Personal motivation and readiness, professional and organisational factors, and the ability to navigate a landscape of limitations and possibilities are important for prospective principals. This study explores how individuals navigate the ‘prospective principal phase’ and orient themselves towards principalship while participating in pre-service preparation. Semi-structured interviews were conducted with 20 prospective principals in Sweden. The findings show that their navigation occurs in three stages, as they modify their role understanding through professional socialisation and form a leadership voice through personal socialisation. However, this voice shows signs of ambivalence as they engage with how to navigate the educational organisational landscape. Being institutionalised as outsiders in this landscape, they search for cracks in the boundaries of principalship through which to slip. Socialising only with other outsiders in the prospective principal phase was found to reinforce their outsider position rather than support the development of a school leader identity.
انگیزش و آمادگی فردی، عوامل حرفه‌ای و سازمانی، و توانایی پیمایش در چشم‌اندازی از محدودیت‌ها و امکانات برای مدیران آینده اهمیت دارد. این پژوهش به بررسی چگونگی پیمایش افراد در «مرحله مدیر آینده» و جهت‌گیری آن‌ها به سوی مدیریت مدرسه در حین شرکت در دوره‌های آمادگی پیش‌خدمتی می‌پردازد. مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۲۰ مدیر آینده در سوئد انجام شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که پیمایش آن‌ها در سه مرحله صورت می‌گیرد، به‌گونه‌ای که درک نقش خود را از طریق جامعه‌پذیری حرفه‌ای تعدیل می‌کنند و صدای رهبری را از طریق جامعه‌پذیری فردی شکل می‌دهند. با این حال، این صدا نشانه‌هایی از دوسویگی را نشان می‌دهد، زیرا آن‌ها با چگونگی پیمایش در چشم‌انداز سازمانی آموزشی درگیر می‌شوند. با نهادی‌شدن به‌عنوان بیگانگان در این چشم‌انداز، آن‌ها به دنبال شکاف‌هایی در مرزهای مدیریت مدرسه می‌گردند تا بتوانند از آن عبور کنند. جامعه‌پذیری صرفاً با سایر بیگانگان در مرحله مدیر آینده، موقعیت بیگانه آن‌ها را تقویت می‌کند و به جای حمایت از توسعه هویت رهبر مدرسه، آن را تضعیف می‌کند.
Principal supervision in educational leadership has historically been perceived as an evaluative process, primarily focused on ensuring compliance and accountability within schools. However, contemporary scholarship highlights its potential as a developmental process that can nurture leaders and build leadership capacity. A central challenge in realizing this potential is the inherent tension between the formative (coaching and development) and summative (evaluation and accountability) functions of principal supervision. This systematic review synthesizes literature from the past 15 years to explore how principal supervisors and school leaders navigate this evaluator-coach dilemma. Adhering to PRISMA 2020 guidelines, this review analyzes theoretical frameworks, structural strategies, and relational practices that mitigate role conflict across 22 empirical studies. Findings indicate that while the tension cannot be entirely eliminated, it can be effectively managed through role separation, reduced span of control, the cultivation of psychological safety, and the use of inquiry-based reflective conversations. The review concludes by proposing a Synthesized Model of Principal Supervision, offering implications for district-level policy and recommendations for establishing supervisory environments that transcend compliance to foster genuine educational transformation.
نظارت بر مدیران در رهبری آموزشی به طور تاریخی به عنوان فرایندی ارزیابانه تلقی شده است که عمدتاً بر اطمینان از رعایت مقررات و پاسخگویی در مدارس تمرکز دارد. با این حال، پژوهش‌های معاصر بر ظرفیت بالقوه آن به عنوان فرایندی توسعه‌ای که می‌تواند رهبران را پرورش دهد و ظرفیت رهبری را ارتقا بخشد، تأکید دارند. چالش اصلی در تحقق این ظرفیت، تنش ذاتی میان کارکردهای شکل‌دهی (مربی‌گری و توسعه) و جمع‌بندی (ارزیابی و پاسخگویی) در نظارت بر مدیران است. این مرور نظام‌مند با تلفیق ادبیات پژوهشی ۱۵ سال گذشته، بررسی می‌کند که چگونه ناظران مدیران و رهبران مدارس این دوگانگی ارزیاب-مربی را مدیریت می‌کنند. با پیروی از دستورالعمل‌های PRISMA 2020، این مرور چارچوب‌های نظری، راهبردهای ساختاری و شیوه‌های ارتباطی را که تعارض نقش را در ۲۲ مطالعه تجربی کاهش می‌دهند، تحلیل می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که اگرچه این تنش به طور کامل قابل حذف نیست، اما می‌توان آن را از طریق تفکیک نقش‌ها، کاهش دامنه کنترل، پرورش ایمنی روان‌شناختی و استفاده از گفت‌وگوهای بازتابی مبتنی بر پرسش به طور مؤثری مدیریت کرد. این مرور در پایان با ارائه مدل تلفیقی نظارت بر مدیران، پیامدهایی برای سیاست‌گذاری در سطح منطقه آموزشی و توصیه‌هایی برای ایجاد محیط‌های نظارتی فراتر از رعایت مقررات به منظور تحول واقعی آموزشی ارائه می‌دهد.
