ساختار عاملی

Objective Individual differences in tendencies to approach or avoid physical effort may be relevant to exercise-related psychological and behavioral characteristics. This study examined the psychometric properties of the Chinese Physical Effort Scale (PES) and investigated individual differences in physical-effort approach and avoidance tendencies and their associations with exercise-related psychological and behavioral variables among Chinese university students. Methods Participants were 1,273 students from six universities across eastern, central, and western China. Exploratory and confirmatory factor analyses, reliability and validity analyses, and multigroup confirmatory factor analysis were used to evaluate the factor structure, reliability, validity, and measurement invariance of the Chinese PES. Latent profile analysis identified configurations of physical effort approach and avoidance, and BCH analyses compared profiles on emotion regulation, exercise motivation, and physical activity. Results Factor analyses supported a two-factor structure comprising physical effort approach and avoidance. The scale showed high internal consistency and test–retest reliability, with evidence supporting convergent and discriminant validity and metric and scalar invariance across gender and academic year. Three profiles were identified: Balanced (59.07%), Avoidance-Oriented (14.93%), and Approach-Oriented (26.00%). The Approach-Oriented profile showed higher cognitive reappraisal, expressive suppression, external regulation, introjected regulation, and autonomous regulation, and lower amotivation. It also showed higher total physical activity than the other profiles and higher weekly exercise frequency than the Balanced profile. Conclusion The Chinese PES showed psychometric support among Chinese university students. Distinct configurations of physical effort approach and avoidance were associated with emotion regulation, exercise motivation, and physical activity.

هدف: تفاوت‌های فردی در گرایش به رویکرد یا اجتناب از تلاش بدنی ممکن است با ویژگی‌های روان‌شناختی و رفتاری مرتبط با ورزش ارتباط داشته باشد. این پژوهش ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس تلاش بدنی چینی (PES) را بررسی کرده و تفاوت‌های فردی در گرایش‌های رویکرد و اجتناب از تلاش بدنی و ارتباط آن‌ها با متغیرهای روان‌شناختی و رفتاری مرتبط با ورزش را در میان دانشجویان دانشگاه‌های چین مورد مطالعه قرار داد. روش‌ها: شرکت‌کنندگان شامل ۱۲۷۳ دانشجو از شش دانشگاه در مناطق شرقی، مرکزی و غربی چین بودند. برای ارزیابی ساختار عاملی، پایایی، روایی و ناوری اندازه‌گیری مقیاس PES چینی، تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی، تحلیل‌های پایایی و روایی و تحلیل عاملی تأییدی چندگروهی به کار رفت. تحلیل پروفایل پنهان برای شناسایی الگوهای رویکرد و اجتناب از تلاش بدنی و تحلیل‌های BCH برای مقایسه پروفایل‌ها بر اساس تنظیم هیجان، انگیزش ورزشی و فعالیت بدنی استفاده شد. یافته‌ها: تحلیل‌های عاملی ساختار دو عاملی شامل رویکرد و اجتناب از تلاش بدنی را تأیید کردند. مقیاس از انسجام درونی و پایایی بازآزمایی بالایی برخوردار بود و شواهدی از روایی همگرا و واگرا و ناوری متریک و اسکلار در بین جنسیت و سال تحصیلی ارائه شد. سه پروفایل شناسایی شد: متعادل (۵۹/۰۷٪)، گرایش به اجتناب (۱۴/۹۳٪) و گرایش به رویکرد (۲۶/۰۰٪). پروفایل گرایش به رویکرد، بازارزیابی شناختی، سرکوبگری بیانی، تنظیم بیرونی، تنظیم درون‌فکنی‌شده و تنظیم خودمختار بالاتر و بی‌انگیزگی پایین‌تری را نشان داد. همچنین این پروفایل نسبت به سایر پروفایل‌ها فعالیت بدنی کل و نسبت به پروفایل متعادل، فراوانی هفتگی ورزش بیشتری داشت. نتیجه‌گیری: مقیاس PES چینی در میان دانشجویان دانشگاه‌های چین از حمایت روان‌سنجی برخوردار بود. الگوهای متمایز رویکرد و اجتناب از تلاش بدنی با تنظیم هیجان، انگیزش ورزشی و فعالیت بدنی مرتبط بودند.

Objective Although the State–Trait Anxiety Inventory (STAI) is a well-established instrument for anxiety assessment, its length may limit feasibility in large-scale, longitudinal, and time-sensitive research settings. Existing abbreviated forms were mainly created for adults worldwide, including Türkiye. Accordingly, this study aimed to develop and psychometrically evaluate abbreviated versions of the STAI-State (STAI-S) and STAI-Trait (STAI-T) for Turkish adolescents. Method A two-phase psychometric validation design was implemented across two independent cohorts. Exploratory factor analysis (EFA) was initially conducted in Sample 1, comprising adolescents recruited from an outpatient child and adolescent psychiatry clinic ( n = 420), to identify the most parsimonious item configurations. Subsequently, confirmatory factor analysis (CFA) and criterion-related validity analyses were performed in Sample 2, consisting of public high school students ( n = 277). Measurement invariance across clinical/community status, sex, and age, comparisons with alternative factor models, and receiver operating characteristic analyses against the Generalized Anxiety Disorder-7 were examined. Results EFA supported a stable two-factor structure for both six-item scales, accounting for 53.7% of the total variance for the STAI-S and 57.3% for the STAI-T. Internal consistency was high for both abbreviated instruments ( α = 0.804). CFA indicated mixed but broadly acceptable fit for the two-factor solutions (STAI-S: χ 2 /df = 3.66, CFI = 0.979, SRMR = 0.033, RMSEA = 0.098; STAI-T: χ 2 /df = 3.28, CFI = 0.987, SRMR = 0.028, RMSEA = 0.091). Standardized factor loadings ranged from 0.61 to 0.92 across models. Invariance of item thresholds and factor loadings held across clinical/community status, sex, and age in analyses treating the items as ordered-categorical. The shortened versions also showed a high correlation with the original 20-item scales and preserved their criterion-related performance. Concurrent validity was supported by correlations with the Generalized Anxiety Disorder-7 and the Satisfaction with Life Scale. Conclusion The findings provide preliminary evidence supporting the reliability and structural validity of the six-item STAI-S and STAI-T in Turkish adolescents. The abbreviated forms appear suitable for research use, whereas their clinical utility requires confirmation in independent samples.

