perceived usefulness

Assessment in Natural and Social Sciences (IPAS) at the elementary school level needs to document students’ knowledge, process skills, and character development continuously rather than relying solely on written test results. This study aimed to develop a flexible portfolio assessment instrument, determine its validity and practicality, and examine its perceived usefulness based on the fourth-grade teacher’s assessment at SD Negeri 075027 Silima Omo. The study employed a Research and Development (R&D) approach using the 4D model, comprising Define, Design, Develop, and Disseminate stages. The participants included three expert validators, one fourth-grade teacher, and 22 students, with 10 students participating in the small-group trial. The resulting product was a printed portfolio assessment instrument comprising seven integrated components. Validation results yielded mean scores of 3.83 for design, 3.75 for language, and 4.00 for evaluation on a four-point scale. The practicality score increased from 62.50% to 93.75%, while perceived usefulness increased from 64.29% to 85.71%. The small-group trial produced a mean portfolio score of 80.80. The instrument was considered suitable for use; however, inter-rater reliability and its effectiveness in improving learning outcomes require further empirical investigation. ABSTRAK Penilaian pembelajaran Ilmu Pengetahuan Alam dan Sosial (IPAS) di sekolah dasar perlu mencakup perkembangan pengetahuan, keterampilan proses, dan karakter murid secara berkelanjutan, bukan hanya berorientasi pada hasil tes tertulis. Penelitian ini bertujuan mengembangkan instrumen penilaian portofolio yang fleksibel, mengetahui kelayakan dan kepraktisannya, serta mengidentifikasi kebermanfaatannya berdasarkan persepsi guru kelas IV di SD Negeri 075027 Silima Omo. Penelitian menggunakan metode Research and Development (R&D) dengan model 4D yang meliputi tahap Define, Design, Develop, dan Disseminate. Subjek penelitian terdiri atas tiga validator ahli, satu guru kelas IV, dan 22 murid, dengan 10 murid sebagai subjek uji coba kelompok kecil. Produk yang dikembangkan berupa instrumen portofolio berbasis cetak dengan tujuh komponen terintegrasi. Hasil validasi menunjukkan skor rata-rata ahli desain 3,83, ahli bahasa 3,75, dan ahli evaluasi 4,00 pada skala empat. Persentase kepraktisan meningkat dari 62,50% menjadi 93,75%, sedangkan kebermanfaatan berdasarkan persepsi guru meningkat dari 64,29% menjadi 85,71%. Rata-rata nilai portofolio kelompok kecil mencapai 80,80. Instrumen dinyatakan layak digunakan, meskipun reliabilitas antarpenilai dan keefektifan terhadap hasil belajar masih memerlukan pengujian lebih lanjut.

Discourse competence plays a crucial role in preparing English as Second Language (ESL) learners to produce coherent and cohesive communication. Nevertheless, the effective use of cohesive devices remains a challenge for many ESL learners, hindering their ability to produce coherent and meaningful discourse. To address this issue, the Case of the Lost Linkers Digital Educational Escape Room (DEER) was developed as a gamified learning tool to support the development of discourse competence. This study aimed to investigate ESL learners’ acceptance of the DEER game using the Technology Acceptance Model (TAM). A quantitative survey design was employed involving 151 ESL learners from a Malaysian public university. Data were collected using a five-section questionnaire consisting of demographic information and four TAM constructs: perceived usefulness, perceived ease of use, attitude toward use, and behavioural intention to use. Descriptive analysis revealed high levels of acceptance across all constructs. Learners perceived the DEER game as useful, user-friendly, enjoyable, and effective for learning linkers and cohesive devices. They also expressed strong intentions to continue using and recommending the game. The findings suggest that DEER has considerable potential as an engaging and learner-centred tool for supporting discourse competence development in ESL contexts.

