English teachers

Struggling readers are a persistent concern in Philippine elementary education, yet research has largely examined student reading outcomes rather than the professional, emotional, and instructional experiences of the teachers who support these learners in resource-constrained, multilingual classrooms. This study investigated the lived experiences of elementary English teachers in identifying and supporting struggling readers, and how they adapt their pedagogy and negotiate contextual barriers. Transcendental phenomenological design was employed. Fifteen proficient public elementary English teachers in Baguio City, Philippines, were selected through criterion purposive sampling and interviewed using semi-structured, face-to-face interviews. Transcripts were analyzed using Braun and Clarke’s six-phase thematic analysis, and trustworthiness was supported through member checking. Four themes emerged: (a) diagnostic triage through standardized literacy assessments, (b) pedagogical flexibility and differentiated scaffolded instruction, (c) ecosystemic collaboration via remedial and peer networks, and (d) socio-contextual barriers, including parental illiteracy and resource constraints. The findings suggest that Vygotskian scaffolding must be extended to account for ecological and linguistic barriers in post-colonial multilingual classrooms, because its effectiveness is bounded by the educational and socioeconomic capital of the home. Implications for teacher professional development, curriculum localization, language-in-education policy, and parental partnership are discussed.

The article substantiates a four-stage theoretical model for developing critical thinking competence in pre-service English teachers. Each stage is linked to problem-based, project-based, collaborative learning and reflective writing; indicators and a three-level scale are proposed.

این مقاله یک مدل نظری چهارمرحله‌ای برای توسعه شایستگی تفکر انتقادی در معلمان آینده زبان انگلیسی را توجیه می‌کند. هر مرحله به یادگیری مبتنی بر مسئله، یادگیری مبتنی بر پروژه، یادگیری مشارکتی و نوشتن تأملی مرتبط است؛ شاخص‌ها و یک مقیاس سه‌سطحی پیشنهاد شده‌اند.

This community service activity aimed to support English teachers' professional development through technology-based reflective practice. Conducted in 2025 at Taman Mulia Private High School, Kubu Raya Regency, Indonesia, the activity involved 30 English teachers from junior high, senior high, and vocational high schools. The program addressed the need for accessible professional development opportunities that accommodate teachers' teaching responsibilities and other school-related duties. The workshop was facilitated by lecturers in English Language Education and comprised presentations, focused discussions, and hands-on practice. Participants explored the concept and importance of reflective practice and learned to use digital tools to record, analyze, and evaluate their teaching and learning activities. Practical sessions provided opportunities to integrate technology into reflective processes and consider its application in their school contexts. The activity was evaluated using attendance records, observation checklists, observational notes, and a post-event questionnaire. Success criteria included a minimum attendance rate of 80%, at least 80% positive responses regarding the suitability and usefulness of the materials and overall training, and evidence of active participation and engagement. Evaluation results indicated that the workshop was successfully implemented, with active interaction and positive participant perceptions of the training's relevance and usefulness. Future community service activities should include regular training, intensive mentoring, coaching clinics, and professional sharing sessions to support the sustained implementation of technology-based reflective practice. This initiative highlights the potential of digital technology to facilitate practical and continuous professional development for English teachers.

