third grade

Traditional games offer accessible opportunities for physical activity, social interaction, and the introduction of local cultural practices among elementary school children. This study aimed to describe the implementation of PETRA AKTIF, a community service program introducing traditional games as alternative physical activities for elementary school students. Employing a qualitative descriptive approach, the program involved 28 third-grade students from Public Elementary School 3 Plumbon, Karanganyar Regency, Indonesia. Four traditional games were introduced: hopscotch, jump rope, fortress, and dragon snake. Data were collected through direct observation, interviews, and activity documentation and subsequently analyzed descriptively. Student satisfaction was assessed using a five-level response scale. The findings revealed that students participated in various physical movements, including jumping, walking, running, and balancing. Group activities also demonstrated observable communication, cooperation, coordination, and adherence to game rules. Satisfaction assessments indicated that 25–27 of the 28 participants reported being satisfied or very satisfied with each game. Furthermore, the activities provided students with direct exposure to traditional games as expressions of local wisdom. These findings suggest that PETRA AKTIF provides opportunities for physical engagement, peer interaction, and cultural familiarization, although improvements in physical fitness and social skills were not directly measured.

Bullying remains a concern at SDN Sindangsono because teasing and name-calling occur in student interactions, while students’ understanding of the forms of bullying is still limited. This community service activity aimed to describe bullying prevention education through a participatory approach for third- and fourth-grade students. The activity involved 64 students, consisting of 34 third-grade and 30 fourth-grade students, and included an initial question-and-answer session, presentation of learning materials, an educational video, discussion, sharing session, written reflection, oral evaluation, and a joint commitment. Evaluation was conducted through the initial question-and-answer session and oral evaluation. At the beginning of the activity, students’ responses were more focused on physical bullying. Fifteen students (23.4%) voluntarily stated that they had engaged in actions they understood as bullying, while all participants stated that they had experienced feeling bullied, mainly through teasing and name-calling. After the activity, students’ responses began to include verbal, social, and social media-related forms of bullying, accompanied by reflective responses regarding peer interactions. All participants also took part in a joint commitment to prevent bullying. The activity indicated a broader understanding of bullying, the emergence of reflection, and student participation in bullying prevention.

This study examines the implementation of Problem-Based Learning (PBL) assisted by flashcard media to improve third-grade elementary students’ critical thinking skills in Landscape (Bentang Alam) material. Methods: This study used a quantitative approach with a quasi-experimental, nonequivalent control-group design. The sample consisted of 44 third-grade students from SD Negeri in Semarang, divided into an experimental class (22 students) taught using PBL assisted by flashcards and a control class (22 students) taught using conventional learning. Data were collected using pretest and posttest instruments with 120 multiple-choice items (30 per skill) and analyzed using normality and homogeneity tests, paired-sample t-tests, independent-sample t-tests, Normalized Gain (N-Gain) analysis, and analysis of Covariance (ANCOVA) with the pretest as the covariate. Because of third-grade students' cognitive capacity, the test was administered in four separate sessions on four different days, with each session lasting approximately 45 minutes. Effect size was reported using Partial Eta Squared to measure the magnitude of the intervention’s impact. Both groups showed increased critical thinking ability after treatment, but the experimental group's increase was significantly higher than the control group's. After controlling for pretest scores, the ANCOVA results showed a significant difference between groups (F = 16989.679; p < .001; η²p = .998), indicating a large effect size. The experimental group's average N-Gain score was 0.7336, categorized as high and fairly effective, while the control group's average was 0.3784, categorized as medium and less effective. The greatest improvement occurred in the analysis and evaluation indicators. Implementing PBL assisted by flashcards effectively improves students’ critical thinking skills on Landscape material, as flashcards function not merely as visual media but as contextual problem triggers integrated into each stage of the PBL syntax. Keywords: problem-based learning, flashcard, critical thinking, landscape, elementary school.

Conceptual understanding of fractions among third-grade elementary school students remains a challenge because the topic is abstract and teacher-centered instruction provides limited opportunities for students to study materials independently and actively. The initial condition in Grade III of SD Negeri 077279 Si’őfabanua showed that only 4 of 21 students (19%) achieved the school mastery criterion of 70, with a class average of 60. This study aimed to describe the implementation of an animated video-based flipped classroom and determine its improvement in students’ conceptual understanding of fractions. The study employed Classroom Action Research based on the Kemmis and McTaggart model and was conducted in two cycles. Each cycle consisted of planning, action, observation, and reflection. The participants were 21 third-grade students, consisting of 10 boys and 11 girls. Data were collected through conceptual understanding tests, teacher and student activity observations, student response questionnaires, and documentation. The data were analyzed descriptively using mean scores and learning mastery percentages. The results showed that the average score increased from 60 in the pre-cycle to 68 in Cycle I and 76 in Cycle II. Learning mastery increased from 19% in the pre-cycle to 57% in Cycle I and 86% in Cycle II. Teacher activity increased from 61% to 88%, while student activity increased from 69% to 82%. Student responses in Cycle II reached 86%, categorized as very positive. Therefore, the implementation of an animated video-based flipped classroom improved students’ conceptual understanding of fractions and encouraged more active participation in learning. ABSTRAK Pemahaman konsep pecahan pada siswa kelas III sekolah dasar masih menjadi permasalahan karena materi bersifat abstrak dan pembelajaran yang berpusat pada guru belum memberikan kesempatan yang cukup kepada siswa untuk mempelajari materi secara mandiri dan aktif. Kondisi awal di kelas III SD Negeri 077279 Si’őfabanua menunjukkan bahwa hanya 4 dari 21 siswa (19%) yang mencapai KKM 70 dengan nilai rata-rata kelas 60. Penelitian ini bertujuan untuk mendeskripsikan penerapan flipped classroom berbasis video animasi dan mengetahui peningkatan pemahaman konsep materi pecahan siswa. Penelitian menggunakan Penelitian Tindakan Kelas model Kemmis dan McTaggart yang dilaksanakan dalam dua siklus. Setiap siklus meliputi perencanaan, tindakan, observasi, dan refleksi. Subjek penelitian berjumlah 21 siswa yang terdiri atas 10 laki-laki dan 11 perempuan. Data dikumpulkan melalui tes pemahaman konsep, observasi aktivitas guru dan siswa, angket respons siswa, serta dokumentasi. Data dianalisis secara deskriptif melalui rata-rata dan persentase ketuntasan belajar. Hasil penelitian menunjukkan bahwa nilai rata-rata meningkat dari 60 pada pra-siklus menjadi 68 pada Siklus I dan 76 pada Siklus II. Ketuntasan belajar meningkat dari 19% pada pra-siklus menjadi 57% pada Siklus I dan 86% pada Siklus II. Aktivitas guru meningkat dari 61% menjadi 88%, sedangkan aktivitas siswa meningkat dari 69% menjadi 82%. Respons siswa pada Siklus II mencapai 86% dengan kategori sangat positif. Dengan demikian, penerapan flipped classroom berbasis video animasi dapat meningkatkan pemahaman konsep materi pecahan sekaligus mendorong keterlibatan siswa dalam pembelajaran.

