ارزش‌ها

Honesty and responsibility are fundamental character values that shape individual quality and the moral standing of a nation. Cheating, plagiarism, and neglect of obligations remain common in educational settings. Islamic Religious Education holds a strategic role in instilling these values because they are grounded in the Qur'an and Hadith. This study aims to describe the concepts of honesty and responsibility in Islam, the stages of value internalization, strategies of internalization through Islamic Religious Education, and their supporting and inhibiting factors. Using a qualitative library research method with content analysis, the study finds that internalization proceeds through value transformation, value transaction, and trans-internalization. These stages can be strengthened through role modelling, habituation, advice, supervision, and reinforcement, together with integration of values into learning and school culture. Success depends on synergy among teachers, family, and environment, while obstacles include a lack of role models, the influence of social media, and an overly cognitive emphasis in teaching.

صداقت و مسئولیت‌پذیری از ارزش‌های بنیادی شخصیتی هستند که کیفیت فرد و جایگاه اخلاقی یک ملت را شکل می‌دهند. تقلب، سرقت علمی و بی‌توجهی به وظایف همچنان در محیط‌های آموزشی رایج است. آموزش دینی اسلام نقش راهبردی در نهادینه‌سازی این ارزش‌ها دارد، چرا که این ارزش‌ها بر مبنای قرآن و حدیث استوار هستند. هدف این پژوهش، توصیف مفاهیم صداقت و مسئولیت‌پذیری در اسلام، مراحل درونی‌سازی ارزش‌ها، راهبردهای درونی‌سازی از طریق آموزش دینی اسلام و عوامل تقویت‌کننده و بازدارنده آن‌ها است. این مطالعه با روش کیفی و پژوهش کتابخانه‌ای و تحلیل محتوا انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که درونی‌سازی از طریق سه مرحله تحول ارزش، دادوستد ارزش و فرادرونی‌سازی صورت می‌گیرد. این مراحل می‌تواند با الگوپذیری، عادت‌دهی، اندرز، نظارت و تقویت، همراه با ادغام ارزش‌ها در فرایند یادگیری و فرهنگ مدرسه، تقویت شود. موفقیت این فرایند به هم‌افزایی میان معلمان، خانواده و محیط بستگی دارد و موانع آن شامل کمبود الگوهای مناسب، تأثیر رسانه‌های اجتماعی و تأکید بیش از حد بر جنبه‌های شناختی آموزش است.

Values are transmitted from family to child not through explicit instruction but within the ordinary flow of everyday life and, more often than not, without words, which renders this transmission at once durable and fragile. This study examines how value transmission has been transformed by digitalization through the narratives of a transitional generation that spent its childhood within traditional patterns of settlement and relationships yet carries out its parenting in a digitalized environment. Within an interpretive phenomenological design, semi-structured interviews were conducted with 21 parents living in Afyonkarahisar, and the data were analyzed thematically. In childhood narratives, transmission operated without recourse to words, through the gaze, example, and shared space. The entry of digital media into the home fragmented this shared time-space, and children’s capacity to verify their parents instantly brought the family’s relative monopoly over knowledge to an end. Authority has not disappeared; rather, its legitimacy has shifted from threat and fear to persuasion and negotiation. Privacy has emerged as a new domain of value which, when read through the lens of contextual integrity, operates as a local order woven from gendered visibility and religious-moral references. Narrative-level comparison shows that traditional and negotiated elements coexist within individual narratives, including those of the youngest and oldest participants. While the family has lost its epistemic authority, it retains its moral authority; the process thus amounts to a restructuring rather than a dissolution.

ارزش‌ها از طریق آموزش صریح منتقل نمی‌شوند، بلکه در جریان عادی زندگی روزمره و اغلب بدون استفاده از کلمات از خانواده به کودک انتقال می‌یابند؛ امری که این انتقال را همزمان بادوام و شکننده می‌سازد. این پژوهش به بررسی چگونگی تحول انتقال ارزش‌ها در اثر دیجیتالی‌شدن از خلال روایت‌های نسلی گذار می‌پردازد که کودکی خود را در الگوهای سنتی سکونت و روابط سپری کرده اما نقش والدگری را در محیطی دیجیتالی ایفا می‌کند. در قالب طراحی پدیدارشناسی تفسیری، مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۲۱ والد ساکن آفیون‌قره‌حصار انجام شد و داده‌ها به شیوه تحلیل تماتیک بررسی گردید. در روایت‌های کودکی، انتقال ارزش‌ها بدون توسل به کلام و از طریق نگاه، الگو و فضای مشترک صورت می‌گرفت. ورود رسانه‌های دیجیتال به خانه این زمان‌ـ‌فضای مشترک را تکه‌تکه کرد و توانایی کودکان در راستی‌آزمایی فوری والدین، انحصار نسبی خانواده بر دانش را پایان داد. اقتدار از میان نرفته است؛ بلکه مشروعیت آن از تهدید و ترس به اقناع و مذاکره تغییر یافته است. حریم خصوصی به عنوان حوزه‌ای نوین از ارزش‌ها پدیدار شده که با خوانش از منظر یکپارچگی زمینه‌ای، به مثابه نظمی محلی بافته‌شده از مرئی‌سازی جنسیتی و ارجاعات دینی‌ـ‌اخلاقی عمل می‌کند. مقایسه در سطح روایت نشان می‌دهد عناصر سنتی و مذاکره‌ای در روایت‌های فردی، حتی در میان جوان‌ترین و مسن‌ترین مشارکت‌کنندگان، همزیستی دارند. هرچند خانواده اقتدار معرفتی خود را از دست داده، اقتدار اخلاقی آن حفظ شده است؛ بنابراین این فرایند بیشتر به بازساخت می‌ماند تا فروپاشی.

