ABSTRACT The Merdeka Belajar Kampus Merdeka (MBKM) program provides learning experiences that require students to adapt, learn from experience, and develop innovative ideas. Individual differences in personality may be associated with variations in these abilities, making further investigation of personality dimensions necessary. This study aimed to analyze the role of the five Big Five personality dimensions in predicting learning agility and innovative behavior among MBKM participants. A quantitative approach with a cross-sectional correlational design was employed, involving 303 students who were currently participating in or had previously participated in MBKM activities. Participants were selected using a non-probability sampling technique. Data were collected through self-report questionnaires and analyzed using Confirmatory Factor Analysis (CFA) and multivariate regression with Mplus 8.4. The results indicated that openness to experience was the strongest positive predictor of innovative behavior (β = 0.422; p < 0.001) and learning agility (β = 0.361; p < 0.001). Conscientiousness and extraversion were also positively associated with both outcomes. In contrast, agreeableness was negatively associated with innovative behavior (β = −0.116; p = 0.016) but was not significantly associated with learning agility. Neuroticism showed no significant association with either outcome. These findings highlight the relevance of personality characteristics in understanding variations in student competencies and support the development of adaptive MBKM mentoring programs without using personality profiles as the sole basis for student selection. ABSTRAK Program Merdeka Belajar Kampus Merdeka (MBKM) memberikan pengalaman belajar yang menuntut mahasiswa mampu beradaptasi, memanfaatkan pengalaman, dan mengembangkan gagasan inovatif. Perbedaan karakteristik individu diduga berkaitan dengan variasi kemampuan tersebut, sehingga perlu dikaji melalui dimensi kepribadian. Penelitian ini bertujuan menganalisis peran lima dimensi Big Five personality dalam memprediksi learning agility dan perilaku inovatif mahasiswa peserta MBKM. Penelitian menggunakan pendekatan kuantitatif dengan desain korelasional cross-sectional yang melibatkan 303 mahasiswa yang sedang atau pernah mengikuti kegiatan MBKM. Sampel diperoleh melalui teknik non-probability sampling. Data dikumpulkan menggunakan kuesioner laporan diri dan dianalisis dengan Confirmatory Factor Analysis (CFA) serta regresi multivariat menggunakan Mplus 8.4. Hasil penelitian menunjukkan bahwa openness to experience merupakan prediktor positif terkuat bagi perilaku inovatif (β = 0,422; p < 0,001) dan learning agility (β = 0,361; p < 0,001). Conscientiousness dan extraversion juga berhubungan positif dengan kedua variabel tersebut. Sebaliknya, agreeableness berhubungan negatif dengan perilaku inovatif (β = −0,116; p = 0,016), tetapi tidak signifikan terhadap learning agility. Neuroticism tidak menunjukkan hubungan signifikan dengan kedua variabel. Temuan ini menegaskan relevansi karakteristik kepribadian dalam memahami variasi kompetensi mahasiswa, sekaligus mendukung pengembangan pendampingan MBKM yang adaptif tanpa menjadikan profil kepribadian sebagai dasar tunggal seleksi mahasiswa.
Background Simulated interviews could provide behavioral information for young-adult mental-health research, including studies of social-evaluative anxiety. Their value depends on reliable observer impressions and interpretable links to participants’ self-reports. We examined personality expression, affective communication, self-observer correspondence, and competence impressions in emerging adults. Methods Two video-interview protocols were administered to participants aged 18–23 years: an occupationally framed protocol ( n = 55 ) and a broader personality-oriented protocol ( n = 33 ); 30 participants completed both. The protocols covered parallel HEXACO-related domains but differed in both framing and question content. Participants completed HEXACO self-reports and selected one of five valence-arousal categories after each response. Four observers rated personality expression, affective communication, and competence. We distinguished focused domain-matched tests from secondary question-level tests and exploratory correlation matrices, reported 95% confidence intervals, used permutation tests, and controlled the false-discovery rate within analysis families. Results Self-reported HEXACO scores were similar across protocols except for lower Agreeableness in the broader protocol (mean difference = − 0.23 , 95% CI [ − 0.35 , − 0.12 ] , q = 0.004 ). Global valence was more positive in the broader protocol (mean difference = 0.30 , 95% CI [ 0.15 , 0.45 ] , q < 0.001 ), whereas the arousal difference was uncertain. Reliability was heterogeneous: personality and competence ICCs ranged from 0.27 to 0.65 and 0.35 to 0.64 in the occupational protocol and from 0.33 to 0.58 and 0.22 to 0.73 in the broader protocol. Question-level affect ICCs were approximately 0.00 to 0.60 and − 0.91 to 0.03, respectively. Occupational self-observer correlations for Extraversion and Agreeableness survived correction; no broader-protocol personality correlation did. Strong same-observer personality-competence associations survived correction in both protocols, but broader-protocol affect-competence associations did not. Conclusions Affective reports differed between protocols, but question content also differed, precluding a pure context effect. Observer-rating reliability and self-observer correspondence identify conditions for future mental-health studies pairing simulated interviews with validated symptom and functioning measures.
