School heads’ leadership practices, such as how they set direction, support instruction, and build trust, are consistently linked to teachers’ work satisfaction, which in turn shapes motivation, commitment, and retention. The main objective of this study was to determine the School Heads’ Instructional Leadership Practices and Teachers’ Work Satisfaction in selected districts of the Division of Bukidnon during the School Year 2026–2027. Specifically, this aimed to find out the level of respondents’ perception of school heads’ instructional leadership practices; ascertain the level of work satisfaction in terms of the motivator factor; and determine whether a relationship exists between school heads’ instructional leadership practices and teachers’ work satisfaction in terms of the hygiene factor and as well as motivator factor. The study used a descriptive-correlational design and included two hundred five (205) Key Stage 2 teachers selected through universal sampling. Data were collected using a researcher-made questionnaire and analyzed using weighted mean, Pearson correlation, and multiple regression. Findings showed that instructional leadership was highly practiced, especially in aligning the school vision. Teachers also reported high job satisfaction in both hygiene and motivator factors. Instructional leadership was positively related to teachers’ work satisfaction. It also significantly predicted work satisfaction, with school vision alignment being the strongest predictor. It is concluded that instructional leadership is most effective when school heads ensure that the school’s mission and academic goals are perfectly aligned with the school-wide program and the current DepEd curriculum standards. School heads should improve teamwork, teaching, resource use, staff training, recognition, and the school environment.
Our study examines the mechanisms of retention for non-mechanized and unpaid teachers (NU/NP) in public schools or institutions under the Protestant conventionized system, not as an act of volunteerism, but as a dialectical phenomenon shaped by the tension between commitment and constraint. Based on a mixed survey conducted with NU/NP teachers, school principals, and Protestant coordinators, we showed that the permanence of these teachers cannot be explained solely by vocation, nor by the painful coexistence of these two logics. The dialectical thematic analysis of the respondents’ statements reveals pairs of opposing forces: vocation/exploitation, hope/slowness, divine service/survival. Thus, 74.8% of respondents simultaneously express a missionary attachment to the school and a feeling of experienced distributive injustice. This contradiction, far from causing a break, actually drives retention itself: the expectation, Legitimate faith, fear of losing accumulated seniority, but also the lack of job opportunities elsewhere; all prevent people from leaving. On the institutional side, managers maintain this paradox through a multi-valued discourse, mixing structural helplessness with the instrumentalization of faith. The study concludes that keeping NU/NP loyal is dialectical because it doesn’t rely on satisfaction, but on the impossibility of choosing between staying out of conviction and leaving out of dignity. It makes recommendations to the State: increase the number of schools, ensure retirement and mechanization for NU and NP; to the Church, to avoid reassuring NU and NP that their future mechanization is the State’s responsibility through religious discourse and unkept promises.
The viability of the physical education teachers in rural areas is critical in the sustainability of the quality of the rural education system and the balance of holistic development of the students. Nevertheless, such teachers still experience a high turnover intention. In addition to external policy actions, other aspects need to be looked at internally on the psychological processes that lead to their readiness to stay in the job. The research follows the Job Demands-Resources Model and Resource Conservation Theory to develop a moderated mediation model and discuss the change of sense of mission on turnover intention among the rural physical education teachers. The research is aimed at examining the mediating variable of occupational burnout and the moderating variable of social support. Methods: Four hundred and thirty six physical education teachers in the township primary and secondary schools in Henan Province, Sichuan Province, and Gansu Province were surveyed by clustering sampling method. The Chinese versions of the Vocational Calling Scale, Maslach Burnout Inventory, Perceived Social supportive Scale as well as Job leaving intention Scale were used as Research instruments. The SPSS 26.0 and the PROcess macro (Model 59) were used to analyze the data. Findings: The correlation analysis results demonstrated that there was a positive correlation between the sense of mission and social support, and a negative correlation between the sense of mission and occupational burnout and turnover intention. Sense of mission had a direct and indirect (through occupational burnout) decrease in turnover intention. Conclusion: The effects of sense of mission on burnout, and the effects of burnout on turnover intention are buffered by social support- this effect was the greatest in conditions of a low level of social support. Occupational burnout mediates the mediating role of sense of mission on the turnover intention, social support moderates the first stage (sense of mission to occupational burnout) and the second stage (occupational burnout to turnover intention) of the mediating process. The results point to a mediated moderation process and indicate that the stabilization of the rural population of physical education teachers should be done through reinforcing the sense of mission in the teachers and the creation of a strong social support network at the same time. These measures will assist in alleviating work burnout and eventually decrease the turnover probability.
