student understanding

This study develops and analyzes a learning design supporting students’ understanding of quadratic functions as patterns of change through representational transitions, using design research with qualitative retrospective analysis at two public senior high schools in Riau Province, Indonesia, within the Kurikulum Merdeka curriculum. Preliminary data came from 80 tenth-grade students through observations, an initial representation test, and interviews with 12 selected students. A separate teaching experiment with 80 tenth-grade students was implemented across two cycles, integrating a walking activity, the PhET Moving Man simulation, and GeoGebra, with worksheets classified using a three-level representational coding scheme. Students’ initial understanding was predominantly symbolic and procedural, with combined achievement across three representation indicators of only 34.53%. The learning sequence supported movement from contextual situations to numerical patterns, symbolic generalization, and graphical interpretation, though recognizing second differences and generalizing them symbolically remained the central bottleneck. Cycle revisions, notably a structured walking procedure and an added generalization row, were associated with more groups reaching representational coordination (4 of 10 to 7 of 10) and higher quiz scores (63.13% to 84.13%), though this is not a controlled comparison, since cycles occurred at different schools. This study offers a literature-grounded design moving students from procedural recognition toward conceptual understanding of nonlinear change, and identifies second differences as a representational bridge between numerical and symbolic forms. Three design principles are proposed: beginning with contrastive situations, using second differences as a bridge, and formalizing the general form after students recognize the structure of change.

این مطالعه به توسعه و تحلیل یک طراحی یادگیری می‌پردازد که از درک دانش‌آموزان نسبت به توابع درجه دوم به عنوان الگوهای تغییر از طریق گذارهای بازنمایی حمایت می‌کند. پژوهش با استفاده از رویکرد تحقیق طراحی و تحلیل کیفی گذشته‌نگر در دو دبیرستان دولتی استان ریائو اندونزی و در چارچوب برنامه درسی Kurikulum Merdeka انجام شده است. داده‌های اولیه از ۸۰ دانش‌آموز پایه دهم از طریق مشاهده، آزمون بازنمایی اولیه و مصاحبه با ۱۲ دانش‌آموز منتخب جمع‌آوری شد. یک آزمایش آموزشی جداگانه با ۸۰ دانش‌آموز پایه دهم در دو چرخه اجرا گردید که در آن فعالیت پیاده‌روی، شبیه‌ساز PhET Moving Man و نرم‌افزار GeoGebra ادغام شدند و برگه‌های کار با استفاده از یک طرح کدگذاری سه‌سطحی بازنمایی طبقه‌بندی شدند. درک اولیه دانش‌آموزان عمدتاً نمادین و رویه‌ای بود و مجموع عملکرد در سه شاخص بازنمایی تنها ۳۴٫۵۳٪ بود. توالی یادگیری، حرکت از موقعیت‌های زمینه‌ای به الگوهای عددی، تعمیم نمادین و تفسیر نموداری را تسهیل کرد، اگرچه تشخیص تفاوت‌های مرتبه دوم و تعمیم نمادین آن‌ها همچنان گلوگاه اصلی باقی ماند. بازنگری‌های چرخه‌ای، به ویژه رویه ساختاریافته پیاده‌روی و افزودن سطر تعمیم، با افزایش تعداد گروه‌هایی که به هماهنگی بازنمایی رسیدند (از ۴ گروه از ۱۰ به ۷ گروه از ۱۰) و افزایش نمرات آزمون (از ۶۳٫۱۳٪ به ۸۴٫۱۳٪) همراه بود، هرچند این مقایسه کنترل‌شده نیست زیرا چرخه‌ها در مدارس مختلف اجرا شدند. این مطالعه طراحی مبتنی بر ادبیات را ارائه می‌دهد که دانش‌آموزان را از شناسایی رویه‌ای به سوی درک مفهومی تغییرات غیرخطی هدایت می‌کند و تفاوت‌های مرتبه دوم را به عنوان پلی بازنمایی بین صورت‌های عددی و نمادین شناسایی می‌کند. سه اصل طراحی پیشنهاد می‌شود: آغاز با موقعیت‌های متضاد، استفاده از تفاوت‌های مرتبه دوم به عنوان پل و رسمی‌سازی فرم کلی پس از شناسایی ساختار تغییر توسط دانش‌آموزان.

