رهبری تحول‌آفرین

Effective leadership is important to the functioning and development of private higher education institutions. This study analyzed leadership experiences and perceptions at Africa Renewal University (AfRU), focusing on the qualities and practices perceived to contribute to effective leadership. A mixed-method case study design was used, combining structured questionnaires and semi-structured interviews with students, teaching staff, non-teaching staff, management and senior leaders. The study obtained responses from 133 participants out of a target population of 200, representing a 66.5% response rate. Transformational leadership was the most frequently identified leadership style across all respondent groups, reported by 86.96% of students, 77.5% of teaching staff, 66.67% of non-teaching staff, and 70% of management and senior leaders. Among the leadership qualities examined, integrity and ethics received the highest number of responses, followed by effective communication, problem-solving and decision-making. Empathy and emotional intelligence and visionary thinking were also identified, although their emphasis varied across respondent groups. The findings indicate that perceived leadership effectiveness at AfRU was associated with a combination of ethical conduct, effective communication and practical leadership capabilities within a predominantly transformational leadership context. The study highlights the importance of developing leaders who can combine ethical character with effective communication, decision-making and problem-solving in private higher education.

ABSTRACT Digital transformation in education has encouraged changes in school management, requiring school principals to demonstrate adaptive and visionary leadership and to facilitate organizational change. Transformational leadership is a relevant approach because it emphasizes the ability of leaders to build a vision, provide motivation, encourage innovation, and empower teachers in responding to change. This study aimed to analyze teachers’ perceptions of the principal’s transformational leadership in the digital era at SMAN 9 Mataram based on the dimensions of idealized influence, inspirational motivation, intellectual stimulation, and individualized consideration. The study employed a quantitative approach with a descriptive survey design. The study population and sample consisted of 57 teachers selected using total sampling (census sampling), in which all active teachers were included as respondents. Data were collected through questionnaires and analyzed using descriptive statistics. The results showed that teachers’ perceptions of the principal’s transformational leadership were in the positive category. The principal was perceived as demonstrating exemplary leadership, fostering motivation, supporting innovation, and paying attention to teachers’ professional development. These findings indicate that transformational leadership is reflected in various leadership practices that support an adaptive school environment in response to educational change and digital transformation. ABSTRAK Transformasi digital dalam pendidikan telah mendorong perubahan dalam pola pengelolaan sekolah sehingga kepala sekolah dituntut memiliki kepemimpinan yang adaptif, visioner, dan mampu menggerakkan perubahan organisasi. Kepemimpinan transformasional menjadi pendekatan yang relevan karena menekankan kemampuan pemimpin dalam membangun visi, memberikan motivasi, mendorong inovasi, serta memberdayakan guru dalam menghadapi perubahan. Penelitian ini bertujuan untuk menganalisis persepsi guru terhadap kepemimpinan transformasional kepala sekolah pada era digital di SMAN 9 Mataram berdasarkan dimensi idealized influence, inspirational motivation, intellectual stimulation, dan individualized consideration. Penelitian ini menggunakan pendekatan kuantitatif dengan desain survei deskriptif. Populasi sekaligus sampel penelitian berjumlah 57 guru yang dipilih menggunakan teknik sampling jenuh (sensus), sehingga seluruh guru aktif dijadikan responden. Data diperoleh melalui kuesioner dan dianalisis menggunakan statistik deskriptif. Hasil penelitian menunjukkan bahwa persepsi guru terhadap kepemimpinan transformasional kepala sekolah berada pada kategori positif. Kepala sekolah dinilai mampu memberikan keteladanan, membangun motivasi, mendukung inovasi, serta memperhatikan pengembangan kompetensi guru. Temuan ini menunjukkan bahwa kepemimpinan transformasional tercermin dalam berbagai praktik kepemimpinan yang mendukung terciptanya lingkungan sekolah yang adaptif terhadap perubahan dan transformasi digital pendidikan.

This qualitative study examines how K–12 educational leaders describe and make sense of their leadership practices related to instructional support, evaluation and improvement strategies, collaborative relationships and trust, and parent and community engagement. Drawing on open-ended survey responses from practicing school and district leaders, the study employs inductive thematic analysis to explore leadership efficacy as enacted through daily practice rather than expressed solely as an abstract belief. Guided by Bandura’s self-efficacy theory, Bronfenbrenner’s ecological systems theory, and transformational leadership theory as interpretive lenses, leaders’ narratives are situated within the relational and contextual systems shaping leadership work. Findings reveal a coherent, practice-oriented leadership narrative grounded in collaboration, trust-building, reflective practice, and responsiveness to local context. Instructional leadership and evaluation were consistently framed as growth-oriented, relational processes, while collaborative relationships and trust emerged as foundational conditions enabling leadership practice across domains. Parent and community engagement was described as a reciprocal, boundary-spanning function rooted in communication, visibility, and partnership. Collectively, the findings position leadership efficacy as a relational and contextually embedded practice and highlight implications for leadership preparation and professional learning.

The main objective of the study is to find out the significance of the mediating effects of transformational leadership and work engagement on the relationship between professional self-esteem and teacher efficacy. Utilizing a correlational technique along with a quantitative, non-experimental and mediation research design, data were obtained from 335 public elementary teachers working in four large schools. The researcher used a cluster sampling technique and the statistical tools mean, Pearson r, and path analysis. From the results of the study, it was found that there are very high levels of professional self-esteem, teacher efficacy, transformational leadership of school heads, and work engagement. Moreover, there are no significant relationships between professional self-esteem and transformational leadership, and between transformational leadership and teacher efficacy. There are also no significant relationships between work engagement and teacher efficacy, and professional self-esteem and work engagement. However, there is a significant relationship between professional self-esteem and teacher efficacy. Furthermore, transformational leadership and work engagement have no significant combined mediation on the relationship between professional self-esteem and teacher efficacy. The findings of this study provide implications for policymakers in drafting plans, school heads in creating programs, and teachers in improving their transformational leadership, work engagement, professional self-esteem, and teacher efficacy. Keywords: education, professional self-esteem, teacher efficacy, transformational leadership, work engagement, correlation, teachers, Philippines

This study examined the transformational leadership styles of secondary school administrators and their relationship with teachers’ self-efficacy in Balamban District I during School Year 2025–2026 as a basis for developing a Leadership Enhancement Program. Employing a descriptive-correlational research design, the study involved 65 secondary school teachers selected as respondents. Data were collected using standardized instruments, namely the Multifactor Leadership Questionnaire (MLQ Form 5X) and the Teachers’ Sense of Efficacy Scale (TSES Long Form). Statistical analyses included frequency, percentage, weighted mean, standard deviation, and Pearson correlation. Findings revealed that most respondents were female, married, experienced teachers handling English and Mathematics, and had pursued graduate education. School administrators demonstrated high levels of transformational leadership, particularly in idealized influence, inspirational motivation, intellectual stimulation, contingent reward, effectiveness, satisfaction, and extra effort. Conversely, laissez-faire leadership and passive management practices received low ratings. Teachers exhibited high self-efficacy in student engagement, instructional strategies, and classroom management. Correlation analysis revealed a low but statistically significant positive relationship between transformational leadership and teachers’ self-efficacy (ρ = 0.293, p = 0.018). Specifically, idealized influence, intellectual stimulation, and contingent reward demonstrated significant associations with teachers’ self-efficacy. The findings suggest that effective transformational leadership practices are associated with greater teacher confidence in fulfilling instructional responsibilities and managing classroom environments. Consequently, a Leadership Enhancement Program was proposed to strengthen administrators’ leadership competencies, promote supportive educational environments, and further enhance teachers’ professional effectiveness and self-efficacy across secondary schools within Balamban District I.

