادداشتی روشی برای تبیین دامنه روایتی این مرور، پارامترهای جستجو و سازماندهی موضوعی آن ارائه شده است.

Despite the recognized importance of youth participation in agricultural production for food security, Cash crop production and rural development, its engagement among youth in Tanzania remains remarkably low. In Badugu Ward, Bariadi District, for instance, only about 30% of youth participate in agricultural production despite abundant family land. This study explored the influence of land inheritance systems on youth participation in agricultural production in Badugu Ward, Bariadi District in Simiyu Region, Tanzania. Employing a qualitative research approach, the study focuses on the lived experiences of thirty (30) youth participants selected through purposive sampling. Data were collected through interviews, Focus Group Discussions and observation, analyzed thematically following Braun and Clarke's (2006) six-step framework. Findings reveal that decisions are heavily influenced by elders authority, clan norms and gendered inheritance practices, where the credibility of family elders and the rigidity of cultural norms significantly shape youth access to land. Notably, social pressures, particularly from elders and male family members, discourage youth, especially women, from claiming land. Recommendations emphasize enhancing community engagement through consistent communication, education initiatives, and leveraging peer testimonials to foster trust and mitigate uncertainty about land transfer. Overall, the study highlights the complexity of socio-cultural dynamics in agricultural land access and suggests that effective strategies for promoting youth participation must address these collective influences.

علی‌رغم اهمیت شناخته‌شده مشارکت جوانان در تولید کشاورزی برای امنیت غذایی، تولید محصولات زراعی پول‌ساز و توسعه روستایی، مشارکت جوانان در تانزانیا به‌طور قابل‌توجهی پایین است. برای نمونه، در واد بدوگو، منطقه باریادی، تنها حدود ۳۰٪ از جوانان در تولید کشاورزی مشارکت دارند، با وجود زمین‌های خانوادگی فراوان. این پژوهش تأثیر سیستم‌های ارث‌بری زمین بر مشارکت جوانان در تولید کشاورزی را در واد بدوگو، منطقه باریادی، در منطقه سیمییو، تانزانیا بررسی کرد. این مطالعه با به‌کارگیری رویکرد پژوهش کیفی، بر تجربیات زیسته سی (۳۰) شرکت‌کننده جوان که از طریق نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شده‌اند، تمرکز دارد. داده‌ها از طریق مصاحبه، بحث‌های گروهی متمرکز و مشاهده جمع‌آوری و با دنبال کردن چارچوب شش‌مرحله‌ای براون و کلارک (۲۰۰۶) به‌صورت تماتیک تحلیل شدند. یافته‌ها نشان می‌دهد که تصمیم‌گیری‌ها به‌شدت تحت تأثیر اقتدار بزرگان، هنج‌های قومی و شیوه‌های ارث‌بری جنسیت‌محور است، جایی که اعتبار بزرگان خانواده و انعطاف‌ناپذیری هنج‌های فرهنگی به‌طور قابل‌توجهی دسترسی جوانان به زمین را شکل می‌دهند. به‌طور قابل‌توجهی، فشارهای اجتماعی، به‌ویژه از سوی بزرگان و اعضای مرد خانواده، از جوانان، به‌ویژه زنان، برای مطالبه زمین باز می‌دارد. توصیه‌ها بر افزایش مشارکت جامعه از طریق ارتباطات مستمر، ابتکارات آموزشی و بهره‌گیری از گواهی‌های همتایان برای تقویت اعتماد و کاهش عدم قطعیت درباره انتقال زمین تأکید دارند. در مجموع، این مطالعه پیچیدگی پویایی‌های اجتماعی-فرهنگی در دسترسی به زمین‌های کشاورزی را برجسته می‌کند و پیشنهاد می‌دهد که راهبردهای مؤثر برای ترویج مشارکت جوانان باید این تأثیرات جمعی را مورد توجه قرار دهد.

Shared Reading (SR) is a communal well-being intervention in which a literary text is read aloud and discussed in a group. A form of emotion-centred close reading, SR emerged as a reaction against elitist academic norms and was developed in an attempt to emotionalise and democratise literary study by moving it outside of the confines of the university. This theoretical essay argues that humanities and social science lecturers might benefit from introducing SR praxis into their classes. Each section analyses an aspect of SR through emotionally engaged (hooks, Palmer), relational (Hickey, Riddle, Gravett), and critical (Freire) pedagogical and theoretical lenses, arguing that SR serves many of the aspirations of these pedagogies. I then consider how SR might be implemented in an academic setting and the kind of adaptations that might be necessary. This essay is a thought experiment which I hope will lay the groundwork for a more sustained and applied experiment in SR. Throughout, I argue that infusing SR into university settings has the potential to positively benefit student well-being and academic performance.

Although knowledge and stigma about suicide are important factors in suicide prevention, there are no validated instruments available in Hungary. Our goal was to validate the Literacy of Suicide Scale—Short Form (LOSS-SF) and the Stigma of Suicide Scale—Short Form (SOSS-SF) in Hungarian. An anonymous online survey was administered to a self-selected online convenience sample of 954 participants of 38.0 years (SD: 14.8) of age. Our study used a descriptive, correlational, cross-sectional design. Confirmatory factor analysis results indicate a good model fit for a three-factor structure of the SOSS-SF scale. Invariance testing revealed that the scale is valid across gender, age and former suicide ideation. LOSS-SF had an acceptable unidimensional model fit as a two-parameter logistic (2PL) IRT (Item Response Theory) based survey, and results showed good infit–outfit with appropriate item discrimination and difficulty measures. The results show that the two instruments show sound psychometric properties and construct validity within this sample. While the Hungarian versions of the SOSS-SF and the LOSS-SF provide useful tools for assessing suicide stigma and suicide literacy in research settings, further validation on nationally representative samples may be required in case population-level norms are needed to inform national policy-makers.

Character education is an important foundation for preparing preservice teachers. However, the internalization of moral values does not necessarily entail the ability to make ethical decisions in professional practice. This article aims to synthesize the conceptual relationships among character education, moral development, professional identity, and professional ethics among preservice teachers and formulate a framework for strengthening teacher education. The study employed an integrative literature review involving targeted searches for major theoretical works and scholarly articles on character education, moral reasoning, teachers’ professional ethics, and preservice teacher education. The literature was analyzed thematically by comparing theoretical foundations, research contexts, findings, and pedagogical implications. The synthesis indicates that the transition from personal character to professional ethics is a nonlinear process integrating five mechanisms: recognition of values and moral sensitivity, role modeling, reasoning through ethical dilemmas, guided reflection during field placements, and an institutional culture consistent with ethical values. The synthesis also identifies a gap between ethical knowledge and the ability to apply moral concepts explicitly when considering conflicts between values. These findings underscore the need for ethics education that connects an understanding of norms with reasoning practice and reflection on professional experiences. This article proposes a Character–Professional Ethics Transition Model linking value internalization, moral reasoning, professional identity formation, and accountable ethical action. In practical terms, the framework may guide the integration of learning based on ethical dilemmas, reflection on field placements, and the strengthening of institutional culture into preservice teacher education. The proposed model requires empirical testing, particularly through longitudinal research in Indonesian teacher education contexts.