experimental method

The use of the cooperative learning model of Teams Games Tournament (TGT) supported by Baamboozle media has the potential to increase student engagement through discussion, collaboration, and game-based activities. This study examines the effectiveness of the TGT model supported by Baamboozle media in improving students' learning outcomes in the topic of Work and Energy at SMA Negeri 2 Tondano. The study used a quasi-experimental method with a non-equivalent pretest-posttest control group design. The sample consisted of 30 students divided into an experimental class and a control class, with 15 students in each class. The descriptive analysis showed that the average score in the experimental class increased from 30.6 to 78.93, while the average score in the control class increased from 26.46 to 69.46. The average N-Gain score was 0.6991 in the experimental class and 0.5949 in the control class. Both classes were in the moderate category, but the improvement in learning outcomes was greater in the experimental class than in the control class. These findings indicate that the TGT model supported by Baamboozle media can be an alternative teaching strategy for improving student learning outcomes. The implication of this study is that the TGT model supported by Baamboozle media can be considered for use in physics learning to create an interactive and collaborative learning environment that encourages active student participation

This study was motivated by the need to develop learning approaches that encourage active student engagement in understanding pre-production materials in the Fundamentals of Film Studies subject at vocational high schools. Conventional instruction needs to be examined in comparison with learning models that provide students with opportunities to study materials independently before participating in classroom activities. This study aimed to determine the difference in learning outcomes between students taught using the Flipped Classroom model and those taught through conventional instruction in Grade X of the Film Production program at SMK Negeri 1 Ngasem. A quantitative approach with a quasi-experimental method and a nonequivalent control group design was employed. The participants consisted of 68 students, comprising 35 students from class X PF 2 as the experimental group and 33 students from class X PF 3 as the control group. Data were collected through pretests and posttests. The data were analyzed using the Shapiro–Wilk normality test and the Mann–Whitney U test. The Mann–Whitney U test yielded a significance value of p < 0.001, with a mean rank of 50.29 for the experimental group and 17.76 for the control group. These findings indicate a statistically significant difference in learning outcomes between the two groups, with the experimental group demonstrating a higher mean rank than the control group. Therefore, the Flipped Classroom model has the potential to serve as an alternative instructional approach to support students’ learning outcomes in film pre-production. Nevertheless, these findings should be interpreted in consideration of the quasi-experimental design and the possibility of differences in students’ initial abilities between the groups. ABSTRAK Penelitian ini dilatarbelakangi oleh kebutuhan untuk mengembangkan pembelajaran yang mendorong keterlibatan aktif peserta didik dalam memahami materi pra-produksi pada mata pelajaran Dasar-Dasar Perfilman di Sekolah Menengah Kejuruan (SMK). Pembelajaran konvensional dinilai perlu dibandingkan dengan model pembelajaran yang memberikan kesempatan kepada peserta didik untuk mempelajari materi secara mandiri sebelum kegiatan pembelajaran di kelas. Penelitian ini bertujuan untuk mengetahui perbedaan hasil belajar peserta didik yang menggunakan model Flipped Classroom dan pembelajaran konvensional pada kelas X Program Keahlian Perfilman di SMK Negeri 1 Ngasem. Penelitian menggunakan pendekatan kuantitatif dengan metode kuasi-eksperimen dan desain nonequivalent control group design. Subjek penelitian terdiri atas 68 peserta didik, yaitu 35 peserta didik kelas X PF 2 sebagai kelompok eksperimen dan 33 peserta didik kelas X PF 3 sebagai kelompok kontrol. Pengumpulan data dilakukan melalui tes awal (pretest) dan tes akhir (posttest). Data dianalisis menggunakan uji normalitas Shapiro–Wilk dan uji Mann–Whitney U. Hasil uji Mann–Whitney U menunjukkan nilai signifikansi p < 0,001, dengan peringkat rata-rata kelompok eksperimen sebesar 50,29 dan kelompok kontrol sebesar 17,76. Hasil tersebut menunjukkan adanya perbedaan hasil belajar yang signifikan antara kedua kelompok, dengan peringkat hasil belajar kelompok eksperimen lebih tinggi daripada kelompok kontrol. Dengan demikian, model Flipped Classroom berpotensi menjadi alternatif pembelajaran untuk mendukung hasil belajar peserta didik dalam memahami materi pra-produksi film. Namun, hasil penelitian perlu ditafsirkan dengan mempertimbangkan desain kuasi-eksperimen dan kemungkinan perbedaan kemampuan awal antarkelompok.

Collaboration skills and learning outcomes are important aspects that support students’ success in science learning. However, these competencies are often not optimally developed through conventional learning approaches. This study aimed to examine the level, improvement, and significance of the increase in collaboration skills and learning outcomes of Grade VIII students at SMPN 27 Makassar through the implementation of the Student Teams Achievement Division (STAD) model assisted by Sketchfab. The study employed a pre-experimental method with a one-group pretest-posttest design. The sample consisted of 34 students from Class VIII.10 selected through purposive sampling. Data were collected using a collaboration skills questionnaire and a learning outcomes test and were analyzed using descriptive and inferential statistics. The results showed that the average collaboration skills score increased from 61.06 to 73.91, while the average learning outcomes score increased from 8.26 to 11.97. The N-Gain values indicated a moderate improvement in collaboration skills (0.32) and learning outcomes (0.55). In addition, the t-test results revealed a statistically significant increase in both variables (p < 0.05). Therefore, the STAD model assisted by Sketchfab can effectively enhance students’ collaboration skills and learning outcomes in science learning.

This study aims to examine the effect of the CTL assisted by audiovisual with a deep learning approach on the critical thinking skills of tenth-grade students at SMA Negeri 2 Tasikmalaya. Although the effectiveness of CTL has been widely investigated, studies integrating CTL, audiovisual media, and a deep learning approach simultaneously in economics learning remain limited, creating a research gap that underpins this study. The novelty of this research lies in examining the synergistic effect of these three components as a unified instructional intervention. The study employed a quasi-experimental method using a non-equivalent control group design. The research instrument was an essay test measuring critical thinking skills based on Ennis's indicators. The results revealed a significant improvement in the experimental group, with the mean score increasing from 36.22 on the pretest to 85.84 on the posttest, while the control group improved from 35.55 to 73.13. The independent samples t-test showed a significance value of 0.000 (p < 0.05), with a Cohen's effect size of 1.29, indicating a very large effect. It can be concluded that the CTL model assisted by audiovisual media with a deep learning approach is effective in improving students' critical thinking skills in economics learning.

This study is motivated by the prevalence of conventional teaching methods and a lack of variety in instructional media, which has resulted in suboptimal student engagement during the learning process and, consequently, low learning outcomes. The study aims to determine the impact of interactive learning media on the thematic learning outcomes of third-grade elementary school students. A quantitative approach was employed using a pre-experimental method with a one-group pretest-posttest design. The sample consisted of 28 third-grade students from SDN 060866 Medan, selected using a saturated sampling technique. Data were collected via pretests and posttests administered before and after the use of interactive learning media. Analysis was conducted using IBM SPSS 25, involving tests for normality, homogeneity, and hypothesis testing via the t-test. The results showed an increase in the mean score from 63.14 on the pretest to 76.68 on the posttest. Hypothesis testing yielded a significance value of 0.000 (p < 0.05), indicating a significant difference in student learning outcomes before and after the use of interactive learning media. Thus, interactive learning media positively influence the improvement of thematic learning outcomes for third-grade elementary students. The use of such media offers an alternative for creating learning experiences that are more engaging, interactive, and suited to the characteristics of elementary school students.

