experienced teachers

This study examined the classroom and instructional management practices of new and experienced teachers and their relationship with students’ learning engagement in selected public secondary schools in Cortes District, Division of Bohol, during School Year 2026–2027. Anchored in the Classroom Management Scripts Model, Instructional Clarity Framework, Multidimensional Student Engagement Framework, and Huberman’s Teacher Career Cycle, the study employed a quantitative comparative-correlational research design. Respondents comprised 15 new teachers, 46 experienced teachers, and 278 students, totaling 339 participants. Data were gathered using a researcher-modified, validated, and pilot-tested questionnaire and analyzed through descriptive statistics, Pearson product–moment correlation, and independent-samples t-tests. Results revealed consistently high classroom and instructional management practices among both teacher groups, with no statistically significant differences. Classroom management and instructional management exhibited a strong positive relationship (r = 0.724, p < 0.001), whereas neither classroom management (r = 0.040, p = 0.760) nor instructional management (r = −0.062, p = 0.635) was significantly associated with students’ overall learning engagement. Students taught by new teachers demonstrated significantly higher overall and emotional engagement (p = 0.017), while behavioral and cognitive engagement showed no significant differences. The study concluded that teaching experience alone does not determine management effectiveness and that favorable management practices do not necessarily correspond to higher student engagement. A school-based professional development program emphasizing mentoring, collaborative lesson planning, peer observation, and instructional improvement was proposed. The study supports Sustainable Development Goal 4 (Quality Education) by promoting effective teaching, inclusive learning environments, and continuous professional growth. Its educational and institutional sustainability contribution lies in providing localized evidence to guide sustained professional development and improvements in students’ learning experiences.

This study examined the transformational leadership styles of secondary school administrators and their relationship with teachers’ self-efficacy in Balamban District I during School Year 2025–2026 as a basis for developing a Leadership Enhancement Program. Employing a descriptive-correlational research design, the study involved 65 secondary school teachers selected as respondents. Data were collected using standardized instruments, namely the Multifactor Leadership Questionnaire (MLQ Form 5X) and the Teachers’ Sense of Efficacy Scale (TSES Long Form). Statistical analyses included frequency, percentage, weighted mean, standard deviation, and Pearson correlation. Findings revealed that most respondents were female, married, experienced teachers handling English and Mathematics, and had pursued graduate education. School administrators demonstrated high levels of transformational leadership, particularly in idealized influence, inspirational motivation, intellectual stimulation, contingent reward, effectiveness, satisfaction, and extra effort. Conversely, laissez-faire leadership and passive management practices received low ratings. Teachers exhibited high self-efficacy in student engagement, instructional strategies, and classroom management. Correlation analysis revealed a low but statistically significant positive relationship between transformational leadership and teachers’ self-efficacy (ρ = 0.293, p = 0.018). Specifically, idealized influence, intellectual stimulation, and contingent reward demonstrated significant associations with teachers’ self-efficacy. The findings suggest that effective transformational leadership practices are associated with greater teacher confidence in fulfilling instructional responsibilities and managing classroom environments. Consequently, a Leadership Enhancement Program was proposed to strengthen administrators’ leadership competencies, promote supportive educational environments, and further enhance teachers’ professional effectiveness and self-efficacy across secondary schools within Balamban District I.