Understanding how individuals evaluate social content in affective scenes is crucial for research in emotion, social cognition, and decision-making. However, standardized image databases often lack fine-grained ratings of social dimensions beyond basic emotional content. We present a normative dataset of 296 affective scenes rated by 424 adult participants across six social-affective dimensions: social relevance, emotion sharing, action sharing, interpersonal equality, scene pleasantness, and participatory arousal. Each image was independently coded for objective features such as number of people, face visibility, and gaze direction. All rating dimensions showed excellent interrater reliability. Pleasantness ratings demonstrated strong convergent validity with established valence norms from the International Affective Picture System (IAPS), while arousal ratings differentiated between experienced and participatory arousal, suggesting that the latter captures a distinct affective component. Correlation analyses revealed that social relevance was strongly associated with scene pleasantness and a composite “engagement” factor combining emotion sharing, action sharing, and equality. Notably, the association between pleasantness and social relevance was especially pronounced in scenes depicting single individuals. Linear mixed models further indicated that extraversion showed a tentative positive association with the engagement–social relevance relationship, which did not survive correction for multiple comparisons and requires replication. Other personality traits and empathy did not significantly moderate these relationships. This open-access dataset provides a reliable, multidimensional tool for selecting affective scenes based on both emotional and social-interpersonal features. It supports improved stimulus control and design in a wide range of behavioral and neurocognitive research. By systematically mapping social meaning in static affective scenes, our study advances existing methodological resources and offers empirical insight into the structure of social-affective appraisals. All image codes, mean ratings, and analysis scripts are publicly available via the Open Science Framework.
درک نحوه ارزیابی افراد از محتوای اجتماعی در صحنههای عاطفی برای پژوهش در حوزه هیجان، شناخت اجتماعی و تصمیمگیری اهمیت اساسی دارد. با این حال، پایگاههای داده تصویری استاندارد اغلب فاقد ارزیابیهای دقیق ابعاد اجتماعی فراتر از محتوای عاطفی پایه هستند. در این پژوهش، مجموعه داده هنجاری شامل ۲۹۶ صحنه عاطفی ارائه میشود که توسط ۴۲۴ شرکتکننده بزرگسال در شش بعد اجتماعی-عاطفی ارزیابی شدهاند: ارتباط اجتماعی، اشتراک هیجان، اشتراک عمل، برابری بینفردی، خوشایندی صحنه و برانگیختگی مشارکتی. هر تصویر به طور مستقل از نظر ویژگیهای عینی مانند تعداد افراد، قابلیت مشاهده چهره و جهت نگاه کدگذاری شده است. تمامی ابعاد ارزیابی، پایایی بین ارزیاب بسیار عالی نشان دادند. ارزیابیهای خوشایندی، روایی همگرا قوی با هنجارهای ارزشگذاری تثبیتشده از سامانه بینالمللی تصاویر عاطفی (IAPS) داشتند، در حالی که ارزیابیهای برانگیختگی بین برانگیختگی تجربهشده و مشارکتی تمایز قائل شدند که نشان میدهد برانگیختگی مشارکتی مؤلفه عاطفی متمایزی را منعکس میکند. تحلیلهای همبستگی نشان داد که ارتباط اجتماعی با خوشایندی صحنه و عامل ترکیبی «درگیری» (شامل اشتراک هیجان، اشتراک عمل و برابری) ارتباط قوی دارد. به طور قابل توجهی، این ارتباط میان خوشایندی و ارتباط اجتماعی در صحنههایی