Digital transformation is reshaping school management and creating new demands for leadership competencies, decision-making, and resource allocation. This study examines the development of management competencies among general secondary school principals in Uzbekistan and proposes an organizational and economic mechanism to support their professional growth. Drawing on scientific literature, functional analysis, and process modelling, the research identifies key factors influencing effective school leadership in a digital environment. The proposed mechanism integrates competency assessment, targeted professional development, collaborative implementation, and systematic evaluation of managerial performance. Particular attention is given to evidence-based decision-making, efficient resource management, and staff coordination. The findings provide a conceptual foundation for strengthening school governance and improving organizational practices while highlighting the need for further empirical validation.
This study examined sustainability-oriented school leadership, environmental management practices, and climate resilience among selected school heads in Sapa-Sapa I District, Tawi-Tawi, as a basis for developing a Sustainable School Governance Framework. Anchored in the Whole-Institution Approach to Education for Sustainable Development, Sustainable Educational Leadership, and Organizational Climate Resilience, the study employed a descriptive-correlational design using a structured five-point Likert-scale questionnaire. Descriptive statistics and Kendall's tau-b correlation were applied to 12 school-head response profiles. The illustrative results indicated High levels of sustainability-oriented leadership (M = 3.55) and environmental management practices (M = 3.43), while climate resilience was rated Moderate (M = 3.33). Limited financial resources (66.67%), insufficient training (58.33%), inadequate infrastructure (50.00%), and limited technological support (41.67%) emerged as major challenges. A significant positive relationship was observed between leadership and environmental management (τ = 0.467, p = 0.048), while relationships involving climate resilience were not statistically significant. A preliminary Sustainable School Governance Framework was proposed, emphasizing strategic leadership, environmental resource management, disaster preparedness, stakeholder engagement, and continuous improvement. The study recommends strengthening institutional monitoring, resource conservation, capacity-building initiatives, and learning continuity mechanisms, subject to validation using actual survey data. The study aligns with SDG 4 (Quality Education), SDG 12 (Responsible Consumption and Production), and SDG 13 (Climate Action). Its potential sustainability impact involves strengthening environmental responsibility, institutional resilience, collaborative governance, and climate-responsive educational management in island-based school communities.
This study examined the coping mechanisms and pedagogical challenges experienced by elementary teachers in utilizing interactive multimedia tools in selected public elementary schools in the Schools Division of Leyte, during School Year 2025–2026. Specifically, it determined the teachers’ demographic and professional profiles, assessed the extent of pedagogical challenges encountered in terms of technological fluency, competence, curriculum and lesson integration, time management, and resource management, and identified the coping mechanisms used to address these challenges. The study also examined whether significant differences existed in the teachers’ assessments when grouped according to their demographic characteristics and determined the relationship between pedagogical challenges and coping mechanisms. A quantitative descriptive-correlational and descriptive-comparative research design was employed, involving the total population of 145 elementary teachers from five selected public schools. Data were gathered using a researcher-made questionnaire validated by educational technology experts and analyzed using frequency, percentage, weighted mean, standard deviation, t-test, analysis of variance, and Pearson product-moment correlation at the 0.05 level of significance. The findings showed that teachers experienced varying degrees of difficulty in integrating interactive multimedia tools, particularly in managing technological demands, aligning digital resources with lessons, allocating preparation time, and addressing limitations in available resources. Despite these challenges, teachers demonstrated adaptive coping practices, particularly through collaboration and peer support, resourcefulness, adaptation, personal reflection, and self-care. The findings further indicated differences in some assessments when respondents were grouped according to selected demographic characteristics, while the relationship between pedagogical challenges and coping mechanisms reflected the teachers’ efforts to adjust to technology-related demands. Based on the findings, enhanced digital-based literacy teaching-learning activities were developed to strengthen teachers’ technological and pedagogical competencies and support more practical, engaging, and sustainable technology integration in elementary classrooms.