این پژوهش به بررسی سبک‌های رهبری تحول‌آفرین مدیران مدارس متوسطه و رابطه آن با خودکارآمدی معلمان در ناحیه اول بالامبان طی سال تحصیلی ۲۰۲۵–۲۰۲۶ به‌عنوان مبنایی برای تدوین برنامه ارتقای رهبری پرداخت. این مطالعه با بهره‌گیری از طرح پژوهش توصیفی-همبستگی و با مشارکت ۶۵ معلم مدارس متوسطه که به‌عنوان پاسخ‌دهنده انتخاب شدند، انجام شد. داده‌ها با استفاده از ابزارهای استاندارد، شامل پرسشنامه چندعاملی رهبری (MLQ Form 5X) و مقیاس احساس خودکارآمدی معلمان (TSES Long Form) گردآوری شد. تحلیل‌های آماری شامل فراوانی، درصد، میانگین وزنی، انحراف معیار و همبستگی پیرسون بود. یافته‌ها نشان داد که اکثر پاسخ‌دهندگان زن، متأهل، معلمان با تجربه در تدریس زبان انگلیسی و ریاضیات و دارای تحصیلات تکمیلی بودند. مدیران مدارس سطوح بالایی از رهبری تحول‌آفرین، به‌ویژه در نفوذ آرمانی، انگیزش الهام‌بخش، تحریک فکری، پاداش مشروط، اثربخشی، رضایت و تلاش مضاعف از خود نشان دادند. در مقابل، رهبری عدم مداخله و شیوه‌های مدیریت منفعل امتیاز پایینی کسب کردند. معلمان در ابعاد مشارکت دانش‌آموزان، راهبردهای آموزشی و مدیریت کلاس، خودکارآمدی بالایی از خود نشان دادند. تحلیل همبستگی نشان داد که بین رهبری تحول‌آفرین و خودکارآمدی معلمان رابطه مثبت اما ضعیف و معناداری وجود دارد (ρ = 0.293, p = 0.018). به طور خاص، نفوذ آرمانی، تحریک فکری و پاداش مشروط با خودکارآمدی معلمان ارتباط معناداری داشتند. یافته‌ها حاکی از آن است که شیوه‌های مؤثر رهبری تحول‌آفرین با افزایش اعتماد به نفس معلمان در انجام مسئولیت‌های آموزشی و مدیریت محیط کلاس مرتبط است. بر این اساس، برنامه ارتقای رهبری به منظور تقویت شایستگی‌های رهبری مدیران، ارتقای محیط‌های آموزشی حمایتی و افزایش اثربخشی حرفه‌ای و خودکارآمدی معلمان در مدارس متوسطه ناحیه اول بالامبان پیشنهاد شد.

Global crises, most notably the COVID-19 pandemic, have profoundly transformed the landscape of higher education governance. These unprecedented circumstances accelerated the transition from conventional institutional practices to digital and remote modalities, necessitating a paradigm shift toward adaptive, resilient, innovative, and strategically decisive actions to ensure administrative continuity. Anchored in Crisis Leadership theory and supported by principles of Transformational Leadership theory, this study aims to provide an initial validation of a measurement instrument designed to map the underlying factors that define effective higher education leadership, specifically within the regional socio-academic context of East Coast Malaysian public universities in the post-pandemic era. Employing a cross-sectional quantitative questionnaire, data were collected through a field study (n=150) targeting academic leaders across four public universities. An initial exploratory factor analysis identified 28 items, which were further refined through a pooled Confirmatory Factor Analysis (CFA) in AMOS. The measurement model was optimized by excluding three items (DC1, DC2, and OC3) due to low loadings and high modification indices, and bootstrapping procedures were used to address multivariate normality. This systematic refinement yielded an acceptable model fit across eight preliminary constructs: Compassion and Care, Openness and Communication, Adaptiveness, Resilience and Courage, Decisiveness, Consultation and Collaboration, Empowerment, and Crisis Handling Effectiveness. Although this regional validation does not establish causal evidence of leadership effectiveness, the resulting 25-item framework provides a preliminary baseline for assessing leadership configurations. Rather than serving as a definitive diagnostic tool, the model provides context-specific insights that can tentatively guide professional development initiatives and shape adaptive governance strategies within the Malaysian higher education sector.

بحران‌های جهانی، به‌ویژه همه‌گیری کووید-۱۹، چشم‌انداز حکمرانی آموزش عالی را به‌طور عمیقی دگرگون کرده‌اند. این شرایط بی‌سابقه، گذار از رویه‌های سنتی نهادی به شیوه‌های دیجیتال و دورکاری را تسریع نموده و نیازمند تغییر پارادایم به‌سوی اقدامات سازگارانه، تاب‌آور، نوآورانه و راهبردی برای تضمین تداوم اداری شده است. این مطالعه که مبتنی بر نظریه رهبری در بحران و با حمایت از اصول نظریه رهبری تحول‌آفرین انجام شده، با هدف ارائه اعتبارسنجی اولیه یک ابزار سنجش طراحی شده برای ترسیم عوامل زیربنایی تعریف‌کننده رهبری مؤثر آموزش عالی، به‌ویژه در بستر اجتماعی-آکادمیک منطقه‌ای دانشگاه‌های دولتی سواحل شرقی مالزی در دوران پساکرونا صورت گرفته است. با بهره‌گیری از پرسشنامه کمی مقطعی، داده‌ها از طریق مطالعه میدانی (n=150) و با هدف قرار دادن رهبران دانشگاهی در چهار دانشگاه دولتی گردآوری شد. تحلیل عاملی اکتشافی اولیه ۲۸ گویه را شناسایی کرد که با تحلیل عاملی تأییدی تجمیعی (CFA) در نرم‌افزار AMOS بیشتر پالایش شدند. مدل اندازه‌گیری با حذف سه گویه (DC1، DC2 و OC3) به دلیل بار عاملی پایین و شاخص‌های اصلاحی بالا بهینه شد و برای رفع نرمال بودن چندمتغیره از روش بوت‌استرپ استفاده گردید. این پالایش نظام‌مند منجر به برازش قابل قبول مدل در هشت سازه مقدماتی شد: شفقت و مراقبت، گشودگی و ارتباط، سازگاری، تاب‌آوری و شجاعت، قاطعیت، مشورت و همکاری، توانمندسازی و اثربخشی مدیریت بحران. اگرچه این اعتبارسنجی منطقه‌ای شواهد علی برای اثربخشی رهبری ارائه نمی‌دهد، چارچوب ۲۵ گویه‌ای حاصل، مبنایی مقدماتی برای ارزیابی پیکربندی‌های رهبری فراهم می‌کند. این مدل به‌جای آن‌که ابزاری تشخیصی قطعی باشد، بینش‌هایی زمینه‌محور ارائه می‌دهد که می‌تواند به‌طور موقت راهنمای ابتکارات توسعه حرفه‌ای و شکل‌دهنده راهبردهای حکمرانی سازگارانه در بخش آموزش عالی مالزی باشد.

