سلامت روانی

Introduction: Registered dietitians (RDs) are frequently asked to provide guidance and expertise on dietary supplements; however, few assessment tools are available to objectively evaluate their knowledge in this area. A standardized instrument may help identify educational gaps and support the development of supplement-related competencies within dietetics education and practice. Methods: The 25-item Dietary Supplement Knowledge Assessment Tool for Registered Dietitians (DSKAT-RD) was developed to assess key areas of dietary supplement knowledge, including safety, efficacy, regulation, quality, and evidence-based research. Twelve subject-matter experts independently rated the relevance of each item on a 4-point scale. Item-Level Content Validity Index (I-CVI) values were calculated, with ratings of 3 or 4 considered content valid and ≥0.78 considered acceptable. Quantitative ratings and qualitative feedback guided revisions for clarity, accuracy, relevance, and response-option quality. Revised items were reviewed by a 3-member expert subgroup until consensus was reached. Results: Expert review demonstrated high content validity for the DSKAT-RD. Item-level Content Validity Index (I-CVI) values ranged from 0.75 to 1.00, with 24 of 25 items (96%) meeting the predefined acceptability criterion of ≥0.78. Nineteen items (76%) achieved an I-CVI of 1.00, and the Scale-Level Content Validity Index using the average method (S-CVI/Ave) was 0.97. Six items underwent additional review and revision based on quantitative ratings and qualitative expert feedback related to wording, response options, scientific or regulatory accuracy, and content alignment. Following secondary review by three subject-matter experts, all 25 items were retained in the final instrument. Conclusions: The DSKAT-RD demonstrated strong evidence of content validity and provides a structured method for assessing dietary supplement knowledge among RDs.

Purpose: This study aims to develop and evaluate an adaptive ergonomic framework for reducing Musculoskeletal Disorder (MSD) risks among pre-elderly workers in Micro, Small, and Medium Enterprises (MSMEs). Methodology: This study adopted a sequential quantitative design consisting of two consecutive phases. The first phase involved a cross-sectional ergonomic assessment of 50 pre-elderly MSMEs workers using the Nordic Body Map (NBM), Rapid Entire Body Assessment (REBA), Rapid Upper Limb Assessment (RULA), and Quick Exposure Checklist (QEC). Based on the integrated assessment results, an adaptive ergonomic framework incorporating administrative controls, engineering controls, ergonomic personal protective equipment (PPE), and anthropometry-based workstation redesign was developed. The second phase evaluated the framework through a 14-day before–after intervention study in five selected MSMEs. Results: Most workers were exposed to moderate-to-very high ergonomic risks, with musculoskeletal complaints predominantly affecting the lower back, back, wrists, neck, and lower extremities. Following implementation, QEC exposure scores decreased across the five MSMEs from 68.7–84.5% before intervention to 46.3–63.2% after intervention, accompanied by reductions in REBA/RULA risk classifications and lower NBM complaint levels. Conclusion: The proposed framework effectively reduced ergonomic risks and musculoskeletal complaints among pre-elderly MSMEs workers through practical and low-cost interventions. Originality: This study contributes a comprehensive and context-specific adaptive ergonomic framework that integrates risk assessment, workstation redesign, administrative controls, and ergonomic PPE recommendations tailored to the characteristics of pre-elderly workers in resource-constrained MSMEs.

