social studies education

Social capital represents a relational resource developed through trust, professional networks, collaboration, peer support, and knowledge exchange. In the context of Social Studies Education, social capital can support teachers in accessing information, experiences, and professional resources relevant to professional development and instructional planning. This study aims to analyze the conceptualization of teachers’ social capital, identify its dimensions in relation to teacher professionalism, and examine its relevance to Social Studies teaching practices and instructional planning. The study employs a Systematic Literature Review (SLR) approach guided by the PRISMA 2020 framework. The literature analyzed consists of scholarly publications published between 2023 and 2026 in Indonesian and English that met the established inclusion criteria. The data were analyzed through thematic synthesis based on conceptual dimensions, forms of professional relationships, and their contributions to teaching practices. The synthesis indicates that social capital facilitates teachers’ access to information, experiences, feedback, and professional support through networks and collaborative relationships. These resources can strengthen professional learning and pedagogical decision-making relevant to Social Studies instructional planning. However, empirical evidence directly linking teachers’ social capital to the quality of Social Studies instructional planning remains limited. These findings highlight the need for further research on how social capital can be translated into improvements in the quality of Social Studies instructional planning components.

Academic achievement in higher education is associated not only with individual and instructional factors but also with students' social environment. However, evidence on peer environments among Social Studies Education students in Indonesia remains limited, particularly regarding how peer interactions are experienced in academic contexts. This study examines the relationship between peer environment and academic achievement among pre-service Social Studies teachers at the Social Studies Education Study Program, Faculty of Education and Teacher Training, State Islamic University of Maulana Malik Ibrahim Malang. A sequential explanatory mixed-methods design was used. The quantitative phase involved 220 students from a population of 488 students in the 2023, 2024, and 2025 cohorts and was analyzed using PLS-SEM. The qualitative phase involved semi-structured interviews with 15 students selected purposively from the quantitative phase. The quantitative results indicated a positive and statistically significant association between peer environment and academic achievement (β = 0.145; t = 2.123; p = 0.034), although the effect size was small (f² = 0.014) and the model explained 1.5% of the variance in academic achievement (R² = 0.015). The qualitative findings identified four themes: academic behavior modeling, socio-academic support, group learning norms, and positive competitive drive. Together, the findings suggest that peer environment is a contextual factor associated with academic achievement through students' academic behaviors and interactions, rather than a dominant determinant of GPA. The study extends the application of Peer Influence Theory to pre-service Social Studies teacher education by highlighting the academic orientation and quality of peer interactions.

Low Social Studies (IPS) learning outcomes among Grade VIII.1 students at SMP Negeri 1 Bulango Utara motivated this study. In the initial observation, only 8 of 25 students (32%) reached the learning objective attainment criterion (KKTP) of 75, because instruction was dominated by lectures and individual assignments. This study aimed to improve student learning outcomes by implementing the Numbered Head Together (NHT) learning method in IPS. This classroom action research was conducted in two cycles, each consisting of two meetings and comprising the stages of planning, action, observation, and reflection. The subjects were 25 students of Grade VIII.1. Data were collected through teacher and student activity observation sheets, a multiple-choice test, and documentation, and were analyzed using descriptive quantitative analysis with a classical mastery indicator of 80%. The results showed that learning mastery increased from 32% in the pre-cycle to 60% in Cycle I and 88% in Cycle II, with class mean scores of 75.6 in Cycle I and 86.8 in Cycle II. Teacher and student activities also improved, particularly in group collaboration, willingness to express opinions, and individual responsibility. It can be concluded that the NHT method is effective in improving IPS learning outcomes and can serve as an alternative student-centered cooperative learning strategy.

Amid persistent classroom shortages in resource constrained educational system, makeshift classrooms have emerged as a widespread yet underexamined learning environment that may profoundly shape students’ academic experiences and outcomes.practical response to the shortage of classrooms. Nevertheless, there is limited knowledge concerning how these makeshift classrooms influence students’ educational experiences, especially in Social Studies. The study explored the lived experiences and academic performances of the students in learning Social Studies in the makeshift classrooms in Upper Sepaka Integrated School, Talahik Integrated School and Tapok Integrated School in Surallah North District. A phenomenological research design was used. Data were collected via in-depth interviews and analyzed using thematic analysis. The results indicated that students encountered several challenges including poor classroom conditions, instructional challenges, learning challenges and lack of involvement. Nevertheless, they showed resilience through peer collaboration, independent learning, self-regulation, and a positive mindset. Teachers also made adaptations includes interactive instruction, instructional adaptations, effective classroom management, and environmental adjustments to continue learning. However, the makeshift educational environment continued to impact on academic results with reduced engagement, interrupted learning, poor academic performance and reduced learning development. The key finding of the study is that although students and teachers can adapt to challenging learning environments, adaptation alone cannot compensate for poor classroom conditions. The findings highlight the need for better learning facilities, increased instructional support, and more responsive educational policies to provide equitable opportunities for success for students in marginalized learning spaces.