این فعالیت خدمت‌رسانی به جامعه، با هدف حمایت از توسعه حرفه‌ای معلمان زبان انگلیسی از طریق تمرین بازاندیشی مبتنی بر فناوری انجام شد. این فعالیت در سال ۲۰۲۵ در دبیرستان خصوصی تامان مولیا، شهرستان کوبو رایا، اندونزی، با مشارکت ۳۰ معلم زبان انگلیسی از مدارس راهنمایی، دبیرستان و فنی‌وحرفه‌ای برگزار گردید. این برنامه به نیاز به فرصت‌های توسعه حرفه‌ای دست‌یافتنی که با مسئولیت‌های تدریس معلمان و سایر وظایف مرتبط با مدرسه سازگار باشد، پرداخت. کارگاه توسط اساتید گروه آموزش زبان انگلیسی تسهیل‌گری شد و شامل ارائه‌ها، بحث‌های متمرکز و تمرین‌های عملی بود. شرکت‌کنندگان مفهوم و اهمیت تمرین بازاندیشی را بررسی کردند و نحوه استفاده از ابزارهای دیجیتال برای ثبت، تحلیل و ارزیابی فعالیت‌های تدریس و یادگیری خود را آموختند. جلسات عملی فرصت‌هایی را برای تلفیق فناوری در فرآیندهای بازاندیشی و بررسی کاربرد آن در بافت مدارس آنان فراهم آورد. فعالیت از طریق سوابق حضور، چک‌لیست‌های مشاهده، یادداشت‌های مشاهده‌ای و پرسشنامه پس از رویداد ارزیابی شد. معیارهای موفقیت شامل حداقل نرخ حضور ۸۰ درصد، حداقل ۸۰ درصد پاسخ‌های مثبت درباره تناسب و مفید بودن مواد و کلیت دوره آموزشی، و شواهدی از مشارکت و تعامل فعال بود. نتایج ارزیابی نشان داد که کارگاه با موفقیت اجرا شد و تعامل فعال و ادراک مثبت شرکت‌کنندگان از ارتباط و مفید بودن دوره آموزشی مشهود بود. فعالیت‌های آتی خدمت‌رسانی به جامعه باید شامل آموزش‌های منظم، راهنمایی‌های فشرده، کلینیک‌های مربی‌گری و جلسات اشتراک‌گذاری حرفه‌ای باشد تا اجرای پایدار تمرین بازاندیشی مبتنی بر فناوری حمایت شود. این ابتکار، پتانسیل فناوری دیجیتال را تسهیل‌گر توسعه حرفه‌ای عملی و مستمر برای معلمان زبان انگلیسی برجسته می‌سازد.

This study examined the effectiveness of Outcomes-Based Education (OBE) in teaching Grade 8 English and provided a basis for crafting an instructional guide during the academic year 2014–2015. Specifically, it described OBE in terms of objectives, approaches, content, and evaluation; assessed the extent to which these areas were attained and developed; identified instructional activities; and examined their perceived contributions to learners’ competencies. A descriptive research design was employed involving 20 permanent secondary English teachers with at least three years of experience from Cluster/North III, Caloocan City, selected through purposive sampling. Data were collected through questionnaires, supplemented by informal interviews and documentary analysis, and analyzed using frequency, percentage, weighted mean, and ranking. Findings indicated that the four areas of OBE were attained and developed to a high extent. The approach emphasized shared responsibility for learning, student-centered activities, alignment of intended learning outcomes with teaching activities and assessment tasks, and criteria-based evaluation. Teachers identified visual aids, rewards, drills, training, classroom assessments, and challenging learning tasks among the activities supporting implementation. Respondents perceived OBE activities as contributing to communication, critical thinking, creative thinking, and other Grade 8 English learning competencies. The study concluded that OBE practices addressed the identified instructional areas and contributed to improved learning competencies. Based on these findings, an instructional guide was developed to enhance OBE implementation. The study recommended clearer learning outcomes, high expectations, varied opportunities to demonstrate learning, teacher training, administrative support, and improved instructional resources to strengthen classroom instruction and support effective learning.

