ارتقای سلامت

Background Optimizing self-care decision-making is important for healthy aging, chronic disease management, and health promotion in rapidly aging populations. However, the absence of culturally validated instruments limits the systematic assessment of decision-making styles and the development of person-centered health management strategies for older adults in China. This study aimed to translate and culturally adapt the Inventory of Self-Care Decision-Making Styles of Older Adults (DECIDE) and evaluate its psychometric properties among Chinese older adults. Methods This study was conducted in two phases. In phase 1, the DECIDE was translated and cross-culturally adapted into Chinese using Brislin’s forward-backward translation procedure. Expert review and pilot testing were conducted to refine linguistic clarity and cultural relevance. In phase 2, a multicenter cross-sectional validation study was conducted from November 2025 to January 2026. A total of 3,470 older adults were recruited through multicenter convenience sampling from 15 cities in Sichuan, Liaoning, Zhejiang, and Hunan provinces, China. Psychometric evaluation included item analysis, validity assessment, and reliability testing. Results All 20 items met the prespecified retention criteria, and the Chinese version retained the four-dimensional structure of the original DECIDE. Content validity was satisfactory, with I-CVI values ranging from 0.800 to 1.000 and an S-CVI of 0.950. Exploratory factor analysis yielded four factors explaining 65.73% of the common variance, and confirmatory factor analysis supported the resulting model (CMIN/DF = 2.513, RMSEA = 0.028). The AVE and CR values ranged from 0.502 to 0.588 and from 0.834 to 0.877, respectively, and the findings supported both convergent and discriminant validity. Cronbach’s α, split-half reliability, and 2-week retest reliability for the total inventory were 0.896, 0.790, and 0.861, respectively. Conclusion The C-DECIDE demonstrated satisfactory psychometric properties in this multicenter convenience sample of older adults from four Chinese provinces. It may support the assessment of self-care decision-making styles and inform individualized health education, decision-support strategies, and public health-oriented chronic disease management for older adults.

زمینه و هدف: بهینه‌سازی تصمیم‌گیری خودمراقبتی برای سالمندی سالم، مدیریت بیماری‌های مزمن و ارتقای سلامت در جمعیت‌های در حال سالمند شدن سریع اهمیت دارد. با این حال، فقدان ابزارهای اعتبارسنجی‌شده فرهنگی، ارزیابی نظام‌مند سبک‌های تصمیم‌گیری و توسعه راهبردهای مدیریت سلامت فردمحور برای سالمندان در چین را محدود می‌کند. هدف این مطالعه ترجمه و انطباق فرهنگی پرسشنامه سبک‌های تصمیم‌گیری خودمراقبتی سالمندان (DECIDE) و ارزیابی ویژگی‌های روان‌سنجی آن در میان سالمندان چینی بود. روش‌ها: این مطالعه در دو مرحله انجام شد. در مرحله اول، پرسشنامه DECIDE با استفاده از روش ترجمه پیشرو-پسرو Brislin به زبان چینی ترجمه و به صورت بین‌فرهنگی انطباق داده شد. بازبینی توسط خبرگان و آزمون مقدماتی جهت بهبود وضوح زبانی و تناسب فرهنگی انجام شد. در مرحله دوم، یک مطالعه اعتبارسنجی مقطعی چندمرکزی از نوامبر 2025 تا ژانویه 2026 انجام شد. در مجموع ۳۴۷۰ سالمند از طریق نمونه‌گیری در دسترس چندمرکزی از ۱۵ شهر در استان‌های سیچوان، لیائونینگ، ژجیانگ و هونان چین جذب شدند. ارزیابی روان‌سنجی شامل تحلیل ماده، ارزیابی روایی