This research examines how deep learning is implemented in Social Studies (IPS) classes at SMP Negeri 28 Pontianak through a qualitative descriptive design. Data on classroom processes, student activities, and the experiences of teachers and students were gathered via observations and interviews. Analysis followed three stages: data reduction, data presentation, and drawing conclusions. The results reveal that the approach is reflected in group discussions, analysis of social problems, student presentations, utilization of the surrounding environment, and digital media. Such activities motivate students to take an active role, relate IPS topics to everyday life, and deepen their understanding of social phenomena. The study concludes that deep learning can support IPS classes that are more active, meaningful, and contextual.

این پژوهش به بررسی نحوه اجرای یادگیری عمیق در کلاس‌های مطالعات اجتماعی (IPS) در مدرسه SMP Negeri 28 Pontianak با استفاده از طرح توصیفی کیفی می‌پردازد. داده‌های مربوط به فرایندهای کلاسی، فعالیت‌های دانش‌آموزان و تجربیات معلمان و دانش‌آموزان از طریق مشاهده و مصاحبه جمع‌آوری شده‌اند. تحلیل داده‌ها در سه مرحله کاهش داده‌ها، ارائه داده‌ها و نتیجه‌گیری انجام شده است. نتایج نشان می‌دهد که این رویکرد در قالب بحث‌های گروهی، تحلیل مسائل اجتماعی، ارائه‌های دانش‌آموزی، استفاده از محیط پیرامون و رسانه‌های دیجیتال منعکس می‌شود. چنین فعالیت‌هایی دانش‌آموزان را به مشارکت فعال، ارتباط موضوعات IPS با زندگی روزمره و تعمیق درک آن‌ها از پدیده‌های اجتماعی ترغیب می‌کند. این مطالعه نتیجه می‌گیرد که یادگیری عمیق می‌تواند از کلاس‌های IPS فعال‌تر، معنادارتر و زمینه‌مندتر حمایت کند.

This study aims to determine whether the Problem-Based Learning (PBL) model assisted by Canva has an effect on the IPAS learning outcomes of fifth-grade students at SD Muhammadiyah 2 Kota Sorong. The study used a quantitative approach with a pre-experimental method and a One Group Pretest-Posttest Design. The subjects were 23 fifth-grade students. Data were collected through learning outcome tests in the form of pretests and posttests and an observation sheet of the implementation of the PBL model assisted by Canva. Data were analyzed using descriptive statistics, the Shapiro-Wilk normality test, and a Paired Sample t-test. The results showed that the mean pretest score was 45.65, while the mean posttest score was 83.48. The implementation of the five PBL stages obtained a score of 100% and was categorized as very good. The Shapiro-Wilk test showed that the pretest and posttest data were normally distributed. The Paired Sample t-test resulted in t = -15.062, df = 22, and Sig. (2-tailed) < 0.001. Because the significance value was less than 0.05, H0 was rejected and Ha was accepted. These findings indicate a significant difference between students' IPAS learning outcomes before and after the implementation of PBL assisted by Canva. The increase in learning outcomes was accompanied by active student involvement in identifying problems, discussing, completing LKPD, and presenting the results of group work.