ABSTRACT Students’ active participation in expressing opinions is an important indicator of engagement in student-centered learning. Initial observations in Class III A at SD Negeri Kendangsari III/278 Surabaya revealed that only 8 out of 26 students (30.77%) actively participated in discussions, while the others tended to remain passive. This study aimed to improve students’ active participation in expressing opinions during Integrated Science and Social Studies (IPAS) lessons on the topic “Stories from the Hometown” through the Think Pair Share (TPS) model integrated with a deep learning approach. The study employed a classroom action research design conducted over two cycles, each consisting of three meetings, from July to August 2026. The participants were 26 students. Data were collected through observation and documentation and analyzed using descriptive quantitative and qualitative techniques. The individual achievement criterion was set at a minimum average participation score of 3.00, while the criterion for class-wide success required at least 80% participation. The results showed that the average percentage of active participation increased from 37.18% in the pre-cycle stage to 60.26% in Cycle I and 87.18% in Cycle II. The final achievement exceeded the predetermined success criterion. These findings indicate that integrating TPS with a deep learning approach may support students’ confidence in expressing ideas and enhance their participation in IPAS discussions. ABSTRAK Keaktifan murid dalam mengemukakan pendapat merupakan salah satu indikator keterlibatan dalam pembelajaran yang berpusat pada murid. Hasil observasi awal di kelas III A SD Negeri Kendangsari III/278 Surabaya menunjukkan bahwa hanya 8 dari 26 murid (30,77%) yang aktif berdiskusi, sedangkan sebagian lainnya cenderung pasif. Penelitian ini bertujuan meningkatkan keaktifan murid dalam mengemukakan pendapat pada pembelajaran IPAS dengan topik “Cerita dari Kampung Halaman” melalui model Think Pair Share (TPS) yang dipadukan dengan pendekatan pembelajaran mendalam. Penelitian menggunakan desain penelitian tindakan kelas yang dilaksanakan dalam dua siklus, masing-masing terdiri atas tiga pertemuan, pada Juli–Agustus 2026. Subjek penelitian berjumlah 26 murid. Data dikumpulkan melalui observasi dan dokumentasi, kemudian dianalisis menggunakan teknik deskriptif kuantitatif dan kualitatif. Kriteria keberhasilan individual ditetapkan berdasarkan skor rata-rata keaktifan minimal 3,00, sedangkan keberhasilan klasikal ditentukan apabila persentase keaktifan mencapai sekurang-kurangnya 80%. Hasil penelitian menunjukkan bahwa rata-rata persentase keaktifan meningkat dari 37,18% pada prasiklus menjadi 60,26% pada Siklus I dan 87,18% pada Siklus II. Capaian akhir tersebut melampaui indikator keberhasilan yang ditetapkan. Hasil ini menunjukkan bahwa penerapan TPS yang dipadukan dengan pendekatan pembelajaran mendalam berpotensi mendukung keberanian murid menyampaikan gagasan dan meningkatkan partisipasi dalam diskusi IPAS.

The tahfiz juz’i method helps students memorize the Qur’an gradually. However, its implementation in Juz ‘Amma memorization instruction continues to face various challenges, particularly among third-grade students at SDN 07 Lembah Melintang, Pasaman Barat. This study aimed to describe the challenges in implementing the tahfiz juz’i method and teachers’ efforts to address them. The study employed a descriptive qualitative approach. Data were collected through observation, interviews, and documentation and analyzed through data reduction, data display, and conclusion drawing and verification. Data trustworthiness was assessed through source and methodological triangulation. The findings revealed that implementation challenges included differences in students’ Qur’anic reading and memorization abilities, limitations in memory and concentration, varying levels of learning motivation, limited teacher time for individual guidance, and uneven family support for murajaah at home. Teachers’ efforts included assigning memorization tasks gradually, strengthening motivation, adapting memorization targets to students’ abilities, establishing regular murajaah routines, correcting tajwid and letter articulation, and collaborating with parents. These findings provide an empirical account of the challenges in implementing tahfiz juz’i instruction at the elementary school level and teachers’ efforts to address them. The study underscores the importance of guidance tailored to students’ abilities and collaboration between schools and families in supporting Qur’anic memorization instruction. Practical implications include the need to adjust memorization targets and ensure continuity of guidance at school and at home. Future research should include more research sites and longer observation periods to gain a deeper understanding of the implementation of the tahfiz juz’i method.

This study assessed the reading comprehension skills and academic performance in English of Grade 3 learners in selected public elementary schools in the Albuera District, Department of Education (DepEd), Schools Division of Leyte, Region VIII, during School Year 2025–2026, as a basis for developing interactive reading activities. A descriptive-quantitative research design was employed, involving six teachers and 90 learners from six public elementary schools. The learners were selected through simple random sampling. Data were gathered using a structured paper-and-pencil questionnaire covering respondents’ profiles, learners’ performance in five reading comprehension strategies, academic performance in reading comprehension, vocabulary, and storytelling, and the issues and concerns encountered in implementing reading comprehension activities. Frequency counts, percentages, and weighted means were used to analyze the data, together with a test of association to examine the relationships between instructional strategies and learners’ academic performance. The findings revealed that the strategies used in reading comprehension obtained an overall average weighted mean of 3.26, interpreted as Highly Effective. Story mapping and the use of photographs received the highest ratings, with weighted means of 3.30 each, followed by activating prior knowledge at 3.23 and monitoring and clarifying at 3.20. In terms of academic performance, learners demonstrated a lack of mastery in noting details (M = 2.20), decoding (M = 2.23), phonics (M = 2.40), vocabulary (M = 2.30), and storytelling (M = 2.40). The findings further revealed that monitoring and clarifying and the use of photographs had statistically significant associations with selected academic competencies, whereas activating prior knowledge and story mapping did not demonstrate significant associations with the measured competencies. The specific association coefficients and p-values were not available in the supplied results. These findings highlight the need to strengthen learners’ foundational reading skills, particularly identifying details, decoding words, applying phonics, developing vocabulary, and organizing narratives. Based on the findings, interactive reading activities are proposed for consideration and implementation by the concerned school officials, in collaboration with teachers, parents, and the DepEd Schools Division of Leyte, to address learners’ literacy needs and improve their reading comprehension and academic performance.

