teacher guidance

The digitization of hadith texts has become an important issue in Islamic boarding school education because it changes access to, learning of, and transmission of religious knowledge traditionally grounded in teacher guidance and the sanad tradition. This study aims to analyze the opportunities, challenges, and impacts of hadith text digitization on traditional scholarly authority in pesantren across Indonesia and dayah in Aceh. The study employs a library research method involving the analysis of 14 scholarly journal articles relevant to hadith text digitization, pesantren learning, knowledge transmission, and religious authority. The articles were prioritized from publications between 2021 and 2026 based on topical relevance and source credibility. Data were analyzed qualitatively through content analysis and thematic synthesis. The findings indicate that digitization broadens access to hadith literature, facilitates hadith searching and takhrij, and supports students’ independent learning. The identified challenges include digital source validity, superficial understanding of hadith, changes in knowledge transmission, and the emergence of new religious authorities. Digitization does not eliminate teachers’ roles but encourages the development of hybrid scholarly authority. Therefore, technology integration needs to be accompanied by stronger digital literacy, source verification, hadith methodology, and guidance from teachers and teungku. ABSTRAK Digitalisasi kitab hadis menjadi isu penting dalam pendidikan pesantren karena mengubah pola akses, pembelajaran, dan transmisi pengetahuan keagamaan yang selama ini bertumpu pada bimbingan guru dan tradisi sanad. Penelitian ini bertujuan menganalisis peluang, tantangan, serta dampak digitalisasi kitab hadis terhadap otoritas keilmuan tradisional pada pesantren di Indonesia dan dayah di Aceh. Penelitian menggunakan metode kepustakaan (library research) dengan menganalisis 14 artikel jurnal ilmiah yang relevan dengan digitalisasi kitab hadis, pembelajaran pesantren, transmisi pengetahuan, dan otoritas keagamaan. Artikel diprioritaskan dari publikasi tahun 2021–2026 dengan mempertimbangkan relevansi topik dan kredibilitas sumber. Data dianalisis secara kualitatif melalui analisis isi (content analysis) dan sintesis tematik. Hasil analisis menunjukkan bahwa digitalisasi memperluas akses terhadap literatur hadis, mempercepat penelusuran dan takhrij, serta mendukung kemandirian belajar santri. Tantangan yang ditemukan meliputi validitas sumber digital, risiko pemahaman hadis yang dangkal, perubahan pola transmisi ilmu, dan munculnya otoritas keagamaan baru. Digitalisasi tidak menghilangkan peran guru, tetapi mendorong terbentuknya otoritas keilmuan hibrida. Oleh karena itu, pemanfaatan teknologi perlu disertai penguatan literasi digital, verifikasi sumber, metodologi hadis, dan bimbingan guru serta teungku.

ABSTRACT Short story writing instruction among eighth-grade students at SMP NW Aikmual faces several challenges, including generating ideas, developing thoughts, selecting appropriate words, accessing reading references, and maintaining concentration. This study aims to describe the teacher’s role in supporting the development of students’ short story writing skills and to identify the supporting and inhibiting factors in the learning process. The study employed a descriptive qualitative approach involving seven informants selected through purposive sampling, comprising one Indonesian language teacher and six eighth-grade students directly involved in short story writing activities. Data were collected through semi-structured interviews, observations, and documentation, then analyzed through data reduction, data presentation, and conclusion drawing. The findings indicate that the teacher acts as a facilitator by providing learning materials and short story examples, a motivator through encouragement and appreciation, a mentor by guiding students in generating ideas and developing stories, and an evaluator by providing corrections and feedback. Supporting factors include teacher guidance, student motivation, and the availability of learning resources, while inhibiting factors include difficulties in developing ideas, limited vocabulary and reading references, and concentration problems. These findings indicate that targeted and continuous teacher support helps facilitate the short story writing process according to students’ needs. ABSTRAK Pembelajaran menulis cerpen pada siswa kelas VIII SMP NW Aikmual masih menghadapi kendala dalam menemukan ide, mengembangkan gagasan, merangkai kata, memperoleh referensi bacaan, dan mempertahankan konsentrasi. Penelitian ini bertujuan mendeskripsikan peran guru dalam mendukung proses pengembangan kemampuan menulis cerpen serta mengidentifikasi faktor pendukung dan penghambat pembelajaran. Penelitian menggunakan pendekatan deskriptif kualitatif dengan tujuh informan yang dipilih secara purposive sampling, terdiri atas satu guru Bahasa Indonesia dan enam siswa kelas VIII yang terlibat langsung dalam pembelajaran menulis cerpen. Data dikumpulkan melalui wawancara semi-terstruktur, observasi, dan dokumentasi, kemudian dianalisis melalui reduksi data, penyajian data, dan penarikan kesimpulan. Hasil penelitian menunjukkan bahwa guru berperan sebagai fasilitator melalui penyediaan materi dan contoh cerpen, motivator melalui dorongan dan apresiasi, pembimbing melalui pendampingan dalam menentukan ide dan mengembangkan cerita, serta evaluator melalui koreksi dan umpan balik. Faktor pendukung meliputi bimbingan guru, motivasi siswa, dan ketersediaan sumber belajar, sedangkan faktor penghambat mencakup kesulitan mengembangkan gagasan, keterbatasan kosakata dan referensi, serta masalah konsentrasi. Temuan ini menunjukkan bahwa dukungan guru yang terarah dan berkelanjutan berperan dalam memfasilitasi proses menulis sesuai kebutuhan siswa.