این پژوهش با هدف تعیین تأثیر مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) با کمک نرم‌افزار Canva بر نتایج یادگیری IPAS دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان Muhammadiyah 2 شهر سورونگ انجام شده است. این مطالعه با رویکرد کمی و روش شبه‌آزمایشی و طرح یک گروهی پیش‌آزمون-پس‌آزمون انجام شد. جامعه پژوهش شامل ۲۳ دانش‌آموز پایه پنجم بود. داده‌ها از طریق آزمون‌های نتایج یادگیری به صورت پیش‌آزمون و پس‌آزمون و همچنین برگه مشاهده اجرای مدل PBL با کمک Canva گردآوری شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون نرمالیتی Shapiro-Wilk و آزمون t زوجی تحلیل شدند. نتایج نشان داد میانگین نمره پیش‌آزمون ۴۵.۶۵ و میانگین نمره پس‌آزمون ۸۳.۴۸ بود. اجرای پنج مرحله مدل PBL امتیاز ۱۰۰٪ را کسب کرد و در دسته بسیار خوب قرار گرفت. آزمون Shapiro-Wilk نشان داد که داده‌های پیش‌آزمون و پس‌آزمون دارای توزیع نرمال هستند. آزمون t زوجی با مقدار t = -15.062، درجه آزادی df = 22 و مقدار معناداری Sig. (2-tailed) < 0.001 به دست آمد. از آنجا که مقدار معناداری کمتر از ۰.۰۵ بود، فرض صفر (H0) رد و فرض مقابل (Ha) پذیرفته شد. این یافته‌ها نشان‌دهنده تفاوت معنادار بین نتایج یادگیری IPAS دانش‌آموزان پیش و پس از اجرای مدل PBL با کمک Canva است. افزایش نتایج یادگیری با مشارکت فعال دانش‌آموزان در شناسایی مسئله‌ها، بحث، تکمیل LKPD و ارائه نتایج کار گروهی همراه بود.

This study aimed to determine the effectiveness of the Learning Starts With A Question (LSQ) learning method assisted by audio-visual media on the cognitive learning outcomes of fourth-grade students in IPAS at SDN 1 Lendang Belo. The study used a quantitative approach with a pre-experimental one-group pretest-posttest design. The research was conducted from 3 to 24 August 2026 with 23 fourth-grade students selected through saturated sampling. Data were collected through observation, tests, and documentation. The instrument consisted of a 13-item multiple-choice test and an observation sheet. Data were analyzed using descriptive statistics, the Shapiro-Wilk normality test, homogeneity test, and paired-samples t-test with SPSS 21. The mean score increased from 63.20 on the pretest to 64.88 on the posttest, an increase of 1.68 points. However, the paired-samples t-test produced a significance value of 0.661 (p > 0.05), with t = -0.445 and df = 22. Thus, the increase was not statistically significant. The findings indicate that the implementation of LSQ assisted by audio-visual media produced a small descriptive increase, but did not provide sufficient statistical evidence of a significant effect on students’ cognitive learning outcomes. The method needs to be implemented gradually and consistently, with appropriate guidance and audio-visual materials suited to students’ characteristics.

این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی روش یادگیری «یادگیری با پرسش آغاز می‌شود» (Learning Starts With A Question؛ LSQ) با کمک رسانه‌های صوتی‌تصویری بر پیامدهای یادگیری شناختی دانش‌آموزان پایه چهارم در درس علوم تجربی (IPAS) در دبستان SDN 1 Lendang Belo انجام شد. این مطالعه با رویکرد کمی و با طرح پیش‌آزمایشی یک‌گروهی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون صورت گرفت. پژوهش در بازه زمانی ۳ تا ۲۴ اوت ۲۰۲۶ با حضور ۲۳ دانش‌آموز پایه چهارم که به روش نمونه‌گیری اشباع انتخاب شدند، انجام شد. داده‌ها از طریق مشاهده، آزمون و مستندسازی گردآوری گردید. ابزار پژوهش شامل یک آزمون چندگزینه‌ای ۱۳ سؤالی و یک برگه مشاهده بود. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون نرمالیتی Shapiro-Wilk، آزمون همگنی و آزمون t زوجی با نرم‌افزار SPSS 21 تحلیل شدند. میانگین نمره از 63.20 در پیش‌آزمون به 64.88 در پس‌آزمون افزایش یافت که معادل 1.68 امتیاز بود. با این حال، آزمون t زوجی مقدار معناداری 0.661 (p > 0.05) با t = -0.445 و df = 22 را نشان داد. بنابراین، این افزایش از نظر آماری معنادار نبود. یافته‌ها نشان می‌دهد اجرای روش LSQ با کمک رسانه‌های صوتی‌تصویری افزایش توصیفی اندکی ایجاد کرد، اما شواهد آماری کافی برای اثربخشی معنادار بر پیامدهای یادگیری شناختی دانش‌آموزان فراهم نکرد. اجرای تدریجی و مستمر این روش، همراه با راهنمایی مناسب و استفاده از مواد صوتی‌تصویری متناسب با ویژگی‌های دانش‌آموزان توصیه می‌شود.