This study examined how educational leaders navigated systemic barriers and harnessed data to advance transformative, equitable, and sustainable educational leadership. A qualitative descriptive design under an interpretivist paradigm was employed at Branchville High School in the Orangeburg County School District, South Carolina, USA. Eight school administrators were purposively selected based on their direct involvement in data-informed decision-making, instructional leadership, policy implementation, and equity-related initiatives. Data were generated through approximately 60-minute semi-structured interviews, audio-recorded with consent and transcribed verbatim. Analysis integrated Colaizzi’s phenomenological procedures for identifying significant statements and formulated meanings with Braun and Clarke’s thematic analysis for coding, clustering, reviewing, and defining themes. Credibility was strengthened through member checking, peer debriefing, reflexivity, and an audit trail. Three interconnected themes emerged: leading transformative change through student-centered decision-making, collaboration, and continuous improvement; ethical and responsive leadership through data-informed service, equity, collaboration, and student-centered decision-making; and integrating relational ethics, responsibility, and data-informed leadership for equitable and responsive educational practice. The findings showed that leaders treated data as meaningful only when interpreted within students’ lived realities, stakeholder relationships, and ethical responsibilities. The study culminated in the C.A.R.E.S. Leadership Framework, which integrates collaborative partnerships, accountability and attentiveness, reflective and responsible data use, inclusive learning communities, and sustainable innovation. The study concludes that ethical, relational, and evidence-informed leadership can strengthen equitable school improvement and advance Sustainable Development Goal 4.

این مطالعه به بررسی چگونگی عبور رهبران آموزشی از موانع نظام‌مند و بهره‌گیری از داده‌ها برای پیشبرد رهبری آموزشی تحول‌آفرین، عادلانه و پایدار پرداخته است. طرح پژوهش توصیفی کیفی در چارچوب پارادایم تفسیرگرایانه در دبیرستان Branchville واقع در منطقه آموزشی شهرستان Orangeburg، ایالت کارولینای جنوبی، ایالات متحده آمریکا اجرا شد. هشت نفر از مدیران مدرسه به صورت هدفمند و بر اساس مشارکت مستقیم در تصمیم‌گیری مبتنی بر داده، رهبری آموزشی، اجرای سیاست‌ها و ابتکارات مرتبط با عدالت انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته حدوداً ۶۰ دقیقه‌ای، با رضایت شرکت‌کنندگان ضبط صوتی و به صورت کلمه‌به‌کلمه پیاده‌سازی گردید. تحلیل داده‌ها با ادغام روش‌های پدیدارشناسانه Colaizzi برای شناسایی گزاره‌های معنادار و استخراج معانی، و تحلیل تماتیک Braun و Clarke برای کدگذاری، خوشه‌بندی، بازبینی و تعریف تم‌ها انجام شد. اعتبار پژوهش از طریق بازبینی اعضا، بحث گروهی با همتایان، تأمل‌پذیری و ثبت مسیر حسابرسی تقویت گردید. سه تم مرتبط استخراج شد: رهبری تحول‌آفرین از طریق تصمیم‌گیری دانش‌آموزمحور، همکاری و بهبود مستمر؛ رهبری اخلاقی و پاسخگو از طریق خدمت مبتنی بر داده، عدالت، همکاری و تصمیم‌گیری دانش‌آموزمحور؛ و ادغام اخلاق رابطه‌ای، مسئولیت‌پذیری و رهبری مبتنی بر داده برای عمل آموزشی عادلانه و پاسخگو. یافته‌ها نشان داد رهبران زمانی داده‌ها را معنادار تلقی می‌کنند که در بستر واقعیت‌های زیسته دانش‌آموزان، روابط ذینفعان و مسئولیت‌های اخلاقی تفسیر شوند. این مطالعه به چارچوب رهبری C.A.R.E.S. انجامید که مشارکت‌های تعاملی، پاسخگویی و توجه، استفاده بازتابی و مسئولانه از داده، جوامع یادگیری فراگیر و نوآوری پایدار را دربرمی‌گیرد. نتیجه‌گیری پژوهش آن است که رهبری اخلاقی، رابطه‌ای و مبتنی بر شواهد می‌تواند بهبود عادلانه مدارس و پیشبرد هدف توسعه پایدار ۴ را تقویت کند.