هدف: اگرچه پرسشنامه اضطراب حالتی-صفاتی (STAI) ابزاری معتبر برای سنجش اضطراب است، اما طولانی بودن آن ممکن است قابلیت استفاده را در پژوهش‌های وسیع، طولی و حساس به زمان محدود کند. فرم‌های کوتاه موجود عمدتاً برای بزرگسالان در سراسر جهان، از جمله ترکیه، تهیه شده‌اند. بر این اساس، این مطالعه با هدف توسعه و ارزیابی روان‌سنجی نسخه‌های کوتاه‌شده STAI-State (STAI-S) و STAI-Trait (STAI-T) برای نوجوانان ترک انجام شد. روش: یک طرح اعتبارسنجی روان‌سنجی دو مرحله‌ای در دو گروه مستقل اجرا شد. تحلیل عاملی اکتشافی (EFA) ابتدا در نمونه ۱، شامل نوجوانان مراجعه‌کننده به درمانگاه روان‌پزشکی کودک و نوجوان (n = 420)، به منظور شناسایی پیکربندی‌های بهینه سؤالات انجام شد. سپس، تحلیل عاملی تأییدی (CFA) و تحلیل روایی ملاکی در نمونه ۲، متشکل از دانش‌آموزان دبیرستان‌های دولتی (n = 277)، صورت گرفت. ناوری اندازه‌گیری بر اساس وضعیت بالینی/غیربالینی، جنسیت و سن، مقایسه با مدل‌های عاملی جایگزین و تحلیل منحنی مشخصه عملکرد گیرنده در مقایسه با Generalized Anxiety Disorder-7 بررسی شد. نتایج: تحلیل عاملی اکتشافی ساختار دو عاملی پایدار را برای هر دو مقیاس شش‌سؤالی تأیید کرد که به ترتیب ۵۳٫۷٪ از واریانس کل برای STAI-S و ۵۷٫۳٪ برای STAI-T را تبیین نمود. پایایی درونی برای هر دو ابزار کوتاه‌شده بالا بود (α = 0.804). تحلیل عاملی تأییدی برازش نسبتاً قابل قبول اما مختلطی را برای راه‌حل‌های دو عاملی نشان داد (STAI-S: χ2/df = 3.66، CFI = 0.979، SRMR = 0.033، RMSEA = 0.098؛ STAI-T: χ2/df = 3.28، CFI = 0.987، SRMR = 0.028، RMSEA = 0.091). بارهای عاملی استانداردشده در مدل‌ها بین 0.61 تا 0.92 متغیر بود. ناوری آستانه‌های سؤالات و بارهای عاملی در وضعیت بالینی/غیربالینی، جنسیت و سن در تحلیل‌هایی که سؤالات را به صورت ترتیبی-رده‌ای در نظر گرفتند، حفظ شد. نسخه‌های کوتاه‌شده همچنین همبستگی بالایی با فرم‌های ۲۰ سؤالی اصلی داشتند و عملکرد ملاکی آن‌ها حفظ شد. روایی همزمان با همبستگی با Generalized Anxiety Disorder-7 و مقیاس رضایت از زندگی تأیید شد. نتیجه‌گیری: یافته‌ها شواهد مقدماتی برای حمایت از پایایی و روایی ساختاری فرم‌های شش‌سؤالی STAI-S و STAI-T در نوجوانان ترک ارائه می‌دهد. فرم‌های کوتاه‌شده برای استفاده پژوهشی مناسب به نظر می‌رسند، در حالی که کاربرد بالینی آن‌ها نیازمند تأیید در نمونه‌های مستقل است.

Background Sexual health literacy refers to an individual’s capacity and proficiency in managing sexual health. Currently, there are limited instruments available to assess sexual health literacy among undergraduate students, particularly in Thailand. Thus, the current study aimed to develop and psychometrically validate the sexual health literacy measurement tool for undergraduate students (SHL-US) in Thailand. Methods The study involved 1,235 undergraduate students from public and private universities in Thailand. A multi-stage probability sampling design was used, with simple random selection of institutions (one public and one private university per region, across four regions), faculties, and classrooms, followed by complete enumeration of eligible, consenting students within the selected classrooms. A pilot test (n = 50) and exploratory factor analysis (n = 300) preceded the confirmatory sample (n = 1,235). Thirteen experts examined the content validity. The quality of the instrument was tested by examining its psychometric properties using exploratory and confirmatory factor analyses. Results Forty-nine items entered the EFA; 47 were retained (4 factors, 53.17% variance explained). CFA removed two more low-loading items (<0.50), yielding the final 45-item, four-factor structure: access (12), understanding (12), appraisal (10), application (11). Additional internal consistency analysis yielded satisfactory results, with an overall Cronbach’s alpha coefficient of 0.976. The item-total correlation (ITC) was 0.284–0.755, and content validity, assessed via the content validity index (CVI), was high (CVI = 0.94). Confirmatory factor analysis, using the item set confirmed against the CFA diagram and retaining only correlated residuals with genuine item-content justification, supported an acceptable four-factor structure. The four domains were strongly inter-correlated, suggesting they are best interpreted and scored as facets of a single overarching SHL construct rather than fully independent subscales. Conclusion The SHL-US (45 items) showed acceptable four-factor fit and good internal consistency, though the four domains behave as correlated facets of one SHL factor rather than separable competencies. Used as a single overall score, it shows potential for assessing sexual health literacy among Thai undergraduates.

زمینه: سواد سلامت جنسی به ظرفیت و مهارت فرد در مدیریت سلامت جنسی اشاره دارد. در حال حاضر، ابزارهای محدودی برای ارزیابی سواد سلامت جنسی در میان دانشجویان کارشناسی، به ویژه در تایلند، وجود دارد. بنابراین، مطالعه حاضر با هدف تدوین و اعتبارسنجی روان‌سنجی ابزار سنجش سواد سلامت جنسی برای دانشجویان کارشناسی (SHL-US) در تایلند انجام شد. روش‌ها: این مطالعه با مشارکت ۱۲۳۵ دانشجوی کارشناسی از دانشگاه‌های دولتی و خصوصی تایلند انجام شد. از طرح نمونه‌گیری احتمالی چندمرحله‌ای استفاده شد؛ به‌طوری که ابتدا دانشگاه‌ها (یک دانشگاه دولتی و یک دانشگاه خصوصی در هر منطقه، در چهار منطقه)، دانشکده‌ها و کلاس‌ها به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند و سپس همه دانشجویان واجد شرایط و رضایت‌مند در کلاس‌های منتخب مورد بررسی قرار گرفتند. آزمون مقدماتی (n = 50) و تحلیل عاملی اکتشافی (n = 300) پیش از نمونه تأییدی (n = 1235) انجام شد. سیزده نفر از خبرگان روایی محتوا را بررسی کردند. کیفیت ابزار با بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی آن از طریق تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی ارزیابی شد. یافته‌ها: چهل‌ونه گویه وارد تحلیل عاملی اکتشافی شد؛ ۴۷ گویه حفظ گردید (۴ عامل، ۵۳/۱۷٪ واریانس تبیین‌شده). در تحلیل عاملی تأییدی، دو گویه با بار عاملی کمتر از ۰/۵۰ حذف شد و ساختار نهایی شامل ۴۵ گویه و چهار عامل به شرح زیر به دست آمد: دسترسی (۱۲)، درک (۱۲)، ارزیابی (۱۰)، کاربرد (۱۱). تحلیل پایایی درونی نیز نتایج رضایت‌بخشی نشان داد و ضریب آلفای کرونباخ کلی ۰/۹۷۶ به دست آمد. همبستگی گویه-کل (ITC) بین ۰/۲۸۴ تا ۰/۷۵۵ بود و روایی محتوا با شاخص روایی محتوا (CVI) بالا ارزیابی شد (CVI = ۰/۹۴). تحلیل عاملی تأییدی با استفاده از مجموعه گویه‌های تأییدشده و حفظ تنها باقیمانده‌های همبسته با توجیه محتوایی معتبر، ساختار چهار عاملی قابل قبول را تأیید کرد. چهار حوزه به شدت با یکدیگر همبسته بودند و نشان دادند که بهتر است به عنوان ابعاد یک سازه کلی SHL تفسیر و نمره‌گذاری شوند تا زیرمقیاس‌های کاملاً مستقل. نتیجه‌گیری: ابزار SHL-US (۴۵ گویه) برازش چهار عاملی قابل قبول و پایایی درونی خوب را نشان داد، هرچند چهار حوزه به عنوان ابعاد همبسته یک عامل SHL عمل می‌کنند نه شایستگی‌های جداگانه. استفاده از نمره کلی، پتانسیل ارزیابی سواد سلامت جنسی در میان دانشجویان کارشناسی تایلندی را دارد.