این پژوهش با انگیزه شیوع روش‌های تدریس سنتی و فقدان تنوع در رسانه‌های آموزشی که منجر به مشارکت ناکافی دانش‌آموزان در فرایند یادگیری و در نتیجه، نتایج یادگیری پایین شده است، انجام شده‌است. هدف پژوهش تعیین تأثیر رسانه‌های یادگیری تعاملی بر نتایج یادگیری موضوعی دانش‌آموزان پایه سوم دبستان است. رویکرد کمی با استفاده از روش شبه‌آزمایشی و طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون تک‌گروهی به کار گرفته شد. نمونه شامل ۲۸ دانش‌آموز پایه سوم از SDN 060866 Medan بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری اشباع انتخاب شدند. داده‌ها از طریق پیش‌آزمون و پس‌آزمون که پیش و پس از استفاده از رسانه‌های یادگیری تعاملی اجرا شد، جمع‌آوری گردید. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار IBM SPSS 25 و شامل آزمون‌های نرمالیتی، همگنی و آزمون فرضیه از طریق آزمون t انجام شد. نتایج نشان داد میانگین نمره از ۶۳٫۱۴ در پیش‌آزمون به ۷۶٫۶۸ در پس‌آزمون افزایش یافته است. آزمون فرضیه مقدار معناداری ۰٫۰۰۰ (p < 0.05) را نشان داد که بیانگر تفاوت معنادار در نتایج یادگیری دانش‌آموزان پیش و پس از استفاده از رسانه‌های یادگیری تعاملی است. بنابراین، رسانه‌های یادگیری تعاملی تأثیر مثبتی بر بهبود نتایج یادگیری موضوعی دانش‌آموزان پایه سوم ابتدایی دارند. استفاده از این رسانه‌ها جایگزینی برای ایجاد تجارب یادگیری جذاب‌تر، تعاملی‌تر و متناسب با ویژگی‌های دانش‌آموزان ابتدایی فراهم می‌کند.

This study aims to determine whether the Problem-Based Learning (PBL) model assisted by Canva has an effect on the IPAS learning outcomes of fifth-grade students at SD Muhammadiyah 2 Kota Sorong. The study used a quantitative approach with a pre-experimental method and a One Group Pretest-Posttest Design. The subjects were 23 fifth-grade students. Data were collected through learning outcome tests in the form of pretests and posttests and an observation sheet of the implementation of the PBL model assisted by Canva. Data were analyzed using descriptive statistics, the Shapiro-Wilk normality test, and a Paired Sample t-test. The results showed that the mean pretest score was 45.65, while the mean posttest score was 83.48. The implementation of the five PBL stages obtained a score of 100% and was categorized as very good. The Shapiro-Wilk test showed that the pretest and posttest data were normally distributed. The Paired Sample t-test resulted in t = -15.062, df = 22, and Sig. (2-tailed) < 0.001. Because the significance value was less than 0.05, H0 was rejected and Ha was accepted. These findings indicate a significant difference between students' IPAS learning outcomes before and after the implementation of PBL assisted by Canva. The increase in learning outcomes was accompanied by active student involvement in identifying problems, discussing, completing LKPD, and presenting the results of group work.

این پژوهش با هدف تعیین تأثیر مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) با کمک نرم‌افزار Canva بر نتایج یادگیری IPAS دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان Muhammadiyah 2 شهر سورونگ انجام شده است. این مطالعه با رویکرد کمی و روش شبه‌آزمایشی و طرح یک گروهی پیش‌آزمون-پس‌آزمون انجام شد. جامعه پژوهش شامل ۲۳ دانش‌آموز پایه پنجم بود. داده‌ها از طریق آزمون‌های نتایج یادگیری به صورت پیش‌آزمون و پس‌آزمون و همچنین برگه مشاهده اجرای مدل PBL با کمک Canva گردآوری شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون نرمالیتی Shapiro-Wilk و آزمون t زوجی تحلیل شدند. نتایج نشان داد میانگین نمره پیش‌آزمون ۴۵.۶۵ و میانگین نمره پس‌آزمون ۸۳.۴۸ بود. اجرای پنج مرحله مدل PBL امتیاز ۱۰۰٪ را کسب کرد و در دسته بسیار خوب قرار گرفت. آزمون Shapiro-Wilk نشان داد که داده‌های پیش‌آزمون و پس‌آزمون دارای توزیع نرمال هستند. آزمون t زوجی با مقدار t = -15.062، درجه آزادی df = 22 و مقدار معناداری Sig. (2-tailed) < 0.001 به دست آمد. از آنجا که مقدار معناداری کمتر از ۰.۰۵ بود، فرض صفر (H0) رد و فرض مقابل (Ha) پذیرفته شد. این یافته‌ها نشان‌دهنده تفاوت معنادار بین نتایج یادگیری IPAS دانش‌آموزان پیش و پس از اجرای مدل PBL با کمک Canva است. افزایش نتایج یادگیری با مشارکت فعال دانش‌آموزان در شناسایی مسئله‌ها، بحث، تکمیل LKPD و ارائه نتایج کار گروهی همراه بود.

Didimus Armindo Neonbasu, 2026: The Effect of Implementing the Project Based Learning (PjBL) Model on Students’ Learning Outcomes in Computer Systems in Grade X Culinary Classes at SMK Negeri 3 Kupang. Informatics Education Study Program, Faculty of Teacher Training and Education, Citra Bangsa University, Kupang. Supervisor I: Jhon Enstein, S.Kom., M.Cs., and Supervisor II: Diana Y. A. Fallo, S.Kom., M.T. This study aims to determine the effect of implementing the Project Based Learning (PjBL) model on students’ learning outcomes in Computer Systems in Grade X Culinary classes at SMK Negeri 3 Kupang. This research employed a quantitative approach using a quasi-experimental method with a Nonequivalent Control Group Design. The sample consisted of 50 students, comprising 25 students from Grade X Culinary 1 as the experimental group and 25 students from Grade X Culinary 2 as the control group. Data were collected through tests (pretest and posttest), observations, questionnaires, and documentation. The data were analyzed using descriptive statistics, normality tests, homogeneity tests, and an Independent Samples t-test. The results showed that the experimental group’s mean pretest score was 67.80, increasing to 75.80 on the posttest. Meanwhile, the control group’s mean score increased from 58.60 to 61.60. The hypothesis test yielded a significance value of 0.013, which was lower than 0.05; therefore, H₀ was rejected and Hₐ was accepted. Thus, the implementation of the Project Based Learning (PjBL) model has an effect on students’ learning outcomes in Computer Systems in Grade X Culinary classes at SMK Negeri 3 Kupang.