This article examines ethics education in schools in the light of three converging processes: the expansion of Comprehensive Sexuality Education (CSE), human rights education, and the growing importance of digital environments in everyday life. It argues that Ethics Education goes beyond the transmission of values and involves issues of justice, participation, care, and recognition. Drawing on recent literature, the article analyzes both the contributions and tensions surrounding CSE as well as the challenges posed by digital citizenship. It concludes that schools currently require a broader political-pedagogical horizon to address these issues in an integrated manner.

Pancasila is often debated as either an ideology or a philosophical system of thought, while a gap between its values and everyday practice persists. This study aims to quantitatively synthesize the strength of the relationship between understanding and practicing Pancasila values and citizen behavior, such as tolerance and radical attitudes. It uses Koento Wibisono's dimensions of ideology (belief, myth, loyalty) and the three philosophical principles (ontology, epistemology, axiology) as its framework, with the way values are delivered treated as a moderator. The study was designed as a meta-analysis using a random-effects model and Fisher's z transformation. A search of the Garuda and Google Scholar databases for publications from 1996 to 2026 yielded twenty articles as an initial corpus. All were conceptual, normative, or qualitative, so effect sizes could not yet be pooled and the three hypotheses could not be tested statistically. A thematic synthesis shows that ideology and philosophy are understood as a unity, that Pancasila values are hierarchical, and that their practice remains suboptimal, while rote-based education leaves little lasting impression. The corpus only hints at a positive relationship between internalizing Pancasila and tolerance. This study contributes a coding scheme for future research and recommends strengthening programs that emphasize role modeling, character education, and value delivery suited to technological developments.

This article analyzes the pedagogical significance of traditional folk games as a means of personality development within the ancient educational system. It examines the role of national games in fostering children's moral, intellectual, and physical development based on the principles of folk pedagogy. The study explores educational traditions formed through folklore, historical sources, and national values, and evaluates the educational potential of folk games from a scientific and pedagogical perspective. The findings indicate that the effective integration of traditional folk games into contemporary primary education and воспитание contributes to the development of students’ independent thinking, creativity, and social competencies.

این مقاله به تحلیل اهمیت تربیتی بازی‌های سنتی عامیانه به‌عنوان ابزاری برای رشد شخصیت در نظام آموزشی باستان می‌پردازد. نقش بازی‌های ملی در پرورش اخلاقی، فکری و جسمانی کودکان بر اساس اصول مردم‌پداگوژی مورد بررسی قرار گرفته است. این پژوهش به بررسی سنت‌های تربیتی شکل‌گرفته از طریق فولکلور، منابع تاریخی و ارزش‌های ملی می‌پردازد و ظرفیت تربیتی بازی‌های عامیانه را از منظر علمی و پداگوژیک ارزیابی می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که ادغام مؤثر بازی‌های سنتی عامیانه در آموزش ابتدایی و تربیت معاصر به رشد تفکر مستقل، خلاقیت و شایستگی‌های اجتماعی دانش‌آموزان کمک می‌کند.

This study aims to analyze the role of school principal leadership in shaping students’ character of discipline, responsibility, and independence at SMP Negeri 4 Pekanbaru. This research employed a qualitative phenomenological approach involving 16 participants consisting of one school principal, five teachers, and ten students, selected through purposive sampling based on their involvement and understanding of the research phenomenon. Data were collected through observation, in-depth interviews, and documentation, and analyzed using data reduction, data display, and conclusion drawing. The findings indicate that school principals play a crucial role in character formation through exemplary leadership, integration of character values into the school vision and mission, habituation programs, routine activities, supervision, and continuous evaluation. The strategies implemented include effective communication, motivation and appreciation, enforcement of school regulations accompanied by guidance, and collaboration with teachers, parents, and the community. Character development is supported by the principal’s commitment, involvement of school members, extracurricular activities, and family and community support. However, several challenges remain, including limited student awareness, insufficient parental supervision, peer influence, and uncontrolled use of technology and social media. This study highlights the importance of transformational and collaborative leadership in creating a school environment that supports sustainable student character development.

The progress of a nation depends heavily on the quality of its human resources, with basic education playing a crucial role as the primary foundation for character development. However, the tide of globalization often triggers moral degradation and traps education in a purely cognitive orientation. In response to these challenges, this study aims to describe the implementation of an integrated teaching module based on the Panca Cinta concept which encompasses love for Allah SWT, the Prophet Muhammad SAW, the homeland, fellow human beings, and the natural environment as an effort to foster character development among students at Madrasah Ibtidaiyah Wali Songo Sumberrejo in Bojonegoro. Using a descriptive qualitative approach, data collection was conducted through observation, in-depth interviews, and documentation, and analyzed using the Miles, Huberman, and Saldana model. The research results show that the implementation of the integrated “Panca Cinta” teaching module was carried out in a structured manner through intracurricular and cocurricular activities in relevant subjects by applying systematic learning stages. The character-building process was carried out through three phases of value internalization, namely transformation, transaction, and transinternalization of values, which were integrated with the Contextual Teaching and Learning (CTL) approach and daily habit-forming methods. The success of this program was supported by the quality of the materials, teacher competence, student motivation, and synergy between the madrasah and parents.

