Operationalization

School climate, job satisfaction, and teacher attrition are frequently treated as three interrelated constructs, yet the extent to which the links among them are examined together remains unknown. This scoping review maps how studies that measure all three constructs operationalize them, at which levels and through which indicators. Screening 253 records retrieved from Web of Science, Scopus, and ERIC yielded 23 studies, which were coded using a 45-field extraction form. Coding was summarized through descriptive frequency distributions and analyzed inductively across operationalization, model architecture, and contextual fields. Four patterns emerged. First, which construct occupies the mediating position is contested; in one third of the studies the link between climate and satisfaction was never modeled, and in several the mediating position was occupied by work engagement or self-efficacy rather than by satisfaction. Second, no study measured job satisfaction and attrition at the same referent; the profession–school distinction was routinely drawn on the attrition side but almost never on the satisfaction side. Third, attrition was measured almost entirely through intention, with a single study documenting actual behavior. Fourth, although climate is most often defined as an organizational property, 20 of the 23 studies measured and analyzed it at the level of individual perception. The findings indicate not an absence of evidence but a lack of comparability among the evidence produced. Theoretical justification of the mediating construct and treatment of referent alignment as a design criterion are recommended.

اقلیم مدرسه، رضایت شغلی و ترک شغل معلمان اغلب به عنوان سه سازه مرتبط با یکدیگر در نظر گرفته می‌شوند، اما میزان بررسی پیوندهای میان آن‌ها به صورت همزمان همچنان نامشخص است. این مرور دامنه‌ای، نحوه عملیاتی‌سازی این سه سازه را در پژوهش‌هایی که هر سه را اندازه‌گیری می‌کنند، در سطوح مختلف و از طریق شاخص‌های گوناگون، ترسیم می‌کند. غربالگری ۲۵۳ رکورد استخراج‌شده از Web of Science، Scopus و ERIC منجر به شناسایی ۲۳ مطالعه شد که با استفاده از یک فرم استخراج ۴۵‌موردی کدگذاری گردیدند. کدگذاری‌ها از طریق توزیع‌های فراوانی توصیفی خلاصه و به صورت استقرایی در حوزه‌های عملیاتی‌سازی، معماری مدل و زمینه‌ای تحلیل شدند. چهار الگو پدیدار شد. نخست، جایگاه میانجی‌گری هر سازه مورد مناقشه است؛ در یک‌سوم مطالعات، پیوند میان اقلیم و رضایت هرگز مدل‌سازی نشده بود و در چندین مورد، جایگاه میانجی به جای رضایت، توسط درگیری شغلی یا خودکارآمدی اشغال شده بود. دوم، هیچ مطالعه‌ای رضایت شغلی و ترک شغل را در یک مرجع یکسان اندازه‌گیری نکرده است؛ تمایز حرفه–مدرسه به طور معمول در بخش ترک شغل لحاظ شده اما تقریباً هرگز در بخش رضایت لحاظ نشده است. سوم، ترک شغل تقریباً به طور کامل از طریق قصد ترک اندازه‌گیری شده است و تنها یک مطالعه رفتار واقعی را مستند کرده است. چهارم، اگرچه اقلیم اغلب به عنوان یک ویژگی سازمانی تعریف می‌شود، ۲۰ مورد از ۲۳ مطالعه آن را در سطح ادراک فردی اندازه‌گیری و تحلیل کرده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که فقدان شواهد وجود ندارد، بلکه عدم قابلیت مقایسه میان شواهد تولیدشده وجود دارد. توجیه نظری سازه میانجی و توجه به هم‌راستایی مرجع به عنوان یک معیار طراحی توصیه می‌شود.

The children’s intelligent companion robot market faces the industry-wide challenge of “high initial adoption yet low sustained retention.” Existing research has predominantly relied on single-method approaches, leaving the psychological mechanisms and configurational pathways driving user continuance intention insufficiently understood. This study constructs a sequential multi-method research framework integrating “BERTopic thematic mining—PLS-SEM linear validation—fsQCA configurational analysis.” Drawing on 6,405 valid online reviews from JD.com and 440 valid questionnaire responses, the study adopts an integrated theoretical framework combining the Expectation Confirmation Model (ECM) and the Value-based Adoption Model (VAM). BERTopic thematic mining identified six core demand dimensions from consumer reviews: perceived usefulness, perceived enjoyment, visual aesthetics, social/gifting value, technical reliability, and expectation confirmation. PLS-SEM analysis reveals that satisfaction is the strongest predictor of continuance intention ( β = 0.705, p < 0.001), explaining 50.3% of its variance ( R ² = 0.503). Perceived value ( R ² = 0.571) is jointly driven by expectation confirmation ( β = 0.230), perceived usefulness ( β = 0.197), technical reliability ( β = 0.163), social/gifting value ( β = 0.141), visual aesthetics ( β = 0.106), and perceived enjoyment ( β = 0.104). Notably, perceived enjoyment exhibits a distinctive dual-pathway mechanism, influencing continuance intention both indirectly through perceived value and directly through satisfaction ( β = 0.232, p < 0.001). Further fsQCA configuration analysis identified four configurations of high continuance intention (with a solution consistency rate of 0.811 and a coverage rate of 0.469), which can be grouped into three broader patterns based on their theoretical coherence: the “expectation confirmation-dominated” pattern (Configurations 1 and 2, with consistency rates of 0.855 and 0.839, respectively), the “full-dimensional attribute-driven” pattern (Configuration 3, consistency rate of 0.814), and the “Social-Hedonic Compensation” pattern (Configuration 4, consistency rate of 0.836), indicating substantial heterogeneity in continuance intention logic across different segments. Theoretically, this study extends the ECM-VAM framework to the context of children’s embodied intelligent products by introducing visual aesthetics and technical reliability as context-specific antecedents of perceived value, demonstrates that unstructured online review texts can serve as a valid source for the contextualized operationalization of theoretical constructs, and qualifies the linear assumptions of conventional net-effect models through a configurational perspective.

