mathematics anxiety

Associations among schema-related vulnerability, emotional experiences, subjective cognitive complaints, and perceived mathematics understanding remain insufficiently understood among university students in Mogadishu, Somalia. This cross-sectional study examined early maladaptive schemas (EMS), mathematics anxiety (MA), psychological distress (PD), perceived cognitive processing difficulties (P-CPD), and perceived conceptual understanding in mathematics (P-CUM) among 467 undergraduates from five universities. Concurrent self-report data were analysed using PLS-SEM with 5,000 bootstrap resamples. A reduced 27-item specification excluding EMS2 and PD8 served as the primary model, supplemented by demographic adjustment and a 29-item sensitivity specification. EMS was positively associated with MA (β = 0.698), MA with PD (β = 0.726) and P-CPD (β = 0.264), and PD with P-CPD (β = 0.548); P-CPD was negatively associated with P-CUM (β = − 0.371; all p < 0.001). MA → P-CUM (β = − 0.099, p = 0.091) and PD → P-CUM (β = − 0.058, p = 0.428) were nonsignificant in the primary model. After demographic adjustment, the MA association became significant but remained small, indicating specification sensitivity. All five hypothesized indirect coefficients were significant, but they represent statistical associations under one proposed ordering. PD and P-CPD remained borderline distinct (HTMT = 0.852), and common-method covariance could not be excluded. These findings do not establish temporal mediation or distinct successive psychological processes. Reverse, reciprocal, and alternative orderings remain compatible with the design. Interpretation is restricted to the participating sample and study-specific operationalisations; longitudinal, multi-source research with independently validated measures is needed before broader conclusions can be drawn.

ارتباط میان آسیب‌پذیری مرتبط با طرحواره، تجارب هیجانی، شکایات شناختی ذهنی و درک ادراک‌شده ریاضی در میان دانشجویان دانشگاه‌های موگادیشو، سومالی، به‌طور کافی شناخته نشده است. این مطالعه مقطعی به بررسی طرحواره‌های ناسازگار اولیه (EMS)، اضطراب ریاضی (MA)، پریشانی روان‌شناختی (PD)، دشواری‌های ادراک‌شده پردازش شناختی (P-CPD) و درک مفهومی ادراک‌شده در ریاضی (P-CUM) در میان ۴۶۷ دانشجوی کارشناسی از پنج دانشگاه پرداخت. داده‌های خودگزارشی همزمان با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) و ۵٬۰۰۰ بازنمونه‌گیری بوت‌استرپ تحلیل شد. مدل اصلی شامل ۲۷ گویه و حذف EMS2 و PD8 بود و با تعدیل جمعیت‌شناختی و مدل حساسیت ۲۹ گویه‌ای تکمیل شد. EMS با MA (β = ۰٫۶۹۸)، MA با PD (β = ۰٫۷۲۶) و P-CPD (β = ۰٫۲۶۴)، و PD با P-CPD (β = ۰٫۵۴۸) ارتباط مثبت داشتند؛ P-CPD با P-CUM ارتباط منفی نشان داد (β = ‎−۰٫۳۷۱؛ همه p < ۰٫۰۰۱). مسیر MA → P-CUM (β = ‎−۰٫۰۹۹، p = ۰٫۰۹۱) و PD → P-CUM (β = ‎−۰٫۰۵۸، p = ۰٫۴۲۸) در مدل اصلی معنادار نبودند. پس از تعدیل جمعیت‌شناختی، ارتباط MA معنادار اما همچنان کوچک شد که حساسیت مدل را نشان می‌دهد. هر پنج ضریب غیرمستقیم فرض‌شده معنادار بودند، اما این‌ها صرفاً بیانگر ارتباط آماری در یک ترتیب پیشنهادی هستند. PD و P-CPD همچنان در مرز تمایز باقی ماندند (HTMT = ۰٫۸۵۲) و همبستگی روش مشترک قابل رد نبود. این یافته‌ها میانجی‌گری زمانی یا فرایندهای روان‌شناختی متوالی متمایز را اثبات نمی‌کنند. ترتیب‌های معکوس، متقابل و جایگزین با طراحی مطالعه سازگار باقی می‌مانند. تفسیر نتایج به نمونه شرکت‌کننده و عملیاتی‌سازی‌های خاص مطالعه محدود است؛ پیش از نتیجه‌گیری‌های گسترده‌تر، پژوهش‌های طولی چندمنبعی با ابزارهای مستقل و معتبر مورد نیاز است.