BACKGROUND: Maladaptive social beliefs play a pivotal role in the development and maintenance of social anxiety; however, existing measures have limited cultural adaptability for Chinese populations. Therefore, this study developed and validated the Beliefs in Social Anxiety Scale (BIAS), designed to assess maladaptive social beliefs among Chinese adolescents and adults. METHODS: Three studies were conducted to examine its psychometric properties using data from community samples of Chinese adolescents and adults. Study 1 employed a mixed-methods approach. Initial items were generated through semi-structured qualitative interviews with individuals reporting high levels of social anxiety (N = 34), defined as scoring ≥ 19 on the Social Phobia Inventory (SPIN). A larger quantitative sample (N = 1,087) was then used to explore the scale's factor structure and conduct preliminary validation of its psychometric properties. Study 2 (baseline: N = 769; 6-month follow-up: N = 503) validated the scale's properties longitudinally in adults. Study 3 (N = 1,017) assessed its applicability in adolescents in two high schools. RESULTS: Across studies, the BIAS showed a stable four-factor structure, including negative self-perception, perceived poor social skills, high estimated social cost, and high estimated visibility of physical symptoms. Confirmatory factor analyses supported this structure across samples, with acceptable-to-good fit indices (CFI = 0.926 to 0.968, TLI = 0.918 to 0.965, RMSEA = 0.042 to 0.077, SRMR = 0.036 to 0.046). Internal consistency was good to excellent (α/ω = 0.82 to 0.97), and the scale demonstrated convergent, discriminant, and criterion-related validity, as well as comparability across gender, time, and samples. CONCLUSIONS: The BIAS provides a culturally sensitive and psychometrically robust tool for assessing maladaptive social beliefs in Chinese community populations. It may facilitate the identification of culturally shaped belief patterns and inform the development of culturally adapted cognitive-behavioral interventions. Limitations include gender imbalance, mixed administration formats, use of community samples, and preliminary evidence for predictive validity based on a relatively small longitudinal subsample, highlighting the need for further validation in clinical and diverse populations. CLINICAL TRIAL NUMBER: Not applicable.

زمینه: باورهای ناسازگار اجتماعی نقش محوری در شکل‌گیری و تداوم اضطراب اجتماعی ایفا می‌کنند؛ با این حال، ابزارهای موجود از نظر سازگاری فرهنگی برای جمعیت‌های چینی محدودیت دارند. بنابراین، این پژوهش به تدوین و اعتباریابی مقیاس باورها در اضطراب اجتماعی (BIAS) پرداخت که با هدف سنجش باورهای ناسازگار اجتماعی در میان نوجوانان و بزرگسالان چینی طراحی شده است. روش‌ها: سه مطالعه به منظور بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی این مقیاس با استفاده از داده‌های نمونه‌های جامعه‌نگر نوجوانان و بزرگسالان چینی انجام شد. در مطالعه اول از رویکرد ترکیبی استفاده شد. آیتم‌های اولیه از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته کیفی با افرادی که سطوح بالای اضطراب اجتماعی را گزارش کردند (N = 34) و بر اساس کسب نمره ≥ 19 در پرسشنامه هراس اجتماعی (SPIN) تعریف شدند، تولید گردید. سپس نمونه کمی بزرگ‌تر (N = 1,087) برای بررسی ساختار عاملی مقیاس و اعتبارسنجی مقدماتی ویژگی‌های روان‌سنجی آن به کار رفت. مطالعه دوم (خط پایه: N = 769؛ پیگیری شش‌ماهه: N = 503) ویژگی‌های مقیاس را به صورت طولی در بزرگسالان اعتبارسنجی کرد. مطالعه سوم (N = 1,017) قابلیت کاربرد آن را در نوجوانان دو دبیرستان مورد ارزیابی قرار داد. یافته‌ها: در سراسر مطالعات، مقیاس BIAS ساختار چهار عاملی پایدار شامل ادراک منفی از خود، ادراک مهارت‌های اجتماعی ضعیف، برآورد بالای هزینه اجتماعی و برآورد بالای دیده‌شدن علائم جسمانی را نشان داد. تحلیل‌های عاملی تأییدی این ساختار را در نمونه‌های مختلف تأیید کرد و شاخص‌های برازش قابل قبول تا خوب (CFI = 0.926 تا 0.968، TLI = 0.918 تا 0.965، RMSEA = 0.042 تا 0.077، SRMR = 0.036 تا 0.046) به دست آمد. پایایی درونی در دامنه خوب تا عالی قرار داشت (α/ω = 0.82 تا 0.97) و مقیاس روایی همگرا، افتراقی و ملاکی را نشان داد و از نظر جنسیت، زمان و نمونه‌ها قابل مقایسه بود. نتیجه‌گیری: مقیاس BIAS ابزاری حساس به فرهنگ و از نظر روان‌سنجی قوی برای سنجش باورهای ناسازگار اجتماعی در جمعیت‌های جامعه‌نگر چینی فراهم می‌کند. این مقیاس می‌تواند به شناسایی الگوهای باور شکل‌گرفته توسط فرهنگ و توسعه مداخلات شناختی-رفتاری سازگار با فرهنگ کمک کند. محدودیت‌ها شامل عدم توازن جنسیتی، فرمت‌های مختلف اجرای آزمون، استفاده از نمونه‌های جامعه‌نگر و شواهد مقدماتی برای روایی پیش‌بین بر اساس زیرنمونه طولی نسبتاً کوچک است که لزوم اعتبارسنجی بیشتر در جمعیت‌های بالینی و متنوع را برجسته می‌کند. شماره کارآزمایی بالینی: قابل کاربرد نیست.

