Poetry

Although classical poetry is central to Chinese language education, how poetry learning is linked to writing development has rarely been characterized empirically. This one-year longitudinal study followed 1,920 students in Grades 3–6 from 48 classes in 12 primary schools across four waves and applied a four-level growth model (measurement occasions nested within students, students within classes, and classes within schools). The cognitive load components were indexed provisionally by NASA-TLX subscales, and results that depend on their distinction are interpreted as preliminary. Eight confirmatory tests were controlled with the Holm procedure and all remaining analyses were reported as exploratory with Benjamini-Hochberg control; a random-intercept cross-lagged panel model examined within-person lagged associations, which inform rather than establish the ordering of the modeled associations; and the 12-school highest level was examined with leave-one-school-out refits, a wild cluster bootstrap, prior sensitivity analyses, a school fixed-effects model, and a calibrated Monte Carlo simulation. Intrinsic (β = −0.41) and extraneous (β = −0.49) cognitive load were negatively and germane cognitive load (β = 0.45) positively associated with writing ability (Holm-adjusted p < .001), and schema construction, imagery processing, and emotional resonance carried statistical indirect associations totaling 0.587 (76.2% of the total association). The interaction of teaching method with cognitive load ( γ = 0.47, Holm-adjusted p = .011) was retained under all small-cluster sensitivity analyses, whereas the interactions with grade and class environment were exploratory and the school-level variance component was imprecisely estimated, and writing ability followed a mildly decelerating quadratic trajectory ( π 2 = −0.17 points per wave², Holm-adjusted p < .001). With imputation, centering, model reselection, refitting, and BLUP computation confined to the training folds, prediction for new students in the sampled classes and schools reached R 2 = 0.847 and RMSE = 4.28, meeting the preset RMSE target, whereas three-band accuracy (80.3%) fell short of the preset 85% target, and prediction for unseen classes and schools reached R 2 = 0.768 and 0.656. The findings characterize the multilevel associations between classical poetry learning and writing development and support instructional recommendations restricted to the confirmatory results.

This study examines how poetry listening instruction using YouTube-based audio media provides opportunities for empathetic engagement among 40 Indonesian Language Education students. Using a descriptive qualitative design, data were collected through classroom observation, written reflections, and interviews with eight students. The data were qualitatively analyzed by identifying and comparing students’ responses across four analytical dimensions: comprehension, cognitive empathy, affective empathy, and reflective empathy. The findings indicated a response pattern moving from understanding the emotional situations represented in the poem toward perspective-taking, emotional engagement, and, for some students, personal reflection. Affective-empathy-related responses were evident when students oriented their emotional reactions toward the experiences of the figures in the poem, whereas reflective empathy varied in depth across students. Intonation, pauses, tempo, and vocal expression supported students’ recognition of emotional nuances; however, emotional engagement alone was not treated as evidence of empathy. Rather than demonstrating that audio media directly internalized empathy, the findings suggest that expressive poetry listening, when combined with interpretation and reflection, can provide opportunities for perspective-taking and empathy-related reflection. The study highlights a pedagogical pathway linking literary comprehension, auditory experience, emotional engagement, perspective-taking, and reflection.