Teacher performance is a crucial factor in improving educational quality and is influenced by various individual and organizational factors. This study aims to analyze the effects of work–life balance, workload, and compensation on teacher performance at SMKN 1 Batu, as well as to examine the mediating role of compensation in these relationships. The study employed a quantitative approach using an associative research design. The sample consisted of 52 civil servant (ASN) and government contract (PPPK) teachers selected through purposive sampling. Data were collected using a structured questionnaire and analyzed using Structural Equation Modeling–Partial Least Squares (SEM-PLS). The findings indicate that work–life balance has a positive and significant effect on teacher performance, whereas workload has a negative and significant effect on teacher performance. Compensation also exerts a positive and significant influence on teacher performance. Furthermore, compensation significantly mediates the relationships between work–life balance and teacher performance as well as between workload and teacher performance. These findings suggest that maintaining a healthy work–life balance and managing workload proportionally can enhance teacher performance when supported by adequate compensation. The study highlights the importance of human resource management policies in schools that prioritize teacher well-being, balanced workload distribution, and fair and sustainable compensation systems to improve teacher performance and overall educational quality.
عملکرد معلمان عامل مهمی در ارتقای کیفیت آموزش است و تحت تأثیر عوامل فردی و سازمانی مختلف قرار میگیرد. هدف این پژوهش، تحلیل تأثیر تعادل کار و زندگی، بار کاری و جبران خدمت بر عملکرد معلمان در دبیرستان فنی حرفهای SMKN 1 Batu و همچنین بررسی نقش میانجی جبران خدمت در این روابط است. این مطالعه با رویکرد کمی و طرح پژوهش همبستگی انجام شده است. نمونه شامل ۵۲ معلم رسمی (ASN) و قراردادی دولت (PPPK) بود که به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامه ساختاریافته جمعآوری و با روش مدلسازی معادلات ساختاری–کمترین مربعات جزئی (SEM-PLS) تحلیل شدند. یافتهها نشان داد که تعادل کار و زندگی تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد معلمان دارد، در حالی که بار کاری تأثیر منفی و معناداری بر عملکرد معلمان دارد. جبران خدمت نیز تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد معلمان دارد. علاوه بر این، جبران خدمت نقش میانجی معناداری در روابط بین تعادل کار و زندگی و عملکرد معلمان و همچنین بین بار کاری و عملکرد معلمان ایفا میکند. این یافتهها نشان میدهد که حفظ تعادل سالم بین کار و زندگی و مدیریت متناسب بار کاری، در صورت حمایت با جبران خدمت کافی، میتواند عملکرد معلمان را ارتقا دهد. این پژوهش بر اهمیت سیاستهای مدیریت منابع انسانی در مدارس که به بهزیستی معلمان، توزیع متعادل بار کاری و نظامهای جبران خدمت عادلانه و پایدار اولویت میدهند، برای بهبود عملکرد معلمان و کیفیت کلی آموزش تأکید میکند.
This study assessed the management of educational resources in four Mathematics, Science, and Technology Academy (MSTA) sub-hub schools in Mpumalanga, as well as their use in teaching and learning. While these schools are well-resourced, it is unclear how these resources are managed and used. It is critical to provide answers to this issue, considering that MSTA is a specialised project that seeks to support teaching and learning. The focus in this study was on science. Four MSTA-designated schools participated in the study, represented by one principal and one departmental head per school, as well as four teachers from School A, two from School B, three from School C, and two from School D, giving a total of 19 participants who were conveniently available to participate in focus group interviews (FGIs) in 2022 and 2023. One teacher teaching science to eleventh and twelfth graders was also observed in both years through non-participant observation. Inductive analysis was conducted, resulting in two emergent themes: resource availability and its use for teaching and learning, and the management and maintenance of resources. The findings showed that the schools were reasonably well-resourced. However, the management, use, and maintenance of these resources varied across the schools, showing effectiveness as well as some flaws.