Childhood trauma is a significant public health problem owing to its effects on the socioemotional development of adolescents, which calls for validated assessment instruments. This study aimed to adapt and examine the psychometric properties of the Childhood Trauma Questionnaire–Short Form (CTQ-SF) in adolescents from the Peruvian Amazon. An instrumental, cross-sectional study was conducted with 878 adolescents aged 12–17 years (M = 14.0; SD = 1.46) from public secondary schools in the San Martín Region, Peru, randomly divided into two subsamples of 439 participants each for exploratory (EFA) and confirmatory factor analysis (CFA); reliability, convergent and discriminant validity, and measurement invariance across sex were also examined. The original five-factor model did not show adequate performance. After removing items with weak loadings or redundant content, a three-factor, 18-item structure emerged—lack of perceived family support/neglect, sexual abuse, and physical–emotional abuse—which showed adequate fit (CFI = 0.958; TLI = 0.951; RMSEA = 0.051; SRMR = 0.067) and satisfactory internal consistency (ordinal α and ω = 0.76–0.95). Convergent validity was adequate for sexual abuse and physical–emotional abuse (AVE = 0.81 and 0.50) and borderline for lack of perceived family support/neglect (AVE = 0.42), whereas discriminant validity was supported for all factor pairs (HTMT = 0.262–0.626). Full scalar invariance across sex was also established (ΔCFI ≤ 0.002; ΔRMSEA ≤ 0.003). These findings indicate that the Peruvian CTQ-SF is better represented by a three-factor correlated structure, yielding a brief version that allows comparisons between sexes; nevertheless, because its temporal stability and external validity remain to be examined, its use should currently be restricted to research and preliminary screening purposes.

تروما دوران کودکی به دلیل تأثیرات آن بر رشد اجتماعی-عاطفی نوجوانان، یک معضل مهم سلامت عمومی محسوب می‌شود که نیازمند ابزارهای ارزیابی معتبر است. هدف این مطالعه، انطباق و بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی پرسشنامه تروما دوران کودکی–فرم کوتاه (CTQ-SF) در نوجوانان منطقه آمازون پرو بود. این پژوهش به صورت ابزاری و مقطعی بر روی ۸۷۸ نوجوان ۱۲ تا ۱۷ ساله (میانگین = ۱۴.۰؛ انحراف معیار = ۱.۴۶) از مدارس متوسطه دولتی منطقه San Martín پرو انجام شد که به طور تصادفی به دو زیرنمونه ۴۳۹ نفری برای تحلیل عاملی اکتشافی (EFA) و تحلیل عاملی تأییدی (CFA) تقسیم شدند؛ همچنین پایایی، روایی همگرا و واگرا و ناهمسانی اندازه‌گیری در جنسیت نیز بررسی شد. مدل پنج‌عاملی اصلی عملکرد مناسبی نشان نداد. پس از حذف گویه‌های دارای بار عاملی ضعیف یا محتوای تکراری، ساختار سه‌عاملی با ۱۸ گویه شامل «فقدان حمایت/غفلت ادراک‌شده خانوادگی»، «سوءاستفاده جنسی» و «سوءاستفاده جسمی-عاطفی» استخراج شد که برازش مناسبی داشت (CFI = 0.958؛ TLI = 0.951؛ RMSEA = 0.051؛ SRMR = 0.067) و از انسجام درونی رضایت‌بخشی برخوردار بود (آلفای ترتیبی و ω = ۰.۷۶ تا ۰.۹۵). روایی همگرا برای سوءاستفاده جنسی و سوءاستفاده جسمی-عاطفی مناسب بود (AVE = 0.81 و 0.50) و برای فقدان حمایت/غفلت خانوادگی در مرز قابل قبول قرار داشت (AVE = 0.42)، در حالی که روایی واگرا برای تمام جفت‌عامل‌ها تأیید شد (HTMT = 0.262–0.626). ناهمسانی کامل مقیاس در جنسیت نیز برقرار شد (ΔCFI ≤ 0.002؛ ΔRMSEA ≤ 0.003). این یافته‌ها نشان می‌دهد که نسخه پرویی CTQ-SF با ساختار سه‌عاملی همبسته بهتر نمایان می‌شود و نسخه‌ای مختصر ارائه می‌دهد که امکان مقایسه بین جنسیت‌ها را فراهم می‌کند؛ با این حال، با توجه به اینکه پایداری زمانی و روایی بیرونی آن هنوز بررسی نشده است، استفاده از آن در حال حاضر باید به پژوهش‌ها و غربالگری مقدماتی محدود شود.

The 11th edition of the International Classification of Diseases introduced a dimensional model of personality disorder diagnosis supplemented by an optional borderline pattern qualifier.The Borderline Pattern Scale (BPS; Oltmanns & Widiger, 2019) is a self-report instrument assessing this qualifier via four symptom clusters: affective instability, maladaptive self-functioning, maladaptive interpersonal functioning, and maladaptive self-regulation strategies.This study translated, adapted, and validated the BPS for German-speaking clinical populations (N = 405) using a back-translation procedure.Psychometric evaluation included internal consistency, test-retest reliability, and factor structure analyses (parallel analysis, exploratory graph analysis) confirmatory factor analysis, as well as construct validity via correlations with the Borderline Symptom List-23 and the Structured Clinical Interview for Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition Screening Personality Questionnaire.Receiver operating characteristic analyses assessed classification accuracy for clinician-assigned borderline personality disorder diagnoses.Results demonstrated excellent internal consistency (α = .89)and test-retest reliability (r = .87).Exploratory graph analysis indicated a robust unidimensional structure, while confirmatory factor analysis supported a hierarchical four-factor model with incremental validity over a unidimensional solution.BPS total scores showed strong convergent validity with the Borderline Symptom List-23 and discriminant validity against nonborderline personality disorder scales.Receiver operating characteristic analyses revealed good classification accuracy (area under the curve = .82),with optimal cutoffs balancing sensitivity and specificity.German BPS scores demonstrate reliability and support multiple sources of validity evidence for their intended interpretation as measures of the 11th edition of the International Classification of Diseases borderline pattern severity.The low internal consistency of the Maladaptive Interpersonal Functioning subscale (ᾰ = .41)warrants caution; the BPS total score is psychometrically preferable for most purposes. Public Significance StatementThis study introduces the first validated German questionnaire assessing borderline personality patterns according to the 11th edition of the International Classification of Diseases.Scores derived from the German Borderline Pattern Scale demonstrated strong reliability and supported multiple sources of validity evidence for their intended interpretation in a psychiatric sample, allowing clinicians and researchers to better identify and understand borderline psychopathology.This facilitates accurate diagnosis, individual case formulation, treatment planning, and international consistency in the 11th edition of the International Classification of Diseases assessment.