و آزمون پایایی بود. یافته‌ها: هر ۲۰ ماده معیارهای نگهداری از پیش تعیین‌شده را برآورده کردند و نسخه چینی ساختار چهاربعدی نسخه اصلی DECIDE را حفظ کرد. روایی محتوا رضایت‌بخش بود، به طوری که مقادیر I-CVI بین ۰٫۸۰۰ تا ۱٫۰۰۰ و S-CVI برابر با ۰٫۹۵۰ بود. تحلیل عاملی اکتشافی چهار عامل استخراج کرد که ۶۵٫۷۳٪ از واریانس مشترک را تبیین کردند و تحلیل عاملی تأییدی مدل حاصل را تأیید کرد (CMIN/DF = 2.513، RMSEA = 0.028). مقادیر AVE و CR به ترتیب بین ۰٫۵۰۲ تا ۰٫۵۸۸ و ۰٫۸۳۴ تا ۰٫۸۷۷ بود و یافته‌ها از روایی همگرا و متمایز حمایت کردند. آلفای کرونباخ، پایایی دو نیمه و پایایی بازآزمایی دو هفته‌ای برای کل پرسشنامه به ترتیب ۰٫۸۹۶، ۰٫۷۹۰ و ۰٫۸۶۱ بود. نتیجه‌گیری: نسخه چینی DECIDE ویژگی‌های روان‌سنجی رضایت‌بخشی را در این نمونه در دسترس چندمرکزی از سالمندان چهار استان چین نشان داد. این ابزار می‌تواند از ارزیابی سبک‌های تصمیم‌گیری خودمراقبتی و اطلاع‌رسانی به آموزش سلامت فردی، راهبردهای حمایت از تصمیم‌گیری و مدیریت بیماری‌های مزمن مبتنی بر سلامت عمومی برای سالمندان حمایت کند.

Congenital hypothyroidism (CH) is the most common congenital endocrine disorder and one of the preventable causes of intellectual disability through timely diagnosis and treatment. Understanding thyroid health-preventive behaviors during the reproductive years may provide useful insights for health promotion. This study aimed to assess thyroid health–preventive behaviors and their associated beliefs among reproductive-aged women in Khuzestan Province, Iran, based on the Theory of Planned Behavior (TPB). This cross-sectional study included 411 women of reproductive age selected through multistage random sampling between May 2023 and February 2024. Data were collected using a self-designed questionnaire with established validity and reliability, covering sociodemographic characteristics, knowledge, and TPB constructs. The outcome was self-reported thyroid health–preventive behavior, categorized as optimal or non-optimal adherence. Data were analyzed using the Kruskal–Wallis test, Mann–Whitney U test, correlation analysis, and univariate and multivariable logistic regression. In the multivariable logistic regression analysis of 411 participants, higher intention (adjusted OR = 1.16, 95% CI: 1.01–1.35), subjective norm (adjusted OR = 1.12, 95% CI: 1.05–1.20), perceived behavioral control (adjusted OR = 1.20, 95% CI: 1.07–1.34), and attitude (adjusted OR = 1.14, 95% CI: 1.06–1.23) were associated with higher odds of optimal adherence to thyroid health–preventive behaviors (all p < 0.05). Knowledge was significantly associated with preventive behaviors in the unadjusted analysis, but the association was attenuated and was no longer statistically significant after adjustment (adjusted OR = 0.95, 95% CI: 0.87–1.03, p = 0.203). This study found associations between TPB constructs and self-reported thyroid health–preventive behaviors among women of reproductive age. Attitudes, Subjective norm, perceived behavioral control, and intention may be relevant to preventive practices. These findings may inform the development of tailored educational and health promotion strategies that could be considered within existing preconception, antenatal, and postnatal healthcare services. Further longitudinal and intervention research is needed to determine whether such strategies are associated with sustained changes in preventive behaviors.

