self-rated health

This survey aimed to examine the association between online social participation and attitudes toward aging among older adults within the Chinese socio‑cultural context. Stratified multi‑stage cluster sampling was adopted to obtain sample data. Multiple Linear Regression Model was employed to analyze the factors influencing older adults’ attitudes toward aging. Propensity Score Matching (PSM) was employed to estimate the Average Treatment Effect on the Treated (ATT) of online social participation on aging attitudes. (1) Among the 1,261 respondents, the mean score of attitude toward aging was 10.76 (SD = 5.55, possible range: 0‑20), with 45.0% reporting engagement in online social participation. (2) Multiple linear regression analysis revealed that online social participation, educational level, monthly income, marital status, chronic conditions, and self‑rated health were significant predictors of aging attitudes ( p < 0.01). (3) The ATT values estimated via kernel, radius and nearest neighbor methods were 1.6318, 1.5610 and 1.5549, respectively. (1) Older adults exhibit a relatively low overall level of online social participation, suggesting the necessity of further popularization and improvement. (2) Marital status, educational level, monthly income, self-rated health, and chronic conditions are significant influencing factors of aging attitudes among older adults. (3) Online social participation is significantly positively associated with older adults’ attitude toward aging.

Depression is a major public health concern in China, with growing urban-rural disparities. This study aimed to examine how adverse childhood experiences (ACEs) and other factors contribute to these disparities. Data were drawn from 7979 adults aged ≥45 years from the China Health and Retirement Longitudinal Study. Twenty-four ACEs were obtained from the 2014 wave, while individual characteristics and depressive symptoms were extracted from the 2018 wave, and the Fairlie model was used to analyze factors contributing to urban-rural disparities. Overall, 36.08% of participants reported depressive symptoms, with a higher rate in rural than in urban areas (39.7% vs. 30.3%, p < 0.001). In terms of ACEs, parental anxiety, parental strictness, and childhood adverse health conditions were risk factors in rural areas but not in urban areas, whereas adverse intra-parental relationship and childhood poor friendship were risk factors in urban areas but not significant in rural areas. Parental divorce was a protective factor in rural areas, while parental depression was a risk factor in both settings. The Fairlie model revealed that 55.65% of the urban-rural difference could be explained by self-rated health status (18.24%), Internet use (7.70%), retirement (6.32%), parental depression (6.19%), educational level (5.35%), life satisfaction (4.68%), gender (-2.56%), childhood starvation (1.68%), parental disability (1.44%), age (0.79%), childhood disease (0.63%), childhood bullying (0.60%), childhood adverse health conditions (0.55%), and marital status (-0.34%). These findings indicate that urban-rural disparities in depressive symptoms may be attributed to both individual and ACEs factors, and interventions should address both structural determinants and ACEs.

افسردگی یکی از نگرانی‌های عمده بهداشت عمومی در چین است که با افزایش نابرابری‌های شهری-روستایی همراه است. هدف این مطالعه بررسی نقش تجارب نامطلوب دوران کودکی (ACEs) و سایر عوامل در این نابرابری‌ها بود. داده‌ها از ۷۹۷۹ فرد بزرگسال با سن ≥۴۵ سال از مطالعه طولی سلامت و بازنشستگی چین استخراج شد. بیست‌وچهار تجربه نامطلوب دوران کودکی از موج ۲۰۱۴ و ویژگی‌های فردی و علائم افسردگی از موج ۲۰۱۸ به دست آمد و مدل Fairlie برای تحلیل عوامل مؤثر بر نابرابری‌های شهری-روستایی به کار رفت. به طور کلی، ۳۶/۰۸٪ از شرکت‌کنندگان علائم افسردگی را گزارش کردند که این میزان در مناطق روستایی بالاتر از مناطق شهری بود (۳۹/۷٪ در مقابل ۳۰/۳٪، p < 0.001). از نظر ACEs، اضطراب والدین، سخت‌گیری والدین و شرایط نامطلوب سلامت دوران کودکی در مناطق روستایی عوامل خطر محسوب می‌شوند اما در مناطق شهری این‌گونه نبود، در حالی که رابطه نامطلوب والدین با یکدیگر و دوستی ضعیف دوران کودکی در مناطق شهری عوامل خطر بودند اما در مناطق روستایی معنادار نبودند. طلاق والدین در مناطق روستایی عامل محافظتی بود، در حالی که افسردگی والدین در هر دو محیط عامل خطر محسوب می‌شد. مدل Fairlie نشان داد که ۵۵/۶۵٪ از تفاوت شهری-روستایی را می‌توان با وضعیت سلامت خودارزیابی‌شده (۱۸/۲۴٪)، استفاده از اینترنت (۷/۷۰٪)، بازنشستگی (۶/۳۲٪)، افسردگی والدین (۶/۱۹٪)، سطح تحصیلات (۵/۳۵٪)، رضایت از زندگی (۴/۶۸٪)، جنسیت (۲/۵۶-٪)، گرسنگی دوران کودکی (۱/۶۸٪)، ناتوانی والدین (۱/۴۴٪)، سن (۰/۷۹٪)، بیماری دوران کودکی (۰/۶۳٪)، زورگویی دوران کودکی (۰/۶۰٪)، شرایط نامطلوب سلامت دوران کودکی (۰/۵۵٪) و وضعیت تأهل (۰/۳۴-٪) تبیین کرد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که نابرابری‌های شهری-روستایی در علائم افسردگی ممکن است به هر دو عامل فردی و تجارب نامطلوب دوران کودکی نسبت داده شود و مداخلات باید هر دو عامل ساختاری و ACEs را مدنظر قرار دهند.