ویرایش یازدهم طبقه‌بندی بین‌المللی بیماری‌ها مدل ابعادی تشخیص اختلال شخصیت را معرفی کرده است که با یک شاخص اختیاری الگوی مرزی تکمیل می‌شود. مقیاس الگوی مرزی (BPS؛ Oltmanns & Widiger، 2019) یک ابزار خودگزارشی است که این شاخص را از طریق چهار خوشه نشانه‌ای ارزیابی می‌کند: ناپایداری عاطفی، عملکرد ناسازگارانه خود، عملکرد ناسازگارانه بین‌فردی و راهبردهای ناسازگارانه تنظیم خود. این مطالعه BPS را برای جمعیت‌های بالینی آلمانی‌زبان (N = 405) با استفاده از روش ترجمه معکوس ترجمه، تطبیق و اعتبارسنجی کرد. ارزیابی روان‌سنجی شامل بررسی انسجام درونی، پایایی بازآزمایی و تحلیل ساختار عاملی (تحلیل موازی، تحلیل گراف اکتشافی)، تحلیل عاملی تأییدی و همچنین روایی سازه از طریق همبستگی با فهرست نشانه‌های مرزی-۲۳ و پرسشنامه غربالگری مصاحبه بالینی ساختاریافته برای راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، ویرایش پنجم بود. تحلیل‌های منحنی مشخصه عملکرد گیرنده دقت طبقه‌بندی برای تشخیص‌های اختلال شخصیت مرزی تعیین‌شده توسط بالینگر را ارزیابی کرد. نتایج نشان‌دهنده انسجام درونی عالی (α = .89) و پایایی بازآزمایی (r = .87) بودند. تحلیل گراف اکتشافی ساختار یک‌بعدی قوی را نشان داد، در حالی که تحلیل عاملی تأییدی از مدل سلسله‌مراتبی چهارعاملی با روایی افزایشی نسبت به راه‌حل یک‌بعدی حمایت کرد. نمرات کل BPS روایی همگرا قوی با فهرست نشانه‌های مرزی-۲۳ و روایی افتراقی در برابر مقیاس‌های اختلال شخصیت غیرمرزی را نشان دادند. تحلیل‌های منحنی مشخصه عملکرد گیرنده دقت طبقه‌بندی خوبی را نشان دادند (مساحت زیر منحنی = .82)، با نقاط برش بهینه که تعادل حساسیت و ویژگی را برقرار می‌کردند. نمرات آلمانی BPS پایایی و شواهد متعددی از روایی را برای تفسیر مورد نظر به عنوان سنجه شدت الگوی مرزی در ویرایش یازدهم طبقه‌بندی بین‌المللی بیماری‌ها نشان می‌دهند. انسجام درونی پایین زیرمقیاس عملکرد ناسازگارانه بین‌فردی (ᾰ = .41) نیازمند احتیاط است؛ نمره کل BPS از نظر روان‌سنجی برای اغلب اهداف ترجیح داده می‌شود. بیانیه اهمیت عمومی: این مطالعه نخستین پرسشنامه آلمانی اعتبارسنجی‌شده برای ارزیابی الگوهای شخصیت مرزی بر اساس ویرایش یازدهم طبقه‌بندی بین‌المللی بیماری‌ها را معرفی می‌کند. نمرات به‌دست‌آمده از مقیاس الگوی مرزی آلمانی پایایی قوی و شواهد متعددی از روایی را برای تفسیر مورد نظر در نمونه روان‌پزشکی نشان دادند و به بالینگران و پژوهشگران امکان شناسایی و درک بهتر آسیب‌شناسی مرزی را می‌دهند. این امر تشخیص دقیق، تدوین مورد فردی، برنامه‌ریزی درمان و انسجام بین‌المللی در ارزیابی ویرایش یازدهم طبقه‌بندی بین‌المللی بیماری‌ها را تسهیل می‌کند.

Introduction Effective community health promotion requires information about residents’ health-related characteristics and the interpersonal, environmental, organizational, and policy supports they perceive. The Multidimensional Assessment Scale for Social-Ecological Healthy Communities MASE-HC was designed as a multidimensional resident-reported instrument, not as a unidimensional measure or an objective community-level rating. We report its development and initial psychometric evaluation. Methods Items were generated through literature review, a two-round Delphi survey, content-validity assessment, and cognitive interviews. A purposive sample of 412 adult community residents was recruited from one community health service center in Anhui Province, China. Subsample 1 ( n = 206) was used for item analysis and exploratory factor analysis, and Subsample 2 ( n = 206) was used for confirmatory factor analysis, convergent and discriminant validity assessment, and hypothesis-based associations with self-rated health. Internal consistency was evaluated in the total sample ( n = 412). Results Data from 412 participants were analyzed. EFA identified a six-factor solution for the final 39-item MASE-HC, accounting for 61.411% of the variance. The final CFA specified six correlated first-order factors and did not evaluate a higher-order general factor. After four post-hoc within-factor residual covariances were added, the refined model showed generally acceptable fit (χ 2 /df = 1.741, RMSEA = 0.060, SRMR = 0.0649, CFI = 0.906, TLI = 0.898, and IFI = 0.907); TLI was marginally below 0.90. The Fornell–Larcker criterion was satisfied for all six factors, whereas convergent validity and internal consistency were comparatively weaker for Diet and Nutrition. Self-rated health was positively associated with five of the six subscales. Conclusion The MASE-HC showed preliminary support for a six-factor multidimensional structure in the present sample. The Diet and Nutrition subscale requires further refinement, and independent psychometric evaluation and replication in larger, more representative samples are needed before routine use or any community-level comparison.

مقدمه: ارتقای مؤثر سلامت جامعه مستلزم اطلاعاتی درباره ویژگی‌های مرتبط با سلامت ساکنان و حمایت‌های بین‌فردی، محیطی، سازمانی و سیاستی است که آن‌ها ادراک می‌کنند. مقیاس سنجش چندبعدی جوامع سالم اجتماعی-بوم‌شناختی (MASE-HC) به عنوان ابزاری چندبعدی و خودگزارش‌دهی توسط ساکنان طراحی شده است و نه به عنوان یک سنجه تک‌بعدی یا ارزیابی عینی در سطح جامعه. در این پژوهش، توسعه و ارزیابی روان‌سنجی اولیه این ابزار گزارش می‌شود. روش‌ها: گویه‌ها از طریق مرور متون، پیمایش دلفی دو مرحله‌ای، ارزیابی روایی محتوا و مصاحبه‌های شناختی تولید شدند. نمونه هدفمند شامل ۴۱۲ نفر از ساکنان بزرگسال یک مرکز خدمات سلامت جامعه در استان آن‌هویی چین بود. زیرنمونه ۱ (n = 206) برای تحلیل گویه و تحلیل عاملی اکتشافی و زیرنمونه ۲ (n = 206) برای تحلیل عاملی تأییدی، ارزیابی روایی همگرا و افتراقی و بررسی ارتباطات مبتنی بر فرضیه با سلامت خودارزیابی‌شده استفاده شد. پایایی در کل نمونه (n = 412) ارزیابی گردید. نتایج: داده‌های ۴۱۲ شرکت‌کننده تحلیل شد. تحلیل عاملی اکتشافی، راه‌حل شش‌عاملی برای نسخه نهایی ۳۹ گویه‌ای MASE-HC را شناسایی کرد که ۶۱/۴۱۱٪ واریانس را تبیین می‌کرد. تحلیل عاملی تأییدی نهایی، شش عامل همبسته مرتبه اول را مشخص کرد و عامل کلی مرتبه بالاتر را ارزیابی نکرد. پس از افزودن چهار کوواریانس باقیمانده درون‌عاملی به صورت پس‌نگر، مدل اصلاح‌شده برازش قابل قبولی نشان داد (χ2 /df = 1.741، RMSEA = 0.060، SRMR = 0.0649، CFI = 0.906، TLI = 0.898 و IFI = 0.907)؛ مقدار TLI اندکی کمتر از ۰/۹۰ بود. معیار فورنل-لارکر برای هر شش عامل احراز شد، در حالی که روایی همگرا و پایایی برای زیرمقیاس رژیم غذایی و تغذیه نسبتاً ضعیف‌تر بود. سلامت خودارزیابی‌شده با پنج زیرمقیاس از شش زیرمقیاس ارتباط مثبت داشت. نتیجه‌گیری: MASE-HC در نمونه حاضر حمایت اولیه‌ای برای ساختار شش‌عاملی چندبعدی نشان داد. زیرمقیاس رژیم غذایی و تغذیه نیازمند اصلاح بیشتر است و پیش از استفاده روتین یا هرگونه مقایسه در سطح جامعه، ارزیابی روان‌سنجی مستقل و تکرار در نمونه‌های بزرگ‌تر و نماینده‌تر ضروری است.

