selective attention

Background Regular physical activity is associated with improvements in cognitive function during childhood. Integrating physically active learning strategies, such as active gamification, into school settings may enhance cognitive processes while increasing student engagement. However, evidence from randomized controlled trials in primary education remains limited. Aim This study aimed to examine the effects of a physically active gamification program on concentration, selective attention, memory, and creativity in primary school children. Methods A cluster-randomized controlled trial was conducted with 120 children aged 8–11 years from six intact classes. Classes were randomly assigned to an experimental group, which completed a 12-week physically active gamification program during physical education lessons, or to a control group, which followed the standard curriculum. Concentration and selective attention were assessed using the D2 Test, creativity with the CREA Test, and immediate visual memory using a task adapted from the Reynolds Intellectual Assessment Scales (RIAS). Intervention effects were analyzed using linear mixed-effects models, with group, time, and the group × time interaction as fixed effects and classroom included as a random effect to account for clustering. Effect sizes were calculated using Cohen's d . Results Significant group × time interactions were observed for concentration, selective attention, immediate visual memory, and creativity, indicating greater improvements in the experimental group than in the control group. Estimated marginal means showed that concentration increased from 58.43 to 63.68 in the experimental group, while remaining relatively stable in the control group (60.08 to 60.25). Similar intervention-related improvements were observed for selective attention and immediate visual memory, with the latter increasing from 9.37 to 11.62 in the experimental group compared with 9.47 to 10.20 in the control group. Creativity increased markedly in the experimental group (44.22 to 53.00), whereas it remained relatively stable in the control group (45.47 to 44.69). All group × time interactions were statistically significant ( p < .05). Conclusions A 12-week physically active gamification intervention improved several cognitive functions in primary school children, including attention, memory, and creativity. These findings support the integration of physically active gamification approaches into school-based physical education to promote cognitive development.

زمینه: فعالیت بدنی منظم با بهبود عملکرد شناختی در دوران کودکی همراه است. ادغام راهبردهای یادگیری مبتنی بر فعالیت بدنی، مانند بازی‌وارسازی فعال، در محیط‌های مدرسه می‌تواند فرآیندهای شناختی را تقویت کرده و در عین حال مشارکت دانش‌آموزان را افزایش دهد. با این حال، شواهد حاصل از کارآزمایی‌های تصادفی‌شده‌ی کنترل‌شده در آموزش ابتدایی همچنان محدود است. هدف: این مطالعه با هدف بررسی تأثیرات یک برنامه بازی‌وارسازی مبتنی بر فعالیت بدنی بر تمرکز، توجه انتخابی، حافظه و خلاقیت در کودکان دبستانی انجام شد. روش‌ها: یک کارآزمایی تصادفی‌شده‌ی کنترل‌شده خوشه‌ای با مشارکت ۱۲۰ کودک ۸ تا ۱۱ ساله از شش کلاس مجزا انجام شد. کلاس‌ها به طور تصادفی به گروه آزمایش که یک برنامه بازی‌وارسازی مبتنی بر فعالیت بدنی به مدت ۱۲ هفته را در طول درس تربیت بدنی اجرا کردند یا به گروه کنترل که برنامه درسی استاندارد را دنبال نمودند، تخصیص یافتند. تمرکز و توجه انتخابی با استفاده از آزمون D2، خلاقیت با آزمون CREA و حافظه دیداری فوری با یک تکلیف اقتباس‌شده از مقیاس‌های ارزیابی هوش رینولدز (RIAS) ارزیابی شد. اثرات مداخله با استفاده از مدل‌های خطی اثرات مختلط تحلیل شد که گروه، زمان و تعامل گروه × زمان به عنوان اثرات ثابت و کلاس به عنوان اثر تصادفی برای در نظر گرفتن خوشه‌بندی لحاظ شدند. اندازه اثر با استفاده از d کوهن محاسبه شد. نتایج: تعاملات معنادار گروه × زمان برای تمرکز، توجه انتخابی، حافظه دیداری فوری و خلاقیت مشاهده شد که نشان‌دهنده بهبودهای بیشتر در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل بود. میانگین‌های نهایی برآوردشده نشان داد که تمرکز در گروه آزمایش از ۵۸٫۴۳ به ۶۳٫۶۸ افزایش یافت، در حالی که در گروه کنترل نسبتاً ثابت ماند (۶۰٫۰۸ تا ۶۰٫۲۵). بهبودهای مشابه مرتبط با مداخله برای توجه انتخابی و حافظه دیداری فوری مشاهده شد، به طوری که حافظه دیداری فوری در گروه آزمایش از ۹٫۳۷ به ۱۱٫۶۲ افزایش یافت، در حالی که در گروه کنترل از ۹٫۴۷ به ۱۰٫۲۰ رسید. خلاقیت در گروه آزمایش به طور قابل توجهی افزایش یافت (۴۴٫۲۲ تا ۵۳٫۰۰)، در حالی که در گروه کنترل نسبتاً ثابت ماند (۴۵٫۴۷ تا ۴۴٫۶۹). همه تعاملات گروه × زمان از لحاظ آماری معنادار بودند (p < .05). نتیجه‌گیری: مداخله بازی‌وارسازی مبتنی بر فعالیت بدنی به مدت ۱۲ هفته چندین عملکرد شناختی از جمله توجه، حافظه و خلاقیت را در کودکان دبستانی بهبود بخشید. این یافته‌ها از ادغام رویکردهای بازی‌وارسازی مبتنی بر فعالیت بدنی در تربیت بدنی مدرسه‌ای به منظور ارتقای رشد شناختی حمایت می‌کند.