این پژوهش به بررسی سبک‌های رهبری تحول‌آفرین مدیران مدارس متوسطه و رابطه آن با خودکارآمدی معلمان در ناحیه اول بالامبان طی سال تحصیلی ۲۰۲۵–۲۰۲۶ به‌عنوان مبنایی برای تدوین برنامه ارتقای رهبری پرداخت. این مطالعه با بهره‌گیری از طرح پژوهش توصیفی-همبستگی و با مشارکت ۶۵ معلم مدارس متوسطه که به‌عنوان پاسخ‌دهنده انتخاب شدند، انجام شد. داده‌ها با استفاده از ابزارهای استاندارد، شامل پرسشنامه چندعاملی رهبری (MLQ Form 5X) و مقیاس احساس خودکارآمدی معلمان (TSES Long Form) گردآوری شد. تحلیل‌های آماری شامل فراوانی، درصد، میانگین وزنی، انحراف معیار و همبستگی پیرسون بود. یافته‌ها نشان داد که اکثر پاسخ‌دهندگان زن، متأهل، معلمان با تجربه در تدریس زبان انگلیسی و ریاضیات و دارای تحصیلات تکمیلی بودند. مدیران مدارس سطوح بالایی از رهبری تحول‌آفرین، به‌ویژه در نفوذ آرمانی، انگیزش الهام‌بخش، تحریک فکری، پاداش مشروط، اثربخشی، رضایت و تلاش مضاعف از خود نشان دادند. در مقابل، رهبری عدم مداخله و شیوه‌های مدیریت منفعل امتیاز پایینی کسب کردند. معلمان در ابعاد مشارکت دانش‌آموزان، راهبردهای آموزشی و مدیریت کلاس، خودکارآمدی بالایی از خود نشان دادند. تحلیل همبستگی نشان داد که بین رهبری تحول‌آفرین و خودکارآمدی معلمان رابطه مثبت اما ضعیف و معناداری وجود دارد (ρ = 0.293, p = 0.018). به طور خاص، نفوذ آرمانی، تحریک فکری و پاداش مشروط با خودکارآمدی معلمان ارتباط معناداری داشتند. یافته‌ها حاکی از آن است که شیوه‌های مؤثر رهبری تحول‌آفرین با افزایش اعتماد به نفس معلمان در انجام مسئولیت‌های آموزشی و مدیریت محیط کلاس مرتبط است. بر این اساس، برنامه ارتقای رهبری به منظور تقویت شایستگی‌های رهبری مدیران، ارتقای محیط‌های آموزشی حمایتی و افزایش اثربخشی حرفه‌ای و خودکارآمدی معلمان در مدارس متوسطه ناحیه اول بالامبان پیشنهاد شد.

This activity engages students in a role-play from the perspective of newcomers and existing organizational members to simulate how whiteness and masculinity shape organizational socialization. During the activity and discussion, students learn to critically assess Jablin’s model through Allen’s application of feminist standpoint theory.Courses Organizational Communication, Intercultural Communication.Objectives By the end of this activity, students should (1) understand how the identity and experiences of newcomers and existing organizational members shape socialization processes, and (2) articulate how gendered and racialized structures enable and constrain socialization processes for newcomers through the application of feminist standpoint theory.

این فعالیت دانشجویان را در قالب ایفای نقش از دیدگاه تازه‌واردان و اعضای فعلی سازمانی درگیر می‌کند تا شبیه‌سازی کند که چگونه سپیدی و مردانگی فرآیند اجتماعی‌شدن سازمانی را شکل می‌دهد. در طول فعالیت و بحث، دانشجویان می‌آموزند که مدل Jablin را از طریق کاربرد نظریه دیدگاه فمینیستی Allen به‌طور انتقادی ارزیابی کنند. دروس: ارتباطات سازمانی، ارتباطات میان‌فرهنگی. اهداف: در پایان این فعالیت، دانشجویان باید (۱) درک کنند که چگونه هویت و تجارب تازه‌واردان و اعضای فعلی سازمانی فرآیندهای اجتماعی‌شدن را شکل می‌دهد و (۲) بتوانند توضیح دهند که چگونه ساختارهای جنسیتی و نژادی فرآیندهای اجتماعی‌شدن را برای تازه‌واردان از طریق کاربرد نظریه دیدگاه فمینیستی ممکن یا محدود می‌سازد.