این پژوهش به بررسی چگونگی فراهم شدن فرصت‌های درگیر شدن همدلانه از طریق آموزش شنیدن شعر با استفاده از رسانه صوتی مبتنی بر YouTube در میان ۴۰ دانشجوی آموزش زبان اندونزیایی می‌پردازد. با استفاده از طرح کیفی توصیفی، داده‌ها از طریق مشاهده کلاسی، تأملات مکتوب و مصاحبه با هشت دانشجو گردآوری شد. داده‌ها به صورت کیفی و با شناسایی و مقایسه پاسخ‌های دانشجویان در چهار بُعد تحلیلی شامل درک، همدلی شناختی، همدلی عاطفی و همدلی تأملی تحلیل شدند. یافته‌ها نشان دادند که الگوی پاسخ‌دهی دانشجویان از فهم موقعیت‌های عاطفی بازنمایی‌شده در شعر به سوی اتخاذ دیدگاه، درگیری عاطفی و برای برخی دانشجویان، تأمل شخصی حرکت می‌کند. پاسخ‌های مرتبط با همدلی عاطفی زمانی آشکار شد که دانشجویان واکنش‌های عاطفی خود را به سوی تجربه‌های شخصیت‌های شعر جهت دادند، در حالی که عمق همدلی تأملی در میان دانشجویان متفاوت بود. لحن، مکث‌ها، سرعت و بیان صوتی به شناسایی ظرافت‌های عاطفی توسط دانشجویان کمک کرد؛ با این حال، صرفاً درگیری عاطفی به عنوان شواهدی از همدلی تلقی نشد. یافته‌ها به جای آنکه نشان دهند رسانه صوتی به طور مستقیم همدلی را درونی می‌کند، حاکی از آن است که شنیدن شعر به شیوه‌ای بیانی، زمانی که با تفسیر و تأمل همراه شود، می‌تواند فرصت‌هایی برای اتخاذ دیدگاه و تأمل مرتبط با همدلی فراهم آورد. این مطالعه مسیر آموزشی‌ای را برجسته می‌کند که فهم ادبی، تجربه شنیداری، درگیری عاطفی، اتخاذ دیدگاه و تأمل را به یکدیگر پیوند می‌دهد.

Abstract: The study aims to determine the effect of the Canva Media-Assisted Experiential Learning Model on the Poetry Writing Skills at VIIIth class Students of SMP Negeri 1 Meranti in 2025/2026 Academic Year. The research method used is quantitative with a quasi-experimental design. The data collection technique used is a write poetry by writing test, which is processed and calculated using IBM SPSS Statistics version 32 software. Data analysis techniques used normality and homogeneity tests, and hypothesis testing using the t-test (Independent Samples T-Test). The data analysis results showed an average post-test score of 65.77 for the control class, while the experimental class achieved 88.87. Based on the hypothesis test, a 2-tailed Sig. value of <0.001 is obtained, which is smaller than the 0.05 significance level (<0.001 < 0.05), and a calculated t-value of -21.599, which is greater than the t-table. These results indicate that the Null Hypothesis (Ho) is rejected and the Alternative Hypothesis (Ha) is accepted. There is an effect of the Experiential Learning model on the ability to write poetry texts using Canva media at VIIIth class students of SMP Negeri 1 Meranti in 2025/2026 Academic Year. Keyword: Experiental Learning, Canva, Poetry Writing, Quantitative. Abstrak: Penelitian ini bertujuan untuk mengetahui Pengaruh Model Pembelajaran Experiental Learning Berbantuan Media Canva Terhadap Kemampuan Menulis Teks Puisi Siswa Kelas VIII SMP Negeri 1 Meranti Tahun Ajaran 2025/2026. Metode penelitian yang digunakan adalah kuantitatif dengan desain kuasi eksperimen. Teknik pengumpulan data yang digunakan adalah tes tertulis membuat puisi yang diolah dan dihitung menggunakan bantuan software IBM SPSS Statistics versi 32. Teknik analisis data menggunakan uji normalitas, homogenitas dan melalui uji hipotesis menggunakan uji-t (Independent Samples T-Test). Hasil analisis data menunjukkan nilai rata-rata post-test kelas kontrol sebesar 65,77, sedangkan kelas eksperimen mencapai 88,87. Berdasarkan uji hipotesis, diperoleh nilai (Sig. 2-tailed) sebesar <0,001 yang lebih kecil dari taraf signifikansi 0,05 (<0,001 < 0,05), serta nilai t-hitung -21,599 yang lebih besar dari t-tabel. Hasil tersebut menunjukkan bahwa Hipotesis Nol (Ho) ditolak dan Hipotesis Alternatif (Ha) diterima. Ada pengaruh model pembelajaran Experiental Learning terhadap kemampuan menulis teks puisi berbantuan media Canva di kelas VIII SMP Negeri 1 Meranti tahun ajaran 2025/2026. Kata kunci: Experiental Learning, Canva, Menulis Puisi, Kuantitatif.

