Metaphor

The article analyses the cognitive and pragmatic functions of anthropomorphic metaphor in contemporary English-language discourse relating to project management and innovative information technologies. Particular attention is devoted to the conceptual mechanisms through which human characteristics, physiological states, cognitive processes and social relationships are projected onto abstract technological phenomena and corporate management practices. The study investigates the role of anthropomorphic metaphor in the formation of specialised terminology, the conceptualisation of complex digital processes and the facilitation of professional communication within multicultural corporate environments. Drawing upon the cognitive theory of metaphor, the research employs corpus-based analysis using Corpus Query Language (CQL) to identify, extract and classify metaphorical expressions occurring in technical documentation and professional project management communications. The analysis examines representative terminological units, including parent/child process, orphan file, zombie process, dead code, AI hallucinations, handshake, project health check and post-mortem, with particular emphasis on their underlying source domains and communicative implications. The findings reveal systematic patterns of metaphorical conceptualisation across two principal areas: innovative IT technologies and corporate project management. Technological processes are frequently represented through metaphors associated with human mortality, vitality and cognitive activity, whereas managerial practices draw extensively upon models of physical health, social interaction and interpersonal relationships. Three principal pragmatic functions of anthropomorphic metaphors are identified: cognitive-heuristic, communicativemanagerial and emotional-psychological. These functions contribute to the interpretation of complex technical phenomena, the establishment of shared professional terminology and the conceptual framing of organisational processes. The research further identifies the relevance of anthropomorphic terminology to intercultural professional communication, particularly in environments where English functions as a lingua franca. It is established that understanding the conceptual foundations of such expressions represents an important component of specialised linguistic competence among future engineers and IT professionals. The findings provide a theoretical and methodological basis for incorporating anthropomorphic terminology into English for Specific Purposes (ESP) instruction at technical universities, thereby supporting the development of professional communicative competence and intercultural adaptability in international technological and corporate contexts. Keywords: anthropomorphic metaphor, cognitive linguistics, IT discourse, project management, English for Specific Purposes.

Background and Objectives: Architectural spaces are often designed with a strong visual focus, yet their sonic potential remains underexplored. Inspired by the concept of “breathing” that symbolizes life, movement, and vitality, the research project Prana aimed to create a responsive sound installation that enhances the sonic environment in architectural spaces by utilizing efficient wireless communication, sensors, and algorithms, which can evoke the feeling of breathing life into a space, providing visitors with a novel and engaging sensory experience. The designed system offered flexibility for placement and adaptation across various locations. Conducted within the tunnel of Wat Umong in Chiang Mai, Thailand, the exhibition was presented to the public, and the author collected data from visitors for the evaluation. This project serves as an example of how interactive sound design can revitalize architectural environments by creating a dialogue between sound, space, and audience. Methods: The study adopts both research-led and practice-led approaches, examining the interplay between technical design and aesthetic expression. The author collected ideas and designed the technical process of developing interactive sound installation, environmental sound design, multi-channel sound system, and wireless communication to develop the installation. The process of developing and installing the work was closely documented, while visitor experiences were assessed through direct observation and questionnaires during the exhibition period for the evaluation. The collected data was analyzed and presented as results in two aspects, sound design and system design. Results: The sound installation utilized microcontrollers (Arduino) and radio transceivers to process signals from two selected sensors (photoelectric sensor and electric gyroscope) encapsulated in small bells as triggers for algorithmically projecting prepared sounds through a multichannel sound system. The electric gyroscope has been proven to be more effective in representing the movement of the bell in the form of digital data. The collected data from the exhibition reveals that a coherent relationship between sound installation, spatial context, and environmental soundscape forms a vital foundation for innovative sound design. Audience responses emphasized that engagement and satisfaction largely depend on the immersive and experiential qualities of the work, highlighting the significance of site-responsive experimentation and clear design intentions. Conclusions: The Prana project demonstrates how interactive sound design can meaningfully enrich architectural environments by integrating technology, spatial awareness, and aesthetic intention. The findings show that when sound, space, and audience interaction are thoughtfully aligned, architectural settings can be transformed into dynamic, sensory experiences that evoke vitality and presence, much like the metaphor of breathing that inspired the work. Technically, the use of microcontrollers, wireless communication, and motion-based sensing proved effective in creating a flexible and responsive sonic system, with the electric gyroscope offering particularly reliable data for movement-triggered sound generation in this project. Audience feedback confirmed that the success of such installations depends not only on technological capability but also on the experiential coherence and immersion they create. This highlights the importance of site-specific testing, deliberate sound selection, and a clear conceptual foundation. Ultimately, the project offers a practical and artistic framework for future interactive sound installations, highlighting how responsive technologies can animate architectural spaces and foster deeper engagement through sound. Furthermore, developing simple and user-friendly interfaces can extend the accessibility of interactive sound installations.