Anglicare Southern Queensland (Anglicare) is a not-for-profit organisation that delivers community and human services. With a long history of hosting applied student placements in aged care, social work and community services, mental health and wellbeing, youth support, and nursing and allied health, Anglicare has in recent times begun to expand our hosting of work-integrated learning (WIL) relating to research and evaluation, advocacy, and community outreach. Proceeding from the principle that different types of WIL are advantageous to social science and humanities students at all levels, we currently host a variety of industry research projects, student placements, and internships. These arrangements encompass everything from formal assessment to projects that are co-designed between student/s and supervisor/s. The benefits of hosting WIL include supporting the future careers of emerging professionals while simultaneously expanding our capacity in research, evaluation, and advocacy. As working with students who are new to a corporate workplace can also be time intensive, WIL programs need adequate university staffing to support students’ engagement with industry hosts and moderated timelines for assessment and reporting requirements. In this practitioner reflection, we discuss how Anglicare’s Centre for Research and Social Change establishes and manages community engaged WIL partnerships, welcoming undergraduate and postgraduate students in all areas of the social sciences and humanities.
انگلیکِر جنوب کوئینزلند (Anglicare) یک سازمان غیرانتفاعی است که خدمات اجتماعی و انسانی ارائه می‌دهد. این سازمان با سابقه‌ای طولانی در میزبانی کارورزی‌های دانشجویی در حوزه‌های مراقبت از سالمندان، مددکاری اجتماعی و خدمات اجتماعی، سلامت روان و بهزیستی، حمایت از جوانان و پرستاری و علوم وابسته به سلامت، در سال‌های اخیر میزبانی یادگیری تلفیقی با کار (WIL) در زمینه‌های پژوهش و ارزیابی، حمایت‌گری و ارتباط با جامعه را نیز گسترش داده است. با تکیه بر این اصل که انواع مختلف WIL برای دانشجویان علوم اجتماعی و علوم انسانی در همه سطوح سودمند است، در حال حاضر میزبان انواع پروژه‌های پژوهشی صنعتی، کارورزی‌های دانشجویی و دوره‌های کارآموزی هستیم. این ترتیبات همه چیز از ارزیابی رسمی تا پروژه‌هایی که به صورت مشترک بین دانشجو/دانشجویان و سرپرست/سرپرستان طراحی می‌شوند را در بر می‌گیرد. مزایای میزبانی WIL شامل حمایت از مسیر شغلی آینده متخصصان نوظهور و در عین حال افزایش ظرفیت ما در پژوهش، ارزیابی و حمایت‌گری است. از آنجا که کار با دانشجویانی که برای نخستین بار وارد محیط کاری سازمانی می‌شوند می‌تواند زمان‌بر باشد، برنامه‌های WIL نیازمند نیروی انسانی کافی از سوی دانشگاه برای حمایت از مشارکت دانشجویان با میزبانان صنعتی و زمان‌بندی‌های تعدیل‌شده برای الزامات ارزیابی و گزارش‌دهی هستند. در این تأمل حرفه‌ای، نحوه ایجاد و مدیریت مشارکت‌های WIL مبتنی بر جامعه توسط مرکز پژوهش و تغییر اجتماعی انگلیکِر را مورد بحث قرار می‌دهیم و از دانشجویان کارشناسی و تحصیلات تکمیلی در تمامی حوزه‌های علوم اجتماعی و انسانی استقبال می‌کنیم.