پیشرفت یک ملت به شدت به کیفیت منابع انسانی آن وابسته است و آموزش پایه به عنوان زیربنای اصلی پرورش شخصیت نقش حیاتی ایفا می‌کند. با این حال، موج جهانی‌شدن اغلب منجر به افول اخلاقی شده و آموزش را در جهت‌گیری صرفاً شناختی گرفتار می‌سازد. در پاسخ به این چالش‌ها، این پژوهش با هدف توصیف اجرای یک ماژول آموزشی تلفیقی مبتنی بر مفهوم پانچا چینتا، که شامل محبت به الله SWT، پیامبر محمد SAW، میهن، همنوعان و محیط زیست است، به عنوان تلاشی برای پرورش شخصیت دانش‌آموزان در مدرسه ابتدایی مذهبی والی سونگو سومبرجو در بوجونگگورو انجام شده است. این پژوهش با رویکرد کیفی توصیفی و با استفاده از مشاهده، مصاحبه‌های عمیق و مستندسازی به جمع‌آوری داده‌ها پرداخته و داده‌ها با استفاده از مدل مایلز، هابرمن و سالدانا تحلیل شده‌اند. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که اجرای ماژول آموزشی تلفیقی «پانچا چینتا» به صورت ساختارمند از طریق فعالیت‌های درون‌برنامه‌ای و فوق‌برنامه‌ای در دروس مرتبط با به‌کارگیری مراحل نظام‌مند یادگیری انجام شده است. فرایند شخصیت‌سازی از طریق سه مرحله درونی‌سازی ارزش‌ها، شامل تحول، تراکنش و فرادرونی‌سازی ارزش‌ها، که با رویکرد آموزش و یادگیری زمینه‌محور (Contextual Teaching and Learning - CTL) و روش‌های عادت‌سازی روزانه تلفیق شده‌اند، صورت گرفته است. موفقیت این برنامه با کیفیت محتوا، شایستگی معلمان، انگیزه دانش‌آموزان و هم‌افزایی میان مدرسه و والدین حمایت شده است.

Drawing on interviews with mid- and later-career teachers from primary and secondary schools in one region of England, this small-scale study examined why participants had chosen to stay. They described how their moral purpose and agency helped them manage multiple challenges over time, and how these had contributed to their sense of professional identity and decisions to stay. The study supports existing research identifying professional identity as a key element of teachers' professionalism, and finds that the strength and stability of identity fluctuates as teachers navigate changes in their lives, classrooms, school cultures, and social and policy contexts. These fluctuations and their consequences were associated with teachers’ capacity to manage the dynamic interplay of these influences over time. Moral purpose and values-informed agency were important resources that enabled teachers to retain, reclaim, or reconceive their professional identities over time.

این مطالعه‌ی کوچک‌مقیاس با بهره‌گیری از مصاحبه با معلمان میان‌دوره و باسابقه مدارس ابتدایی و متوسطه در یک منطقه از انگلستان، به بررسی دلایل ماندگاری شرکت‌کنندگان پرداخت. آن‌ها شرح دادند که چگونه هدف اخلاقی و عاملیت‌شان به آن‌ها در مدیریت چالش‌های متعدد در طول زمان کمک کرده است و این عوامل چگونه به شکل‌گیری هویت حرفه‌ای و تصمیم آن‌ها برای ماندن انجامیده است. این پژوهش از یافته‌های پیشین که هویت حرفه‌ای را به‌عنوان یکی از عناصر کلیدی حرفه‌ای‌گری معلمان شناسایی می‌کند، حمایت می‌کند و نشان می‌دهد که قدرت و پایداری هویت حرفه‌ای در جریان تغییرات زندگی، کلاس درس، فرهنگ مدرسه و زمینه‌های اجتماعی و سیاستی دچار نوسان می‌شود. این نوسانات و پیامدهای آن‌ها با ظرفیت معلمان برای مدیریت تعامل پویای این تأثیرات در طول زمان مرتبط بود. هدف اخلاقی و عاملیت مبتنی بر ارزش‌ها منابع مهمی بودند که به معلمان امکان می‌داد تا هویت حرفه‌ای خود را در طول زمان حفظ، بازیابی یا بازتعریف کنند.

Pesantren (Islamic boarding schools) have been recognized for centuries for consistently producing graduates with strong discipline, despite operating on schedules that begin before dawn and end close to midnight. This paradox becomes particularly relevant against the backdrop of the growing documentation of academic burnout among Indonesian students: the institution with the most densely scheduled daily routines appears to produce graduates who are comparatively resilient against chronic exhaustion. This study analyzes how the mechanism of structured pesantren activities works in forming santri discipline and time management through habituation. A PRISMA-based systematic literature review was conducted on thirteen primary articles published between 2019 and 2025, supplemented by three foundational theoretical frameworks. Thematic analysis rests on three complementary pillars, Pierre Bourdieu's habitus concept, Thomas Lickona's character habituation theory, and Deci and Ryan's Self-Determination Theory. The study identifies four simultaneously operating mechanisms: (1) temporal regularity as an identity framework, (2) value internalization through repeated religious rituals, progressing through three stages from coercion to internalization, (3) an educative and graduated reward-punishment feedback system and (4) authority figures' exemplary conduct as the source of value legitimacy. The study further reveals that pesantren time management practices share structural parallels with principles later theorized in contemporary time management literature. These findings call for a reconceptualization of habituation program design in formal Islamic educational institutions.