This study examined the reading skills of Grade 3 learners and their relationship with academic performance in English in selected public elementary schools in the Bantayan District, Schools Division of Cebu Province, during School Year 2026–2027. Specifically, it assessed learners’ proficiency in phonemic awareness, phonics, text recognition, vocabulary, and comprehension; described the profiles of the teacher and learner respondents; and determined whether a significant relationship existed between reading skills and academic performance in English. The study employed a descriptive-correlational research design involving 100 respondents, comprising 96 Grade 3 learners, with 24 learners from each of four schools, and four teachers from Pooc, Sta. Fe Central, Vito, and Baigad Elementary Schools. Data were gathered through a modified survey questionnaire and informal interviews. Frequency counts, percentages, weighted means, standard deviations, and Pearson’s product-moment correlation coefficient were used to analyze the collected data. The findings revealed that 70 of the 96 Grade 3 learners (72.92%) demonstrated effective foundational reading skills, while the remaining 26 learners (27.08%) were identified as potentially requiring additional reading support, depending on the established assessment criteria. These results underscore the importance of sustaining effective reading instruction while addressing the needs of learners experiencing difficulties in foundational literacy. The study proposes augmented reading skills learning activities designed to strengthen learners’ reading proficiency, improve comprehension, and support the development of essential literacy competencies. The proposed activities may serve as a basis for differentiated instruction, targeted reading interventions, and continuous monitoring of learner progress. Furthermore, the study emphasizes collaboration among teachers, school administrators, and parents in creating supportive learning environments that promote reading development and improved academic performance in English.

Introduction Research on the practicum has focused on student teachers, mentors and partnerships between universities and schools, while the pupils in whose classrooms student teachers are placed have rarely been asked about this experience. This study examined how pupils in Ecuadorian host schools perceive the presence, support and influence of student teachers, and to what extent these perceptions can be trusted as evidence. Methods Two age-differentiated questionnaires, with pictographic scales from early childhood education to third grade and verbal scales from fourth grade onward, were administered through a mobile application by the student teachers or by members of the research team hired for data collection (project staff). The dataset comprised 2,453 valid evaluations from 1,140 pupils in 123 classrooms of 38 schools. Analyses included descriptive statistics for the first evaluation of each pupil, agreement between consecutive weekly evaluations, generalized estimating equations that accounted for the nesting of evaluations within pupils, classrooms and schools, a within-pupil comparison of evaluations collected by student teachers and by project staff, and latent class analysis. Results Between 91.5% and 98.5% of pupils gave favorable ratings on seven of eight items, while 69.6% of older pupils always felt comfortable asking student teachers for help. Ratings collected by project staff were lower than those collected by student teachers, especially for comfort in asking for help and perceived influence on learning. Responses of the youngest pupils concentrated in the highest category and did not discriminate reliably between individual pupils, whereas older pupils showed fair to moderate stability on most items and formed highly enthusiastic and moderately favorable profiles. Discussion Pupils perceive student teachers favorably, although part of this favorability reflects social desirability and the developmental limits of young respondents. Pupil voice can inform practicum evaluation when questionnaires are administered by someone other than the student teacher being evaluated and are interpreted according to the age of the pupils.

This study is motivated by the prevalence of conventional teaching methods and a lack of variety in instructional media, which has resulted in suboptimal student engagement during the learning process and, consequently, low learning outcomes. The study aims to determine the impact of interactive learning media on the thematic learning outcomes of third-grade elementary school students. A quantitative approach was employed using a pre-experimental method with a one-group pretest-posttest design. The sample consisted of 28 third-grade students from SDN 060866 Medan, selected using a saturated sampling technique. Data were collected via pretests and posttests administered before and after the use of interactive learning media. Analysis was conducted using IBM SPSS 25, involving tests for normality, homogeneity, and hypothesis testing via the t-test. The results showed an increase in the mean score from 63.14 on the pretest to 76.68 on the posttest. Hypothesis testing yielded a significance value of 0.000 (p < 0.05), indicating a significant difference in student learning outcomes before and after the use of interactive learning media. Thus, interactive learning media positively influence the improvement of thematic learning outcomes for third-grade elementary students. The use of such media offers an alternative for creating learning experiences that are more engaging, interactive, and suited to the characteristics of elementary school students.

این پژوهش با انگیزه شیوع روش‌های تدریس سنتی و فقدان تنوع در رسانه‌های آموزشی که منجر به مشارکت ناکافی دانش‌آموزان در فرایند یادگیری و در نتیجه، نتایج یادگیری پایین شده است، انجام شده‌است. هدف پژوهش تعیین تأثیر رسانه‌های یادگیری تعاملی بر نتایج یادگیری موضوعی دانش‌آموزان پایه سوم دبستان است. رویکرد کمی با استفاده از روش شبه‌آزمایشی و طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون تک‌گروهی به کار گرفته شد. نمونه شامل ۲۸ دانش‌آموز پایه سوم از SDN 060866 Medan بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری اشباع انتخاب شدند. داده‌ها از طریق پیش‌آزمون و پس‌آزمون که پیش و پس از استفاده از رسانه‌های یادگیری تعاملی اجرا شد، جمع‌آوری گردید. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار IBM SPSS 25 و شامل آزمون‌های نرمالیتی، همگنی و آزمون فرضیه از طریق آزمون t انجام شد. نتایج نشان داد میانگین نمره از ۶۳٫۱۴ در پیش‌آزمون به ۷۶٫۶۸ در پس‌آزمون افزایش یافته است. آزمون فرضیه مقدار معناداری ۰٫۰۰۰ (p < 0.05) را نشان داد که بیانگر تفاوت معنادار در نتایج یادگیری دانش‌آموزان پیش و پس از استفاده از رسانه‌های یادگیری تعاملی است. بنابراین، رسانه‌های یادگیری تعاملی تأثیر مثبتی بر بهبود نتایج یادگیری موضوعی دانش‌آموزان پایه سوم ابتدایی دارند. استفاده از این رسانه‌ها جایگزینی برای ایجاد تجارب یادگیری جذاب‌تر، تعاملی‌تر و متناسب با ویژگی‌های دانش‌آموزان ابتدایی فراهم می‌کند.