بازار ربات‌های هوشمند همدم کودکان با چالش فراگیر «پذیرش اولیه بالا اما نگهداشت پایین» مواجه است. پژوهش‌های پیشین عمدتاً بر رویکردهای تک‌روشی تکیه داشته‌اند و سازوکارهای روان‌شناختی و مسیرهای پیکربندی‌کننده قصد تداوم استفاده کاربران را به‌طور کافی روشن نکرده‌اند. این مطالعه چارچوب پژوهشی چندروشی متوالی را با ادغام «استخراج موضوعی BERTopic—اعتبارسنجی خطی PLS-SEM—تحلیل پیکربندی fsQCA» طراحی می‌کند. با استفاده از ۶٬۴۰۵ بازبینی آنلاین معتبر از JD.com و ۴۴۰ پرسشنامه معتبر، این پژوهش چارچوب نظری تلفیقی مبتنی بر مدل تأیید انتظارات (ECM) و مدل پذیرش مبتنی بر ارزش (VAM) را به کار می‌گیرد. استخراج موضوعی BERTopic شش بُعد اصلی تقاضا را از بازبینی‌های مصرف‌کنندگان شناسایی کرد: سودمندی ادراک‌شده، لذت ادراک‌شده، زیبایی‌شناسی بصری، ارزش اجتماعی/هدیه‌ای، پایایی فنی و تأیید انتظارات. تحلیل PLS-SEM نشان می‌دهد که رضایت قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده قصد تداوم استفاده است (β = 0.705, p < 0.001) و ۵۰.۳٪ از واریانس آن را تبیین می‌کند (R² = 0.503). ارزش ادراک‌شده (R² = 0.571) به‌طور مشترک توسط تأیید انتظارات (β = 0.230)، سودمندی ادراک‌شده (β = 0.197)، پایایی فنی (β = 0.163)، ارزش اجتماعی/هدیه‌ای (β = 0.141)، زیبایی‌شناسی بصری (β = 0.106) و لذت ادراک‌شده (β = 0.104) هدایت می‌شود. شایان توجه است که لذت ادراک‌شده سازوکار دو‌مسیره متمایزی را نشان می‌دهد و هم به‌طور غیرمستقیم از طریق ارزش ادراک‌شده و هم به‌طور مستقیم از طریق رضایت بر قصد تداوم استفاده تأثیر می‌گذارد (β = 0.232, p < 0.001). افزون بر این، تحلیل پیکربندی fsQCA چهار پیکربندی با قصد تداوم استفاده بالا را شناسایی کرد (با نرخ سازگاری راه‌حل 0.811 و نرخ پوشش 0.469) که می‌توان آن‌ها را بر اساس انسجام نظری در سه الگوی کلی دسته‌بندی کرد: الگوی «غلبه تأیید انتظارات» (پیکربندی‌های ۱ و ۲، با نرخ سازگاری 0.855 و 0.839)، الگوی «محرک تمام‌ابعادی ویژگی‌ها» (پیکربندی ۳، نرخ سازگاری 0.814) و الگوی «جبران اجتماعی-لذت‌گرایانه» (پیکربندی ۴، نرخ سازگاری 0.836)، که نشان‌دهنده ناهمگونی قابل توجه در منطق قصد تداوم استفاده در بخش‌های مختلف است. از منظر نظری، این پژوهش چارچوب ECM-VAM را با معرفی زیبایی‌شناسی بصری و پایایی فنی به عنوان پیشایندهای خاص زمینه‌ای ارزش ادراک‌شده، به حوزه محصولات هوشمند تجسم‌یافته کودکان گسترش می‌دهد، نشان می‌دهد که متون بازبینی آنلاین غیرساختاریافته می‌توانند منبع معتبری برای عملیاتی‌سازی زمینه‌ای سازه‌های نظری باشند و با رویکرد پیکربندی، مفروضات خطی مدل‌های اثر خالص متعارف را تعدیل می‌کند.