Background Assessing dance performance in physical education teacher education (PETE) requires judges to integrate technical and aesthetic qualities. Analytic rubrics make relevant dimensions explicit, whereas Adaptive Comparative Judgment (ACJ) elicits holistic pairwise decisions and produces a relative performance scale. This study compared the outcomes and student perceptions associated with the two approaches. Methods Seventeen pre-service teachers assessed 46 video-recorded student dance performances using an analytic rubric and ACJ. An expert reference was derived from five PETE lecturers who had assessed the performances live using the rubric and subsequently evaluated the video recordings through ACJ. Analyses examined rubric reliability and ACJ precision, convergence between method-derived rankings, student–expert rank alignment, cross-condition rubric score differences, and students’ perceptions of ease of use, usefulness, transparency, and fairness. Results Rubric- and ACJ-derived rankings were strongly associated within the student panel (Spearman's ρ = .863) and the expert reference panel ( ρ = .879). Aggregated student rankings also aligned closely with the expert-reference rankings under rubric scoring ( ρ = .890) and ACJ ( ρ = .888), with no clear difference in alignment between the methods. Aggregated student rubric scores showed high reliability, ICC(2,17) = .955, while ACJ scale separation reliability was .780 for students and .836 for experts. Student video-based rubric scores were, on average, 0.77 points higher than the archived live expert consensus scores. Students perceived ACJ as easier to use but the analytic rubric as more transparent. Perceived usefulness did not differ clearly, while fairness ratings descriptively favored the rubric. Conclusion Analytic rubric scoring and ACJ produced strongly convergent aggregate rankings, and the aggregated student panel differentiated relative performance quality in ways closely aligned with the expert reference under both approaches. However, the methods differed in score interpretation and perceived transparency. The results support considering ACJ as a complementary approach for digitally supported assessment and moderation rather than as a direct replacement for criterion-based summative assessment.

Assessment feedback is crucial for student learning and satisfaction in higher education. However, many students find it vague or unhelpful, leading to dissatisfaction. Workload pressures on educators limit opportunities to provide detailed, personalised feedback. The present study explores a data-driven approach that integrates linguistic analysis into assessment feedback, aiming to enhance its clarity and increase student satisfaction. Using computational methods, we analysed a 235,118-word corpus from 115 postgraduate essays, examining lexical diversity, readability, and word frequency. Individualised Linguistic Feedback Reports (LFRs) were created and shared alongside traditional feedback. Survey responses (N = 59) showed students found LFRs clearer and more satisfying. Although perceived usefulness and actionability were not significantly different, qualitative feedback highlighted the value of objective, specific writing insights. These findings suggest that linguistically informed feedback can improve clarity and satisfaction without increasing staff workload, offering a promising step towards more engaging and effective feedback models.

بازخورد ارزیابی نقش حیاتی در یادگیری و رضایت دانشجویان در آموزش عالی ایفا می‌کند. با این حال، بسیاری از دانشجویان آن را مبهم یا غیرمفید می‌یابند که منجر به نارضایتی می‌شود. فشار حجم کار بر اساتید فرصت ارائه بازخورد دقیق و شخصی‌سازی‌شده را محدود می‌کند. مطالعه حاضر رویکردی مبتنی بر داده را بررسی می‌کند که تحلیل زبانی را در بازخورد ارزیابی ادغام می‌کند، با هدف افزایش شفافیت و ارتقای رضایت دانشجویان. با استفاده از روش‌های محاسباتی، پیکره‌ای شامل ۲۳۵٬۱۱۸ واژه از ۱۱۵ مقاله تحصیلات تکمیلی تحلیل شد و تنوع واژگانی، خوانایی و فراوانی واژه‌ها مورد بررسی قرار گرفت. گزارش‌های بازخورد زبانی فردی (LFRs) تهیه و همراه با بازخورد سنتی به اشتراک گذاشته شد. پاسخ‌های پرسشنامه (N = 59) نشان داد که دانشجویان LFRs را شفاف‌تر و رضایت‌بخش‌تر یافتند. اگرچه تفاوت معناداری در سودمندی ادراک‌شده و قابلیت اقدام وجود نداشت، بازخورد کیفی بر ارزش بینش‌های عینی و خاص در نوشتار تأکید داشت. این یافته‌ها نشان می‌دهد که بازخورد مبتنی بر تحلیل زبانی می‌تواند بدون افزایش حجم کار کارکنان، شفافیت و رضایت را بهبود بخشد و گامی امیدبخش به سوی مدل‌های بازخورد مؤثرتر و جذاب‌تر ارائه می‌دهد.