دیدیموس آرمین دو نئونباسو، ۲۰۲۶: تأثیر اجرای مدل یادگیری مبتنی بر پروژه (PjBL) بر نتایج یادگیری دانش‌آموزان در درس سیستم‌های کامپیوتری در کلاس‌های دهم رشته آشپزی هنرستان SMK Negeri 3 کوپانگ. برنامه مطالعاتی آموزش انفورماتیک، دانشکده تربیت معلم و آموزش، دانشگاه سیترابانگسا، کوپانگ. استاد راهنمای اول: Jhon Enstein، S.Kom.، M.Cs. و استاد راهنمای دوم: Diana Y. A. Fallo، S.Kom.، M.T. هدف این پژوهش تعیین تأثیر اجرای مدل یادگیری مبتنی بر پروژه (PjBL) بر نتایج یادگیری دانش‌آموزان در درس سیستم‌های کامپیوتری در کلاس‌های دهم رشته آشپزی هنرستان SMK Negeri 3 کوپانگ است. این پژوهش با رویکرد کمی و با استفاده از روش شبه‌آزمایشی و طرح گروه کنترل نابرابر انجام شد. نمونه شامل ۵۰ دانش‌آموز بود که ۲۵ نفر از کلاس دهم آشپزی ۱ به عنوان گروه آزمایش و ۲۵ نفر از کلاس دهم آشپزی ۲ به عنوان گروه کنترل انتخاب شدند. داده‌ها از طریق آزمون‌ها (پیش‌آزمون و پس‌آزمون)، مشاهده، پرسشنامه و مستندسازی جمع‌آوری شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون نرمال بودن، آزمون همگنی و آزمون t مستقل تحلیل شدند. نتایج نشان داد که میانگین نمره پیش‌آزمون گروه آزمایش ۶۷٫۸۰ بود که در پس‌آزمون به ۷۵٫۸۰ افزایش یافت. در حالی که میانگین نمره گروه کنترل از ۵۸٫۶۰ به ۶۱٫۶۰ افزایش یافت. آزمون فرضیه مقدار معناداری ۰٫۰۱۳ را نشان داد که کمتر از ۰٫۰۵ بود؛ بنابراین H₀ رد و Hₐ پذیرفته شد. در نتیجه، اجرای مدل یادگیری مبتنی بر پروژه (PjBL) بر نتایج یادگیری دانش‌آموزان در درس سیستم‌های کامپیوتری در کلاس‌های دهم رشته آشپزی هنرستان SMK Negeri 3 کوپانگ تأثیر دارد.

This study aimed to determine the effect of Magnetic Maze learning media on the symbolic thinking ability and fine motor skills of children aged 5–6 years at TK Negeri Pembina Campagaya. A quantitative quasi-experimental method with a nonequivalent control group design was used. The sample consisted of 16 children selected through purposive sampling, with 8 children in each group. Data were collected through tests, observations, and documentation. The experimental group received six Magnetic Maze treatments, while the control group used number puzzles. Data were analyzed using descriptive statistics, Shapiro-Wilk, Wilcoxon Signed-Rank, and Mann-Whitney U tests with SPSS 26. The experimental group mean increased from 13.63 to 30.50 for symbolic thinking and from 13.88 to 30.25 for fine motor skills. Wilcoxon significance was 0.012 for both variables, while posttest Mann-Whitney significance was 0.035 and 0.031. Thus, Magnetic Maze had a significant effect on both abilities.

این پژوهش با هدف تعیین تأثیر رسانه یادگیری «مسیر مغناطیسی» (Magnetic Maze) بر توانایی تفکر نمادین و مهارت‌های حرکتی ظریف کودکان ۵ تا ۶ ساله در دبستان دولتی Pembina Campagaya انجام شد. روش پژوهش، شبه‌آزمایشی کمی با طرح گروه کنترل نابرابر بود. نمونه شامل ۱۶ کودک بود که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و هر گروه شامل ۸ کودک بود. داده‌ها از طریق آزمون‌ها، مشاهده و مستندسازی گردآوری شد. گروه آزمایش شش بار تحت آموزش با «مسیر مغناطیسی» قرار گرفت و گروه کنترل از پازل‌های عددی استفاده کرد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون Shapiro-Wilk، آزمون Wilcoxon Signed-Rank و آزمون Mann-Whitney U و با نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. میانگین گروه آزمایش برای تفکر نمادین از ۱۳٫۶۳ به ۳۰٫۵۰ و برای مهارت‌های حرکتی ظریف از ۱۳٫۸۸ به ۳۰٫۲۵ افزایش یافت. سطح معناداری آزمون Wilcoxon برای هر دو متغیر ۰٫۰۱۲ و سطح معناداری آزمون Mann-Whitney در پس‌آزمون به ترتیب ۰٫۰۳۵ و ۰٫۰۳۱ بود. بنابراین، «مسیر مغناطیسی» تأثیر معناداری بر هر دو توانایی داشت.

This study examined the effect of Wordwall learning media on Grade V students’ learning outcomes in IPAS, focusing on ecosystems at SD Negeri 091273 Karang Bangun. The study used a pre-experimental method with a one-group pretest–posttest design. The participants were 24 Grade V students. Data were collected through learning-outcome tests administered before and after instruction using Wordwall, and analyzed descriptively, with a Shapiro–Wilk normality test, paired-samples t-test, and normalized gain analysis. The mean score increased from 37.29 on the pretest to 82.70 on the posttest. The reported paired-samples test yielded t = 14.201 with p < .001, indicating a statistically significant difference between scores before and after the intervention. The reported mean normalized gain was 0.7074, while the normalized-gain percentage was 70.74%, categorized in the source study as sufficiently effective; by commonly used numeric cutoffs, the mean gain value falls just above the high-gain threshold. These findings suggest that Wordwall may be a useful interactive alternative for teaching ecosystem concepts. However, because the study used a one-group design without a control group, the results should be interpreted as evidence of improvement after the intervention rather than definitive proof that Wordwall alone caused the improvement.

این مطالعه به بررسی تأثیر رسانه یادگیری Wordwall بر نتایج یادگیری دانش‌آموزان پایه پنجم در درس IPAS، با تمرکز بر اکوسیستم‌ها در دبستان SD Negeri 091273 Karang Bangun پرداخت. این پژوهش از روش شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون تک‌گروهی استفاده کرد. شرکت‌کنندگان شامل ۲۴ دانش‌آموز پایه پنجم بودند. داده‌ها از طریق آزمون‌های نتایج یادگیری که پیش و پس از آموزش با استفاده از Wordwall اجرا شد، جمع‌آوری و به صورت توصیفی تحلیل گردید و همچنین آزمون نرمالیتی Shapiro–Wilk، آزمون t زوجی و تحلیل بهره نرمال‌شده انجام شد. میانگین نمره از ۳۷٫۲۹ در پیش‌آزمون به ۸۲٫۷۰ در پس‌آزمون افزایش یافت. آزمون t زوجی گزارش‌شده مقدار t = 14.201 با p < .001 را نشان داد که بیانگر تفاوت معنادار آماری بین نمرات پیش و پس از مداخله است. میانگین بهره نرمال‌شده گزارش‌شده برابر با ۰٫۷۰۷۴ و درصد بهره نرمال‌شده ۷۰٫۷۴٪ بود که در مطالعه منبع در دسته اثربخشی نسبتاً مناسب قرار گرفت؛ بر اساس آستانه‌های عددی رایج، مقدار میانگین بهره اندکی بالاتر از مرز بهره بالا قرار می‌گیرد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که Wordwall می‌تواند جایگزینی تعاملی و مفید برای آموزش مفاهیم اکوسیستم باشد. با این حال، با توجه به استفاده از طرح تک‌گروهی بدون گروه کنترل، نتایج باید به عنوان شواهدی از بهبود پس از مداخله تفسیر شود و نه اثبات قطعی اینکه صرفاً Wordwall موجب این بهبود شده است.