پایداری معلمان تربیت بدنی در مناطق روستایی برای تداوم کیفیت نظام آموزشی روستایی و تعادل در توسعه همهجانبه دانشآموزان حیاتی است. با این حال، این معلمان همچنان قصد ترک خدمت بالایی را تجربه میکنند. علاوه بر اقدامات سیاستی بیرونی، لازم است جنبههای درونی و فرایندهای روانشناختی مؤثر بر آمادگی آنان برای ماندن در شغل نیز مورد توجه قرار گیرد. این پژوهش با پیروی از مدل منابع-تقاضاهای شغلی و نظریه حفاظت از منابع، یک مدل میانجیگری تعدیلشده را توسعه داده و نقش تغییر حس رسالت بر قصد ترک خدمت معلمان تربیت بدنی روستایی را بررسی میکند. هدف پژوهش، بررسی نقش میانجی فرسودگی شغلی و نقش تعدیلگر حمایت اجتماعی است. روشها: چهارصد و سی و شش معلم تربیت بدنی در مدارس ابتدایی و متوسطه شهرهای استانهای هنان، سیچوان و گانسو با روش نمونهگیری خوشهای مورد بررسی قرار گرفتند. نسخه چینی مقیاس فراخوان شغلی، پرسشنامه فرسودگی شغلی Maslach، مقیاس حمایت اجتماعی ادراکشده و مقیاس قصد ترک شغل به عنوان ابزار پژوهش به کار رفتند. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 26.0 و ماکروی PROcess (مدل 59) تحلیل شدند. یافتهها: نتایج تحلیل همبستگی نشان داد که بین حس رسالت و حمایت اجتماعی رابطه مثبت و بین حس رسالت با فرسودگی شغلی و قصد ترک خدمت رابطه منفی وجود دارد. حس رسالت به طور مستقیم و غیرمستقیم (از طریق فرسودگی شغلی) موجب کاهش قصد ترک خدمت میشود. نتیجهگیری: اثرات حس رسالت بر فرسودگی شغلی و اثرات فرسودگی شغلی بر قصد ترک خدمت توسط حمایت اجتماعی تعدیل میشود؛ این اثر در شرایط حمایت اجتماعی پایین بیشترین میزان را دارد. فرسودگی شغلی نقش میانجی بین حس رسالت و قصد ترک خدمت را ایفا میکند، حمایت اجتماعی مرحله اول (حس رسالت تا فرسودگی شغلی) و مرحله دوم (فرسودگی شغلی تا قصد ترک خدمت) فرایند میانجیگری را تعدیل میکند. نتایج به یک فرایند تعدیلشده میانجیگری اشاره دارد و نشان میدهد که تثبیت جمعیت معلمان تربیت بدنی روستایی باید از طریق تقویت حس رسالت در معلمان و ایجاد شبکه حمایت اجتماعی قوی به طور همزمان انجام شود. این اقدامات به کاهش فرسودگی شغلی و در نهایت کاهش احتمال ترک خدمت کمک خواهد کرد.
This qualitative phenomenological study explored the motivations and challenges of Filipino science teachers in selected schools in the Central Region of Thailand. It sought to understand the factors driving their decision to teach abroad and the obstacles encountered in their professional journey. Using Colaizzi’s descriptive phenomenological method and MAXQDA24 for data analysis, interviews with eight participants revealed five key themes: (1) Personal Motivation and Commitment, including financial stability, professional growth, and cultural pride; (2) Teaching Environment and Support, emphasizing resources, training, and teacher-student relationships; (3) Cultural and Language Adaptation, focusing on linguistic barriers and cultural immersion; (4) Working Environment and Support Systems, including recognition and collaboration; and (5) Teaching and Cultural Challenges, such as limited academic freedom and classroom management. Despite these challenges, participants showed resilience, using creative strategies to succeed in a foreign educational system. The findings highlight the importance of institutional support and cultural adaptation in cross-cultural teaching, providing insights for policymakers and administrators to enhance teacher retention and professional development. This study contributes to understanding the dynamics of international teaching and offers actionable recommendations to support Filipino science teachers in Thailand and similar contexts.
