Distributed leadership

The effectiveness of young football players’ athletic training is determined by the interaction of physical, technical, tactical, theoretical, integrated, and psychological components. In team sports, communicative and organizational inclinations are of particular importance as psychological prerequisites for effective interaction and the realization of leadership potential. Purpose. To identify and compare the age-related characteristics of communicative and organizational inclinations in young football players and to determine their role in the implementation of leadership functions in team activities. Materials and methods. To achieve the aim of the study, an analysis was conducted analysis of scientific and methodological literature, comparison, psychological assessment using the «Assessment of Communicative and Organizational Inclinations» by V. V. Sinyavskyi and B. O. Fedorishyn, and methods of mathematical statistics, including the Kruskal–Wallis test. The study involved three groups of football players (n=108): aged 9–10 (n=33), 13–14 (n=37), and 16–17 years (n=38) from Children and Youth Sports Schools in Kyiv.Results. Significant individual variability in the indicators was established. Communicative inclinations were found to be more developed than organizational inclinations. Their mean values were 3.00±1.58, 2.92±1.40, and 3.21±1.45 points, respectively, across the three age groups, while organizational inclinations were 2.03±1.33, 2.24±1.42, and 2.34±1.38 points. The oldest group demonstrated a higher proportion of athletes with high and very high levels of communicative inclinations, whereas a low level predominated in organizational inclinations across all age groups. No statistically significant age-related differences were found in communicative (H=0.75; p=0.69) or organizational inclinations (H=1.11; p=0.57). Conclusions. Communicative and organizational inclinations are important psychological prerequisites, but not direct indicators, of leadership function implementation. The communicative component creates prerequisites for information, motivational, mediating, and representative functions, while the organizational component contributes to planning, coordination, and responsibility-taking. The findings support the need for targeted development of these characteristics and the application of distributed leadership principles.

Leadership development is essential for Islamic educational institutions seeking to improve educational quality while preserving their religious and ethical foundations. This study aims to examine leadership development strategies, identify factors influencing their implementation, and explore the integration of Islamic ethical principles into leadership development. A systematic literature review (SLR) is designed using the PRISMA 2020 reporting framework and thematic synthesis. The review focuses on individual leadership competencies, organizational practices, and Islamic ethical orientation. The proposed analytical framework encompasses professional development, mentoring, succession planning, and distributed leadership, alongside organizational support, institutional culture, and opportunities to apply professional learning. It also examines how amanah (trustworthiness), ‘adl (justice), and syura (consultation) can connect leadership competence with ethical responsibility. The study’s intended contribution is an integrated conceptual framework for understanding leadership development in Islamic educational institutions and informing context-sensitive leadership programmes. Its practical implications concern leadership preparation, institutional policy, and professional learning. However, the strength of these conclusions will depend on the completeness and quality of the studies identified and included in the review. The study’s originality lies in bringing professional competencies, organizational conditions, and Islamic ethical principles into a common analytical framework.

توسعه رهبری برای مؤسسات آموزشی اسلامی که به دنبال ارتقای کیفیت آموزشی در عین حفظ مبانی دینی و اخلاقی خود هستند، امری ضروری است. هدف این مطالعه بررسی راهبردهای توسعه رهبری، شناسایی عوامل مؤثر بر اجرای آن‌ها و واکاوی ادغام اصول اخلاقی اسلامی در توسعه رهبری است. یک مرور نظام‌مند ادبیات (SLR) با استفاده از چارچوب گزارش‌دهی PRISMA 2020 و سنتز موضوعی طراحی شده است. این مرور بر شایستگی‌های فردی رهبری، رویه‌های سازمانی و جهت‌گیری اخلاقی اسلامی تمرکز دارد. چارچوب تحلیلی پیشنهادی شامل توسعه حرفه‌ای، مربی‌گری، برنامه‌ریزی جانشینی و رهبری توزیعی، در کنار حمایت سازمانی، فرهنگ نهادی و فرصت‌های به‌کارگیری یادگیری حرفه‌ای است. همچنین بررسی می‌کند که چگونه امانت (trustworthiness)، عدل (‘adl) و شورا (syura) می‌توانند شایستگی رهبری را با مسئولیت اخلاقی پیوند دهند. هدف این مطالعه ارائه یک چارچوب مفهومی یکپارچه برای فهم توسعه رهبری در مؤسسات آموزشی اسلامی و اطلاع‌رسانی به برنامه‌های رهبری متناسب با زمینه است. پیامدهای عملی آن به آمادگی رهبری، سیاست‌گذاری نهادی و یادگیری حرفه‌ای مربوط می‌شود. با این حال، قوت این نتایج به جامعیت و کیفیت مطالعات شناسایی و وارد شده در مرور بستگی خواهد داشت. نوآوری این مطالعه در گردآوری شایستگی‌های حرفه‌ای، شرایط سازمانی و اصول اخلاقی اسلامی در یک چارچوب تحلیلی مشترک نهفته است.