Low learning activeness remains a common problem in elementary classrooms that still rely on conventional media. Preliminary observations in grade III of SDN 3 Sidaharja, Lakbok, Ciamis, showed that only 45.45% (10 of 22) students were in the active category in Natural and Social Sciences (IPAS) learning. This study aimed to describe the planning and implementation of Wordwall learning media and to analyze the improvement of students’ learning activeness on the topic of life cycles of living things. The study employed Classroom Action Research following the Kemmis and McTaggart model, conducted in two cycles, each consisting of planning, acting, observing, and reflecting. The subjects were 22 grade III students in the even semester of the 2025/2026 academic year. Data were collected through observation sheets on the teaching module, teacher activities, and student activeness based on five indicators (enthusiasm, interaction with the teacher, group activeness, expressing opinions and participation, and drawing conclusions), supported by documentation, and were analyzed descriptively using percentages. The results showed that the percentage of students in the active category increased from 45.45% in the pre-cycle to 59.09% in cycle I and 77.27% in cycle II, exceeding the success criterion of 75%. The quality of the teaching module rose from 80.43% to 82.61%, and teacher activity from 80.00% to 92.71%. It is concluded that Wordwall media improves the learning activeness of grade III students in IPAS learning on life cycles of living things.

فعالیت پایین یادگیری همچنان یکی از مشکلات رایج در کلاس‌های ابتدایی است که هنوز به رسانه‌های سنتی متکی هستند. مشاهدات اولیه در پایه سوم دبستان SDN 3 Sidaharja، منطقه Lakbok، شهرستان Ciamis، نشان داد که تنها ۴۵/۴۵٪ (۱۰ نفر از ۲۲ دانش‌آموز) در دسته فعال در یادگیری علوم طبیعی و اجتماعی (IPAS) قرار داشتند. هدف این پژوهش توصیف برنامه‌ریزی و اجرای رسانه آموزشی Wordwall و تحلیل بهبود فعالیت یادگیری دانش‌آموزان در موضوع چرخه زندگی موجودات زنده بود. این پژوهش از روش پژوهش اقدام کلاسی بر اساس مدل Kemmis و McTaggart در دو چرخه شامل برنامه‌ریزی، اجرا، مشاهده و بازتاب استفاده کرد. جامعه پژوهش شامل ۲۲ دانش‌آموز پایه سوم در نیم‌سال زوج سال تحصیلی ۲۰۲۵/۲۰۲۶ بود. داده‌ها از طریق برگه‌های مشاهده ماژول آموزشی، فعالیت معلم و فعالیت دانش‌آموزان بر اساس پنج شاخص (اشتیاق، تعامل با معلم، فعالیت گروهی، ابراز نظر و مشارکت، و نتیجه‌گیری) و با پشتیبانی مستندسازی گردآوری و به صورت توصیفی با استفاده از درصد تحلیل شد. نتایج نشان داد که درصد دانش‌آموزان در دسته فعال از ۴۵/۴۵٪ در پیش‌چرخه به ۵۹/۰۹٪ در چرخه اول و ۷۷/۲۷٪ در چرخه دوم افزایش یافت که از معیار موفقیت ۷۵٪ فراتر رفت. کیفیت ماژول آموزشی از ۸۰/۴۳٪ به ۸۲/۶۱٪ و فعالیت معلم از ۸۰/۰۰٪ به ۹۲/۷۱٪ افزایش یافت. نتیجه‌گیری می‌شود که رسانه Wordwall فعالیت یادگیری دانش‌آموزان پایه سوم را در آموزش IPAS با موضوع چرخه زندگی موجودات زنده بهبود می‌بخشد.

Background: Locomotor movement ability is a fundamental basis of motor development for elementary school-aged children. However, empirical data show that 39.28% of third-grade students remain in the average category of locomotor movement mastery, caused by monotonous teaching methods that provide little meaningful movement stimulation. Relay games are viewed as an alternative learning approach that can integrate coordination and balance in a contextual and enjoyable way. Objective: This study aims to analyze the effect of relay-game-based Physical, Sport, and Health Education (PJOK) learning on locomotor movement ability—particularly coordination and balance—in third-grade elementary school students. Method: This study used a quantitative approach with a one-group pretest-posttest design. The research subjects were 28 third-grade students of SDN Sumbersari 1 Malang, selected through purposive sampling. The instrument was a locomotor movement assessment rubric with five indicators: movement coordination, balance, movement accuracy, agility, and body control. Data were analyzed using the Shapiro-Wilk normality test and a paired sample t-test with the help of SPSS 26. Results: The mean score increased from 61.25 (pretest) to 79.82 (posttest). The paired sample t-test result showed t = -14.763 with Sig. (2-tailed) = 0.000 < 0.05. Conclusion: Relay-game-based PJOK learning has a significant effect on improving the locomotor movement ability of third-grade elementary school students. Implication: Elementary PJOK teachers are recommended to integrate relay games in a structured and progressive manner as a primary strategy for developing students' locomotor movement ability.