The children’s intelligent companion robot market faces the industry-wide challenge of “high initial adoption yet low sustained retention.” Existing research has predominantly relied on single-method approaches, leaving the psychological mechanisms and configurational pathways driving user continuance intention insufficiently understood. This study constructs a sequential multi-method research framework integrating “BERTopic thematic mining—PLS-SEM linear validation—fsQCA configurational analysis.” Drawing on 6,405 valid online reviews from JD.com and 440 valid questionnaire responses, the study adopts an integrated theoretical framework combining the Expectation Confirmation Model (ECM) and the Value-based Adoption Model (VAM). BERTopic thematic mining identified six core demand dimensions from consumer reviews: perceived usefulness, perceived enjoyment, visual aesthetics, social/gifting value, technical reliability, and expectation confirmation. PLS-SEM analysis reveals that satisfaction is the strongest predictor of continuance intention ( β = 0.705, p < 0.001), explaining 50.3% of its variance ( R ² = 0.503). Perceived value ( R ² = 0.571) is jointly driven by expectation confirmation ( β = 0.230), perceived usefulness ( β = 0.197), technical reliability ( β = 0.163), social/gifting value ( β = 0.141), visual aesthetics ( β = 0.106), and perceived enjoyment ( β = 0.104). Notably, perceived enjoyment exhibits a distinctive dual-pathway mechanism, influencing continuance intention both indirectly through perceived value and directly through satisfaction ( β = 0.232, p < 0.001). Further fsQCA configuration analysis identified four configurations of high continuance intention (with a solution consistency rate of 0.811 and a coverage rate of 0.469), which can be grouped into three broader patterns based on their theoretical coherence: the “expectation confirmation-dominated” pattern (Configurations 1 and 2, with consistency rates of 0.855 and 0.839, respectively), the “full-dimensional attribute-driven” pattern (Configuration 3, consistency rate of 0.814), and the “Social-Hedonic Compensation” pattern (Configuration 4, consistency rate of 0.836), indicating substantial heterogeneity in continuance intention logic across different segments. Theoretically, this study extends the ECM-VAM framework to the context of children’s embodied intelligent products by introducing visual aesthetics and technical reliability as context-specific antecedents of perceived value, demonstrates that unstructured online review texts can serve as a valid source for the contextualized operationalization of theoretical constructs, and qualifies the linear assumptions of conventional net-effect models through a configurational perspective.

بازار ربات‌های هوشمند همدم کودکان با چالش فراگیر «پذیرش اولیه بالا اما نگهداشت پایین» مواجه است. پژوهش‌های پیشین عمدتاً بر رویکردهای تک‌روشی تکیه داشته‌اند و سازوکارهای روان‌شناختی و مسیرهای پیکربندی‌کننده قصد تداوم استفاده کاربران را به‌طور کافی روشن نکرده‌اند. این مطالعه چارچوب پژوهشی چندروشی متوالی را با ادغام «استخراج موضوعی BERTopic—اعتبارسنجی خطی PLS-SEM—تحلیل پیکربندی fsQCA» طراحی می‌کند. با استفاده از ۶٬۴۰۵ بازبینی آنلاین معتبر از JD.com و ۴۴۰ پرسشنامه معتبر، این پژوهش چارچوب نظری تلفیقی مبتنی بر مدل تأیید انتظارات (ECM) و مدل پذیرش مبتنی بر ارزش (VAM) را به کار می‌گیرد. استخراج موضوعی BERTopic شش بُعد اصلی تقاضا را از بازبینی‌های مصرف‌کنندگان شناسایی کرد: سودمندی ادراک‌شده، لذت ادراک‌شده، زیبایی‌شناسی بصری، ارزش اجتماعی/هدیه‌ای، پایایی فنی و تأیید انتظارات. تحلیل PLS-SEM نشان می‌دهد که رضایت قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده قصد تداوم استفاده است (β = 0.705, p < 0.001) و ۵۰.۳٪ از واریانس آن را تبیین می‌کند (R² = 0.503). ارزش ادراک‌شده (R² = 0.571) به‌طور مشترک توسط تأیید انتظارات (β = 0.230)، سودمندی ادراک‌شده (β = 0.197)، پایایی فنی (β = 0.163)، ارزش اجتماعی/هدیه‌ای (β = 0.141)، زیبایی‌شناسی بصری (β = 0.106) و لذت ادراک‌شده (β = 0.104) هدایت می‌شود. شایان توجه است که لذت ادراک‌شده سازوکار دو‌مسیره متمایزی را نشان می‌دهد و هم به‌طور غیرمستقیم از طریق ارزش ادراک‌شده و هم به‌طور مستقیم از طریق رضایت بر قصد تداوم استفاده تأثیر می‌گذارد (β = 0.232, p < 0.001). افزون بر این، تحلیل پیکربندی fsQCA چهار پیکربندی با قصد تداوم استفاده بالا را شناسایی کرد (با نرخ سازگاری راه‌حل 0.811 و نرخ پوشش 0.469) که می‌توان آن‌ها را بر اساس انسجام نظری در سه الگوی کلی دسته‌بندی کرد: الگوی «غلبه تأیید انتظارات» (پیکربندی‌های ۱ و ۲، با نرخ سازگاری 0.855 و 0.839)، الگوی «محرک تمام‌ابعادی ویژگی‌ها» (پیکربندی ۳، نرخ سازگاری 0.814) و الگوی «جبران اجتماعی-لذت‌گرایانه» (پیکربندی ۴، نرخ سازگاری 0.836)، که نشان‌دهنده ناهمگونی قابل توجه در منطق قصد تداوم استفاده در بخش‌های مختلف است. از منظر نظری، این پژوهش چارچوب ECM-VAM را با معرفی زیبایی‌شناسی بصری و پایایی فنی به عنوان پیشایندهای خاص زمینه‌ای ارزش ادراک‌شده، به حوزه محصولات هوشمند تجسم‌یافته کودکان گسترش می‌دهد، نشان می‌دهد که متون بازبینی آنلاین غیرساختاریافته می‌توانند منبع معتبری برای عملیاتی‌سازی زمینه‌ای سازه‌های نظری باشند و با رویکرد پیکربندی، مفروضات خطی مدل‌های اثر خالص متعارف را تعدیل می‌کند.