Introduction Effective community health promotion requires information about residents’ health-related characteristics and the interpersonal, environmental, organizational, and policy supports they perceive. The Multidimensional Assessment Scale for Social-Ecological Healthy Communities MASE-HC was designed as a multidimensional resident-reported instrument, not as a unidimensional measure or an objective community-level rating. We report its development and initial psychometric evaluation. Methods Items were generated through literature review, a two-round Delphi survey, content-validity assessment, and cognitive interviews. A purposive sample of 412 adult community residents was recruited from one community health service center in Anhui Province, China. Subsample 1 ( n = 206) was used for item analysis and exploratory factor analysis, and Subsample 2 ( n = 206) was used for confirmatory factor analysis, convergent and discriminant validity assessment, and hypothesis-based associations with self-rated health. Internal consistency was evaluated in the total sample ( n = 412). Results Data from 412 participants were analyzed. EFA identified a six-factor solution for the final 39-item MASE-HC, accounting for 61.411% of the variance. The final CFA specified six correlated first-order factors and did not evaluate a higher-order general factor. After four post-hoc within-factor residual covariances were added, the refined model showed generally acceptable fit (χ 2 /df = 1.741, RMSEA = 0.060, SRMR = 0.0649, CFI = 0.906, TLI = 0.898, and IFI = 0.907); TLI was marginally below 0.90. The Fornell–Larcker criterion was satisfied for all six factors, whereas convergent validity and internal consistency were comparatively weaker for Diet and Nutrition. Self-rated health was positively associated with five of the six subscales. Conclusion The MASE-HC showed preliminary support for a six-factor multidimensional structure in the present sample. The Diet and Nutrition subscale requires further refinement, and independent psychometric evaluation and replication in larger, more representative samples are needed before routine use or any community-level comparison.

مقدمه: ارتقای مؤثر سلامت جامعه مستلزم اطلاعاتی درباره ویژگی‌های مرتبط با سلامت ساکنان و حمایت‌های بین‌فردی، محیطی، سازمانی و سیاستی است که آن‌ها ادراک می‌کنند. مقیاس سنجش چندبعدی جوامع سالم اجتماعی-بوم‌شناختی (MASE-HC) به عنوان ابزاری چندبعدی و خودگزارش‌دهی توسط ساکنان طراحی شده است و نه به عنوان یک سنجه تک‌بعدی یا ارزیابی عینی در سطح جامعه. در این پژوهش، توسعه و ارزیابی روان‌سنجی اولیه این ابزار گزارش می‌شود. روش‌ها: گویه‌ها از طریق مرور متون، پیمایش دلفی دو مرحله‌ای، ارزیابی روایی محتوا و مصاحبه‌های شناختی تولید شدند. نمونه هدفمند شامل ۴۱۲ نفر از ساکنان بزرگسال یک مرکز خدمات سلامت جامعه در استان آن‌هویی چین بود. زیرنمونه ۱ (n = 206) برای تحلیل گویه و تحلیل عاملی اکتشافی و زیرنمونه ۲ (n = 206) برای تحلیل عاملی تأییدی، ارزیابی روایی همگرا و افتراقی و بررسی ارتباطات مبتنی بر فرضیه با سلامت خودارزیابی‌شده استفاده شد. پایایی در کل نمونه (n = 412) ارزیابی گردید. نتایج: داده‌های ۴۱۲ شرکت‌کننده تحلیل شد. تحلیل عاملی اکتشافی، راه‌حل شش‌عاملی برای نسخه نهایی ۳۹ گویه‌ای MASE-HC را شناسایی کرد که ۶۱/۴۱۱٪ واریانس را تبیین می‌کرد. تحلیل عاملی تأییدی نهایی، شش عامل همبسته مرتبه اول را مشخص کرد و عامل کلی مرتبه بالاتر را ارزیابی نکرد. پس از افزودن چهار کوواریانس باقیمانده درون‌عاملی به صورت پس‌نگر، مدل اصلاح‌شده برازش قابل قبولی نشان داد (χ2 /df = 1.741، RMSEA = 0.060، SRMR = 0.0649، CFI = 0.906، TLI = 0.898 و IFI = 0.907)؛ مقدار TLI اندکی کمتر از ۰/۹۰ بود. معیار فورنل-لارکر برای هر شش عامل احراز شد، در حالی که روایی همگرا و پایایی برای زیرمقیاس رژیم غذایی و تغذیه نسبتاً ضعیف‌تر بود. سلامت خودارزیابی‌شده با پنج زیرمقیاس از شش زیرمقیاس ارتباط مثبت داشت. نتیجه‌گیری: MASE-HC در نمونه حاضر حمایت اولیه‌ای برای ساختار شش‌عاملی چندبعدی نشان داد. زیرمقیاس رژیم غذایی و تغذیه نیازمند اصلاح بیشتر است و پیش از استفاده روتین یا هرگونه مقایسه در سطح جامعه، ارزیابی روان‌سنجی مستقل و تکرار در نمونه‌های بزرگ‌تر و نماینده‌تر ضروری است.