Educational leadership is increasingly recognised as a critical determinant of the quality, relevance and sustainability of education systems. The rapid development of digital technologies, changing learner expectations, increasing demands for accountability, teacher shortages, resource constraints and the emergence of artificial intelligence have expanded the responsibilities of educational leaders beyond traditional administration. This paper discusses the changing educational leadership in the digital age. The paper posits that educational leaders should not merely introduce technology into schools but should create an institutional culture where technology supports teaching, learning, and professional development. The paper notes that digital transformation cannot succeed through technology acquisition alone. Inadequate infrastructure, electricity challenges, digital inequality, limited professional development, resistance to change, weak institutional support, and insufficient leadership preparation may constrain implementation. The paper therefore advocates a context-sensitive model of educational leadership that integrates vision, instructional leadership, digital competence, distributed leadership, ethical practice, teacher development and community engagement. It was suggested that systematic preparation and continuous professional development of educational leaders, investment in digital infrastructure, stronger leadership standards, participatory governance, digital citizenship education, and context-sensitive monitoring of school leadership is important in Nigerian schools. The paper concludes that Nigeria's educational transformation requires leaders who can combine human-centred leadership with technological competence to create schools that are innovative, inclusive, collaborative and focused on meaningful learning

رهبری آموزشی به طور فزاینده‌ای به عنوان یکی از عوامل تعیین‌کننده کیفیت، ارتباط و پایداری نظام‌های آموزشی شناخته می‌شود. توسعه سریع فناوری‌های دیجیتال، تغییر انتظارات یادگیرندگان، افزایش تقاضا برای پاسخگویی، کمبود معلم، محدودیت منابع و ظهور هوش مصنوعی، مسئولیت‌های رهبران آموزشی را فراتر از مدیریت سنتی گسترش داده است. این مقاله به بررسی تحول رهبری آموزشی در عصر دیجیتال می‌پردازد. مقاله مطرح می‌کند که رهبران آموزشی نباید صرفاً فناوری را وارد مدارس کنند، بلکه باید فرهنگی نهادی ایجاد نمایند که در آن فناوری از آموزش، یادگیری و توسعه حرفه‌ای حمایت کند. مقاله تأکید می‌کند که تحول دیجیتال تنها از طریق تهیه فناوری محقق نمی‌شود. زیرساخت ناکافی، مشکلات برق، نابرابری دیجیتال، محدودیت در توسعه حرفه‌ای، مقاومت در برابر تغییر، حمایت نهادی ضعیف و آمادگی ناکافی رهبران می‌تواند اجرای این تحول را محدود کند. بنابراین، مقاله مدل حساس به زمینه‌ای از رهبری آموزشی را پیشنهاد می‌کند که چشم‌انداز، رهبری آموزشی، شایستگی دیجیتال، رهبری توزیعی، رفتار اخلاقی، توسعه معلمان و مشارکت جامعه را ادغام می‌کند. همچنین پیشنهاد شده است که آمادگی نظام‌مند و توسعه حرفه‌ای مستمر رهبران آموزشی، سرمایه‌گذاری در زیرساخت دیجیتال، استانداردهای قوی‌تر رهبری، حکمرانی مشارکتی، آموزش شهروندی دیجیتال و پایش حساس به زمینه رهبری مدارس در مدارس نیجریه اهمیت دارد. مقاله نتیجه می‌گیرد که تحول آموزشی نیجریه نیازمند رهبرانی است که بتوانند رهبری انسان‌محور را با شایستگی فناورانه ترکیب کنند تا مدارسی نوآور، فراگیر، مشارکتی و متمرکز بر یادگیری معنادار ایجاد نمایند.