این پژوهش اثربخشی آموزش مبتنی بر نتایج (OBE) را در تدریس زبان انگلیسی پایه هشتم مورد بررسی قرار داد و مبنایی برای تدوین یک راهنمای آموزشی در سال تحصیلی ۲۰۱۴–۲۰۱۵ فراهم آورد. به طور خاص، OBE از نظر اهداف، رویکردها، محتوا و ارزشیابی توصیف شد؛ میزان تحقق و توسعه این حوزه‌ها ارزیابی گردید؛ فعالیت‌های آموزشی شناسایی شد؛ و نقش ادراک‌شده آن‌ها در ارتقای شایستگی‌های یادگیرندگان بررسی گردید. این پژوهش با طرح توصیفی و با مشارکت ۲۰ معلم رسمی زبان انگلیسی متوسطه با حداقل سه سال سابقه از منطقه Cluster/North III شهر Caloocan که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند، انجام شد. داده‌ها از طریق پرسشنامه، مصاحبه‌های غیررسمی و تحلیل اسناد گردآوری و با استفاده از فراوانی، درصد، میانگین وزنی و رتبه‌بندی تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد که چهار حوزه OBE در سطح بالایی تحقق یافته و توسعه یافته‌اند. رویکرد مورد نظر بر مسئولیت مشترک در یادگیری، فعالیت‌های دانش‌آموزمحور، همسویی اهداف یادگیری مورد انتظار با فعالیت‌های آموزشی و وظایف ارزشیابی و ارزشیابی مبتنی بر معیار تأکید داشت. معلمان، وسایل بصری، پاداش‌ها، تمرین‌ها، آموزش‌ها، ارزشیابی‌های کلاسی و تکالیف یادگیری چالش‌برانگیز را از جمله فعالیت‌های مؤثر در اجرای OBE شناسایی کردند. پاسخ‌دهندگان فعالیت‌های OBE را در ارتقای شایستگی‌های ارتباطی، تفکر انتقادی، تفکر خلاق و سایر شایستگی‌های یادگیری زبان انگلیسی پایه هشتم مؤثر دانستند. نتیجه‌گیری پژوهش نشان داد که شیوه‌های OBE به حوزه‌های آموزشی شناسایی‌شده پاسخ داده و به بهبود شایستگی‌های یادگیری کمک کرده‌اند. بر اساس این یافته‌ها، یک راهنمای آموزشی برای ارتقای اجرای OBE تدوین شد. پژوهش پیشنهاد کرد که برای تقویت آموزش کلاسی و حمایت از یادگیری مؤثر، اهداف یادگیری شفاف‌تر، انتظارات بالا، فرصت‌های متنوع برای نشان دادن یادگیری، آموزش معلمان، حمایت اداری و منابع آموزشی بهبود یافته فراهم شود.

This article reports on a small-scale mixed methods survey, conducted as part of a larger funded project, examining how secondary English literature teachers approach violence and other potentially disturbing material in Shakespeare’s plays. Forty teachers in England completed an online questionnaire comprising both open and closed questions, generating quantitative and qualitative data. Focusing on content warnings, the study reveals considerable variation in teachers’ views and classroom practices. Some routinely employ warnings, while others worry that they may be counterproductive, increasing anxiety or offering limited preparation for difficult material beyond the classroom. While the wider project also gathered data from young people, the present article draws exclusively on the teacher survey findings. Teachers were more likely to provide warnings for modern texts than for Shakespeare, whose historical distance was often assumed to lessen emotional impact. Across responses, a recurring theme was a perceived lack of training and institutional guidance for managing sensitive content, with teachers relying largely on personal judgement and informal strategies.

این مقاله به گزارش یک پژوهش پیمایشی با روش‌های ترکیبی در مقیاس کوچک می‌پردازد که به عنوان بخشی از یک پروژه بزرگ‌تر و دارای حمایت مالی انجام شده است و بررسی می‌کند که معلمان ادبیات انگلیسی متوسطه چگونه با خشونت و سایر مطالب بالقوه آزاردهنده در نمایشنامه‌های شکسپیر مواجه می‌شوند. چهل معلم در انگلستان یک پرسشنامه آنلاین شامل سؤالات باز و بسته را تکمیل کردند که داده‌های کمی و کیفی تولید نمود. با تمرکز بر هشدارهای محتوایی، این مطالعه نشان‌دهنده تنوع قابل توجهی در دیدگاه‌ها و شیوه‌های کلاسی معلمان است. برخی به طور منظم از هشدارها استفاده می‌کنند، در حالی که برخی دیگر نگران‌اند که این هشدارها ممکن است نتیجه معکوس داشته و باعث افزایش اضطراب یا آمادگی محدود برای مواجهه با مطالب دشوار فراتر از کلاس شوند. اگرچه پروژه گسترده‌تر داده‌هایی از جوانان نیز جمع‌آوری کرده است، مقاله حاضر صرفاً بر یافته‌های نظرسنجی معلمان تمرکز دارد. معلمان بیشتر برای متون مدرن نسبت به آثار شکسپیر هشدار ارائه می‌دهند، چرا که فاصله تاریخی شکسپیر اغلب موجب فرض کاهش تأثیرات عاطفی می‌شود. در میان پاسخ‌ها، موضوع تکرارشونده‌ای که مشاهده می‌شود، کمبود آموزش و راهنمایی نهادی برای مدیریت محتوای حساس است و معلمان عمدتاً به قضاوت شخصی و راهبردهای غیررسمی تکیه می‌کنند.