که تنها یک فرد را نشان میدهند، برجستهتر بود. مدلهای خطی آمیخته همچنین نشان دادند که برونگرایی ارتباط مثبت و اولیهای با رابطه درگیری–ارتباط اجتماعی دارد که پس از اصلاح برای مقایسههای متعدد معنادار باقی نماند و نیازمند تکرار است. سایر صفات شخصیتی و همدلی به طور معناداری این روابط را تعدیل نکردند. این مجموعه داده دسترسی آزاد، ابزاری پایا و چندبعدی برای انتخاب صحنههای عاطفی بر اساس ویژگیهای هیجانی و اجتماعی-بینفردی فراهم میکند. این مجموعه از کنترل و طراحی بهتر محرکها در طیف وسیعی از پژوهشهای رفتاری و عصبشناختی حمایت میکند. با ترسیم نظاممند معنای اجتماعی در صحنههای عاطفی ایستا، مطالعه حاضر منابع روششناختی موجود را ارتقا داده و بینش تجربی درباره ساختار ارزیابیهای اجتماعی-عاطفی ارائه میدهد. تمامی کدهای تصاویر، میانگین ارزیابیها و اسکریپتهای تحلیل از طریق Open Science Framework به صورت عمومی در دسترس است.
Empirical evidence indicates that societal crises and adverse conditions can negatively impact population mental health. The Big Five personality traits – neuroticism, extraversion, openness, agreeableness, and conscientiousness –significantly influence stress responses. In this article, we examine how personality traits were associated with mental distress during and in the aftermath of the COVID-19 pandemic. Based on data from the Understanding America Study, we find that, since the pandemic began, individuals with high levels of neuroticism were more likely to experience mental distress. By contrast, the remaining personality traits exhibited weaker, inconsistent, or statistically insignificant associations with mental health trajectories. Further analyses indicate that the heightened vulnerability among individuals high in neuroticism was accompanied by elevated risk perceptions, differential adoption of protective behaviors, and less adaptive coping patterns. Taken together, these findings suggest that personality-linked differences, particularly driven by the level of neuroticism, help explain heterogeneity in mental health responses to large-scale societal stressors. Our findings point to the relevance of personality traits (particularly neuroticism) for identifying individuals who may benefit from targeted mental health support during future crises.
شواهد تجربی نشان میدهد که بحرانهای اجتماعی و شرایط نامطلوب میتوانند سلامت روان جمعیت را به طور منفی تحت تأثیر قرار دهند. پنج عامل بزرگ شخصیت – روانرنجوری، برونگرایی، گشودگی، توافقپذیری و وظیفهشناسی – تأثیر قابلتوجهی بر واکنشهای استرس دارند. در این مقاله، بررسی میشود که چگونه صفات شخصیتی با پریشانی روانی در طول و پس از همهگیری COVID-19 مرتبط بودهاند. بر اساس دادههای مطالعه Understanding America Study، یافتهها نشان میدهد که از زمان آغاز همهگیری، افرادی که سطوح بالایی از روانرنجوری داشتند، بیشتر در معرض تجربه پریشانی روانی قرار گرفتند. در مقابل، سایر صفات شخصیتی ارتباطات ضعیفتر، ناسازگار یا از نظر آماری غیرمعناداری با مسیرهای سلامت روان نشان دادند. تحلیلهای بیشتر نشان میدهد که آسیبپذیری افزایشیافته در میان افراد با روانرنجوری بالا با ادراک خطر بالاتر، اتخاذ متفاوت رفتارهای محافظتی و الگوهای مقابلهای کمتر سازگار همراه بوده است. مجموع این یافتهها حاکی از آن است که تفاوتهای مرتبط با شخصیت، بهویژه تحت تأثیر سطح روانرنجوری، به توضیح ناهمگونی در واکنشهای سلامت روان به فشارهای اجتماعی گسترده کمک میکند. یافتههای ما بر اهمیت صفات شخصیتی (بهویژه روانرنجوری) برای شناسایی افرادی که ممکن است از حمایت هدفمند سلامت روان در بحرانهای آینده بهرهمند شوند، تأکید دارد.