School management in an era of rapid change faces increasingly complex challenges. Schools are required to deliver measurable academic performance, meet quality standards, develop teacher competencies, adaptively utilize technology, and produce graduates capable of contributing to society. However, management orientations that rely too heavily on performance indicators, administrative efficiency, accreditation, and academic achievements risk overlooking the inner human dimension, the quality of relationships, moral values, the well-being of the school community, and the social impact of education. This article aims to reconstruct value-based education management through a Sufi perspective by developing a school governance model that integrates four key dimensions: performance, values, well-being, and social impact. The study employs a qualitative-conceptual approach, drawing on a literature review of Sufi thought, spiritual leadership, education management, learning organizations, distributed leadership, educator well-being, and leadership for social justice. The study yields the "Sufi School Governance Model," a framework that establishes tazkiyat al-nafs (purification of the soul), muraqabah (spiritual vigilance), amanah (trustworthiness), ihsan (excellence/spiritual sincerity), shūrā (consultation), ‘adl (justice), tawāḍu‘ (humility), mahabbah (love/compassion), and khidmah (service) as its foundational values; performance as the professional dimension; well-being as the human dimension; and social impact as the orientation toward the common good. This model operates through a cycle of niyyah (intention) tazkiyah (purification) amanah (trust) shūrā (consultation) ihsan (excellence) khidmah (service) muḥāsabah (self-reflection) iṣlāḥ (reform), which translates into planning, organizing, leadership, human resource development, supervision, evaluation, and continuous improvement. This reconstruction positions the school principal not merely as an administrator, but as a murabbī (spiritual educator/mentor), khādim (servant-leader), and uswah (role model), while the school itself is positioned as a community for learning, character building, well-being, and social transformation. This model offers an expanded definition of school success, moving beyond mere "school performance" toward performance that is meaningful, ethical, human-centered, and socially impactful