Objective This study aims to identify the latent profiles of secondary traumatic stress-secondary posttraumatic growth (STS-SPTG) among clinical nurses and explore factors associated with profile membership. Methods A convenience sampling method was used to recruit clinical nurses from a provincial tertiary Grade A hospital in Anhui Province between June and August 2024. Data were collected using the general information questionnaire, the Secondary Traumatic Stress Scale, the Secondary Posttraumatic Growth Inventory, the 10-item Big Five Inventory, and the Social Support Rating Scale. Latent profile analysis was performed to identify distinct STS-SPTG profiles among clinical nurses, and multinomial logistic regression analysis was used to explore factors associated with profile membership. Results A total of 496 valid questionnaires were collected. Three latent profiles of STS-SPTG were identified among clinical nurses: the low-response profile (34.3%), the high-risk profile (42.3%), and the positive-growth profile (23.4%). Self-rated health status, job satisfaction, perceived job burnout, administrative position, personality traits, and social support were associated with latent profile membership among clinical nurses ( p < 0.05). Conclusion Clinical nurses exhibited substantial heterogeneity in STS-SPTG patterns. The identified profiles and associated factors may provide preliminary evidence for early identification and stratified supportive approaches for nurses with different psychological response patterns. However, associations involving personality traits should be interpreted cautiously and require further validation in future studies.

هدف: این مطالعه با هدف شناسایی پروفایل‌های نهفته استرس ثانویه ناشی از تروما-رشد پساتروما ثانویه (STS-SPTG) در میان پرستاران بالینی و بررسی عوامل مرتبط با عضویت در پروفایل‌ها انجام شد. روش‌ها: نمونه‌گیری در دسترس برای جذب پرستاران بالینی از یک بیمارستان درجه یک سه‌گانه استانی در استان آنهویی بین ژوئن تا اوت ۲۰۲۴ به کار گرفته شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه اطلاعات عمومی، مقیاس استرس ثانویه ناشی از تروما، فهرست رشد پساتروما ثانویه، نسخه ۱۰ ماده‌ای فهرست پنج عامل بزرگ شخصیت و مقیاس ارزیابی حمایت اجتماعی جمع‌آوری گردید. تحلیل پروفایل نهفته برای شناسایی پروفایل‌های متمایز STS-SPTG در میان پرستاران بالینی انجام شد و تحلیل رگرسیون لجستیک چندوجهی برای بررسی عوامل مرتبط با عضویت در پروفایل‌ها به کار رفت. نتایج: در مجموع ۴۹۶ پرسشنامه معتبر جمع‌آوری شد. سه پروفایل نهفته STS-SPTG در میان پرستاران بالینی شناسایی گردید: پروفایل پاسخ پایین (۳۴٫۳٪)، پروفایل پرخطر (۴۲٫۳٪) و پروفایل رشد مثبت (۲۳٫۴٪). وضعیت سلامت خودارزیابی‌شده، رضایت شغلی، فرسودگی شغلی ادراک‌شده، سمت اداری، ویژگی‌های شخصیتی و حمایت اجتماعی با عضویت در پروفایل نهفته در میان پرستاران بالینی مرتبط بودند (p < 0.05). نتیجه‌گیری: پرستاران بالینی ناهمگونی قابل توجهی در الگوهای STS-SPTG نشان دادند. پروفایل‌ها و عوامل شناسایی‌شده می‌توانند شواهد مقدماتی برای شناسایی زودهنگام و رویکردهای حمایتی لایه‌بندی‌شده برای پرستاران با الگوهای مختلف پاسخ روان‌شناختی فراهم کنند. با این حال، ارتباطات مربوط به ویژگی‌های شخصیتی باید با احتیاط تفسیر شود و نیازمند اعتبارسنجی بیشتر در پژوهش‌های آینده است.