این مطالعه کیفی پدیدارشناختی به بررسی انگیزهها و چالشهای معلمان علوم فیلیپینی در مدارس منتخب منطقه مرکزی تایلند پرداخت. هدف پژوهش، درک عوامل مؤثر بر تصمیم آنان برای تدریس در خارج از کشور و موانعی بود که در مسیر حرفهای خود با آن مواجه شدهاند. با بهرهگیری از روش پدیدارشناسی توصیفی Colaizzi و نرمافزار MAXQDA24 برای تحلیل دادهها، مصاحبه با هشت شرکتکننده پنج مضمون کلیدی را آشکار ساخت: (۱) انگیزه و تعهد شخصی، شامل ثبات مالی، رشد حرفهای و افتخار فرهنگی؛ (۲) محیط تدریس و حمایت، با تأکید بر منابع، آموزش و روابط معلم-دانشآموز؛ (۳) سازگاری فرهنگی و زبانی، با تمرکز بر موانع زبانی و غوطهوری فرهنگی؛ (۴) محیط کاری و نظامهای حمایتی، شامل شناسایی و همکاری؛ و (۵) چالشهای تدریس و فرهنگی، مانند آزادی علمی محدود و مدیریت کلاس. با وجود این چالشها، شرکتکنندگان تابآوری نشان دادند و با بهرهگیری از راهبردهای خلاقانه در نظام آموزشی بیگانه موفق شدند. یافتهها بر اهمیت حمایت نهادی و سازگاری فرهنگی در تدریس بینفرهنگی تأکید میکند و بینشهایی برای سیاستگذاران و مدیران به منظور ارتقای ماندگاری معلمان و توسعه حرفهای ارائه میدهد. این پژوهش به فهم پویاییهای تدریس بینالمللی کمک میکند و توصیههای عملی برای حمایت از معلمان علوم فیلیپینی در تایلند و زمینههای مشابه ارائه میدهد.
Drawing on interviews with mid- and later-career teachers from primary and secondary schools in one region of England, this small-scale study examined why participants had chosen to stay. They described how their moral purpose and agency helped them manage multiple challenges over time, and how these had contributed to their sense of professional identity and decisions to stay. The study supports existing research identifying professional identity as a key element of teachers' professionalism, and finds that the strength and stability of identity fluctuates as teachers navigate changes in their lives, classrooms, school cultures, and social and policy contexts. These fluctuations and their consequences were associated with teachers’ capacity to manage the dynamic interplay of these influences over time. Moral purpose and values-informed agency were important resources that enabled teachers to retain, reclaim, or reconceive their professional identities over time.
این مطالعهی کوچکمقیاس با بهرهگیری از مصاحبه با معلمان میاندوره و باسابقه مدارس ابتدایی و متوسطه در یک منطقه از انگلستان، به بررسی دلایل ماندگاری شرکتکنندگان پرداخت. آنها شرح دادند که چگونه هدف اخلاقی و عاملیتشان به آنها در مدیریت چالشهای متعدد در طول زمان کمک کرده است و این عوامل چگونه به شکلگیری هویت حرفهای و تصمیم آنها برای ماندن انجامیده است. این پژوهش از یافتههای پیشین که هویت حرفهای را بهعنوان یکی از عناصر کلیدی حرفهایگری معلمان شناسایی میکند، حمایت میکند و نشان میدهد که قدرت و پایداری هویت حرفهای در جریان تغییرات زندگی، کلاس درس، فرهنگ مدرسه و زمینههای اجتماعی و سیاستی دچار نوسان میشود. این نوسانات و پیامدهای آنها با ظرفیت معلمان برای مدیریت تعامل پویای این تأثیرات در طول زمان مرتبط بود. هدف اخلاقی و عاملیت مبتنی بر ارزشها منابع مهمی بودند که به معلمان امکان میداد تا هویت حرفهای خود را در طول زمان حفظ، بازیابی یا بازتعریف کنند.