مدیریت مدرسه در عصر تغییرات سریع با چالش‌های فزاینده و پیچیده‌ای مواجه است. مدارس ملزم به ارائه عملکرد تحصیلی قابل سنجش، رعایت استانداردهای کیفیت، توسعه شایستگی‌های معلمان، بهره‌برداری تطبیقی از فناوری و تربیت فارغ‌التحصیلانی هستند که قادر به مشارکت در جامعه باشند. با این حال، رویکردهای مدیریتی که بیش از حد بر شاخص‌های عملکرد، کارآمدی اداری، اعتباربخشی و دستاوردهای علمی تکیه دارند، در معرض نادیده گرفتن بُعد درونی انسان، کیفیت روابط، ارزش‌های اخلاقی، بهزیستی جامعه مدرسه و تأثیر اجتماعی آموزش قرار دارند. این مقاله با هدف بازسازی مدیریت آموزش مبتنی بر ارزش‌ها از منظر تصوف، به توسعه یک مدل حکمرانی مدرسه می‌پردازد که چهار بُعد کلیدی عملکرد، ارزش‌ها، بهزیستی و تأثیر اجتماعی را ادغام می‌کند. این پژوهش با رویکرد کیفی ـ مفهومی و با تکیه بر مرور ادبیات اندیشه صوفیانه، رهبری معنوی، مدیریت آموزشی، سازمان‌های یادگیرنده، رهبری توزیعی، بهزیستی معلمان و رهبری برای عدالت اجتماعی انجام شده است. نتیجه این پژوهش، «مدل حکمرانی مدرسه صوفیانه» است؛ چارچوبی که تزکیه‌النفس (پاکسازی نفس)، مراقبه (نظارت معنوی)، امانت (امانت‌داری)، احسان (برتری/اخلاص معنوی)، شورا (مشورت)، عدل (عدالت)، تواضع (فروتنی)، محبت (عشق/دلسوزی) و خدمت (خدمت‌رسانی) را به عنوان ارزش‌های بنیادین خود قرار می‌دهد؛ عملکرد را به عنوان بُعد حرفه‌ای، بهزیستی را به عنوان بُعد انسانی و تأثیر اجتماعی را به عنوان جهت‌گیری به سوی خیر عمومی تعریف می‌کند. این مدل از طریق چرخه نیت (نیت)، تزکیه (پاکسازی)، امانت (اعتماد)، شورا (مشورت)، احسان (برتری)، خدمت (خدمت‌رسانی)، محاسبه (خودارزیابی) و اصلاح (اصلاح) عمل می‌کند که به برنامه‌ریزی، سازماندهی، رهبری، توسعه منابع انسانی، نظارت، ارزیابی و بهبود مستمر ترجمه می‌شود. این بازسازی، مدیر مدرسه را نه صرفاً به عنوان یک مدیر، بلکه به عنوان مربی (مربی معنوی/راهنما)، خادم (رهبر خدمتگزار) و اسوه (الگو) معرفی می‌کند و خود مدرسه را به عنوان جامعه‌ای برای یادگیری، پرورش شخصیت، بهزیستی و تحول اجتماعی جایگاه می‌بخشد. این مدل، تعریف گسترده‌تری از موفقیت مدرسه ارائه می‌دهد و فراتر از صرفاً «عملکرد مدرسه»، به سوی عملکردی معنادار، اخلاقی، انسان‌محور و دارای تأثیر اجتماعی حرکت می‌کند.

Background—Teacher professional care in this study is defined as the integration of functional responsibility (e.g., preparation, punctuality, and completion of assigned duties) with relational and ethical responsiveness to pupils and colleagues. Although principal leadership is widely associated with teacher performance and school climate, less is known about how connected leadership processes cultivate this broader form of care across primary-school contexts. Objectives—This study examined how principals plan, enact, evaluate, and refine leadership strategies intended to strengthen teachers’ professional care. Methods—A qualitative multiple-case study was conducted from May to August 2026 in five public primary schools in Muaro Jambi, Indonesia. Ten participants—five principals and five teachers—were purposively selected. Data were generated through semi-structured interviews, non-participant observations, and school documents and analysed through a mixed deductive–inductive thematic procedure combining within-case analysis and cross-case comparison. Informant bias was mitigated by seeking concrete incident-based accounts, comparing principal and teacher perspectives, checking interview summaries with participants, and requiring major interpretations to be supported by more than one source or method. Results—Across cases, professional care was strongest where principals combined clear expectations with credible modelling, developmental supervision, psychologically safe two-way communication, continuous professional learning, and distributed participation. Evaluation functioned not merely as control but as reflective follow-up that linked observed practice to differentiated support. Conclusion—The findings suggest that leadership enables professional care through a recursive organisational process in which accountability, relational trust, professional learning, and shared responsibility reinforce one another.