This study aims to examine the effectiveness of the PJBL model with a scientific approach that influences student learning outcomes. The method used in this study is a literature study by collecting and analyzing various previous research sources related to the implementation of PjBL in elementary schools. This literature study focuses on how PjBL can develop students' cognitive, affective, psychomotor, and social-emotional skills. The results of the study show that PjBL through a scientific approach can increase students' interest, motivation, and learning outcomes. This model encourages students to collaborate, think critically, and actively engage in real projects that are relevant to everyday life. However, there are several challenges in its implementation. The success of this model requires support from good time management, teacher guidance, and adequate facilities.

Discipline assessment in elementary schools is essential for systematically monitoring students’ character development and providing a basis for continuous guidance. However, effective assessment depends not only on the availability of instruments but also on consistent implementation and the appropriate use of assessment results. This study aimed to describe the implementation of discipline attitude assessment instruments and the disciplinary behavior of students at SD Negeri 071206 Taluzusua. The study employed a qualitative approach with a descriptive method. The informants consisted of two homeroom teachers and one subject teacher selected purposively based on their direct involvement in teaching and attitude assessment. Data were collected through in-depth interviews, observations, and documentation, then analyzed through data reduction, data display, and conclusion drawing. Data credibility was strengthened through source, technique, and time triangulation. The findings indicated that instrument implementation involved three stages: planning, assessment, and utilization of results. Teachers used observation sheets and attitude assessment journals to assess punctuality, compliance with rules, and responsibility for completing assignments. Students generally demonstrated fairly good discipline, although their behavior was not yet consistent across all indicators. Assessment results were used to provide reminders, guidance, reinforcement, and continuous character development. These findings highlight the importance of systematic assessment and appropriate follow-up in fostering discipline in elementary schools. ABSTRAK Penilaian sikap kedisiplinan penting dilakukan di sekolah dasar untuk memantau perkembangan karakter peserta didik secara sistematis dan menjadi dasar pembinaan yang berkelanjutan. Namun, keberhasilan penilaian tidak hanya ditentukan oleh ketersediaan instrumen, tetapi juga oleh konsistensi penggunaannya dan pemanfaatan hasilnya. Penelitian ini bertujuan mendeskripsikan implementasi instrumen penilaian sikap kedisiplinan dan gambaran kedisiplinan peserta didik di SD Negeri 071206 Taluzusua. Penelitian menggunakan pendekatan kualitatif dengan metode deskriptif. Informan terdiri atas dua wali kelas dan satu guru mata pelajaran yang dipilih secara purposive. Data dikumpulkan melalui wawancara mendalam, observasi, dan dokumentasi, kemudian dianalisis melalui reduksi data, penyajian data, dan penarikan kesimpulan. Keabsahan data diperkuat melalui triangulasi sumber, teknik, dan waktu. Hasil penelitian menunjukkan bahwa implementasi instrumen meliputi perencanaan, pelaksanaan penilaian, dan pemanfaatan hasil. Guru menggunakan lembar observasi dan jurnal penilaian untuk menilai ketepatan waktu, kepatuhan terhadap aturan, dan tanggung jawab dalam menyelesaikan tugas. Kedisiplinan peserta didik secara umum cukup baik, tetapi belum konsisten. Hasil penilaian dimanfaatkan untuk memberikan pengingat, arahan, penguatan, dan pembinaan karakter secara berkelanjutan.

The tahfiz juz’i method helps students memorize the Qur’an gradually. However, its implementation in Juz ‘Amma memorization instruction continues to face various challenges, particularly among third-grade students at SDN 07 Lembah Melintang, Pasaman Barat. This study aimed to describe the challenges in implementing the tahfiz juz’i method and teachers’ efforts to address them. The study employed a descriptive qualitative approach. Data were collected through observation, interviews, and documentation and analyzed through data reduction, data display, and conclusion drawing and verification. Data trustworthiness was assessed through source and methodological triangulation. The findings revealed that implementation challenges included differences in students’ Qur’anic reading and memorization abilities, limitations in memory and concentration, varying levels of learning motivation, limited teacher time for individual guidance, and uneven family support for murajaah at home. Teachers’ efforts included assigning memorization tasks gradually, strengthening motivation, adapting memorization targets to students’ abilities, establishing regular murajaah routines, correcting tajwid and letter articulation, and collaborating with parents. These findings provide an empirical account of the challenges in implementing tahfiz juz’i instruction at the elementary school level and teachers’ efforts to address them. The study underscores the importance of guidance tailored to students’ abilities and collaboration between schools and families in supporting Qur’anic memorization instruction. Practical implications include the need to adjust memorization targets and ensure continuity of guidance at school and at home. Future research should include more research sites and longer observation periods to gain a deeper understanding of the implementation of the tahfiz juz’i method.