This study aims to determine the formation of student leadership at Junior High School of 2 Sorong Regency, teacher strategies in improving leadership through OSIS, and supporting and inhibiting factors in the process. The method used is a descriptive qualitative approach with Miles and Huberman model data analysis techniques. The results of the study indicate that the formation of leadership is carried out through real practices in the OSIS organization, such as the selection of administrators through internal elections, the provision of operational responsibilities, and character building through social activities. Supporting factors for the success of this program include participatory principal leadership, progressive OSIS mentors, a functional organizational structure, parental involvement, and the diversity of OSIS activities. The inhibiting factors are the absence of structural training such as LDKS, the high workload of mentoring teachers, and the lack of student understanding of the concept of leadership. Therefore, the development of student leadership requires a structured, consistent strategy and support from various parties.

هدف این پژوهش، شناسایی فرآیند شکل‌گیری رهبری دانش‌آموزان در دبیرستان دوره اول ناحیه ۲ سورونگ، راهبردهای معلمان در ارتقای رهبری از طریق سازمان دانش‌آموزی درون‌مدرسه‌ای (OSIS) و عوامل حمایتی و بازدارنده در این فرآیند است. روش پژوهش، کیفی توصیفی با رویکرد تحلیل داده‌ها بر اساس مدل Miles و Huberman می‌باشد. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که شکل‌گیری رهبری از طریق تمرین‌های عملی در سازمان OSIS صورت می‌گیرد؛ از جمله انتخاب اعضای هیئت‌رئیسه از طریق انتخابات داخلی، واگذاری مسئولیت‌های اجرایی و تقویت شخصیت از طریق فعالیت‌های اجتماعی. عوامل حمایتی موفقیت این برنامه شامل رهبری مشارکتی مدیر مدرسه، مربیان پیشرو OSIS، ساختار سازمانی کارآمد، مشارکت والدین و تنوع فعالیت‌های OSIS است. عوامل بازدارنده نیز عبارت‌اند از فقدان آموزش‌های ساختاری مانند LDKS، حجم بالای کار معلمان راهنما و فقدان درک کافی دانش‌آموزان از مفهوم رهبری. بنابراین، توسعه رهبری دانش‌آموزان نیازمند راهبردی ساختاریافته و مستمر و حمایت از سوی بخش‌های مختلف است.

This study aims to examine the implementation of the Think Pair Share type of Cooperative Learning model and its impact on improving students' understanding in Islamic Religious Education at SMP Negeri 1 Airgegas. The background of this research is the low level of students’ comprehension of Islamic Religious Education material, which is attributed to the use of monotonous and passive teaching methods. The research employs a quantitative approach, involving two sample classes: an experimental class applying the Think Pair Share model and a control class using conventional teaching methods. The implementation of the TPS model in the experimental class was carried out through three stages: think (individual reflection), pair (discussion in pairs), and share (sharing discussion results with the class). The research instruments used were pre-tests and post-tests to measure students' understanding before and after the treatment. The Wilcoxon test results for the experimental group showed a significant improvement between pre-test and post-test scores, indicating that the TPS model effectively enhanced students’ comprehension. Furthermore, the Mann-Whitney test showed a significant difference between the post-test scores of the experimental and control groups, suggesting that students taught using the TPS model achieved a higher level of understanding compared to those taught with conventional methods