This study aims to: (1) describe the form of leadership transformation of the Principal of SDN 1 Rempek; (2) describe the strategies of the Principal of SDN 1 Rempek in building synergy among school members; and (3) describe the innovation strategies of the Principal of SDN 1 Rempek in improving teacher performance. This study employed a qualitative approach with a case study design. Data were collected through in-depth interviews with the principal and three teachers, observations, and documentation studies. Data were analyzed using Miles and Huberman's interactive model. The results showed that: (1) the principal had implemented all four dimensions of transformational leadership including idealized influence through discipline modeling, inspirational motivation through teacher involvement in curriculum development, intellectual stimulation through training facilitation, and individualized consideration through personal mentoring; (2) synergy was built through regular evaluation meetings, internal teacher working groups, and informal interactions with the principal acting as facilitator and mediator; and (3) innovation focused on strengthening literacy and numeracy through collaborative learning, reading corners, and project-based learning. Keywords: Transformational Leadership, Synergy, Innovation, Teacher Performance, Primary School Abstrak: Penelitian ini bertujuan untuk: (1) mendeskripsikan bentuk transformasi kepemimpinan Kepala SDN 1 Rempek; (2) mendeskripsikan strategi Kepala SDN 1 Rempek dalam membangun sinergi warga sekolah; dan (3) mendeskripsikan strategi inovasi Kepala SDN 1 Rempek dalam meningkatkan kinerja guru. Penelitian ini menggunakan pendekatan kualitatif dengan rancangan studi kasus. Pengumpulan data dilakukan melalui wawancara mendalam dengan kepala sekolah dan tiga guru, observasi, serta studi dokumentasi. Data dianalisis menggunakan model interaktif Miles dan Huberman. Hasil penelitian menunjukkan bahwa: (1) kepala sekolah telah menerapkan keempat dimensi kepemimpinan transformasional yang meliputi pengaruh ideal melalui keteladanan disiplin, motivasi inspirasional melalui pelibatan guru dalam penyusunan kurikulum, stimulasi intelektual melalui fasilitasi pelatihan, dan pertimbangan individual melalui pendampingan personal; (2) sinergi dibangun melalui rapat evaluasi rutin, MGMP internal, dan interaksi informal dengan kepala sekolah berperan sebagai fasilitator dan mediator; serta (3) inovasi difokuskan pada penguatan literasi dan numerasi melalui pembelajaran kolaboratif, pojok baca, dan pembelajaran berbasis proyek. Kata Kunci: Sekolah Ramah Anak, Iklim Sekolah, Implementasi Program, Sekolah Menengah Pertama

این پژوهش با اهداف زیر انجام شده‌است: (۱) توصیف شکل تحول رهبری مدیر مدرسه SDN 1 Rempek؛ (۲) توصیف راهبردهای مدیر مدرسه SDN 1 Rempek در ایجاد هم‌افزایی میان اعضای مدرسه؛ و (۳) توصیف راهبردهای نوآورانه مدیر مدرسه SDN 1 Rempek در بهبود عملکرد معلمان. این پژوهش با رویکرد کیفی و با طرح مطالعه موردی انجام شده‌است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق با مدیر مدرسه و سه معلم، مشاهده و مطالعات اسنادی گردآوری شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از مدل تعاملی Miles و Huberman صورت گرفت. نتایج نشان داد: (۱) مدیر مدرسه هر چهار بُعد رهبری تحول‌آفرین را اجرا کرده‌است که شامل نفوذ آرمانی از طریق الگوسازی انضباط، انگیزش الهام‌بخش از طریق مشارکت معلمان در توسعه برنامه درسی، تحریک فکری از طریق تسهیل آموزش‌ها و توجه فردی از طریق مشاوره شخصی می‌باشد؛ (۲) هم‌افزایی از طریق جلسات ارزیابی منظم، گروه‌های کاری داخلی معلمان و تعاملات غیررسمی با نقش مدیر به عنوان تسهیل‌گر و میانجی ایجاد شده‌است؛ و (۳) نوآوری بر تقویت سواد خواندن و ریاضی از طریق یادگیری مشارکتی، گوشه‌های مطالعه و یادگیری مبتنی بر پروژه متمرکز بوده‌است.

This study determined the organizational climate of Rizal High School and the leadership styles manifested by its administrators during School Year 2017-2018 as a basis for a transformational leadership training program. The thesis characterized the inquiry as a mixed quantitative-qualitative study and operationalized it primarily through a descriptive-correlational survey design. The entire population of 170 Junior High School student-leaders served as respondents. Leadership style was assessed using the 37-item Multifactor Leadership Questionnaire 5X-Short, while school climate was measured using the 42-item Student Development Program-School Climate Survey for High School-Revised Edition. Weighted mean was used to describe leadership styles and school climate; Pearson product-moment correlation and a t-test of the correlation coefficient were used to test relationships. Administrators were perceived to always manifest idealized influence-attributed (M = 3.24) and inspirational motivation (M = 3.26), often manifest idealized influence-behavior, intellectual stimulation, individual consideration, contingent reward, and active management-by-exception, and sometimes exhibit passive management-by-exception and avoidance. Student-leaders described sharing of resources (M = 3.14) and student-teacher relations (M = 3.32) as positive, while order and discipline, school building, student interpersonal relations, and parent involvement were somewhat positive. Significant relationships were reported between transformational leadership and physical climate (r = .98, p < .05), transactional leadership and academic climate (r = 1.00, p < .05), and laissez-faire leadership and social climate (r = 1.00, p < .05). The findings supported the development of a transformational leadership training program for administrators, teachers, and student-leaders to strengthen the school’s physical, social, and academic climate.

این پژوهش به تعیین اقلیم سازمانی دبیرستان Rizal و سبک‌های رهبری بروز یافته توسط مدیران آن در سال تحصیلی ۲۰۱۷-۲۰۱۸ به‌عنوان مبنایی برای برنامه آموزشی رهبری تحول‌آفرین پرداخت. این پایان‌نامه پژوهش را به‌عنوان مطالعه‌ای ترکیبی (کمی-کیفی) توصیف کرده و عمدتاً از طریق طرح پژوهش توصیفی-همبستگی عملیاتی شده است. کل جامعه آماری شامل ۱۷۰ نفر از دانش‌آموزان رهبر مقطع متوسطه اول به‌عنوان پاسخ‌دهندگان انتخاب شدند. سبک رهبری با استفاده از پرسشنامه ۳۷ ماده‌ای Multifactor Leadership Questionnaire 5X-Short ارزیابی شد و اقلیم مدرسه با پرسشنامه ۴۲ ماده‌ای Student Development Program-School Climate Survey for High School-Revised Edition سنجیده شد. برای توصیف سبک‌های رهبری و اقلیم مدرسه از میانگین وزنی استفاده شد؛ برای آزمون روابط از همبستگی پیرسون و آزمون t ضریب همبستگی بهره گرفته شد. مدیران از دیدگاه پاسخ‌دهندگان همواره نفوذ ایده‌آل-منتسب (M = 3.24) و انگیزش الهام‌بخش (M = 3.26) را نشان می‌دهند، غالباً نفوذ ایده‌آل-رفتاری، تحریک فکری، ملاحظه فردی، پاداش مشروط و مدیریت فعال بر اساس استثنا را بروز می‌دهند و گاهی مدیریت منفعل بر اساس استثنا و اجتناب را نشان می‌دهند. دانش‌آموزان رهبر، اشتراک منابع (M = 3.14) و روابط دانش‌آموز-معلم (M = 3.32) را مثبت توصیف کردند، در حالی که نظم و انضباط، ساختمان مدرسه، روابط بین‌فردی دانش‌آموزان و مشارکت والدین تا حدی مثبت ارزیابی شد. روابط معناداری بین رهبری تحول‌آفرین و اقلیم فیزیکی (r = .98, p < .05)، رهبری تبادلی و اقلیم آموزشی (r = 1.00, p < .05)، و رهبری عدم مداخله و اقلیم اجتماعی (r = 1.00, p < .05) گزارش شد. یافته‌ها از توسعه برنامه آموزشی رهبری تحول‌آفرین برای مدیران، معلمان و دانش‌آموزان رهبر به‌منظور تقویت اقلیم فیزیکی، اجتماعی و آموزشی مدرسه حمایت می‌کند.