چکیده: این پژوهش با هدف تعیین تأثیر مدل یادگیری تجربی با کمک رسانه Canva بر مهارت نوشتن شعر در دانش‌آموزان پایه هشتم دبیرستان دولتی شماره ۱ مرانتی در سال تحصیلی ۲۰۲۵/۲۰۲۶ انجام شده است. روش پژوهش مورد استفاده، کمی با طرح شبه‌آزمایشی است. تکنیک گردآوری داده‌ها، آزمون نوشتاری شعر بوده که داده‌های آن با استفاده از نرم‌افزار IBM SPSS Statistics نسخه ۳۲ پردازش و محاسبه شده است. تکنیک‌های تحلیل داده شامل آزمون نرمالیتی و همگنی و آزمون فرضیه با استفاده از آزمون t (Independent Samples T-Test) بوده است. نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد میانگین نمره پس‌آزمون کلاس کنترل ۶۵٫۷۷ و کلاس آزمایش ۸۸٫۸۷ بوده است. بر اساس آزمون فرضیه، مقدار معناداری دوطرفه (Sig. 2-tailed) برابر با <۰٫۰۰۱ به دست آمد که کمتر از سطح معناداری ۰٫۰۵ است (<۰٫۰۰۱ < ۰٫۰۵) و مقدار t محاسبه‌شده برابر با ‎-۲۱٫۵۹۹ است که از مقدار t جدول بزرگ‌تر است. این نتایج نشان می‌دهد فرضیه صفر (Ho) رد و فرضیه جایگزین (Ha) پذیرفته می‌شود. بنابراین، مدل یادگیری تجربی بر توانایی نوشتن متن شعر با استفاده از رسانه Canva در دانش‌آموزان پایه هشتم دبیرستان دولتی شماره ۱ مرانتی در سال تحصیلی ۲۰۲۵/۲۰۲۶ تأثیر دارد.

Words and colors are intimately associated in humans, a sign of the close relationship between verbal, linguistic expression and cognition. Word-color association therefore plays an important role in areas of communication such as marketing and literature. Traditional efforts to build a general, scalable, and quantitative mapping of word-color association have often relied on surveys, experiencing difficulties in curating large-scale data sets, enrolling sufficient participants, and excising potential inherent researcher biases in the choice of the words and the colors to be mapped. Even the most recent computational efforts based on Large Language Models (LLMs) do not overcome these problems due to their near-complete lack of transparency in data and methodology that results in low confidence, consistency, and reliability. Here we propose a framework that overcomes these limitations via the use of freely accessible large-scale web image data, and fully transparent and reproducible methods that allow one to build color associations for almost any given word. We also showcase the methodology in action through analyses of color usage in corporate branding and 20th-century Anglo-American poetry. These show that our framework can help form new answers to and perspectives on long-standing questions in communication. Additionally, our framework by design can be readily adopted for use in any language supported by a web image search engine, and its code is freely available in open source; we therefore expect it to contribute towards achieving a universal, multilingual understanding of word-color association.