Critical thinking skills are one of the key competencies in the study of Islamic Religious Education and Character Education; however, in practice, students’ abilities to analyze, evaluate, solve problems, and draw conclusions are still not optimal. This study aims to determine the improvement in students’ critical thinking skills through the Time Token and Take and Give learning models and to identify the differences between these two models in the teaching of Islamic Religious Education and Character Education. This study employed a quantitative approach using a quasi-experimental method and a nonequivalent control group design. The sample consisted of 64 eighth-grade students at SMPN 2 Lubuk Alung, divided into two experimental classes. Data were collected through tests, observations, and documentation and analyzed using the Paired Sample t-Test, Independent Sample t-Test, and N-Gain. The results showed that critical thinking skills increased significantly in both the Time Token and Take and Give classes, with a significance value of 0.000 < 0.05. The N-Gain values were 0.5128 and 0.4636, respectively, which fall into the moderate category. The results of the Independent-Sample t-test showed a significance value of 0.425 > 0.05, indicating that there was no significant difference between the two models. Thus, both the Time Token and Take and Give models are equally effective in improving students’ critical thinking skills.

مهارت‌های تفکر انتقادی یکی از شایستگی‌های کلیدی در مطالعه آموزش دینی اسلامی و آموزش شخصیت به‌شمار می‌رود؛ با این‌حال، در عمل، توانایی دانش‌آموزان در تحلیل، ارزیابی، حل مسئله و نتیجه‌گیری هنوز به‌صورت بهینه توسعه نیافته است. هدف این پژوهش تعیین میزان بهبود مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان از طریق مدل‌های یادگیری Time Token و Take and Give و شناسایی تفاوت‌های میان این دو مدل در تدریس آموزش دینی اسلامی و آموزش شخصیت است. این پژوهش با رویکرد کمی و با استفاده از روش شبه‌آزمایشی و طرح گروه کنترل نابرابر انجام شده است. نمونه پژوهش شامل ۶۴ دانش‌آموز پایه هشتم دبیرستان دولتی شماره ۲ لوبوک آلونگ بود که به دو کلاس آزمایشی تقسیم شدند. داده‌ها از طریق آزمون، مشاهده و مستندسازی گردآوری و با استفاده از آزمون t زوجی، آزمون t مستقل و N-Gain تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مهارت‌های تفکر انتقادی در هر دو کلاس Time Token و Take and Give به‌طور معناداری افزایش یافته است (مقدار معناداری ۰.۰۰۰ < ۰.۰۵). مقادیر N-Gain به‌ترتیب ۰.۵۱۲۸ و ۰.۴۶۳۶ بود که در دسته متوسط قرار می‌گیرد. نتایج آزمون t مستقل مقدار معناداری ۰.۴۲۵ > ۰.۰۵ را نشان داد که بیانگر عدم تفاوت معنادار میان دو مدل است. بنابراین، هر دو مدل Time Token و Take and Give به‌طور یکسان در بهبود مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان مؤثر هستند.

Conceptual understanding is an important aspect of physics learning, particularly regarding the topic of heat, which students still find difficult to comprehend. Based on preliminary observations at SMAN 2 Tambang, students tend to find it easier to solve problems using formulas rather than explaining the meaning of the concepts being studied. This study aims to determine the implementation and effect of the CORE (Connecting, Organizing, Reflecting, Extending) learning model assisted by simple media on students' conceptual understanding of heat in class XI senior high school. This research used a quasi-experimental method with a Posttest-Only Control Group Design. The research sample consisted of class XI.1 as the experimental group and class XI.7 as the control group, selected using a purposive sampling technique. The experimental group was taught using the CORE learning model assisted by simple media, while the control group received conventional instruction. Conceptual understanding data were obtained through a posttest consisting of 15 questions and analyzed using normality tests, homogeneity tests, and an Independent Samples T-Test. The results showed that the average posttest score for the experimental class was 72.46, whereas the control class achieved 66.51. The Independent Samples T-Test showed values of t = 2.557, df = 89, and Sig. (2-tailed) = 0.012 < 0.05, indicating a significant difference in students' conceptual understanding between the two classes. Thus, the implementation of the CORE learning model assisted by simple media yields better conceptual understanding compared to conventional learning on the topic of heat.

درک مفهومی یکی از جنبه‌های مهم یادگیری فیزیک است، به‌ویژه در موضوع گرما که دانش‌آموزان همچنان در فهم آن با دشواری مواجه هستند. بر اساس مشاهدات اولیه در دبیرستان SMAN 2 Tambang، دانش‌آموزان تمایل دارند مسائل را با استفاده از فرمول‌ها راحت‌تر حل کنند تا این‌که بتوانند معنای مفاهیم مورد مطالعه را توضیح دهند. هدف این پژوهش تعیین نحوه اجرا و تأثیر مدل یادگیری CORE (Connecting, Organizing, Reflecting, Extending) با کمک رسانه‌های ساده بر درک مفهومی دانش‌آموزان در مبحث گرما در پایه یازدهم دبیرستان است. این پژوهش با روش شبه‌آزمایشی و طرح گروه کنترل فقط پس‌آزمون انجام شد. نمونه پژوهش شامل کلاس XI.1 به عنوان گروه آزمایش و کلاس XI.7 به عنوان گروه کنترل بود که با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. گروه آزمایش با استفاده از مدل یادگیری CORE با کمک رسانه‌های ساده آموزش دید و گروه کنترل آموزش متداول دریافت کرد. داده‌های درک مفهومی از طریق پس‌آزمون شامل ۱۵ سؤال جمع‌آوری و با آزمون‌های نرمالیتی، همگنی و آزمون T مستقل تحلیل شد. نتایج نشان داد میانگین نمره پس‌آزمون برای کلاس آزمایش ۷۲.۴۶ و برای کلاس کنترل ۶۶.۵۱ بود. آزمون T مستقل مقادیر t = 2.557، df = 89 و Sig. (2-tailed) = 0.012 < 0.05 را نشان داد که بیانگر تفاوت معنادار در درک مفهومی دانش‌آموزان بین دو کلاس است. بنابراین، اجرای مدل یادگیری CORE با کمک رسانه‌های ساده نسبت به آموزش متداول در مبحث گرما، درک مفهومی بهتری را به همراه دارد.

This study was motivated by the low Social Studies learning outcomes of sixth-grade students at SDN 49 Kuranji, Padang City, and the limited involvement of students in the learning process. This study aimed to determine the effect of the Project Based Learning (PjBL) model assisted by rewards on the Social Studies learning outcomes of sixth-grade students at SDN 49 Kuranji, Padang City. The study employed a quantitative approach using a quasi-experimental method with a Posttest Only Control Group Design. The population and sample consisted of 42 students, with 21 students in class VI B as the experimental group and 21 students in class VI A as the control group. Data were collected through a final test consisting of 20 multiple-choice items that had undergone validity, reliability, difficulty, and discrimination analyses. The data were analyzed using normality, homogeneity, and independent-samples t-test analyses. The results showed that the experimental group obtained a mean posttest score of 84.52, while the control group obtained 72.61. The hypothesis test produced a t-count of 4.645, which was greater than the t-table value of 1.684 at a 0.05 significance level. Therefore, the null hypothesis was rejected and the alternative hypothesis was accepted. The findings indicate that the implementation of Project Based Learning assisted by rewards had a significant positive effect on students' Social Studies learning outcomes.