This study aims to examine the contribution of transformational leadership to the realization of Sekolah Penggerak (Driving Schools) in Indonesia. Employing a Systematic Literature Review (SLR) approach, the study analyzes 28 selected articles published between 2019 and 2025. The findings indicate that principals who adopt transformational leadership are able to establish an inspiring vision, foster a collaborative culture, and drive instructional innovations that support the realization of the Profil Pelajar Pancasila (Pancasila Student Profile). Key dimensions of transformational leadership—namely idealized influence, inspirational motivation, intellectual stimulation, and individualized consideration—contribute significantly to enhancing teacher motivation, teaching quality, and a school atmosphere adaptable to change. Although its effectiveness has been widely demonstrated, challenges such as disparities in leadership competence and organizational cultural barriers continue to hinder optimal implementation. The study highlights the importance of strategic and contextual leadership training for principals to strengthen educational transformation sustainably. These findings are expected to serve as a conceptual and practical foundation for developing effective school leadership models that support the success of the Sekolah Penggerak program within the Kurikulum Merdeka (Independent Curriculum) era.

هدف این پژوهش بررسی نقش رهبری تحول‌آفرین در تحقق مدارس پیشرو (Sekolah Penggerak) در اندونزی است. این مطالعه با بهره‌گیری از رویکرد مرور نظام‌مند ادبیات (Systematic Literature Review - SLR)، ۲۸ مقاله منتخب منتشرشده بین سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵ را تحلیل می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد مدیرانی که از رهبری تحول‌آفرین بهره می‌گیرند، قادر به ایجاد چشم‌اندازی الهام‌بخش، تقویت فرهنگ همکاری و پیشبرد نوآوری‌های آموزشی هستند که تحقق نمایه دانش‌آموز پانچاسیلا (Profil Pelajar Pancasila) را حمایت می‌کند. ابعاد کلیدی رهبری تحول‌آفرین، شامل نفوذ آرمانی (idealized influence)، انگیزش الهام‌بخش (inspirational motivation)، تحریک فکری (intellectual stimulation) و توجه فردی (individualized consideration)، نقش بسزایی در ارتقاء انگیزش معلمان، کیفیت تدریس و فضای مدرسه‌ای سازگار با تغییر دارند. اگرچه اثربخشی این رویکرد به طور گسترده‌ای اثبات شده است، چالش‌هایی نظیر تفاوت در شایستگی‌های رهبری و موانع فرهنگی سازمانی همچنان مانع اجرای بهینه آن می‌شود. این پژوهش بر اهمیت آموزش راهبردی و زمینه‌محور مدیران برای تقویت تحول پایدار آموزشی تأکید می‌کند. انتظار می‌رود یافته‌های حاضر، مبنایی مفهومی و عملی برای توسعه الگوهای مؤثر رهبری مدرسه که موفقیت برنامه مدرسه پیشرو را در عصر برنامه درسی مستقل (Kurikulum Merdeka) حمایت می‌کند، فراهم آورد.

This study aims to analyze the influence of female transformational leadership, teacher motivation, and trust in leaders on innovative behavior among teachers in senior high schools and vocational high schools led by female principals. The background of this study is based on the importance of teachers' innovative behavior in supporting the improvement of educational quality amid the increasingly dynamic development and changes in the educational environment. This study employed a quantitative approach using Structural Equation Modeling (SEM) based on Partial Least Squares (PLS) for data analysis. Data were collected through questionnaires distributed to 183 teachers from senior high schools and vocational high schools led by female principals. The results indicate that female transformational leadership has a significant effect on teacher motivation and trust in leaders. In addition, teacher motivation significantly affects trust in leaders and innovative behavior. However, trust in leaders does not have a significant effect on innovative behavior. Female transformational leadership also does not directly influence innovative behavior. The mediation analysis reveals that teacher motivation fully mediates the relationship between female transformational leadership and innovative behavior (full mediation). Meanwhile, trust in leaders is unable to mediate the relationship between female transformational leadership and innovative behavior (no mediation). Furthermore, teacher motivation and trust in leaders in a sequential mediation model are also unable to mediate the relationship between female transformational leadership and innovative behavior. These findings indicate that improving teachers' innovative behavior can be achieved more effectively through enhancing teacher motivation fostered by female transformational leadership.

هدف این پژوهش تحلیل تأثیر رهبری تحول‌آفرین زنان، انگیزش معلمان و اعتماد به رهبران بر رفتار نوآورانه معلمان در دبیرستان‌ها و هنرستان‌هایی است که توسط مدیران زن اداره می‌شوند. زمینه این پژوهش مبتنی بر اهمیت رفتار نوآورانه معلمان در حمایت از ارتقای کیفیت آموزش در میان توسعه و تغییرات فزاینده و پویای محیط آموزشی است. این پژوهش با رویکرد کمی و با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری (SEM) مبتنی بر حداقل مربعات جزئی (PLS) برای تحلیل داده‌ها انجام شده است. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌هایی که بین ۱۸۳ معلم از دبیرستان‌ها و هنرستان‌های تحت مدیریت مدیران زن توزیع شد، جمع‌آوری گردید. نتایج نشان داد که رهبری تحول‌آفرین زنان تأثیر معناداری بر انگیزش معلمان و اعتماد به رهبران دارد. همچنین، انگیزش معلمان تأثیر معناداری بر اعتماد به رهبران و رفتار نوآورانه دارد. با این حال، اعتماد به رهبران تأثیر معناداری بر رفتار نوآورانه ندارد. رهبری تحول‌آفرین زنان نیز به طور مستقیم بر رفتار نوآورانه تأثیرگذار نیست. تحلیل میانجی‌گری نشان داد که انگیزش معلمان رابطه بین رهبری تحول‌آفرین زنان و رفتار نوآورانه را به طور کامل میانجی‌گری می‌کند (میانجی‌گری کامل). در حالی که اعتماد به رهبران قادر به میانجی‌گری رابطه بین رهبری تحول‌آفرین زنان و رفتار نوآورانه نیست (بدون میانجی‌گری). همچنین، مدل میانجی‌گری متوالی انگیزش معلمان و اعتماد به رهبران نیز قادر به میانجی‌گری رابطه بین رهبری تحول‌آفرین زنان و رفتار نوآورانه نیست. این یافته‌ها نشان می‌دهد که بهبود رفتار نوآورانه معلمان از طریق تقویت انگیزش معلمان که توسط رهبری تحول‌آفرین زنان پرورش می‌یابد، مؤثرتر است.