واژه‌ها و رنگ‌ها در انسان‌ها به طور نزدیکی با یکدیگر مرتبط‌اند که این امر نشانه‌ای از رابطه نزدیک میان بیان کلامی، زبانی و شناختی است. بنابراین، همبستگی واژه و رنگ نقش مهمی در حوزه‌هایی از ارتباطات مانند بازاریابی و ادبیات ایفا می‌کند. تلاش‌های سنتی برای ایجاد نگاشتی کلی، مقیاس‌پذیر و کمی از همبستگی واژه و رنگ اغلب متکی بر پیمایش‌ها بوده‌اند و در گردآوری مجموعه‌داده‌های وسیع، جذب مشارکت‌کنندگان کافی و حذف سوگیری‌های ذاتی پژوهشگر در انتخاب واژه‌ها و رنگ‌های مورد نگاشت با دشواری‌هایی مواجه بوده‌اند. حتی جدیدترین تلاش‌های محاسباتی مبتنی بر مدل‌های زبانی بزرگ (LLMs) نیز به دلیل فقدان تقریباً کامل شفافیت در داده‌ها و روش‌شناسی، که منجر به اعتماد، انسجام و پایایی پایین می‌شود، این مشکلات را برطرف نمی‌کنند. در این پژوهش، چارچوبی ارائه می‌شود که این محدودیت‌ها را از طریق استفاده از داده‌های تصویری وب در مقیاس وسیع و آزاد و روش‌های کاملاً شفاف و قابل بازتولید که امکان ساخت همبستگی رنگ برای تقریباً هر واژه‌ای را فراهم می‌کند، برطرف می‌سازد. همچنین، روش‌شناسی ارائه‌شده از طریق تحلیل کاربرد رنگ در برندینگ شرکتی و شعر انگلیسی-آمریکایی قرن بیستم به نمایش گذاشته می‌شود. این تحلیل‌ها نشان می‌دهند که چارچوب ما می‌تواند به ارائه پاسخ‌ها و دیدگاه‌های جدید نسبت به پرسش‌های دیرینه در حوزه ارتباطات کمک کند. افزون بر این، چارچوب ما به گونه‌ای طراحی شده است که به آسانی برای هر زبانی که توسط موتور جستجوی تصویر وب پشتیبانی می‌شود، قابل استفاده است و کد آن به صورت متن‌باز در دسترس قرار دارد؛ از این رو انتظار می‌رود که به دستیابی به درکی جهانی و چندزبانه از همبستگی واژه و رنگ کمک کند.

The purpose of this study aims to improve poetry writing skills through the application of Project Based Learning in class IV SD GMIM Wulauan. The method used in this research is Classroom Action Research (CAR). According to Kemmis and Mc Taggart CAR has two cycles, each cycle consists of 4 stages, namely: Planning, Action, Observation, and Reflection. Data collection techniques were carried out by means of observation and tests. The results obtained from this study were cycle I reached 69.61% where this result had not reached the completeness score of 75% so that the research was continued in cycle II. There was an increase in cycle II which was 87.69% and had reached and even exceeded the completeness standard of 75%. So in conclusion, the application of the Project Based Learning model can improve Indonesian language learning outcomes for fourth grade students of SD GMIM Wulauan Tondano.

هدف این پژوهش ارتقای مهارت‌های شعرنویسی از طریق به‌کارگیری مدل یادگیری مبتنی بر پروژه در کلاس چهارم دبستان SD GMIM Wulauan است. روش مورد استفاده در این پژوهش، پژوهش اقدام کلاسی (Classroom Action Research؛ CAR) می‌باشد. بر اساس دیدگاه Kemmis و Mc Taggart، پژوهش اقدام کلاسی دارای دو چرخه است که هر چرخه شامل چهار مرحله برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و تأمل می‌باشد. گردآوری داده‌ها از طریق مشاهده و آزمون انجام شد. نتایج به‌دست‌آمده از این پژوهش نشان داد که در چرخه اول، میزان دستیابی به هدف 69.61٪ بود که این نتیجه به نمره کفایت 75٪ نرسید؛ بنابراین پژوهش در چرخه دوم ادامه یافت. در چرخه دوم، افزایش به 87.69٪ مشاهده شد که به استاندارد کفایت 75٪ رسیده و حتی از آن فراتر رفت. بنابراین، نتیجه‌گیری می‌شود که به‌کارگیری مدل یادگیری مبتنی بر پروژه می‌تواند نتایج یادگیری زبان اندونزیایی را در دانش‌آموزان پایه چهارم دبستان SD GMIM Wulauan Tondano بهبود بخشد.