این پژوهش با انگیزه نتایج پایین یادگیری مطالعات اجتماعی دانش‌آموزان پایه ششم دبستان SDN 49 کورانجی شهر پادانگ و مشارکت محدود دانش‌آموزان در فرایند یادگیری انجام شد. هدف این پژوهش تعیین تأثیر مدل یادگیری مبتنی بر پروژه (PjBL) با کمک پاداش بر نتایج یادگیری مطالعات اجتماعی دانش‌آموزان پایه ششم دبستان SDN 49 کورانجی شهر پادانگ بود. این پژوهش با رویکرد کمی و با استفاده از روش شبه‌آزمایشی و طرح گروه کنترل فقط پس‌آزمون انجام شد. جامعه و نمونه پژوهش شامل ۴۲ دانش‌آموز بود که ۲۱ نفر از کلاس VI B به عنوان گروه آزمایش و ۲۱ نفر از کلاس VI A به عنوان گروه کنترل انتخاب شدند. داده‌ها از طریق آزمون نهایی شامل ۲۰ سؤال چندگزینه‌ای که مورد تحلیل روایی، پایایی، دشواری و تمایز قرار گرفته بودند، جمع‌آوری شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل نرمالیتی، همگنی و آزمون t مستقل تحلیل شدند. نتایج نشان داد که گروه آزمایش میانگین نمره پس‌آزمون ۸۴٫۵۲ و گروه کنترل ۷۲٫۶۱ را کسب کردند. آزمون فرضیه مقدار t محاسبه‌شده ۴٫۶۴۵ را نشان داد که بزرگ‌تر از مقدار t جدول ۱٫۶۸۴ در سطح معناداری ۰٫۰۵ بود. بنابراین فرض صفر رد و فرض جایگزین پذیرفته شد. یافته‌ها نشان می‌دهد اجرای یادگیری مبتنی بر پروژه با کمک پاداش تأثیر مثبت معناداری بر نتایج یادگیری مطالعات اجتماعی دانش‌آموزان داشته است.

IPAS learning in elementary schools needs to be implemented using methods and media that can increase students’ active participation and provide direct learning experiences. This study aimed to describe the application of experimental methods through interactive Smart Board media to improve IPAS learning among fifth-grade students at SD Islam Raudlatul Mubtadiin on the topic of human body organs. This study employed Classroom Action Research (CAR), which was conducted in two cycles, with each cycle consisting of planning, action, observation, and reflection stages. Data were collected through observation and tests. The results showed that the application of experimental methods through interactive Smart Board media improved students’ participation and learning process. Students became more active in observing, conducting experiments, discussing, and presenting their observations. The test results showed an average student score of 74.63, with the highest score of 85. Based on these results, it can be concluded that the application of experimental methods through interactive Smart Board media can improve IPAS learning among fifth-grade students at SD Islam Raudlatul Mubtadiin.

یادگیری علوم تجربی و اجتماعی (IPAS) در مدارس ابتدایی نیازمند به‌کارگیری روش‌ها و رسانه‌هایی است که بتواند مشارکت فعال دانش‌آموزان را افزایش داده و تجارب یادگیری مستقیم را فراهم آورد. هدف این پژوهش توصیف کاربرد روش آزمایشی از طریق رسانه تخته‌هوشمند تعاملی برای بهبود یادگیری IPAS در میان دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان اسلام رَوضَةُ‌المُبتَدِئین در موضوع اندام‌های بدن انسان بود. این پژوهش با استفاده از روش پژوهش اقدام‌کلاسی (CAR) در دو چرخه انجام شد که هر چرخه شامل مراحل برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و تأمل بود. داده‌ها از طریق مشاهده و آزمون جمع‌آوری شدند. نتایج نشان داد که کاربرد روش آزمایشی از طریق رسانه تخته‌هوشمند تعاملی موجب بهبود مشارکت و فرایند یادگیری دانش‌آموزان شد. دانش‌آموزان در مشاهده، انجام آزمایش، بحث و ارائه مشاهدات خود فعال‌تر شدند. نتایج آزمون میانگین نمره دانش‌آموزان را ۷۴٫۶۳ و بالاترین نمره را ۸۵ نشان داد. بر اساس این نتایج می‌توان نتیجه گرفت که کاربرد روش آزمایشی از طریق رسانه تخته‌هوشمند تعاملی می‌تواند یادگیری IPAS را در میان دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان اسلام رَوضَةُ‌المُبتَدِئین بهبود بخشد.

This study aimed to analyze the effect of the Problem Based Learning (PBL) model on students’ learning activities and learning outcomes in the topic of environmental change and environmental conservation among tenth-grade students at SMAN 14 Medan. The research employed a quasi-experimental method using a Pretest-Posttest Non-equivalent Control Group Design. The sample was selected through purposive sampling and consisted of two classes: Class X-7 as the experimental group, which received instruction using the Problem Based Learning model, and Class X-8 served as the control class, utilizing conventional instruction based on the direct instruction model. Data were collected through both non-test and test techniques. The non-test instrument consisted of an observation sheet used to assess students’ learning activities, while the test instrument consisted of 20 multiple-choice questions used to measure students’ learning outcomes. The research results indicate that the implementation of the Problem-Based Learning (PBL) model has a positive impact on students' learning activities and learning outcomes. Students taught using the PBL model demonstrated higher levels of engagement during the learning process and achieved better learning outcomes compared to students taught via the conventional Direct Instruction model. These findings suggest that the PBL model is more effective in enhancing student engagement and understanding of the learning material. Statistical analysis revealed significance values ​​of 0.023 (p < 0.05) for learning activities and 0.000 (p < 0.05) for learning outcomes. Based on these results, it can be concluded that the Problem-Based Learning (PBL) model significantly influences the learning activities and learning outcomes of Grade X students at SMAN 14 Medan regarding the topic of environmental change and conservation.

هدف این پژوهش، تحلیل تأثیر مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (Problem Based Learning یا PBL) بر فعالیت‌های یادگیری و نتایج یادگیری دانش‌آموزان در موضوع تغییرات محیط زیست و حفاظت محیط زیست در میان دانش‌آموزان پایه دهم دبیرستان SMAN 14 Medan بود. این پژوهش با استفاده از روش شبه‌آزمایشی و طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل غیرمعادل انجام شد. نمونه‌گیری به صورت هدفمند انجام گرفت و شامل دو کلاس بود: کلاس X-7 به عنوان گروه آزمایش که آموزش با استفاده از مدل یادگیری مبتنی بر مسئله دریافت کرد و کلاس X-8 به عنوان گروه کنترل که آموزش متعارف مبتنی بر مدل آموزش مستقیم را دریافت نمود. داده‌ها از طریق تکنیک‌های آزمون و غیرآزمون گردآوری شد. ابزار غیرآزمون شامل برگه مشاهده برای ارزیابی فعالیت‌های یادگیری دانش‌آموزان بود و ابزار آزمون شامل ۲۰ سؤال چندگزینه‌ای برای سنجش نتایج یادگیری دانش‌آموزان بود. نتایج پژوهش نشان داد که اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) تأثیر مثبتی بر فعالیت‌های یادگیری و نتایج یادگیری دانش‌آموزان دارد. دانش‌آموزانی که با مدل PBL آموزش دیدند، سطح بالاتری از مشارکت در فرایند یادگیری نشان دادند و نتایج یادگیری بهتری نسبت به دانش‌آموزانی که با مدل آموزش مستقیم آموزش دیدند، کسب کردند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که مدل PBL در افزایش مشارکت دانش‌آموزان و درک بهتر مطالب آموزشی مؤثرتر است. تحلیل آماری مقادیر معناداری ۰٫۰۲۳ (p < 0.05) برای فعالیت‌های یادگیری و ۰٫۰۰۰ (p < 0.05) برای نتایج یادگیری را نشان داد. بر اساس این نتایج می‌توان نتیجه گرفت که مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) به طور معناداری بر فعالیت‌های یادگیری و نتایج یادگیری دانش‌آموزان پایه دهم دبیرستان SMAN 14 Medan در موضوع تغییر و حفاظت محیط زیست تأثیرگذار است.