هدف این پژوهش بررسی اجرای الگوی یادگیری تعاونی از نوع Think Pair Share و تأثیر آن بر بهبود درک دانش‌آموزان در آموزش دینی اسلامی در دبیرستان دولتی شماره ۱ Airgegas است. زمینه این پژوهش، پایین بودن سطح درک دانش‌آموزان از محتوای آموزش دینی اسلامی است که به استفاده از روش‌های تدریس یکنواخت و غیرفعال نسبت داده می‌شود. این پژوهش با رویکرد کمی انجام شده و شامل دو کلاس نمونه است: یک کلاس آزمایشی که الگوی Think Pair Share را به کار می‌گیرد و یک کلاس کنترل که از روش‌های تدریس متداول استفاده می‌کند. اجرای الگوی TPS در کلاس آزمایشی از طریق سه مرحله انجام شد: تفکر (تأمل فردی)، جفت (بحث دو نفره) و اشتراک‌گذاری (ارائه نتایج بحث به کلاس). ابزارهای پژوهش شامل پیش‌آزمون و پس‌آزمون برای سنجش میزان درک دانش‌آموزان پیش و پس از مداخله بود. نتایج آزمون ویلکاکسون برای گروه آزمایشی نشان داد که بین نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون بهبود معناداری وجود دارد که بیانگر اثربخشی الگوی TPS در ارتقای درک دانش‌آموزان است. افزون بر این، آزمون من‌ویتنی تفاوت معناداری را میان نمرات پس‌آزمون گروه‌های آزمایشی و کنترل نشان داد که حاکی از آن است دانش‌آموزانی که با الگوی TPS آموزش دیده‌اند، سطح بالاتری از درک را نسبت به دانش‌آموزان آموزش‌دیده با روش‌های متداول کسب کرده‌اند.

This study aims to assess students' understanding and active participation in Pancasila Education lessons, specifically regarding the topic of rights and obligations at home, at school, and in the community. The study employs a qualitative approach involving direct observation of fourth-grade students at the HKBP 2 Sidorame Private Elementary School in Medan. Data were collected by observing student activities while using a "rights and obligations" card board aid. The results indicate that while students possess a basic understanding of rights and obligations, they still struggle to distinguish between the two and determine their application across different settings. Through card-sorting activities, students engaged directly with the lesson, allowing the teacher to gauge their level of understanding and foster active participation. Thus, the rights and obligations card board serves as a viable alternative instructional tool to help enhance student understanding and engagement in Pancasila Education.

هدف این پژوهش ارزیابی میزان درک و مشارکت فعال دانش‌آموزان در درس تعلیمات پاندسیلا، به‌ویژه در موضوع حقوق و تکالیف در خانه، مدرسه و جامعه است. این مطالعه با رویکرد کیفی و از طریق مشاهده مستقیم دانش‌آموزان پایه چهارم دبستان غیرانتفاعی HKBP 2 Sidorame مدان انجام شده است. داده‌ها با مشاهده فعالیت‌های دانش‌آموزان هنگام استفاده از ابزار کمک‌آموزشی «تخته کارت حقوق و تکالیف» گردآوری شده‌اند. نتایج نشان می‌دهد که اگرچه دانش‌آموزان درک ابتدایی از حقوق و تکالیف دارند، اما همچنان در تمایزگذاری میان این دو و تعیین کاربرد آن‌ها در موقعیت‌های مختلف با دشواری مواجه‌اند. از طریق فعالیت‌های دسته‌بندی کارت‌ها، دانش‌آموزان به‌طور مستقیم در درس مشارکت داشته‌اند و این امر به معلم امکان داده است تا سطح درک آن‌ها را ارزیابی کرده و مشارکت فعال را تقویت کند. بنابراین، تخته کارت حقوق و تکالیف به‌عنوان یک ابزار آموزشی جایگزین، قابلیت ارتقای درک و مشارکت دانش‌آموزان در آموزش تعلیمات پاندسیلا را دارد.