Objective This study aimed to estimate the prevalence of musculoskeletal symptoms and work-related musculoskeletal disorders (WMSDs) among orthopedic nurses, identify demographic, occupational, and lifestyle characteristics associated with WMSDs, and explore whether routinely collected characteristics could discriminate nurses with WMSDs from those without. Method A single-center cross-sectional study was conducted among nurses at a tertiary orthopedic specialty hospital in China between March and November 2023. Conventional analyses included multivariable logistic regression, modified Poisson regression with robust standard errors, and negative binomial regression. Logistic regression as a benchmark, elastic-net logistic regression, random forest, XGBoost, and support vector machine were compared using repeated 5-fold cross-validation with fold-specific preprocessing. Prediction performance was assessed using AUC with bootstrap 95% CIs, PR-AUC, Brier score, calibration intercept and slope, and descriptive threshold metrics; TreeSHAP was used for model interpretation. Result Among 948 nurses with valid questionnaires, 654 reported musculoskeletal symptoms in the previous 12 months, irrespective of work attribution (68.99%). After excluding 44 participants with uncertain work-related attribution, 604/904 participants were classified as having work-related WMSDs (66.81%). Each 1-point increase in the strict ergonomic risk score was associated with WMSDs in logistic regression (adjusted OR = 2.631, 95% CI 2.039–3.432; p < 0.001) and modified Poisson regression (adjusted PR = 1.283, 95% CI 1.203–1.369; p < 0.001). The highest observed AUC was 0.752 (95% CI 0.721–0.791) for the domain random forest model; the domain XGBoost model had the highest PR-AUC (0.841). Conclusion Musculoskeletal symptoms and WMSDs were common among orthopedic nurses in this single-center sample. Occupational exposure and postural load were associated with WMSDs. The exploratory prediction models showed limited-to-moderate discrimination and warrant prospective multicenter external validation before practical application.

People’s understanding of destiny is often incomplete and tends to fall into two extremes beliefs: a fatalistic attitude of resignation without effort, or, conversely, an excessive reliance on human effort to the point of forgetting God’s will. This misunderstanding has the potential to cause negative effects on mental and spiritual health, such as despair, anxiety, and a tendency to blame oneself or blame God when facing misfortune. This study aims to examine the concept of acceptance of destiny through Quraish Shihab’s interpretation in “Tafsir Al-Misbah” by applying the Meaning Reconstruction Theory proposed by Robert A. Neimeyer, in order to present a more comprehensive and contextual understanding of destiny. This study employs a qualitative method with a descriptive-analytical approach and utilizes library research, with Tafsir Al-Misbah as the primary data source and scholarly articles and academic books as secondary data sources. The results of the study indicate that the three stages; Sense Making, Benefit Finding, and Identity Change, have a strong correlation with Quraish Shihab’s interpretation of the verses on predestination, including Surah At-Taubah: 51, Surah At-Taghabun: 11, Surah Al-Baqarah: 286, Surah Al-Insyirah: 6–7, and Surah Ar-Ra'd: 11. These findings confirm that, according to Quraish Shihab, the acceptance of destiny is an active process one that integrates human effort, tawakal, husnuzhan, and ridha making it relevant as a psychological and spiritual foundation for navigating the dynamics of modern life.

درک انسان‌ها از سرنوشت اغلب ناقص بوده و معمولاً به دو باور افراطی تقسیم می‌شود: نگرش جبرگرایانه و تسلیم بدون تلاش، یا برعکس، اتکای بیش از حد به تلاش انسانی تا جایی که اراده خداوند فراموش می‌شود. این سوء‌برداشت می‌تواند آثار منفی بر سلامت روانی و معنوی، از جمله یأس، اضطراب و گرایش به سرزنش خود یا سرزنش خداوند در مواجهه با مصیبت‌ها داشته باشد. هدف این پژوهش بررسی مفهوم پذیرش سرنوشت بر اساس تفسیر Quraysh Shihab در «تفسیر المیزان» با به‌کارگیری نظریه بازسازی معنا (Meaning Reconstruction Theory) ارائه‌شده توسط Robert A. Neimeyer است تا درک جامع‌تر و زمینه‌مندتری از سرنوشت ارائه شود. این پژوهش با روش کیفی و رویکرد توصیفی-تحلیلی و با استفاده از پژوهش کتابخانه‌ای انجام شده است؛ منبع اصلی داده‌ها تفسیر المیزان و منابع ثانویه شامل مقالات علمی و کتب دانشگاهی است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که سه مرحله؛ معنا‌یابی (Sense Making)، یافتن فایده (Benefit Finding) و تغییر هویت (Identity Change)، ارتباط قوی با تفسیر Quraysh Shihab از آیات مربوط به تقدیر، از جمله سوره توبه: ۵۱، سوره تغابن: ۱۱، سوره بقره: ۲۸۶، سوره انشراح: ۶–۷ و سوره رعد: ۱۱ دارند. این یافته‌ها تأیید می‌کند که از دیدگاه Quraysh Shihab، پذیرش سرنوشت فرایندی فعال است که تلاش انسانی، توکل، حسن‌ظن و رضا را در هم می‌آمیزد و آن را به عنوان بنیانی روان‌شناختی و معنوی برای مواجهه با پویایی‌های زندگی مدرن مرتبط می‌سازد.