زمینه—در این مطالعه، مراقبت حرفه‌ای معلمان به‌عنوان ادغام مسئولیت عملکردی (مانند آمادگی، وقت‌شناسی و انجام وظایف محوله) با پاسخگویی رابطه‌ای و اخلاقی نسبت به دانش‌آموزان و همکاران تعریف می‌شود. اگرچه رهبری مدیران به‌طور گسترده‌ای با عملکرد معلمان و جو مدرسه مرتبط دانسته می‌شود، اما دانش اندکی درباره چگونگی پرورش این شکل گسترده‌تر مراقبت از طریق فرایندهای رهبری مرتبط در زمینه‌های مدارس ابتدایی وجود دارد. اهداف—این مطالعه بررسی کرد که مدیران چگونه راهبردهای رهبری را برای تقویت مراقبت حرفه‌ای معلمان برنامه‌ریزی، اجرا، ارزیابی و اصلاح می‌کنند. روش‌ها—یک مطالعه کیفی چندموردی از ماه مه تا اوت ۲۰۲۶ در پنج مدرسه ابتدایی دولتی در موآرو جامبی اندونزی انجام شد. ده شرکت‌کننده—پنج مدیر و پنج معلم—به‌صورت هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته، مشاهده‌های غیرمشارکتی و اسناد مدرسه گردآوری و با استفاده از روش تماتیک ترکیبی قیاسی–استقرایی شامل تحلیل درون‌موردی و مقایسه بین‌موردی تحلیل شدند. سوگیری مطلعان با درخواست روایت‌های مبتنی بر رویدادهای عینی، مقایسه دیدگاه‌های مدیران و معلمان، بررسی خلاصه مصاحبه‌ها با شرکت‌کنندگان و الزام پشتیبانی تفسیرهای اصلی توسط بیش از یک منبع یا روش کاهش یافت. یافته‌ها—در میان موارد، مراقبت حرفه‌ای در جایی قوی‌تر بود که مدیران انتظارات روشن را با الگو بودن معتبر، نظارت توسعه‌ای، ارتباط دوسویه روان‌شناختی ایمن، یادگیری حرفه‌ای مستمر و مشارکت توزیع‌شده ترکیب می‌کردند. ارزیابی نه صرفاً به‌عنوان کنترل، بلکه به‌عنوان پیگیری بازتابی که عمل مشاهده‌شده را به حمایت تفکیک‌شده پیوند می‌داد، عمل می‌کرد. نتیجه‌گیری—یافته‌ها نشان می‌دهد که رهبری از طریق یک فرایند سازمانی بازگشتی که در آن پاسخگویی، اعتماد رابطه‌ای، یادگیری حرفه‌ای و مسئولیت‌پذیری مشترک یکدیگر را تقویت می‌کنند، مراقبت حرفه‌ای را امکان‌پذیر می‌سازد.

This study analyses successful educational leadership and school improvement in an early years and primary school. It is a case study based on the International Successful School Principalship Project (ISSPP) methodology, it presents a case study of a rural school in Spain. The main objective is to identify leadership strategies and behaviours associated with school success. The findings indicate that successful leadership practices in this school are characterised by a collaborative approach, effective communication between all educational stakeholders, and a clear and shared pedagogical vision, distributed leadership which encourages the participation of the educational community, and the creation of an atmosphere of trust and cooperation. This study highlights the importance of collaborative leadership as a driver of educational improvement. It also emphasises that successful leadership in rural schools is crucial to promoting equitable and democratic education, reducing inequalities, and strengthening social cohesion to ensure meaningful learning opportunities for all students, regardless of their geographical or socio-economic background.

این مطالعه به تحلیل رهبری موفق آموزشی و بهبود مدرسه در یک مدرسه ابتدایی و پیش‌دبستانی می‌پردازد. این پژوهش یک مطالعه موردی مبتنی بر روش‌شناسی پروژه بین‌المللی رهبری موفق مدیران مدارس (ISSPP) است و مطالعه موردی یک مدرسه روستایی در اسپانیا را ارائه می‌دهد. هدف اصلی شناسایی راهبردها و رفتارهای رهبری مرتبط با موفقیت مدرسه است. یافته‌ها نشان می‌دهد که شیوه‌های رهبری موفق در این مدرسه با رویکردی مشارکتی، ارتباط مؤثر میان تمامی ذی‌نفعان آموزشی و چشم‌انداز آموزشی روشن و مشترک، رهبری توزیعی که مشارکت جامعه آموزشی را تشویق می‌کند و ایجاد فضایی مبتنی بر اعتماد و همکاری مشخص می‌شود. این مطالعه بر اهمیت رهبری مشارکتی به عنوان محرک بهبود آموزشی تأکید دارد. همچنین تأکید می‌کند که رهبری موفق در مدارس روستایی برای ارتقای آموزش عادلانه و دموکراتیک، کاهش نابرابری‌ها و تقویت انسجام اجتماعی به منظور تضمین فرصت‌های یادگیری معنادار برای همه دانش‌آموزان، صرف‌نظر از پیشینه جغرافیایی یا اجتماعی‌ـ‌اقتصادی آنان، حیاتی است.