Penelitian ini bertujuan mengetahui efektivitas platform pembelajaran BioDigital Human terhadap peningkatan pemahaman siswa pada materi sistem pencernaan dan mengkaji peran keterlaksanaan aktivitas pembelajaran dan tingkat literasi digital siswa dalam mendukung peningkatan pemahaman tersebut. Penelitian menggunakan desain pre-experimental one-group pretest-posttest, yang melibatkan 36 siswa kelas XI MIPA di SMA Negeri 6 Madiun. Pengumpulan data dilakukan dengan menggunakan instrumen tes, angket respon siswa, dan observasi keterlaksanaan pembelajaran. Analisis data dilakukan menggunakan uji Wilcoxon. Hasil uji Wilcoxon menunjukkan adanya perbedaan yang signifikan antara nilai pretest dan posttest dengan hasil Asymp.Sig.(2-tailed)<0,001 yang mengindikasikan adanya pengaruh platform pembelajaran BioDigital Human terhadap peningkatan pemahaman siswa pada materi sistem pencernaan. Hasil tes pemahaman siswa menunjukkan 81% siswa telah tuntas dan tujuan pembelajaran sebagian besar telah tercapai. Peningkatan pemahaman siswa dipengaruhi faktor keterlaksanaan aktivitas pembelajaran siswa yang mendapatkan kategori baik sampai sangat baik, serta kemampuan literasi digital siswa yang berada pada level L3 yang menunjukkan bahwa siswa telah mampu memanfaatkan keterampilan literasi digital secara mandiri dan terintegrasi dalam menggunakan platform untuk membantu pemahaman konsep. Kata Kunci: BioDigital Human, media pembelajaran tiga dimensi, pemahaman materi, sistem pencernaan This study aims to investigate the effectiveness of the BioDigital Human platform in improving students’ understanding of the digestive system and examine the contribution of learning implementation and students’ digital literacy levels to this improvement. A pre-experimental one-group pretest–posttest design was employed, involving 36 eleventh-grade science students (Grade XI MIPA) from SMA Negeri 6 Madiun. Data were collected through achievement tests, student response questionnaires, and observations of learning implementation. Statistical analysis was conducted using the Wilcoxon signed-rank test. The Wilcoxon test results confirmed a significant difference between pretest and posttest scores with a Asymp.Sig.(2-tailed)<0.001, showing that the effect of BioDigital Human platform for enhancing students’ understanding of the human digestive system. The students’ understanding test showed that 81% of students achieved learning mastery, and most of learning goals were accomplished. The improvement of students’ understanding was influenced by learning implementation activities which were categorized as good to very good, as well as students’ digital literacy skills which were mostly at level L3, indicating that they were able to utilize digital literacy skills independently and in an integrated manner when using the platform to support conceptual understanding. Keywords: BioDigital Human, 3D learning media, student comprehension, digestive system.

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی پلتفرم آموزشی BioDigital Human در ارتقای درک دانش‌آموزان از مبحث دستگاه گوارش و بررسی نقش اجرای فعالیت‌های یادگیری و سطح سواد دیجیتال دانش‌آموزان در حمایت از این ارتقا انجام شده‌است. پژوهش حاضر با استفاده از طرح پیش‌آزمایشی یک‌گروهی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون انجام شد و ۳۶ دانش‌آموز پایه یازدهم رشته علوم تجربی (XI MIPA) از دبیرستان دولتی شماره ۶ مادیون را دربر گرفت. داده‌ها با استفاده از آزمون پیشرفت تحصیلی، پرسشنامه پاسخ دانش‌آموزان و مشاهده اجرای یادگیری گردآوری شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون رتبه‌ای ویلکاکسون انجام گرفت. نتایج آزمون ویلکاکسون تفاوت معناداری را بین نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون با مقدار Asymp.Sig.(2-tailed)<0.001 نشان داد که بیانگر تأثیر پلتفرم آموزشی BioDigital Human بر ارتقای درک دانش‌آموزان از مبحث دستگاه گوارش است. نتایج آزمون درک دانش‌آموزان نشان داد که ۸۱٪ دانش‌آموزان به حدنصاب یادگیری دست یافته‌اند و بیشتر اهداف آموزشی محقق شده‌اند. ارتقای درک دانش‌آموزان تحت تأثیر اجرای فعالیت‌های یادگیری که در دسته خوب تا بسیار خوب قرار گرفتند و همچنین مهارت‌های سواد دیجیتال دانش‌آموزان که عمدتاً در سطح L3 بودند، قرار داشت؛ به‌گونه‌ای که دانش‌آموزان قادر بودند مهارت‌های سواد دیجیتال را به‌صورت مستقل و یکپارچه در استفاده از پلتفرم جهت کمک به درک مفهومی به‌کار گیرند.