Mathematics anxiety and the dominance of procedural memorisation over conceptual understanding remain persistent challenges in Indonesian schools, yet little is known about how teachers themselves experience pedagogical reform. This study aims to examine how sustained engagement with the GASING (GAmpang, ASyik, dan menyenaNGkan; easy, enjoyable, and fun) method reshapes a mathematics educator’s epistemological orientation, affective stance, and professional identity. Using reflexive autoethnography, the data came mainly from the experience of one mathematics educator, documented in personal field journals, reflective memos, and classroom materials across a fourteen-week training phase and a six-month classroom implementation phase. Iterative thematic coding, member checking, and independent coding of a data subsample turned these records into four themes: mathematical alienation under transmission-centred instruction; concretization as an epistemological rupture; affective and motivational renewal, from fear-governed performance toward curiosity-governed exploration, with episodes of regression; and a shift in teacher identity from knowledge dispenser to co-learner and cultural mediator. GASING worked for this educator as an epistemological orientation and not only as a teaching technique. As a single-case account, its implications for teacher professional development are hypotheses to be tested, not standards.

اضطراب ریاضی و غلبه حفظیات رویه‌ای بر درک مفهومی همچنان چالش‌های پایداری در مدارس اندونزی هستند، اما درباره تجربه معلمان از اصلاحات آموزشی اطلاعات اندکی وجود دارد. هدف این پژوهش بررسی این است که چگونه درگیری مستمر با روش GASING (GAmpang، ASyik، و menyenaNGkan؛ آسان، لذت‌بخش و سرگرم‌کننده) جهت‌گیری معرفتی، موضع عاطفی و هویت حرفه‌ای یک معلم ریاضی را دگرگون می‌کند. با استفاده از خودقوم‌نگاری بازتابی، داده‌ها عمدتاً از تجربه یک معلم ریاضی گردآوری شده‌اند که در دفترهای میدانی شخصی، یادداشت‌های تأملی و مواد کلاسی طی یک دوره آموزش چهارده‌هفته‌ای و یک دوره اجرای کلاسی شش‌ماهه مستندسازی شده‌اند. کدگذاری موضوعی تکرارشونده، بررسی اعضا و کدگذاری مستقل یک زیرنمونه از داده‌ها این اسناد را به چهار مضمون تبدیل کرد: بیگانگی ریاضی در آموزش مبتنی بر انتقال؛ عینیت‌یابی به‌عنوان گسست معرفتی؛ نوسازی عاطفی و انگیزشی، از عملکرد مبتنی بر ترس به سوی کاوش مبتنی بر کنجکاوی، همراه با دوره‌هایی از بازگشت؛ و تغییر هویت معلم از انتقال‌دهنده دانش به هم‌آموز و میانجی فرهنگی. روش GASING برای این معلم به‌عنوان یک جهت‌گیری معرفتی و نه صرفاً یک تکنیک تدریس عمل کرد. به‌عنوان گزارشی تک‌موردی، پیامدهای آن برای توسعه حرفه‌ای معلمان فرضیه‌هایی برای آزمون هستند، نه استانداردها.