Studies of Q.S. Al-Anbiyā’ [21]: 30 have largely focused on correspondences between the Qur’anic concepts of ratq (joining or closure) and fatq (opening or separation) and modern cosmological theories, especially the Big Bang, while the linguistic and cognitive processes through which cosmological meaning is constructed remain less examined. This study analyzes the construction of cosmological meaning in Q.S. Al-Anbiyā’ [21]: 30 by integrating al-Jurjānī’s contextual semantics with Lakoff and Johnson’s Conceptual Metaphor Theory. Using qualitative library research, the study employs a two-stage integrative procedure. First, naẓm analysis identifies the syntactic and semantic relations that constrain the ratq–fatq construction. Second, Johnson’s Conceptual Metaphor Theory maps only those textually licensed relations into source–target conceptual structures, after which the cognitive interpretation is checked against the Arabic linguistic structure. The findings show that the ratq–fatq relation forms a transformational semantic pattern from unity to differentiation. This pattern is conceptualized through three interconnected metaphors: The cosmos is a unified entity, creation is separation, and divine creation is cosmic transformation. The study proposes a Semantic-Cognitive Integrative Model in which naẓm provides textual constraints for conceptual mapping, while Johnson’s Conceptual Metaphor Theory explains how those relations are cognitively represented. Accordingly, the relationship between the verse and Big Bang cosmology is understood as limited conceptual correspondence rather than empirical scientific validation. The model offers a controlled interdisciplinary framework for analyzing Qur’anic cosmological meaning.

مطالعات صورت‌گرفته درباره آیه ۳۰ سوره انبیاء عمدتاً بر تطابق مفاهیم قرآنی رتق (پیوستگی یا بسته بودن) و فتق (گشودگی یا جدایی) با نظریه‌های کیهان‌شناسی مدرن، به‌ویژه مهبانگ، متمرکز بوده‌اند، در حالی که فرایندهای زبانی و شناختی که از طریق آن‌ها معنای کیهان‌شناختی ساخته می‌شود، کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. این پژوهش با ادغام معناشناسی بافتی عبدالقاهر جرجانی و نظریه استعاره مفهومی Lakoff و Johnson، به تحلیل ساخت معنای کیهان‌شناختی در آیه ۳۰ سوره انبیاء می‌پردازد. این مطالعه با استفاده از روش پژوهش کتابخانه‌ای کیفی، یک فرایند تلفیقی دو مرحله‌ای را به کار می‌گیرد. ابتدا، تحلیل نظم، روابط نحوی و معنایی محدودکننده ساختار رتق–فتق را شناسایی می‌کند. سپس، نظریه استعاره مفهومی Johnson تنها آن دسته از روابط مجاز متنی را به ساختارهای مفهومی مبدأ–مقصد نگاشت می‌کند و پس از آن، تفسیر شناختی با ساختار زبانی عربی تطبیق داده می‌شود. یافته‌ها نشان می‌دهد که رابطه رتق–فتق، یک الگوی معنایی تحولی از وحدت به تمایز را شکل می‌دهد. این الگو از طریق سه استعاره به‌هم‌پیوسته مفهوم‌سازی می‌شود: کیهان یک موجودیت واحد است، آفرینش جدایی است و آفرینش الهی دگرگونی کیهانی است. این پژوهش مدل تلفیقی معناشناختی–شناختی را پیشنهاد می‌کند که در آن نظم، محدودیت‌های متنی برای نگاشت مفهومی فراهم می‌کند و نظریه استعاره مفهومی Johnson تبیین می‌کند که این روابط چگونه به‌صورت شناختی بازنمایی می‌شوند. بر این اساس، رابطه میان آیه و کیهان‌شناسی مهبانگ به‌عنوان تطابق مفهومی محدود و نه تأیید علمی تجربی درک می‌شود. این مدل، چارچوبی میان‌رشته‌ای و کنترل‌شده برای تحلیل معنای کیهان‌شناختی قرآن ارائه می‌دهد.