This study examined the implementation of higher-order thinking skills (HOTS)-based instruction, teachers’ competencies, and learners’ critical reading abilities in eight public secondary schools in Silang 2 District, Cavite, as a basis for an intervention program. A descriptive-correlational design was used, with purposive sampling involving 316 respondents composed of 4 supervisors, 48 school administrators, and 264 junior high school English teachers. A researcher-made, expert-validated and pilot-tested survey questionnaire assessed HOTS implementation, teacher competencies, perceived learners’ critical reading abilities, implementation problems, and the proposed intervention program. Percentage, weighted mean, analysis of variance, and Pearson product-moment correlation were used. HOTS-based instruction was implemented across all domains (overall WM = 4.00), while teachers were generally competent (overall WM = 4.01), with communication competence rated highest (WM = 4.24). Learners’ critical reading ability was reported as evident (overall mean = 3.99), with evaluation and judgment obtaining the highest domain mean (3.88). No significant differences were found in HOTS implementation or teacher competencies across respondent groups. HOTS implementation was strongly and significantly related to learners’ critical reading ability (r = .838), whereas its relationship with teacher competencies and the relationship between teacher competencies and critical reading ability were weak and nonsignificant (r = .339). Problems in implementation were encountered (M = 3.53), particularly technological-skill and pedagogical-support limitations. The proposed intervention was rated highly suitable (4.44), highly acceptable (4.56), and feasible (4.19). The findings support sustained, aligned HOTS pedagogy, technology-focused professional development, and integrated critical reading interventions.

این پژوهش به بررسی اجرای آموزش مبتنی بر مهارت‌های تفکر سطح بالاتر (HOTS)، شایستگی‌های معلمان و توانایی‌های خواندن انتقادی یادگیرندگان در هشت دبیرستان دولتی منطقه Silang 2 در استان Cavite به عنوان مبنایی برای یک برنامه مداخله‌ای پرداخت. طرح پژوهش توصیفی-همبستگی بود و نمونه‌گیری هدفمند با مشارکت ۳۱۶ نفر شامل ۴ سرپرست، ۴۸ مدیر مدرسه و ۲۶۴ معلم زبان انگلیسی دوره متوسطه اول انجام شد. پرسشنامه‌ای محقق‌ساخته، اعتبارسنجی‌شده توسط خبرگان و آزمون مقدماتی، برای ارزیابی اجرای HOTS، شایستگی معلمان، توانایی خواندن انتقادی ادراک‌شده یادگیرندگان، مشکلات اجرای برنامه و برنامه مداخله‌ای پیشنهادی به کار رفت. از درصد، میانگین وزنی، تحلیل واریانس و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. آموزش مبتنی بر HOTS در تمامی حوزه‌ها اجرا شد (میانگین وزنی کل = ۴٫۰۰) و معلمان عموماً شایسته ارزیابی شدند (میانگین وزنی کل = ۴٫۰۱) که بالاترین امتیاز مربوط به شایستگی ارتباطی بود (میانگین وزنی = ۴٫۲۴). توانایی خواندن انتقادی یادگیرندگان مشهود گزارش شد (میانگین کل = ۳٫۹۹) و بالاترین میانگین حوزه مربوط به ارزیابی و داوری بود (۳٫۸۸). تفاوت معناداری در اجرای HOTS یا شایستگی معلمان بین گروه‌های پاسخ‌دهنده مشاهده نشد. اجرای HOTS با توانایی خواندن انتقادی یادگیرندگان رابطه قوی و معناداری داشت (r = .838)، در حالی که رابطه آن با شایستگی معلمان و همچنین رابطه بین شایستگی معلمان و توانایی خواندن انتقادی ضعیف و غیرمعنادار بود (r = .339). مشکلاتی در اجرای برنامه مشاهده شد (میانگین = ۳٫۵۳)، به‌ویژه در زمینه محدودیت‌های مهارت‌های فناورانه و حمایت‌های آموزشی. برنامه مداخله‌ای پیشنهادی از نظر تناسب (۴٫۴۴)، مقبولیت (۴٫۵۶) و امکان‌پذیری (۴٫۱۹) امتیاز بالایی کسب کرد. یافته‌ها از تداوم و همسویی آموزش مبتنی بر HOTS، توسعه حرفه‌ای با تمرکز بر فناوری و مداخلات یکپارچه خواندن انتقادی حمایت می‌کند.