Cross-temporal changes in cognitive abilities in the vein of the Flynn effect evidently are differentiated across cognitive domains. However, little is known about cross-temporal changes in selective attention and attentional control. This knowledge gap is particularly relevant in light of hypotheses about changes in attention-related abilities in the digital age. In a norm-comparison study, we investigated whether the performance of Austrian adults in three well-established tests of selective attention and attentional control (interference management and sustained attention) changed between 2000 and 2025. We compared three population-representative archival samples, recruited between 2000 and 2004 for standardization purposes ( Ns = 220, 267, and 325), with equally sized and demographically matched samples purposefully recruited in 2025. Change trajectories, albeit generally small in strength, were directionally differentiated across these three attention-related domains, yielding improvements in selective attention ( d = 0.12), stagnation in interference management (absolute ds < 0.06), and potential declines in sustained attention ( d = -0.27). Relatedly, most accuracy indicators across these three tests showed evidence for small improvements ( d range = -0.11 to 0.27). This set of findings indicates small, but domain-differentiated, changes in selective attention and attentional control in Austrian adults for the period 2000 to 2025. Furthermore, the results further support domain differentiation of cross-temporal changes in cognitive abilities and contradict the notion of large changes in attention-related abilities in the digital age.

تغییرات بین زمانی در توانایی‌های شناختی، مشابه اثر فلین، به‌وضوح در حوزه‌های شناختی مختلف متمایز هستند. با این حال، اطلاعات اندکی درباره تغییرات بین زمانی در توجه انتخابی و کنترل توجه وجود دارد. این خلأ دانشی به‌ویژه با توجه به فرضیه‌هایی درباره تغییرات در توانایی‌های مرتبط با توجه در عصر دیجیتال اهمیت دارد. در یک مطالعه مقایسه هنجاری، بررسی کردیم که آیا عملکرد بزرگسالان اتریشی در سه آزمون معتبر توجه انتخابی و کنترل توجه (مدیریت تداخل و توجه پایدار) بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ تغییر کرده است یا خیر. سه نمونه آرشیوی نماینده جمعیت که بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ به منظور هنجاریابی گردآوری شده بودند (تعداد نمونه‌ها = ۲۲۰، ۲۶۷ و ۳۲۵)، با نمونه‌هایی با اندازه برابر و از نظر جمعیت‌شناختی همسان که به طور هدفمند در سال ۲۰۲۵ گردآوری شدند، مقایسه شدند. مسیرهای تغییر، اگرچه عموماً از نظر شدت کوچک بودند، اما از نظر جهت‌گیری در این سه حوزه مرتبط با توجه متمایز بودند؛ به‌طوری‌که بهبودهایی در توجه انتخابی (d = ۰٫۱۲)، رکود در مدیریت تداخل (d مطلق < ۰٫۰۶) و کاهش‌های احتمالی در توجه پایدار (d = ‎-۰٫۲۷) مشاهده شد. همچنین، اغلب شاخص‌های دقت در این سه آزمون شواهدی از بهبودهای کوچک را نشان دادند (دامنه d = ‎-۰٫۱۱ تا ۰٫۲۷). این مجموعه یافته‌ها نشان‌دهنده تغییرات کوچک اما متمایز بین حوزه‌ای در توجه انتخابی و کنترل توجه در بزرگسالان اتریشی طی دوره ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ است. افزون بر این، نتایج از تمایز بین حوزه‌ای تغییرات بین زمانی در توانایی‌های شناختی حمایت می‌کند و با این دیدگاه که تغییرات بزرگی در توانایی‌های مرتبط با توجه در عصر دیجیتال رخ داده است، مغایرت دارد.