Abstract This paper examines Fahmīdah Riyāẓ’s collection of Urdu poems titled Tum Kabīr as a (meta-)archive that maps the affective, semiotic, and mnemonic landscapes of her dialogic poetic imagination. Through a sustained exploration of the implications of dialogism, it analyzes the interplay among different voices, texts, languages, and competing parts of the self that animate Riyāẓ’s poetic practice, using subjectivity and linguistic innovation as analytical lenses. In doing so, while remaining attentive to intersectional, transversal, and diffractive feminist frameworks, the paper situates her contributions to feminist thought within contemporary feminist engagements with the Bakhtinian idea of the dialogic imagination, particularly its ethical engagement with otherness.

این مقاله مجموعه اشعار اردو فهیمده ریاض با عنوان «تم کبیر» را به‌عنوان یک (فرا)آرشیو که مناظر عاطفی، نشانه‌ای و حافظه‌ای تخیل دیالوژیک او را ترسیم می‌کند، مورد بررسی قرار می‌دهد. از طریق واکاوی مستمر پیامدهای دیالوژیسم، به تحلیل تعامل میان صداها، متون، زبان‌ها و بخش‌های متعارض خود که به عمل شعری ریاض جان می‌بخشند، با استفاده از سوژگی و نوآوری زبانی به‌عنوان عدسی‌های تحلیلی، می‌پردازد. در این راستا، ضمن توجه به چارچوب‌های فمینیستی تقاطعی، عرضی و انکساری، مقاله سهم او در اندیشه فمینیستی را در بستر مواجهه‌های معاصر فمینیستی با ایده تخیل دیالوژیک باختین، به‌ویژه درگیرشدگی اخلاقی آن با دیگری، جای می‌دهد.

Can decades of Zen meditation leave measurable traces in the practitioner’s natural language? Long-term contemplative practice is widely understood to reshape emotion regulation, self-referential processing, and perceptual engagement, yet empirical research on these transformations has been fundamentally constrained by two limitations: an observation window of weeks to months at most, and an almost exclusive reliance on self-report and neuroimaging measures that cannot reach the automated, prereflective dimensions of psychological life most directly reshaped by sustained practice. This study applies computational quantitative content analysis to nine major poetry collections by the American Zen practitioner-poet Gary Snyder, spanning six decades (1959-2015), to test three directional hypotheses derived from core Zen concepts: affective settling ( ānxīn , H1), self-referential attenuation ( anātman , H2), and perceptual despecification ( ānimitta , H3). Each hypothesis is held against a rival explanation as a falsification reference. The results reveal career-long changes across three analytical domains: negative-emotion vocabulary declines monotonically while positive and neutral categories show no statistically detectable trend; first-person pronouns, somatic vocabulary, grammatical agency, and cognitive certainty converge in decline across four distinct linguistic layers; embodied sensory specificity thins systematically while vocabulary drifts toward greater abstraction. Changepoint detection offers descriptive corroboration of the periodization. A comparison with a contemporaneous non-practicing poet (Wendell Berry) is descriptive in evidential status: the affective and self-referential trends are significant in Snyder but not in Berry, direct tests of the between-poet differences do not yield differences that are robust across interval-construction methods, and sensory thinning appears in both poets and may reflect processes shared across long poetic careers. These findings constitute what is, to our knowledge, the longest longitudinal linguistic record of a verified long-term Zen practitioner–documenting career-long changes that are consistent with, though not attributable to, sustained practice–and demonstrate the distinctive methodological value of naturally produced creative texts as a comparatively non-reactive observational window for studying long-term contemplative transformation.