مدارس شبانه‌روزی اسلامی (پسانترن) قرن‌هاست که به طور مستمر به عنوان نهادهایی شناخته می‌شوند که فارغ‌التحصیلانی با انضباط قوی تربیت می‌کنند، اگرچه برنامه‌های روزانه آن‌ها از پیش از طلوع آفتاب آغاز شده و تا نزدیک نیمه‌شب ادامه می‌یابد. این پارادوکس به‌ویژه در زمینه افزایش مستندسازی فرسودگی شغلی تحصیلی در میان دانش‌آموزان اندونزیایی اهمیت می‌یابد: نهادی که فشرده‌ترین برنامه‌های روزانه را دارد، ظاهراً فارغ‌التحصیلانی مقاوم‌تر در برابر خستگی مزمن تربیت می‌کند. این پژوهش به تحلیل سازوکار فعالیت‌های ساختاریافته پسانترن در شکل‌دهی به انضباط و مدیریت زمان سنتری‌ها از طریق عادت‌پذیری می‌پردازد. مرور نظام‌مند مبتنی بر PRISMA بر روی سیزده مقاله اصلی منتشرشده بین سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵ انجام شد و با سه چارچوب نظری بنیادی تکمیل گردید. تحلیل تماتیک بر سه رکن مکمل استوار است: مفهوم هابیتوس پیر بوردیو، نظریه عادت‌پذیری شخصیت توماس لیکونا و نظریه خودتعیین‌گری دسی و رایان. پژوهش چهار سازوکار همزمان را شناسایی می‌کند: (۱) نظم زمانی به عنوان چارچوب هویتی، (۲) درونی‌سازی ارزش‌ها از طریق تکرار مناسک دینی که در سه مرحله از اجبار تا درونی‌سازی پیش می‌رود، (۳) نظام بازخورد پاداش-تنبیه آموزشی و تدریجی و (۴) رفتار الگویی صاحبان اقتدار به عنوان منبع مشروعیت ارزش‌ها. همچنین پژوهش نشان می‌دهد که شیوه‌های مدیریت زمان در پسانترن از نظر ساختاری با اصولی که بعدها در ادبیات معاصر مدیریت زمان نظریه‌پردازی شده‌اند، مشابهت دارند. این یافته‌ها ضرورت بازنگری در طراحی برنامه‌های عادت‌پذیری در نهادهای رسمی آموزش اسلامی را برجسته می‌سازد.

The article discusses the concept of patriotism, the need to instill spirituality as a value in a person, the role of religion in the minds of people in the development of universal values, including patriotism.The upbringing of patriotism in the minds of people is carried out through the understanding of the nation, the formation of a sense of respect for the native language, customs and traditions. State bodies, educational institutions, public organizations, including religious ones, are actively involved in organizing this process on a scientific basis. Religion not only influences the beliefs, spirituality and psyche of people, but also further strengthens its position in public life, deifying universal human values, including patriotism. It educates believers in the spirit of national identity, respect for culture, customs and traditions. Tolerance encourages innovation and the ability to work tirelessly on oneself.

این مقاله به بررسی مفهوم میهن‌دوستی، ضرورت نهادینه‌سازی معنویت به عنوان یک ارزش در فرد، نقش دین در ذهنیت افراد در توسعه ارزش‌های جهانی از جمله میهن‌دوستی می‌پردازد. پرورش میهن‌دوستی در ذهن افراد از طریق درک ملت، شکل‌گیری حس احترام به زبان مادری، آداب و رسوم و سنت‌ها صورت می‌گیرد. نهادهای دولتی، مؤسسات آموزشی، سازمان‌های مردمی از جمله نهادهای دینی، به طور فعال در سازماندهی این فرایند بر مبنای علمی مشارکت دارند. دین نه تنها بر باورها، معنویت و روان افراد تأثیر می‌گذارد، بلکه جایگاه خود را در زندگی اجتماعی تقویت کرده و ارزش‌های انسانی جهانی از جمله میهن‌دوستی را تقدیس می‌کند. دین مؤمنان را در روح هویت ملی، احترام به فرهنگ، آداب و رسوم و سنت‌ها تربیت می‌کند. تساهل، نوآوری و توانایی کار بی‌وقفه بر روی خود را تشویق می‌کند.

Bullying remains a prevalent social issue, especially among adolescents, and requires analysis from the perspective of Qur’anic exegesis. This study aims to analyze Qur’anic verses related to bullying through the perspectives of Tafsir Al-Misbah, Marah Labid, and Tafsir Al-Ibris, as well as to examine their relationship with local wisdom values as a preventive effort in contemporary society. This research employs a library research method with a qualitative descriptive approach and thematic interpretation (maudhu’i). The findings indicate that bullying in the Qur’an includes behaviors such as mocking, insulting, and degrading others. Tafsir Al-Misbah emphasizes social ethics, Marah Labid highlights spiritual purification, while Tafsir Al-Ibris relates it to local cultural values such as politeness (unggah-ungguh). These values align with local wisdom such as empathy, cooperation, and respect, which can serve as a foundation for preventing bullying in society.

قلدری همچنان یک مسئله اجتماعی شایع، به‌ویژه در میان نوجوانان است و نیازمند تحلیل از منظر تفسیر قرآن می‌باشد. هدف این پژوهش، تحلیل آیات مرتبط با قلدری از دیدگاه تفسیر المیزان، مرح لبید و تفسیر الابریس و همچنین بررسی ارتباط آن‌ها با ارزش‌های خرد بومی به عنوان تلاشی پیشگیرانه در جامعه معاصر است. این پژوهش با روش کتابخانه‌ای و رویکرد توصیفی-کیفی و تفسیر موضوعی (موضوعی) انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که قلدری در قرآن شامل رفتارهایی مانند تمسخر، اهانت و تحقیر دیگران می‌شود. تفسیر المیزان بر اخلاق اجتماعی تأکید دارد، مرح لبید بر تزکیه روحانی تأکید می‌کند و تفسیر الابریس آن را به ارزش‌های فرهنگی بومی مانند ادب (اُنگاه-اُنگوه) مرتبط می‌سازد. این ارزش‌ها با خرد بومی مانند همدلی، همکاری و احترام همسو هستند که می‌توانند به عنوان بنیانی برای پیشگیری از قلدری در جامعه مورد استفاده قرار گیرند.