This study determined the effectiveness of the leadership styles employed by the school heads in addressing school management challenges in the public elementary schools in the Division of City Schools, Iriga City during the School Year 2025–2026. Specifically, it examined the extent to which leadership styles such as autocratic, democratic, laissez faire, transformational, transactional, and servant leadership were manifested by school heads in managing school operations. It also determined the extent to which these leadership styles were effective in addressing school management challenges in terms of teacher motivation and performance, resource management, learners’ discipline and behavioral concerns, parental and community involvement, implementation of educational reforms and innovations, and communication and collaboration within the school. Furthermore, the study determined the level of agreement among the respondents regarding the ranking of the leadership styles and their effectiveness in addressing school management challenges in the public elementary schools within the Division of City Schools, Iriga City. In this study, a total of ninety-four (94) Elementary Teachers and School Heads from the Thirty-three (33) public elementary schools in the Division of Iriga City who served as respondents who participated in the study. The statistical tools used were weighted mean, verbal interpretation, frequency count, Kendall Coefficient of Concordance W and its corresponding Chi-Square. The level of significance was set 0.05.

این پژوهش اثربخشی سبک‌های رهبری به‌کاررفته توسط مدیران مدارس در مواجهه با چالش‌های مدیریت مدرسه در مدارس ابتدایی دولتی منطقه آموزشی شهر Iriga در سال تحصیلی ۲۰۲۵–۲۰۲۶ را تعیین می‌کند. به طور مشخص، میزان بروز سبک‌های رهبری از جمله رهبری اقتدارگرا، دموکراتیک، رهاسازی (laissez faire)، تحول‌آفرین (transformational)، مبادله‌ای (transactional) و خدمتگزار (servant leadership) توسط مدیران مدارس در مدیریت عملیات مدرسه مورد بررسی قرار گرفت. همچنین، میزان اثربخشی این سبک‌های رهبری در مواجهه با چالش‌های مدیریت مدرسه از نظر انگیزش و عملکرد معلمان، مدیریت منابع، انضباط و مسائل رفتاری دانش‌آموزان، مشارکت والدین و جامعه، اجرای اصلاحات و نوآوری‌های آموزشی و ارتباط و همکاری درون مدرسه‌ای تعیین شد. افزون بر این، سطح توافق میان پاسخ‌دهندگان درباره رتبه‌بندی سبک‌های رهبری و اثربخشی آن‌ها در مواجهه با چالش‌های مدیریت مدرسه در مدارس ابتدایی دولتی منطقه آموزشی شهر Iriga بررسی شد. در این پژوهش، مجموعاً نود و چهار (۹۴) معلم و مدیر مدرسه از سی و سه (۳۳) مدرسه ابتدایی دولتی منطقه Iriga که به عنوان پاسخ‌دهنده شرکت کردند، مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزارهای آماری مورد استفاده شامل میانگین وزنی، تفسیر لفظی، شمارش فراوانی، ضریب توافق Kendall (W) و آزمون مربع کای مربوطه بود. سطح معناداری ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد.

This study investigates principal leadership strategies in developing Professional Learning Community (PLC) culture in public elementary schools in Banten Province, Indonesia. The research addresses the increasing demand for collaborative professional learning in schools while many public elementary schools have not yet successfully implemented PLC practices. The study aims to analyze leadership strategies, supporting and inhibiting factors, teacher responses, the impact of PLC implementation, and the causes of unsuccessful PLC adoption in several schools. This research employed a qualitative approach with a multiple case study design involving ten public elementary schools across regencies and municipalities in Banten Province. Data were collected through in-depth interviews, participatory observations, and document analysis involving principals and teachers as key participants. Data were analyzed using interactive qualitative analysis, thematic analysis, and NVivo 14 to strengthen coding, categorization, and cross-case interpretation. Trustworthiness was ensured through triangulation, member checking, peer debriefing, and audit trail procedures. The findings reveal that principal leadership plays a central role in shaping sustainable PLC culture through transformational and collaborative leadership practices. Successful schools demonstrated strong vision alignment, collective professional learning, reflective dialogue, and reduced teacher isolation. PLC implementation strengthened teacher professionalism, collective efficacy, and instructional quality. However, administrative burdens, limited time, teacher resistance, and inadequate conceptual understanding of PLC among some principals became major barriers to implementation. Technology functioned as a supporting tool but could not substitute relational trust and collaborative culture. The study concludes that sustainable PLC development requires instructional leadership, organizational trust, structural policy support, and systematic principal professional development to strengthen collaborative learning culture in Indonesian public elementary schools.

این پژوهش به بررسی راهبردهای رهبری مدیران در توسعه فرهنگ جامعه یادگیری حرفه‌ای (PLC) در مدارس ابتدایی دولتی استان بانتن اندونزی می‌پردازد. این تحقیق به نیاز فزاینده برای یادگیری حرفه‌ای مشارکتی در مدارس می‌پردازد، در حالی که بسیاری از مدارس ابتدایی دولتی هنوز موفق به اجرای مؤثر رویه‌های PLC نشده‌اند. هدف پژوهش، تحلیل راهبردهای رهبری، عوامل تسهیل‌کننده و بازدارنده، واکنش معلمان، تأثیر اجرای PLC و علل عدم موفقیت در پذیرش PLC در برخی مدارس است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با طرح مطالعه موردی چندگانه در ده مدرسه ابتدایی دولتی در شهرستان‌ها و شهرهای استان بانتن انجام شده است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق، مشاهده مشارکتی و تحلیل اسناد با مشارکت مدیران و معلمان به عنوان مشارکت‌کنندگان کلیدی گردآوری شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل تعاملی کیفی، تحلیل تماتیک و نرم‌افزار NVivo 14 به منظور تقویت کدگذاری، دسته‌بندی و تفسیر بین‌موردی صورت گرفت. اعتبار یافته‌ها از طریق مثلث‌سازی، بازبینی اعضا، بحث با همتایان و پیگیری حسابرسی تضمین شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که رهبری مدیران نقش محوری در شکل‌دهی فرهنگ پایدار PLC از طریق شیوه‌های رهبری تحول‌آفرین و مشارکتی ایفا می‌کند. مدارس موفق دارای همسویی قوی چشم‌انداز، یادگیری حرفه‌ای جمعی، گفت‌وگوی تأملی و کاهش انزوای معلمان بودند. اجرای PLC موجب تقویت حرفه‌ای‌گری معلمان، اثربخشی جمعی و کیفیت تدریس شد. با این حال، بار اداری، محدودیت زمانی، مقاومت معلمان و درک مفهومی ناکافی برخی مدیران از PLC به عنوان موانع اصلی اجرای آن شناسایی شد. فناوری به عنوان ابزار حمایتی عمل کرد اما نتوانست جایگزین اعتماد رابطه‌ای و فرهنگ مشارکتی شود. نتیجه‌گیری پژوهش آن است که توسعه پایدار PLC مستلزم رهبری آموزشی، اعتماد سازمانی، حمایت ساختاری سیاستی و توسعه حرفه‌ای نظام‌مند مدیران برای تقویت فرهنگ یادگیری مشارکتی در مدارس ابتدایی دولتی اندونزی است.