Purpose This study examines whether socioeconomic disadvantage alters the associations of mathematics anxiety and mathematics-specific self-efficacy with mathematics achievement among adolescents in Hong Kong (China) and Macao (China). The research problem is not whether anxiety, efficacy, and socioeconomic status are individually related to achievement; those relationships are already well established. The unresolved question is whether socioeconomic disadvantage functions as a boundary condition on the two psychological-achievement slopes when anxiety and self-efficacy are modeled jointly. Data and methods This quantitative, observational, cross-sectional secondary analysis uses public PISA 2022 student data for Hong Kong (China) and Macao (China). The source data contained 10,291 relevant student records; after complete-case screening, 9,760 students from 209 schools were analyzed. Mathematics achievement was represented by PV1MATH-PV10MATH, mathematics anxiety by ANXMAT, mathematics self-efficacy by MATHEFF, and socioeconomic disadvantage by reverse weighted-standardized ESCS. Models were estimated separately across all 10 plausible values with final student weights, and sampling variance was estimated with the 80 official Fay-BRR replicate weights before plausible-value pooling. Findings Anxiety was negatively associated with mathematics achievement ( B = −9.03, SE = 1.53, p < 0.001), self-efficacy was positively associated with achievement ( B = 34.82, SE = 1.62, p < 0.001), and greater socioeconomic disadvantage was associated with lower achievement ( B = −14.88, SE = 1.69, p < 0.001). Neither the anxiety-by-disadvantage interaction ( B = −1.77, SE = 1.52, p = 0.244) nor the self-efficacy-by-disadvantage interaction ( B = −0.46, SE = 1.42, p = 0.744) was statistically significant. Equal-jurisdiction weighting, inverse-probability attrition weighting, bottom-SES-quartile models, and jurisdiction-specific models produced the same substantive moderation conclusion. Contribution and practical relevance The findings show concurrent psychological and socioeconomic gradients while placing the moderation conclusion within the official PISA variance framework. Interventions should address emotional, motivational, and structural barriers in parallel rather than assuming that socioeconomic disadvantage necessarily magnifies the psychological gradients.

هدف: این مطالعه بررسی می‌کند که آیا محرومیت اجتماعی‌اقتصادی ارتباط بین اضطراب ریاضی و خودکارآمدی خاص ریاضی با پیشرفت ریاضی را در میان نوجوانان در هنگ‌کنگ (چین) و ماکائو (چین) تغییر می‌دهد یا خیر. مسئله پژوهش این نیست که آیا اضطراب، خودکارآمدی و وضعیت اجتماعی‌اقتصادی به‌طور مستقل با پیشرفت تحصیلی مرتبط هستند؛ این روابط پیش‌تر به‌خوبی اثبات شده‌اند. پرسش حل‌نشده این است که آیا محرومیت اجتماعی‌اقتصادی به‌عنوان یک شرط مرزی بر شیب‌های روان‌شناختی-پیشرفت تحصیلی زمانی که اضطراب و خودکارآمدی به‌طور مشترک مدل‌سازی می‌شوند، عمل می‌کند یا خیر. داده‌ها و روش‌ها: این تحلیل ثانویه کمی، مشاهده‌ای و مقطعی از داده‌های دانش‌آموزی عمومی PISA 2022 برای هنگ‌کنگ (چین) و ماکائو (چین) استفاده می‌کند. داده‌های منبع شامل ۱۰٬۲۹۱ رکورد دانش‌آموز مرتبط بود؛ پس از غربالگری موارد کامل، ۹٬۷۶۰ دانش‌آموز از ۲۰۹ مدرسه مورد تحلیل قرار گرفتند. پیشرفت ریاضی با PV1MATH-PV10MATH، اضطراب ریاضی با ANXMAT، خودکارآمدی ریاضی با MATHEFF و محرومیت اجتماعی‌اقتصادی با ESCS استانداردشده معکوس و وزنی نمایان شد. مدل‌ها به‌طور جداگانه برای هر ۱۰ مقدار محتمل با وزن نهایی دانش‌آموزان برآورد شدند و واریانس نمونه‌گیری با ۸۰ وزن تکراری رسمی Fay-BRR پیش از تجمیع مقادیر محتمل برآورد شد. یافته‌ها: اضطراب با پیشرفت ریاضی رابطه منفی داشت (B = −9.03, SE = 1.53, p < 0.001)، خودکارآمدی با پیشرفت رابطه مثبت داشت (B = 34.82, SE = 1.62, p < 0.001) و محرومیت اجتماعی‌اقتصادی بیشتر با پیشرفت پایین‌تر مرتبط بود (B = −14.88, SE = 1.69, p < 0.001). نه تعامل اضطراب-محرومیت (B = −1.77, SE = 1.52, p = 0.244) و نه تعامل خودکارآمدی-محرومیت (B = −0.46, SE = 1.42, p = 0.744) از نظر آماری معنادار نبودند. وزن‌دهی برابر حوزه‌های قضایی، وزن‌دهی معکوس احتمال ریزش، مدل‌های چارک پایین وضعیت اجتماعی‌اقتصادی و مدل‌های اختصاصی حوزه، همگی به همان نتیجه تعدیل‌گری منتهی شدند. مشارکت و اهمیت عملی: یافته‌ها وجود شیب‌های روان‌شناختی و اجتماعی‌اقتصادی همزمان را نشان می‌دهد و نتیجه تعدیل‌گری را در چارچوب واریانس رسمی PISA قرار می‌دهد. مداخلات باید به موانع هیجانی، انگیزشی و ساختاری به‌طور موازی بپردازند و فرض نکنند که محرومیت اجتماعی‌اقتصادی لزوماً شیب‌های روان‌شناختی را تشدید می‌کند.