کم‌کاری مادرزادی تیروئید (CH) شایع‌ترین اختلال غدد درون‌ریز مادرزادی و یکی از علل قابل پیشگیری ناتوانی ذهنی از طریق تشخیص و درمان به‌موقع است. درک رفتارهای پیشگیرانه سلامت تیروئید در دوران باروری می‌تواند بینش‌های مفیدی برای ارتقای سلامت فراهم کند. هدف این مطالعه، ارزیابی رفتارهای پیشگیرانه سلامت تیروئید و باورهای مرتبط با آن‌ها در زنان سنین باروری استان خوزستان، ایران، بر اساس نظریه رفتار برنامه‌ریزی‌شده (TPB) بود. این مطالعه مقطعی شامل ۴۱۱ زن سنین باروری بود که با نمونه‌گیری تصادفی چندمرحله‌ای بین مه ۲۰۲۳ تا فوریه ۲۰۲۴ انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه خودساخته با روایی و پایایی تأییدشده، شامل ویژگی‌های جمعیت‌شناختی، دانش و سازه‌های TPB جمع‌آوری شد. پیامد مورد بررسی، رفتار پیشگیرانه سلامت تیروئید خودگزارش‌دهی‌شده بود که به دو دسته پایبندی بهینه و غیر بهینه تقسیم شد. داده‌ها با استفاده از آزمون کراسکال–والیس، آزمون من–ویتنی یو، تحلیل همبستگی و رگرسیون لجستیک یک‌متغیره و چندمتغیره تحلیل شدند. در تحلیل رگرسیون لجستیک چندمتغیره ۴۱۱ شرکت‌کننده، قصد بالاتر (OR تعدیل‌شده = ۱.۱۶، ۹۵٪ CI: ۱.۰۱–۱.۳۵)، هنجار ذهنی (OR تعدیل‌شده = ۱.۱۲، ۹۵٪ CI: ۱.۰۵–۱.۲۰)، کنترل رفتاری ادراک‌شده (OR تعدیل‌شده = ۱.۲۰، ۹۵٪ CI: ۱.۰۷–۱.۳۴) و نگرش (OR تعدیل‌شده = ۱.۱۴، ۹۵٪ CI: ۱.۰۶–۱.۲۳) با شانس بیشتر پایبندی بهینه به رفتارهای پیشگیرانه سلامت تیروئید ارتباط داشتند (همه p < ۰.۰۵). دانش در تحلیل تعدیل‌نشده با رفتارهای پیشگیرانه ارتباط معناداری داشت، اما این ارتباط پس از تعدیل کاهش یافت و دیگر از نظر آماری معنادار نبود (OR تعدیل‌شده = ۰.۹۵، ۹۵٪ CI: ۰.۸۷–۱.۰۳، p = ۰.۲۰۳). این مطالعه ارتباط بین سازه‌های TPB و رفتارهای پیشگیرانه سلامت تیروئید خودگزارش‌دهی‌شده در زنان سنین باروری را نشان داد. نگرش، هنجار ذهنی، کنترل رفتاری ادراک‌شده و قصد ممکن است برای اقدامات پیشگیرانه مرتبط باشند. این یافته‌ها می‌تواند توسعه راهبردهای آموزشی و ارتقای سلامت متناسب را که می‌توان در خدمات مراقبت‌های بهداشتی پیش از بارداری، دوران بارداری و پس از زایمان مدنظر قرار داد، اطلاع‌رسانی کند. پژوهش‌های طولی و مداخله‌ای بیشتر برای تعیین این‌که آیا چنین راهبردهایی با تغییرات پایدار در رفتارهای پیشگیرانه همراه هستند یا خیر، مورد نیاز است.

Introduction Effective community health promotion requires information about residents’ health-related characteristics and the interpersonal, environmental, organizational, and policy supports they perceive. The Multidimensional Assessment Scale for Social-Ecological Healthy Communities MASE-HC was designed as a multidimensional resident-reported instrument, not as a unidimensional measure or an objective community-level rating. We report its development and initial psychometric evaluation. Methods Items were generated through literature review, a two-round Delphi survey, content-validity assessment, and cognitive interviews. A purposive sample of 412 adult community residents was recruited from one community health service center in Anhui Province, China. Subsample 1 ( n = 206) was used for item analysis and exploratory factor analysis, and Subsample 2 ( n = 206) was used for confirmatory factor analysis, convergent and discriminant validity assessment, and hypothesis-based associations with self-rated health. Internal consistency was evaluated in the total sample ( n = 412). Results Data from 412 participants were analyzed. EFA identified a six-factor solution for the final 39-item MASE-HC, accounting for 61.411% of the variance. The final CFA specified six correlated first-order factors and did not evaluate a higher-order general factor. After four post-hoc within-factor residual covariances were added, the refined model showed generally acceptable fit (χ 2 /df = 1.741, RMSEA = 0.060, SRMR = 0.0649, CFI = 0.906, TLI = 0.898, and IFI = 0.907); TLI was marginally below 0.90. The Fornell–Larcker criterion was satisfied for all six factors, whereas convergent validity and internal consistency were comparatively weaker for Diet and Nutrition. Self-rated health was positively associated with five of the six subscales. Conclusion The MASE-HC showed preliminary support for a six-factor multidimensional structure in the present sample. The Diet and Nutrition subscale requires further refinement, and independent psychometric evaluation and replication in larger, more representative samples are needed before routine use or any community-level comparison.