As Tribal Nations explore emerging opportunities in bio-based economies, hemp education offers a meaningful platform for integrating land stewardship, cultural knowledge, community priorities, and workforce development. Yet existing science, technology, engineering, and mathematics (STEM) and agricultural education models rarely provide culturally grounded approaches that integrate Indigenous epistemologies, land-based pedagogy, and sovereignty-centered economic development. This article introduces a conceptual Indigenous land-based curriculum framework for culturally grounded STEM and agricultural education, using hemp education as an applied and relational learning context. Grounded in Indigenous research methodologies and guided by a Two-Eyed Seeing orientation, the framework was developed through qualitative conceptual inquiry and iterative synthesis of scholarship on Indigenous epistemologies, culturally grounded STEM education, land-based learning, and community-centered economic development. Centered on Land, Culture, Voice, and Economics as foundational dimensions of curriculum design, the model is represented through a flower metaphor that emphasizes holistic, experiential, place-based, community-based, and intergenerational learning. Indigenous values of reciprocity, relationality, responsibility, and respect further shape how teaching and learning are enacted within the framework. By articulating a cohesive pedagogical structure that bridges Indigenous knowledge systems, applied STEM learning, and sustainable bio-based economic futures, the article offers a conceptual model for designing culturally grounded curricula, advances scholarship on Indigenous land-based curriculum design, and provides a foundation for future curriculum development and research.

همزمان با اینکه ملت‌های قبیله‌ای فرصت‌های نوظهور در اقتصادهای زیستی را بررسی می‌کنند، آموزش شاهدانه بستری معنادار برای ادغام سرپرستی زمین، دانش فرهنگی، اولویت‌های جامعه و توسعه نیروی کار فراهم می‌آورد. با این حال، مدل‌های موجود آموزش علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات (STEM) و کشاورزی به ندرت رویکردهایی مبتنی بر فرهنگ ارائه می‌دهند که معرفت‌شناسی‌های بومی، آموزش مبتنی بر زمین و توسعه اقتصادی مبتنی بر حاکمیت را ادغام کنند. این مقاله چارچوب مفهومی برنامه درسی مبتنی بر زمین بومی را برای آموزش STEM و کشاورزی مبتنی بر فرهنگ معرفی می‌کند و از آموزش شاهدانه به عنوان زمینه‌ای کاربردی و ارتباطی برای یادگیری بهره می‌گیرد. این چارچوب که بر مبنای روش‌شناسی‌های پژوهش بومی و با هدایت رویکرد «دیدن با دو چشم» تدوین شده است، از طریق پژوهش مفهومی کیفی و ترکیب تدریجی آثار علمی درباره معرفت‌شناسی‌های بومی، آموزش STEM مبتنی بر فرهنگ، یادگیری مبتنی بر زمین و توسعه اقتصادی مبتنی بر جامعه توسعه یافته است. این مدل با تمرکز بر زمین، فرهنگ، صدا و اقتصاد به عنوان ابعاد بنیادین طراحی برنامه درسی، از استعاره گل برای نمایش یادگیری کل‌نگر، تجربی، مبتنی بر مکان، مبتنی بر جامعه و بین‌نسلی بهره می‌گیرد. ارزش‌های بومی همچون دوسویگی، ارتباط‌مندی، مسئولیت‌پذیری و احترام نیز نحوه اجرای آموزش و یادگیری را در این چارچوب شکل می‌دهند. این مقاله با تبیین ساختاری آموزشی که نظام‌های دانشی بومی، یادگیری کاربردی STEM و آینده‌های اقتصادی زیستی پایدار را به هم پیوند می‌دهد، مدلی مفهومی برای طراحی برنامه‌های درسی مبتنی بر فرهنگ ارائه می‌دهد، پژوهش‌ها در زمینه طراحی برنامه درسی مبتنی بر زمین بومی را پیش می‌برد و بنیانی برای توسعه و پژوهش‌های آتی برنامه درسی فراهم می‌کند.