آیا دهه‌ها مراقبه ذن می‌تواند ردپای قابل سنجشی در زبان طبیعی کنشگر بر جای گذارد؟ به طور گسترده پذیرفته شده است که تمرین تأملی بلندمدت، تنظیم هیجان، پردازش خودارجاعی و درگیری ادراکی را بازشکل می‌دهد، اما پژوهش‌های تجربی درباره این دگرگونی‌ها به طور بنیادین با دو محدودیت مواجه بوده‌اند: پنجره مشاهده‌ای که در بهترین حالت از چند هفته تا چند ماه را دربر می‌گیرد، و اتکای تقریباً انحصاری بر سنجه‌های خودگزارشی و تصویربرداری عصبی که قادر به دسترسی به ابعاد خودکار و پیشاتأملی زندگی روان‌شناختی که بیشترین تأثیر را از تمرین پایدار می‌پذیرند، نیستند. این مطالعه با به‌کارگیری تحلیل محتوای کمی محاسباتی بر نه مجموعه شعر اصلی از شاعر و کنشگر ذن آمریکایی Gary Snyder، در بازه‌ای شش دهه‌ای (۱۹۵۹ تا ۲۰۱۵)، سه فرضیه جهت‌دار برگرفته از مفاهیم محوری ذن را می‌آزماید: آرام‌گیری عاطفی (ānxīn، H1)، کاهش خودارجاعی (anātman، H2)، و کاهش ویژگی‌مندی ادراکی (ānimitta، H3). هر فرضیه در برابر یک تبیین رقیب به عنوان مرجع ابطال قرار گرفته است. نتایج، تغییرات شغلی در سه حوزه تحلیلی را نشان می‌دهد: واژگان هیجان منفی به طور یکنواخت کاهش می‌یابد، در حالی که دسته‌های مثبت و خنثی روند آماری قابل تشخیصی نشان نمی‌دهند؛ ضمایر اول شخص، واژگان جسمانی، عاملیت دستوری و قطعیت شناختی در چهار لایه زبانی متمایز به طور همگرا کاهش می‌یابند؛ ویژگی‌مندی حسی تجسم‌یافته به طور نظام‌مند کاهش می‌یابد و واژگان به سمت انتزاع بیشتر میل می‌کند. شناسایی نقطه تغییر، تأیید توصیفی دوره‌بندی را فراهم می‌کند. مقایسه با یک شاعر معاصر غیرکنشگر (Wendell Berry) از حیث شواهد توصیفی است: روندهای عاطفی و خودارجاعی در Snyder معنادار است اما در Berry چنین نیست، آزمون‌های مستقیم تفاوت بین شاعران تفاوت‌هایی را نشان نمی‌دهد که در روش‌های مختلف ساخت بازه زمانی پایدار باشند، و کاهش ویژگی‌مندی حسی در هر دو شاعر مشاهده می‌شود و ممکن است بازتاب فرایندهای مشترک در طول دوران حرفه‌ای شاعری باشد. این یافته‌ها، به دانش ما، طولانی‌ترین سابقه زبانی طولی یک کنشگر ذن تأییدشده را تشکیل می‌دهد—و تغییرات شغلی را مستند می‌کند که با تمرین پایدار سازگار است، هرچند به آن منتسب نمی‌شود—و ارزش روش‌شناختی متمایز متون خلاقانه تولیدشده به طور طبیعی را به عنوان پنجره مشاهده‌ای نسبتاً غیرواکنشی برای مطالعه دگرگونی تأملی بلندمدت نشان می‌دهد.

Poetry is persistently perceived as more difficult than narrative prose among ESL/EFL learners, yet whether this difficulty is intrinsic to the genre or structurally mediated remains undertheorised. This study examined whether Grade 8 ESL/EFL learners’ poetry difficulty may be associated with institutional–cognitive misalignment rather than inherent genre complexity. Employing a convergent mixed-methods case study design, eleven Grade 8 students from a private school in Kathmandu, Nepal, completed controlled genre comparison tasks using thematically identical poetic and prose texts, alongside a 50-item Universal Design Learning (UDL)-aligned cognitive engagement instrument mapped onto Cattell–Horn–Carroll (CHC) domains. Within this bounded classroom context, descriptive patterns revealed a performance asymmetry: 54.54% of participants demonstrated at least partial success in prose comprehension, whereas 72.72% of participants failed the poetry task entirely. Cognitive profiling indicated a within-subject pattern of relatively higher engagement in Crystallised Knowledge and relatively lower engagement in Fluid Reasoning and Long-Term Storage and Retrieval, a domain theoretically implicated in poetic interpretation. Because the profiling instrument was purpose-built and was not designed to support between-domain psychometric comparison, this pattern is reported as a relative within-sample profile rather than as evidence of differential cognitive strength. A further metacognitive misalignment was found, suggesting a possible “brevity-as-ease heuristic”, wherein learners conflated the poetry shorter length relative to its prose with reduced cognitive demand. These patterns are consistent with a possible role for differential rehearsal of cognitive processes within a prose-dominant, examination-oriented curriculum rather than from inherent textual opacity. The study advances a provisional institutional–cognitive alignment framework to guide future large-scale investigation across examination-driven ESL/EFL contexts.