این مطالعه به ارزیابی مدیریت منابع آموزشی در چهار مدرسه زیرمجموعه آکادمی ریاضیات، علوم و فناوری (MSTA) در امپومالانگا و همچنین نحوه استفاده از این منابع در آموزش و یادگیری پرداخت. اگرچه این مدارس از نظر منابع وضعیت مناسبی دارند، اما نحوه مدیریت و استفاده از این منابع مشخص نیست. پاسخ به این مسئله با توجه به اینکه MSTA یک پروژه تخصصی با هدف حمایت از آموزش و یادگیری است، اهمیت دارد. تمرکز این پژوهش بر حوزه علوم بوده است. چهار مدرسه تعیینشده توسط MSTA در این مطالعه شرکت کردند که هر یک توسط یک مدیر و یک رئیس بخش و همچنین چهار معلم از مدرسه A، دو معلم از مدرسه B، سه معلم از مدرسه C و دو معلم از مدرسه D نمایندگی میشدند؛ در مجموع ۱۹ نفر که به صورت در دسترس در مصاحبههای گروهی متمرکز (FGIs) در سالهای ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ شرکت کردند. همچنین یک معلم که به دانشآموزان پایه یازدهم و دوازدهم علوم تدریس میکرد، در هر دو سال از طریق مشاهده غیرمشارکتی مورد بررسی قرار گرفت. تحلیل استقرایی انجام شد که منجر به ظهور دو مضمون اصلی گردید: دسترسی به منابع و استفاده از آنها در آموزش و یادگیری، و مدیریت و نگهداری منابع. یافتهها نشان داد که مدارس از نظر منابع وضعیت نسبتاً مناسبی دارند، اما مدیریت، استفاده و نگهداری این منابع در مدارس مختلف متفاوت بوده و هم اثربخشی و هم برخی کاستیها را نشان میدهد.
This study focused on the development and acceptability of a Physics Activity Manual for Grade 9 students in a laboratory school implementing an institution-based curriculum in Batangas Province. It aimed to identify priority Physics learning areas and associated competencies based on students’ assessment results, determine the level of acceptability of the developed manual, examine differences in acceptability ratings when respondents were grouped according to profile variables, and propose enrichments based on the findings. The study employed a descriptive-developmental research design. Assessment results of 75 Grade 9 students from School Year 2024–2025 were analyzed to identify the lowest-performing Physics learning areas and the competencies associated with them, which served as the basis for developing the manual. The developed material underwent preliminary review by qualified validators and was subsequently evaluated by 30 Science Teachers and 5 Science Experts using an adapted Learning Resource Management and Development System (LRMDS) Evaluation Tool for Printed Resources. Data were analyzed using descriptive and inferential statistics. The manual was rated Highly Acceptable by both groups across Content, Format, Presentation and Organization, and Accuracy and Up-to-Datedness. Overall mean ratings were 3.82 for Science Teachers and 3.70 for Science Experts. Differences were not significant for most profile variables; however, Science Teachers’ ratings differed significantly by educational attainment. The findings support the manual’s acceptability as a curriculum-aligned supplementary instructional resource, while classroom implementation and effectiveness remain subjects for future research.
این مطالعه بر تدوین و پذیرشپذیری راهنمای فعالیتهای فیزیک برای دانشآموزان پایه نهم در یک مدرسه آزمایشگاهی که برنامه درسی مبتنی بر مؤسسه را در استان باتانگاس اجرا میکند، متمرکز بود. هدف پژوهش شناسایی حوزههای اولویتدار یادگیری فیزیک و شایستگیهای مرتبط بر اساس نتایج ارزیابی دانشآموزان، تعیین سطح پذیرشپذیری راهنمای تدوینشده، بررسی تفاوت در امتیازات پذیرشپذیری هنگام گروهبندی پاسخدهندگان بر اساس متغیرهای پروفایل و پیشنهاد غنیسازیها بر اساس یافتهها بود. این پژوهش از طرح پژوهش توصیفی-توسعهای استفاده کرد. نتایج ارزیابی ۷۵ دانشآموز پایه نهم در سال تحصیلی ۲۰۲۴–۲۰۲۵ برای شناسایی حوزههای یادگیری فیزیک با پایینترین عملکرد و شایستگیهای مرتبط با آنها تحلیل شد که مبنای تدوین راهنما قرار گرفت. ماده تدوینشده توسط ارزیابان واجد شرایط مورد بازبینی اولیه قرار گرفت و سپس توسط ۳۰ معلم علوم و ۵ کارشناس علوم با استفاده از ابزار ارزیابی منابع چاپی سیستم مدیریت و توسعه منابع یادگیری (LRMDS) ارزیابی شد. دادهها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. راهنما از سوی هر دو گروه در ابعاد محتوا، قالب، ارائه و سازماندهی، و صحت و بهروز بودن، بسیار قابل پذیرش ارزیابی شد. میانگین کلی امتیازات برای معلمان علوم ۳٫۸۲ و برای کارشناسان علوم ۳٫۷۰ بود. تفاوت معناداری در بیشتر متغیرهای پروفایل مشاهده نشد؛ با این حال، امتیازات معلمان علوم بر اساس سطح تحصیلات تفاوت معناداری داشت. یافتهها از پذیرشپذیری راهنما به عنوان منبع آموزشی مکمل همسو با برنامه درسی حمایت میکند، در حالی که اجرای کلاسی و اثربخشی آن موضوع پژوهشهای آتی باقی میماند.