Complex social processes like migration are frequently understood via metaphors. In right-wing media and far-right political discourses, two metaphors that abound draw on flood and invasion frames to problematise immigration and legitimise hostile attitudes and actions towards it. In so far as metaphor involves the construction of mental imagery, it is intimately bound with visual experience, including semiotically mediated visual experience. In a semiotic landscape increasingly populated by synthetic images, I argue that the meaning of metaphors may be modulated by AI-generated visual content and that this is especially important in contexts of political communication. The study investigates images generated by prompts instantiating an immigration is flood versus an immigration is invasion metaphor to inquire if and how they differ by source-frame and what are the ideological implications of the images returned. Following an initial pilot study, several specific semiotic features are analysed, including colour, properties of the figure (size, shape, orientation) and ground elements (environment, securitising features and frame-consistent features like fire and water). Results show significant differences between metaphorical frames and highlight the potential that AI-generated images have to reflect and reinforce ideological positions.

فرآیندهای پیچیده اجتماعی مانند مهاجرت اغلب از طریق استعاره‌ها فهمیده می‌شوند. در رسانه‌های راست‌گرا و گفتمان‌های سیاسی راست افراطی، دو استعاره رایج بر چارچوب‌های سیل و تهاجم تکیه دارند تا مهاجرت را مسئله‌دار کرده و نگرش‌ها و اقدامات خصمانه نسبت به آن را مشروعیت بخشند. از آنجا که استعاره شامل ساخت تصویر ذهنی می‌شود، به طور عمیقی با تجربه بصری، از جمله تجربه بصری میانجی‌گری‌شده نشانه‌شناختی، پیوند دارد. در چشم‌انداز نشانه‌شناختی که به طور فزاینده‌ای با تصاویر مصنوعی اشباع شده است، استدلال می‌کنم که معنای استعاره‌ها ممکن است توسط محتوای بصری تولیدشده توسط هوش مصنوعی تعدیل شود و این امر به ویژه در زمینه‌های ارتباطات سیاسی اهمیت دارد. این مطالعه به بررسی تصاویری می‌پردازد که توسط پرامپت‌هایی که استعاره «مهاجرت همان سیل است» در مقابل «مهاجرت همان تهاجم است» را مجسم می‌کنند، تولید شده‌اند تا بررسی کند که آیا و چگونه این تصاویر بر اساس چارچوب منبع تفاوت دارند و پیامدهای ایدئولوژیک تصاویر بازگشتی چیست. پس از یک مطالعه مقدماتی اولیه، چندین ویژگی نشانه‌شناختی خاص از جمله رنگ، ویژگی‌های شکل (اندازه، شکل، جهت‌گیری) و عناصر زمینه (محیط، ویژگی‌های امنیتی و ویژگی‌های سازگار با چارچوب مانند آتش و آب) تحلیل می‌شوند. نتایج تفاوت‌های معناداری بین چارچوب‌های استعاری نشان می‌دهد و بر ظرفیت بالقوه تصاویر تولیدشده توسط هوش مصنوعی برای بازتاب و تقویت مواضع ایدئولوژیک تأکید می‌کند.

The 6 February 2023 Kahramanmaraş earthquakes caused widespread devastation across 11 provinces in southeastern Türkiye, resulting in profound psychosocial consequences for children, including increased emotional avoidance and difficulties in self-expression. This study aimed to examine changes in psychological flexibility and language-related outcomes (listening, speaking, reading comprehension, and writing) associated with participation in a bibliotherapy-based intervention among children affected by the earthquakes. The study employed a quasi-experimental pretest–posttest control group design. Participants were middle school students residing in the earthquake-affected region. The experimental group participated in a 12-week multicomponent ACT-based bibliotherapy program, whereas the control group continued with the regular educational curriculum. The intervention was structured around Russ Harris’s The Reality Slap and incorporated guided reading, metaphor-based activities, mindfulness practices, reflective writing, and group discussions. Each session involved structured reading of designated chapters and page ranges aligned with the thematic focus and targeted ACT processes. Psychological flexibility and four language-related outcomes-listening, speaking, reading comprehension, and writing-were assessed at pretest and posttest. Significant differential changes were observed for psychological flexibility and reading comprehension. For listening, the primary Time × Group interaction reached the conventional 0.05 significance level but did not remain statistically significant after Bonferroni correction, whereas the baseline-adjusted ANCOVA showed a statistically significant between-group difference ( p = 0.008). Thus, the findings for listening were not consistent across analytical approaches and were interpreted cautiously. The Time × Group interactions for speaking and writing were not statistically significant. The findings suggest that participation in the multicomponent ACT-based bibliotherapy program was associated with improvements in psychological flexibility and reading comprehension among earthquake-affected adolescents. Evidence for listening skills was less consistent across analytical approaches and should therefore be interpreted cautiously. Given the quasi-experimental design, nonrandom allocation, and absence of an attention-matched active control condition, these findings should not be interpreted as definitive causal effects attributable exclusively to bibliotherapy.