This study investigated the extent to which public school principals in the First Zarqa Education Directorate practice transformational leadership and examined its relationship with teachers’ organizational commitment. The study adopted a descriptive correlational design. Data were collected using a questionnaire developed to measure two main constructs: transformational leadership and organizational commitment. The sample consisted of 562 male and female teachers selected randomly from public schools in the directorate. The findings showed that teachers perceived principals’ practice of transformational leadership to be high, with a mean score of 3.74 and a standard deviation of 0.62. No statistically significant differences were found in teachers’ perceptions of transformational leadership according to gender, whereas significant differences were found according to years of experience, in favor of teachers with fewer than ten years of service. The results also indicated that teachers’ organizational commitment was high, with a mean score of 3.74 and a standard deviation of 0.64. In addition, a positive correlation was found between principals’ transformational leadership practices and teachers’ organizational commitment. These findings highlight the importance of transformational leadership in strengthening teachers’ attachment to their schools and enhancing commitment within public education institutions. The study recommends that school leaders adopt transformational leadership practices, particularly those related to motivation, shared vision, professional support, and participatory decision-making, as these practices may contribute to improving teachers’ organizational commitment.

این پژوهش به بررسی میزان به‌کارگیری رهبری تحول‌آفرین توسط مدیران مدارس دولتی در اداره آموزش و پرورش اول زرقاء و رابطه آن با تعهد سازمانی معلمان پرداخت. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بود. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌ای که برای سنجش دو سازه اصلی رهبری تحول‌آفرین و تعهد سازمانی تدوین شده بود، گردآوری شد. نمونه پژوهش شامل ۵۶۲ معلم زن و مرد بود که به صورت تصادفی از مدارس دولتی این اداره انتخاب شدند. یافته‌ها نشان داد که معلمان، میزان به‌کارگیری رهبری تحول‌آفرین توسط مدیران را بالا ارزیابی کردند (میانگین ۳٫۷۴ و انحراف معیار ۰٫۶۲). تفاوت معنادار آماری در ادراک معلمان از رهبری تحول‌آفرین بر اساس جنسیت مشاهده نشد، اما بر اساس سابقه خدمت، تفاوت معناداری به نفع معلمان با کمتر از ده سال سابقه وجود داشت. نتایج همچنین نشان داد که تعهد سازمانی معلمان بالا بود (میانگین ۳٫۷۴ و انحراف معیار ۰٫۶۴). علاوه بر این، همبستگی مثبت بین رهبری تحول‌آفرین مدیران و تعهد سازمانی معلمان مشاهده شد. این یافته‌ها بر اهمیت رهبری تحول‌آفرین در تقویت دلبستگی معلمان به مدرسه و افزایش تعهد در نهادهای آموزش و پرورش دولتی تأکید دارد. پژوهش توصیه می‌کند که مدیران مدارس، به ویژه در زمینه‌های انگیزش، چشم‌انداز مشترک، حمایت حرفه‌ای و تصمیم‌گیری مشارکتی، از شیوه‌های رهبری تحول‌آفرین بهره گیرند، چرا که این شیوه‌ها می‌تواند به بهبود تعهد سازمانی معلمان کمک کند.

Change management continues to be a significant investment in organisations with inconsistent outcomes in terms of organisational outcomes across transformation programmes. This study aims to fill this gap by conducting a Hybrid Systematic Literature Review (HSLR) that combines PRISMA-based evidence retrieval and thematic synthesis of literature published between 2020 and 2026 in the banking and financial services industry. The review highlights three key change management activities that affect organisational outcomes: training and skill development, strategic communication, and employee participation. The study builds on the ideas of Dynamic Capabilities Theory and Transformational Leadership Theory and rethinks the difficulties of leadership through a translated lens of constraints, that is, change saturation, executive digital capability gaps, and middle-management relay failure as structural moderating conditions affecting change effectiveness. The proposed framework builds on organisational change theory as it provides a means to understand why similar projects of change result in varying outcomes across organisations. The framework was developed using banking evidence but has wider theoretical and practical relevance for organisations experiencing complex digital transformation and serves as a springboard to future empirical research.

مدیریت تغییر همچنان یکی از سرمایه‌گذاری‌های مهم در سازمان‌ها محسوب می‌شود که پیامدهای سازمانی آن در برنامه‌های تحول، نتایج متناقضی به همراه داشته است. این مطالعه با هدف پر کردن این خلأ، به انجام مرور نظام‌مند ترکیبی ادبیات (HSLR) می‌پردازد که بازیابی شواهد مبتنی بر PRISMA و سنتز موضوعی ادبیات منتشرشده بین سال‌های 2020 تا 2026 در صنعت بانکداری و خدمات مالی را ترکیب می‌کند. این مرور سه فعالیت کلیدی مدیریت تغییر را که بر پیامدهای سازمانی تأثیرگذارند، برجسته می‌کند: آموزش و توسعه مهارت، ارتباطات راهبردی و مشارکت کارکنان. این مطالعه بر مبنای نظریه قابلیت‌های پویا و نظریه رهبری تحول‌آفرین بنا شده و دشواری‌های رهبری را از منظر ترجمه‌شده محدودیت‌ها بازاندیشی می‌کند؛ یعنی اشباع تغییر، شکاف‌های قابلیت دیجیتال مدیران اجرایی و شکست انتقال در مدیریت میانی به عنوان شرایط تعدیل‌کننده ساختاری که بر اثربخشی تغییر تأثیر می‌گذارند. چارچوب پیشنهادی بر نظریه تغییر سازمانی استوار است و ابزاری برای درک این موضوع فراهم می‌کند که چرا پروژه‌های مشابه تغییر در سازمان‌های مختلف به نتایج متفاوتی منجر می‌شوند. این چارچوب با استفاده از شواهد بانکداری توسعه یافته اما از لحاظ نظری و عملی برای سازمان‌هایی که با تحول دیجیتال پیچیده مواجه‌اند، اهمیت گسترده‌تری دارد و به عنوان سکوی پرتابی برای پژوهش‌های تجربی آینده عمل می‌کند.