This study explores the professional identity development of pre-service English teachers through Possible Selves Theory (PST). It examines how they envision their ideal and feared selves while they are reflecting on their current selves during their practicum experience. Despite growing interest in PST in teacher education, previous research has largely relied on cross-sectional designs and has paid limited attention to how pre-service EFL teachers’ current, ideal, and feared selves evolve during the practicum, a critical period of professional identity formation. Using a phenomenological qualitative design, the researchers followed six final-year students of an English language and literature program during a twelve-week compulsory practicum. Because practicum is an important initial stage for preservice teachers to reflect on their professional identity, exploring how they express their current and future selves offers useful insights for teachers’ professional development. Data were gathered through observation tasks, reflection papers, and focus group interviews and analyzed thematically. The two overarching themes identified were fragile instructional self-efficacy and ambivalent professional identity. These themes indicate that ideal selves were associated with aspirations for pedagogical competence, student engagement, and professional recognition, whereas feared selves reflected concerns over classroom management, ineffective teaching, and professional stagnation. These future-oriented self-conceptions functioned both as motivational drivers and preventive safeguards, influencing teaching behaviors and identity formation. These future-oriented self-conceptions served as reference points that should influence teaching behaviors and identity formation. By tracing the dynamic interplay between current, ideal, and feared selves through longitudinal, practicum-embedded qualitative inquiry in a Turkish EFL context, the study provides a process-oriented account of professional identity development that is often overlooked in cross-sectional PST research. The findings suggest that structured reflection and mentor-supported practicum experiences may foster more intentional and adaptive identity construction, offering practical implications for teacher education programs seeking to integrate identity-oriented reflective practices into professional preparation.

این پژوهش به بررسی تحول هویت حرفه‌ای معلمان زبان انگلیسی پیش‌خدمت از طریق نظریه خودهای ممکن (PST) می‌پردازد. این مطالعه بررسی می‌کند که چگونه این معلمان در حین تأمل بر خود کنونی‌شان در طول تجربه کارورزی، خود آرمانی و خود مورد هراس خود را تصور می‌کنند. علی‌رغم افزایش علاقه به نظریه خودهای ممکن در آموزش معلمان، پژوهش‌های پیشین عمدتاً بر طرح‌های مقطعی تکیه داشته و توجه محدودی به چگونگی تحول خود کنونی، آرمانی و مورد هراس معلمان زبان انگلیسی پیش‌خدمت در طول دوره کارورزی، که دوره‌ای حیاتی برای شکل‌گیری هویت حرفه‌ای است، داشته‌اند. با استفاده از طرح کیفی پدیدارشناختی، پژوهشگران شش دانشجوی سال آخر رشته زبان و ادبیات انگلیسی را در طول یک دوره کارورزی اجباری دوازده هفته‌ای دنبال کردند. از آنجا که کارورزی مرحله اولیه مهمی برای تأمل معلمان پیش‌خدمت بر هویت حرفه‌ای‌شان است، بررسی نحوه بیان خود کنونی و آینده آن‌ها، بینش‌های مفیدی برای توسعه حرفه‌ای معلمان ارائه می‌دهد. داده‌ها از طریق تکالیف مشاهده‌ای، مقالات تأملی و مصاحبه‌های گروهی متمرکز گردآوری و به صورت تماتیک تحلیل شدند. دو مضمون کلی شناسایی‌شده عبارت بودند از خودکارآمدی آموزشی شکننده و هویت حرفه‌ای دوگانه. این مضامین نشان دادند که خودهای آرمانی با آرمان‌هایی برای شایستگی آموزشی، درگیرسازی دانش‌آموزان و شناسایی حرفه‌ای مرتبط بودند، در حالی که خودهای مورد هراس نگرانی‌هایی درباره مدیریت کلاس، تدریس غیرموثر و رکود حرفه‌ای را منعکس می‌کردند. این تصورات خودی آینده‌محور هم به عنوان محرک‌های انگیزشی و هم به عنوان سازوکارهای پیشگیرانه عمل کرده و بر رفتارهای تدریس و شکل‌گیری هویت تأثیر می‌گذاشتند. این تصورات خودی آینده‌محور به عنوان نقاط مرجع عمل می‌کردند که باید بر رفتارهای تدریس و شکل‌گیری هویت تأثیرگذار باشند. با ردیابی تعامل پویا میان خود کنونی، آرمانی و مورد هراس از طریق پژوهش کیفی طولی مبتنی بر کارورزی در زمینه آموزش زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی در ترکیه، این مطالعه روایتی فرایندی از تحول هویت حرفه‌ای ارائه می‌دهد که اغلب در پژوهش‌های مقطعی مبتنی بر نظریه خودهای ممکن نادیده گرفته می‌شود. یافته‌ها نشان می‌دهد که تأمل ساختاریافته و تجارب کارورزی با حمایت مربی می‌تواند به ساخت هویت هدفمندتر و سازگارتر کمک کند و دلالت‌های عملی برای برنامه‌های آموزش معلم که به دنبال ادغام رویکردهای تأملی مبتنی بر هویت در آماده‌سازی حرفه‌ای هستند، ارائه می‌دهد.