زلزله‌های ۶ فوریه ۲۰۲۳ قهرمان‌مرعش موجب ویرانی گسترده در ۱۱ استان جنوب‌شرقی ترکیه شد و پیامدهای روانی-اجتماعی عمیقی برای کودکان به همراه داشت، از جمله افزایش اجتناب هیجانی و دشواری در ابراز خود. هدف این پژوهش بررسی تغییرات در انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و پیامدهای مرتبط با زبان (شنیدن، صحبت کردن، درک مطلب و نوشتن) در پی شرکت در یک مداخله مبتنی بر کتاب‌درمانی در میان کودکان آسیب‌دیده از زلزله بود. این مطالعه با طرح شبه‌آزمایشی پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. شرکت‌کنندگان دانش‌آموزان مقطع متوسطه ساکن منطقه آسیب‌دیده از زلزله بودند. گروه آزمایش در یک برنامه کتاب‌درمانی چندمولفه‌ای مبتنی بر ACT به مدت ۱۲ هفته شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل به برنامه آموزشی عادی خود ادامه دادند. مداخله بر اساس کتاب The Reality Slap اثر Russ Harris ساختاربندی شد و شامل مطالعه هدایت‌شده، فعالیت‌های مبتنی بر استعاره، تمرین‌های ذهن‌آگاهی، نوشتن تأملی و بحث‌های گروهی بود. هر جلسه شامل مطالعه ساختاریافته فصل‌ها و صفحات تعیین‌شده متناسب با محور موضوعی و فرایندهای هدف ACT بود. انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و چهار پیامد مرتبط با زبان—شنیدن، صحبت کردن، درک مطلب و نوشتن—در پیش‌آزمون و پس‌آزمون ارزیابی شدند. تغییرات افتراقی معناداری برای انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و درک مطلب مشاهده شد. برای شنیدن، تعامل اصلی زمان × گروه به سطح معناداری متعارف ۰٫۰۵ رسید اما پس از اصلاح بونفرونی از نظر آماری معنادار باقی نماند، در حالی که ANCOVA با تعدیل خط پایه تفاوت معنادار بین‌گروهی را نشان داد (p = 0.008). بنابراین، یافته‌های مربوط به شنیدن در رویکردهای تحلیلی مختلف یکسان نبود و با احتیاط تفسیر شد. تعاملات زمان × گروه برای صحبت کردن و نوشتن از نظر آماری معنادار نبودند. یافته‌ها نشان می‌دهد که شرکت در برنامه کتاب‌درمانی چندمولفه‌ای مبتنی بر ACT با بهبود انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و درک مطلب در نوجوانان آسیب‌دیده از زلزله همراه بود. شواهد مربوط به مهارت شنیدن در رویکردهای تحلیلی مختلف کمتر سازگار بود و بنابراین باید با احتیاط تفسیر شود. با توجه به طرح شبه‌آزمایشی، تخصیص غیرتصادفی و فقدان گروه کنترل فعال همسان از نظر توجه، این یافته‌ها نباید به عنوان اثرات علّی قطعی منحصراً منتسب به کتاب‌درمانی تفسیر شوند.