This study aims to explore the impact of principal transformational leadership on teacher organizational commitment across regions and schools, using teacher self-efficacy as a mediating variable, to enhance principals' leadership wisdom and promote school change. A total of 320 questionnaires were distributed and 310 were returned (return rate of 96.8%). Finally, 308 valid questionnaires were obtained (effectiveness rate of 96.2%). AMOS 23.0 was used to construct a structural equation model with path coefficients, and the model fit and path effect were analyzed to explore the relationship between the three main variables. The results show that principal transformational leadership has a significant positive correlation with both teacher organizational commitment and teacher self-efficacy. Teacher self-efficacy has a significant positive correlation with teacher organizational commitment. Teacher self-efficacy has a mediating role. Transformational leadership primarily affects teachers' intrinsic motivation—self-efficacy—which in turn influences their level of organizational commitment.
هدف این پژوهش بررسی تأثیر رهبری تحول‌آفرین مدیران بر تعهد سازمانی معلمان در مناطق و مدارس مختلف با استفاده از خودکارآمدی معلمان به عنوان متغیر میانجی، به منظور ارتقاء خرد رهبری مدیران و ترویج تغییر در مدرسه است. در مجموع ۳۲۰ پرسشنامه توزیع شد و ۳۱۰ پرسشنامه بازگردانده شد (نرخ بازگشت ۹۶.۸٪). در نهایت، ۳۰۸ پرسشنامه معتبر به دست آمد (نرخ اعتبار ۹۶.۲٪). برای ساخت مدل معادلات ساختاری با ضرایب مسیر از نرم‌افزار AMOS 23.0 استفاده شد و برازش مدل و اثر مسیرها برای بررسی رابطه بین سه متغیر اصلی تحلیل گردید. نتایج نشان می‌دهد که رهبری تحول‌آفرین مدیران با هر دو متغیر تعهد سازمانی معلمان و خودکارآمدی معلمان همبستگی مثبت معناداری دارد. خودکارآمدی معلمان نیز با تعهد سازمانی معلمان همبستگی مثبت معناداری دارد. خودکارآمدی معلمان نقش میانجی ایفا می‌کند. رهبری تحول‌آفرین عمدتاً بر انگیزش درونی معلمان—خودکارآمدی—تأثیر می‌گذارد که به نوبه خود سطح تعهد سازمانی آن‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
In the context of increasing decentralisation of educational management, principals are expected to navigate complex governance structures that often limit their decision-making power; however, the extent of their autonomy varies significantly across different governance systems.This qualitative conceptual discourse analyses the policy implications of granting school principals' autonomy in school leadership and governance.The findings highlight the need for balanced policies that empower principals while maintaining rigorous accountability measures to ensure equitable and high-quality education.Policy recommendations are provided to enhance governance frameworks, support leadership training for principals to foster effective school leadership, and foster environments conducive to educational excellence.This paper contributes to the ongoing discourse on optimising school governance structures to support principal autonomy and improve educational outcomes.Through addressing these issues, this paper aims to offer practical insights for policymakers seeking to design governance systems that both empower school leaders and uphold the standards necessary for consistent and fair educational practices.
در زمینه افزایش تمرکززدایی مدیریت آموزشی، انتظار می‌رود مدیران مدارس در ساختارهای حکمرانی پیچیده‌ای که اغلب قدرت تصمیم‌گیری آن‌ها را محدود می‌کند، به ایفای نقش بپردازند؛ با این حال، میزان خودمختاری آن‌ها در نظام‌های حکمرانی مختلف به طور قابل توجهی متفاوت است. این discourse مفهومی کیفی به تحلیل پیامدهای سیاستی اعطای خودمختاری به مدیران مدارس در رهبری و حکمرانی مدرسه می‌پردازد. یافته‌ها بر ضرورت سیاست‌های متوازنی که ضمن توانمندسازی مدیران، تدابیر پاسخگویی دقیق را برای تضمین آموزش عادلانه و باکیفیت حفظ می‌کنند، تأکید دارند. توصیه‌های سیاستی برای بهبود چارچوب‌های حکمرانی، حمایت از آموزش رهبری برای مدیران به منظور تقویت رهبری مؤثر مدرسه و ایجاد محیط‌هایی مناسب برای تعالی آموزشی ارائه شده است. این مقاله به گفتمان جاری درباره بهینه‌سازی ساختارهای حکمرانی مدرسه برای حمایت از خودمختاری مدیران و بهبود پیامدهای آموزشی کمک می‌کند. از طریق پرداختن به این مسائل، این مقاله در پی ارائه بینش‌های عملی برای سیاست‌گذاران است که به دنبال طراحی نظام‌های حکمرانی هستند که همزمان مدیران مدارس را توانمند سازند و استانداردهای لازم برای رویه‌های آموزشی منسجم و عادلانه را حفظ کنند.
