ergonomic risk factors

ABSTRACT Low Back Pain (LBP) is a disease caused by non-ergonomic working conditions during manual handling activities. LBP is a leading cause of activity limitations, disability, inability and absenteeism from work. The aim of this study was to analyze ergonomic risk factors for LBP complaints and their relationship to the two in charcoal briquette manufacturing industry workers at PT. Arkelindo Bara Sejahtera. This study was quantitative with a cross-sectional approach. The study was conducted from June to November 2025. The population and sample were 183 and 151 workers, respectively. Research data was obtained from questionnaires, interviews, diagnoses, and direct on-site observations. Data analysis was conducted using univariate, bivariate, and multivariate methods. The results showed that as many as 64.2% of participants experienced complaints of severe LBP. It was also found that awkward postures, static work positions, repetitive movements and excessive force use were at risk of 62.9%, 70.2%, 73.5% and 57.6%, respectively. There is a relationship between awkward postures (p = 0.023, OR = 2.843), static work positions (p =0.004, OR = 3.875), repetitive movements (p = 0.000, OR = 6.013) and excessive force use (p = 0.003, OR = 4.178) and NBP complaints. The dominant ergonomic risk factor for LBP complaints is repetitive movements with an OR value of 6.013. This study indicates that repeated exposure to sitting or standing for more than half the working day, combined with awkward postures such as bending and twisting, were the dominant contributing factors to LBP. It is hoped that companies can implement ergonomic work positions to ensure worker comfort. Keywords: Charcoal Briquette Industry, Ergonomic Risks, Back Pain, Occupational Health. ABSTRAK Nyeri punggung bawah (NPB) merupakan penyakit akibat kondisi kerja yang tidak ergonomis selama aktivitas manual handling. NPB merupakan salah satu penyebab utama keterbatasan aktivitas, kecacatan, ketidakmampuan dan ketidakhadiran dalam bekerja. Tujuan penelitian ini adalah untuk menganalisis faktor risiko ergonomi terhadap keluhan NPB dan hubungan keduanya pada pekerja industri pembuatan briket arang di PT. Arkelindo Bara Sejahtera.Jenis penelitian ini adalah kuantitatif dengan pendekatan cross-sectional. Penelitian dilaksanakan bulan Juni hingga November 2025. Populasi dan sampel berturut-turut adalah 183 dan 151 pekerja. Data penelitian diperoleh dari kuesioner, wawancara, diagnosa dan pengamatan langsung. Analisis data dilakukan secara univariat, bivariat dan multivariat. Hasil menunjukkan bahwa sebanyak 64,2% responden mengalami keluhan NPB berat. Itu ditemukan juga bahwa postur tubuh janggal, posisi kerja statis, gerakan berulang, dan penggunaan tenaga berlebihan masing-masing berisiko sebesar 62,9%, 70,2%, 73,5%, dan 57,6%. Terdapat hubungan antara postur tubuh yang tidak nyaman (p = 0,023, OR = 2,843), posisi kerja statis (p = 0,004, OR = 3,875), gerakan berulang (p = 0,000, OR = 6,013), dan penggunaan tenaga berlebihan (p = 0,003, OR = 4,178) dengan keluhan NPB. Faktor risiko ergonomi dominan terhadap keluhan NPB adalah pergerakan berulang dengan nilai OR 6,013. Penelitian ini menunjukkan bahwa paparan berulang terhadap posisi duduk atau berdiri selama lebih dari setengah hari kerja, dikombinasikan dengan postur tubuh janggal seperti membungkuk dan memutar badan, merupakan faktor utama penyebab NPB. Itu diharapkan bahwa perusahaan dapat menerapkan posisi kerja ergonomis agar pekerja nyaman saat bekerja. Kata Kunci: Industri Briket Arang, Risiko Ergonomi, Nyeri Punggung, Kesehatan Kerja.

This study aimed to assess musculoskeletal and ergonomic risk, identify demographic, occupational, lifestyle, and biomechanical characteristics associated with these outcomes, and develop and prioritize ergonomic intervention strategies for petrochemical control room operators. This cross-sectional study was conducted in 2025 among 210 male control room operators from an Iranian petrochemical complex using census sampling. Data were collected using the Demographic/Occupational Questionnaire, Persian International Physical Activity Questionnaire (P-IPAQ), Persian Örebro Musculoskeletal Pain Screening Questionnaire (P-ÖMSQ), and Persian Ergonomic Screening and Priority Tool (P-ESPT), complemented by objective postural and plantar pressure assessments. The P-ÖMSQ was used to classify participants according to P-ÖMSQ risk categories, with scores ≥ 90 categorized as moderate-to-high risk. Data were analyzed using Statistical Package for the Social Sciences (SPSS) software, version 20.0, with descriptive statistics, chi-square tests, and multivariable logistic regression. A P-ÖMSQ score within the moderate-to-high risk categories (≥ 90) was observed in 27% of participants, while 78% were classified as having moderate-to-high ergonomic risk. Multivariable logistic regression showed that older age (adjusted odds ratio [aOR] = 1.09, 95% confidence interval [CI] = 1.02–1.17, p = 0.014), higher body mass index (BMI) (aOR = 1.15, 95% CI = 1.04–1.27, p = 0.006), and longer job tenure (aOR = 1.98, 95% CI = 1.01–3.89, p = 0.047) were independently associated with higher odds of being classified in the moderate-to-high-risk P-ÖMSQ category. Lower physical activity was significantly associated with a higher prevalence of forward head posture, thoracic hyperkyphosis, lateral pelvic tilt, and pes planus ( p < 0.05). Objective biomechanical abnormalities were also significantly associated with higher P-ÖMSQ-based and P-ESPT-based risk categories ( p < 0.05). Based on the study findings, 20 ergonomic intervention strategies were proposed and prioritized through a stakeholder-informed participatory process. Older age, higher body mass index, and longer job tenure were associated with higher odds of being classified in the moderate-to-high-risk P-ÖMSQ category, while lower physical activity was associated with selected postural abnormalities among petrochemical control room operators. Several objective biomechanical abnormalities were also associated with P-ÖMSQ-based and P-ESPT-based risk categories. These findings may inform the prioritization of workplace ergonomic interventions; however, the proposed interventions were not evaluated in the present study, and their effectiveness should be assessed in future longitudinal and interventional studies.