Introduction This study examined the association between distributed leadership and teachers’ work engagement, with teacher subjective well-being specified as a mediator and perceived collective teacher efficacy as a moderator. Methods Drawing on the Job Demands–Resources model and social cognitive theory, a moderated mediation model was tested using Bayesian structural equation modeling. Data were collected from 598 teachers working in 60 public schools in Erbil, Kurdistan Region of Iraq. Results Distributed leadership was positively associated with teacher subjective well-being [ β = 0.233, 95% BCI (0.077, 0.381)] and work engagement [ β = 0.234, 95% BCI (0.135, 0.333)], while subjective well-being was positively associated with work engagement [ β = 0.172, 95% BCI (0.112, 0.232)]. The indirect association through subjective well-being was supported [ B = 0.039, 95% BCI (0.012, 0.074)]. Perceived collective teacher efficacy moderated the association between distributed leadership and subjective well-being [ β = 0.099, 95% BCI (0.003, 0.192)]. The conditional indirect association was supported at the mean and higher levels of perceived collective teacher efficacy but not at lower levels, and the index of moderated mediation excluded zero [ B = 0.019, 95% BCI (0.001, 0.043)]. These conclusions remained stable under alternative prior specifications. Discussion The findings indicate an indirect statistical association between distributed leadership and work engagement through teacher subjective well-being, which varied according to perceived collective teacher efficacy. Given the cross-sectional, self-report design, this mediation represents a statistical decomposition of covariance rather than evidence of a causal mechanism or temporal sequence.

مقدمه: این مطالعه به بررسی ارتباط بین رهبری توزیعی و درگیری شغلی معلمان پرداخت، به‌طوری که بهزیستی ذهنی معلمان به عنوان میانجی‌گر و کارآمدی جمعی ادراک‌شده معلمان به عنوان تعدیل‌گر مشخص شد. روش‌ها: با بهره‌گیری از مدل منابع–تقاضاهای شغلی و نظریه شناختی اجتماعی، یک مدل میانجی‌گری تعدیل‌شده با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری بیزی آزمون شد. داده‌ها از ۵۹۸ معلم شاغل در ۶۰ مدرسه دولتی در اربیل، اقلیم کردستان عراق جمع‌آوری شد. نتایج: رهبری توزیعی با بهزیستی ذهنی معلمان [β = ۰٫۲۳۳، بازه اطمینان بیزی ۹۵٪ (۰٫۰۷۷، ۰٫۳۸۱)] و درگیری شغلی [β = ۰٫۲۳۴، بازه اطمینان بیزی ۹۵٪ (۰٫۱۳۵، ۰٫۳۳۳)] رابطه مثبت داشت، در حالی که بهزیستی ذهنی نیز با درگیری شغلی [β = ۰٫۱۷۲، بازه اطمینان بیزی ۹۵٪ (۰٫۱۱۲، ۰٫۲۳۲)] رابطه مثبت نشان داد. ارتباط غیرمستقیم از طریق بهزیستی ذهنی مورد حمایت قرار گرفت [B = ۰٫۰۳۹، بازه اطمینان بیزی ۹۵٪ (۰٫۰۱۲، ۰٫۰۷۴)]. کارآمدی جمعی ادراک‌شده معلمان، ارتباط بین رهبری توزیعی و بهزیستی ذهنی را تعدیل کرد [β = ۰٫۰۹۹، بازه اطمینان بیزی ۹۵٪ (۰٫۰۰۳، ۰٫۱۹۲)]. ارتباط غیرمستقیم شرطی در سطوح میانگین و بالاتر کارآمدی جمعی ادراک‌شده معلمان مورد حمایت قرار گرفت اما در سطوح پایین‌تر این‌گونه نبود و شاخص میانجی‌گری تعدیل‌شده شامل صفر نشد [B = ۰٫۰۱۹، بازه اطمینان بیزی ۹۵٪ (۰٫۰۰۱، ۰٫۰۴۳)]. این نتایج تحت مشخصات پیشین جایگزین نیز پایدار باقی ماندند. بحث: یافته‌ها نشان‌دهنده یک ارتباط آماری غیرمستقیم بین رهبری توزیعی و درگیری شغلی از طریق بهزیستی ذهنی معلمان است که بسته به کارآمدی جمعی ادراک‌شده معلمان متفاوت بود. با توجه به طرح مقطعی و خودگزارشی پژوهش، این میانجی‌گری به منزله تجزیه آماری کوواریانس است و نه شواهدی از یک سازوکار علّی یا توالی زمانی.