Purpose: to explore the use of nature-based loose parts in supporting young children’s creativity through material exploration, independent choice, experimentation, and open-ended play at PAUD Kiddy Kid Center, Banda Aceh. Method: this study employed a qualitative descriptive approach at PAUD Kiddy Kid Center, Banda Aceh. Participants included four young children and their teacher, selected purposively. Data were collected through observation, semi-structured interviews, and documentation, then analyzed using the interactive model of Miles, comprising data reduction, data display, and conclusion drawing. Findings: nature-based loose parts provided opportunities for children to express creativity through material exploration, independent selection, experimentation, material combination, imagination, and the development of diverse creations. All four observed children demonstrated the identified creative behaviors, although their participation pace varied. Teachers facilitated these processes through careful material preparation, safety supervision, and open-ended guidance. Despite challenges in material storage and hygiene, nature-based loose parts offered an accessible and flexible learning resource that supported creative engagement beyond the final product. Implications: PAUD educators can use accessible natural materials to create open-ended learning activities that encourage children’s creativity, independence, and exploration. Originality: lies in its process-oriented examination of how children explore, select, combine, and transform nature-based loose parts, emphasizing creative processes rather than finished products.

Discipline in memorizing the Qur’an is an important aspect of the tahfiz program because students are required to be consistent in memorizing, reviewing, and maintaining their memorization. In its implementation, students have different levels of motivation, memorization ability, and readiness to submit their memorization. Some students are still reluctant to submit their memorization, lack focus during learning activities, or experience difficulties in maintaining consistency. Therefore, teacher strategies are needed to support students in developing discipline in memorizing the Qur’an. This study aims to describe the strategies applied by teachers to improve discipline in Qur’an memorization among eighth-grade students in the tahfiz program at MTs Assa’adah II Bungah Gresik, the impact of these strategies, and the supporting and inhibiting factors in their implementation. This research employed a qualitative approach with a descriptive research design. Data were collected through observation, interviews, and documentation. The data were analyzed using the interactive model of Miles and Huberman through data condensation, data display, and conclusion drawing and verification. The findings indicate that teachers applied strategies including setting memorization targets according to students’ abilities, habituating muroja’ah, providing examples, and giving motivation and guidance to students. The strategies had an impact on students’ discipline in maintaining memorization, conducting muroja’ah, managing their time, and achieving memorization targets. Supporting factors included a conducive learning environment, students’ intrinsic motivation, parental support, and teacher guidance and motivation. Inhibiting factors included fluctuating student motivation, differences in memorization abilities, lack of readiness for memorization submission, and distractions during learning activities. These findings indicate that teacher strategies play a role in supporting the development of students’ discipline and consistency in Qur’an memorization.

انضباط در حفظ قرآن یکی از جنبه‌های مهم برنامهٔ تحفیظ است، زیرا از دانش‌آموزان انتظار می‌رود در حفظ، مرور و نگهداری محفوظات خود استمرار داشته باشند. در اجرای این برنامه، دانش‌آموزان دارای سطوح مختلفی از انگیزه، توانایی حفظ و آمادگی برای ارائهٔ محفوظات خود هستند. برخی دانش‌آموزان همچنان در ارائهٔ محفوظات خود تردید دارند، در فعالیت‌های یادگیری تمرکز کافی ندارند یا در حفظ استمرار با دشواری مواجه می‌شوند. بنابراین، به کارگیری راهبردهای معلمان برای حمایت از دانش‌آموزان در توسعهٔ انضباط در حفظ قرآن ضروری است. هدف این پژوهش توصیف راهبردهای به‌کاررفته توسط معلمان برای ارتقای انضباط در حفظ قرآن در میان دانش‌آموزان پایه هشتم برنامهٔ تحفیظ در مدرسهٔ MTs Assa’adah II Bungah Gresik، تأثیر این راهبردها و عوامل تسهیل‌کننده و بازدارنده در اجرای آن‌ها است. این پژوهش با رویکرد کیفی و طرح پژوهش توصیفی انجام شده است. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و اسناد جمع‌آوری شده‌اند. تحلیل داده‌ها با استفاده از مدل تعاملی Miles و Huberman از طریق تقطیع داده‌ها، نمایش داده‌ها و نتیجه‌گیری و تأیید انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که معلمان راهبردهایی از جمله تعیین اهداف حفظ متناسب با توانایی دانش‌آموزان، عادت‌دهی به مرور (مراجعه)، ارائهٔ الگو و انگیزش و راهنمایی به دانش‌آموزان را به کار گرفته‌اند. این راهبردها بر انضباط دانش‌آموزان در نگهداری محفوظات، انجام مرور، مدیریت زمان و دستیابی به اهداف حفظ تأثیرگذار بوده است. عوامل تسهیل‌کننده شامل محیط یادگیری مناسب، انگیزهٔ درونی دانش‌آموزان، حمایت والدین و راهنمایی و انگیزش معلمان بوده است. عوامل بازدارنده شامل نوسان انگیزهٔ دانش‌آموزان، تفاوت در توانایی حفظ، کمبود آمادگی برای ارائهٔ محفوظات و عوامل حواس‌پرتی در فعالیت‌های یادگیری بوده است. این یافته‌ها نشان می‌دهد که راهبردهای معلمان نقش مهمی در حمایت از توسعهٔ انضباط و استمرار دانش‌آموزان در حفظ قرآن ایفا می‌کند.