This investigation primarily explores the pedagogical implications of integrating instructional artifacts manufactured via three-dimensional (3D) printing technologies within fifth-grade social studies education, specifically monitoring shifts in student motivation, subject-directed attitudes, and academic outcomes. Using a quasi-experimental approach, the study employed pre-test and post-test non-equivalent control group design. The research cohort involved 52 fifth-grade learners from a public secondary institution in Kütahya province, divided into an experimental group (N = 26) and a control group (N = 26). The instructional interventions spanned a four-week timeline (comprising 10 lesson hours) focused on the ‘Journey to the Past’ unit within the ‘Culture and Heritage’ thematic strand. Data acquisition relied on a subject-matter academic achievement test, alongside standardized metrics capturing course motivation and attitudinal orientations. Quantitative analyses were conducted via the non-parametric Mann-Whitney U technique. The diagnostic outcomes revealed that the 3D-printing supported paradigm produced a highly significant, large-scale positive shift in students’ post-test academic achievement (U = 0.00, Z = -6.19, p < .001, r = .86) and a substantial moderate-to-large expansion in course motivation (U = 143.5, Z = -3.528, p < .001, r = .49). Conversely, no statistically significant divergence was recorded regarding students’ post-test attitudes toward the course (p > .05), mirroring baseline trends. Ultimately, these findings indicate that while tangible 3D physical models serve as powerful cognitive catalysts that markedly accelerate academic mastery and motivational drive, structural attitudinal shifts require more prolonged exposure.

این پژوهش عمدتاً به بررسی پیامدهای آموزشی ادغام ابزارهای آموزشی ساخته‌شده با فناوری‌های چاپ سه‌بعدی در آموزش مطالعات اجتماعی پایه پنجم می‌پردازد و به طور خاص تغییرات در انگیزش دانش‌آموزان، نگرش‌های مرتبط با موضوع و نتایج تحصیلی را مورد پایش قرار می‌دهد. این مطالعه با رویکرد شبه‌آزمایشی و طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل غیرمعادل انجام شده است. جامعه پژوهش شامل ۵۲ دانش‌آموز پایه پنجم از یک مدرسه دولتی در استان کوتاهیا بود که به دو گروه آزمایش (N = 26) و کنترل (N = 26) تقسیم شدند. مداخلات آموزشی طی بازه زمانی چهار هفته‌ای (شامل ۱۰ ساعت درسی) و با محوریت واحد «سفر به گذشته» در بخش موضوعی «فرهنگ و میراث» اجرا گردید. جمع‌آوری داده‌ها با استفاده از آزمون پیشرفت تحصیلی موضوعی و همچنین مقیاس‌های استاندارد سنجش انگیزش درسی و نگرش انجام شد. تحلیل‌های کمی با استفاده از آزمون غیرپارامتریک Mann-Whitney U صورت گرفت. نتایج تشخیصی نشان داد که الگوی مبتنی بر چاپ سه‌بعدی موجب افزایش بسیار معنادار و گسترده‌ای در پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان در پس‌آزمون شد (U = 0.00, Z = -6.19, p < .001, r = .86) و همچنین افزایش متوسط تا زیاد در انگیزش درسی (U = 143.5, Z = -3.528, p < .001, r = .49) را به همراه داشت. در مقابل، در خصوص نگرش دانش‌آموزان نسبت به درس در پس‌آزمون تفاوت معناداری مشاهده نشد (p > .05) که با روندهای پایه‌ای مطابقت داشت. در نهایت، این یافته‌ها نشان می‌دهد که مدل‌های فیزیکی سه‌بعدی به عنوان محرک‌های شناختی مؤثر، به طور چشمگیری موجب تسریع در تسلط تحصیلی و افزایش انگیزش می‌شوند، اما تغییرات ساختاری در نگرش نیازمند مواجهه طولانی‌مدت‌تر است.