Introduction This study examines the influence of distributed leadership on lecturers' satisfaction, student engagement, academic performance, and institutional culture in selected Technical and Vocational Education and Training (TVET) colleges in South Africa. Methods A cross-sectional survey was employed, and various statistical analyses, such as multiple regression, analysis of variance, and exploratory factor analysis, were used in line with the objectives of the study. Results The study showed that distributed leadership enhances lecturers' satisfaction through participatory governance structures and collaboration, highlighting the motivational value of inclusion and shared responsibility. It also positively influences student engagement and academic performance through motivation, connection, and constructive feedback. Significant differences in institutional culture were found across colleges, indicating that contextual factors shape leadership effectiveness. Two dimensions of lecturers' leadership capacity were identified: collaborative empowerment and institutional support with participatory leadership. Discussion The study recommends that institutional leaders and policymakers strengthen participatory governance, staff empowerment, and student involvement to improve institutional effectiveness. The study contributes to the limited literature on distributed leadership in South African TVET colleges and provides insights into its impact on staff, students, and institutional culture.

مقدمه: این پژوهش به بررسی تأثیر رهبری توزیعی بر رضایت مدرسان، مشارکت دانشجویان، عملکرد تحصیلی و فرهنگ نهادی در برخی کالج‌های آموزش فنی و حرفه‌ای (TVET) در آفریقای جنوبی می‌پردازد. روش‌ها: این مطالعه به صورت مقطعی انجام شد و تحلیل‌های آماری مختلفی از جمله رگرسیون چندگانه، تحلیل واریانس و تحلیل عاملی اکتشافی مطابق با اهداف پژوهش به کار گرفته شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که رهبری توزیعی از طریق ساختارهای حکمرانی مشارکتی و همکاری، رضایت مدرسان را افزایش می‌دهد و ارزش انگیزشی مشارکت و مسئولیت‌پذیری مشترک را برجسته می‌سازد. همچنین، این نوع رهبری از طریق انگیزش، ارتباط و بازخورد سازنده، تأثیر مثبتی بر مشارکت دانشجویان و عملکرد تحصیلی دارد. تفاوت‌های معناداری در فرهنگ نهادی میان کالج‌ها مشاهده شد که نشان‌دهنده تأثیر عوامل زمینه‌ای بر اثربخشی رهبری است. دو بعد از ظرفیت رهبری مدرسان شناسایی شد: توانمندسازی مشارکتی و حمایت نهادی همراه با رهبری مشارکتی. بحث: این پژوهش توصیه می‌کند که رهبران نهادی و سیاست‌گذاران، حکمرانی مشارکتی، توانمندسازی کارکنان و مشارکت دانشجویان را برای ارتقای اثربخشی نهادی تقویت کنند. این مطالعه به ادبیات محدود رهبری توزیعی در کالج‌های آموزش فنی و حرفه‌ای آفریقای جنوبی افزوده و بینش‌هایی درباره تأثیر آن بر کارکنان، دانشجویان و فرهنگ نهادی ارائه می‌دهد.