Globalisation's pervasive influence has significantly transformed societal norms, particularly affecting students who are vulnerable to value erosion. Quality civic education that integrates religious values is imperative in Islamic boarding school (pesantren) contexts to preserve positive character development. This qualitative case study examines the integration of Islamic values in Civic Education at MTs Azzainiyah, Sukabumi, Indonesia, and proposes a five-dimensional conceptual framework that moves beyond descriptive accounts to reveal operational mechanisms of integration. Through six-month fieldwork involving semi-structured interviews with 24 participants, 24 classroom observations, and analysis of 42 documents, the study identifies five synergistic dimensions: (1) curriculum alignment embedding values in lesson plans and syllabi, (2) pedagogical enactment through differentiated and cooperative learning strategies, (3) textual linking connecting Pancasila principles with Qur'anic verses and hadith, (4) school culture habituation via daily Islamic-civic rituals, and (5) civic virtue projects enabling practical value application through community service. Findings show that systematic integration strengthens students' civic understanding and fosters Islamic character, with 80% of students reporting frequent, conscious connections between faith and citizenship responsibilities. However, significant challenges persist: gaps in teacher professional development, limited infrastructure and resources, variability in student knowledge, curriculum time pressures, and assessment difficulties. The study contributes an empirically derived, mechanism-based model addressing the knowledge gap in understanding how religious and civic education synthesis operates in practice. Implications include targeted teacher training programmes, integrated curriculum resource development, and policy frameworks supporting values-based education in pluralistic societies.

نفوذ گسترده جهانی‌شدن به طور قابل توجهی هنجارهای اجتماعی را دگرگون ساخته است و به ویژه دانش‌آموزانی را که در معرض فرسایش ارزشی قرار دارند، تحت تأثیر قرار داده است. آموزش تعلیمات مدنی با کیفیت که ارزش‌های دینی را در بستر مدارس شبانه‌روزی اسلامی (پسانترن) ادغام می‌کند، برای حفظ پرورش شخصیت مثبت ضروری است. این مطالعه کیفی موردی به بررسی ادغام ارزش‌های اسلامی در آموزش تعلیمات مدنی در مدرسه MTs Azzainiyah، سوکابومی، اندونزی می‌پردازد و چارچوب مفهومی پنج‌بعدی‌ای را ارائه می‌دهد که فراتر از توصیف صرف، سازوکارهای عملیاتی ادغام را آشکار می‌سازد. از طریق شش ماه کار میدانی شامل مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۲۴ مشارکت‌کننده، ۲۴ مشاهده کلاسی و تحلیل ۴۲ سند، پژوهش پنج بعد هم‌افزا را شناسایی می‌کند: (۱) همسویی برنامه درسی با گنجاندن ارزش‌ها در طرح درس و سرفصل‌ها، (۲) اجرای آموزشی از طریق راهبردهای یادگیری تمایزیافته و تعاونی، (۳) پیوند متنی با اتصال اصول پنج‌گانه پانچاسیلا به آیات قرآن و احادیث، (۴) عادت‌سازی فرهنگی مدرسه از طریق مناسک روزانه اسلامی-مدنی، و (۵) پروژه‌های فضیلت مدنی که امکان کاربرد عملی ارزش‌ها را از طریق خدمت به جامعه فراهم می‌سازد. یافته‌ها نشان می‌دهد که ادغام نظام‌مند، درک مدنی دانش‌آموزان را تقویت کرده و منش اسلامی را پرورش می‌دهد، به طوری که ۸۰٪ دانش‌آموزان گزارش داده‌اند که به طور مکرر و آگاهانه بین ایمان و مسئولیت‌های شهروندی ارتباط برقرار می‌کنند. با این حال، چالش‌های قابل توجهی همچنان باقی است: شکاف در توسعه حرفه‌ای معلمان، محدودیت زیرساخت و منابع، تفاوت در دانش دانش‌آموزان، فشار زمانی برنامه درسی و دشواری‌های ارزیابی. این مطالعه مدلی مبتنی بر سازوکار و مبتنی بر شواهد ارائه می‌دهد که به شکاف دانشی در فهم نحوه عملکرد تلفیق آموزش دینی و مدنی در عمل پاسخ می‌دهد. پیامدها شامل برنامه‌های هدفمند آموزش معلمان، توسعه منابع برنامه درسی یکپارچه و چارچوب‌های سیاستی حمایت‌کننده از آموزش مبتنی بر ارزش‌ها در جوامع کثرت‌گرا است.

Contemporary interpretation is an approach to interpreting the Qur’an that aims to address modern issues contextually and in accordance with contemporary developments. In facing issues of modernity, such as technology, globalization, pluralism, gender equality, and socio-cultural changes, contemporary interpretation is required to integrate textual and contextual understanding without neglecting the fundamental values of Islamic teachings. This study employs a qualitative method through library research to analyze the main challenges of contemporary interpretation toward issues of modernity. The results show that the major challenges include differences in interpretive methods, the influence of Western thought, the development of digital media, and the emergence of diverse interpretations within society. Nevertheless, contemporary interpretation plays an important role in presenting an understanding of Islam that is adaptive, moderate, and relevant to the development of the modern era.