Background: Anorexia nervosa (AN) is associated with chronic energy deficiency and endocrine adaptations affecting multiple organ systems involving bone meta bolism and hematological homeostasis.However, early alterations in peripheral blood counts of adolescents with a clinically homogeneous AN phenotype remain in sufficiently characterized.Purpose: To examine the differences in blood counts and associated bone and endocrine parameters between adolescent girls with newly diagnosed restrictive AN and secondary amenorrhea and healthy agematched controls. Methods:The study included 59 patients and 20 controls.Hematological indices, anthropometric characteristics, body composition, bone mineral status, bone turnover, and endocrine status markers were compared, and a multivariate analysis was used to identify the predictors of blood counts.Results: Compared to controls, patients had significantly lower leukocyte, erythrocyte, and platelet counts (all P< 0.01), and 29% had cytopenia in at least one parameter.Bone formation markers (osteocalcin, aminoterminal propeptide of human procollagen type I, and alkaline phosphatase) and key endocrine parameters (insulin like growth factor1, estradiol, and free thyroxine) were suppressed.These alterations were also observed in pati ents with a normal bone mineral density and adequate vitamin B12 and folate levels.A multivariate analysis iden tified endocrine and bonerelated predictors of blood counts in controls but no consistent pattern of predictors in patients.Conclusion: Adolescent girls with restrictive AN and secondary amenorrhea demonstrated hematological al tera tions at the time of diagnosis despite the absence of a measurable skeletal impairment or micronutrient defici ency.These findings suggest that a chronic energy defici ency and endocrine adaptation are associated with early disturbances in hematological homeostasis.Peripheral blood count may represent an accessible clinical marker of systemic disturbances.

زمینه: بی‌اشتهایی عصبی (AN) با کمبود مزمن انرژی و سازگاری‌های غدد درون‌ریز همراه است که بر چندین دستگاه بدن از جمله متابولیسم استخوان و هموستاز هماتولوژیک تأثیر می‌گذارد. با این حال، تغییرات اولیه در شمارش سلول‌های خونی محیطی نوجوانان با فنوتیپ بالینی همگن AN به اندازه کافی توصیف نشده است. هدف: بررسی تفاوت‌های شمارش سلول‌های خونی و پارامترهای مرتبط با استخوان و غدد درون‌ریز بین دختران نوجوان با تشخیص جدید بی‌اشتهایی عصبی محدودکننده و آمنوره ثانویه و افراد سالم هم‌سن. روش‌ها: این مطالعه شامل ۵۹ بیمار و ۲۰ فرد کنترل بود. شاخص‌های هماتولوژیک، ویژگی‌های آنتروپومتریک، ترکیب بدن، وضعیت مواد معدنی استخوان، گردش استخوان و نشانگرهای وضعیت غدد درون‌ریز مقایسه شد و از تحلیل چندمتغیره برای شناسایی پیش‌بینی‌کننده‌های شمارش سلول‌های خونی استفاده گردید. نتایج: در مقایسه با گروه کنترل، بیماران به طور معناداری شمارش لکوسیت، اریتروسیت و پلاکت پایین‌تری داشتند (همه P<0.01) و ۲۹٪ در حداقل یکی از پارامترها سیتوپنی داشتند. نشانگرهای تشکیل استخوان (استئوکلسین، آمینوترمینال پروپپتید پروکلاژن نوع I انسانی و آلکالین فسفاتاز) و پارامترهای کلیدی غدد درون‌ریز (فاکتور رشد شبه انسولین ۱، استرادیول و تیروکسین آزاد) سرکوب شده بودند. این تغییرات همچنین در بیمارانی با تراکم مواد معدنی استخوان طبیعی و سطوح کافی ویتامین B12 و فولات مشاهده شد. تحلیل چندمتغیره، پیش‌بینی‌کننده‌های مرتبط با غدد درون‌ریز و استخوان را در گروه کنترل شناسایی کرد اما الگوی ثابتی از پیش‌بینی‌کننده‌ها در بیماران مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: دختران نوجوان مبتلا به AN محدودکننده و آمنوره ثانویه در زمان تشخیص، تغییرات هماتولوژیک را علی‌رغم عدم وجود اختلال قابل اندازه‌گیری اسکلتی یا کمبود ریزمغذی‌ها نشان دادند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که کمبود مزمن انرژی و سازگاری غدد درون‌ریز با اختلالات زودهنگام در هموستاز هماتولوژیک مرتبط است. شمارش سلول‌های خونی محیطی می‌تواند به عنوان یک نشانگر بالینی قابل دسترس برای اختلالات سیستمیک مطرح شود.