This study examines whether Big Five personality traits are associated with grit among Ghanaian teacher trainees, applying regularisation assisted econometric estimation within a double machine learning framework. Using survey data from 288 students at Jasikan College of Education, three complementary post lasso estimators were applied, namely ordinary least squares with CHS lasso orthogonalised variables, CHS post lasso orthogonalised variables, and PDS selected variables alongside the full regressor set, each employing lasso purely for covariate selection and orthogonalisation within an OLS framework. A cross validated predictive lasso model corroborated these estimates. Across specifications, openness and conscientiousness consistently predicted higher grit, with openness exceeding conscientiousness in effect size, while extraversion, agreeableness and neuroticism showed no significant association. These specific findings suggest that personality dimensions relevant to grit may depend on resource constrained teacher training conditions, offering targets for interventions strengthening grit among prospective educators in Ghana.
این مطالعه بررسی میکند که آیا ویژگیهای شخصیتی پنجگانه با پشتکار در میان کارآموزان معلم غنایی مرتبط هستند یا خیر، و در این راستا از برآورد اقتصادسنجی با کمک منظمسازی در چارچوب یادگیری ماشین دوگانه بهره میگیرد. با استفاده از دادههای پیمایشی ۲۸۸ دانشجو از کالج آموزش Jasikan، سه برآوردگر مکمل پسلاسو به کار گرفته شد: حداقل مربعات معمولی با متغیرهای ارتوگونالشدهی CHS لاسو، متغیرهای ارتوگونالشدهی CHS پسلاسو، و متغیرهای انتخابشدهی PDS همراه با مجموعهی کامل متغیرهای تبیینگر، که در هر یک، لاسو صرفاً برای انتخاب و ارتوگونالسازی متغیرهای همبسته در چارچوب OLS به کار رفت. یک مدل لاسو پیشبینی با اعتبارسنجی متقاطع این برآوردها را تأیید کرد. در تمامی مدلها، گشودگی و وظیفهشناسی به طور پیوسته پیشبینیکنندهی بالاتر بودن پشتکار بودند، بهطوری که گشودگی از لحاظ اندازهی اثر از وظیفهشناسی پیشی گرفت، در حالی که برونگرایی، توافقپذیری و روانرنجوری هیچ ارتباط معناداری نشان ندادند. این یافتههای خاص نشان میدهند که ابعاد شخصیتی مرتبط با پشتکار ممکن است به شرایط آموزش معلم در محیطهای با منابع محدود وابسته باشند و اهدافی را برای مداخلات تقویت پشتکار در میان معلمان آینده در غنا ارائه میکنند.
OBJECTIVE: The present study used the Pairfam longitudinal dataset to examine the effects of Big Five and Dark Triad personality traits on the probability of being single. METHOD: Generalized linear mixed models with a within-between decomposition distinguished stable individual differences (between-person component) from wave-to-wave fluctuations (within-person component). RESULTS: For the Big Five, higher between-person Openness was associated with greater odds of being single, particularly for women, while higher between-person Conscientiousness, Extraversion, and Agreeableness were each associated with lower odds, with the Extraversion effect more pronounced for men. Higher mean Neuroticism was associated with greater odds of being single for men but not for women. For the Dark Triad, higher between-person Machiavellianism was associated with lower odds of being single, while Psychopathy and Narcissistic Admiration were associated with higher odds, the latter particularly for women. Narcissistic Rivalry was a risk factor concentrated among men. Within-person fixed effects were largely non-significant, consistent with the rank-order stability of personality, but significant random slopes indicated substantial heterogeneity across individuals. CONCLUSIONS: The findings indicate that personality predicts singlehood primarily through stable dispositional channels, with selective and heterogeneous contributions from within-person dynamics.