تفسیر معاصر رویکردی به تفسیر قرآن است که هدف آن پرداختن به مسائل روز به صورت زمینه‌مند و مطابق با تحولات معاصر می‌باشد. در مواجهه با مسائل مدرنیته، مانند فناوری، جهانی‌شدن، پلورالیسم، برابری جنسیتی و تغییرات اجتماعی‌فرهنگی، تفسیر معاصر ملزم است که درک متنی و زمینه‌ای را با یکدیگر تلفیق کند، بدون آن‌که ارزش‌های بنیادین آموزه‌های اسلامی را نادیده بگیرد. این پژوهش با بهره‌گیری از روش کیفی و از طریق مطالعه کتابخانه‌ای، به تحلیل چالش‌های اصلی تفسیر معاصر در قبال مسائل مدرنیته می‌پردازد. نتایج نشان می‌دهد که مهم‌ترین چالش‌ها شامل تفاوت در روش‌های تفسیری، تأثیر اندیشه غربی، توسعه رسانه‌های دیجیتال و ظهور تفسیرهای متنوع در جامعه است. با این حال، تفسیر معاصر نقش مهمی در ارائه فهمی از اسلام ایفا می‌کند که سازگار، میانه‌رو و متناسب با تحولات عصر مدرن است.

This article analyzes the role and possibilities of introducing a dual education system in pedagogical higher education institutions in the formation of professional competencies of future teachers from a scientific and pedagogical perspective. Dual education is aimed at combining theoretical knowledge in an educational institution and practical training in the environment of real educational activities, that is, in general secondary educational institutions, preschool educational institutions and other educational institutions, and serves the development of the student's professional knowledge, skills, qualifications, reflective thinking and professional and spiritual values.

این مقاله نقش و امکانات معرفی نظام آموزش دوگانه در مؤسسات آموزش عالی تربیتی را در شکل‌گیری شایستگی‌های حرفه‌ای معلمان آینده از منظر علمی و تربیتی تحلیل می‌کند. آموزش دوگانه با هدف ترکیب دانش نظری در یک مؤسسه آموزشی و آموزش عملی در محیط فعالیت‌های واقعی آموزشی، یعنی در مؤسسات آموزش متوسطه عمومی، مؤسسات آموزش پیش‌دبستانی و سایر مؤسسات آموزشی، طراحی شده است و به توسعه دانش حرفه‌ای، مهارت‌ها، صلاحیت‌ها، تفکر تأملی و ارزش‌های حرفه‌ای و معنوی دانشجو خدمت می‌کند.

In increasingly diverse and polarized societies, honours education faces the challenge of preparing students to engage constructively with differences in – personal and disciplinary - perspectives, identities, experiences, values and emotions. Dialogue is recognized as a powerful practice for fostering mutual understanding and empathy, perspective taking, and collaboration in diverse learning environments. This article compares two structured dialogue methods that support such learning: the Toolbox dialogue method and the Keti Koti Table dialogue method. Drawing on scholarship in education, collaboration and communication, we analyse the cognitive and the affective and social dimensions of dialogue. Toolbox dialogue was developed to help participants identify and reflect on differences and similarities in underlying beliefs, values, and assumptions, particularly in interdisciplinary education and research. Keti Koti Table dialogue was designed to foster mutual understanding and empathy through the sharing of personal narratives and emotions concerning sensitive societal issues, like the legacies of colonialism and slavery. While the methods differ in structure, scale, and emphasis, both methods contribute to students’ intellectual, interpersonal, and reflective development by creating structured opportunities for deep listening, perspective taking, and collaborative meaning-making. Their complementary strengths make them valuable pedagogical tools for honours education, particularly in contexts characterized by diversity, complexity, and societal polarization.

در جوامع روزافزون متنوع و قطبی‌شده، آموزش افتخاری با چالش آماده‌سازی دانشجویان برای تعامل سازنده با تفاوت‌های دیدگاه‌های شخصی و رشته‌ای، هویت‌ها، تجارب، ارزش‌ها و هیجانات مواجه است. گفت‌وگو به‌عنوان یک روش قدرتمند برای تقویت درک متقابل و همدلی، اتخاذ دیدگاه و همکاری در محیط‌های یادگیری متنوع شناخته می‌شود. این مقاله دو روش ساختاریافته گفت‌وگو که از چنین یادگیری حمایت می‌کنند را مقایسه می‌کند: روش گفت‌وگوی Toolbox و روش گفت‌وگوی Keti Koti Table. با بهره‌گیری از پژوهش‌ها در حوزه آموزش، همکاری و ارتباطات، ابعاد شناختی، عاطفی و اجتماعی گفت‌وگو را تحلیل می‌کنیم. گفت‌وگوی Toolbox برای کمک به شرکت‌کنندگان در شناسایی و تأمل بر تفاوت‌ها و شباهت‌ها در باورها، ارزش‌ها و فرضیات زیربنایی، به‌ویژه در آموزش و پژوهش میان‌رشته‌ای توسعه یافته است. گفت‌وگوی Keti Koti Table با هدف تقویت درک متقابل و همدلی از طریق به‌اشتراک‌گذاری روایت‌های شخصی و هیجانات مرتبط با مسائل حساس اجتماعی مانند میراث استعمار و برده‌داری طراحی شده است. اگرچه این دو روش از نظر ساختار، مقیاس و تأکید متفاوت‌اند، هر دو با ایجاد فرصت‌های ساختاریافته برای شنیدن عمیق، اتخاذ دیدگاه و معناپردازی مشارکتی، به رشد فکری، بین‌فردی و تأملی دانشجویان کمک می‌کنند. نقاط قوت مکمل این دو روش، آن‌ها را به ابزارهای ارزشمند آموزشی برای آموزش افتخاری، به‌ویژه در زمینه‌های متنوع، پیچیده و قطبی‌شده اجتماعی تبدیل می‌کند.