This study aims to describe the implementation of Islamic thought in strategic management and to formulate a strategic management model based on Islamic values at Pesantren Al-Hamidy Banyuanyar. This research employs a descriptive qualitative approach, using in-depth interviews, observations, and documentation as data collection techniques. The research informants include the pesantren caregivers, institutional leaders, teachers (asatidz), and managers of educational units. Data analysis follows the Miles and Huberman model, consisting of data reduction, data display, and conclusion drawing. The findings show that the application of strategic management at Pesantren Al-Hamidy is grounded in Islamic principles such as shūra, amanah, itqan, and maqasid al-shari‘ah. The strategic planning process is carried out through structured deliberation, strengthening of the vision and mission, and determining program priorities based on the needs of students and the community. At the implementation stage, the values of amanah and discipline serve as the main foundation for human resource management and program execution. Strategy evaluation is conducted periodically through weekly deliberation forums and quarterly evaluation meetings. This study produces a strategic management model grounded in Islamic thought consisting of four main components: Islamic value foundation, strategy formulation, strategy implementation, and continuous evaluation. This model is expected to serve as a reference for Islamic educational institutions in developing effective and spiritually oriented strategic management
هدف این پژوهش توصیف اجرای اندیشه اسلامی در مدیریت استراتژیک و تدوین مدل مدیریت استراتژیک مبتنی بر ارزشهای اسلامی در مدرسه علمیه Al-Hamidy Banyuanyar است. این پژوهش با رویکرد کیفی توصیفی انجام شده و از مصاحبههای عمیق، مشاهده و اسناد به عنوان روشهای گردآوری دادهها استفاده شده است. مشارکتکنندگان پژوهش شامل متولیان مدرسه علمیه، مدیران مؤسسات، معلمان (اساتید) و مدیران واحدهای آموزشی هستند. تحلیل دادهها بر اساس مدل Miles و Huberman شامل کاهش دادهها، نمایش دادهها و نتیجهگیری انجام میشود. یافتهها نشان میدهد که اجرای مدیریت استراتژیک در مدرسه علمیه Al-Hamidy مبتنی بر اصول اسلامی مانند شورا، امانت، اتقان و مقاصد الشریعه است. فرایند برنامهریزی استراتژیک از طریق مشورت ساختاریافته، تقویت چشمانداز و مأموریت و تعیین اولویتهای برنامه بر اساس نیازهای دانشآموزان و جامعه صورت میگیرد. در مرحله اجرا، ارزشهای امانت و انضباط به عنوان پایه اصلی مدیریت منابع انسانی و اجرای برنامهها عمل میکنند. ارزیابی راهبرد به صورت دورهای از طریق جلسات مشورت هفتگی و نشستهای ارزیابی فصلی انجام میشود. این پژوهش مدلی از مدیریت استراتژیک مبتنی بر اندیشه اسلامی ارائه میدهد که شامل چهار مؤلفه اصلی است: بنیان ارزشی اسلامی، تدوین راهبرد، اجرای راهبرد و ارزیابی مستمر. انتظار میرود این مدل به عنوان مرجعی برای مؤسسات آموزشی اسلامی در توسعه مدیریت استراتژیک مؤثر و معنویتمحور مورد استفاده قرار گیرد.