زمینه: توانایی حرکات لوکوموتور، اساس بنیادی رشد حرکتی کودکان در سنین دبستان است. با این حال، داده‌های تجربی نشان می‌دهد که ۳۹/۲۸٪ از دانش‌آموزان پایه سوم همچنان در دسته متوسط تسلط بر حرکات لوکوموتور قرار دارند که این امر ناشی از روش‌های تدریس یکنواخت و فاقد تحریک حرکتی معنادار است. بازی‌های امدادی به عنوان رویکردی جایگزین در آموزش مطرح می‌شوند که می‌تواند هماهنگی و تعادل را به شیوه‌ای زمینه‌مند و لذت‌بخش ادغام کند. هدف: هدف این پژوهش، تحلیل تأثیر آموزش تربیت‌بدنی، ورزش و سلامت (PJOK) مبتنی بر بازی‌های امدادی بر توانایی حرکات لوکوموتور، به ویژه هماهنگی و تعادل، در دانش‌آموزان پایه سوم دبستان است. روش: این پژوهش با رویکرد کمی و طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون تک‌گروهی انجام شد. جامعه پژوهش شامل ۲۸ دانش‌آموز پایه سوم دبستان SDN Sumbersari 1 Malang بود که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار پژوهش، چک‌لیست ارزیابی حرکات لوکوموتور با پنج شاخص: هماهنگی حرکتی، تعادل، دقت حرکت، چابکی و کنترل بدن بود. داده‌ها با استفاده از آزمون نرمالیتی Shapiro-Wilk و آزمون t زوجی با کمک نرم‌افزار SPSS 26 تحلیل شد. یافته‌ها: میانگین نمره از ۶۱/۲۵ (پیش‌آزمون) به ۷۹/۸۲ (پس‌آزمون) افزایش یافت. نتیجه آزمون t زوجی نشان داد t = ‎-۱۴/۷۶۳ با Sig. (دوطرفه) = ۰/۰۰۰ < ۰/۰۵. نتیجه‌گیری: آموزش PJOK مبتنی بر بازی‌های امدادی تأثیر معناداری بر بهبود توانایی حرکات لوکوموتور دانش‌آموزان پایه سوم دبستان دارد. پیشنهاد: به معلمان PJOK دبستان توصیه می‌شود بازی‌های امدادی را به صورت ساختاریافته و تدریجی به عنوان راهبرد اصلی در توسعه توانایی حرکات لوکوموتور دانش‌آموزان ادغام کنند.

IPAS learning outcomes of third-grade students at SD Negeri Tongano Barat were low: only 3 of 16 students (19%) met the learning objective achievement criterion (KKTP) in the baseline data. This classroom action research aimed to describe the implementation of Problem Based Learning (PBL) and to improve IPAS learning outcomes. Following the Kemmis and McTaggart model, the study was conducted in two cycles of two meetings each during the even semester of the 2025/2026 academic year, involving 16 students (4 boys, 12 girls). Data were collected through observation of teacher and student activities, learning tests, and documentation, and analyzed descriptively using a KKTP of 65. Teacher activity rose from 63% (good) to 93% (very good), and student activity from 50% (fair) to 90% (very good). Classical mastery increased from 19% at baseline to 56% in cycle I and 88% in cycle II, while mean scores were 48, 70, and 86. PBL improved learning activity and IPAS learning outcomes of third-grade students.

نتایج یادگیری درس علوم تجربی و اجتماعی (IPAS) دانش‌آموزان پایه سوم دبستان دولتی تونگانو بارات پایین بود؛ به‌طوری‌که تنها ۳ نفر از ۱۶ دانش‌آموز (۱۹٪) در داده‌های خط پایه به معیار تحقق هدف یادگیری (KKTP) دست یافتند. هدف این پژوهش اقدام‌پژوهی کلاسی، توصیف اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (Problem Based Learning؛ PBL) و ارتقای نتایج یادگیری IPAS بود. این مطالعه با پیروی از مدل Kemmis و McTaggart در دو چرخه، هر یک شامل دو جلسه، در نیم‌سال زوج سال تحصیلی ۲۰۲۵/۲۰۲۶ و با مشارکت ۱۶ دانش‌آموز (۴ پسر، ۱۲ دختر) انجام شد. داده‌ها از طریق مشاهده فعالیت‌های معلم و دانش‌آموز، آزمون‌های یادگیری و مستندسازی گردآوری و به‌صورت توصیفی با استفاده از KKTP برابر با ۶۵ تحلیل شدند. فعالیت معلم از ۶۳٪ (خوب) به ۹۳٪ (بسیار خوب) و فعالیت دانش‌آموز از ۵۰٪ (متوسط) به ۹۰٪ (بسیار خوب) افزایش یافت. تسلط کلاسی از ۱۹٪ در خط پایه به ۵۶٪ در چرخه اول و ۸۸٪ در چرخه دوم رسید و میانگین نمرات به‌ترتیب ۴۸، ۷۰ و ۸۶ بود. مدل PBL موجب بهبود فعالیت یادگیری و نتایج یادگیری IPAS دانش‌آموزان پایه سوم شد.

This study was motivated by the low learning outcomes of third-grade students in Natural and Social Sciences (IPAS), caused in part by conventional, teacher-centered instruction. This classroom action research aimed to improve students’ IPAS learning outcomes through a Deep Learning approach integrated with the Problem-Based Learning (PBL) model. Deep Learning was implemented through mindful, meaningful, and joyful learning experiences that encouraged students to understand learning goals, connect concepts with real-life problems, collaborate in investigations, apply knowledge, and reflect on their learning. The study was conducted in two cycles, each consisting of planning, implementation, observation, and reflection, at SDN Tempel. Data were collected through observation, documentation, interviews, and learning-outcome tests, then analyzed using quantitative and qualitative descriptive techniques. The class average increased from 76.8 in Cycle I to 86.5 in Cycle II, while classical mastery improved from 70% to 100%. These findings indicate that the integration of Deep Learning and PBL can improve students’ IPAS learning outcomes.

این پژوهش با انگیزه نتایج پایین یادگیری دانش‌آموزان پایه سوم در درس علوم طبیعی و اجتماعی (IPAS) که بخشی از آن ناشی از آموزش سنتی و معلم‌محور بود، انجام شد. هدف این پژوهش اقدام‌پژوهی کلاسی، ارتقای نتایج یادگیری IPAS دانش‌آموزان از طریق رویکرد یادگیری عمیق تلفیق‌شده با مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) بود. یادگیری عمیق از طریق تجارب یادگیری آگاهانه، معنادار و لذت‌بخش اجرا شد که دانش‌آموزان را به درک اهداف یادگیری، ارتباط مفاهیم با مسائل واقعی زندگی، همکاری در پژوهش، به‌کارگیری دانش و تأمل در یادگیری خود تشویق می‌کرد. این مطالعه در دو چرخه شامل برنامه‌ریزی، اجرا، مشاهده و تأمل در دبستان دولتی تمپل انجام شد. داده‌ها از طریق مشاهده، مستندسازی، مصاحبه و آزمون‌های نتایج یادگیری گردآوری و با روش‌های توصیفی کمی و کیفی تحلیل شدند. میانگین کلاس از ۷۶.۸ در چرخه اول به ۸۶.۵ در چرخه دوم افزایش یافت و تسلط کلاسیک از ۷۰٪ به ۱۰۰٪ بهبود یافت. این یافته‌ها نشان می‌دهد که ادغام یادگیری عمیق و PBL می‌تواند نتایج یادگیری IPAS دانش‌آموزان را بهبود بخشد.