Keterampilan proses sains terintegrasi (KPST) merupakan kemampuan penting dalam pembelajaran biologi pada Kurikulum Merdeka, namun penguasaannya dijenjang SMA masih tergolong rendah. Tujuan studi ialah mengevaluasi efisiensi implementasi E-LKPD berlandaskan guided inquiry pada bahasan fotosintesis untuk mendongkrak keahlian proses sains yang terintegrasi bagi subjek didik. Melalui format one group pretest–posttest, penelitian ini menyertakan 22 peserta didik kelas XI MIPA yang kemudian diproses secara deskriptif kuantitatif memanfaatkan teknik persentase serta nilai normalized gain (n-gain). Temuan studi memaparkan progres capaian edukatif sekaligus kompetensi proses sains terintegrasi dengan skor rata-rata dari 43 saat awal menjadi 82 saat akhir serta indeks N-gain 0,7 pada level sedang. Pertumbuhan ini terekam bagi semua indikator KPST. Realisasi pengajaran maupun operasionalisasi E-LKPD berada pada taraf sangat baik melalui raihan persentase rata-rata 95%, disertai peningkatan aktivitas peserta didik dari 90% menjadi 96% 4selama proses pembelajaran. Reaksi subjek didik pun memaparkan evaluasi sangat positif dengan raihan 90%. Hasil tersebut menandakan bahwa media E-LKPD model guided inquiry bagi materi fotosintesis tergolong efektif maupun praktis dimanfaatkan untuk melatihkan kompetensi proses sains terintegrasi dalam ruang lingkup materi fotosintesis ini. Kata Kunci: fotosintesis, guided inkuiry, keterampilan proses sains terintegrasi, Lembar Kerja Peserta didik Elektronik (E-LKPD), pretest–posttest. Integrated science process skills (KPST) are important abilities in biology learning in the Merdeka Curriculum; however, mastery at the senior high school level remains relatively low. The aim of the study is to evaluate the effectiveness of implementing E-LKPD based on guided inquiry on the topic of photosynthesis to enhance integrated science process skills among students. Using a one group pretest-posttest format, this study involved 22 students from class XI MIPA, which was then processed descriptively quantitatively using percentage techniques and normalized gain (n-gain) scores. The study findings demonstrate progress in educational achievement as well as integrated science process competencies, with an average score increase from 43 at the beginning to 82 at the end and an N-gain index of 0.7 at a moderate level. This growth was observed across all KPST indicators. The implementation of teaching and the operationalization of E-LKPD were rated as very good with an average percentage achievement of 95%, alongside an increase in student activity from 90% (meeting 1) to 96% (meeting 2) during the learning process. Student feedback also indicated a very positive evaluation with a score of 90%. These results indicate that the E-LKPD media using a guided inquiry model for the photosynthesis material is effective and practical for training integrated science process competencies within the scope of this photosynthesis material. Keywords: Electronic Student Worksheets (E-LKPD), guided inquiry, integrated science process skills, pretest–posttest, photosynthesis.

مهارت‌های فرایند علوم یکپارچه (KPST) از توانمندی‌های مهم در آموزش زیست‌شناسی بر اساس برنامه درسی مردکا به‌شمار می‌رود، اما تسلط بر آن‌ها در سطح دبیرستان همچنان نسبتاً پایین است. هدف این پژوهش، ارزیابی اثربخشی اجرای E-LKPD مبتنی بر راهنمایی‌شده در مبحث فتوسنتز به‌منظور ارتقای مهارت‌های فرایند علوم یکپارچه در میان دانش‌آموزان است. این مطالعه با استفاده از طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون تک‌گروهی، ۲۲ دانش‌آموز پایه یازدهم رشته علوم تجربی را دربر گرفت و داده‌ها به‌صورت توصیفی-کمی با بهره‌گیری از تکنیک درصد و نمره بهره‌مندی نرمال‌شده (n-gain) تحلیل شد. یافته‌های پژوهش پیشرفت در دستاوردهای آموزشی و نیز شایستگی‌های فرایند علوم یکپارچه را نشان داد، به‌طوری‌که میانگین نمره از ۴۳ در ابتدا به ۸۲ در پایان رسید و شاخص N-gain برابر با ۰٫۷ در سطح متوسط به‌دست آمد. این رشد در تمامی شاخص‌های KPST مشاهده شد. اجرای تدریس و عملیاتی‌سازی E-LKPD با میانگین درصد تحقق ۹۵٪ در سطح بسیار خوب ارزیابی شد و فعالیت دانش‌آموزان نیز از ۹۰٪ (جلسه اول) به ۹۶٪ (جلسه دوم) طی فرایند یادگیری افزایش یافت. بازخورد دانش‌آموزان نیز ارزیابی بسیار مثبتی را با امتیاز ۹۰٪ نشان داد. این نتایج بیانگر آن است که رسانه E-LKPD مبتنی بر الگوی راهنمایی‌شده برای مبحث فتوسنتز، ابزاری اثربخش و عملی برای آموزش مهارت‌های فرایند علوم یکپارچه در چارچوب این مبحث محسوب می‌شود.