This study aims to analyze the implementation of Problem Based Learning (PBL) in fostering deep learning on the human digestive system topic among fifth-grade students at SD Negeri Bulakan 02 and to identify its supporting and inhibiting factors. This study employed a descriptive qualitative approach, with data collected through observation, interviews, and documentation. Data were analyzed through data collection, data condensation, data presentation, and conclusion drawing. The results showed that the implementation of PBL through the stages of problem orientation, learning organization, investigation, presentation of results, and analysis and evaluation supported the development of mindful, meaningful, and joyful learning. Students were able to relate the digestive system concepts to everyday life, collaborate in groups, conduct investigations, and reflect on the learning process. Supporting factors included teacher preparedness, learning media, worksheets, group collaboration, and teacher guidance. Meanwhile, inhibiting factors included limited learning time, uneven student participation, and the need for guidance during the investigation process. Therefore, PBL can support deep learning, although students’ understanding has not yet been evenly achieved.

هدف این پژوهش تحلیل اجرای یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) در پرورش یادگیری عمیق در موضوع دستگاه گوارش انسان در میان دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SD Negeri Bulakan 02 و شناسایی عوامل حمایتی و بازدارنده آن است. این پژوهش با رویکرد کیفی توصیفی انجام شده و داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و اسناد جمع‌آوری شده‌اند. تحلیل داده‌ها از طریق جمع‌آوری داده، تلخیص داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری صورت گرفته است. نتایج نشان داد که اجرای PBL از طریق مراحل جهت‌دهی به مسئله، سازماندهی یادگیری، تحقیق، ارائه نتایج و تحلیل و ارزیابی، به توسعه یادگیری آگاهانه، معنادار و لذت‌بخش کمک کرده است. دانش‌آموزان توانستند مفاهیم دستگاه گوارش را به زندگی روزمره مرتبط سازند، در گروه‌ها همکاری کنند، به تحقیق بپردازند و فرایند یادگیری را بازتاب دهند. عوامل حمایتی شامل آمادگی معلم، رسانه‌های آموزشی، برگه‌های کار، همکاری گروهی و راهنمایی معلم بودند. در مقابل، عوامل بازدارنده شامل محدودیت زمان یادگیری، مشارکت نامتوازن دانش‌آموزان و نیاز به راهنمایی در فرایند تحقیق بود. بنابراین، PBL می‌تواند از یادگیری عمیق حمایت کند، هرچند درک دانش‌آموزان هنوز به طور یکنواخت حاصل نشده است.

Islamic Religious Education (PAI) teachers hold a significant function in fostering and improving students’ character through an instructional process that emphasizes not solely on religious understanding but additionally on the development of attitudes and behaviors in accordance with Islamic values. The objective of this article is to investigate the contribution of PAI teachers to the enhancement of students' moral characters through exemplary behavior, habituation, and advice. A literature review serves as the methodology for this article, analyzing multiple relevant sources related to Islamic education, teacher roles, character building, exemplary behavior, habituation, and advice. The results of the discussion demonstrate that PAI teachers act as instructors, guides, and exemplary figures for their students. Exemplary behavior is demonstrated through concrete examples in attitudes, speech, and daily actions, such as honesty, discipline, responsibility, and politeness. Habituation is implemented repeatedly, consistently, and systematically by means of religious programs and constructive actions within the school setting to ensure that ethical values can be applied in students’ daily lives. Meanwhile, advice serves to provide guidance and understanding to students regarding appropriate behavior in accordance with Islamic teachings. Therefore, exemplary behavior, habituation, and advice can serve as complementary strategies in supporting the development of students’ character.