This study aims to determine the implementation of the use of the Daily Journal Book 7 Habits of Great Indonesian Children, the formation of Islamic character of grade 5B students of SD Quran Terpadu Nurul Islam Karawang, as well as supporting and inhibiting factors in its implementation. The study used a qualitative approach with a descriptive method. Data collection techniques were carried out through observation, semi-structured interviews, and documentation, with research subjects consisting of the principal, homeroom teacher 5B, and grade 5B students. Data analysis was carried out through data reduction, data presentation, and drawing conclusions, while the validity of the data was tested using triangulation. The results of the study indicate that the implementation of the Daily Journal Book 7 Habits of Great Indonesian Children is carried out through habits that are integrated with school culture and students' daily activities. This program contributes to the formation of Islamic character in the form of piety, responsibility, trustworthiness, ukhuwah, istiqomah, and patience. Based on the analysis of Bloom's Taxonomy of the affective domain, student character development takes place through the stages of accepting, responding, appreciating, organizing values, and making values part of personality. Supporting factors for the program include school support, teacher involvement, parental involvement, a conducive environment, and student motivation. While inhibiting factors include lack of student consistency, boredom, limited parental guidance, the influence of technology, and differences in student character. Therefore, the use of the 7 Habits of Great Indonesian Children Daily Journal effectively supports the formation of Islamic character in students through a continuous process of habituation.

این پژوهش با هدف تعیین نحوه اجرای استفاده از دفترچه روزانه هفت عادت کودکان بزرگ اندونزیایی، شکل‌گیری شخصیت اسلامی دانش‌آموزان پایه ۵B دبستان قرآن‌محور نورالاسلام کاراوانگ و همچنین عوامل حمایت‌کننده و بازدارنده در اجرای آن انجام شده است. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش توصیفی انجام شده است. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه نیمه‌ساختاریافته و مستندسازی گردآوری شده‌اند و شرکت‌کنندگان پژوهش شامل مدیر مدرسه، معلم راهنمای کلاس ۵B و دانش‌آموزان پایه ۵B بوده‌اند. تحلیل داده‌ها از طریق کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری صورت گرفته و روایی داده‌ها با استفاده از مثلث‌سازی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که اجرای دفترچه روزانه هفت عادت کودکان بزرگ اندونزیایی از طریق عادت‌هایی که با فرهنگ مدرسه و فعالیت‌های روزانه دانش‌آموزان ادغام شده‌اند، انجام می‌شود. این برنامه در شکل‌گیری شخصیت اسلامی به صورت تقوا، مسئولیت‌پذیری، امانت‌داری، اخوت، استقامت و صبر نقش دارد. بر اساس تحلیل طبقه‌بندی بلوم در حوزه عاطفی، رشد شخصیت دانش‌آموزان از مراحل پذیرش، پاسخ‌دهی، ارزش‌گذاری، سازماندهی ارزش‌ها و درونی‌سازی ارزش‌ها در شخصیت فردی عبور می‌کند. عوامل حمایت‌کننده برنامه شامل حمایت مدرسه، مشارکت معلمان، مشارکت والدین، محیط مناسب و انگیزه دانش‌آموزان است. عوامل بازدارنده نیز شامل عدم ثبات دانش‌آموزان، احساس کسالت، محدودیت راهنمایی والدین، تأثیر فناوری و تفاوت‌های شخصیتی دانش‌آموزان می‌باشد. بنابراین، استفاده از دفترچه روزانه هفت عادت کودکان بزرگ اندونزیایی به طور مؤثری از طریق فرایند مستمر عادت‌سازی به شکل‌گیری شخصیت اسلامی دانش‌آموزان کمک می‌کند.

Big data supports personalized learning but often neglects value-oriented student development. In China, ideological and political education (IPE) is essential for talent cultivation, yet its integration with data-driven personalization remains limited. To address this, we propose a Big Data and IPE Personalized Learning Model (BD-IPE-PLM) that links data collection, learner profiling, IPE integration, personalized support, and dynamic evaluation. Using expert consultation and survey data, we assess the model's rationality and applicability. Results show that big-data-supported analytics positively relate to perceived personalized support and IPE integration, with IPE integration more strongly associated with IPE outcomes than academic outcomes. Data privacy concern negatively correlates with perceived support, emphasizing the need for responsible governance. We conclude that personalized learning is not purely technical. It requires data evidence, teacher judgment, value guidance, student engagement, and ethical governance.