Interactive Response Systems (IRS) are increasingly used in English as a Foreign Language (EFL) classrooms to support participation, feedback, and interaction. However, less is known about how IRS-supported instruction influences students’ broader classroom attitudes and how students’ acceptance of IRS can be explained from a technology-acceptance perspective. This study examined whether changes in university EFL students’ classroom attitudes differed between an IRS-supported intact class and a traditional-instruction intact class, and investigated whether perceived usefulness, perceived ease of use, and prior technological experience predicted students’ attitudes toward IRS. A quasi-experimental pre-test-post-test control-group design was adopted with 102 undergraduate students at a Chinese university. One intact class received IRS-supported instruction through the Unipus platform (n = 51), while another received traditional instruction without IRS integration (n = 51). Student attitudes were measured across eight dimensions: learning atmosphere, participation, attention, confidence, interactivity with teacher, interactivity with peers, learning support, and learning achievement/satisfaction. Mixed-design ANOVA showed significant Group × Time interaction effects across all dimensions, indicating greater attitudinal improvement in the IRS-supported group. Follow-up post-test comparisons also showed significantly more positive attitudes in the IRS-supported group, with medium to large effect sizes. Regression analysis showed that perceived usefulness and perceived ease of use significantly predicted attitudes toward IRS, whereas prior technological experience did not. The model explained 40.2% of the variance. These findings suggest that IRS-supported instruction may provide additional pedagogical support for improving EFL students’ classroom attitudes when meaningfully integrated into lesson design.

سامانه‌های پاسخ‌گویی تعاملی (IRS) به طور فزاینده‌ای در کلاس‌های آموزش زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی (EFL) برای حمایت از مشارکت، بازخورد و تعامل به کار می‌روند. با این حال، اطلاعات کمتری دربارهٔ تأثیر آموزش مبتنی بر IRS بر نگرش‌های کلی دانشجویان نسبت به کلاس و چگونگی تبیین پذیرش IRS توسط دانشجویان از منظر پذیرش فناوری وجود دارد. این پژوهش بررسی کرد که آیا تغییرات نگرش دانشجویان دانشگاهی EFL نسبت به کلاس، بین یک کلاس دست‌نخورده با آموزش مبتنی بر IRS و یک کلاس دست‌نخورده با آموزش سنتی تفاوت دارد یا خیر و همچنین بررسی کرد که آیا سودمندی ادراک‌شده، سهولت استفاده ادراک‌شده و تجربهٔ پیشین فناوری، نگرش دانشجویان نسبت به IRS را پیش‌بینی می‌کند یا نه. این مطالعه با طرح شبه‌آزمایشی پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل و با مشارکت ۱۰۲ دانشجوی کارشناسی در یک دانشگاه چینی انجام شد. یک کلاس دست‌نخورده آموزش مبتنی بر IRS را از طریق پلتفرم Unipus دریافت کرد (n = 51)، در حالی که کلاس دیگر آموزش سنتی بدون ادغام IRS را دریافت نمود (n = 51). نگرش دانشجویان در هشت بُعد سنجیده شد: فضای یادگیری، مشارکت، توجه، اعتماد به نفس، تعامل با معلم، تعامل با همتایان، حمایت یادگیری و پیشرفت/رضایت از یادگیری. تحلیل واریانس آمیخته (Mixed-design ANOVA) اثرات معنادار تعامل گروه × زمان را در تمامی ابعاد نشان داد که بیانگر بهبود بیشتر نگرش در گروه مبتنی بر IRS بود. مقایسه‌های پس‌آزمون نیز نگرش‌های به‌مراتب مثبت‌تر در گروه مبتنی بر IRS را با اندازه اثر متوسط تا بزرگ نشان داد. تحلیل رگرسیون نشان داد که سودمندی ادراک‌شده و سهولت استفاده ادراک‌شده به طور معناداری نگرش نسبت به IRS را پیش‌بینی می‌کنند، در حالی که تجربهٔ پیشین فناوری چنین تأثیری نداشت. مدل ۴۰/۲٪ از واریانس را تبیین کرد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که آموزش مبتنی بر IRS می‌تواند حمایت آموزشی بیشتری برای بهبود نگرش‌های دانشجویان EFL نسبت به کلاس، در صورت ادغام معنادار در طراحی درس، فراهم آورد.