The current research aims to identify (The Effectiveness of Two Active Learning Strategies on the Achievement of Second Intermediate Grade Students in the Holy Quran and Islamic Education Subject and the Development of Their Citizenship Values.). The researcher adopted the quasi-experimental method, and used two scales to measure the variables of his research. The first scale was the achievement scale in mathematics and consisted of (40) paragraphs of the type of multiple choice, and verified its reliability, stability and discrimination, as well as conducting statistical analysis of its paragraphs, and the researcher prepared a citizenship values scale, and the scale in its final form consisted of (38) paragraphs and verified its reliability, stability and discrimination, and the results showed that the experimental group outperformed the control group in the mathematics achievement scale and the citizenship values scale. The researcher suggested conducting studies on the effectiveness of two active learning strategies in acquiring numerical concepts among first intermediate students and developing their logical thinking. The researcher also recommended emphasizing the necessity of teaching the use of active learning strategies in general at the intermediate stage. And the adoption of national values in the teaching of mathematics in the intermediate stages because of its importance in promoting and developing patriotism among students The researcher also recommended emphasizing the need to teach the use of active learning strategies in general at the intermediate stage. And the adoption of national values in the teaching of mathematics in the intermediate stages because of its importance in promoting and developing patriotism among students.

پژوهش حاضر با هدف شناسایی «اثربخشی دو راهبرد یادگیری فعال بر پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان پایه دوم متوسطه در درس قرآن کریم و آموزش اسلامی و توسعه ارزش‌های شهروندی آنان» انجام شده است. پژوهشگر از روش شبه‌آزمایشی استفاده کرده و برای سنجش متغیرهای پژوهش خود از دو مقیاس بهره برده است. مقیاس اول، مقیاس پیشرفت تحصیلی در ریاضیات بود که شامل ۴۰ پرسش چهارگزینه‌ای بوده و پایایی، ثبات و قدرت تمایز آن مورد تأیید قرار گرفته و تحلیل آماری سؤالات آن نیز انجام شده است. همچنین پژوهشگر مقیاس ارزش‌های شهروندی را تهیه کرده که در نهایت شامل ۳۸ پرسش بوده و پایایی، ثبات و قدرت تمایز آن نیز مورد تأیید قرار گرفته است. نتایج نشان داد که گروه آزمایشی در مقیاس پیشرفت تحصیلی ریاضیات و مقیاس ارزش‌های شهروندی نسبت به گروه کنترل عملکرد بهتری داشته است. پژوهشگر پیشنهاد کرد مطالعاتی درباره اثربخشی دو راهبرد یادگیری فعال در کسب مفاهیم عددی در میان دانش‌آموزان پایه اول متوسطه و توسعه تفکر منطقی آنان انجام شود. همچنین پژوهشگر توصیه کرد بر ضرورت آموزش استفاده از راهبردهای یادگیری فعال به طور کلی در دوره متوسطه تأکید شود و پذیرش ارزش‌های ملی در آموزش ریاضیات در دوره متوسطه به دلیل اهمیت آن در تقویت و توسعه روحیه میهن‌دوستی در میان دانش‌آموزان مورد توجه قرار گیرد.

This study was motivated by the low level of science process skills among fifth-grade students on the topic of energy transformation, resulting from instruction that remained dominated by conventional methods and limited hands-on practical activities, which reduced students' active involvement in developing observing, classifying, predicting, interpreting, and communicating skills. This study aimed to determine the effect of using the PhET Virtual Lab on the science process skills of fifth-grade students at SDN Kesatrian. A quantitative approach with a quasi-experimental method and a Nonequivalent Control Group Design was employed. The sample consisted of 60 students divided into an experimental group and a control group of 30 students each. Data were collected through an essay-based science process skills test administered as a pretest and posttest. The results showed an average posttest score of 84.33 for the experimental group compared to 58.30 for the control group. The Independent Samples t-Test yielded a significance value of 0.001 (< 0.05), indicating a significant effect of the PhET Virtual Lab on students' science process skills. The N-Gain test showed an increase of 73.40% in the experimental group (high category) and 24.22% in the control group (low category). Thus, the PhET Virtual Lab proved effective in improving elementary school students' science process skills on the topic of energy transformation

این پژوهش با انگیزه سطح پایین مهارت‌های فرایند علم در میان دانش‌آموزان پایه پنجم در مبحث تغییر شکل انرژی انجام شد که ناشی از آموزش غالباً مبتنی بر روش‌های سنتی و محدودیت فعالیت‌های عملی بوده و موجب کاهش مشارکت فعال دانش‌آموزان در توسعه مهارت‌های مشاهده، طبقه‌بندی، پیش‌بینی، تفسیر و ارتباط شده است. هدف این پژوهش تعیین تأثیر استفاده از آزمایشگاه مجازی PhET بر مهارت‌های فرایند علم دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SDN Kesatrian بود. رویکرد کمی با روش شبه‌آزمایشی و طرح گروه کنترل نابرابر به کار گرفته شد. نمونه شامل ۶۰ دانش‌آموز بود که به دو گروه آزمایش و کنترل، هر یک با ۳۰ نفر، تقسیم شدند. داده‌ها از طریق آزمون مهارت‌های فرایند علم مبتنی بر سؤال تشریحی به صورت پیش‌آزمون و پس‌آزمون گردآوری شد. نتایج نشان داد میانگین نمره پس‌آزمون گروه آزمایش ۸۴٫۳۳ و گروه کنترل ۵۸٫۳۰ بود. آزمون t مستقل مقدار معناداری ۰٫۰۰۱ (< ۰٫۰۵) را نشان داد که بیانگر تأثیر معنادار آزمایشگاه مجازی PhET بر مهارت‌های فرایند علم دانش‌آموزان است. آزمون N-Gain افزایش ۷۳٫۴۰٪ در گروه آزمایش (رده بالا) و ۲۴٫۲۲٪ در گروه کنترل (رده پایین) را نشان داد. بنابراین، آزمایشگاه مجازی PhET در بهبود مهارت‌های فرایند علم دانش‌آموزان دبستان در مبحث تغییر شکل انرژی اثربخش بود.