Cognitive failures can be an important link between occupational stress and the occurrence of work-related accidents. On the other side, early maladaptive schemas can fundamentally affect cognitive processing and individuals' reactions to stressors. This study modeled the effects between occupational stress and cognitive failures using early maladaptive schemas as a mediating variable among mine workers. This cross-sectional study was carried out on 285 mine workers of eastern Iran. Data were collected by the Osipow occupational stress inventory, Occupational Cognitive Failure Questionnaire (OCFQ), and Young Schema Questionnaire Short Form. This study employed Structural Equation Modeling (SEM) techniques using SmartPLS 3 to analyze data. The results revealed that occupational stress had a significant positive direct effect on cognitive failures (β = 0.375, P < 0.001) and on most early maladaptive schemas domains, with the strongest effect on impaired autonomy and performance (β = 0.459, P < 0.001). Notably, occupational stress showed a significant negative association with impaired limits (β = -0.172, P = 0.004 ). In turn, cognitive failures were most strongly predicted by disconnection and rejection (β = 0.396, P < 0.001) and impaired autonomy and performance (β = 0.278, P < 0.001). Mediation analyses indicated that disconnection and rejection (β = 0.144, P < 0.001) and impaired autonomy and performance (β = 0.127, P < 0.001) served as significant indirect pathways linking occupational stress to cognitive failures. The findings confirmed that occupational stress increases cognitive failures. Moreover, by activating early maladaptive schemas of disconnection and rejection and impaired autonomy and performance, it also indirectly affects these failures. Therefore, mining work environments should pay attention to workers' mental health, as neglecting it can exacerbate maladaptive thought and behavioral patterns. It is recommended that organizational interventions, in addition to reducing workplace stressors, focus on identifying and modifying these schemas and enhancing workers' sense of competence to prevent the occurrence of cognitive failures.