Background and Objective The Sleep Need Questionnaire (SNQ) is a widely used self-report measure used to detect self-perceived sleep need but has not yet been validated. Validation and reliability analyses were conducted on the SNQ in a sample of college students across multiple universities.Methods Total score and item-level convergent and discriminant validity were assessed utilizing various sleep and psychological measures. Construct validity and the structure of the SNQ were assessed using exploratory factor analysis (EFA) and item response theory via graded response modeling (GRM).Results The SNQ demonstrated moderate internal consistency (Cronbach’s α=0.74). Convergent analyses showed significant moderate to strong convergent correlations with other sleep-related constructs (r=0.46–0.74) and discriminant analyses showed mixed weak correlations with dissimilar constructs (r=0.04–0.10). The accuracy of the SNQ was examined through a receiver operating characteristic analysis with the Epworth Sleepiness Scale (ESS) as the criterion and indicated acceptable discrimination (area under the curve=0.73). EFA revealed a one-factor solution (λ=2.36) with a mixed range of significant inter-item correlations (r=0.165–0.833) and variable factor loadings (0.419–0.985). GRM revealed considerable imbalances in item functioning and potential redundancy.Conclusions Overall, the SNQ demonstrates moderate internal consistency and moderate to strong convergent and discriminant validity. Further analysis is needed to confirm and examine the unidimensional structure of the SNQ, as weak inter-item correlations, mixed factor loadings, and mixed item level behavior indicate structural and construct validity problems with the SNQ.

زمینه و هدف: پرسشنامه نیاز به خواب (SNQ) یک ابزار خودگزارشی پرکاربرد برای سنجش نیاز ادراک‌شده به خواب است، اما تاکنون اعتبارسنجی نشده است. تحلیل‌های روایی و پایایی بر روی SNQ در نمونه‌ای از دانشجویان دانشگاه‌های مختلف انجام شد. روش‌ها: روایی همگرا و واگرا در سطح نمره کل و آیتم با استفاده از ابزارهای مختلف خواب و روان‌شناختی ارزیابی شد. روایی سازه و ساختار SNQ با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی (EFA) و نظریه پاسخ به سؤال از طریق مدل پاسخ درجه‌بندی‌شده (GRM) بررسی شد. یافته‌ها: SNQ پایایی درونی متوسطی را نشان داد (آلفای کرونباخ=0.74). تحلیل‌های همگرایی، همبستگی‌های متوسط تا قوی معناداری را با سایر سازه‌های مرتبط با خواب نشان داد (r=0.46–0.74) و تحلیل‌های واگرایی، همبستگی‌های ضعیف و متغیری را با سازه‌های نامشابه نشان داد (r=0.04–0.10). دقت SNQ از طریق تحلیل منحنی مشخصه عملکرد گیرنده با استفاده از مقیاس خواب‌آلودگی اپورث (ESS) به عنوان ملاک بررسی شد و تمایزپذیری قابل قبولی را نشان داد (مساحت زیر منحنی=0.73). تحلیل عاملی اکتشافی، راه‌حل تک‌عاملی را آشکار کرد (λ=2.36) با دامنه‌ای متغیر از همبستگی‌های معنادار بین آیتمی (r=0.165–0.833) و بارهای عاملی متغیر (0.419–0.985). مدل پاسخ درجه‌بندی‌شده، عدم تعادل قابل توجهی در عملکرد آیتم‌ها و احتمال همپوشانی را نشان داد. نتیجه‌گیری: به طور کلی، SNQ پایایی درونی متوسط و روایی همگرا و واگرای متوسط تا قوی را نشان می‌دهد. تحلیل‌های بیشتر برای تأیید و بررسی ساختار تک‌بعدی SNQ مورد نیاز است، چرا که همبستگی‌های ضعیف بین آیتمی، بارهای عاملی متغیر و رفتار متغیر آیتم‌ها، مشکلاتی را در روایی ساختاری و سازه‌ای SNQ نشان می‌دهد.

This study aimed to develop the Sports Destruction Scale (SDS) and examine itspsychometric properties among athletes. The study included 255 licensed athletes from different sport branches. Exploratory and confirmatory factor analyses were conducted to examine the factor structure, while internal consistency, composite reliability, convergent validity, and discriminant validity were evaluated. The analyses resulted in a 16-item structure comprising two dimensions: Interpersonal Destruction and Disruption of Team Dynamics. The two-factor structure explained 68% of the total variance. Confirmatory factor analysis indicated satisfactory model fit (χ²/df =2.09, CFI = .97, RMSEA = .058, SRMR=.045). Cronbach’s alpha coefficients were .92 for Interpersonal Destruction, .90 for Disruption of Team Dynamics, and .94 for the total scale. Composite reliability and averagevariance extracted values supported the reliability and convergent validity of thedimensions, while the HTMT ratio provided evidence of discriminant validity. These findings indicated that the SDS demonstrates satisfactory psychometric properties for assessing destructive behaviors in sport.

این پژوهش با هدف تدوین مقیاس تخریب ورزشی (SDS) و بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی آن در میان ورزشکاران انجام شد. نمونه پژوهش شامل ۲۵۵ ورزشکار دارای مجوز از رشته‌های مختلف ورزشی بود. به منظور بررسی ساختار عاملی، تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی انجام شد و پایایی درونی، پایایی ترکیبی، روایی همگرا و روایی واگرا مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج تحلیل‌ها به ساختاری ۱۶ ماده‌ای با دو بُعد: تخریب بین‌فردی و اختلال در پویایی تیمی منجر شد. ساختار دو عاملی ۶۸٪ از واریانس کل را تبیین کرد. تحلیل عاملی تأییدی برازش مطلوب مدل را نشان داد (χ²/df =2.09، CFI = .97، RMSEA = .058، SRMR=.045). ضرایب آلفای کرونباخ برای بُعد تخریب بین‌فردی ۰.۹۲، برای اختلال در پویایی تیمی ۰.۹۰ و برای کل مقیاس ۰.۹۴ به دست آمد. مقادیر پایایی ترکیبی و میانگین واریانس استخراج‌شده، پایایی و روایی همگرای ابعاد را تأیید کردند و نسبت HTMT شواهدی از روایی واگرا ارائه داد. این یافته‌ها نشان دادند که SDS از ویژگی‌های روان‌سنجی رضایت‌بخشی برای سنجش رفتارهای مخرب در ورزش برخوردار است.