This article examines interdisciplinary integration as a means of developing future teachers’ didactic competence within English language teacher education at pedagogical universities in Uzbekistan. Didactic competence is understood as the ability to transform subject knowledge into coherent instruction through informed planning, classroom interaction, assessment, and adaptation to learners’ needs. The article adopts a conceptual and analytical approach to explore connections among linguistics, language teaching methodology, educational psychology, pedagogy, and digital literacy. It considers how these disciplines can contribute to shared instructional problems while retaining their distinct perspectives. The analysis proposes a framework centred on interdisciplinary learning objectives, problem-based lesson design, collaborative microteaching, guided analysis of teaching practice, and reflective assessment. Particular attention is given to tasks that require prospective English teachers to explain language features, anticipate learning difficulties, select appropriate instructional strategies, and interpret evidence of learner understanding. Multilingual classroom contexts and cooperation between university educators and school mentors inform the framework’s intended application. The article argues that interdisciplinary integration can create opportunities for students to connect disciplinary understanding with professional judgement when assignments, feedback, and teaching experiences are coherently organized. The proposed relationships remain theoretical rather than empirically demonstrated.

این مقاله به بررسی ادغام میان‌رشته‌ای به‌عنوان ابزاری برای توسعه شایستگی تدریسی معلمان آینده در آموزش معلمان زبان انگلیسی در دانشگاه‌های تربیت معلم ازبکستان می‌پردازد. شایستگی تدریسی به‌عنوان توانایی تبدیل دانش موضوعی به آموزش منسجم از طریق برنامه‌ریزی آگاهانه، تعامل کلاسی، ارزشیابی و سازگاری با نیازهای یادگیرندگان تعریف می‌شود. مقاله با رویکردی مفهومی و تحلیلی به بررسی ارتباط میان زبان‌شناسی، روش‌شناسی آموزش زبان، روان‌شناسی تربیتی، علوم تربیتی و سواد دیجیتال می‌پردازد. همچنین بررسی می‌کند که چگونه این رشته‌ها می‌توانند به مسائل مشترک آموزشی کمک کنند، در حالی که دیدگاه‌های متمایز خود را حفظ می‌کنند. تحلیل ارائه‌شده چارچوبی مبتنی بر اهداف یادگیری میان‌رشته‌ای، طراحی درس مبتنی بر مسئله، آموزش خرد مشارکتی، تحلیل هدایت‌شده عملکرد تدریس و ارزشیابی تأملی پیشنهاد می‌کند. توجه ویژه‌ای به وظایفی شده است که از معلمان آینده زبان انگلیسی می‌خواهد ویژگی‌های زبان را توضیح دهند، دشواری‌های یادگیری را پیش‌بینی کنند، راهبردهای آموزشی مناسب را انتخاب نمایند و شواهد درک یادگیرندگان را تفسیر کنند. زمینه‌های کلاسی چندزبانه و همکاری میان اساتید دانشگاه و راهنمایان مدارس، کاربرد مورد نظر این چارچوب را شکل می‌دهد. مقاله استدلال می‌کند که ادغام میان‌رشته‌ای می‌تواند فرصت‌هایی برای دانشجویان فراهم آورد تا درک رشته‌ای را با قضاوت حرفه‌ای پیوند دهند، مشروط بر آنکه تکالیف، بازخورد و تجربیات تدریس به‌صورت منسجم سازمان‌دهی شوند. روابط پیشنهادی در این مقاله نظری باقی مانده و به‌طور تجربی اثبات نشده‌اند.