This study is motivated by the suboptimal learning outcomes in Fiqh due to the implementation of learning approaches that remain predominantly teacher-centered and have not fully utilized educational technology. The Joyful Learning strategy assisted by Smartboard media is proposed as an alternative approach to create an active, enjoyable, and engaging learning environment that enhances students’ learning experiences. This study aims to examine the differences in Fiqh learning outcomes between students taught using the Joyful Learning strategy assisted by Smartboard media and those taught through conventional instruction, to analyze differences in learning outcomes based on students’ learning motivation levels, and to investigate the interaction between learning strategies and learning motivation on students’ Fiqh achievement. This research employed a quantitative approach using a quasi-experimental method with a 2×2 factorial design. The sample consisted of 56 fifth-grade students at MIN Kota Bukittinggi, divided into an experimental class and a control class. Data were collected through learning motivation questionnaires and Fiqh achievement tests. The data were analyzed using the Independent Samples t-Test and Two-Way ANOVA at a significance level of 0.05. The findings indicate a significant difference in learning outcomes between students who received the Joyful Learning strategy assisted by Smartboard media and those who received conventional instruction, with students in the experimental class achieving higher learning outcomes than those in the control class. Significant differences were also found among students with high learning motivation, whereas no significant differences were identified among students with low learning motivation. Furthermore, there was no significant interaction between learning strategy and learning motivation on students’ Fiqh learning outcomes. Therefore, the Joyful Learning strategy assisted by Smartboard media is effective in improving students’ Fiqh learning outcomes regardless of their level of learning motivation. This study highlights the importance of pedagogically appropriate technology integration to create interactive, meaningful, and learner-centered educational experiences. Abstrak Penelitian ini dilatarbelakangi oleh belum optimalnya hasil belajar Fikih akibat penerapan pembelajaran yang masih cenderung berpusat pada guru dan belum maksimal memanfaatkan teknologi pembelajaran. Strategi Joyful Learning berbantuan media Smartboard menjadi salah satu alternatif untuk menciptakan pembelajaran yang aktif, menyenangkan, dan meningkatkan keterlibatan siswa. Penelitian ini bertujuan untuk mengetahui perbedaan hasil belajar Fikih antara siswa yang menggunakan strategi Joyful Learning berbantuan Smartboard dan pembelajaran konvensional, perbedaan hasil belajar berdasarkan tingkat motivasi belajar, serta interaksi antara strategi pembelajaran dan motivasi belajar terhadap hasil belajar siswa. Penelitian ini menggunakan pendekatan kuantitatif dengan metode quasi experiment dan desain faktorial 2×2. Sampel penelitian berjumlah 56 siswa kelas V MIN Kota Bukittinggi yang terbagi menjadi kelas eksperimen dan kelas kontrol. Data dikumpulkan melalui angket motivasi belajar dan tes hasil belajar Fikih. Analisis data dilakukan menggunakan uji Independent Sample t-Test dan Two Way ANOVA dengan taraf signifikansi 0,05. Hasil penelitian menunjukkan bahwa terdapat perbedaan signifikan hasil belajar antara siswa yang mengikuti strategi Joyful Learning berbantuan Smartboard dan pembelajaran konvensional, dengan hasil belajar kelas eksperimen lebih tinggi dibandingkan kelas kontrol. Pada kelompok siswa dengan motivasi belajar tinggi ditemukan perbedaan hasil belajar yang signifikan, sedangkan pada kelompok motivasi belajar rendah tidak terdapat perbedaan yang signifikan. Selain itu, tidak ditemukan interaksi antara strategi pembelajaran dan motivasi belajar terhadap hasil belajar Fikih. Dengan demikian, strategi Joyful Learning berbantuan Smartboard efektif meningkatkan hasil belajar Fikih siswa tanpa dipengaruhi tingkat motivasi belajar. Penelitian ini menegaskan pentingnya pemanfaatan teknologi pembelajaran secara tepat untuk menciptakan proses belajar yang interaktif dan bermakna.

این پژوهش با انگیزه بهبود نتایج یادگیری درس فقه انجام شده است، چرا که نتایج فعلی به دلیل اجرای رویکردهای آموزشی عمدتاً معلم‌محور و عدم بهره‌گیری کامل از فناوری آموزشی، بهینه نیستند. راهبرد یادگیری شاد با کمک رسانه اسمارت‌بورد به عنوان رویکردی جایگزین پیشنهاد می‌شود تا محیطی فعال، لذت‌بخش و جذاب برای یادگیری ایجاد کند و تجربه یادگیری دانش‌آموزان را ارتقا بخشد. هدف این پژوهش بررسی تفاوت نتایج یادگیری فقه میان دانش‌آموزانی است که با راهبرد یادگیری شاد با کمک اسمارت‌بورد آموزش دیده‌اند و آن‌هایی که با روش‌های سنتی آموزش دیده‌اند؛ همچنین تحلیل تفاوت نتایج یادگیری بر اساس سطوح انگیزه یادگیری دانش‌آموزان و بررسی تعامل بین راهبرد یادگیری و انگیزه یادگیری بر پیشرفت فقه دانش‌آموزان. این پژوهش با رویکرد کمی و روش شبه‌آزمایشی با طرح عاملی ۲×۲ انجام شده است. نمونه پژوهش شامل ۵۶ دانش‌آموز پایه پنجم دبستان MIN شهر بوکیت‌تینگی بود که به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. داده‌ها از طریق پرسشنامه انگیزه یادگیری و آزمون پیشرفت فقه گردآوری شد. داده‌ها با استفاده از آزمون t مستقل و تحلیل واریانس دوطرفه (Two-Way ANOVA) در سطح معناداری ۰٫۰۵ تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که بین نتایج یادگیری دانش‌آموزانی که راهبرد یادگیری شاد با کمک اسمارت‌بورد را دریافت کردند و آن‌هایی که آموزش سنتی داشتند، تفاوت معناداری وجود دارد و نتایج یادگیری گروه آزمایش بالاتر از گروه کنترل بود. همچنین، در میان دانش‌آموزان با انگیزه یادگیری بالا تفاوت معناداری مشاهده شد، در حالی که در میان دانش‌آموزان با انگیزه یادگیری پایین تفاوت معناداری وجود نداشت. افزون بر این، تعامل معناداری بین راهبرد یادگیری و انگیزه یادگیری بر نتایج یادگیری فقه مشاهده نشد. بنابراین، راهبرد یادگیری شاد با کمک اسمارت‌بورد بدون توجه به سطح انگیزه یادگیری، در بهبود نتایج یادگیری فقه دانش‌آموزان مؤثر است. این پژوهش بر اهمیت ادغام مناسب فناوری آموزشی برای ایجاد تجربه‌های آموزشی تعاملی، معنادار و یادگیرنده‌محور تأکید می‌کند.