Introduction This study investigates the effect of project-based learning (PjBL), integrated with the Technology Acceptance Model (TAM), on university students' self-regulated learning (SRL), with particular attention to the mediating roles of perceived usefulness (PU) and perceived ease of use (PEOU). Methods A quantitative explanatory design was employed using covariance-based structural equation modeling (CB-SEM). Data were collected from 250 undergraduate students enrolled in an educational technology programme using a validated questionnaire measuring PjBL implementation, PU, PEOU, and SRL. Results The findings showed that PjBL had a significant direct effect on SRL ( β = 0.41, p < 0.001). PjBL also demonstrated significant indirect effects on SRL through PU ( β = 0.19) and PEOU ( β = 0.15), with a combined indirect effect of β = 0.34, accounting for 45.3% of the total effect ( β = 0.75). Since the direct effect remained significant after both mediators were included, the results indicate complementary partial mediation rather than full mediation. Discussion and Conclusion The findings suggest that technology acceptance constitutes a substantial, but not exclusive, mechanism through which technology-supported PjBL enhances students' self-regulated learning, particularly in goal setting, self-monitoring, time management, motivation, and reflective learning. The study extends the application of TAM beyond technology adoption by demonstrating its explanatory role in understanding the development of SRL in higher education.

مقدمه: این مطالعه به بررسی تأثیر یادگیری مبتنی بر پروژه (PjBL) که با مدل پذیرش فناوری (TAM) تلفیق شده است، بر یادگیری خودتنظیمی (SRL) دانشجویان دانشگاه می‌پردازد و به طور ویژه نقش‌های میانجی‌گری ادراک سودمندی (PU) و ادراک سهولت استفاده (PEOU) را مورد توجه قرار می‌دهد. روش‌ها: از طرح کمی تبیینی با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری مبتنی بر کوواریانس (CB-SEM) استفاده شد. داده‌ها از ۲۵۰ دانشجوی کارشناسی رشته فناوری آموزشی با استفاده از پرسشنامه‌ای معتبر که میزان اجرای PjBL، PU، PEOU و SRL را اندازه‌گیری می‌کرد، جمع‌آوری شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که PjBL تأثیر مستقیم معناداری بر SRL دارد (β = 0.41, p < 0.001). همچنین، PjBL تأثیرات غیرمستقیم معناداری بر SRL از طریق PU (β = 0.19) و PEOU (β = 0.15) نشان داد و اثر غیرمستقیم ترکیبی برابر با β = 0.34 بود که ۴۵.۳٪ از کل اثر (β = 0.75) را تشکیل می‌دهد. از آنجا که اثر مستقیم پس از وارد کردن هر دو میانجی همچنان معنادار باقی ماند، نتایج حاکی از میانجی‌گری جزئی مکمل و نه میانجی‌گری کامل است. بحث و نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان می‌دهد که پذیرش فناوری سازوکاری اساسی اما نه انحصاری است که از طریق آن یادگیری مبتنی بر پروژه با پشتیبانی فناوری، یادگیری خودتنظیمی دانشجویان را به ویژه در زمینه هدف‌گذاری، خودنظارتی، مدیریت زمان، انگیزش و یادگیری تأملی ارتقا می‌دهد. این مطالعه کاربرد مدل پذیرش فناوری را فراتر از پذیرش فناوری گسترش داده و نقش تبیینی آن را در فهم توسعه یادگیری خودتنظیمی در آموزش عالی نشان می‌دهد.