مقدمه: ارتقای مؤثر سلامت جامعه مستلزم اطلاعاتی درباره ویژگی‌های مرتبط با سلامت ساکنان و حمایت‌های بین‌فردی، محیطی، سازمانی و سیاستی است که آن‌ها ادراک می‌کنند. مقیاس سنجش چندبعدی جوامع سالم اجتماعی-بوم‌شناختی (MASE-HC) به عنوان ابزاری چندبعدی و خودگزارش‌دهی توسط ساکنان طراحی شده است و نه به عنوان یک سنجه تک‌بعدی یا ارزیابی عینی در سطح جامعه. در این پژوهش، توسعه و ارزیابی روان‌سنجی اولیه این ابزار گزارش می‌شود. روش‌ها: گویه‌ها از طریق مرور متون، پیمایش دلفی دو مرحله‌ای، ارزیابی روایی محتوا و مصاحبه‌های شناختی تولید شدند. نمونه هدفمند شامل ۴۱۲ نفر از ساکنان بزرگسال یک مرکز خدمات سلامت جامعه در استان آن‌هویی چین بود. زیرنمونه ۱ (n = 206) برای تحلیل گویه و تحلیل عاملی اکتشافی و زیرنمونه ۲ (n = 206) برای تحلیل عاملی تأییدی، ارزیابی روایی همگرا و افتراقی و بررسی ارتباطات مبتنی بر فرضیه با سلامت خودارزیابی‌شده استفاده شد. پایایی در کل نمونه (n = 412) ارزیابی گردید. نتایج: داده‌های ۴۱۲ شرکت‌کننده تحلیل شد. تحلیل عاملی اکتشافی، راه‌حل شش‌عاملی برای نسخه نهایی ۳۹ گویه‌ای MASE-HC را شناسایی کرد که ۶۱/۴۱۱٪ واریانس را تبیین می‌کرد. تحلیل عاملی تأییدی نهایی، شش عامل همبسته مرتبه اول را مشخص کرد و عامل کلی مرتبه بالاتر را ارزیابی نکرد. پس از افزودن چهار کوواریانس باقیمانده درون‌عاملی به صورت پس‌نگر، مدل اصلاح‌شده برازش قابل قبولی نشان داد (χ2 /df = 1.741، RMSEA = 0.060، SRMR = 0.0649، CFI = 0.906، TLI = 0.898 و IFI = 0.907)؛ مقدار TLI اندکی کمتر از ۰/۹۰ بود. معیار فورنل-لارکر برای هر شش عامل احراز شد، در حالی که روایی همگرا و پایایی برای زیرمقیاس رژیم غذایی و تغذیه نسبتاً ضعیف‌تر بود. سلامت خودارزیابی‌شده با پنج زیرمقیاس از شش زیرمقیاس ارتباط مثبت داشت. نتیجه‌گیری: MASE-HC در نمونه حاضر حمایت اولیه‌ای برای ساختار شش‌عاملی چندبعدی نشان داد. زیرمقیاس رژیم غذایی و تغذیه نیازمند اصلاح بیشتر است و پیش از استفاده روتین یا هرگونه مقایسه در سطح جامعه، ارزیابی روان‌سنجی مستقل و تکرار در نمونه‌های بزرگ‌تر و نماینده‌تر ضروری است.