معلمان آموزش دینی اسلامی (PAI) نقش مهمی در پرورش و ارتقای شخصیت دانش‌آموزان از طریق فرایند آموزشی ایفا می‌کنند که نه تنها بر فهم دینی بلکه بر توسعه نگرش‌ها و رفتارها مطابق با ارزش‌های اسلامی تأکید دارد. هدف این مقاله بررسی سهم معلمان PAI در بهبود ویژگی‌های اخلاقی دانش‌آموزان از طریق رفتار الگویی، عادت‌دهی و نصیحت است. روش این مقاله مرور ادبیات بوده و منابع مرتبط متعددی در زمینه آموزش اسلامی، نقش معلم، تربیت شخصیت، رفتار الگویی، عادت‌دهی و نصیحت را تحلیل می‌کند. نتایج بحث نشان می‌دهد که معلمان PAI به عنوان آموزگار، راهنما و الگو برای دانش‌آموزان خود عمل می‌کنند. رفتار الگویی از طریق نمونه‌های عینی در نگرش، گفتار و اعمال روزمره مانند صداقت، انضباط، مسئولیت‌پذیری و ادب نشان داده می‌شود. عادت‌دهی به صورت تکراری، مستمر و نظام‌مند از طریق برنامه‌های دینی و اقدامات سازنده در محیط مدرسه اجرا می‌شود تا ارزش‌های اخلاقی در زندگی روزمره دانش‌آموزان به کار گرفته شود. در همین حال، نصیحت به منظور ارائه راهنمایی و فهم به دانش‌آموزان درباره رفتار مناسب مطابق با آموزه‌های اسلامی به کار می‌رود. بنابراین، رفتار الگویی، عادت‌دهی و نصیحت می‌توانند به عنوان راهبردهای مکمل در حمایت از توسعه شخصیت دانش‌آموزان مورد استفاده قرار گیرند.

Hadith learning in early childhood plays an important role in instilling religious and moral values from an early age. However, delivering hadith materials requires engaging media that are appropriate to children's developmental characteristics so that the messages can be understood in simple ways. This article aims to examine the use of Islamic animated videos as supporting media for hadith learning in early childhood. Islamic animated videos combine images, sounds, movements, and stories to create an enjoyable learning atmosphere and help children recognize and understand the moral messages contained in hadith. This study employs a qualitative approach with a descriptive method through a literature review of relevant sources on digital learning media, Islamic religious education, and early childhood development. The findings indicate that Islamic animated videos have the potential to increase children's interest in hadith learning, clarify the meaning of hadith through concrete illustrations, and support the internalization of Islamic values in everyday life. The use of these media should be accompanied by teacher guidance, age-appropriate content selection, habituation activities, and exemplary behavior. Therefore, Islamic animated videos can serve as an alternative learning medium to support hadith introduction and the development of Islamic character in early childhood

آموزش حدیث در دوران کودکی نقش مهمی در نهادینه‌سازی ارزش‌های دینی و اخلاقی از سنین پایین ایفا می‌کند. با این حال، ارائه محتوای حدیث نیازمند رسانه‌هایی جذاب و متناسب با ویژگی‌های رشدی کودکان است تا پیام‌ها به شیوه‌ای ساده قابل فهم باشند. این مقاله با هدف بررسی استفاده از ویدئوهای انیمیشن اسلامی به عنوان رسانه کمکی در آموزش حدیث به کودکان پیش‌دبستانی نگاشته شده است. ویدئوهای انیمیشن اسلامی با ترکیب تصاویر، صداها، حرکات و داستان‌ها، فضایی لذت‌بخش برای یادگیری ایجاد می‌کنند و به کودکان کمک می‌کنند تا پیام‌های اخلاقی نهفته در احادیث را شناسایی و درک نمایند. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش توصیفی از طریق مرور منابع مرتبط با رسانه‌های دیجیتال آموزشی، آموزش دینی اسلامی و رشد کودکان پیش‌دبستانی انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که ویدئوهای انیمیشن اسلامی پتانسیل افزایش علاقه کودکان به آموزش حدیث، تبیین معنای حدیث از طریق تصویرسازی‌های عینی و حمایت از درونی‌سازی ارزش‌های اسلامی در زندگی روزمره را دارند. استفاده از این رسانه‌ها باید با راهنمایی معلم، انتخاب محتوای متناسب با سن، فعالیت‌های عادت‌دهی و ارائه الگوهای رفتاری همراه باشد. بنابراین، ویدئوهای انیمیشن اسلامی می‌توانند به عنوان رسانه آموزشی جایگزین برای حمایت از معرفی حدیث و توسعه شخصیت اسلامی در کودکان پیش‌دبستانی مورد استفاده قرار گیرند.