This study was motivated by the dominant use of conventional instructional media that has not been optimally utilized, causing students to be passive and limiting their thinking ability to Lower Order Thinking Skills. The low creative thinking ability of fourth-grade students at MI Nurul Falah Muncul underlies the need for innovative and engaging learning media. This study aims to determine the effect of Pop Up Book learning media on students' creative thinking ability in Social Studies (IPS). This research used a quantitative experimental approach with a quasi-experimental, non-equivalent control group design. The population consisted of 57 fourth-grade students of MI Nurul Falah Muncul, with samples taken through purposive sampling divided into Class IV-A (28 students) as the control group receiving conventional instruction and Class IV-B (29 students) as the experimental group using Pop Up Book media. Data were collected through observation, documentation, and essay tests. The results showed that the mean score of the experimental group (76.03) was slightly higher than the control group (74.75); however, the Independent Samples T-Test (Sig. 2-tailed = 0.360) and Mann-Whitney U Test (Asymp. Sig. 2-tailed = 0.349) both produced significance values above 0.05, indicating that there was no statistically significant difference in students' creative thinking ability between those taught with Pop Up Book media and those taught conventionally on the topic of social problems in the local environment.

این پژوهش با انگیزه استفاده غالب از رسانه‌های آموزشی سنتی که به طور بهینه مورد استفاده قرار نگرفته‌اند و موجب انفعال دانش‌آموزان و محدود شدن توانایی تفکر آن‌ها به مهارت‌های تفکر سطح پایین (Lower Order Thinking Skills) شده است، انجام شده‌است. پایین بودن توانایی تفکر خلاق دانش‌آموزان پایه چهارم مدرسه MI Nurul Falah Muncul، نیاز به رسانه‌های آموزشی نوآورانه و جذاب را برجسته می‌کند. هدف این پژوهش تعیین تأثیر رسانه آموزشی کتاب پاپ‌آپ بر توانایی تفکر خلاق دانش‌آموزان در درس مطالعات اجتماعی (IPS) است. این پژوهش با رویکرد آزمایشی کمی و طرح شبه‌آزمایشی با گروه کنترل غیرمعادل انجام شده‌است. جامعه آماری شامل ۵۷ دانش‌آموز پایه چهارم مدرسه MI Nurul Falah Muncul بود که نمونه‌ها به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به دو گروه تقسیم شدند: کلاس IV-A (۲۸ نفر) به عنوان گروه کنترل با آموزش سنتی و کلاس IV-B (۲۹ نفر) به عنوان گروه آزمایش با استفاده از رسانه کتاب پاپ‌آپ. داده‌ها از طریق مشاهده، مستندسازی و آزمون‌های تشریحی جمع‌آوری شد. نتایج نشان داد میانگین نمره گروه آزمایش (۷۶٫۰۳) کمی بالاتر از گروه کنترل (۷۴٫۷۵) بود؛ با این حال، آزمون T مستقل (Sig. 2-tailed = 0.360) و آزمون Mann-Whitney U (Asymp. Sig. 2-tailed = 0.349) هر دو مقادیر معناداری بالاتر از ۰٫۰۵ ارائه دادند که نشان‌دهنده عدم تفاوت معنادار آماری در توانایی تفکر خلاق دانش‌آموزان بین گروه آموزش دیده با رسانه کتاب پاپ‌آپ و گروه آموزش دیده به شیوه سنتی در موضوع مسائل اجتماعی محیط محلی است.

This study aims to analyze the bibliographic metadata characteristics of research on cancel culture in the context of Social Studies using a bibliometric approach. The research subjects include scholarly articles indexed in the Scopus database that discuss cancel culture relevant to Social Studies. The research method employed is bibliometric analysis using VOSviewer software to identify publication trends based on the aspects of Documents by Year, Documents by Subject Area, Documents by Country or Territory, and Documents by Funding Sponsor. The theories underlying this article encompass three main approaches: the theory of social construction and communication, the theory of power, and the theory of digital ethics. The findings indicate that publications on cancel culture in the context of Social Studies have increased significantly since 2020, peaking in 2024. The Social Sciences field is the most dominant discipline researching this topic, followed by Psychology as well as Business, Management, and Accounting. Geographically, research is dominated by the United States, Australia, Canada, and the Philippines. Meanwhile, research funding primarily comes from social sciences and humanities institutions, highlighting a greater focus on social and communication aspects rather than direct educational implications. This study recommends further exploration of the impact of cancel culture on Social Studies curricula, academic freedom, and digital ethics in education. Additionally, empirical research is needed to understand how students and educators respond to this phenomenon and to develop educational strategies based on digital literacy.