هدف این مطالعه، ارزیابی خطر اسکلتی‌عضلانی و ارگونومیک، شناسایی ویژگی‌های جمعیت‌شناختی، شغلی، سبک زندگی و بیومکانیکی مرتبط با این پیامدها و تدوین و اولویت‌بندی راهبردهای مداخله ارگونومیک برای اپراتورهای اتاق کنترل پتروشیمی بود. این مطالعه مقطعی در سال ۲۰۲۵ بر روی ۲۱۰ اپراتور مرد اتاق کنترل از یک مجتمع پتروشیمی ایرانی با استفاده از نمونه‌گیری سرشماری انجام شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه جمعیت‌شناختی/شغلی، نسخه فارسی پرسشنامه بین‌المللی فعالیت بدنی (P-IPAQ)، نسخه فارسی پرسشنامه غربالگری درد اسکلتی‌عضلانی Örebro (P-ÖMSQ) و ابزار غربالگری و اولویت‌بندی ارگونومیک فارسی (P-ESPT) جمع‌آوری شد و با ارزیابی عینی وضعیت بدنی و فشار کف پا تکمیل گردید. P-ÖMSQ برای طبقه‌بندی شرکت‌کنندگان بر اساس دسته‌های خطر P-ÖMSQ به کار رفت و نمرات ≥ ۹۰ به عنوان خطر متوسط تا زیاد طبقه‌بندی شدند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار Statistical Package for the Social Sciences (SPSS) نسخه ۲۰.۰ و با آمار توصیفی، آزمون کای‌اسکوئر و رگرسیون لجستیک چندمتغیره تحلیل شد. نمره P-ÖMSQ در دسته‌های خطر متوسط تا زیاد (≥ ۹۰) در ۲۷٪ از شرکت‌کنندگان مشاهده شد، در حالی که ۷۸٪ در دسته خطر ارگونومیک متوسط تا زیاد طبقه‌بندی شدند. رگرسیون لجستیک چندمتغیره نشان داد که سن بالاتر (نسبت شانس تعدیل‌شده [aOR] = 1.09، فاصله اطمینان ۹۵٪ [CI] = 1.02–1.17، p = 0.014)، شاخص توده بدنی بالاتر (aOR = 1.15، CI = 1.04–1.27، p = 0.006) و سابقه شغلی طولانی‌تر (aOR = 1.98، CI = 1.01–3.89، p = 0.047) به طور مستقل با شانس بالاتر طبقه‌بندی در دسته خطر متوسط تا زیاد P-ÖMSQ مرتبط بودند. فعالیت بدنی کمتر به طور معناداری با شیوع بالاتر وضعیت سر به جلو، هیپرکیفوز توراسیک، کج‌بودن لگن به طرفین و کف پای صاف مرتبط بود (p < 0.05). ناهنجاری‌های بیومکانیکی عینی نیز به طور معناداری با دسته‌های خطر مبتنی بر P-ÖMSQ و P-ESPT مرتبط بودند (p < 0.05). بر اساس یافته‌های مطالعه، ۲۰ راهبرد مداخله ارگونومیک پیشنهاد و از طریق فرایند مشارکتی مبتنی بر ذینفعان اولویت‌بندی شد. سن بالاتر، شاخص توده بدنی بالاتر و سابقه شغلی طولانی‌تر با شانس بالاتر طبقه‌بندی در دسته خطر متوسط تا زیاد P-ÖMSQ مرتبط بودند، در حالی که فعالیت بدنی کمتر با برخی ناهنجاری‌های وضعیتی در میان اپراتورهای اتاق کنترل پتروشیمی ارتباط داشت. چندین ناهنجاری بیومکانیکی عینی نیز با دسته‌های خطر مبتنی بر P-ÖMSQ و P-ESPT مرتبط بودند. این یافته‌ها می‌تواند به اولویت‌بندی مداخلات ارگونومیک محیط کار کمک کند؛ با این حال، مداخلات پیشنهادی در مطالعه حاضر ارزیابی نشدند و اثربخشی آن‌ها باید در مطالعات طولی و مداخله‌ای آینده بررسی شود.