Screen time guidelines for preschoolers have heavily relied on duration controls. Recently, guidelines have evolved to focus on the content and context of use; however, digital health impacts are still widely measured against guideline targets that apply a one-size-fits-all assumption. Despite these recommendations, a global meta-analysis shows that only 35.6% of children under age five adhere to these guidelines. This low compliance is driven by contemporary lifestyle demands, busy parental schedules, and constrained urban spaces. Compounded by socioeconomic disparities and a lack of practical ideas for alternative activities, screens have become a default domestic childcare arrangement, escalating passive, isolated consumption. This paper introduces a three-layered ecological framework that bridges the gap between the targets of institutional guidelines and the diverse ground realities of managing digital engagement across different socioeconomic statuses. It lays out a practical blueprint to operationalize these objectives through a protocol that integrates screen awareness, meaningful alternatives, active engagement, responsive caregiving, and traditional games. This framework provides actionable guidance to help families transition from digital silos to interactive, shared spaces, aiming to alleviate parental stress and support the parent–child relationship.

راهنمایی‌های مربوط به زمان استفاده از صفحه‌نمایش برای کودکان پیش‌دبستانی عمدتاً بر کنترل مدت زمان تمرکز داشته‌اند. اخیراً، این راهنمایی‌ها به سمت تمرکز بر محتوای مصرفی و زمینهٔ استفاده تحول یافته‌اند؛ با این حال، تأثیرات سلامت دیجیتال همچنان عمدتاً بر اساس اهداف راهنماهایی سنجیده می‌شود که فرض یکسان‌سازی را برای همه به کار می‌برند. با وجود این توصیه‌ها، یک فراتحلیل جهانی نشان می‌دهد که تنها ۳۵٫۶٪ از کودکان زیر پنج سال به این راهنماها پایبند هستند. این میزان پایین تبعیت، ناشی از الزامات سبک زندگی معاصر، برنامه‌های شلوغ والدین و محدودیت فضاهای شهری است. این وضعیت با نابرابری‌های اجتماعی‌اقتصادی و کمبود ایده‌های عملی برای فعالیت‌های جایگزین تشدید می‌شود و در نتیجه، صفحه‌نمایش‌ها به گزینهٔ پیش‌فرض مراقبت از کودک در خانه تبدیل شده‌اند و مصرف منفعل و منزوی را افزایش داده‌اند. این مقاله چارچوبی بوم‌شناختی سه‌لایه را معرفی می‌کند که شکاف میان اهداف راهنماهای نهادی و واقعیت‌های متنوع مدیریت تعامل دیجیتال در میان وضعیت‌های اجتماعی‌اقتصادی مختلف را پر می‌کند. این چارچوب، نقشهٔ عملیاتی برای تحقق این اهداف از طریق پروتکلی ارائه می‌دهد که آگاهی از صفحه‌نمایش، جایگزین‌های معنادار، مشارکت فعال، مراقبت پاسخگو و بازی‌های سنتی را ادغام می‌کند. این چارچوب، راهنمایی‌های عملی برای کمک به خانواده‌ها جهت گذار از انزوای دیجیتال به فضاهای مشترک و تعاملی فراهم می‌آورد و با هدف کاهش استرس والدین و حمایت از رابطهٔ والد–کودک ارائه شده است.

Grounded in Knowles’ theory of andragogy, this study employed a qualitative comparative case study design within a constructivist paradigm to examine how andragogical principles are applied by facilitators in urban and rural IFAE centers in North Mecha Woreda, Amhara Regional State, Ethiopia. 19 participants, comprising 2 facilitators, 16 adult learners, and 1 Adult and Non-Formal Education (ANFE) expert, were selected through purposive and total population sampling. Data were collected through semi-structured interviews, focus group discussions, and observations, and analyzed thematically using Knowles’ six andragogical assumptions as the primary analytical framework. The findings reveal that facilitators generally employed learner-centered, experiential, and contextually relevant instructional approaches, supporting the immediate application of learning across both settings. Contextualization of instruction, performance-based assessment, and peer-driven experiential exchange emerged as the most consistently operationalized andragogical principles. However, adult learners were systematically excluded from program planning and needs assessment, representing the most significant gap between andragogical theory and IFAE practice. The rural center demonstrated deeper and more intentional andragogical practice than the urban center, with application quality more strongly determined by facilitator training than by geographic setting. Theoretically, the study demonstrates that andragogical principles are selectively operationalized in IFAE contexts, mediated by institutional structures and facilitator preparation. The study recommends strengthening andragogically grounded facilitator professional development, institutionalizing participatory needs assessment to ensure meaningful learner involvement in program planning, and reactivating non-functional IFAE centers as critical policy priorities.