Teacher attrition remains a persistent challenge, particularly among early-career educators, with language teachers facing distinct systemic barriers such as job insecurity, undervaluation, and emotional labour. While existing studies predominantly focus on in-service teachers, pre-service teacher attrition remains underexplored, limiting the development of effective interventions to support student-teachers. This study addresses this gap by examining the case of a pre-service teacher from China, who was enroled in a Teaching English to Speakers of Other Languages programme at a Malaysian university and later left teacher education for business studies. Adopting a longitudinal qualitative approach, we thematically and temporally analysed 13 semi-structured interviews conducted over nearly two years. The findings reveal that the participant’s departure was driven by a mismatch between teaching realities and initial aspirations, psychological strain and burnout, inadequate skill development and support, concerns over the recognition and transferability of the degree, and the relocation of career identity. These factors were contextualised through the interplay of human, social, structural, and psychological capital constraints, alongside relational, comparative, and agentic capital influences, manifesting through contradictory, socialising, dislocating, and evolutionary routines in careership. The study has significant implications for teacher education programmes and the broader educational community in fostering teacher retention and promoting a more sustainable teaching profession.
ترک شغل معلمی همچنان یک چالش پایدار است، بهویژه در میان معلمان اوایل دوران حرفهای، و معلمان زبان با موانع نظاممند خاصی مانند ناامنی شغلی، کمارزشی و کار عاطفی مواجه هستند. در حالی که پژوهشهای موجود عمدتاً بر معلمان شاغل تمرکز دارند، ترک شغل معلمان پیشخدمت کمتر مورد بررسی قرار گرفته است که این امر توسعه مداخلات مؤثر برای حمایت از دانشجویان معلم را محدود میکند. این مطالعه به این خلأ میپردازد و مورد یک معلم پیشخدمت از چین را بررسی میکند که در برنامه آموزش زبان انگلیسی به سخنگویان زبانهای دیگر (TESOL) در یک دانشگاه مالزی ثبتنام کرده بود و بعدها آموزش معلمی را به نفع مطالعات کسبوکار ترک کرد. با اتخاذ رویکرد کیفی طولی، سیزده مصاحبه نیمهساختاریافته که طی تقریباً دو سال انجام شده بود، بهصورت موضوعی و زمانی تحلیل شد. یافتهها نشان میدهد که ترک آموزش معلمی توسط شرکتکننده ناشی از عدم تطابق میان واقعیتهای تدریس و آرمانهای اولیه، فشار روانی و فرسودگی شغلی، توسعه ناکافی مهارت و حمایت، نگرانی درباره اعتبار و قابلیت انتقال مدرک، و جابهجایی هویت شغلی بوده است. این عوامل از طریق تعامل محدودیتهای سرمایه انسانی، اجتماعی، ساختاری و روانشناختی، در کنار تأثیرات سرمایه رابطهای، مقایسهای و عاملیت، و بروز آنها در روالهای متناقض، اجتماعیکننده، جابهجاکننده و تکاملی در مسیر شغلی، زمینهمند شدهاند. این مطالعه پیامدهای مهمی برای برنامههای آموزش معلمی و جامعه آموزشی گستردهتر در جهت تقویت نگهداشت معلمان و ترویج حرفهای پایدارتر برای تدریس دارد.
This narrative case study features the early career experiences and outcomes of eight former pre-service teachers in the North Carolina Teaching Fellows program (NCTFP). The NCTFP is a teacher recruitment program that provides forgivable loans and professional development in exchange for participants’ commitment to teach in high-needs subjects upon graduation. Study participants joined the NCTFP in 2018-19 as postsecondary students in secondary STEM education. Interview and written data were collected in 2019 to understand how and why students chose to participate in the NCTFP and their educational and career goals. Follow up interviews were conducted in 2024 to understand how participants’ educational and career interests and plans remained consistent or deviated over time, especially in the context of NCTFP forgivable loans and service commitments. Three major themes illustrate the ways that educational structures, actual teaching experiences, and the loans themselves shaped participants’ lives, and their plans for the future.