شعر همواره در میان زبان‌آموزان انگلیسی به عنوان زبان دوم یا خارجی (ESL/EFL) دشوارتر از نثر روایی تلقی می‌شود، اما این‌که آیا این دشواری ذاتی این ژانر است یا به واسطه ساختارها میانجی‌گری می‌شود، همچنان کمتر نظریه‌پردازی شده است. این پژوهش بررسی کرد که آیا دشواری شعر برای زبان‌آموزان پایه هشتم ESL/EFL ممکن است ناشی از ناهماهنگی شناختی-نهادی باشد تا پیچیدگی ذاتی ژانر. با به‌کارگیری طرح مطالعه موردی آمیخته همگرا، یازده دانش‌آموز پایه هشتم از یک مدرسه خصوصی در کاتماندو، نپال، وظایف مقایسه‌ای کنترل‌شده ژانر را با استفاده از متون شعری و نثری با موضوع یکسان انجام دادند و همزمان یک ابزار سنجش درگیری شناختی ۵۰ ماده‌ای منطبق با Universal Design Learning (UDL) که بر حوزه‌های Cattell–Horn–Carroll (CHC) نگاشت شده بود را تکمیل کردند. در این زمینه محدود کلاسی، الگوهای توصیفی عدم تقارن عملکرد را نشان داد: ۵۴.۵۴٪ از شرکت‌کنندگان حداقل موفقیت نسبی در درک نثر داشتند، در حالی که ۷۲.۷۲٪ از شرکت‌کنندگان در تکلیف شعر کاملاً ناکام ماندند. نمایه‌سازی شناختی نشان داد که الگوی درون‌فردی با درگیری نسبتاً بالاتر در دانش تبلور یافته (Crystallised Knowledge) و درگیری نسبتاً پایین‌تر در استدلال سیال (Fluid Reasoning) و ذخیره‌سازی و بازیابی بلندمدت (Long-Term Storage and Retrieval) وجود دارد؛ حوزه‌هایی که از لحاظ نظری در تفسیر شعر نقش دارند. از آن‌جا که ابزار نمایه‌سازی به طور اختصاصی ساخته شده و برای مقایسه روان‌سنجی بین حوزه‌ای طراحی نشده بود، این الگو به عنوان نمایه نسبی درون نمونه گزارش می‌شود و نه به عنوان شواهدی از قوت شناختی متفاوت. همچنین ناهماهنگی فراشناختی دیگری مشاهده شد که به وجود یک «کشف میانبر اختصار به عنوان سهولت» (brevity-as-ease heuristic) اشاره دارد؛ جایی که زبان‌آموزان کوتاهی شعر نسبت به نثر را با کاهش تقاضای شناختی اشتباه گرفته‌اند. این الگوها با نقش احتمالی تمرین متفاوت فرایندهای شناختی در یک برنامه درسی غالباً مبتنی بر نثر و آزمون‌محور سازگار است تا با ابهام ذاتی متن. این پژوهش چارچوبی مقدماتی برای هم‌ترازی شناختی-نهادی ارائه می‌دهد تا راهنمای تحقیقات آتی در مقیاس وسیع‌تر در زمینه‌های ESL/EFL آزمون‌محور باشد.