This study investigates Moroccan high school teachers and students’ perceptions of humanistic language teaching in the AI era, with particular emphasis on ICT-enhanced and game-based pedagogical practices in Arabic and English classrooms. It compares instructional approaches adopted by Arabic and English teachers and examines the extent to which these practices foster a humanistic learning environment. The research explores the role of humour, educational games and digital tools in enhancing student engagement and participation. Special attention is given to the integration of ICT applications such as Kahoot as game-based learning tools that support interactive and student-centered instruction. A mixed-methods design was employed. Questionnaires were administered to teachers and students to collect quantitative data on their perceptions of humanistic and technology-enhanced teaching practices. Semi-structured interviews with teachers provided deeper insights into the pedagogical value of humour, games and ICT integration. Classroom observations involving twenty teachers examined the frequency and effectiveness of innovative practices in fostering humanistic learning. Additionally, an experimental intervention assessed the effectiveness of game-based digital tools in supporting vocabulary development. The findings indicate that both teachers and students hold positive perceptions of humanistic language teaching supported by ICT and game-based strategies. English teachers demonstrated greater integration of innovative practices than their Arabic counterparts. Results also show that students exhibit higher motivation, participation and interaction in technology-enhanced humanistic classrooms. The study concludes that combining humanistic pedagogy with ICT and game-based learning represents an effective approach to language teaching in the AI era.

این پژوهش به بررسی ادراک معلمان و دانش‌آموزان دبیرستان‌های مراکش نسبت به آموزش زبان انسان‌گرایانه در عصر هوش مصنوعی می‌پردازد و به طور ویژه بر شیوه‌های آموزشی مبتنی بر فناوری اطلاعات و ارتباطات و بازی‌محور در کلاس‌های زبان عربی و انگلیسی تأکید دارد. رویکردهای آموزشی اتخاذشده توسط معلمان عربی و انگلیسی مقایسه می‌شود و میزان تأثیر این شیوه‌ها در تقویت محیط یادگیری انسان‌گرایانه مورد بررسی قرار می‌گیرد. نقش شوخ‌طبعی، بازی‌های آموزشی و ابزارهای دیجیتال در افزایش مشارکت و درگیری دانش‌آموزان بررسی می‌شود. توجه ویژه‌ای به ادغام برنامه‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات مانند Kahoot به عنوان ابزارهای یادگیری بازی‌محور که از آموزش تعاملی و دانش‌آموزمحور حمایت می‌کنند، معطوف شده است. طرح پژوهش از نوع روش ترکیبی بود. برای جمع‌آوری داده‌های کمی درباره ادراک معلمان و دانش‌آموزان نسبت به شیوه‌های آموزش انسان‌گرایانه و مبتنی بر فناوری، پرسشنامه‌هایی به معلمان و دانش‌آموزان ارائه شد. مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با معلمان، بینش عمیق‌تری درباره ارزش آموزشی شوخ‌طبعی، بازی‌ها و ادغام فناوری اطلاعات و ارتباطات فراهم کرد. مشاهده کلاس‌های درس با مشارکت بیست معلم، فراوانی و اثربخشی شیوه‌های نوآورانه در تقویت یادگیری انسان‌گرایانه را بررسی نمود. علاوه بر این، یک مداخله آزمایشی اثربخشی ابزارهای دیجیتال بازی‌محور را در حمایت از توسعه واژگان ارزیابی کرد. یافته‌ها نشان می‌دهد که هر دو گروه معلمان و دانش‌آموزان نگرش مثبتی نسبت به آموزش زبان انسان‌گرایانه با حمایت فناوری اطلاعات و ارتباطات و راهبردهای بازی‌محور دارند. معلمان زبان انگلیسی نسبت به همتایان عربی خود، ادغام بیشتری از شیوه‌های نوآورانه نشان دادند. نتایج همچنین نشان می‌دهد که دانش‌آموزان در کلاس‌های انسان‌گرایانه مبتنی بر فناوری، انگیزه، مشارکت و تعامل بیشتری از خود نشان می‌دهند. پژوهش نتیجه می‌گیرد که ترکیب آموزش انسان‌گرایانه با فناوری اطلاعات و ارتباطات و یادگیری بازی‌محور، رویکردی مؤثر برای آموزش زبان در عصر هوش مصنوعی به شمار می‌رود.