این پژوهش که بر نظریه آندراگوژی Knowles استوار است، با بهره‌گیری از طرح مطالعه موردی مقایسه‌ای کیفی در چارچوب پارادایم سازه‌گرایی، به بررسی نحوه به‌کارگیری اصول آندراگوژی توسط تسهیل‌گران در مراکز شهری و روستایی IFAE در منطقه North Mecha Woreda، ایالت منطقه‌ای Amhara، اتیوپی می‌پردازد. ۱۹ مشارکت‌کننده شامل ۲ تسهیل‌گر، ۱۶ یادگیرنده بزرگسال و ۱ کارشناس آموزش بزرگسالان و غیررسمی (ANFE) با روش نمونه‌گیری هدفمند و سرشماری انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته، بحث‌های گروهی متمرکز و مشاهده گردآوری و با استفاده از شش فرضیه آندراگوژیک Knowles به عنوان چارچوب تحلیلی اصلی، به صورت تماتیک تحلیل شدند. یافته‌ها نشان می‌دهد که تسهیل‌گران عموماً از رویکردهای آموزشی یادگیرنده‌محور، تجربی و متناسب با زمینه استفاده می‌کنند که از کاربرد فوری یادگیری در هر دو محیط حمایت می‌کند. بومی‌سازی آموزش، ارزیابی مبتنی بر عملکرد و تبادل تجربی مبتنی بر همسالان به عنوان اصول آندراگوژیک بیش از همه به طور مستمر اجرا شده‌اند. با این حال، یادگیرندگان بزرگسال به طور نظام‌مند از برنامه‌ریزی برنامه و نیازسنجی کنار گذاشته شده‌اند که این امر مهم‌ترین فاصله میان نظریه آندراگوژی و عمل IFAE را نشان می‌دهد. مرکز روستایی نسبت به مرکز شهری، اجرای عمیق‌تر و هدفمندتری از اصول آندراگوژیک را نشان داد و کیفیت اجرا بیش از آنکه به موقعیت جغرافیایی وابسته باشد، به آموزش تسهیل‌گر مربوط بود. از نظر نظری، این پژوهش نشان می‌دهد که اصول آندراگوژیک به صورت گزینشی در زمینه‌های IFAE عملیاتی می‌شوند و این امر تحت تأثیر ساختارهای نهادی و آمادگی تسهیل‌گران قرار دارد. پژوهش توصیه می‌کند که توسعه حرفه‌ای تسهیل‌گران مبتنی بر آندراگوژی تقویت شود، نیازسنجی مشارکتی برای تضمین مشارکت معنادار یادگیرندگان در برنامه‌ریزی برنامه نهادینه گردد و مراکز غیرعملیاتی IFAE به عنوان اولویت‌های مهم سیاستی مجدداً فعال شوند.

Contemporary science education emphasizes the role of content knowledge (CK) in students’ informal reasoning (IR) within socio-scientific issues (SSI). However, students may not automatically apply scientific knowledge when reasoning about complex and open-ended SSI. Drawing on literature on modeling competence (MC), this study examined whether MC, operationalized through students’ modeling practices, statistically mediated the association between foundational scientific CK and science-based IR in a climate-related SSI task. 443 tenth-grade students participated in an online inquiry activity on climate change and methane emissions. Data were collected through a standardized CK assessment, a stock-and-flow MC task, and a written policy decision-making IR task. Results showed that students performed relatively well on foundational scientific CK and basic modeling practices involving source–sink identification and net-flow calculation, but showed weaker performance in model prediction and science-based IR. Path analysis indicated significant positive associations among CK, MC, and IR. The indirect association from CK to IR through MC was statistically significant and accounted for approximately 45.8% of the total CK–IR association. These findings suggest that students’ MC-related modeling practices may represent a meaningful statistical pathway linking foundational scientific CK and science-based IR. The study highlights the potential value of integrating content instruction with modeling practices in SSI learning and supporting IR that more explicitly incorporates scientific evidence and causal explanation.