Abstract The rapid deployment of point-of-sale technologies (connected payment terminals, inventory management software, video surveillance devices, self-checkout systems and real-time reporting tools) is profoundly transforming the work of cashiers in the retail sector. Although these tools are intended to streamline commercial operations, they also expose cashiers to an increased cognitive and emotional burden, commonly referred to as technostress. At the same time, the phenomenon of quiet quitting, understood as a discreet withdrawal of engagement beyond the formal requirements of the job, has become a major concern for human resource management in customer-facing occupations. This article proposes an integrative theoretical framework, grounded in Hobfoll's conservation of resources theory and the job demands-resources model, to examine the relationship between perceived techno-stress and quiet quitting among cashiers, with particular attention to the mediating role of psychological resilience. We formulate a set of testable hypotheses and discuss their theoretical and managerial implications. Expected findings suggest that psychological resilience constitutes a personal resource capable of buffering the detrimental effect of techno-stress on behavioral disengagement, paving the way for organizational interventions focused on strengthening the adaptive capacities of frontline employees. Keywords technostress; quiet quitting; psychological resilience; cashiers; conservation of resources theory; mediation
استقرار سریع فناوریهای نقطه فروش (پایانههای پرداخت متصل، نرمافزارهای مدیریت موجودی، دستگاههای نظارت تصویری، سامانههای خودپرداخت و ابزارهای گزارشدهی لحظهای) بهطور عمیقی کار صندوقداران در بخش خردهفروشی را دگرگون کرده است. اگرچه این ابزارها با هدف تسهیل عملیات تجاری طراحی شدهاند، اما صندوقداران را در معرض بار شناختی و هیجانی فزایندهای قرار میدهند که معمولاً به آن فشار فناورانه گفته میشود. همزمان، پدیده کنارهگیری خاموش که بهعنوان کنارهگیری تدریجی و نامحسوس از مشارکت فراتر از الزامات رسمی شغل درک میشود، به دغدغهای اساسی برای مدیریت منابع انسانی در مشاغل مواجهه با مشتری بدل شده است. این مقاله چارچوب نظری تلفیقی مبتنی بر نظریه حفاظت از منابع هابفول و مدل تقاضا-منابع شغلی را برای بررسی رابطه بین فشار فناورانه ادراکشده و کنارهگیری خاموش در میان صندوقداران با تأکید ویژه بر نقش میانجیگری تابآوری روانشناختی ارائه میدهد. مجموعهای از فرضیههای قابل آزمون تدوین شده و پیامدهای نظری و مدیریتی آنها مورد بحث قرار میگیرد. یافتههای مورد انتظار نشان میدهد که تابآوری روانشناختی بهعنوان یک منبع فردی میتواند اثرات زیانبار فشار فناورانه بر کنارهگیری رفتاری را تعدیل کند و زمینه را برای مداخلات سازمانی با هدف تقویت ظرفیتهای سازشی کارکنان خط مقدم فراهم سازد.
This study aims to examine the principal's role as a manager in improving teacher motivation at the Al-Ikhlas Private Islamic Senior High School (MAS) in Jambi City. The principal is both a leader and an educational manager with a strategic responsibility to manage human resources, particularly teachers, so that they can carry out their duties professionally and with full motivation. This study used a descriptive qualitative approach using literature review and field observation methods. The results indicate that an effective principal is able to optimally carry out managerial functions—including planning, organizing, directing, and controlling thus significantly impacting teacher intrinsic and extrinsic motivation. Factors such as open communication, rewards, constructive academic supervision, teacher professional development, and the creation of a conducive school climate are key variables influencing teacher motivation. The implications of this study provide recommendations for the principal of MAS Al-Ikhlas in Jambi City to optimize their managerial functions to achieve quality Islamic education
هدف این پژوهش بررسی نقش مدیر مدرسه بهعنوان مدیر در بهبود انگیزه معلمان در مدرسه متوسطه اسلامی خصوصی الاخلاص (MAS) در شهر جامبی است. مدیر مدرسه هم بهعنوان رهبر و هم بهعنوان مدیر آموزشی، مسئولیت راهبردی مدیریت منابع انسانی، بهویژه معلمان را بر عهده دارد تا بتوانند وظایف خود را بهصورت حرفهای و با انگیزه کامل انجام دهند. این پژوهش با رویکرد کیفی توصیفی و با استفاده از روش مرور ادبیات و مشاهده میدانی انجام شده است. نتایج نشان میدهد که یک مدیر مدرسه مؤثر قادر است وظایف مدیریتی از جمله برنامهریزی، سازماندهی، هدایت و کنترل را بهطور بهینه انجام دهد و بدین ترتیب تأثیر قابلتوجهی بر انگیزه درونی و بیرونی معلمان داشته باشد. عواملی مانند ارتباط باز، پاداش، نظارت آموزشی سازنده، توسعه حرفهای معلمان و ایجاد فضای مدرسهای مطلوب، متغیرهای کلیدی مؤثر بر انگیزه معلمان هستند. پیامدهای این پژوهش توصیههایی را برای مدیر مدرسه MAS الاخلاص در شهر جامبی جهت بهینهسازی وظایف مدیریتی خود بهمنظور دستیابی به آموزش اسلامی با کیفیت ارائه میدهد.