این مطالعه موردی روایی به بررسی تجارب و پیامدهای شغلی اولیه هشت معلم پیشخدمت سابق در برنامه همکاران تدریس کارولینای شمالی (NCTFP) میپردازد. NCTFP یک برنامه جذب معلم است که وامهای قابلبخشش و توسعه حرفهای را در ازای تعهد شرکتکنندگان به تدریس در دروس با نیاز بالا پس از فارغالتحصیلی ارائه میدهد. شرکتکنندگان در مطالعه در سال ۲۰۱۸-۱۹ به عنوان دانشجویان آموزش متوسطه STEM به NCTFP پیوستند. دادههای مصاحبه و نوشتاری در سال ۲۰۱۹ جمعآوری شد تا مشخص شود دانشجویان چگونه و چرا تصمیم به شرکت در NCTFP گرفتند و اهداف آموزشی و شغلی آنان چه بوده است. مصاحبههای پیگیری در سال ۲۰۲۴ انجام شد تا مشخص شود علایق و برنامههای آموزشی و شغلی شرکتکنندگان تا چه اندازه در طول زمان ثابت مانده یا تغییر کرده است، بهویژه در زمینه وامهای قابلبخشش NCTFP و تعهدات خدمتی. سه مضمون اصلی، چگونگی تأثیر ساختارهای آموزشی، تجارب واقعی تدریس و خود وامها بر زندگی شرکتکنندگان و برنامههای آینده آنان را نشان میدهد.
Teacher self-efficacy influences instructional quality, classroom management, and student outcomes, and has direct implications for school psychologists who design and deliver teacher support systems. This study examined whether hours of professional development (PD) in classroom and behavior management and years of teaching experience predict overall teacher self-efficacy and its three domains: student engagement, instructional strategies, and classroom management. Participants were 194 K–12 teachers from urban, suburban, and rural districts in the Midwest, United States of America. Self-efficacy was measured using the Teachers’ Sense of Efficacy Scale. Hierarchical regression analyses showed that PD hours did not significantly predict any self-efficacy domain whereas years of teaching experience predicted overall self-efficacy, as well as instructional strategies and classroom management efficacy. These findings suggest that the quantity of PD alone may not be sufficient to strengthen efficacy beliefs. For school psychologists, the results highlight the importance of designing PD that is ongoing, collaborative, and targeted to specific skill areas. Recommendations for tailoring PD to different career stages and for integrating self-efficacy support into teacher retention strategies are discussed.
خودکارآمدی معلمان بر کیفیت تدریس، مدیریت کلاس درس و پیامدهای دانشآموزان تأثیر میگذارد و پیامدهای مستقیمی برای روانشناسان مدرسه که نظامهای حمایتی معلمان را طراحی و اجرا میکنند، دارد. این مطالعه بررسی کرد که آیا ساعات توسعه حرفهای (PD) در مدیریت کلاس و رفتار و سالهای تجربه تدریس، خودکارآمدی کلی معلمان و سه حوزه آن یعنی درگیری دانشآموز، راهبردهای تدریس و مدیریت کلاس را پیشبینی میکند یا خیر. شرکتکنندگان شامل ۱۹۴ معلم K–12 از مناطق شهری، حومه و روستایی در ایالتهای غرب میانه ایالات متحده آمریکا بودند. خودکارآمدی با استفاده از مقیاس Teachers’ Sense of Efficacy Scale اندازهگیری شد. تحلیلهای رگرسیون سلسلهمراتبی نشان داد که ساعات PD هیچیک از حوزههای خودکارآمدی را به طور معناداری پیشبینی نکرد، در حالی که سالهای تجربه تدریس، خودکارآمدی کلی و همچنین خودکارآمدی در راهبردهای تدریس و مدیریت کلاس را پیشبینی کرد. این یافتهها نشان میدهد که صرفاً میزان PD ممکن است برای تقویت باورهای خودکارآمدی کافی نباشد. برای روانشناسان مدرسه، نتایج بر اهمیت طراحی PD مستمر، مشارکتی و هدفمند بر حوزههای مهارتی خاص تأکید دارد. توصیههایی برای تطبیق PD با مراحل مختلف شغلی و ادغام حمایت از خودکارآمدی در راهبردهای نگهداشت معلمان مورد بحث قرار گرفته است.