آموزش علوم معاصر بر نقش دانش محتوا (CK) در استدلال غیررسمی (IR) دانش‌آموزان در مسائل اجتماعی-علمی (SSI) تأکید دارد. با این حال، دانش‌آموزان ممکن است به طور خودکار دانش علمی را هنگام استدلال درباره مسائل پیچیده و باز SSI به کار نگیرند. با بهره‌گیری از ادبیات مربوط به شایستگی مدل‌سازی (MC)، این مطالعه بررسی کرد که آیا MC، که از طریق فعالیت‌های مدل‌سازی دانش‌آموزان عملیاتی شده است، به طور آماری میانجی‌گر ارتباط بین دانش پایه علمی CK و IR مبتنی بر علم در یک تکلیف SSI مرتبط با اقلیم می‌باشد یا خیر. ۴۴۳ دانش‌آموز پایه دهم در یک فعالیت پژوهشی آنلاین درباره تغییرات اقلیمی و انتشار متان شرکت کردند. داده‌ها از طریق ارزیابی استاندارد CK، یک تکلیف MC مبتنی بر مدل ذخیره-جریان و یک تکلیف IR نوشتاری تصمیم‌گیری سیاستی گردآوری شد. نتایج نشان داد که دانش‌آموزان در CK علمی پایه و فعالیت‌های مدل‌سازی ابتدایی شامل شناسایی منبع-مخزن و محاسبه جریان خالص نسبتاً عملکرد خوبی داشتند، اما در پیش‌بینی مدل و IR مبتنی بر علم عملکرد ضعیف‌تری نشان دادند. تحلیل مسیر ارتباطات مثبت معناداری میان CK، MC و IR را نشان داد. ارتباط غیرمستقیم از CK به IR از طریق MC از نظر آماری معنادار بود و تقریباً ۴۵.۸٪ از کل ارتباط CK–IR را تشکیل می‌داد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که فعالیت‌های مدل‌سازی مرتبط با MC دانش‌آموزان ممکن است مسیر آماری معناداری را میان CK علمی پایه و IR مبتنی بر علم فراهم کند. این مطالعه بر ارزش بالقوه ادغام آموزش محتوا با فعالیت‌های مدل‌سازی در یادگیری SSI و حمایت از IR که به طور صریح‌تر شواهد علمی و تبیین علّی را دربرمی‌گیرد، تأکید می‌کند.

Foundational basic science courses in early health sciences curricula are characterized by high conceptual density, complex disciplinary content, and large student enrollments. In this demanding environment, students frequently rely on superficial rote memorization rather than deep conceptual understanding, compromising the overarching curricular goal of establishing robust scientific foundations for subsequent clinical training. The pedagogical strategy implemented in this study consisted of an instructional framework combining weekly curated short instructional videos with asynchronous, incentivized online formative quizzes, designed to provide students with opportunities to identify conceptual gaps and perform active retrieval practice. Utilizing a multi-campus, observational quasi-experimental design across two consecutive cohorts of first-year dental students ( N = 771), the association between active quiz completion (Responders) and raw summative examination performance was analyzed. Active participation in the strategy was significantly and positively associated with raw summative examination scores across all evaluation periods (Cohen's d = 0.37–0.77), with continuous milestone completion accounting for 14.1% of the total variance in overall semester performance ( η 2 = 0.1409). Additionally, a concept-matched anchor-question design aligned with Bloom's revised taxonomy was implemented ( N = 412) to explore whether active participation was associated with item-level performance on higher-order questions, operationalized into categorical response profiles (Null, Basic, and Deep). Although small effect sizes were observed (Cramer's V = 0.10–0.11), item-level response profile distributions between Responders and Non-responders did not reach statistical significance following False Discovery Rate adjustment ( p adj >.25). The instructional design described here provides an adaptable, operationally scalable formative framework for large-enrollment health science courses. Prospective and longitudinal studies will be valuable to further investigate the relationship between continuous formative scaffolding and both long-term knowledge retention and higher-order analytical performance.

دروس علوم پایه بنیادین در اوایل برنامه‌های درسی علوم سلامت با تراکم مفهومی بالا، محتوای پیچیده رشته‌ای و تعداد زیاد دانشجویان مشخص می‌شوند. در این محیط پر‌چالش، دانشجویان اغلب به حفظیات سطحی تکیه می‌کنند تا درک عمیق مفهومی، که این امر هدف کلی برنامه درسی مبنی بر ایجاد بنیان‌های علمی قوی برای آموزش بالینی بعدی را به خطر می‌اندازد. راهبرد آموزشی به‌کاررفته در این پژوهش شامل چارچوبی آموزشی بود که ویدئوهای آموزشی کوتاه هفتگی گزینش‌شده را با آزمون‌های تکوینی آنلاین غیرهمزمان و مشوق‌دار ترکیب می‌کرد تا فرصت‌هایی برای شناسایی خلأهای مفهومی و تمرین بازیابی فعال برای دانشجویان فراهم آورد. با استفاده از طرح شبه‌آزمایشی مشاهده‌ای چند‌دانشگاهی در دو گروه متوالی از دانشجویان سال اول دندانپزشکی (N = 771)، ارتباط بین تکمیل فعال آزمون‌ها (پاسخ‌دهندگان) و عملکرد خام در آزمون‌های جمع‌بندی مورد تحلیل قرار گرفت. مشارکت فعال در این راهبرد به طور معنادار و مثبت با نمرات خام آزمون‌های جمع‌بندی در تمامی دوره‌های ارزیابی مرتبط بود (d کوهن = 0.37–0.77)، به‌طوری که تکمیل مستمر مراحل، ۱۴.۱٪ از واریانس کل عملکرد ترم را تبیین کرد (η۲ = 0.1409). علاوه بر این، طراحی سؤال لنگر مفهومی منطبق با طبقه‌بندی بازنگری‌شده بلوم (N = 412) به کار گرفته شد تا بررسی شود که آیا مشارکت فعال با عملکرد در سطح آیتم در سؤالات سطوح بالاتر، که به پروفایل‌های پاسخ‌دهی طبقه‌ای (Null، Basic و Deep) عملیاتی شده بود، مرتبط است یا خیر. اگرچه اندازه اثرات کوچک مشاهده شد (V کرامر = 0.10–0.11)، توزیع پروفایل‌های پاسخ‌دهی در سطح آیتم بین پاسخ‌دهندگان و غیرپاسخ‌دهندگان پس از اصلاح نرخ کشف کاذب از نظر آماری معنادار نشد (p adj >.25). طراحی آموزشی توصیف‌شده در اینجا، چارچوب تکوینی قابل تطبیق و مقیاس‌پذیری عملیاتی برای دروس علوم سلامت با ثبت‌نام بالا فراهم می‌کند. مطالعات آینده‌نگر و طولی برای بررسی بیشتر رابطه بین پشتیبانی تکوینی مستمر و هر دو نگهداری دانش بلندمدت و عملکرد تحلیلی سطوح بالاتر ارزشمند خواهند بود.