Background: This study examined the factor structure, reliability, and validity of the Korean version of the Body Perception Questionnaire–Short Form (K-BPQ-SF) in Korean adults.Methods: Online survey data from 700 Korean adults were randomly divided into Sample A (n=300) for exploratory factor analysis and Sample B (n=400) for confirmatory factor analysis. Convergent validity was examined using correlations with related external measures in the full sample (N=700).Results: Exploratory factor analysis identified a 23-item, three-factor structure for Body Awareness and a 19-item, two-factor structure for Autonomic Reactivity. In the comparison using the same final 42 items, the modified Korean five-factor model showed a relatively better fit than the original study-based three-factor model. The five subscales demonstrated adequate internal consistency. All five subscales were significantly positively correlated with alexithymia, difficulties in emotion regulation, posttraumatic stress symptoms, and trait anxiety, whereas they were significantly negatively correlated with social connectedness. These findings are consistent with a priori theoretical predictions and support the convergent validity of the K-BPQ-SF.Conclusions: These findings support the reliability and validity of the K-BPQ-SF as a self-report measure of body awareness and autonomic reactivity in Korean adults. Implications for its application and directions for future research are discussed.

زمینه: این مطالعه ساختار عاملی، پایایی و روایی نسخه کره‌ای پرسشنامه ادراک بدن–فرم کوتاه (K-BPQ-SF) را در بزرگسالان کره‌ای مورد بررسی قرار داد. روش‌ها: داده‌های نظرسنجی آنلاین از ۷۰۰ بزرگسال کره‌ای به طور تصادفی به دو نمونه تقسیم شد: نمونه A (n=300) برای تحلیل عاملی اکتشافی و نمونه B (n=400) برای تحلیل عاملی تأییدی. روایی همگرا با استفاده از همبستگی با مقیاس‌های خارجی مرتبط در کل نمونه (N=700) بررسی شد. نتایج: تحلیل عاملی اکتشافی ساختار سه‌عاملی با ۲۳ ماده برای آگاهی بدنی و ساختار دو‌عاملی با ۱۹ ماده برای واکنش‌پذیری خودکار را شناسایی کرد. در مقایسه با استفاده از همان ۴۲ ماده نهایی، مدل پنج‌عاملی اصلاح‌شده کره‌ای نسبت به مدل سه‌عاملی مبتنی بر مطالعه اصلی برازش نسبتاً بهتری نشان داد. پنج خرده‌مقیاس از انسجام درونی مناسب برخوردار بودند. هر پنج خرده‌مقیاس با آلکسیتیمیا، دشواری در تنظیم هیجان، نشانه‌های استرس پس از سانحه و اضطراب صفتی همبستگی مثبت معنادار و با پیوستگی اجتماعی همبستگی منفی معنادار داشتند. این یافته‌ها با پیش‌بینی‌های نظری اولیه همسو بوده و روایی همگرای K-BPQ-SF را تأیید می‌کنند. نتیجه‌گیری: این یافته‌ها از پایایی و روایی K-BPQ-SF به عنوان یک ابزار خودگزارشی برای سنجش آگاهی بدنی و واکنش‌پذیری خودکار در بزرگسالان کره‌ای حمایت می‌کنند. پیامدهای کاربرد و جهت‌گیری‌های پژوهش‌های آتی مورد بحث قرار گرفته است.

Background The Strengths and Difficulties Questionnaire (SDQ) is a commonly used screening instrument for assessing emotional and behavioral strengths and difficulties among children and adolescents. However, although the SDQ’s psychometric properties have been tested extensively in the literature, its current form is under debate as to whether it is suitable as a tool to assess adolescent mental health, especially among refugees. Therefore, this study aims to validate the SDQ scale among Adolescent Palestinian refugees in the West Bank, Palestine, and Jordan. Methods The psychometric properties of the original SDQ and other suggested alternatives were tested. First, construct validity for the original SDQ was tested through confirmatory factor analysis (CFA). Then, exploratory factor analysis (EFA) was used to evaluate the latent factorial structure for suggested alternatives, followed by CFA to provide additional evaluation of each alternative. Then, convergent, discriminant, and criterion validity were assessed. Finally, the internal consistency and reliability were assessed using multiple tests. Results This study included 2,828 adolescent girls living in Palestine refugee camps in the West Bank and Jordan. Of these, 2,725 participants were included in the final analysis based on completion of the SDQ. CFA indicated that the original five-factor SDQ demonstrated poor fit in this sample (CFI/TLI < 0.40; RMSEA = 0.081; SRMR = 0.110), with several items showing low standardized loadings. EFA and CFA analyses supported alternative factorial structures. A four-factor model showed acceptable fit (CFI = 0.896; RMSEA = 0.040; SRMR = 0.039) after removing poorly performing items, but a three-factor solution provided the best overall fit (CFI = 0.942; TLI = 0.930; RMSEA = 0.034; SRMR = 0.033). The final three-factor model retained 15 items representing Emotional Symptoms, Prosocial behavior, and Conduct Problems. The weak correlation between the difficulties did not support convergent validity score and WHO-5 well-being (r = −0.245). Criterion validity analyses showed acceptable discrimination for overall difficulties (AUC = 0.776). Reliability analyses indicated adequate internal consistency for the composite difficulties scale (α = 0.71). Conclusion The original SDQ structure validity and reliability were not supported for use among Palestinian refugees in the West Bank and Jordan. Instead, the 3-factor and 15-item alternative might be a better alternative, given its superior model fit indices and construct validity. However, it still had limitations in reliability and convergent validity, making it far from being an adequate substitute for the original SDQ. Contexts, culture, and the surrounding environment might influence how adolescents in refugee settings understand, interpret, and respond to SDQ items.