This study determined the effectiveness of the leadership styles employed by the school heads in addressing school management challenges in the public elementary schools in the Division of City Schools, Iriga City during the School Year 2025–2026. Specifically, it examined the extent to which leadership styles such as autocratic, democratic, laissez faire, transformational, transactional, and servant leadership were manifested by school heads in managing school operations. It also determined the extent to which these leadership styles were effective in addressing school management challenges in terms of teacher motivation and performance, resource management, learners’ discipline and behavioral concerns, parental and community involvement, implementation of educational reforms and innovations, and communication and collaboration within the school. Furthermore, the study determined the level of agreement among the respondents regarding the ranking of the leadership styles and their effectiveness in addressing school management challenges in the public elementary schools within the Division of City Schools, Iriga City. In this study, a total of ninety-four (94) Elementary Teachers and School Heads from the Thirty-three (33) public elementary schools in the Division of Iriga City who served as respondents who participated in the study. The statistical tools used were weighted mean, verbal interpretation, frequency count, Kendall Coefficient of Concordance W and its corresponding Chi-Square. The level of significance was set 0.05.
این پژوهش اثربخشی سبکهای رهبری بهکاررفته توسط مدیران مدارس در مواجهه با چالشهای مدیریت مدرسه در مدارس ابتدایی دولتی منطقه آموزشی شهر Iriga در سال تحصیلی ۲۰۲۵–۲۰۲۶ را تعیین میکند. به طور مشخص، میزان بروز سبکهای رهبری از جمله رهبری اقتدارگرا، دموکراتیک، رهاسازی (laissez faire)، تحولآفرین (transformational)، مبادلهای (transactional) و خدمتگزار (servant leadership) توسط مدیران مدارس در مدیریت عملیات مدرسه مورد بررسی قرار گرفت. همچنین، میزان اثربخشی این سبکهای رهبری در مواجهه با چالشهای مدیریت مدرسه از نظر انگیزش و عملکرد معلمان، مدیریت منابع، انضباط و مسائل رفتاری دانشآموزان، مشارکت والدین و جامعه، اجرای اصلاحات و نوآوریهای آموزشی و ارتباط و همکاری درون مدرسهای تعیین شد. افزون بر این، سطح توافق میان پاسخدهندگان درباره رتبهبندی سبکهای رهبری و اثربخشی آنها در مواجهه با چالشهای مدیریت مدرسه در مدارس ابتدایی دولتی منطقه آموزشی شهر Iriga بررسی شد. در این پژوهش، مجموعاً نود و چهار (۹۴) معلم و مدیر مدرسه از سی و سه (۳۳) مدرسه ابتدایی دولتی منطقه Iriga که به عنوان پاسخدهنده شرکت کردند، مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزارهای آماری مورد استفاده شامل میانگین وزنی، تفسیر لفظی، شمارش فراوانی، ضریب توافق Kendall (W) و آزمون مربع کای مربوطه بود. سطح معناداری ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد.
The article analyzes the current state, major challenges, and development trends of human resource management (HRM) in Uzbekistan’s education system. The study is based on scientific literature, regulatory and legal documents of the Republic of Uzbekistan, and publicly available statistical data from the National Statistics Committee of the Republic of Uzbekistan. At the same time, the study substantiates the need to further improve mechanisms for strategic workforce planning, employee performance assessment, the use of digital HR technologies, professional development, and the retention of qualified personnel in the education system. Based on the research findings, an integrated approach is proposed that combines strategic HRM, KPI, HRIS, Talent Management, and employee professional development.
این مقاله به تحلیل وضعیت کنونی، چالشهای عمده و روندهای توسعه مدیریت منابع انسانی (HRM) در نظام آموزشی ازبکستان میپردازد. این مطالعه مبتنی بر ادبیات علمی، اسناد مقرراتی و حقوقی جمهوری ازبکستان و دادههای آماری در دسترس عموم کمیته آمار ملی جمهوری ازبکستان است. همزمان، پژوهش بر لزوم بهبود بیشتر سازوکارهای برنامهریزی راهبردی نیروی کار، ارزیابی عملکرد کارکنان، استفاده از فناوریهای دیجیتال منابع انسانی، توسعه حرفهای و حفظ نیروی انسانی متخصص در نظام آموزشی تأکید میکند. بر اساس یافتههای پژوهش، رویکردی یکپارچه پیشنهاد میشود که مدیریت راهبردی منابع انسانی، KPI، HRIS، مدیریت استعداد و توسعه حرفهای کارکنان را با یکدیگر ترکیب میکند.