هدف این پژوهش، تحلیل ویژگی‌های فراداده‌های کتاب‌شناختی پژوهش‌ها درباره فرهنگ حذف در زمینه مطالعات اجتماعی با رویکرد بیبلیومتریک است. جامعه پژوهش شامل مقالات علمی نمایه‌شده در پایگاه داده Scopus است که به بحث درباره فرهنگ حذف مرتبط با مطالعات اجتماعی می‌پردازند. روش پژوهش، تحلیل بیبلیومتریک با استفاده از نرم‌افزار VOSviewer به منظور شناسایی روندهای انتشار بر اساس اسناد بر حسب سال، اسناد بر حسب حوزه موضوعی، اسناد بر حسب کشور یا قلمرو و اسناد بر حسب حامی مالی است. نظریه‌های زیربنایی این مقاله سه رویکرد اصلی را در بر می‌گیرد: نظریه ساخت اجتماعی و ارتباطات، نظریه قدرت و نظریه اخلاق دیجیتال. یافته‌ها نشان می‌دهد که انتشارات درباره فرهنگ حذف در زمینه مطالعات اجتماعی از سال ۲۰۲۰ به طور قابل توجهی افزایش یافته و در سال ۲۰۲۴ به اوج خود رسیده است. حوزه علوم اجتماعی غالب‌ترین رشته در پژوهش این موضوع است و پس از آن روان‌شناسی و همچنین مدیریت، کسب‌وکار و حسابداری قرار دارند. از نظر جغرافیایی، پژوهش‌ها عمدتاً توسط ایالات متحده آمریکا، استرالیا، کانادا و فیلیپین انجام شده است. همچنین، تأمین مالی پژوهش عمدتاً از سوی نهادهای علوم اجتماعی و علوم انسانی صورت می‌گیرد که نشان‌دهنده تمرکز بیشتر بر جنبه‌های اجتماعی و ارتباطی به جای پیامدهای مستقیم آموزشی است. این پژوهش پیشنهاد می‌کند تأثیر فرهنگ حذف بر برنامه‌های درسی مطالعات اجتماعی، آزادی علمی و اخلاق دیجیتال در آموزش بیشتر مورد بررسی قرار گیرد. همچنین، انجام پژوهش‌های تجربی برای درک واکنش دانشجویان و مدرسان به این پدیده و توسعه راهبردهای آموزشی مبتنی بر سواد دیجیتال ضروری است.

The study investigates the influence of teacher verbal and non-verbal communication competence on the academic performance of Upper Basic II Social Studies students in Karu local government area, Nasarawa state, Nigeria. The study adopted a descriptive survey research design. The target population comprised 2,130 Upper Basic II students across public junior secondary schools in Karu Local Government Area. A sample of 333 students was selected using simple random sampling techniques. Data were collected using a structured questionnaire developed by the researcher, which was validated by experts in Social Studies Education and Educational Measurement and Evaluation. Reliability analysis yielded a Cronbach’s Alpha of 0.87, indicating high reliability of the instrument. Data collected were analyzed using descriptive statistics, Mean and Standard Deviation were used to answer research questions and one-sample t-test were used to test hypotheses at a 0.05 level of significance. Findings revealed that: teachers’ verbal communication skills have a significant positive influence on students’ academic performance in Social Studies (t = 17.883, p < 0.05) and teachers’ non-verbal communication skills significantly influence students’ academic performance (t = 15.215, p < 0.05). Based on these findings, it was recommended that teachers should continuously improve both verbal and non-verbal communication strategies to foster better learning outcomes. Furthermore, school administrators and policymakers should incorporate teacher communication skill training in professional development programs to improve the quality of Social Studies education in Upper Basic II classrooms.