This study was motivated by the still-low level of critical thinking skills among students, which is caused by the predominance of teacher-centered instruction. To address this issue, the Problem-Based Learning (PBL) model was implemented to improve the critical thinking skills of third-grade elementary school students in the IPAS subject. The method used was Classroom Action Research (CAR), conducted in two cycles and involving 27 third-grade students from Muhammadiyah PK Baturan Elementary School as research subjects. Data were collected through observation, tests, and documentation, then analyzed qualitatively and quantitatively. The results showed a gradual improvement in students’ critical thinking skills, from the “less critical” category in the pre-cycle (37.5%) to “moderately critical” in Cycle I (50%), and finally to the “critical” category in Cycle II (79.1%). Classical learning achievement also increased from 11.11% to 48.14% and reached 77.78% in Cycle II, exceeding the school’s established minimum passing score (75%). It can be concluded that the implementation of Problem-Based Learning can improve the critical thinking skills of third-grade elementary school students in the IPAS subject.

این پژوهش با انگیزه سطح پایین مهارت‌های تفکر انتقادی در میان دانش‌آموزان، که ناشی از غلبه روش‌های تدریس معلم‌محور است، انجام شده‌است. به منظور رفع این مشکل، مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (Problem-Based Learning یا PBL) برای ارتقای مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان پایه سوم دبستان در درس IPAS به کار گرفته شد. روش مورد استفاده، پژوهش اقدام کلاسی (Classroom Action Research یا CAR) بود که در دو چرخه و با مشارکت ۲۷ دانش‌آموز پایه سوم دبستان Muhammadiyah PK Baturan به عنوان نمونه پژوهش انجام شد. داده‌ها از طریق مشاهده، آزمون و مستندسازی گردآوری و به صورت کیفی و کمی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان به تدریج بهبود یافته‌است؛ به‌طوری‌که از دسته «کم‌تر انتقادی» در پیش‌چرخه (۳۷.۵٪) به «نسبتاً انتقادی» در چرخه اول (۵۰٪) و در نهایت به دسته «انتقادی» در چرخه دوم (۷۹.۱٪) ارتقا یافت. همچنین، موفقیت تحصیلی کلاسیک از ۱۱.۱۱٪ به ۴۸.۱۴٪ و در چرخه دوم به ۷۷.۷۸٪ افزایش یافت که از حداقل نمره قبولی تعیین‌شده مدرسه (۷۵٪) فراتر رفت. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله موجب بهبود مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان پایه سوم دبستان در درس IPAS می‌شود.

Motor imagery (MI), the mental simulation of movement without execution, provides a behavioural tool to evaluate sensorimotor representations. However, its characterisation in young children remains debated. This study investigated age-related differences in MI across early primary school years using a multi-task battery. One hundred and eighteen children aged 5–8 years (61 females), spanning the final year of kindergarten (GSM), first grade (CP), second grade (CE1), and third grade (CE2), completed executed and imagined trials of five functional tasks (standing up, typical gait, precision gait, drawing, and cube handling). Psychometric properties of the battery were evaluated. To ensure feasibility, engagement with imagery tasks was verified by comparing executed-imagined consistency in complexity-duration structure (i.e., complex tasks take longer both when executed and when imagined). Age-related differences were evaluated in terms of execution–imagery isochrony and variability across classes. Internal consistency was excellent (α = .91–.98) and test–retest reliability ranged from moderate to excellent (ICC = .68–.92). Engagement increased by age but already exceeded 70 % in the youngest group. Isochrony improved with age for simpler, highly practised tasks (typical gait, standing up), whereas more complex tasks (precision gait, cube handling) showed stable performance across classes. Variability decreased with age, and older children’s performance became increasingly influenced by task complexity demands. Findings demonstrate that mental chronometry can reliably capture MI abilities in children as young as five, revealing both developmental gains and task-specific constraints. These results highlight the feasibility of MI assessment in early childhood, warranting the need for longitudinal neuroimaging approaches to clarify mechanistic insights.

تصویرسازی حرکتی (MI)، شبیه‌سازی ذهنی حرکت بدون اجرا، ابزاری رفتاری برای ارزیابی بازنمایی‌های حسی‌حرکتی فراهم می‌کند. با این حال، ویژگی‌های آن در کودکان خردسال همچنان محل بحث است. این مطالعه تفاوت‌های مرتبط با سن در MI را در سال‌های ابتدایی دبستان با استفاده از یک مجموعه چندتکلیفی بررسی کرد. صد و هجده کودک ۵ تا ۸ ساله (۶۱ دختر)، شامل سال آخر پیش‌دبستانی (GSM)، پایه اول (CP)، پایه دوم (CE1) و پایه سوم (CE2)، آزمون‌های اجراشده و تصویرسازی‌شده پنج تکلیف عملکردی (برخاستن، راه رفتن معمولی، راه رفتن دقیق، نقاشی و جابجایی مکعب) را کامل کردند. ویژگی‌های روان‌سنجی مجموعه مورد ارزیابی قرار گرفت. برای اطمینان از امکان‌سنجی، مشارکت در تکالیف تصویرسازی با مقایسه سازگاری اجرا-تصویرسازی در ساختار پیچیدگی-مدت زمان (یعنی تکالیف پیچیده‌تر هم در اجرا و هم در تصویرسازی زمان بیشتری می‌برند) بررسی شد. تفاوت‌های مرتبط با سن از نظر هم‌زمانی اجرا-تصویرسازی و تغییرپذیری بین پایه‌ها ارزیابی شد. انسجام درونی عالی بود (α = .91–.98) و پایایی آزمون-بازآزمون از متوسط تا عالی متغیر بود (ICC = .68–.92). مشارکت با افزایش سن بیشتر شد اما حتی در گروه سنی پایین‌تر نیز بیش از ۷۰٪ بود. هم‌زمانی برای تکالیف ساده‌تر و با تمرین بیشتر (راه رفتن معمولی، برخاستن) با افزایش سن بهبود یافت، در حالی که تکالیف پیچیده‌تر (راه رفتن دقیق، جابجایی مکعب) عملکرد پایداری در بین پایه‌ها نشان دادند. تغییرپذیری با افزایش سن کاهش یافت و عملکرد کودکان بزرگ‌تر به طور فزاینده‌ای تحت تأثیر پیچیدگی تکلیف قرار گرفت. یافته‌ها نشان می‌دهد که کرونومتری ذهنی می‌تواند به طور قابل اعتمادی توانایی‌های MI را در کودکانی به سن پنج سالگی اندازه‌گیری کند و هم پیشرفت‌های رشدی و هم محدودیت‌های وابسته به تکلیف را آشکار سازد. این نتایج امکان‌سنجی ارزیابی MI در اوایل کودکی را برجسته می‌کند و نیاز به رویکردهای طولی تصویربرداری عصبی برای روشن شدن بینش‌های مکانیکی را نشان می‌دهد.