Against the backdrop of “Healthy China” and urban renewal, urban sports parks are critical public spaces for promoting residents’ active health. Taking Sanjiang Sports Park in Mianyang as a case, this study used a mixed-methods approach integrating Post-Occupancy Evaluation (POE) with the Kano–IPA model to evaluate spatial performance and health service functions. Based on 236 valid questionnaires, the results showed that user-oriented facility planning, safety design, and age-inclusive configuration significantly improved usage willingness and experience satisfaction. Core shortcomings included insufficient access convenience, rest facilities, and age-friendly facilities for the elderly and children. Targeted design and refined management can effectively enhance user perception, and a tiered governance model helps improve the health service capacity of public spaces. This study enriches the POE framework of sports parks and provides a reference for the optimization of health-oriented public spaces.

در بستر سیاست «چین سالم» و نوسازی شهری، پارک‌های ورزشی شهری به عنوان فضاهای عمومی حیاتی برای ارتقای سلامت فعال ساکنان مطرح هستند. این پژوهش با انتخاب پارک ورزشی Sanjiang در شهر میانیانگ به عنوان مطالعه موردی، با بهره‌گیری از رویکرد روش‌های ترکیبی و ادغام ارزیابی پس از بهره‌برداری (POE) با مدل Kano–IPA، به ارزیابی عملکرد فضایی و کارکردهای خدمات سلامت پرداخت. بر اساس ۲۳۶ پرسشنامه معتبر، نتایج نشان داد که برنامه‌ریزی تسهیلات مبتنی بر نیاز کاربران، طراحی ایمنی و پیکربندی فراگیر سنی به طور معناداری تمایل به استفاده و رضایت از تجربه را افزایش می‌دهد. کمبودهای اصلی شامل دسترسی ناکافی، کمبود امکانات استراحت و کمبود تسهیلات مناسب برای سالمندان و کودکان بود. طراحی هدفمند و مدیریت دقیق می‌تواند به طور مؤثری ادراک کاربران را ارتقا دهد و مدل حکمرانی لایه‌ای به بهبود ظرفیت خدمات سلامت فضاهای عمومی کمک می‌کند. این پژوهش چارچوب POE پارک‌های ورزشی را غنی‌تر ساخته و مرجعی برای بهینه‌سازی فضاهای عمومی سلامت‌محور ارائه می‌دهد.

Social-emotional learning (SEL) is increasingly recognised as an important approach to adolescent mental health promotion in school settings. However, evidence regarding culturally adapted and technology-supported SEL interventions in non-Western educational contexts remains limited. This study reports the expert-validation and pilot-feasibility components of the REAL™ (Read Emotion and Learn to Regulate) module, a culturally adapted, virtual reality (VR)-integrated SEL intervention developed for Malaysian lower-secondary students. These developmental phases preceded a subsequently completed and separately reported randomised controlled trial (RCT). A sequential two-phase design was used. In Phase 1, six Malaysian experts from psychiatry, psychology, education, and social-emotional learning completed a three-round Modified Delphi process evaluating 15 module structure and delivery components and 12 activity stations on a 5-point Likert scale. Content validity was assessed using the item-level content validity index (I-CVI), scale-level average content validity index (S-CVI/Ave), and interquartile range (IQR). In Phase 2, a single-session school-based feasibility pilot was conducted with 15 lower-secondary students, four facilitators, and one school administrator to assess practical implementation of one chapter from the initial 12-station module. In Round 1, the S-CVI/Ave across 15 module structure and delivery components was 0.92. In Round 2, five of 12 activity stations did not meet the I-CVI retention criterion of ≥0.83 (S-CVI/Ave = 0.65). Following module revision and reassessment, 11 of 12 stations met the retention criterion in Round 3. Manage Your Emotions VR improved following revision and was retained, whereas The Drama of Life received uniformly unfavourable ratings (I-CVI = 0.00) and was removed because of concerns regarding suitability, feasibility, and potential physical safety in school settings. The final S-CVI/Ave across the 11 retained stations was 0.85. The findings provide developmental evidence that informed refinement and subsequent evaluation of the REAL™ module. Pilot findings should be interpreted cautiously because of the small, teacher-selected, single-site sample and use of a researcher-developed feedback measure without established psychometric properties.

