Folk Development Colleges (FDCs) are intended to equip young people and adults with practical capabilities for productive work, yet little is known about graduates’ transition from training to self-employment. This study explored how vocational training, entrepreneurship education, and life-skills training were perceived to support graduates’ self-employment in two selected FDCs in Mtwara Region, Tanzania. Guided by Human Capital Theory, it used an interpretivist qualitative multiple-case design. Thirty-six participants were selected purposively: 24 graduates, 10 tutors, and two principals. Data were collected through two focus group discussions and semi-structured interviews, then analysed using reflexive thematic analysis. Participants reported that vocational training developed practical competencies applied in tailoring, agriculture, poultry keeping, welding, food processing and other income-generating activities. Entrepreneurship education strengthened opportunity recognition, business planning, costing, marketing, record-keeping and financial management, while life-skills training supported communication, teamwork, leadership, problem-solving, adaptability and confidence. Experiential learning connected the three training components. However, outdated or insufficient equipment, restricted finance and markets, weak mentorship and industry linkages, limited incubation support and incomplete graduate tracking constrained application. FDC programmes therefore provided complementary preparation for self-employment, but training alone could not ensure enterprise establishment or continuity. Modern resources, sustained practical learning, stronger enterprise-support linkages and systematic graduate tracking are required. As the evidence is context-specific and self-reported, the findings indicate perceived contributions rather than causal effects or verified long-term business sustainability.
This study is motivated by the importance of transparency and accountability in Islamic financial management to ensure justice, honesty, trustworthiness, and the protection of the rights of parties involved in financial transactions. Although Islamic accounting studies have developed in areas such as financial reporting and institutional governance, the integration of Qur’anic values through the perspective of Nusantara Qur’anic exegesis remains an area that requires further development. This study aims to analyze Buya Hamka’s interpretation of Qur’an Surah Al-Baqarah [2]: 282–283 in Tafsir Al-Azhar concerning financial transparency and accountability and to identify its relevance to contemporary financial governance. This study employs a qualitative approach using library research. Data were collected through documentation of primary sources, namely the Qur’an and Tafsir Al-Azhar, as well as secondary sources consisting of relevant books and scholarly articles. The data were analyzed using the taḥlīlī (analytical) method of Qur’anic exegesis and content analysis, involving the identification, categorization, interpretation, and contextualization of the findings. The results indicate that Hamka’s interpretation incorporates the principles of transparency through transaction recording, clarity of rights and obligations, disclosure of information, and the appointment of an impartial record keeper. Meanwhile, accountability is reflected in witnessing, transaction verification, fulfillment of obligations, safeguarding trust, and the prohibition against concealing testimony. These findings affirm that transparency and accountability are not merely administrative requirements but also have moral and spiritual dimensions. Accordingly, these values can serve as an ethical foundation for strengthening Islamic financial governance that upholds justice, honesty, and responsibility.
This study identified the competency needs of emerging school leaders in financial management, strategic partnerships, and project implementation as a basis for developing a capability building program. Using a descriptive research design integrated with a Research and Development (R&D) approach, the study involved 68 emerging school leaders, specifically Head Teachers and newly appointed School Heads with zero to three years of leadership experience in a public schools division in Northern Luzon, Philippines. The researchers gathered data using a competency needs assessment survey aligned with the Philippine Professional Standards for School Heads (PPSSH). The findings revealed that financial management was identified as a Moderate Training Need, while strategic partnerships and project implementation were identified as Extensive Training Needs. Based on these findings, the STEP UP! (Strengthening and Training Emerging Personnel for Upgraded Performance) Capability-Building Program was developed to address the identified competency gaps. The program subsequently underwent expert validation and pilot implementation. Validation results indicated an overall rating of Very Highly Valid, demonstrating strong alignment with competency needs, professional standards, content requirements, and implementation mechanisms. Evaluation based on Kirkpatrick’s Four-Level Model further showed that the program was highly effective, as participants reported positive reactions, increased knowledge and skills, successful application of learning in the workplace, and perceived improvements in leadership performance and school operations. The study concludes that a needs-based and standards-aligned capability-building program can effectively strengthen the competencies of emerging school leaders and contribute to improved school governance, stakeholder engagement, and project implementation.