This study assessed cooperative learning implementation in international schools in Myanmar and examined its relationship with Grade 3 learners’ engagement and academic performance. It determined the profile of Grade 3 teachers, the level of collaborative learning implementation, the levels of learner engagement and academic performance, and the significant relationships among these variables. The study used a quantitative descriptive-correlational research design and collected data from 50 Grade 3 teachers using a questionnaire. Findings revealed that collaborative learning practices were highly implemented (grand mean = 4.62), with interpersonal and collaborative skills receiving the highest rating (4.69). Grade 3 learners were highly engaged (grand mean = 4.29), and their academic performance was high (grand mean = 4.16). Emotional engagement obtained the highest rating (4.42), while conceptual understanding ranked highest among academic performance dimensions (4.24). A strong, statistically significant relationship was found between collaborative learning implementation and learner engagement (r = .642, p = .001), while a moderate, positive, and statistically significant relationship existed between collaborative learning implementation and academic performance (r = .482, p = .001). The study found no significant relationship between collaborative learning implementation and teacher profile variables. The study proposed a capacity-building program to sustain collaborative learning practices and strengthen learner engagement and academic performance.

این پژوهش به ارزیابی اجرای یادگیری تعاونی در مدارس بین‌المللی میانمار و بررسی رابطه آن با مشارکت و عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان پایه سوم پرداخت. در این مطالعه، ویژگی‌های معلمان پایه سوم، سطح اجرای یادگیری تعاونی، سطوح مشارکت و عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان و روابط معنادار میان این متغیرها تعیین شد. پژوهش حاضر از طرح پژوهش توصیفی-همبستگی کمی بهره برد و داده‌ها از ۵۰ معلم پایه سوم با استفاده از پرسشنامه جمع‌آوری گردید. یافته‌ها نشان داد که شیوه‌های یادگیری تعاونی در سطح بالایی اجرا می‌شوند (میانگین کل = ۴٫۶۲) و مهارت‌های بین‌فردی و تعاونی بالاترین امتیاز را کسب کردند (۴٫۶۹). دانش‌آموزان پایه سوم مشارکت بالایی داشتند (میانگین کل = ۴٫۲۹) و عملکرد تحصیلی آن‌ها نیز بالا بود (میانگین کل = ۴٫۱۶). مشارکت هیجانی بالاترین امتیاز را به دست آورد (۴٫۴۲) و در میان ابعاد عملکرد تحصیلی، فهم مفهومی بالاترین رتبه را داشت (۴٫۲۴). رابطه‌ای قوی و معنادار از نظر آماری میان اجرای یادگیری تعاونی و مشارکت دانش‌آموزان مشاهده شد (r = .642, p = .001) و همچنین رابطه‌ای متوسط، مثبت و معنادار میان اجرای یادگیری تعاونی و عملکرد تحصیلی وجود داشت (r = .482, p = .001). پژوهش هیچ رابطه معناداری میان اجرای یادگیری تعاونی و متغیرهای ویژگی‌های معلمان نیافت. این مطالعه برنامه‌ای برای توانمندسازی جهت تداوم شیوه‌های یادگیری تعاونی و تقویت مشارکت و عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان پیشنهاد کرد.

Introduction Young learners require repeated exposure, active participation, and sufficient time-on-task to develop vocabulary and oral language competence in Kazakh and Russian. Traditional primary classrooms, however, may not provide every pupil with frequent vocabulary repetition, immediate feedback, and equal opportunities for oral participation. This study examined the short-term effectiveness of the BalaTalk digital learning platform as a supplementary tool for language practice among third-grade pupils in Kazakhstan. Methods A quasi-experimental pre-test/post-test control group design was employed with 75 pupils from six intact classes across three schools. The intervention lasted one school week. Pupils in the experimental group used BalaTalk for 15-20 minutes per day during regular lessons, whereas pupils in the control group received traditional instruction without the platform. The assessed outcomes included vocabulary performance, oral speaking task performance evaluated using an analytical speaking rubric, and behavioral engagement operationalized as time-on-task. Teacher questionnaire responses and written parent feedback were collected as supplementary qualitative evidence. Results Compared with the control group, the experimental group demonstrated larger immediate gains in vocabulary performance, oral speaking task performance, and time-on-task. Teacher and parent feedback also indicated increased pupil interest, greater willingness to repeat words, and more active participation in short language-learning tasks. Discussion The findings suggest that short, multimodal, teacher-guided digital microtasks may facilitate immediate lexical activation, oral participation, and behavioral engagement in primary language classrooms. The study contributes to digital language learning research by examining a locally developed platform in a Kazakh-Russian bilingual school context and by integrating vocabulary, oral task performance, and time-on-task within a single classroom-based intervention. However, because the intervention lasted only one week and intact classes were assigned to the study conditions, the findings should be interpreted as exploratory evidence of short-term effectiveness rather than proof of sustained language development.