یادگیری اجتماعی‌هیجانی (SEL) به طور فزاینده‌ای به عنوان رویکردی مهم برای ارتقای سلامت روان نوجوانان در محیط‌های مدرسه‌ای شناخته می‌شود. با این حال، شواهد مربوط به مداخلات SEL با سازگاری فرهنگی و پشتیبانی فناوری در زمینه‌های آموزشی غیرغربی همچنان محدود است. این مطالعه اجزای روایی توسط خبرگان و امکان‌سنجی آزمایشی ماژول REAL™ (خواندن هیجان و یادگیری تنظیم آن)، یک مداخله SEL با سازگاری فرهنگی و ادغام واقعیت مجازی (VR) که برای دانش‌آموزان مقطع متوسطه اول مالزی توسعه یافته است را گزارش می‌کند. این مراحل توسعه‌ای پیش از کارآزمایی تصادفی‌سازی و کنترل‌شده (RCT) که به طور جداگانه گزارش شده، انجام شده‌اند. یک طرح متوالی دو فازی مورد استفاده قرار گرفت. در فاز اول، شش کارشناس مالزیایی از حوزه‌های روان‌پزشکی، روان‌شناسی، آموزش و یادگیری اجتماعی‌هیجانی، یک فرآیند دلفی اصلاح‌شده سه‌مرحله‌ای را برای ارزیابی ۱۵ مؤلفه ساختاری و اجرایی ماژول و ۱۲ ایستگاه فعالیت بر اساس مقیاس لیکرت ۵ درجه‌ای تکمیل کردند. روایی محتوا با استفاده از شاخص روایی محتوای سطح آیتم (I-CVI)، شاخص روایی محتوای سطح مقیاس میانگین (S-CVI/Ave) و دامنه بین چارکی (IQR) ارزیابی شد. در فاز دوم، یک پایلوت امکان‌سنجی مبتنی بر مدرسه با حضور ۱۵ دانش‌آموز متوسطه اول، چهار تسهیل‌گر و یک مدیر مدرسه برای ارزیابی اجرای عملی یک فصل از ماژول اولیه ۱۲ ایستگاهی انجام شد. در دور اول، S-CVI/Ave در میان ۱۵ مؤلفه ساختاری و اجرایی ماژول برابر با ۰.۹۲ بود. در دور دوم، پنج مورد از ۱۲ ایستگاه فعالیت به معیار نگهداری I-CVI برابر یا بیشتر از ۰.۸۳ نرسیدند (S-CVI/Ave = 0.65). پس از بازنگری و ارزیابی مجدد ماژول، ۱۱ مورد از ۱۲ ایستگاه در دور سوم به معیار نگهداری رسیدند. ایستگاه Manage Your Emotions VR پس از بازنگری بهبود یافت و حفظ شد، در حالی که ایستگاه The Drama of Life به طور یکنواخت امتیاز نامطلوب دریافت کرد (I-CVI = 0.00) و به دلیل نگرانی درباره تناسب، امکان‌پذیری و ایمنی فیزیکی بالقوه در محیط مدرسه حذف شد. S-CVI/Ave نهایی در میان ۱۱ ایستگاه حفظ‌شده برابر با ۰.۸۵ بود. یافته‌ها شواهد توسعه‌ای را ارائه می‌دهند که اصلاح و ارزیابی بعدی ماژول REAL™ را اطلاع‌رسانی کردند. یافته‌های پایلوت به دلیل نمونه کوچک، انتخاب‌شده توسط معلم، تک‌مکانه و استفاده از ابزار بازخورد توسعه‌یافته توسط پژوهشگر بدون ویژگی‌های روان‌سنجی معتبر باید با احتیاط تفسیر شوند.