Teacher Professional Identity is critical for rural teacher recruitment and retention, but effective pathways for its construction remain limited. This study examines whether and how a holistically designed English pedagogy course, integrating theoretical learning and micro-teaching practices with guided reflective discourses, shapes the professional identities of rural pre-service teachers. A longitudinal study spanning one academic year was conducted with three rural pre-service teachers enrolled in the Excellent Teacher Program at a normal university in western China. Data were collected through semi-structured interviews and reflective journals. Drawing on Varghese et al.'s identity-in-practice and identity-in-discourse as a conceptual lens, and Wenger's three modes of belonging as explanatory tools, our dual-layered framework reveals two key transformations. First, the course significantly transformed participants' initially underdeveloped Teacher Professional Identity (self-doubt, narrow grammar and vocabulary focus) into a broader, more confident and committed identity. Two patterns of change were identified: broadening of pedagogical vision from discrete skills to holistic design, and affective repositioning from fear and doubt to confidence and clarity. Second, the course functioned as a discourse-rich community of practice wherein three mechanisms operated to facilitate identity (re)formation: engagement through micro-teaching and peer collaboration, imagination through exposure to contemporary theories, and alignment through guided reflections linking practice to professional standards. The study demonstrates that a campus-based, holistically designed pedagogy course can serve as an effective pathway for the professional identity construction of rural pre-service teachers, particularly in contexts where quality field placements are not feasible. It also highlights the need to integrate such on-campus training with authentic rural experiences (e.g., short-term placements) to translate identity gains into sustained commitment to rural teaching. These findings offer insights for teacher education policy and practice, with implications for addressing global challenges in rural teacher retention.
هویت حرفهای معلم برای جذب و نگهداشت معلمان روستایی اهمیت حیاتی دارد، اما مسیرهای مؤثر برای ساخت آن همچنان محدود است. این پژوهش بررسی میکند که آیا و چگونه یک دوره آموزش زبان انگلیسی با طراحی کلنگر، که یادگیری نظری و تمرینهای تدریس خرد را با گفتمانهای بازتابی هدایتشده ادغام میکند، هویت حرفهای معلمان پیشخدمت روستایی را شکل میدهد. یک مطالعه طولی به مدت یک سال تحصیلی با سه معلم پیشخدمت روستایی که در برنامه معلم ممتاز در یک دانشگاه تربیت معلم در غرب چین ثبتنام کرده بودند، انجام شد. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته و ژورنالهای بازتابی گردآوری شد. با بهرهگیری از چارچوب مفهومی هویت در عمل و هویت در گفتمان Varghese و همچنین سه شیوه تعلق Wenger به عنوان ابزارهای تبیینی، چارچوب دولایه ما دو تحول کلیدی را آشکار میکند. نخست، این دوره هویت حرفهای معلمی اولیه و کمتر توسعهیافته شرکتکنندگان (شک به خود، تمرکز محدود بر دستور زبان و واژگان) را به هویتی گستردهتر، با اعتماد به نفس و تعهد بیشتر تبدیل کرد. دو الگوی تغییر شناسایی شد: گسترش چشمانداز آموزشی از مهارتهای مجزا به طراحی کلنگر و بازموضعیابی عاطفی از ترس و تردید به اعتماد به نفس و شفافیت. دوم، این دوره به عنوان یک جامعه عمل غنی از گفتمان عمل کرد که در آن سه سازوکار برای تسهیل (باز)شکلگیری هویت فعال بود: درگیری از طریق تدریس خرد و همکاری با همتایان، تخیل از طریق مواجهه با نظریههای معاصر و همسویی از طریق بازتابهای هدایتشده که عمل را به استانداردهای حرفهای پیوند میداد. این مطالعه نشان میدهد که یک دوره آموزش معلمی مبتنی بر دانشگاه با طراحی کلنگر میتواند به عنوان مسیری مؤثر برای ساخت هویت حرفهای معلمان پیشخدمت روستایی عمل کند، به ویژه در زمینههایی که امکان کارورزی میدانی با کیفیت وجود ندارد. همچنین بر ضرورت ادغام چنین آموزشهای دانشگاهی با تجارب اصیل روستایی (مانند کارورزیهای کوتاهمدت) برای تبدیل دستاوردهای هویتی به تعهد پایدار به تدریس در مناطق روستایی تأکید میکند. این یافتهها بینشهایی برای سیاستگذاری و عمل در آموزش معلم ارائه میدهد و پیامدهایی برای مواجهه با چالشهای جهانی در نگهداشت معلمان روستایی دارد.