مقدمه: زبان‌آموزان خردسال برای توسعه واژگان و شایستگی گفتاری در زبان‌های قزاقی و روسی نیازمند مواجهه مکرر، مشارکت فعال و صرف زمان کافی برای انجام تکالیف هستند. با این حال، کلاس‌های سنتی ابتدایی ممکن است فرصت تکرار واژگان، بازخورد فوری و فرصت‌های برابر برای مشارکت شفاهی را برای هر دانش‌آموز فراهم نکنند. این پژوهش اثربخشی کوتاه‌مدت بستر یادگیری دیجیتال BalaTalk را به عنوان ابزاری مکمل برای تمرین زبان در میان دانش‌آموزان پایه سوم در قزاقستان مورد بررسی قرار داد. روش‌ها: طرح شبه‌آزمایشی پیش‌آزمون/پس‌آزمون با گروه کنترل با مشارکت ۷۵ دانش‌آموز از شش کلاس مجزا در سه مدرسه اجرا شد. مداخله به مدت یک هفته تحصیلی ادامه داشت. دانش‌آموزان گروه آزمایش روزانه به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه در طول کلاس‌های عادی از BalaTalk استفاده کردند، در حالی که دانش‌آموزان گروه کنترل آموزش سنتی بدون این بستر را دریافت نمودند. نتایج ارزیابی شامل عملکرد واژگانی، عملکرد در تکلیف گفتاری شفاهی (ارزیابی‌شده با استفاده از یک روبریک تحلیلی گفتار) و مشارکت رفتاری (عملیاتی‌شده به عنوان زمان صرف‌شده بر روی تکلیف) بود. پاسخ‌های پرسشنامه معلمان و بازخورد کتبی والدین به عنوان شواهد کیفی مکمل جمع‌آوری شد. نتایج: در مقایسه با گروه کنترل، گروه آزمایش پیشرفت بیشتری در عملکرد واژگانی، عملکرد تکلیف گفتاری شفاهی و زمان صرف‌شده بر روی تکلیف نشان داد. بازخورد معلمان و والدین نیز افزایش علاقه دانش‌آموزان، تمایل بیشتر به تکرار واژگان و مشارکت فعال‌تر در تکالیف کوتاه یادگیری زبان را نشان داد. بحث: یافته‌ها حاکی از آن است که ریزتکالیف دیجیتال چندرسانه‌ای کوتاه‌مدت با هدایت معلم می‌تواند فعال‌سازی فوری واژگان، مشارکت شفاهی و درگیری رفتاری را در کلاس‌های زبان ابتدایی تسهیل کند. این پژوهش با بررسی یک بستر محلی توسعه‌یافته در زمینه مدرسه دوزبانه قزاقی-روسی و با ادغام ارزیابی واژگان، عملکرد تکلیف شفاهی و زمان صرف‌شده بر روی تکلیف در یک مداخله کلاسی، به ادبیات یادگیری زبان دیجیتال کمک می‌کند. با این حال، با توجه به اینکه مداخله تنها یک هفته به طول انجامید و کلاس‌های مجزا به شرایط پژوهش اختصاص یافتند، یافته‌ها باید به عنوان شواهد اکتشافی اثربخشی کوتاه‌مدت تفسیر شوند و نه به عنوان اثبات رشد پایدار زبان.

Students' learning achievement in Natural and Social Sciences (IPAS), particularly on the topic of natural and artificial landscapes, has not yet reached the expected level. This condition was reflected in the low percentage of students achieving the minimum mastery criterion and their limited engagement during the learning process in Grade III at SDN 02 Mojorejo. To address this issue, the Project Based Learning (PjBL) model was implemented to provide more meaningful and student-centered learning experiences. This study employed a Classroom Action Research (CAR) design consisting of two cycles, each including the stages of planning, implementation, observation, and reflection. The participants were 29 third-grade students. Data were collected through learning achievement tests, classroom observations, interviews, and documentation, and were analyzed using descriptive quantitative and qualitative techniques. The findings demonstrated that the implementation of Project Based Learning (PjBL) consistently improved students' learning achievement. The mean score increased from 69.66 in the pre-cycle stage with a mastery rate of 27.59% to 75.00 in Cycle I with 58.62% mastery, and further increased to 90.34 in Cycle II with 100% learning mastery. Moreover, PjBL enhanced students' active participation through collaborative, contextual, and project-based learning activities. These findings indicate that Project Based Learning is an effective instructional strategy for improving students' learning achievement in IPAS at the elementary school level.

دستاوردهای یادگیری دانش‌آموزان در درس علوم طبیعی و اجتماعی (IPAS)، به‌ویژه در موضوع مناظر طبیعی و مصنوعی، هنوز به سطح مورد انتظار نرسیده است. این وضعیت در درصد پایین دانش‌آموزانی که به حداقل معیار تسلط دست یافته‌اند و مشارکت محدود آنان در فرایند یادگیری در پایه سوم دبستان SDN 02 Mojorejo منعکس شده است. به‌منظور رفع این مسئله، مدل یادگیری مبتنی بر پروژه (PjBL) به‌کار گرفته شد تا تجربیات یادگیری معنادارتر و دانش‌آموزمحورتری فراهم شود. این پژوهش با استفاده از طرح پژوهش اقدام کلاسی (CAR) در دو چرخه انجام شد که هر چرخه شامل مراحل برنامه‌ریزی، اجرا، مشاهده و تأمل بود. شرکت‌کنندگان شامل ۲۹ دانش‌آموز پایه سوم بودند. داده‌ها از طریق آزمون‌های سنجش پیشرفت تحصیلی، مشاهدات کلاسی، مصاحبه‌ها و مستندسازی گردآوری و با استفاده از روش‌های توصیفی کمی و کیفی تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که اجرای مدل یادگیری مبتنی بر پروژه (PjBL) به‌طور مستمر موجب بهبود دستاوردهای یادگیری دانش‌آموزان شد. میانگین نمره از ۶۹٫۶۶ در مرحله پیش‌چرخه با نرخ تسلط ۲۷٫۵۹٪ به ۷۵٫۰۰ در چرخه اول با ۵۸٫۶۲٪ تسلط و سپس به ۹۰٫۳۴ در چرخه دوم با ۱۰۰٪ تسلط یادگیری افزایش یافت. افزون بر این، PjBL مشارکت فعال دانش‌آموزان را از طریق فعالیت‌های یادگیری مشارکتی، زمینه‌محور و مبتنی بر پروژه ارتقاء داد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که یادگیری مبتنی بر پروژه یک راهبرد آموزشی مؤثر برای بهبود دستاوردهای یادگیری دانش‌آموزان در درس علوم طبیعی و اجتماعی در سطح دبستان است.