In the contemporary post-pandemic organizational scenery, meaning rapid digital transitions alongside harsh socio technical disruptions, organizations need leadership paradigms that can, at the same time, protect operational steadiness and encourage strategic innovation. This study offers an extensive systematic literature review mixed with a meta-analytic synthesis, aimed at looking at the relative validities, structural movements, and contextual limits of transformational and transactional leadership approaches. We followed the Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses (PRISMA) 2020 guidance, and then we synthesized quantitative outcomes from 87 separate study sources that contained 626 correlations and involved 21,815 participants. Methodological quality in the primary literature was evaluated critically with the Joanna Briggs Institute (JBI) Critical Appraisal Checklist for Analytical Cross-Sectional Studies. The quantitative pooling indicates transformational leadership has the highest overall true score validity. 44 across organizational performance outcomes, and it is followed closely by transactional contingent reward at. 39. By comparison, laissez-faire leadership shows a notable negative validity of -. 37. Also, active and passive management-by-exception turned out to be highly inconsistent, with relationships that change meaningfully depending on the context. Overall, the results give firm empirical support to the augmentation hypothesis, suggesting transformational leadership builds on a transactional baseline, rather than replacing it. The study also outlines a unifying, stage sensitive model for ambidextrous leadership: transformational “opening” behaviors tend to nurture explorative innovation, whereas transactional “closing” behaviors strengthen exploitative execution. Finally, regression modeling indicates that structural constraints, such as organizational unit size and geographical setting, meaningfully forecast when constructive leadership behaviors appear versus when passive avoidant patterns show up.

در چشم‌انداز سازمانی معاصر پس از همه‌گیری، که با گذارهای سریع دیجیتال و اختلالات شدید اجتماعی-فنی همراه است، سازمان‌ها به الگوهای رهبری نیاز دارند که بتوانند به‌طور همزمان ثبات عملیاتی را حفظ کرده و نوآوری راهبردی را تشویق کنند. این مطالعه با ارائه یک مرور نظام‌مند گسترده از ادبیات همراه با سنتز فراتحلیلی، به بررسی روایی‌های نسبی، حرکات ساختاری و محدودیت‌های زمینه‌ای رویکردهای رهبری تحول‌آفرین و تبادلی می‌پردازد. ما راهنمای PRISMA 2020 (Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses) را دنبال کردیم و سپس نتایج کمی حاصل از ۸۷ منبع مطالعاتی مجزا را که شامل ۶۲۶ همبستگی و ۲۱٬۸۱۵ شرکت‌کننده بودند، سنتز کردیم. کیفیت روش‌شناختی در ادبیات اولیه با استفاده از چک‌لیست ارزیابی انتقادی Joanna Briggs Institute (JBI) برای مطالعات تحلیلی مقطعی به‌طور انتقادی ارزیابی شد. تجمیع کمی نشان می‌دهد که رهبری تحول‌آفرین دارای بالاترین روایی نمره واقعی کلی برابر با .۴۴ در پیامدهای عملکرد سازمانی است و پس از آن پاداش مشروط تبادلی با .۳۹ قرار دارد. در مقایسه، رهبری رهاسازی (laissez-faire) روایی منفی قابل توجهی برابر با -.۳۷ نشان می‌دهد. همچنین، مدیریت فعال و منفعل بر مبنای استثنا بسیار ناسازگار ظاهر شد و روابط آن‌ها به‌طور معناداری بسته به زمینه تغییر می‌کند. به‌طور کلی، نتایج حمایت تجربی محکمی از فرضیه افزایشی ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد رهبری تحول‌آفرین بر پایه‌ای تبادلی بنا می‌شود و جایگزین آن نمی‌گردد. این مطالعه همچنین یک مدل یکپارچه و مرحله‌محور برای رهبری دوسوگرا ترسیم می‌کند: رفتارهای «گشایشی» تحول‌آفرین تمایل به پرورش نوآوری اکتشافی دارند، در حالی که رفتارهای «بستاری» تبادلی اجرای بهره‌بردارانه را تقویت می‌کنند. در نهایت، مدل‌سازی رگرسیونی نشان می‌دهد که محدودیت‌های ساختاری مانند اندازه واحد سازمانی و موقعیت جغرافیایی، به‌طور معناداری پیش‌بینی می‌کنند که چه زمانی رفتارهای رهبری سازنده ظاهر می‌شوند و چه زمانی الگوهای اجتنابی منفعل بروز می‌یابند.

This study aims to explore the impact of principal transformational leadership on teacher organizational commitment across regions and schools, using teacher self-efficacy as a mediating variable, to enhance principals' leadership wisdom and promote school change. A total of 320 questionnaires were distributed and 310 were returned (return rate of 96.8%). Finally, 308 valid questionnaires were obtained (effectiveness rate of 96.2%). AMOS 23.0 was used to construct a structural equation model with path coefficients, and the model fit and path effect were analyzed to explore the relationship between the three main variables. The results show that principal transformational leadership has a significant positive correlation with both teacher organizational commitment and teacher self-efficacy. Teacher self-efficacy has a significant positive correlation with teacher organizational commitment. Teacher self-efficacy has a mediating role. Transformational leadership primarily affects teachers' intrinsic motivation—self-efficacy—which in turn influences their level of organizational commitment.

هدف این پژوهش بررسی تأثیر رهبری تحول‌آفرین مدیران بر تعهد سازمانی معلمان در مناطق و مدارس مختلف با استفاده از خودکارآمدی معلمان به عنوان متغیر میانجی، به منظور ارتقاء خرد رهبری مدیران و ترویج تغییر در مدرسه است. در مجموع ۳۲۰ پرسشنامه توزیع شد و ۳۱۰ پرسشنامه بازگردانده شد (نرخ بازگشت ۹۶.۸٪). در نهایت، ۳۰۸ پرسشنامه معتبر به دست آمد (نرخ اعتبار ۹۶.۲٪). برای ساخت مدل معادلات ساختاری با ضرایب مسیر از نرم‌افزار AMOS 23.0 استفاده شد و برازش مدل و اثر مسیرها برای بررسی رابطه بین سه متغیر اصلی تحلیل گردید. نتایج نشان می‌دهد که رهبری تحول‌آفرین مدیران با هر دو متغیر تعهد سازمانی معلمان و خودکارآمدی معلمان همبستگی مثبت معناداری دارد. خودکارآمدی معلمان نیز با تعهد سازمانی معلمان همبستگی مثبت معناداری دارد. خودکارآمدی معلمان نقش میانجی ایفا می‌کند. رهبری تحول‌آفرین عمدتاً بر انگیزش درونی معلمان—خودکارآمدی—تأثیر می‌گذارد که به نوبه خود سطح تعهد سازمانی آن‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد.