autonomy support

Introduction As noted in successive OECD assessment reports, global education systems are shifting from standardized assessments toward prioritizing students’ psychological wellbeing and autonomous agency. However, cross-cultural quantitative evidence regarding how these macro-policy transformations relate to students’ micro-psychological perceptions and academic behaviors remains limited. Methods Utilizing a cross-sectional survey, this study analyzed data from 1,309 university students in Shanghai, China, and Kazakhstan. Multi-Group Confirmatory Factor Analysis and Structural Equation Modeling (SEM) were employed to examine the structural associations and measurement invariance among Perceived Educational Transformation (PET), Intrinsic Motivation (IM), and Learning Engagement (LE). Results The three-factor model demonstrated strict measurement invariance across both samples. SEM findings indicated that IM partially mediated a significant indirect associative mechanism the positive structural relationship between PET and LE (indirect effect = 0.098, 95% CI [0.076, 0.122]). This statistical mediating pathway was consistent across both cohorts, showing only trivial inter-group differences (all parameter Δ p > 0.05). Baseline comparisons revealed the Shanghai sample reported higher PET, yet IM and LE levels exhibited no significant quantitative differences between the two groups (Cohen’s d < 0.10). Discussion Higher perceptions of educational transformation do not linearly correspond to enhanced motivation, potentially constrained by unobserved systemic evaluation pressures. The findings suggest that autonomy-supportive educational environments are consistently associated with higher Intrinsic Motivation and academic engagement, regardless of differentiated macro-educational contexts. However, due to the cross-sectional design, these findings represent structural associations rather than directional causality.

Students differ in whether they learn for the sheer joy of learning or primarily to avoid failure. The difference can be partly explained by intrinsic motivation—a driver of engagement, persistence, and psychological well-being that is not fixed but shaped by the learning environment itself. Drawing on Self-Determination Theory (SDT), this review synthesizes research on educational interventions designed to cultivate students' intrinsic motivation, spanning five categories: need-supportive teaching, competence-supportive practices such as structure and feedback, instructional-method redesigns such as problem- and project-based learning, technology-based approaches such as gamification, and teacher-focused interventions targeting teachers' own behavior and motivation. Across these approaches, one pattern stands out: need-supportive interventions—particularly autonomy support combined with structure—carry the strongest theoretical and empirical support, while other interventions succeed only insofar as they satisfy students' psychological needs within a given context. Autonomy, competence, and relatedness thus provide a common framework for understanding how diverse educational practices influence motivational outcomes. Yet the evidence base remains fragmented: inconsistent conceptualizations of intrinsic motivation, considerable heterogeneity across intervention designs, and a scarcity of long-term data limit what can be concluded with confidence.

Teacher student relationships are fundamental to education because they determine how authority, responsibility, participation, and decision-making are distributed within learning processes. Contemporary educational paradigms indicate a shift from teacher-dominated relationships toward more dialogic, participatory, and agency-oriented pedagogical relationships. This article aims to analyze the transformation of teacher–student relationships from the perspective of contemporary educational theories by examining teacher authority, student agency, autonomy support, student-centred learning, and shared pedagogical responsibility. This study employs a literature review method by analyzing relevant international journal articles, systematic reviews, and meta-analyses. The findings indicate that the shift toward student-centred learning does not require the elimination of teacher authority. Instead, teacher authority is transformed from control into pedagogical guidance through structure, direction, support, scaffolding, and feedback. Existing literature also indicates positive relationships between teacher autonomy support and motivation, engagement, self-regulated learning, and other learning outcomes. Meanwhile, research on student-centred learning shows that educational practices still emphasize student activation and engagement more strongly than student agency and autonomy. The main finding suggests that shared pedagogical responsibility can serve as a conceptual framework for bridging teacher authority and student agency. Teachers remain professionally responsible for the direction and quality of learning, while students gradually assume greater responsibility for making choices, managing learning, reflecting on processes, and evaluating learning outcomes.

روابط معلم و دانش‌آموز از ارکان اساسی آموزش هستند، زیرا نحوهٔ توزیع اقتدار، مسئولیت، مشارکت و تصمیم‌گیری را در فرایندهای یادگیری تعیین می‌کنند. پارادایم‌های معاصر تعلیم و تربیت نشان‌دهندهٔ گذار از روابط مبتنی بر سلطهٔ معلم به سوی روابط آموزشی گفت‌وگومحور، مشارکتی و مبتنی بر عاملیت هستند. هدف این مقاله تحلیل تحول روابط معلم–دانش‌آموز از منظر نظریه‌های معاصر تعلیم و تربیت از طریق بررسی اقتدار معلم، عاملیت دانش‌آموز، حمایت از خودمختاری، یادگیری دانش‌آموزمحور و مسئولیت مشترک آموزشی است. این مطالعه با روش مرور ادبیات و تحلیل مقالات مجلات بین‌المللی معتبر، مرورهای نظام‌مند و فراتحلیل‌ها انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که گذار به سوی یادگیری دانش‌آموزمحور مستلزم حذف اقتدار معلم نیست، بلکه اقتدار معلم از کنترل به راهنمایی آموزشی از طریق ساختاردهی، هدایت، حمایت، چینه‌بندی و بازخورد تبدیل می‌شود. همچنین، ادبیات موجود حاکی از روابط مثبت بین حمایت معلم از خودمختاری و انگیزش، مشارکت، یادگیری خودتنظیم‌شده و سایر پیامدهای یادگیری است. در عین حال، پژوهش‌ها دربارهٔ یادگیری دانش‌آموزمحور نشان می‌دهد که در عمل، فعال‌سازی و مشارکت دانش‌آموزان بیش از عاملیت و خودمختاری آنان مورد تأکید قرار می‌گیرد. یافتهٔ اصلی پژوهش حاکی از آن است که مسئولیت مشترک آموزشی می‌تواند به عنوان چارچوب مفهومی برای پیوند اقتدار معلم و عاملیت دانش‌آموز عمل کند. معلمان همچنان مسئولیت حرفه‌ای جهت‌دهی و کیفیت یادگیری را بر عهده دارند، در حالی که دانش‌آموزان به تدریج مسئولیت بیشتری در انتخاب، مدیریت یادگیری، تأمل بر فرایندها و ارزیابی پیامدهای یادگیری بر عهده می‌گیرند.

Abstract Collegiate student-athletes manage simultaneous academic, athletic, psychological, and social demands, yet institution-specific evidence remains limited in Northwestern Mindanao. This descriptive quantitative study examined academic-athletic role strain, psychological need satisfaction, perceived mental health stigma, perceived social support, and self-reported mental health challenges among 150 student-athletes from an estimated institutional population of approximately 400. A 48-item researcher-developed questionnaire was informed by established theories and measures, reviewed by three subject-matter validators, and pilot tested with 50 student-athletes from other universities. Pilot-test Cronbach’s alpha coefficients ranged from .76 to .85. Descriptive statistics showed moderate academic-athletic role strain (M = 2.92, SD = 0.70), with institutional expectations receiving the highest dimension mean; moderate psychological need satisfaction (M = 3.12, SD = 0.72), with relatedness highest and autonomy lowest; moderate perceived mental health stigma (M = 2.68, SD = 0.83); and high perceived social support (M = 3.26, SD = 0.64), led by teammate and coach support. Self-reported mental health challenges were moderate overall (M = 2.91, SD = 0.75), with stress and anxiety having the highest numerical means. The findings portray a setting in which strong athletic social networks coexist with moderate role strain, stigma, psychological-need satisfaction, and mental health challenges. Because the instrument was researcher-developed, the sample came from one institution, and the analysis was descriptive, the results should not be interpreted as clinical diagnoses, population prevalence estimates, or evidence of relationships or causation. The study provides baseline evidence for reviewing academic-athletic coordination, autonomy-supportive practices, mental health communication, counseling access, and referral pathways.

دانشجویان ورزشکار همزمان با تقاضاهای تحصیلی، ورزشی، روان‌شناختی و اجتماعی مواجه هستند، اما شواهد مبتنی بر نهاد در شمال‌غرب میندانائو محدود باقی مانده است. این مطالعه توصیفی کمی به بررسی فشار نقش تحصیلی-ورزشی، ارضای نیازهای روان‌شناختی، انگ ادراک‌شده سلامت روان، حمایت اجتماعی ادراک‌شده و چالش‌های سلامت روان خودگزارش‌دهی شده در میان ۱۵۰ دانشجوی ورزشکار از جمعیت نهادی تقریبی ۴۰۰ نفر پرداخت. پرسشنامه‌ای ۴۸ ماده‌ای که توسط پژوهشگر تدوین شده بود، بر اساس نظریه‌ها و ابزارهای معتبر تهیه شد، توسط سه داور موضوعی مورد بازبینی قرار گرفت و با ۵۰ دانشجوی ورزشکار از دانشگاه‌های دیگر به صورت آزمایشی اجرا شد. ضرایب آلفای کرونباخ در آزمون آزمایشی بین ۰٫۷۶ تا ۰٫۸۵ بود. آمار توصیفی نشان داد فشار نقش تحصیلی-ورزشی در سطح متوسط (میانگین = ۲٫۹۲، انحراف معیار = ۰٫۷۰) است که انتظارات نهادی بالاترین میانگین بعد را داشت؛ ارضای نیازهای روان‌شناختی در سطح متوسط (میانگین = ۳٫۱۲، انحراف معیار = ۰٫۷۲) بود که ارتباط بالاترین و خودمختاری پایین‌ترین مقدار را داشت؛ انگ ادراک‌شده سلامت روان در سطح متوسط (میانگین = ۲٫۶۸، انحراف معیار = ۰٫۸۳)؛ و حمایت اجتماعی ادراک‌شده در سطح بالا (میانگین = ۳٫۲۶، انحراف معیار = ۰٫۶۴) بود که حمایت هم‌تیمی و مربی پیشتاز بودند. چالش‌های سلامت روان خودگزارش‌دهی شده در کل در سطح متوسط (میانگین = ۲٫۹۱، انحراف معیار = ۰٫۷۵) قرار داشت که استرس و اضطراب بالاترین میانگین عددی را داشتند. یافته‌ها محیطی را ترسیم می‌کند که در آن شبکه‌های اجتماعی ورزشی قوی در کنار فشار نقش متوسط، انگ، ارضای نیازهای روان‌شناختی و چالش‌های سلامت روانی قرار دارند. با توجه به اینکه ابزار پژوهشگرساخته بود، نمونه از یک نهاد انتخاب شده و تحلیل توصیفی بود، نتایج نباید به عنوان تشخیص بالینی، برآورد شیوع جمعیتی یا شواهدی از روابط یا علیت تفسیر شود. این مطالعه شواهد پایه‌ای برای بازنگری در هماهنگی تحصیلی-ورزشی، شیوه‌های حمایت از خودمختاری، ارتباطات سلامت روان، دسترسی به مشاوره و مسیرهای ارجاع فراهم می‌کند.