داده‌های بزرگ از یادگیری شخصی‌سازی‌شده پشتیبانی می‌کنند اما اغلب توسعه دانشجویان مبتنی بر ارزش‌ها را نادیده می‌گیرند. در چین، آموزش ایدئولوژیک و سیاسی (IPE) برای پرورش استعدادها ضروری است، اما ادغام آن با شخصی‌سازی مبتنی بر داده هنوز محدود باقی مانده‌است. برای رفع این مسئله، ما مدل یادگیری شخصی‌سازی‌شده مبتنی بر داده‌های بزرگ و آموزش ایدئولوژیک و سیاسی (BD-IPE-PLM) را پیشنهاد می‌کنیم که جمع‌آوری داده‌ها، پروفایل‌سازی یادگیرنده، ادغام IPE، حمایت شخصی‌سازی‌شده و ارزیابی پویا را به هم پیوند می‌دهد. با استفاده از مشاوره خبرگان و داده‌های پیمایشی، معقولیت و قابلیت کاربرد مدل را ارزیابی می‌کنیم. نتایج نشان می‌دهد که تحلیل‌های پشتیبانی‌شده توسط داده‌های بزرگ با حمایت شخصی‌سازی‌شده ادراک‌شده و ادغام IPE رابطه مثبت دارند و ادغام IPE با پیامدهای IPE نسبت به پیامدهای تحصیلی ارتباط قوی‌تری دارد. نگرانی درباره حریم خصوصی داده‌ها با حمایت ادراک‌شده رابطه منفی دارد و بر لزوم حکمرانی مسئولانه تأکید می‌کند. نتیجه می‌گیریم که یادگیری شخصی‌سازی‌شده صرفاً فنی نیست؛ بلکه نیازمند شواهد داده‌ای، قضاوت معلم، هدایت ارزشی، مشارکت دانشجو و حکمرانی اخلاقی است.

The development of artificial intelligence in education opens up opportunities to support learning while also raising ethical issues related to academic integrity and students’ digital responsibility. This article aims to analyze the role of character education as a foundation for guiding the use of artificial intelligence in relation to these two aspects. The study employs a literature review using a descriptive-qualitative approach. The findings indicate that the values of ṣidq and amanah provide a conceptual foundation for transparency in AI use, recognition of intellectual contributions, adherence to assignment guidelines, and accountability for learning processes and outcomes. Meanwhile, the values of tabayyun, respect for others, and a focus on the common good underpin digital responsibility in the form of information verification, privacy protection, respect for intellectual property, and consideration of the social impacts of AI use. Strengthening these two aspects requires educators to lead by example, clear institutional guidelines, family support, and reflective learning grounded in ethical dilemmas. This article concludes that the integration of character education and AI literacy should be directed toward developing students who are proficient in using technology while also being able to make decisions honestly and responsibly. The resulting conceptual framework still requires empirical testing according to educational levels and contexts.

This article aims to analyze the problems faced by Islamic Religious Education (PAI) in shaping students’ morals amid the development of social media. This research employs a qualitative method with a library research approach by examining scholarly journals on digital morality, Islamic education, social media etiquette, teacher role modelling, and digital literacy. The literature synthesis indicates that social media has become an environment that can influence students’ values and behavior. The issues discussed include exposure to content that contradicts Islamic values, impolite communication, cyberbullying, dependence on peer approval, and the gap between students’ understanding of Islamic values and their application in digital behavior. Nevertheless, social media also has the potential to serve as a medium for moral education when used appropriately. This study emphasizes the importance of teacher role modelling, digital literacy, habituation of Islamic values, contextual learning, and collaboration among schools, families, and communities. The fundamental issue to consider is how to connect students’ religious understanding acquired through classroom learning with the application of moral values in everyday life, including their use of social media. Therefore, PAI learning should focus not only on religious knowledge but also on developing students’ ability to apply Islamic ethics critically, wisely, and consistently in digital spaces.

Islamic Religious Education, especially Al-Qur'an Hadis, plays a crucial role in developing students' character and spiritual ethics. Nonetheless, traditional teaching approaches frequently result in student passiveness and a deficiency in critical thinking. This research seeks to investigate the philosophical basis of the Jigsaw cooperative learning model in relation to Al-Qur'an Hadis teaching. Employing a literature review method, the study combines multiple scholarly sources to explore the efficacy and educational merits of this model. The findings show that the Jigsaw model successfully shifts classroom interactions from passive learning to active, student-focused teamwork. Through embracing the principles of ta'awun (collaboration) and tadaqquq (profound reflection), this model promotes comprehensive comprehension and ingrains spiritual values. As a result, Jigsaw functions as a strategic educational resource to bolster critical thinking, character growth, and academic success, providing a relevant, context-sensitive, and captivating method for modern Islamic education.

آموزش دینی اسلامی، به‌ویژه قرآن و حدیث، نقش اساسی در پرورش شخصیت و اخلاق معنوی دانش‌آموزان ایفا می‌کند. با این حال، رویکردهای سنتی تدریس اغلب منجر به انفعال دانش‌آموزان و کمبود تفکر انتقادی می‌شود. این پژوهش با هدف بررسی مبانی فلسفی مدل یادگیری مشارکتی جیکساو در ارتباط با آموزش قرآن و حدیث انجام شده است. با بهره‌گیری از روش مرور ادبیات، این مطالعه منابع علمی متعددی را ترکیب می‌کند تا اثربخشی و مزایای آموزشی این مدل را مورد بررسی قرار دهد. یافته‌ها نشان می‌دهد که مدل جیکساو به‌طور موفقیت‌آمیزی تعاملات کلاسی را از یادگیری منفعل به کار گروهی فعال و دانش‌آموزمحور تغییر می‌دهد. با پذیرش اصول تعاون (همکاری) و تدقق (تأمل عمیق)، این مدل به درک جامع و نهادینه‌سازی ارزش‌های معنوی کمک می‌کند. در نتیجه، جیکساو به‌عنوان یک منبع راهبردی آموزشی برای تقویت تفکر انتقادی، رشد شخصیتی و موفقیت تحصیلی عمل می‌کند و روشی مرتبط، زمینه‌محور و جذاب برای آموزش اسلامی معاصر فراهم می‌آورد.