چکیده
Previous research has suggested that culturally mismatched interventions may cause resistance and reduce the effectiveness of music-based interventions. This pilot randomized exploratory study examined the implementation and preliminary outcomes of a music-based intervention incorporating large language model (LLM)-generated, culturally adapted verbal suggestions among Chinese undergraduate students. A total of 113 participants were randomly assigned to three multicomponent conditions: (1) Chinese film music accompanied by LLM-generated verbal suggestions involving Eastern imagery, (2) a standardized music therapy recording with conventional verbal guidance, or (3) piano music without verbal guidance. Following a 40-minute cognitively demanding task, participants completed pre- and post-intervention measures of state anxiety, positive and negative affect, and heart rate. Baseline-adjusted ANCOVAs showed no group differences in positive affect, F (2, 109) = 1.03, p = .360, η p 2 = .019, or state anxiety, F (2, 109) = 0.68, p = .511, η p 2 = .012. A significant group effect was found for negative affect, F (2, 109) = 4.60, p = .012, η p 2 = .078; the Eastern imagery group had lower adjusted post-intervention scores than both comparison groups (Holm-adjusted ps = .026). Heart rate also differed across groups, F (2, 109) = 10.56, p < .001, η p 2 = .162, with lower adjusted values in the standardized therapy group than in the other two groups. The findings identify potentially meaningful response patterns but do not establish efficacy or the independent effect of culturally adapted verbal suggestions because the conditions differed in musical material and duration. Larger, controlled trials are required. (ClinicalTrials.gov, NCT07359950).
پژوهش‌های پیشین نشان داده‌اند که مداخلات ناسازگار با فرهنگ ممکن است موجب مقاومت و کاهش اثربخشی مداخلات مبتنی بر موسیقی شوند. این مطالعه آزمایشی تصادفی اکتشافی به بررسی اجرای یک مداخله مبتنی بر موسیقی که شامل پیشنهادهای کلامی سازگارشده فرهنگی تولیدشده توسط مدل‌های زبانی بزرگ (LLM) بود، در میان دانشجویان کارشناسی چینی پرداخت. در مجموع ۱۱۳ شرکت‌کننده به طور تصادفی به سه وضعیت چندجزئی تقسیم شدند: (۱) موسیقی فیلم چینی همراه با پیشنهادهای کلامی تولیدشده توسط LLM با بهره‌گیری از تصاویر شرقی، (۲) یک ضبط استاندارد موسیقی‌درمانی با راهنمایی کلامی متعارف، یا (۳) موسیقی پیانو بدون راهنمایی کلامی. پس از انجام یک تکلیف ۴۰ دقیقه‌ای با بار شناختی بالا، شرکت‌کنندگان پیش و پس از مداخله، مقیاس‌های اضطراب حالتی، عاطفه مثبت و منفی و ضربان قلب را تکمیل کردند. تحلیل کوواریانس (ANCOVA) با تعدیل بر اساس خط پایه نشان داد که بین گروه‌ها در عاطفه مثبت (F (2, 109) = 1.03, p = .360, η p 2 = .019) یا اضطراب حالتی (F (2, 109) = 0.68, p = .511, η p 2 = .012) تفاوتی وجود ندارد. یک اثر معنادار گروهی برای عاطفه منفی مشاهده شد (F (2, 109) = 4.60, p = .012, η p 2 = .078)؛ گروه تصاویر شرقی نمرات تعدیل‌شده پایین‌تری پس از مداخله نسبت به هر دو گروه مقایسه داشت (ps تعدیل‌شده به روش Holm = .026). ضربان قلب نیز بین گروه‌ها متفاوت بود (F (2, 109) = 10.56, p < .001, η p 2 = .162)، به طوری که مقادیر تعدیل‌شده در گروه درمان استاندارد پایین‌تر از دو گروه دیگر بود. یافته‌ها الگوهای پاسخ بالقوه معناداری را شناسایی می‌کنند اما اثربخشی یا اثر مستقل پیشنهادهای کلامی سازگارشده فرهنگی را اثبات نمی‌کنند، زیرا شرایط از نظر محتوای موسیقی و مدت زمان متفاوت بودند. مطالعات بزرگ‌تر و کنترل‌شده مورد نیاز است. (ClinicalTrials.gov, NCT07359950).