This Hypothesis and Theory paper addresses a design problem at the center of AI-assisted research writing: which cognitive demands should AI reduce, and which must remain the writer’s own work. Generative AI can absorb the effort of drafting, organizing, and synthesizing prose, but that same effort is where understanding takes shape. Recent empirical work documents reduced neural engagement, weaker recall of one’s own writing, and a diminished sense of authorship among writers who rely heavily on AI assistance. The paper grounds this problem in cognitive load theory, which distinguishes intrinsic load (the element interactivity a task inherently requires) from extraneous load (demands that do not contribute to learning), and which treats germane processes as the working memory resources a writer allocates to intrinsic load. It draws on productive struggle and generative processing to explain why germane processing cannot be offloaded: when a tool performs the work, the processing does not transfer to the writer; it does not occur. Two research questions are posed. First, which cognitive demands in research writing constitute extraneous load that AI could reduce, and which require germane processing that must remain the writer’s own. Second, how can human-in-the-loop AI collaboration be designed across the phases of research writing so that this distinction is operationalized through human judgment? The contribution is a nine-phase conceptual framework mapped to the sections of a research paper, from curiosity and inquiry through references and submission. Each phase specifies the dominant cognitive demand, the AI role (ranging from minimal involvement to full collaboration), and design guidelines for tools and interactions. The framework addresses research writing from secondary school (grades 9–12) through postdoctoral and professional research, across disciplines. It treats phase-aware AI use as responsive pedagogy applied to research writing: instruction and tool design that respond to the cognitive demands of the task rather than to the tool’s capabilities. The paper draws implications for the design of responsive digital education, including tool selection, assessment, equity, and support for writers with cognitive differences. The framework is intended to preserve the cognitive work that makes research meaningful.

این مقاله از نوع فرضیه و نظریه به یک مسئله طراحی در مرکز نگارش پژوهشی با کمک هوش مصنوعی می‌پردازد: کدام مطالبات شناختی باید توسط هوش مصنوعی کاهش یابد و کدام باید همچنان کار خود نویسنده باقی بماند. هوش مصنوعی مولد می‌تواند تلاش مربوط به پیش‌نویس‌نویسی، سازماندهی و ترکیب نثر را بر عهده گیرد، اما همین تلاش جایی است که فهم شکل می‌گیرد. پژوهش‌های تجربی اخیر کاهش درگیری عصبی، یادآوری ضعیف‌تر نوشته‌های خود و کاهش حس مالکیت نویسندگی را در میان نویسندگانی که به شدت به کمک هوش مصنوعی متکی هستند، مستند کرده‌اند. مقاله این مسئله را در نظریه بار شناختی ریشه‌یابی می‌کند که بار ذاتی (تعامل عناصر مورد نیاز ذاتی یک وظیفه) را از بار زائد (مطالباتی که به یادگیری کمک نمی‌کنند) متمایز می‌سازد و فرایندهای مرتبط را به عنوان منابع حافظه فعال که نویسنده به بار ذاتی اختصاص می‌دهد، تلقی می‌کند. مقاله با بهره‌گیری از مفاهیم تلاش مولد و پردازش مولد توضیح می‌دهد که چرا پردازش مرتبط را نمی‌توان واگذار کرد: زمانی که یک ابزار کار را انجام می‌دهد، پردازش به نویسنده منتقل نمی‌شود؛ بلکه اصلاً رخ نمی‌دهد. دو پرسش پژوهشی مطرح می‌شود. نخست، کدام مطالبات شناختی در نگارش پژوهشی بار زائد محسوب می‌شوند که هوش مصنوعی می‌تواند آن را کاهش دهد و کدام نیازمند پردازش مرتبط است که باید کار خود نویسنده باقی بماند. دوم، چگونه می‌توان همکاری هوش مصنوعی با حضور انسان در حلقه را در مراحل مختلف نگارش پژوهشی به گونه‌ای طراحی کرد که این تمایز از طریق قضاوت انسانی عملیاتی شود؟ دستاورد مقاله، یک چارچوب مفهومی نه‌مرحله‌ای است که با بخش‌های یک مقاله پژوهشی، از کنجکاوی و پرسشگری تا منابع و ارسال، تطبیق یافته است. هر مرحله، مطالبه شناختی غالب، نقش هوش مصنوعی (از حداقل مداخله تا همکاری کامل) و راهنمای طراحی برای ابزارها و تعاملات را مشخص می‌کند. این چارچوب نگارش پژوهشی را از دبیرستان (پایه‌های ۹ تا ۱۲) تا پژوهش‌های فوق‌دکتری و حرفه‌ای، در رشته‌های مختلف پوشش می‌دهد. استفاده مرحله‌محور از هوش مصنوعی را به عنوان آموزش پاسخگو در نگارش پژوهشی تلقی می‌کند: آموزش و طراحی ابزار که به مطالبات شناختی وظیفه پاسخ می‌دهد نه به قابلیت‌های ابزار. مقاله پیامدهایی برای طراحی آموزش دیجیتال پاسخگو، از جمله انتخاب ابزار، ارزیابی، عدالت و حمایت از نویسندگان با تفاوت‌های شناختی ارائه می‌دهد. هدف چارچوب، حفظ کار شناختی است که پژوهش را معنادار می‌کند.