هدف: پژوهش حاضر با استفاده از دادههای طولی Pairfam به بررسی اثرات صفات شخصیتی پنجگانه بزرگ و سهگانه تاریک بر احتمال مجرد بودن پرداخت. روش: مدلهای خطی تعمیمیافته آمیخته با تجزیه درونفردی-برونفردی، تفاوتهای پایدار فردی (مولفه برونفردی) را از نوسانات موج به موج (مولفه درونفردی) متمایز کردند. یافتهها: در مورد پنجگانه بزرگ، برونفردی بالاتر در باز بودن با احتمال بیشتر مجرد بودن همراه بود، بهویژه در زنان، در حالی که برونفردی بالاتر در وظیفهشناسی، برونگرایی و توافقپذیری هر یک با احتمال کمتر مجرد بودن همراه بود و اثر برونگرایی در مردان برجستهتر بود. میانگین بالاتر روانرنجوری با احتمال بیشتر مجرد بودن در مردان، اما نه در زنان، همراه بود. در مورد سهگانه تاریک، برونفردی بالاتر در ماکیاولیسم با احتمال کمتر مجرد بودن همراه بود، در حالی که روانپریشی و تحسین خودشیفته با احتمال بیشتر مجرد بودن مرتبط بودند و دومی بهویژه در زنان مشاهده شد. رقابت خودشیفته به عنوان یک عامل خطر عمدتاً در مردان متمرکز بود. اثرات ثابت درونفردی عمدتاً معنادار نبودند که با ثبات رتبهای شخصیت سازگار است، اما شیبهای تصادفی معنادار نشاندهنده ناهمگونی قابل توجه در میان افراد بود. نتیجهگیری: یافتهها نشان میدهد که شخصیت عمدتاً از طریق کانالهای پایدار صفتی، مجردی را پیشبینی میکند و مشارکتهای انتخابی و ناهمگونی از پویاییهای درونفردی وجود دارد.
Background The Big Five Personality (BFP) model is an established dimensional framework, whereas the Quantum-8-Personality (Q8P) model is an emerging culturally grounded framework derived from Chinese philosophical traditions. This study explored dimension-level relationships between the two frameworks. Methods Network analysis was conducted using data from 1,052 Chinese adults who completed the Quantum-8-Personality Scale (Q8PS) and Big Five Inventory-2 (BFI-2). Results The largest cross-framework connections involved Q8P Contradiction and BFP neuroticism, Q8P Extraversion and BFP extraversion, and Q8P Yanggang and BFP conscientiousness. These associations were small to moderate in magnitude. Conclusion The findings identify preliminary areas of correspondence between the Q8P and BFP dimensions but do not establish equivalence, convergent validity, or incremental validity of the Q8PS. The results should be interpreted as exploratory because the factorial validity of the Q8PS remains provisional.
زمینه: مدل شخصیت پنجعاملی (BFP) یک چارچوب ابعادی تثبیتشده است، در حالی که مدل شخصیت کوانتومی هشتگانه (Q8P) چارچوبی نوظهور و مبتنی بر فرهنگ است که از سنتهای فلسفی چینی استخراج شده است. این مطالعه به بررسی روابط در سطح ابعاد میان این دو چارچوب پرداخت. روشها: تحلیل شبکهای با استفاده از دادههای ۱۰۵۲ بزرگسال چینی که مقیاس شخصیت کوانتومی هشتگانه (Q8PS) و پرسشنامه پنجعاملی شخصیت-۲ (BFI-2) را تکمیل کردند، انجام شد. یافتهها: بیشترین ارتباطات میانچارچوبی شامل تضاد در Q8P و روانرنجوری در BFP، برونگرایی در Q8P و برونگرایی در BFP، و یانگگانگ در Q8P و وظیفهشناسی در BFP بود. این ارتباطات از نظر اندازه کوچک تا متوسط بودند. نتیجهگیری: یافتهها حوزههای اولیهای از همپوشانی میان ابعاد Q8P و BFP را شناسایی میکنند اما معادل بودن، روایی همگرا یا روایی افزایشی Q8PS را اثبات نمیکنند. نتایج باید به صورت اکتشافی تفسیر شوند، زیرا روایی عاملی Q8PS همچنان موقتی است.