خطاهای شناختی می‌توانند پیوند مهمی میان استرس شغلی و وقوع حوادث مرتبط با کار باشند. از سوی دیگر، طرحواره‌های ناسازگار اولیه می‌توانند به طور بنیادی بر پردازش شناختی و واکنش‌های افراد به عوامل استرس‌زا تأثیر بگذارند. این پژوهش، اثرات بین استرس شغلی و خطاهای شناختی را با استفاده از طرحواره‌های ناسازگار اولیه به عنوان متغیر میانجی در میان کارگران معادن مدل‌سازی کرد. این مطالعه مقطعی بر روی ۲۸۵ نفر از کارگران معادن شرق ایران انجام شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه استرس شغلی Osipow، پرسشنامه خطاهای شناختی شغلی (OCFQ) و فرم کوتاه پرسشنامه طرحواره Young جمع‌آوری شد. این پژوهش برای تحلیل داده‌ها از تکنیک‌های مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) با استفاده از نرم‌افزار SmartPLS 3 بهره گرفت. نتایج نشان داد که استرس شغلی اثر مستقیم مثبت معناداری بر خطاهای شناختی دارد (β = ۰.۳۷۵، P < ۰.۰۰۱) و همچنین بر اکثر حوزه‌های طرحواره‌های ناسازگار اولیه، با قوی‌ترین اثر بر حوزه خودمختاری و عملکرد مختل (β = ۰.۴۵۹، P < ۰.۰۰۱). قابل توجه است که استرس شغلی با حوزه محدودیت‌های مختل رابطه منفی معناداری نشان داد (β = -۰.۱۷۲، P = ۰.۰۰۴). به نوبه خود، خطاهای شناختی بیشترین پیش‌بینی را از حوزه بریدگی و طرد (β = ۰.۳۹۶، P < ۰.۰۰۱) و خودمختاری و عملکرد مختل (β = ۰.۲۷۸، P < ۰.۰۰۱) دریافت کردند. تحلیل‌های میانجی‌گری نشان داد که بریدگی و طرد (β = ۰.۱۴۴، P < ۰.۰۰۱) و خودمختاری و عملکرد مختل (β = ۰.۱۲۷، P < ۰.۰۰۱) به عنوان مسیرهای غیرمستقیم معنادار، استرس شغلی را به خطاهای شناختی پیوند می‌دهند. یافته‌ها تأیید کردند که استرس شغلی خطاهای شناختی را افزایش می‌دهد. افزون بر این، با فعال‌سازی طرحواره‌های ناسازگار اولیه بریدگی و طرد و خودمختاری و عملکرد مختل، به طور غیرمستقیم نیز بر این خطاها تأثیر می‌گذارد. بنابراین، محیط‌های کاری معادن باید به سلامت روانی کارگران توجه داشته باشند، چرا که غفلت از آن می‌تواند الگوهای فکری و رفتاری ناسازگار را تشدید کند. توصیه می‌شود مداخلات سازمانی علاوه بر کاهش عوامل استرس‌زای محیط کار، بر شناسایی و اصلاح این طرحواره‌ها و تقویت حس شایستگی کارگران برای پیشگیری از وقوع خطاهای شناختی تمرکز کنند.

Several tools measure the Health-related quality of life (HRQOL) of people with chronic illnesses but evidence on their cross-cultural adaptation is limited. This study performed the cross-cultural adaptation of the Minnesota Living with Heart Failure Questionnaire (MLHFQ) for use with Urdu speakers in Pakistan, while documenting the adaptation process in detail. This methodological study employed a structured cross-cultural adaptation and linguistic validation design. We incorporated a Delphi Pannel to the MAPI Research Trusts’ 5-step linguistic validation process. Two forward translators independently adapted and reconciled the Indian Urdu version of the MLHFQ for use in Pakistan. Using a modified Delphi approach comprising three Heart Failure patients and one cardiologist reviewed the translation for linguistic accuracy, cultural relevance, and comprehensiveness, identified problems and provided feedback that informed the Pakistani Urdu version 1.0. Two independent back translators translated version 1.0 back to English. The Principal Investigator and back translators reconciled back-translations and proposed changes that were approved by forward translators. Translations, reconciliation reports, and Delphi panel feedback were analyzed using inductive qualitative content analysis, resulting in four themes describing the methodological challenges and adaptation strategies encountered during cross-cultural adaptation: (1) direct transferring of compatible words from the Indian Urdu version to Pakistani Urdu version of the MLHFQ, (2) using indirect substitutes for words lacking direct Urdu equivalents, (3) balancing the tone of written and spoken Urdu, and (4) incorporating contextual nuances within each element of the tool. This study successfully adapted the MLHFQ for Urdu-speaking patients with Heart Failure in Pakistan while systematically documenting the linguistic, cultural, and contextual challenges encountered throughout the adaptation process. The findings offer valuable methodological insights for researchers adapting HRQOL tools and provide quality evidence regarding the use of the MLHFQ for use with Urdu speakers in Pakistan.