This study aims to analyze learning planning based on the Merdeka Curriculum in fostering early childhood independence at RA Nurul Azmi, Batu Bara Regency. The study employed a descriptive qualitative approach with a case study design. The research subjects consisted of the head of the RA, three Group B teachers, and 20 young children. Data were collected through participatory observation, semi-structured interviews, and documentation, then analyzed using the Miles and Huberman interactive model, which includes data reduction, data display, and conclusion drawing and verification. The findings indicate that flexible, participatory, and contextual learning planning was implemented through fruit juice-making projects, role-playing activities, and daily routines. Observational results showed that 90% of the children were able to choose activities according to their interests, 85% were able to eat independently, and 75% demonstrated initiative in completing tasks. These findings indicate that learning activities that provide children with opportunities to choose, explore, and complete tasks according to their abilities are associated with observable independent behaviors. This study highlights the importance of adaptive learning planning and teacher guidance tailored to children's developmental needs. However, the findings do not establish a causal relationship between the implementation of the Merdeka Curriculum and improvements in children's independence.

هدف این پژوهش، تحلیل برنامه‌ریزی یادگیری مبتنی بر برنامه‌درسی Merdeka در پرورش استقلال کودکان پیش‌دبستانی در RA Nurul Azmi، شهرستان Batu Bara است. این پژوهش با رویکرد کیفی توصیفی و با طرح مطالعه موردی انجام شده است. شرکت‌کنندگان پژوهش شامل رئیس RA، سه معلم گروه B و ۲۰ کودک خردسال بودند. داده‌ها از طریق مشاهده مشارکتی، مصاحبه نیمه‌ساختاریافته و اسناد جمع‌آوری و با استفاده از مدل تعاملی Miles و Huberman شامل کاهش داده‌ها، نمایش داده‌ها و نتیجه‌گیری و تأیید تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که برنامه‌ریزی یادگیری انعطاف‌پذیر، مشارکتی و زمینه‌محور از طریق پروژه‌های تهیه آب‌میوه، فعالیت‌های نقش‌آفرینی و روال‌های روزانه اجرا شده است. نتایج مشاهده‌ای نشان داد که ۹۰٪ از کودکان قادر به انتخاب فعالیت‌ها بر اساس علایق خود بودند، ۸۵٪ توانایی خوردن مستقل را داشتند و ۷۵٪ ابتکار عمل در انجام وظایف از خود نشان دادند. این یافته‌ها بیانگر آن است که فعالیت‌های یادگیری که فرصت انتخاب، کاوش و انجام وظایف متناسب با توانایی‌ها را برای کودکان فراهم می‌کند، با رفتارهای مستقل قابل مشاهده در ارتباط است. این مطالعه بر اهمیت برنامه‌ریزی یادگیری سازگار و راهنمایی معلمان متناسب با نیازهای رشدی کودکان تأکید می‌کند. با این حال، یافته‌ها رابطه علّی میان اجرای برنامه‌درسی Merdeka و بهبود استقلال کودکان را اثبات نمی‌کند.

This study examined the association between the reported level of gamified learning platform implementation and student motivation among Grade 3 pupils in selected public elementary schools in Sultan Kudarat, Philippines, during School Year 2025–2026. Specifically, it determined the level of implementation of gamified learning platforms in terms of game mechanics, interactive digital activities, reward system, and feedback system; assessed the level of student motivation in terms of interest in learning, participation and engagement, and persistence in task completion; identified the challenges encountered by the pupils; and examined the relationship between gamified learning platform implementation and student motivation. The study employed a quantitative descriptive-correlational design involving 63 Grade 3 pupils from three selected public elementary schools in Sultan Kudarat, Philippines. The gamified learning platforms utilized by the pupils included Kahoot!, Quizizz, Prodigy, and Classcraft. Data were gathered using a researcher-made questionnaire validated by a Master Teacher and tested for reliability, yielding a Cronbach’s alpha of 0.8877. Descriptive statistics, including mean and standard deviation, were used to summarize the data, while the Pearson product–moment correlation coefficient was used to examine the relationship between the variables at the 0.05 level of significance. Results showed that the reported level of gamified learning platform implementation was very high (M = 4.21, SD = 1.06), while student motivation was also very high (M = 4.61, SD = 0.77). The pupils reported a high level of challenges (M = 3.49, SD = 1.29), particularly regarding the need for teacher guidance. A moderate positive and statistically significant association was found between gamified learning platform implementation and student motivation (r = 0.49, p < .05). These findings indicate that higher reported levels of gamified learning platform implementation tended to be associated with higher reported levels of student motivation. However, the correlational design does not establish a causal relationship between the variables. The findings provide context-specific evidence of an observed association between pupils’ reported experiences with gamified learning platforms and their reported motivation.