Purpose: Using data from the ninth wave of the Korean Longitudinal Survey of Women and Families (KLoWF), this study aimed to examine the relationships among subjective health status, spousal shared activities, and depression and to identify factors associated with depression among married postmenopausal women.Methods: A cross-sectional secondary analysis was performed using data from 2,317 married postmenopausal women aged 40–64 years in the ninth wave (2023) of KLoWF. SPSS/WIN 30.0 was used to calculate descriptive statistics and Pearson correlation coefficients and to conduct one-way analysis of variance and hierarchical multiple regression analyses.Results: Depression was negatively correlated with subjective health status (r=−.35, p<.001) and spousal shared activities (r=−.05, p=.017). Subjective health status and spousal shared activities were positively correlated (r=.12, p<.001). Hierarchical multiple regression identified a significant association between subjective health status and depression (β=−.31, p<.001), but no significant association between spousal shared activities and depression (β=.02, p=.257). The final model had an adjusted R2 of .14. In exploratory analyses, depression was positively associated with watching movies, performances, and sports events with a spouse (β=.08, p<.001); none of the other shared activities had a significant association with depression.Conclusion: Subjective health status had the strongest association with depression among married postmenopausal women. The findings suggest that interventions to promote mental health in this population should take subjective health status into account. Further research is needed to determine how associations with mental health outcomes vary by the specific type of spousal shared activity.

هدف: این مطالعه با استفاده از داده‌های موج نهم پیمایش طولی زنان و خانواده‌های کره‌ای (KLoWF) به بررسی روابط بین وضعیت سلامت ذهنی، فعالیت‌های مشترک با همسر و افسردگی و شناسایی عوامل مرتبط با افسردگی در زنان متأهل یائسه پرداخت. روش‌ها: یک تحلیل ثانویه مقطعی با استفاده از داده‌های ۲٬۳۱۷ زن متأهل یائسه ۴۰ تا ۶۴ ساله در موج نهم (۲۰۲۳) KLoWF انجام شد. برای محاسبه آمار توصیفی و ضرایب همبستگی پیرسون و انجام تحلیل واریانس یک‌طرفه و رگرسیون چندگانه سلسله‌مراتبی از SPSS/WIN 30.0 استفاده شد. نتایج: افسردگی با وضعیت سلامت ذهنی (r=−.35, p<.001) و فعالیت‌های مشترک با همسر (r=−.05, p=.017) همبستگی منفی داشت. وضعیت سلامت ذهنی و فعالیت‌های مشترک با همسر با یکدیگر همبستگی مثبت داشتند (r=.12, p<.001). رگرسیون چندگانه سلسله‌مراتبی ارتباط معناداری بین وضعیت سلامت ذهنی و افسردگی (β=−.31, p<.001) نشان داد، اما بین فعالیت‌های مشترک با همسر و افسردگی ارتباط معناداری مشاهده نشد (β=.02, p=.257). مدل نهایی دارای R2 تعدیل‌شده برابر با .14 بود. در تحلیل‌های اکتشافی، افسردگی با تماشای فیلم، اجراها و رویدادهای ورزشی با همسر ارتباط مثبت داشت (β=.08, p<.001)؛ هیچ‌یک از سایر فعالیت‌های مشترک ارتباط معناداری با افسردگی نداشتند. نتیجه‌گیری: وضعیت سلامت ذهنی قوی‌ترین ارتباط را با افسردگی در زنان متأهل یائسه داشت. یافته‌ها نشان می‌دهد که مداخلات برای ارتقای سلامت روان در این جمعیت باید وضعیت سلامت ذهنی را مدنظر قرار دهند. پژوهش‌های بیشتری برای تعیین نحوه تفاوت ارتباط فعالیت‌های مشترک با همسر با پیامدهای سلامت روان بر اساس نوع خاص فعالیت مورد نیاز است.