This study examined the effects of gamified digital learning tools on fourth-grade students’ mathematics anxiety and attitudes toward mathematics. An embedded mixed-methods design was employed, combining a quasi-experimental pre-test–post-test control group design with a qualitative case study. The participants were 66 fourth-grade students (experimental = 33, control = 33). The intervention lasted eight weeks, during which Matific, Wordwall, and Kahoot! were integrated into mathematics instruction in complementary ways. Quantitative data were collected using the Mathematics Anxiety Scale for Elementary School Children and the Attitude Toward Mathematics Scale, while qualitative data were gathered through semi-structured focus group interviews. Quantitative data were analyzed using independent samples t-tests and ANCOVA by controlling for pre-test scores after testing assumptions, whereas qualitative data were analyzed through thematic analysis. The findings showed that gamified digital learning tools significantly reduced mathematics anxiety and improved attitudes toward mathematics. Qualitative findings supported these results, revealing that students perceived mathematics lessons as more enjoyable, motivating, supportive, and conducive to a stronger sense of achievement. These findings suggest that integrating well-structured gamified digital tools into mathematics instruction can support both cognitive engagement and affective development.

این پژوهش تأثیر ابزارهای یادگیری دیجیتال بازی‌وار را بر اضطراب ریاضی و نگرش نسبت به ریاضی دانش‌آموزان پایه چهارم ابتدایی مورد بررسی قرار داد. طرح پژوهش ترکیبی تعبیه‌شده به کار گرفته شد که شامل طرح نیمه‌آزمایشی پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل و مطالعه موردی کیفی بود. شرکت‌کنندگان شامل ۶۶ دانش‌آموز پایه چهارم (گروه آزمایش = ۳۳، گروه کنترل = ۳۳) بودند. مداخله به مدت هشت هفته ادامه داشت که طی آن ابزارهای Matific، Wordwall و Kahoot! به صورت مکمل در آموزش ریاضی ادغام شدند. داده‌های کمی با استفاده از مقیاس اضطراب ریاضی برای کودکان دبستانی و مقیاس نگرش نسبت به ریاضی جمع‌آوری شد و داده‌های کیفی از طریق مصاحبه‌های گروهی نیمه‌ساختاریافته گردآوری گردید. داده‌های کمی با استفاده از آزمون t مستقل و ANCOVA با کنترل نمرات پیش‌آزمون پس از بررسی مفروضات تحلیل شدند، در حالی که داده‌های کیفی با تحلیل تماتیک مورد بررسی قرار گرفتند. یافته‌ها نشان داد که ابزارهای یادگیری دیجیتال بازی‌وار به طور معناداری اضطراب ریاضی را کاهش داده و نگرش نسبت به ریاضی را بهبود بخشیدند. یافته‌های کیفی نیز این نتایج را تأیید کردند و نشان دادند که دانش‌آموزان درس‌های ریاضی را لذت‌بخش‌تر، انگیزشی‌تر، حمایت‌کننده‌تر و منجر به احساس موفقیت قوی‌تر ادراک کردند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که ادغام ابزارهای دیجیتال بازی‌وار ساختاریافته در آموزش ریاضی می‌تواند از درگیری شناختی و رشد عاطفی حمایت کند.