Metaphors are a distinctive feature of literary language, yet they remain less studied experimentally than everyday metaphors. Moreover, previous psycholinguistic and computational approaches overlooked the temporal dimension, although many literary metaphors were coined centuries apart from contemporary readers. This study innovatively applies tools from diachronic distributional semantics to assess whether the processing costs of literary metaphors varied over time and genre. Specifically, we used the Word2Vec algorithm and period-specific literary and nonliterary corpora, for a total of 124 million tokens, to generate word embeddings. Using these embeddings, we modeled changes in the semantic similarity between topics and vehicles of 515 19th-century literary metaphors, taking this measure as a proxy for metaphor processing demands. Overall, semantic similarity, and hence metaphor processing demands, remained stable over time. However, genre played a key role: metaphors appeared more difficult (i.e., lower topic-vehicle similarity) in modern literary contexts than in 19th-century literature, but easier (i.e., higher topic-vehicle similarity) in today's nonliterary language (e.g., the web) than in 19th-century nonliterary texts. This pattern was further shaped by semantic features of metaphors' individual terms, such as vector coherence and semantic neighborhood density. Collectively, these findings align with broader linguistic changes in Italian, such as the stylistic simplification of modern literature, which may have increased metaphor processing demands, and the high creativity of the web's language, which seems to render metaphor more accessible.

استعاره‌ها ویژگی متمایز زبان ادبی هستند، اما به‌صورت تجربی کمتر از استعاره‌های روزمره مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. افزون بر این، رویکردهای پیشین روان‌زبان‌شناسی و محاسباتی، بُعد زمانی را نادیده گرفته‌اند، در حالی که بسیاری از استعاره‌های ادبی قرن‌ها پیش از خوانندگان معاصر ابداع شده‌اند. این مطالعه به‌طور نوآورانه از ابزارهای معناشناسی توزیعی تاریخی برای ارزیابی این‌که آیا هزینه‌های پردازش استعاره‌های ادبی در طول زمان و ژانر متفاوت بوده است یا خیر، بهره می‌گیرد. به‌طور مشخص، الگوریتم Word2Vec و پیکره‌های ادبی و غیرادبی مختص دوره‌های زمانی مختلف، با مجموع ۱۲۴ میلیون توکن، برای تولید تعبیه‌های واژه‌ای به‌کار گرفته شد. با استفاده از این تعبیه‌ها، تغییرات در شباهت معنایی میان موضوع و وسیله‌ی ۵۱۵ استعاره ادبی قرن نوزدهم مدل‌سازی شد و این سنجه به‌عنوان نماینده‌ای برای سنجش دشواری پردازش استعاره در نظر گرفته شد. به‌طور کلی، شباهت معنایی و در نتیجه دشواری پردازش استعاره در طول زمان پایدار باقی ماند. با این حال، ژانر نقش کلیدی ایفا کرد: استعاره‌ها در زمینه‌های ادبی معاصر دشوارتر (یعنی شباهت کمتر میان موضوع و وسیله) از ادبیات قرن نوزدهم ظاهر شدند، اما در زبان غیرادبی امروزی (مانند وب) آسان‌تر (یعنی شباهت بیشتر میان موضوع و وسیله) از متون غیرادبی قرن نوزدهم بودند. این الگو همچنین تحت تأثیر ویژگی‌های معنایی واژگان منفرد استعاره‌ها، مانند انسجام برداری و تراکم همسایگی معنایی، قرار گرفت. در مجموع، این یافته‌ها با تغییرات زبانی گسترده‌تر در زبان ایتالیایی، مانند ساده‌سازی سبکی ادبیات معاصر که ممکن است دشواری پردازش استعاره را افزایش داده باشد و خلاقیت بالای زبان وب که به نظر می‌رسد استعاره را دسترس‌پذیرتر می‌سازد، هم‌راستا است.

Mathematical communication is essential for effective mathematics learning, yet many students struggle to communicate mathematical ideas. Grounded in Embodied Cognition Theory, Conceptual Metaphor Theory, and the 4E Cognition Framework, this study examined the influence of embodied interaction on mathematical communication among Ghanaian SHS students, with spatial language as a mediator and classroom engagement as a moderator. A cross-sectional survey was conducted with 420 SHS 2 and SHS 3 students selected through multistage sampling. Data were analysed using SEM. Embodied interaction significantly predicted mathematical communication (β = .321, p < .001). Spatial language partially mediated the relationship (indirect effect = .209, 95% BC CI [.114, .293]), whereas classroom engagement did not significantly moderate it (β = .055, p = .131).