ابزارهای متعددی برای سنجش کیفیت زندگی مرتبط با سلامت (HRQOL) افراد مبتلا به بیماری‌های مزمن وجود دارد، اما شواهد محدودی درباره بومی‌سازی فرهنگی آن‌ها در دسترس است. این مطالعه به بومی‌سازی فرهنگی پرسشنامه Minnesota Living with Heart Failure Questionnaire (MLHFQ) برای استفاده در میان فارسی‌زبانان اردو در پاکستان پرداخته و فرایند بومی‌سازی را به طور دقیق مستندسازی کرده است. این پژوهش روشی از طراحی ساختارمند بومی‌سازی فرهنگی و اعتبارسنجی زبانی بهره برده است. ما پنل دلفی را به فرایند پنج‌مرحله‌ای اعتبارسنجی زبانی MAPI Research Trust افزودیم. دو مترجم رو به جلو به طور مستقل نسخه اردو هندی پرسشنامه MLHFQ را برای استفاده در پاکستان تطبیق داده و تلفیق کردند. با استفاده از رویکرد دلفی اصلاح‌شده، شامل سه بیمار مبتلا به نارسایی قلبی و یک متخصص قلب، ترجمه از نظر دقت زبانی، تناسب فرهنگی و جامعیت مورد بازبینی قرار گرفت، مشکلات شناسایی و بازخوردهایی ارائه شد که نسخه 1.0 اردو پاکستانی را شکل داد. دو مترجم مستقل رو به عقب نسخه 1.0 را مجدداً به انگلیسی ترجمه کردند. پژوهشگر اصلی و مترجمان رو به عقب ترجمه‌های بازگشتی را تلفیق و تغییرات پیشنهادی را مطرح کردند که توسط مترجمان رو به جلو تأیید شد. ترجمه‌ها، گزارش‌های تلفیق و بازخورد پنل دلفی با استفاده از تحلیل محتوای کیفی استقرایی بررسی شد که منجر به استخراج چهار مضمون درباره چالش‌های روشی و راهبردهای بومی‌سازی در فرایند بومی‌سازی فرهنگی گردید: (1) انتقال مستقیم واژه‌های سازگار از نسخه اردو هندی به نسخه اردو پاکستانی پرسشنامه MLHFQ، (2) استفاده از معادل‌های غیرمستقیم برای واژه‌هایی که معادل مستقیم در اردو ندارند، (3) ایجاد تعادل میان لحن نوشتاری و گفتاری اردو، و (4) گنجاندن ظرایف زمینه‌ای در هر جزء ابزار. این مطالعه با موفقیت پرسشنامه MLHFQ را برای بیماران اردو‌زبان مبتلا به نارسایی قلبی در پاکستان بومی‌سازی کرده و به طور نظام‌مند چالش‌های زبانی، فرهنگی و زمینه‌ای را در طول فرایند بومی‌سازی مستندسازی نموده است. یافته‌ها بینش‌های روشی ارزشمندی برای پژوهشگران در زمینه بومی‌سازی ابزارهای HRQOL فراهم می‌کند و شواهد کیفی معتبری درباره استفاده از پرسشنامه MLHFQ برای اردو‌زبانان در پاکستان ارائه می‌دهد.

Physical interior elements are increasingly becoming roboticised to support occupant needs. Partitions, ceilings, and furniture can now physically and autonomously change shape or move to architecturally “adapt” indoor spaces, with the aim of improving occupant comfort, satisfaction, and wellbeing. However, occupants sometimes reject these adaptations when they are perceived as disruptive, unpredictable, or difficult to control. Motivated by the goal of making architectural robots more acceptable, we involved an interdisciplinary team of experts in human-building interaction, human-robot interaction, psychology, anthropology, and human comfort to qualitatively re-analyze how occupants accepted adaptations across three previous studies on robotic partitions. We found that an occupant tended to accept an adaptation when they recognized a personal need that the architectural robot was capable of addressing in a socially justifiable way. Accordingly, we developed the Architectural Robot Acceptance Model (ARAM), in which three qualitative thresholds along a continuum of perceived stress severity define four distinct acceptance responses to a specific adaptation. As the positions of these thresholds may vary across occupants and situations, ARAM supports testable estimates of how an occupant may respond to different appraisal states of personal need, adaptation capability, and social justification. Because architectural robot adaptations may simultaneously be experienced as robotic behaviors, building automation, and socially situated environmental adjustments, ARAM is particularly relevant to individual adaptations that enter occupants' spatial experience and may affect co-located others. We then discuss how the model can inform situated estimates of occupant acceptance of architectural robot adaptations, and outline how its broader relevance to other robotic, automated, intelligent, and smart technologies embedded in the built environment may be evaluated in future work.