Purpose: Using data from the ninth wave of the Korean Longitudinal Survey of Women and Families (KLoWF), this study aimed to examine the relationships among subjective health status, spousal shared activities, and depression and to identify factors associated with depression among married postmenopausal women.Methods: A cross-sectional secondary analysis was performed using data from 2,317 married postmenopausal women aged 40–64 years in the ninth wave (2023) of KLoWF. SPSS/WIN 30.0 was used to calculate descriptive statistics and Pearson correlation coefficients and to conduct one-way analysis of variance and hierarchical multiple regression analyses.Results: Depression was negatively correlated with subjective health status (r=−.35, p<.001) and spousal shared activities (r=−.05, p=.017). Subjective health status and spousal shared activities were positively correlated (r=.12, p<.001). Hierarchical multiple regression identified a significant association between subjective health status and depression (β=−.31, p<.001), but no significant association between spousal shared activities and depression (β=.02, p=.257). The final model had an adjusted R2 of .14. In exploratory analyses, depression was positively associated with watching movies, performances, and sports events with a spouse (β=.08, p<.001); none of the other shared activities had a significant association with depression.Conclusion: Subjective health status had the strongest association with depression among married postmenopausal women. The findings suggest that interventions to promote mental health in this population should take subjective health status into account. Further research is needed to determine how associations with mental health outcomes vary by the specific type of spousal shared activity.

هدف: این مطالعه با استفاده از داده‌های موج نهم پیمایش طولی زنان و خانواده‌های کره‌ای (KLoWF) به بررسی روابط بین وضعیت سلامت ذهنی، فعالیت‌های مشترک با همسر و افسردگی و شناسایی عوامل مرتبط با افسردگی در زنان متأهل یائسه پرداخت. روش‌ها: یک تحلیل ثانویه مقطعی با استفاده از داده‌های ۲٬۳۱۷ زن متأهل یائسه ۴۰ تا ۶۴ ساله در موج نهم (۲۰۲۳) KLoWF انجام شد. برای محاسبه آمار توصیفی و ضرایب همبستگی پیرسون و انجام تحلیل واریانس یک‌طرفه و رگرسیون چندگانه سلسله‌مراتبی از SPSS/WIN 30.0 استفاده شد. نتایج: افسردگی با وضعیت سلامت ذهنی (r=−.35, p<.001) و فعالیت‌های مشترک با همسر (r=−.05, p=.017) همبستگی منفی داشت. وضعیت سلامت ذهنی و فعالیت‌های مشترک با همسر با یکدیگر همبستگی مثبت داشتند (r=.12, p<.001). رگرسیون چندگانه سلسله‌مراتبی ارتباط معناداری بین وضعیت سلامت ذهنی و افسردگی (β=−.31, p<.001) نشان داد، اما بین فعالیت‌های مشترک با همسر و افسردگی ارتباط معناداری مشاهده نشد (β=.02, p=.257). مدل نهایی دارای R2 تعدیل‌شده برابر با .14 بود. در تحلیل‌های اکتشافی، افسردگی با تماشای فیلم، اجراها و رویدادهای ورزشی با همسر ارتباط مثبت داشت (β=.08, p<.001)؛ هیچ‌یک از سایر فعالیت‌های مشترک ارتباط معناداری با افسردگی نداشتند. نتیجه‌گیری: وضعیت سلامت ذهنی قوی‌ترین ارتباط را با افسردگی در زنان متأهل یائسه داشت. یافته‌ها نشان می‌دهد که مداخلات برای ارتقای سلامت روان در این جمعیت باید وضعیت سلامت ذهنی را مدنظر قرار دهند. پژوهش‌های بیشتری برای تعیین نحوه تفاوت ارتباط فعالیت‌های مشترک با همسر با پیامدهای سلامت روان بر اساس نوع خاص فعالیت مورد نیاز است.