A well implemented entrepreneurship education programme of colleges of education provides a study on entrepreneurship skill to prepare students of the programme for entrepreneurship. The study examined the Perceived influence of entrepreneurship skills on poverty alleviation as perceived by colleges of education graduates. The study was guided by two research questions and two null hypotheses. The study employed a descriptive research design method. The population of the study comprised business education graduates in Kwara State Public Colleges of Education. There are 2052 graduates (2019 – 2021 academic session) in the three public colleges of education offering business education in Kwara State. A sample of 300 business education students in all the three public colleges of education in Kwara State were selected in this study. A structured 20-item questionnaire tagged "Influence of Entrepreneurship Skills on Poverty Alleviation Questionnaire (IESPAQ) designed by the researcher was used to gather data for the study. Research questions were analyzed using mean and standard deviation. The null hypotheses were tested at 0.05 level of significance using independent samples t-test. Through the findings from the study, it was concluded that entrepreneurship skills had a positive influence on poverty alleviation among public colleges of education graduates in Kwara State. Among the study's recommendations was that Entrepreneurial education curriculum planner should widen the scope of her entrepreneurship education given to the students to enable them meet up with the entrepreneurial skills required in the present world.
یک برنامه آموزش کارآفرینی بهخوبی اجراشده در دانشکدههای تربیت معلم، مطالعهای درباره مهارتهای کارآفرینی بهمنظور آمادهسازی دانشجویان این برنامه برای کارآفرینی فراهم میکند. این پژوهش تأثیر ادراکشده مهارتهای کارآفرینی بر کاهش فقر را از دیدگاه فارغالتحصیلان دانشکدههای تربیت معلم مورد بررسی قرار داد. پژوهش حاضر توسط دو سؤال پژوهشی و دو فرضیه صفر هدایت شد. روش پژوهش توصیفی بهکار گرفته شد. جامعه آماری پژوهش شامل فارغالتحصیلان رشته آموزش بازرگانی در دانشکدههای تربیت معلم دولتی ایالت Kwara بود. در سه دانشکده دولتی آموزش بازرگانی در ایالت Kwara، تعداد ۲۰۵۲ فارغالتحصیل (سال تحصیلی ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱) وجود داشت. نمونهای متشکل از ۳۰۰ دانشجوی آموزش بازرگانی در هر سه دانشکده دولتی تربیت معلم ایالت Kwara برای این مطالعه انتخاب شد. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه ساختارمند ۲۰ مادهای با عنوان «پرسشنامه تأثیر مهارتهای کارآفرینی بر کاهش فقر (IESPAQ)» که توسط پژوهشگر طراحی شده بود، استفاده شد. سؤالات پژوهش با استفاده از میانگین و انحراف معیار تحلیل شدند. فرضیههای صفر در سطح معناداری ۰٫۰۵ با استفاده از آزمون t مستقل بررسی شدند. بر اساس یافتههای پژوهش، نتیجهگیری شد که مهارتهای کارآفرینی تأثیر مثبتی بر کاهش فقر در میان فارغالتحصیلان دانشکدههای تربیت معلم دولتی ایالت Kwara داشته است. از جمله توصیههای پژوهش این بود که برنامهریزان برنامه درسی آموزش کارآفرینی باید دامنه آموزش کارآفرینی ارائهشده به دانشجویان را گسترش دهند تا آنان بتوانند با مهارتهای کارآفرینی مورد نیاز در جهان امروز همگام شوند.