This study examines citizenship education as a contested pedagogical space within settler colonial states. It focuses on tensions between state commitments to reconciliation and immigrant naturalization systems dependent on settler state legitimacy. To do so, it draws on interviews with adult educators in Vancouver, Canada, on the unceded traditional territories of the xwməθkwəy̓əm (Musqueam), Sḵwx̱wú7mesh (Squamish), and səlilwətaɬ (Tsleil-Waututh) Nations. Using street-level bureaucracy theory, it frames citizenship educators as frontline actors navigating unresolved policy contradictions. ‘Downloading’ is conceptualized as a form of policy displacement through which reconciliation is publicly acknowledged but incompletely institutionalized, shifting responsibility for making this contradiction governable onto community-based adult educators. Three interrelated dimensions of downloading are identified: epistemic, moral, and affective-temporal. Rather than read this gap as a failure of policy implementation, the paper argues that downloading functions as a mechanism through which settler colonial citizenship is itself operationalized by re-stabilizing settler state legitimacy. Beyond adult citizenship education, the analysis offers a broader framework for decolonial and anti-racist education scholarship, including K–12 contexts, by highlighting how symbolic political commitments can redistribute responsibility while leaving institutional contradictions intact.

این مطالعه به بررسی آموزش شهروندی به‌عنوان فضایی آموزشی و مناقشه‌آمیز در دولت‌های استعماری مهاجرنشین می‌پردازد. تمرکز پژوهش بر تنش‌های میان تعهدات دولتی به آشتی و نظام‌های اعطای تابعیت به مهاجران است که بر مشروعیت دولت مهاجرنشین متکی هستند. بدین منظور، پژوهش از مصاحبه با آموزگاران بزرگسال در شهر ونکوور کانادا، واقع بر سرزمین‌های سنتی و تصرف‌نشده اقوام xwməθkwəy̓əm (Musqueam)، Sḵwx̱wú7mesh (Squamish) و səlilwətaɬ (Tsleil-Waututh) بهره می‌گیرد. با استفاده از نظریه بوروکراسی سطح خیابان، آموزگاران شهروندی به‌عنوان کنشگران خط مقدم که در حال هدایت تناقض‌های حل‌نشده سیاستی هستند، چارچوب‌بندی می‌شوند. «انتقال مسئولیت» به‌عنوان شکلی از جابجایی سیاستی مفهوم‌سازی می‌شود که طی آن آشتی به‌صورت عمومی به رسمیت شناخته می‌شود اما به‌طور ناقص نهادینه می‌شود و مسئولیت مدیریت این تناقض به آموزگاران بزرگسال مبتنی بر جامعه منتقل می‌گردد. سه بُعد مرتبط با انتقال مسئولیت شناسایی شده‌اند: معرفتی، اخلاقی و عاطفی-زمانی. این مقاله به‌جای تفسیر این فاصله به‌عنوان شکست در اجرای سیاست، استدلال می‌کند که انتقال مسئولیت به‌عنوان سازوکاری عمل می‌کند که از طریق آن شهروندی استعماری مهاجرنشین خود به اجرا درمی‌آید و مشروعیت دولت مهاجرنشین را بازتثبیت می‌کند. فراتر از آموزش شهروندی بزرگسالان، این تحلیل چارچوبی گسترده‌تر برای پژوهش‌های آموزشی استعمارزدایانه و ضدنژادپرستانه، از جمله در زمینه‌های K–12، ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد چگونه تعهدات سیاسی نمادین می‌توانند مسئولیت را بازتوزیع کنند در حالی که تناقض‌های نهادی را دست‌نخورده باقی می‌گذارند.