ارتباطات ریاضی برای یادگیری مؤثر ریاضیات ضروری است، اما بسیاری از دانش‌آموزان در انتقال ایده‌های ریاضی دچار مشکل می‌شوند. این مطالعه با تکیه بر نظریه شناخت تجسم‌یافته، نظریه استعاره مفهومی و چارچوب شناخت 4E، تأثیر تعامل تجسم‌یافته بر ارتباطات ریاضی در میان دانش‌آموزان دبیرستانی غنایی را با نقش میانجی زبان فضایی و نقش تعدیل‌گر درگیری کلاسی بررسی کرده است. یک پژوهش مقطعی با مشارکت ۴۲۰ دانش‌آموز پایه دوم و سوم دبیرستان با نمونه‌گیری چندمرحله‌ای انجام شد. داده‌ها با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری (SEM) تحلیل شدند. تعامل تجسم‌یافته به طور معناداری ارتباطات ریاضی را پیش‌بینی کرد (β = .321, p < .001). زبان فضایی به طور جزئی رابطه را میانجی‌گری کرد (اثر غیرمستقیم = .209، فاصله اطمینان ۹۵٪ BC [.114, .293])، در حالی که درگیری کلاسی نقش تعدیل‌گر معناداری نداشت (β = .055, p = .131).

Abstract This study offers a diachronic analysis of jealousy‑ and envy‑related vocabulary in English, drawing on 95 lexical items from the Historical Thesaurus of the Oxford English Dictionary ( HTOED ). While research on emotion concepts has traditionally focused on synchronic patterns and metaphorical structuring, comparatively little attention has been paid to the historical development of these notions. The present investigation adopts a systematic, thesaurus‑based approach to trace how jealousy and envy have been semantically encoded across the history of English. HTOED , integrated with OED data and supported by its chronological organization of semantic fields, provides a uniquely comprehensive resource for examining lexical diversity, semantic change and shifting conceptual associations. The analysis highlights the breadth of jealousy‑ and envy‑related expressions, ranging from early medical or colour‑based metaphors (e.g. jaundice, yellowness ) to figurative idioms ( green‑eyed monster, sour grapes ) and more recent slang formations ( player‑hater ). The dataset encompasses nouns, verbs, adjectives, adverbs and idiomatic phrases, revealing how jealousy and envy have been framed as emotional states, behavioural tendencies, interpersonal dynamics and culturally embedded metaphors. To connect the diachronic findings to present‑day English, the study supplements HTOED data with evidence from contemporary corpora, enabling an assessment of the current productivity, distribution, and semantic tendencies of jealousy‑ and envy‑related expressions. Overall, the findings demonstrate that jealousy and envy have been conceptualized through a rich interplay of bodily imagery, moral evaluation, social comparison and cultural narrative.

این پژوهش به تحلیل دیاکرونیک واژگان مرتبط با حسادت و رشک در زبان انگلیسی می‌پردازد و از ۹۵ مدخل واژگانی برگرفته از اصطلاحنامه تاریخی فرهنگ لغت آکسفورد (HTOED) بهره می‌گیرد. در حالی که پژوهش‌ها درباره مفاهیم هیجانی عمدتاً بر الگوهای همزمان و ساختاربندی استعاری تمرکز داشته‌اند، به تحول تاریخی این مفاهیم نسبتاً کمتر توجه شده است. پژوهش حاضر با اتخاذ رویکردی نظام‌مند مبتنی بر اصطلاحنامه، به بررسی چگونگی رمزگذاری معنایی حسادت و رشک در طول تاریخ زبان انگلیسی می‌پردازد. HTOED که با داده‌های OED ادغام شده و از سازماندهی زمانی حوزه‌های معنایی پشتیبانی می‌کند، منبعی بی‌نظیر و جامع برای بررسی تنوع واژگانی، تغییر معنایی و پیوندهای مفهومی متغیر فراهم می‌آورد. تحلیل انجام‌شده گستره وسیعی از تعبیرات مرتبط با حسادت و رشک را برجسته می‌سازد؛ از استعاره‌های پزشکی یا مبتنی بر رنگ در دوره‌های اولیه (مانند jaundice، yellowness) تا اصطلاحات تصویری (green‑eyed monster، sour grapes) و ساخت‌های عامیانه معاصر (player‑hater). مجموعه داده شامل اسم‌ها، فعل‌ها، صفت‌ها، قیدها و عبارات اصطلاحی است و نشان می‌دهد که چگونه حسادت و رشک به عنوان حالات هیجانی، گرایش‌های رفتاری، پویایی‌های بین‌فردی و استعاره‌های فرهنگی بازنمایی شده‌اند. به منظور پیوند دادن یافته‌های تاریخی با زبان انگلیسی معاصر، این مطالعه داده‌های HTOED را با شواهدی از پیکره‌های معاصر تکمیل می‌کند تا امکان ارزیابی بهره‌وری، توزیع و گرایش‌های معنایی کنونی تعبیرات مرتبط با حسادت و رشک فراهم شود. در مجموع، یافته‌ها نشان می‌دهند که حسادت و رشک از طریق تعامل غنی تصویرپردازی بدنی، ارزیابی اخلاقی، مقایسه اجتماعی و روایت فرهنگی مفهوم‌پردازی شده‌اند.