The implementation of Kurikulum Merdeka has encouraged teachers to adopt innovative teaching and assessment practices that support student-centered learning and 21st-century competencies. However, teachers continue to face challenges in adapting instructional strategies and assessment approaches to accommodate diverse student characteristics and learning needs. This study aimed to investigate the strategies used by English teachers in teaching and assessing students under the implementation of Kurikulum Merdeka in elementary schools. The study employed a qualitative case study design involving two English teachers who also served as homeroom teachers in Grade IV and V at SDN 13 Sesetan. Data were collected through classroom observations, interviews, and document analysis. The findings revealed that teachers utilized Alur Tujuan Pembelajaran (ATP) as the basis for instructional planning and implemented various teaching strategies, including drilling, oral repetition, dictation, multimodal instruction, contextual learning, visual media utilization, and collaborative learning activities. Assessment practices consisted of formative and summative approaches through observation, checklists, peer assessment, teacher feedback, assignments, and end-of-unit evaluations. Despite challenges related to heterogeneous student abilities, teachers demonstrated adaptability by integrating diverse instructional and assessment techniques. The study concludes that the successful implementation of Kurikulum Merdeka in English classrooms depends on teachers’ pedagogical flexibility, effective assessment literacy, and the use of student-centered learning strategies.

اجرای Kurikulum Merdeka معلمان را به اتخاذ شیوه‌های نوآورانه در آموزش و ارزشیابی که از یادگیری دانش‌آموزمحور و شایستگی‌های قرن بیست‌ویکم حمایت می‌کند، ترغیب کرده است. با این حال، معلمان همچنان با چالش‌هایی در سازگار کردن راهبردهای تدریس و رویکردهای ارزشیابی برای پاسخ‌گویی به ویژگی‌ها و نیازهای یادگیری متنوع دانش‌آموزان مواجه هستند. هدف این پژوهش بررسی راهبردهای مورد استفاده معلمان زبان انگلیسی در آموزش و ارزشیابی دانش‌آموزان تحت اجرای Kurikulum Merdeka در مدارس ابتدایی بود. این پژوهش با استفاده از طرح مطالعه موردی کیفی و با مشارکت دو معلم زبان انگلیسی که هم‌زمان به عنوان معلمان پایه در کلاس‌های چهارم و پنجم SDN 13 Sesetan فعالیت داشتند، انجام شد. داده‌ها از طریق مشاهده کلاس، مصاحبه و تحلیل اسناد گردآوری شد. یافته‌ها نشان داد که معلمان از Alur Tujuan Pembelajaran (ATP) به عنوان مبنای برنامه‌ریزی آموزشی استفاده کرده و راهبردهای متنوعی از جمله تمرین تکراری، تکرار شفاهی، دیکته، آموزش چندوجهی، یادگیری زمینه‌محور، بهره‌گیری از رسانه‌های بصری و فعالیت‌های یادگیری مشارکتی را به کار بردند. شیوه‌های ارزشیابی شامل رویکردهای تکوینی و پایانی از طریق مشاهده، چک‌لیست، ارزشیابی همتایان، بازخورد معلم، تکالیف و ارزشیابی‌های پایان واحد بود. علی‌رغم چالش‌های مرتبط با توانایی‌های ناهمگون دانش‌آموزان، معلمان با ادغام فنون متنوع آموزشی و ارزشیابی، سازگاری خود را نشان دادند. نتیجه پژوهش حاکی از آن است که اجرای موفق Kurikulum Merdeka در کلاس‌های زبان انگلیسی وابسته به انعطاف‌پذیری آموزشی معلمان، سواد ارزشیابی مؤثر و استفاده از راهبردهای یادگیری دانش‌آموزمحور است.