زمینه: پرسشنامه نقاط قوت و ضعف (SDQ) ابزاری رایج برای غربالگری نقاط قوت و ضعف هیجانی و رفتاری در کودکان و نوجوانان است. با این حال، اگرچه ویژگی‌های روان‌سنجی SDQ به طور گسترده‌ای در متون علمی آزمون شده است، اما درباره مناسب بودن فرم فعلی آن به عنوان ابزاری برای ارزیابی سلامت روان نوجوانان، به ویژه در میان پناهندگان، بحث‌هایی وجود دارد. بنابراین، هدف این مطالعه اعتبارسنجی مقیاس SDQ در میان نوجوانان پناهنده فلسطینی در کرانه باختری، فلسطین و اردن است. روش‌ها: ویژگی‌های روان‌سنجی فرم اصلی SDQ و سایر فرم‌های پیشنهادی مورد آزمون قرار گرفت. ابتدا روایی سازه فرم اصلی SDQ از طریق تحلیل عاملی تأییدی (CFA) بررسی شد. سپس، تحلیل عاملی اکتشافی (EFA) برای ارزیابی ساختار عاملی نهفته فرم‌های جایگزین پیشنهادی به کار رفت و پس از آن CFA برای ارزیابی بیشتر هر جایگزین انجام شد. سپس، روایی همگرا، واگرا و روایی ملاکی بررسی شد. در نهایت، انسجام درونی و پایایی با استفاده از آزمون‌های متعدد ارزیابی شد. یافته‌ها: این مطالعه شامل ۲٬۸۲۸ دختر نوجوان ساکن اردوگاه‌های پناهندگان فلسطین در کرانه باختری و اردن بود. از این تعداد، ۲٬۷۲۵ نفر بر اساس تکمیل SDQ در تحلیل نهایی وارد شدند. تحلیل CFA نشان داد که فرم اصلی پنج‌عاملی SDQ برازش ضعیفی در این نمونه دارد (CFI/TLI < 0.40؛ RMSEA = 0.081؛ SRMR = 0.110) و چندین گویه بار عاملی استاندارد پایینی داشتند. تحلیل‌های EFA و CFA ساختارهای عاملی جایگزین را تأیید کردند. مدل چهارعاملی پس از حذف گویه‌های ضعیف، برازش قابل قبولی نشان داد (CFI = 0.896؛ RMSEA = 0.040؛ SRMR = 0.039)، اما راه‌حل سه‌عاملی بهترین برازش کلی را داشت (CFI = 0.942؛ TLI = 0.930؛ RMSEA = 0.034؛ SRMR = 0.033). مدل نهایی سه‌عاملی شامل ۱۵ گویه بود که نمایانگر نشانه‌های هیجانی، رفتار موافق اجتماعی و مشکلات رفتاری بودند. همبستگی ضعیف میان مشکلات با نمره روایی همگرای SDQ و بهزیستی WHO-5 (r = −0.245) مشاهده شد. تحلیل‌های روایی ملاکی تمایزپذیری قابل قبولی برای مشکلات کلی نشان دادند (AUC = 0.776). تحلیل‌های پایایی انسجام درونی مناسب برای مقیاس ترکیبی مشکلات را نشان داد (α = 0.71). نتیجه‌گیری: روایی ساختاری و پایایی فرم اصلی SDQ برای استفاده در میان پناهندگان فلسطینی در کرانه باختری و اردن تأیید نشد. در عوض، فرم جایگزین سه‌عاملی و ۱۵ گویه‌ای ممکن است گزینه بهتری باشد، زیرا شاخص‌های برازش مدل و روایی سازه بهتری دارد. با این حال، همچنان محدودیت‌هایی در پایایی و روایی همگرا وجود دارد که آن را از جایگزینی مناسب برای فرم اصلی SDQ دور می‌کند. زمینه، فرهنگ و محیط پیرامون ممکن است بر نحوه درک، تفسیر و پاسخ‌دهی نوجوانان در شرایط پناهندگی به گویه‌های SDQ تأثیرگذار باشد.

Accurate assessment of depressive symptoms requires instruments that are both psychometrically sound and culturally appropriate. This study examined the cultural adaptation and psychometric properties of the Beck Depression Inventory (BDI) among 600 Ghanaian university students, focusing on reliability, factor structure, and cross-cultural construct validity. Following item refinement, psychometric analyses were conducted on a 15-item version of the BDI, reduced from the original 21-item instrument. Comparisons across gender, language, and regional subgroups indicated broadly consistent factor structures, high internal consistency (α = 0.89–0.91; ω = 0.90–0.92), acceptable composite reliability (CR = 0.91–0.93), and convergent validity (AVE = 0.51–0.54), with factor congruence coefficients ≥ 0.96. However, because formal measurement invariance testing was not conducted, these findings should be interpreted as preliminary evidence of cross-group and cross-cultural stability rather than definitive evidence of measurement invariance. Exploratory factor analysis supported a five-factor structure cognitive, affective, somatic, interpersonal, and motivational/behavioral accounting for 68.3% of the total variance, with strong factor loadings and moderate inter-factor correlations (0.42–0.62), indicating multidimensionality without redundancy. Confirmatory factor analysis demonstrated good model fit (CFI = 0.95; TLI = 0.93; RMSEA = 0.054; SRMR = 0.045), confirming structural validity. Cross-cultural analyses across gender, language, and regional subgroups revealed stable factor structures, high reliability (α = 0.89–0.91; ω = 0.90–0.92), and strong construct validity (CR = 0.91–0.93; AVE = 0.51–0.54), with factor congruence coefficients ≥ 0.96. In all, the culturally adapted BDI is a reliable, valid, and multidimensional tool for assessing depressive symptoms among Ghanaian university students, supporting its use in culturally sensitive research and practice.

ارزیابی دقیق نشانه‌های افسردگی مستلزم استفاده از ابزارهایی است که هم از نظر روان‌سنجی معتبر باشند و هم از لحاظ فرهنگی مناسب. این پژوهش به بررسی انطباق فرهنگی و ویژگی‌های روان‌سنجی پرسشنامه افسردگی بک (BDI) در میان ۶۰۰ دانشجوی دانشگاهی غنایی پرداخت و بر پایایی، ساختار عاملی و روایی سازه‌ای بین‌فرهنگی تمرکز داشت. پس از اصلاح گویه‌ها، تحلیل‌های روان‌سنجی بر روی نسخه ۱۵ گویه‌ای BDI که از نسخه اصلی ۲۱ گویه‌ای کاهش یافته بود، انجام شد. مقایسه‌ها در میان زیرگروه‌های جنسیتی، زبانی و منطقه‌ای نشان‌دهنده ساختارهای عاملی عمدتاً مشابه، انسجام درونی بالا (α = ۰.۸۹–۰.۹۱؛ ω = ۰.۹۰–۰.۹۲)، پایایی مرکب قابل قبول (CR = ۰.۹۱–۰.۹۳) و روایی همگرا (AVE = ۰.۵۱–۰.۵۴) با ضرایب تطابق عاملی ≥ ۰.۹۶ بود. با این حال، به دلیل عدم انجام آزمون رسمی ناوری اندازه‌گیری، این یافته‌ها باید به عنوان شواهد اولیه‌ای از پایداری بین‌گروهی و بین‌فرهنگی تفسیر شوند و نه به عنوان شواهد قطعی ناوری اندازه‌گیری. تحلیل عاملی اکتشافی از ساختار پنج عاملی (شناختی، عاطفی، جسمانی، بین‌فردی و انگیزشی/رفتاری) حمایت کرد که ۶۸.۳٪ از واریانس کل را تبیین می‌کرد و دارای بارهای عاملی قوی و همبستگی‌های بین‌عاملی متوسط (۰.۴۲–۰.۶۲) بود که نشان‌دهنده چندبعدی بودن بدون افزونگی است. تحلیل عاملی تأییدی برازش مناسب مدل را نشان داد (CFI = ۰.۹۵؛ TLI = ۰.۹۳؛ RMSEA = ۰.۰۵۴؛ SRMR = ۰.۰۴۵) و روایی ساختاری را تأیید کرد. تحلیل‌های بین‌فرهنگی در میان زیرگروه‌های جنسیتی، زبانی و منطقه‌ای ساختارهای عاملی پایدار، پایایی بالا (α = ۰.۸۹–۰.۹۱؛ ω = ۰.۹۰–۰.۹۲) و روایی سازه‌ای قوی (CR = ۰.۹۱–۰.۹۳؛ AVE = ۰.۵۱–۰.۵۴) با ضرایب تطابق عاملی ≥ ۰.۹۶ را نشان داد. در مجموع، نسخه انطباق‌یافته فرهنگی BDI ابزاری پایا، روا و چندبعدی برای سنجش نشانه‌های افسردگی در میان دانشجویان دانشگاهی غنایی است و از کاربرد آن در پژوهش‌ها و عمل حساس به فرهنگ حمایت می‌کند.