Coaching is increasingly used in schools as a form of professional learning, yet research has focused predominantly on outcomes and implementation rather than how coaching is understood by educators themselves. This study addresses that gap by examining how educators with experience of giving, receiving, or coordinating coaching conceptualise coaching through metaphor. Qualitative data were drawn from 26 educators working across a range of U.K. school contexts and comprised individual interviews and focus groups. This paper applies a distinct analytic lens, using an inductive metaphor analysis informed by the Metaphor Identification Procedure and a discourse-based approach. Five interacting metaphor systems were identified: movement and development, bounded space, force and imposition, hierarchy and role positioning, and visibility and monitoring. These metaphor systems construct coaching as both developmental and relational, while also revealing tensions between autonomy and constraint, and between support and accountability. The analysis suggests that coaching is not experienced as a discrete intervention but is actively made meaningful through language and shaped by organisational context. The study contributes to coaching research by offering an interpretive account of how coaching was constructed through competing metaphor systems. By foregrounding metaphor, this study extends coaching research by illustrating how educators make sense of coaching and how these conceptualisations may shape its developmental, relational, and evaluative meanings in practice.

کوچینگ به طور فزاینده‌ای در مدارس به عنوان شکلی از یادگیری حرفه‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد، با این حال پژوهش‌ها عمدتاً بر پیامدها و اجرا تمرکز داشته‌اند تا بر این‌که خودِ مربیان چگونه کوچینگ را درک می‌کنند. این مطالعه به این خلأ می‌پردازد و بررسی می‌کند که مربیان دارای تجربه در ارائه، دریافت یا هماهنگی کوچینگ چگونه کوچینگ را از طریق استعاره مفهوم‌سازی می‌کنند. داده‌های کیفی از ۲۶ مربی شاغل در زمینه‌های مختلف مدارس بریتانیا گردآوری شد و شامل مصاحبه‌های فردی و گروه‌های متمرکز بود. این مقاله با به‌کارگیری رویکرد تحلیلی متمایز، از تحلیل استعارۀ استقرایی مبتنی بر روش شناسایی استعاره و رویکرد مبتنی بر گفتمان بهره می‌گیرد. پنج نظام استعاری متعامل شناسایی شد: حرکت و رشد، فضای محدود، نیرو و تحمیل، سلسله‌مراتب و جایگاه نقش، و رؤیت‌پذیری و پایش. این نظام‌های استعاری، کوچینگ را هم به عنوان فرایندی رشدی و رابطه‌ای می‌سازند و هم تنش‌هایی میان خودمختاری و محدودیت و میان حمایت و پاسخگویی را آشکار می‌کنند. تحلیل نشان می‌دهد که کوچینگ به عنوان مداخله‌ای مجزا تجربه نمی‌شود، بلکه به طور فعال از طریق زبان معنادار می‌گردد و توسط زمینه سازمانی شکل می‌گیرد. این مطالعه با ارائه گزارشی تفسیری از چگونگی ساخت کوچینگ از طریق نظام‌های استعاری رقیب، به پژوهش‌های کوچینگ کمک می‌کند. با برجسته‌کردن استعاره، این مطالعه پژوهش‌های کوچینگ را گسترش می‌دهد و نشان می‌دهد که مربیان چگونه به کوچینگ معنا می‌دهند و این مفهوم‌سازی‌ها چگونه می‌تواند معانی رشدی، رابطه‌ای و ارزشیابی آن را در عمل شکل دهد.