Background The current research assesses whether students can achieve better academic performance through the proposed collaborative learning management system (C-LMS) developed as the primary virtual collaborative learning environment. It is intended to examine the relationship between students’ personality traits and their technological, pedagogical, and content knowledge (TPACK) proficiency and to determine their continued use of technology. Methods The current research initiated an investigation of the issue from psychological perspectives, using students’ Big Five Personality Traits (BFPT) as predictors and extending the study by grounding it in the TPACK framework. It aimed to explain the relationship between BFPT and TPACK among students regarding their continued use of technology. The research experiment was conducted using the developed proposed C-LMS integrated into the virtual collaborative learning environment. Participants completed the provided pre-module knowledge-checking test after completing the BFPT questionnaire. Then, they needed to complete a post-module knowledge-checking test, a TPACK questionnaire, and course feedback. Their course feedback indicates their intention to continue using technology. Results Based on the findings, the students’ BFPT had a significant effect on their TPACK and continued use of technology, except for extraversion, neuroticism and TCK towards TPACK. Using PLSpredict, the proposed model demonstrated substantial predictive power over the LM model, consistently achieving lower RMSE and MAE across most indicators. Engagement within the C-LMS was positively associated with students’ academic performance, suggesting that collaborative features align with higher academic outcomes Conclusions The current research demonstrated the proposed structural model, adopting the Big Five Personality Traits (BFPT) and the TPACK framework, and integrating the proposed C-LMS to improve students’ collaborativeness through a dedicated online course. Moreover, students’ understanding of the enrolled online course improves significantly when the proposed C-LMS is integrated as the primary virtual collaborative learning environment. The phenomenon explained the positive impact of the proposed C-LMS on students’ academic performance in collaboration and knowledge co-creation.
زمینه و هدف: پژوهش حاضر بررسی میکند که آیا دانشجویان میتوانند از طریق سامانه مدیریت یادگیری مشارکتی پیشنهادی (C-LMS) که به عنوان محیط اصلی یادگیری مشارکتی مجازی توسعه یافته است، عملکرد تحصیلی بهتری کسب کنند یا خیر. هدف این پژوهش بررسی رابطه بین ویژگیهای شخصیتی دانشجویان و شایستگی آنها در دانش فناورانه، آموزشی و محتوایی (TPACK) و تعیین تداوم استفاده آنها از فناوری است. روشها: این پژوهش با رویکرد روانشناختی، ویژگیهای شخصیتی پنجگانه بزرگ (BFPT) دانشجویان را به عنوان متغیر پیشبین مورد استفاده قرار داد و مطالعه را با استناد به چارچوب TPACK گسترش داد. هدف، تبیین رابطه بین BFPT و TPACK در میان دانشجویان با توجه به تداوم استفاده آنها از فناوری بود. آزمایش پژوهش با استفاده از C-LMS پیشنهادی که در محیط یادگیری مشارکتی مجازی ادغام شده بود، انجام شد. شرکتکنندگان پس از تکمیل پرسشنامه BFPT، آزمون پیشآزمون دانش را انجام دادند. سپس لازم بود آزمون پسآزمون دانش، پرسشنامه TPACK و بازخورد دوره را تکمیل کنند. بازخورد آنها از دوره، نشاندهنده قصد آنها برای تداوم استفاده از فناوری بود. یافتهها: بر اساس نتایج، ویژگیهای شخصیتی پنجگانه بزرگ دانشجویان تأثیر معناداری بر TPACK و تداوم استفاده آنها از فناوری داشت، به جز برونگرایی، روانرنجوری و TCK نسبت به TPACK. با استفاده از PLSpredict، مدل پیشنهادی قدرت پیشبینی قابل توجهی نسبت به مدل LM نشان داد و به طور مداوم RMSE و MAE کمتری را در اکثر شاخصها به دست آورد. مشارکت در C-LMS با عملکرد تحصیلی دانشجویان رابطه مثبت داشت و نشان داد که ویژگیهای مشارکتی با نتایج تحصیلی بالاتر همسو هستند. نتیجهگیری: پژوهش حاضر مدل ساختاری پیشنهادی را که ویژگیهای شخصیتی پنجگانه بزرگ (BFPT) و چارچوب TPACK را اتخاذ کرده و C-LMS پیشنهادی را برای بهبود مشارکت دانشجویان از طریق یک دوره آنلاین اختصاصی ادغام میکند، نشان داد. همچنین، درک دانشجویان از دوره آنلاین ثبتنامشده به طور معناداری زمانی که C-LMS پیشنهادی به عنوان محیط اصلی یادگیری مشارکتی مجازی ادغام میشود، بهبود مییابد. این پدیده تأثیر مثبت C-LMS پیشنهادی بر عملکرد تحصیلی دانشجویان در همکاری و همآفرینی دانش را تبیین کرد.