Special needs education is an important component of an inclusive education system because it provides learners with disabilities and other educational needs with appropriate learning opportunities, specialised support, and the resources required to develop their abilities. In Nigeria, the effective provision of special needs education is constrained by inadequate funding, insufficient specialised facilities, shortages of qualified teachers, limited assistive technology, and the high cost of providing appropriate educational services. These challenges make it necessary to explore innovative financing mechanisms that can complement conventional government funding and promote sustainable educational development. Innovative financing involves developing new or improved approaches to mobilising resources, diversifying funding sources, and improving the efficiency and accountability of educational expenditure. This paper examines eight strategies for financing special needs education in Nigeria: public–private partnerships, corporate social responsibility and philanthropic funding, community-based financing, dedicated government funding and targeted education grants, digital fundraising and crowdfunding, social impact investment and results-based financing, education vouchers and targeted subsidies, and partnerships with international development agencies and non-governmental organisations. The paper highlights the potential contributions of these strategies to improving access, strengthening educational infrastructure, providing assistive technology, and supporting learners with disabilities. It argues that innovative financing should complement rather than replace government responsibility for ensuring equitable access to quality special needs education. The paper concludes that transparent financial management, effective monitoring, stakeholder collaboration, and equitable resource allocation are essential for sustainable financing and the development of an inclusive education system in Nigeria.
آموزش نیازهای ویژه یکی از اجزای مهم نظام آموزش فراگیر است، زیرا فرصتهای یادگیری مناسب، حمایتهای تخصصی و منابع لازم را برای رشد توانمندیهای فراگیران دارای معلولیت و سایر نیازهای آموزشی فراهم میکند. در نیجریه، ارائه مؤثر آموزش نیازهای ویژه با محدودیتهایی همچون کمبود منابع مالی، ناکافی بودن امکانات تخصصی، کمبود معلمان واجد شرایط، محدودیت فناوریهای کمکی و هزینه بالای ارائه خدمات آموزشی مناسب مواجه است. این چالشها ضرورت بررسی سازوکارهای نوآورانه تأمین مالی را که بتوانند منابع مالی دولتی متعارف را تکمیل کرده و توسعه پایدار آموزشی را ترویج دهند، آشکار میسازد. تأمین مالی نوآورانه شامل توسعه رویکردهای جدید یا بهبود یافته برای بسیج منابع، تنوعبخشی به منابع مالی و ارتقای کارآمدی و پاسخگویی در هزینههای آموزشی است. این مقاله هشت راهبرد برای تأمین مالی آموزش نیازهای ویژه در نیجریه را بررسی میکند: مشارکتهای دولتیـخصوصی، مسئولیت اجتماعی شرکتها و تأمین مالی خیریه، تأمین مالی مبتنی بر جامعه، اختصاص بودجه دولتی و اعطای کمکهای هدفمند آموزشی، جمعآوری کمکهای مالی دیجیتال و تأمین مالی جمعی، سرمایهگذاری با تأثیر اجتماعی و تأمین مالی مبتنی بر نتایج، واچرهای آموزشی و یارانههای هدفمند، و همکاری با آژانسهای توسعه بینالمللی و سازمانهای غیردولتی. مقاله به نقش بالقوه این راهبردها در بهبود دسترسی، تقویت زیرساختهای آموزشی، ارائه فناوریهای کمکی و حمایت از فراگیران دارای معلولیت اشاره میکند. همچنین تأکید میکند که تأمین مالی نوآورانه باید مکمل مسئولیت دولت در تضمین دسترسی عادلانه به آموزش با کیفیت برای نیازهای ویژه باشد و نه جایگزین آن. مقاله نتیجه میگیرد که مدیریت مالی شفاف، نظارت مؤثر، همکاری ذینفعان و تخصیص عادلانه منابع برای تأمین مالی پایدار و توسعه نظام آموزش فراگیر در نیجریه ضروری است.