Teachers’ multicultural attitudes were conceptualized as their beliefs, perceptions, and affective orientations toward cultural diversity in increasingly heterogeneous school contexts. This study examined primary school teachers’ attitudes toward integrating multicultural issues into curriculum experiences in Addis Ababa, Ethiopia. An embedded mixed-methods design in which quantitative data gathered through questionnaire was given more weight and qualitative data obtained through interview and observation was employed. Through stratified random sampling techniques, quantitative data were collected from 342 primary school teachers, complemented by in-depth interviews with six participants selected on the basis of purposive sampling. The quantitative results indicated that teachers demonstrated a moderate positive orientation toward multicultural education and learner diversity. Inferential analyses revealed no statistically significant differences in multicultural attitudes by gender. However, teachers who had completed prior coursework or professional training in multicultural education reported significantly higher attitude scores than those without such exposure. One-way ANOVA results further showed that younger and less experienced teachers exhibited significantly stronger multicultural attitudes than older and more experienced teachers. Additionally, proficiency in languages other than the instructional language was positively associated with multicultural attitudes, whereas academic qualification showed no significant relationship. The qualitative findings supported the survey results and highlighted teachers’ strong interest in professional development to enhance multicultural competence. The findings underscore the importance of targeted pre-service preparation and continuous professional development in strengthening teachers’ readiness to implement multicultural education. The study offers important implications for teacher education programs, in-service training, and policy initiatives aimed at promoting inclusive and culturally responsive schooling in diverse educational contexts.

نگرش‌های چندفرهنگی معلمان به‌عنوان باورها، ادراکات و جهت‌گیری‌های عاطفی آن‌ها نسبت به تنوع فرهنگی در زمینه‌های مدرسه‌ای فزاینده ناهمگون مفهوم‌سازی شده است. این پژوهش نگرش معلمان مدارس ابتدایی نسبت به ادغام مسائل چندفرهنگی در تجارب برنامهٔ درسی در آدیس‌آبابا، اتیوپی را مورد بررسی قرار داد. از طرح پژوهش آمیختهٔ توأم استفاده شد که در آن داده‌های کمی گردآوری‌شده از طریق پرسش‌نامه وزن بیشتری داشت و داده‌های کیفی از طریق مصاحبه و مشاهده به‌دست آمد. داده‌های کمی با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای از ۳۴۲ معلم مدرسه ابتدایی جمع‌آوری شد و با مصاحبه‌های عمیق با شش شرکت‌کننده که به‌صورت هدفمند انتخاب شدند، تکمیل گردید. نتایج کمی نشان داد که معلمان گرایش مثبت متوسطی نسبت به آموزش چندفرهنگی و تنوع یادگیرندگان از خود نشان دادند. تحلیل‌های استنباطی تفاوت معنادار آماری در نگرش‌های چندفرهنگی بر اساس جنسیت نشان نداد. با این حال، معلمانی که دوره یا آموزش حرفه‌ای قبلی در آموزش چندفرهنگی گذرانده بودند، نمرات نگرشی به‌طور معناداری بالاتری نسبت به افرادی که چنین تجربه‌ای نداشتند، گزارش کردند. نتایج آزمون ANOVA یک‌طرفه همچنین نشان داد که معلمان جوان‌تر و کم‌تجربه‌تر نگرش‌های چندفرهنگی قوی‌تری نسبت به معلمان مسن‌تر و باتجربه‌تر داشتند. علاوه بر این، تسلط به زبان‌هایی غیر از زبان آموزشی با نگرش‌های چندفرهنگی رابطه مثبت داشت، در حالی که صلاحیت علمی رابطه معناداری نشان نداد. یافته‌های کیفی از نتایج پیمایش حمایت کرد و علاقهٔ شدید معلمان به توسعهٔ حرفه‌ای برای ارتقای شایستگی چندفرهنگی را برجسته ساخت. یافته‌ها بر اهمیت آمادگی هدفمند پیش‌خدمت و توسعهٔ حرفه‌ای مستمر در تقویت آمادگی معلمان برای اجرای آموزش چندفرهنگی تأکید می‌کند. این پژوهش پیامدهای مهمی برای برنامه‌های تربیت معلم، آموزش ضمن خدمت و ابتکارات سیاستی با هدف ترویج آموزش فراگیر و پاسخگو به فرهنگ در زمینه‌های آموزشی متنوع ارائه می‌دهد.