این پژوهش به بررسی ارتباط بین سطح گزارش‌شده‌ی اجرای پلتفرم‌های یادگیری بازی‌وار و انگیزش دانش‌آموزان پایه سوم ابتدایی در برخی مدارس دولتی شهرستان سلطان کودارات، فیلیپین، در سال تحصیلی ۲۰۲۵–۲۰۲۶ پرداخت. به طور خاص، سطح اجرای پلتفرم‌های یادگیری بازی‌وار از نظر مکانیک‌های بازی، فعالیت‌های دیجیتال تعاملی، نظام پاداش و نظام بازخورد تعیین شد؛ سطح انگیزش دانش‌آموزان از نظر علاقه به یادگیری، مشارکت و درگیری، و پایداری در تکمیل وظایف ارزیابی گردید؛ چالش‌های مواجه‌شده توسط دانش‌آموزان شناسایی شد؛ و رابطه بین اجرای پلتفرم یادگیری بازی‌وار و انگیزش دانش‌آموزان بررسی شد. این پژوهش از طرح توصیفی-همبستگی کمی با مشارکت ۶۳ دانش‌آموز پایه سوم از سه مدرسه دولتی منتخب در سلطان کودارات، فیلیپین، بهره گرفت. پلتفرم‌های یادگیری بازی‌وار مورد استفاده دانش‌آموزان شامل Kahoot!، Quizizz، Prodigy و Classcraft بود. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌ای محقق‌ساخته که توسط یک معلم ارشد اعتبارسنجی و از نظر پایایی با آلفای کرونباخ ۰٫۸۸۷۷ آزمون شد، گردآوری گردید. برای خلاصه‌سازی داده‌ها از آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف معیار استفاده شد و برای بررسی رابطه بین متغیرها از ضریب همبستگی پیرسون در سطح معناداری ۰٫۰۵ بهره گرفته شد. نتایج نشان داد که سطح گزارش‌شده‌ی اجرای پلتفرم یادگیری بازی‌وار بسیار بالا بود (M = 4.21, SD = 1.06) و انگیزش دانش‌آموزان نیز بسیار بالا بود (M = 4.61, SD = 0.77). دانش‌آموزان سطح بالایی از چالش‌ها را گزارش کردند (M = 3.49, SD = 1.29)، به ویژه در زمینه نیاز به راهنمایی معلم. یک ارتباط مثبت متوسط و معنادار آماری بین اجرای پلتفرم یادگیری بازی‌وار و انگیزش دانش‌آموزان یافت شد (r = 0.49, p < .05). این یافته‌ها نشان می‌دهد که سطوح بالاتر گزارش‌شده‌ی اجرای پلتفرم یادگیری بازی‌وار با سطوح بالاتر گزارش‌شده‌ی انگیزش دانش‌آموزان همراه است. با این حال، طرح همبستگی پژوهش رابطه علّی بین متغیرها را اثبات نمی‌کند. یافته‌ها شواهدی زمینه‌محور از ارتباط مشاهده‌شده بین تجربیات گزارش‌شده‌ی دانش‌آموزان با پلتفرم‌های یادگیری بازی‌وار و انگیزش گزارش‌شده‌ی آنان ارائه می‌دهد.

Teaching Pancasila in elementary schools requires learning experiences that help students understand and apply the values of Pancasila in their daily lives. This study aims to analyze the implementation of Project-Based Learning (PjBL) grounded in local wisdom, the Pancasila values developed, its contribution to learning, and the gaps in previous research. The study employed a systematic literature review (SLR) method with selection criteria based on PRISMA 2020. Articles were searched via Harzing’s Publish or Perish using the Google Scholar database for publications from 2020 to 2026. Of the 150 articles identified, 12 met the criteria and were analyzed descriptively through thematic synthesis. The results of the study indicate that PjBL provides students with opportunities to understand the values of Pancasila through project planning, collaboration, product creation, presentations, and reflection. Integrating local wisdom as the context and activities of a project brings learning closer to students’ experiences. The most consistent findings relate to the strengthening of mutual cooperation, collaboration, responsibility, empathy, and respect for differences; a number of studies also report improvements in conceptual understanding and creativity. However, the direct integration of local traditions remains limited; most studies were conducted in a single classroom or school, and their long-term impacts have not been extensively researched. Thus, PjBL based on local wisdom has the potential to support contextual learning in Pancasila Education, but it requires structured project design and teacher guidance, as well as further testing in more diverse contexts.