This qualitative descriptive case study examined the financial management experiences, challenges, and proposed solutions of school heads in Claveria North District, Masbate, and used the findings as basis for a Financial Management Capacity Enhancement Program. Ten public school heads with at least five years of leadership experience were purposively selected from principals, head teachers, and teachers-in-charge. Data were gathered through semi-structured one-on-one interviews and review of pertinent school financial documents, then analyzed thematically. Findings showed that school heads managed persistent resource inadequacy, delayed fund releases, unexpected expenditures, geographic and logistical constraints, limited formal financial management training, procurement bottlenecks, and demanding documentation and liquidation requirements. Despite these conditions, they developed competence through prioritization, strategic budget allocation, community fundraising, income-generating activities, adaptive procurement practices, peer learning, and close stakeholder coordination; some also relied on personal funds when official resources were delayed. The study concludes that the resourcefulness of rural school heads cannot substitute for institutionalized support. Context-responsive financial training, clearer and more adaptive procedures, timely releases, stronger supplier and stakeholder networks, and standardized accounting and liquidation support are therefore necessary. These findings informed a capacity enhancement program intended to strengthen transparency, accountability, compliance, and efficient financial governance in geographically isolated rural schools.
این مطالعه موردی توصیفی کیفی به بررسی تجارب، چالشها و راهکارهای پیشنهادی مدیران مدارس در زمینه مدیریت مالی در منطقه شمالی Claveria، استان Masbate پرداخت و یافتههای بهدستآمده را مبنایی برای طراحی برنامه ارتقاء ظرفیت مدیریت مالی قرار داد. ده نفر از مدیران مدارس دولتی با حداقل پنج سال سابقه رهبری، بهصورت هدفمند از میان مدیران، معاونان و مسئولان مدارس انتخاب شدند. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته فردی و بررسی اسناد مالی مرتبط مدارس گردآوری و بهصورت تماتیک تحلیل شدند. یافتهها نشان داد که مدیران مدارس با کمبود مداوم منابع، تأخیر در تخصیص بودجه، هزینههای پیشبینینشده، محدودیتهای جغرافیایی و لجستیکی، آموزش رسمی محدود در زمینه مدیریت مالی، گلوگاههای تأمین کالا و الزامات دشوار مستندسازی و تسویه حساب مواجه بودند. با وجود این شرایط، آنها از طریق اولویتبندی، تخصیص راهبردی بودجه، جمعآوری کمکهای مردمی، فعالیتهای درآمدزا، شیوههای تطبیقی در تأمین کالا، یادگیری از همتایان و هماهنگی نزدیک با ذینفعان، شایستگی لازم را کسب کردند؛ برخی نیز در صورت تأخیر منابع رسمی، از منابع شخصی خود استفاده میکردند. مطالعه نتیجه میگیرد که ابتکار و خلاقیت مدیران مدارس روستایی جایگزین حمایتهای نهادی نمیشود. بنابراین، آموزش مالی متناسب با زمینه، رویههای شفاف و تطبیقیتر، تخصیص بهموقع منابع، شبکههای قویتر تأمینکنندگان و ذینفعان و پشتیبانی استانداردشده حسابداری و تسویه حساب ضروری است. این یافتهها مبنای برنامه ارتقاء ظرفیت با هدف تقویت شفافیت، پاسخگویی، رعایت مقررات و حکمرانی مالی کارآمد در مدارس روستایی دورافتاده قرار گرفت.
This study aims to examine the role of managers in organizing student activities at the Darul Mustofa Islamic Boarding School, including the assignment of tasks, coordination, providing guidance, supervision, and decision-making when facing obstacles. This study employs a descriptive qualitative approach using field research. Data were collected through observation, interviews, and documentation conducted within the Darul Mustofa Islamic Boarding School. The results indicate that managers play a role in organizing and coordinating boarding school activities by assigning tasks to administrators according to their respective responsibilities, coordinating before activities take place, providing guidance on uncompleted tasks, and supervising and evaluating activities. In exercising their leadership, managers give administrators the opportunity to carry out their responsibilities but continue to monitor and provide guidance when problems arise. The study also identified several challenges in managing Islamic boarding schools, namely limited human resources, financial management issues, insufficient facilities and infrastructure, and varying levels of staff proficiency in utilizing technology. Therefore, the manager’s role is essential to maintain the orderliness of activities through coordination, the delegation of responsibilities, guidance, supervision, and problem-solving so that the boarding school’s activities can run smoothly.