This research aimed to: 1) investigate the current conditions, desirable conditions, and priority needs for enhancing the digital leadership of teachers under the Mahasarakham Primary Educational Service Area Office 3; and 2) develop a program for enhancing teachers’ digital leadership. The study employed a research and development (R&D) design consisting of two phases. The sample comprised 278 teachers selected through proportionate stratified random sampling. Five administrators and teachers were purposively selected to provide best-practice information, and five experts were purposively selected to evaluate the program. The instruments were a questionnaire, a semi-structured interview form, and a program appropriateness and feasibility evaluation form. The questionnaire had IOC values of 0.80–1.00 and reliability coefficients of 0.867 and 0.921 for the current and desirable conditions, respectively. Data were collected through questionnaires, interviews, and expert evaluation. Percentage, mean, standard deviation, the Modified Priority Needs Index (PNImodified), and content analysis were used. The findings were: 1) the overall current condition was moderate ( = 2.93), whereas the desirable condition was at the highest level ( = 4.68). Priority needs were digital literacy (0.916), technology for measurement and assessment (0.651), digital technology for teaching and learning (0.473), and digital resource management (0.439); and 2) the program consisted of objectives, principles and structure, four content modules, development methods using training, study visits, and workplace practice based on the 70:20:10 model, and evaluation. Overall program appropriateness and feasibility were rated at a high level.
این پژوهش با اهداف: ۱) بررسی وضعیت موجود، وضعیت مطلوب و نیازهای اولویتدار برای ارتقای رهبری دیجیتال معلمان تحت پوشش اداره آموزش و پرورش ابتدایی منطقه ۳ مهاساراکام؛ و ۲) توسعه برنامهای برای ارتقای رهبری دیجیتال معلمان انجام شد. این مطالعه با طرح پژوهش و توسعه (R&D) در دو مرحله صورت گرفت. نمونه شامل ۲۷۸ معلم بود که با روش نمونهگیری تصادفی طبقهای متناسب انتخاب شدند. پنج نفر از مدیران و معلمان به صورت هدفمند برای ارائه اطلاعات بهترین تجارب و پنج نفر از خبرگان به صورت هدفمند برای ارزیابی برنامه انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه، فرم مصاحبه نیمهساختاریافته و فرم ارزیابی مناسب بودن و امکانپذیری برنامه بود. مقادیر IOC پرسشنامه بین ۰.۸۰ تا ۱.۰۰ و ضرایب پایایی برای وضعیت موجود و وضعیت مطلوب به ترتیب ۰.۸۶۷ و ۰.۹۲۱ بود. دادهها از طریق پرسشنامه، مصاحبه و ارزیابی خبرگان گردآوری شد. برای تحلیل دادهها از درصد، میانگین، انحراف معیار، شاخص نیازهای اولویتدار اصلاحشده (PNImodified) و تحلیل محتوا استفاده شد. یافتهها نشان داد: ۱) وضعیت موجود به طور کلی در سطح متوسط ( = ۲.۹۳) و وضعیت مطلوب در بالاترین سطح ( = ۴.۶۸) قرار داشت. نیازهای اولویتدار شامل سواد دیجیتال (۰.۹۱۶)، فناوری برای سنجش و ارزیابی (۰.۶۵۱)، فناوری دیجیتال برای آموزش و یادگیری (۰.۴۷۳) و مدیریت منابع دیجیتال (۰.۴۳۹) بود؛ و ۲) برنامه شامل اهداف، اصول و ساختار، چهار ماژول محتوایی، روشهای توسعه با استفاده از آموزش، بازدیدهای مطالعاتی و تمرین در محیط کار بر اساس مدل ۷۰:۲۰:۱۰ و ارزیابی بود. مناسب بودن و امکانپذیری کلی برنامه در سطح بالا ارزیابی شد.