آموزش پاندسیلا در مدارس ابتدایی نیازمند تجاربی آموزشی است که به دانش‌آموزان کمک کند تا ارزش‌های پاندسیلا را در زندگی روزمره خود درک و به کار گیرند. هدف این پژوهش تحلیل اجرای یادگیری مبتنی بر پروژه (PjBL) مبتنی بر خرد بومی، ارزش‌های پاندسیلا توسعه‌یافته، سهم آن در یادگیری و شکاف‌های پژوهش‌های پیشین است. این مطالعه با روش مرور نظام‌مند ادبیات (SLR) و معیارهای انتخاب مبتنی بر PRISMA 2020 انجام شد. مقالات از طریق Harzing’s Publish or Perish با استفاده از پایگاه داده Google Scholar برای انتشارات سال‌های 2020 تا 2026 جستجو شدند. از میان 150 مقاله شناسایی‌شده، 12 مقاله با معیارها مطابقت داشتند و به صورت توصیفی از طریق سنتز موضوعی تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که PjBL فرصت‌هایی را برای دانش‌آموزان فراهم می‌کند تا ارزش‌های پاندسیلا را از طریق برنامه‌ریزی پروژه، همکاری، خلق محصول، ارائه و بازتاب درک کنند. ادغام خرد بومی به عنوان زمینه و فعالیت‌های پروژه، یادگیری را به تجربیات دانش‌آموزان نزدیک‌تر می‌کند. یافته‌های منسجم‌تر مربوط به تقویت همکاری متقابل، همکاری، مسئولیت‌پذیری، همدلی و احترام به تفاوت‌ها است؛ شماری از پژوهش‌ها نیز بهبود درک مفهومی و خلاقیت را گزارش کرده‌اند. با این حال، ادغام مستقیم سنت‌های بومی همچنان محدود است؛ بیشتر مطالعات در یک کلاس یا مدرسه انجام شده‌اند و تأثیرات بلندمدت آن‌ها به طور گسترده بررسی نشده است. بنابراین، PjBL مبتنی بر خرد بومی پتانسیل حمایت از یادگیری زمینه‌مند در آموزش پاندسیلا را دارد، اما نیازمند طراحی ساختاریافته پروژه و راهنمایی معلم و همچنین آزمون بیشتر در زمینه‌های متنوع‌تر است.

This study aims to analyze the implementation of the Project Based Learning (PjBL) model and the collaboration skills of fourth-grade students at SDN 40 Kota Bima. This study employed a qualitative approach with a descriptive case study design. The research subjects consisted of the fourth-grade teacher and 27 students, with five students selected as interview informants. Data were collected through observation, interviews, and documentation, and analyzed through data reduction, data display, and conclusion drawing. Data validity was established through source and technique triangulation. The results showed that the implementation of PjBL consisted of six stages: determining the fundamental question, planning the project, preparing the schedule, monitoring project implementation, assessing the project results, and evaluating the learning experience. During the project of creating a dream garden plan based on square and rectangular materials, students' collaboration skills were demonstrated through cooperation, active and effective communication, division of tasks and responsibilities, mutual respect, and problem solving. However, student participation in these five aspects was not yet fully even, as some students still required guidance and assistance. The implementation of PjBL was supported by student enthusiasm, peer cooperation, teacher guidance, the availability of learning media and facilities, and school support. Meanwhile, the obstacles included limited time, differences in students' abilities, inactive students, limited tools and materials, and reading difficulties experienced by some students.

هدف این پژوهش، تحلیل اجرای الگوی یادگیری مبتنی بر پروژه (PjBL) و مهارت‌های همکاری دانش‌آموزان پایه چهارم دبستان SDN 40 شهر بیما است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با طرح مطالعه موردی توصیفی انجام شده است. شرکت‌کنندگان پژوهش شامل معلم پایه چهارم و ۲۷ دانش‌آموز بودند که پنج نفر از دانش‌آموزان به عنوان مطلعان مصاحبه انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و مستندسازی گردآوری و با استفاده از کاهش داده‌ها، نمایش داده‌ها و نتیجه‌گیری تحلیل شدند. روایی داده‌ها از طریق مثلث‌سازی منبع و روش تأمین شد. نتایج نشان داد که اجرای PjBL شامل شش مرحله است: تعیین پرسش اساسی، برنامه‌ریزی پروژه، تهیه جدول زمان‌بندی، نظارت بر اجرای پروژه، ارزیابی نتایج پروژه و ارزیابی تجربه یادگیری. در جریان پروژه طراحی باغ رؤیایی بر اساس مفاهیم مربع و مستطیل، مهارت‌های همکاری دانش‌آموزان از طریق همکاری، ارتباط فعال و مؤثر، تقسیم وظایف و مسئولیت‌ها، احترام متقابل و حل مسئله نشان داده شد. با این حال، مشارکت دانش‌آموزان در این پنج جنبه هنوز به طور کامل یکنواخت نبود و برخی دانش‌آموزان همچنان به راهنمایی و کمک نیاز داشتند. اجرای PjBL با اشتیاق دانش‌آموزان، همکاری همسالان، راهنمایی معلم، در دسترس بودن رسانه‌ها و امکانات آموزشی و حمایت مدرسه همراه بود. در مقابل، موانع شامل محدودیت زمان، تفاوت در توانایی‌های دانش‌آموزان، غیرفعال بودن برخی دانش‌آموزان، محدودیت ابزار و مواد و مشکلات خواندن برخی دانش‌آموزان بود.