عناصر فیزیکی داخلی به طور فزاینده‌ای رباتیک می‌شوند تا نیازهای ساکنان را پشتیبانی کنند. دیوارهای جداکننده، سقف‌ها و مبلمان اکنون می‌توانند به صورت فیزیکی و خودکار شکل خود را تغییر دهند یا جابه‌جا شوند تا فضاهای داخلی را به طور معماری «سازگار» کنند، با هدف بهبود راحتی، رضایت و سلامت روانی ساکنان. با این حال، گاهی ساکنان این سازگاری‌ها را زمانی که آن‌ها را مخرب، غیرقابل پیش‌بینی یا دشوار برای کنترل درک می‌کنند، رد می‌کنند. با انگیزه افزایش پذیرش ربات‌های معماری، یک تیم میان‌رشته‌ای از متخصصان تعامل انسان-ساختمان، تعامل انسان-ربات، روان‌شناسی، انسان‌شناسی و راحتی انسان را درگیر کردیم تا به طور کیفی بازتحلیل کنیم که چگونه ساکنان در سه پژوهش پیشین درباره دیوارهای جداکننده رباتیک، سازگاری‌ها را پذیرفته‌اند. دریافتیم که یک ساکن زمانی تمایل به پذیرش یک سازگاری دارد که یک نیاز شخصی را تشخیص دهد که ربات معماری قادر به پاسخگویی به آن به شیوه‌ای اجتماعی-قابل توجیه باشد. بر این اساس، مدل پذیرش ربات معماری (ARAM) را توسعه دادیم که در آن سه آستانه کیفی در امتداد یک پیوستار شدت استرس ادراک‌شده، چهار پاسخ پذیرش متمایز نسبت به یک سازگاری خاص را تعریف می‌کند. از آنجا که موقعیت این آستانه‌ها ممکن است در میان ساکنان و موقعیت‌ها متفاوت باشد، آرام امکان برآوردهای آزمون‌پذیر از نحوه واکنش یک ساکن به وضعیت‌های ارزیابی نیاز شخصی، قابلیت سازگاری و توجیه اجتماعی را فراهم می‌کند. از آنجا که سازگاری‌های رباتیک معماری ممکن است همزمان به عنوان رفتارهای رباتیک، خودکارسازی ساختمان و تنظیمات محیطی اجتماعی-موقعیتی تجربه شوند، آرام به ویژه برای سازگاری‌های فردی که وارد تجربه فضایی ساکنان می‌شوند و ممکن است بر دیگران هم‌مکان تأثیر بگذارند، مرتبط است. سپس بحث می‌کنیم که چگونه این مدل می‌تواند برآوردهای موقعیتی از پذیرش ساکنان نسبت به سازگاری‌های رباتیک معماری را اطلاع‌رسانی کند و چگونگی ارزیابی ارتباط گسترده‌تر آن با سایر فناوری‌های رباتیک، خودکار، هوشمند و هوش‌مند تعبیه‌شده در محیط ساخته‌شده را در پژوهش‌های آتی ترسیم می‌کنیم.