این پژوهش به بررسی تأثیر شایستگی ارتباط کلامی و غیرکلامی معلمان بر عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان مطالعات اجتماعی پایه دوم متوسطه اول در منطقه کارو، ایالت نصاراوا، نیجریه می‌پردازد. روش پژوهش، توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه هدف شامل ۲۱۳۰ دانش‌آموز پایه دوم متوسطه اول در مدارس متوسطه دولتی منطقه کارو بود. نمونه‌ای متشکل از ۳۳۳ دانش‌آموز با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شد. داده‌ها از طریق پرسشنامه ساختارمند توسط پژوهشگر گردآوری شد که اعتبار آن توسط متخصصان آموزش مطالعات اجتماعی و سنجش و ارزشیابی آموزشی تأیید گردید. تحلیل پایایی با استفاده از آلفای کرونباخ برابر با ۰.۸۷ به دست آمد که نشان‌دهنده پایایی بالای ابزار است. داده‌های گردآوری‌شده با استفاده از آمار توصیفی، میانگین و انحراف معیار برای پاسخ به پرسش‌های پژوهش و آزمون t تک‌نمونه‌ای برای آزمون فرضیه‌ها در سطح معناداری ۰.۰۵ تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که مهارت‌های ارتباط کلامی معلمان تأثیر مثبت معناداری بر عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان در مطالعات اجتماعی دارد (t = 17.883, p < 0.05) و مهارت‌های ارتباط غیرکلامی معلمان نیز به طور معناداری بر عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان تأثیرگذار است (t = 15.215, p < 0.05). بر اساس این یافته‌ها، توصیه می‌شود معلمان به طور مستمر راهبردهای ارتباطی کلامی و غیرکلامی خود را برای ارتقای نتایج یادگیری بهبود بخشند. همچنین، مدیران مدارس و سیاست‌گذاران باید آموزش مهارت‌های ارتباطی معلمان را در برنامه‌های توسعه حرفه‌ای بگنجانند تا کیفیت آموزش مطالعات اجتماعی در کلاس‌های پایه دوم متوسطه اول ارتقا یابد.

This study aims to examine the perspectives of fourth-grade primary school teachers regarding the instruction of democratic values within the social studies course. The research was conducted using a qualitative methodology and employed a case study design. The study group consisted of 40 primary school teachers working in the Toroslar district of Mersin during the 2024–2025 academic year. Data were collected through a Teacher Interview Form comprising seven open-ended questions and analyzed using content analysis. The findings indicate that teachers consider the teaching of democratic values to be highly important. Justice, respect, equality, and tolerance were identified as the democratic values most frequently emphasized in classroom instruction. Conversely, responsibility, respect, and tolerance were reported as the values most commonly lacking among students. Active participation, drama, storytelling, and teacher role modeling emerged as the most effective pedagogical approaches for fostering democratic values. Additionally, reading activities and storytelling were highlighted as essential tools for value acquisition. Based on these results, it is recommended that reading and storytelling activities considered effective by teachers be supported through children’s literature themed around democratic values. Furthermore, the curriculum should allocate greater emphasis to inclusive educational practices and cultural awareness activities aimed at enhancing respect for diversity and strengthening social tolerance.

هدف این پژوهش بررسی دیدگاه‌های معلمان پایه چهارم ابتدایی نسبت به آموزش ارزش‌های دموکراتیک در درس مطالعات اجتماعی است. این پژوهش با استفاده از روش کیفی و با رویکرد مطالعه موردی انجام شده است. گروه مورد مطالعه شامل ۴۰ نفر از معلمان ابتدایی شاغل در منطقه توروسلار شهر مرسین در سال تحصیلی ۲۰۲۴–۲۰۲۵ بود. داده‌ها از طریق فرم مصاحبه معلمان که شامل هفت پرسش باز بود گردآوری و با روش تحلیل محتوا مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها نشان می‌دهد که معلمان آموزش ارزش‌های دموکراتیک را بسیار مهم تلقی می‌کنند. عدالت، احترام، برابری و مدارا به عنوان ارزش‌های دموکراتیک که بیشترین تأکید را در آموزش کلاسی دارند شناسایی شدند. در مقابل، مسئولیت‌پذیری، احترام و مدارا به عنوان ارزش‌هایی که بیشترین کمبود را در میان دانش‌آموزان دارند گزارش شده‌اند. مشارکت فعال، نمایش، قصه‌گویی و الگو بودن معلم به عنوان مؤثرترین رویکردهای آموزشی در تقویت ارزش‌های دموکراتیک مطرح شده‌اند. همچنین، فعالیت‌های مطالعه و قصه‌گویی به عنوان ابزارهای اساسی برای کسب ارزش‌ها مورد تأکید قرار گرفته‌اند. بر اساس این نتایج، توصیه می‌شود فعالیت‌های مطالعه و قصه‌گویی که از نظر معلمان مؤثر تلقی می‌شوند، از طریق ادبیات کودک با محوریت ارزش‌های دموکراتیک تقویت شوند. علاوه بر این، برنامه درسی باید توجه بیشتری به شیوه‌های آموزشی فراگیر و فعالیت‌های آگاهی فرهنگی با هدف ارتقای احترام به تنوع و تقویت مدارا اجتماعی اختصاص دهد.