این پژوهش با هدف بررسی نقش مدیران در سازماندهی فعالیتهای دانشآموزان در مدرسه علمیه دارالمصطفی، از جمله واگذاری وظایف، هماهنگی، ارائه راهنمایی، نظارت و تصمیمگیری در مواجهه با موانع انجام شده است. این مطالعه با رویکرد کیفی توصیفی و با استفاده از پژوهش میدانی صورت گرفته است. دادهها از طریق مشاهده، مصاحبه و مستندسازی که در مدرسه علمیه دارالمصطفی انجام شده، گردآوری گردیدهاند. نتایج نشان میدهد که مدیران در سازماندهی و هماهنگی فعالیتهای مدرسه علمیه از طریق واگذاری وظایف به مسئولان بر اساس مسئولیتهای مربوطه، هماهنگی پیش از برگزاری فعالیتها، ارائه راهنمایی در خصوص وظایف انجامنشده و همچنین نظارت و ارزیابی فعالیتها نقش دارند. در اعمال رهبری خود، مدیران به مسئولان فرصت انجام مسئولیتهایشان را میدهند اما همچنان به نظارت و ارائه راهنمایی در صورت بروز مشکلات ادامه میدهند. همچنین، پژوهش به چندین چالش در مدیریت مدارس علمیه اشاره میکند، از جمله محدودیت منابع انسانی، مشکلات مدیریت مالی، کمبود امکانات و زیرساختها و سطوح متفاوت مهارت کارکنان در استفاده از فناوری. بنابراین، نقش مدیر برای حفظ نظم فعالیتها از طریق هماهنگی، تفویض مسئولیت، راهنمایی، نظارت و حل مسئله ضروری است تا فعالیتهای مدرسه علمیه بهطور روان انجام شود.
Education financing planning is a strategic aspect in madrasah management that plays an important role in ensuring accountability in financial management. This study aims to analyze the planning of education financing in MTsN 10 Tasikmalaya, identify the suitability of fund allocation with the needs of madrasas, and examine the accountability mechanisms applied. This study uses a qualitative approach with a descriptive method. Data was obtained through interviews with deputy heads of madrasas, treasurers, and related parties, and through the distribution of questionnaires to educators and education staff, and supported by documentation data in the form of RKAM and financial statements. The results of the study show that financing planning at MTsN 10 Tasikmalaya has been carried out in an accountable manner with an average of 93% in the very good category. Thus, financing planning at MTsN 10 Tasikmalaya is not only administrative, but also strategic in supporting the achievement of Islamic education goals.
برنامهریزی تأمین مالی آموزش، جنبهای راهبردی در مدیریت مدارس اسلامی است که نقش مهمی در تضمین پاسخگویی در مدیریت مالی ایفا میکند. هدف این پژوهش، تحلیل برنامهریزی تأمین مالی آموزش در مدرسه متوسطه دولتی شماره ۱۰ تاسیکمالایا، شناسایی میزان انطباق تخصیص منابع مالی با نیازهای مدرسه و بررسی سازوکارهای پاسخگویی اجراشده است. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش توصیفی انجام شده است. دادهها از طریق مصاحبه با معاونان مدرسه، خزانهداران و سایر افراد مرتبط، همچنین توزیع پرسشنامه میان معلمان و کارکنان آموزشی و با پشتیبانی دادههای اسنادی شامل RKAM و صورتهای مالی گردآوری شدهاند. نتایج پژوهش نشان میدهد که برنامهریزی تأمین مالی در مدرسه متوسطه دولتی شماره ۱۰ تاسیکمالایا بهصورت پاسخگو و با میانگین ۹۳٪ در دسته بسیار خوب انجام شده است. بنابراین، برنامهریزی تأمین مالی در این مدرسه نهتنها جنبه اداری دارد، بلکه بهصورت راهبردی نیز در تحقق اهداف آموزش اسلامی نقشآفرینی میکند.