Objectives This study aimed to describe shift work patterns in Europe using a data-driven approach and evaluate their impact on adverse sleep outcomes. Methods We analyzed 6245 participants from the SHIFT2HEALTH survey across eight European countries, who provided information on work schedules, shift work metrics, sleep quality and timing (MCTQshift) across different shifts, and chronic insomnia (Insomnia Severity Index). We used mixtures of von Mises-Fisher models to identify shift clusters based on shift start and end times and evaluated differences in shift-specific sleep duration and quality using Bayesian multilevel models. Associations of shift metrics with short average sleep duration and chronic insomnia, adjusting for confounders, were evaluated using Bayesian logistic regression. Results We identified five shift clusters: day, evening and night (mean shift lengths: 7.8, 7.9 and 9.5 hours, respectively), long day and long evening (mean lengths: 10.5 and 12.8 hours, respectively). Sleep duration and quality varied between clusters, with the shortest duration [mean 6.00, 95% credible interval (CI) 5.95–6.06 hours] and poorest quality (29.3% “poor”/“very poor”) sleep reported between night shifts. Compared to day workers, greater chronic insomnia odd ratios (OR) were observed among participants with >90% night shifts (OR 1.26, 95% CI 1.01–1.58), rotating shifts (OR 1.42, 95% CI 1.22–1.65) and with longer night work history (OR ≥16 years 1.28, 95% CI 1.08–1.52). These variables and longer weekly working hours [OR 6.10h increase 1.13, 95% CI 1.04–1.22) were associated with short sleep. Conclusions Data-driven analyses of work schedules may provide a more comprehensive evaluation of the impact of real-world shift work patterns on sleep.

اهداف: این مطالعه با هدف توصیف الگوهای شیفت کاری در اروپا با رویکرد مبتنی بر داده و ارزیابی تأثیر آن‌ها بر پیامدهای نامطلوب خواب انجام شد. روش‌ها: ما داده‌های ۶۲۴۵ شرکت‌کننده از پیمایش SHIFT2HEALTH در هشت کشور اروپایی را که اطلاعاتی درباره برنامه‌های کاری، شاخص‌های شیفت کاری، کیفیت و زمان‌بندی خواب (MCTQshift) در شیفت‌های مختلف و بی‌خوابی مزمن (شاخص شدت بی‌خوابی) ارائه داده بودند، تحلیل کردیم. برای شناسایی خوشه‌های شیفت بر اساس زمان شروع و پایان شیفت‌ها، از مدل‌های ترکیبی von Mises-Fisher استفاده شد و تفاوت‌های مدت و کیفیت خواب مختص هر شیفت با استفاده از مدل‌های چندسطحی بیزی ارزیابی گردید. ارتباط شاخص‌های شیفت با مدت خواب کوتاه متوسط و بی‌خوابی مزمن، با کنترل متغیرهای مخدوش‌کننده، با استفاده از رگرسیون لجستیک بیزی بررسی شد. نتایج: پنج خوشه شیفت شناسایی شد: روز، عصر و شب (میانگین طول شیفت‌ها: به‌ترتیب ۷.۸، ۷.۹ و ۹.۵ ساعت)، روز طولانی و عصر طولانی (میانگین طول: به‌ترتیب ۱۰.۵ و ۱۲.۸ ساعت). مدت و کیفیت خواب بین خوشه‌ها متفاوت بود، به‌طوری که کوتاه‌ترین مدت خواب [میانگین ۶.۰۰، بازه اطمینان ۹۵٪ (CI) ۵.۹۵–۶.۰۶ ساعت] و پایین‌ترین کیفیت خواب (۲۹.۳٪ «ضعیف»/«بسیار ضعیف») بین شیفت‌های شب گزارش شد. در مقایسه با کارکنان روزکار، نسبت شانس (OR) بی‌خوابی مزمن در شرکت‌کنندگانی با بیش از ۹۰٪ شیفت شب (OR 1.26، CI 1.01–1.58)، شیفت‌های چرخشی (OR 1.42، CI 1.22–1.65) و سابقه طولانی‌تر کار شبانه (OR ≥16 سال 1.28، CI 1.08–1.52) بیشتر بود. این متغیرها و ساعات کاری هفتگی طولانی‌تر [OR افزایش ۶.۱۰ ساعت 1.13، CI 1.04–1.22] با خواب کوتاه مرتبط بودند. نتیجه‌گیری: تحلیل‌های مبتنی بر داده از برنامه‌های کاری می‌تواند ارزیابی جامع‌تری از تأثیر الگوهای واقعی شیفت کاری بر خواب ارائه دهد.