Background Teacher burnout is an increasing psychological challenge in educational settings, affecting teachers’ emotional wellbeing and students’ learning experiences. Aim This study examined the psychological mechanisms through which teacher burnout influences learner engagement in English language classrooms, with particular attention to the role of emotional regulation. Framework Drawing on emotion regulation theory and educational psychology perspectives, this study explored whether teachers’ ability to manage emotional demands can reduce the negative impact of burnout on students’ classroom involvement. Method Data were collected in 2025 from 428 English language teachers and 1,284 students from secondary and higher education institutions. Teacher burnout was assessed through emotional exhaustion, depersonalisation, and reduced professional efficacy; emotional regulation was measured through cognitive reappraisal and emotional control strategies; learner engagement was evaluated through behavioral participation, emotional involvement, and cognitive engagement indicators. Structural equation modelling was used to test direct and indirect relationships while controlling for relevant contextual factors. Findings Teacher burnout significantly predicted lower learner engagement ( β = −0.36, p < 0.001), whereas emotion regulation showed a positive association with student engagement ( β = 0.42, p < 0.001). Mediation analysis indicated that emotion regulation partially mediated the adverse effects of burnout, highlighting its role in classroom interactions. Implications Improving teachers’ emotional regulation skills and reducing occupational stress should be important priorities in educational policy. Integrating psychological support, emotional skills training, and burnout prevention initiatives may enhance teachers’ wellbeing and promote more engaging English language learning environments.

زمینه: فرسودگی شغلی معلمان به‌عنوان یک چالش روان‌شناختی رو به افزایش در محیط‌های آموزشی، بر سلامت هیجانی معلمان و تجربیات یادگیری دانش‌آموزان تأثیر می‌گذارد. هدف: این پژوهش به بررسی سازوکارهای روان‌شناختی پرداخت که از طریق آن‌ها فرسودگی شغلی معلمان بر مشارکت یادگیرندگان در کلاس‌های زبان انگلیسی تأثیر می‌گذارد و به‌ویژه نقش تنظیم هیجان را مورد توجه قرار داد. چارچوب: با تکیه بر نظریه تنظیم هیجان و دیدگاه‌های روان‌شناسی تربیتی، این مطالعه بررسی کرد که آیا توانایی معلمان در مدیریت تقاضاهای هیجانی می‌تواند اثرات منفی فرسودگی شغلی بر درگیری دانش‌آموزان در کلاس را کاهش دهد یا خیر. روش: داده‌ها در سال ۲۰۲۵ از ۴۲۸ معلم زبان انگلیسی و ۱۲۸۴ دانش‌آموز از مؤسسات آموزش متوسطه و عالی گردآوری شد. فرسودگی شغلی معلمان از طریق خستگی هیجانی، مسخ شخصیت و کاهش کارآمدی حرفه‌ای ارزیابی شد؛ تنظیم هیجان با استفاده از راهبردهای بازارزیابی شناختی و کنترل هیجانی سنجیده شد؛ مشارکت یادگیرندگان نیز از طریق شاخص‌های مشارکت رفتاری، درگیری هیجانی و مشارکت شناختی ارزیابی گردید. برای آزمون روابط مستقیم و غیرمستقیم و کنترل عوامل زمینه‌ای مرتبط، مدل‌سازی معادلات ساختاری به کار رفت. یافته‌ها: فرسودگی شغلی معلمان به طور معناداری پیش‌بینی‌کننده کاهش مشارکت یادگیرندگان بود (β = −۰.۳۶, p < ۰.۰۰۱)، در حالی که تنظیم هیجان با مشارکت دانش‌آموزان رابطه مثبت نشان داد (β = ۰.۴۲, p < ۰.۰۰۱). تحلیل میانجی‌گری نشان داد که تنظیم هیجان به طور جزئی اثرات منفی فرسودگی شغلی را میانجی‌گری می‌کند و نقش آن را در تعاملات کلاسی برجسته می‌سازد. پیامدها: بهبود مهارت‌های تنظیم هیجان معلمان و کاهش استرس شغلی باید از اولویت‌های مهم سیاست‌گذاری آموزشی باشد. ادغام حمایت روان‌شناختی، آموزش مهارت‌های هیجانی و ابتکارات پیشگیری از فرسودگی شغلی می‌تواند به ارتقای سلامت روان معلمان و ایجاد محیط‌های یادگیری زبان انگلیسی پویاتر کمک کند.