The low level of students' learning activities and science learning outcomes This study aims to determine student activity during lessons utilizing the Problem-Based Learning (PBL) model supported by PhET Interactive Simulations media, as well as to assess the model's impact on the science learning outcomes of fifth-grade students at SDN 3 Bayalangu Kidul. The study employs a quantitative approach using an experimental method, specifically the One Group Pretest-Posttest Design. The population consisted of fifth-grade students at SDN 3 Bayalangu Kidul, with a sample size of 25 students. Data collection techniques included observation and testing, utilizing instruments such as student activity observation sheets and pretest/posttest questions. Data analysis involved descriptive analysis, normality tests, homogeneity tests, and hypothesis testing using the Paired Sample t-Test. The results indicate that student activity improved from an average of 57.83% (categorized as "sufficient") to 86.42% (categorized as "excellent") following the implementation of the PBL model supported by PhET Interactive Simulations. Student learning outcomes also improved, evidenced by the average pretest score rising from 70.80 to 86.40 on the posttest. Hypothesis testing results showed a significance value (Sig. 2-tailed) of less than 0.05; thus, the null hypothesis (H₀) was rejected and the alternative hypothesis (H₁) was accepted. Consequently, it can be concluded that the Problem-Based Learning (PBL) model supported by PhET Interactive Simulations has a significant effect on science learning outcomes and enhances the learning activity of fifth-grade students at SDN 3 Bayalangu Kidul.

سطح پایین فعالیت‌های یادگیری و نتایج یادگیری علوم دانش‌آموزان، هدف این پژوهش تعیین فعالیت دانش‌آموزان در طول درس با استفاده از مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) با پشتیبانی رسانه شبیه‌سازی‌های تعاملی PhET و همچنین ارزیابی تأثیر این مدل بر نتایج یادگیری علوم دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SDN 3 Bayalangu Kidul است. این پژوهش با رویکرد کمی و روش آزمایشی، به طور خاص با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون یک گروهی انجام شده است. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SDN 3 Bayalangu Kidul بوده و حجم نمونه ۲۵ نفر است. روش‌های گردآوری داده شامل مشاهده و آزمون با استفاده از ابزارهایی مانند برگه‌های مشاهده فعالیت دانش‌آموزان و سؤالات پیش‌آزمون/پس‌آزمون بوده است. تحلیل داده‌ها شامل تحلیل توصیفی، آزمون نرمالیتی، آزمون همگنی و آزمون فرضیه با استفاده از آزمون t زوجی بوده است. نتایج نشان داد که فعالیت دانش‌آموزان از میانگین ۵۷/۸۳٪ (در دسته «کافی») به ۸۶/۴۲٪ (در دسته «عالی») پس از اجرای مدل PBL با پشتیبانی شبیه‌سازی‌های تعاملی PhET افزایش یافته است. نتایج یادگیری دانش‌آموزان نیز بهبود یافته است، به طوری که میانگین نمره پیش‌آزمون از ۷۰/۸۰ به ۸۶/۴۰ در پس‌آزمون افزایش یافته است. نتایج آزمون فرضیه نشان داد که مقدار معناداری (Sig. 2-tailed) کمتر از ۰/۰۵ است؛ بنابراین فرض صفر (H₀) رد و فرض جایگزین (H₁) پذیرفته شد. در نتیجه، می‌توان نتیجه گرفت که مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) با پشتیبانی شبیه‌سازی‌های تعاملی PhET تأثیر معناداری بر نتایج یادگیری علوم و افزایش فعالیت یادگیری دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SDN 3 Bayalangu Kidul دارد.

This study was motivated by the low learning motivation of students due to the use of conventional learning media, which resulted in limited student participation and interest during the learning process. One alternative to improve students' learning motivation is the implementation of Augmented Reality (AR) as an interactive learning medium. Therefore, this study aimed to determine the effect of Augmented Reality media on the learning motivation of fifth-grade students at SDN 2 Jagapura Kidul. This research employed a quantitative approach using an experimental method with a Pre-Experimental One Group Pretest–Posttest Design. The research sample consisted of one fifth-grade class at SDN 2 Jagapura Kidul. Data were collected using a learning motivation questionnaire administered before (pretest) and after (posttest) the implementation of Augmented Reality learning media. Data were analyzed using descriptive statistics, normality test, homogeneity test, Paired Sample t-test, and N-Gain analysis. The findings revealed that the average learning motivation score increased from 48.19 in the pretest to 61.19 in the posttest. The result of the Paired Sample t-test showed a significance value of 0.000 < 0.05, indicating that the research hypothesis was accepted. The N-Gain analysis also demonstrated an improvement in students' learning motivation after the implementation of Augmented Reality. These findings indicate that Augmented Reality creates a more engaging, interactive, and enjoyable learning environment, encouraging students to become more active, focused, and motivated in learning. In conclusion, Augmented Reality has a significant positive effect on the learning motivation of fifth-grade students at SDN 2 Jagapura Kidul. Therefore, Augmented Reality can be recommended as an innovative learning medium to improve students' learning motivation in elementary schools.

این پژوهش با انگیزه‌ی پایین دانش‌آموزان در یادگیری که ناشی از استفاده از رسانه‌های آموزشی سنتی و در نتیجه مشارکت و علاقه محدود دانش‌آموزان در فرایند یادگیری بود، انجام شد. یکی از راهکارهای جایگزین برای ارتقای انگیزش یادگیری دانش‌آموزان، به‌کارگیری واقعیت افزوده (AR) به عنوان رسانه آموزشی تعاملی است. بنابراین، هدف این پژوهش تعیین تأثیر رسانه واقعیت افزوده بر انگیزش یادگیری دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SDN 2 Jagapura Kidul بود. این پژوهش با رویکرد کمی و روش آزمایشی از نوع پیش‌آزمایشی با طرح یک گروهی پیش‌آزمون–پس‌آزمون انجام شد. نمونه پژوهش شامل یک کلاس پایه پنجم در دبستان SDN 2 Jagapura Kidul بود. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه انگیزش یادگیری که پیش از اجرای رسانه آموزشی واقعیت افزوده (پیش‌آزمون) و پس از آن (پس‌آزمون) اجرا شد، گردآوری گردید. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون نرمالیتی، آزمون همگنی، آزمون t زوجی و تحلیل N-Gain مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها نشان داد که میانگین نمره انگیزش یادگیری از ۴۸٫۱۹ در پیش‌آزمون به ۶۱٫۱۹ در پس‌آزمون افزایش یافت. نتیجه آزمون t زوجی مقدار معناداری ۰٫۰۰۰ < ۰٫۰۵ را نشان داد که بیانگر پذیرش فرضیه پژوهش است. تحلیل N-Gain نیز بهبود انگیزش یادگیری دانش‌آموزان پس از اجرای واقعیت افزوده را نشان داد. این یافته‌ها بیانگر آن است که واقعیت افزوده محیط یادگیری جذاب‌تر، تعاملی‌تر و لذت‌بخش‌تری ایجاد می‌کند و دانش‌آموزان را به فعالیت، تمرکز و انگیزش بیشتر در یادگیری ترغیب می‌کند. در نتیجه، واقعیت افزوده تأثیر مثبت و معناداری بر انگیزش یادگیری دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SDN 2 Jagapura Kidul دارد. بنابراین، واقعیت افزوده می‌تواند به عنوان رسانه آموزشی نوآورانه برای ارتقای انگیزش یادگیری دانش‌آموزان دبستانی توصیه شود.

This study aims to analyze the effect of integrating traditional games adapted with regional folk songs on improving the social skills of elementary school students. It employed a quasi-experimental method with a nonequivalent control group design involving 56 sixth-grade students from SDN 01 Pandean, Madiun City, divided into an experimental group (n = 28) and a control group (n = 28). The intervention was carried out over six weeks in a total of 12 sessions, with two meetings per week, through the application of traditional games such as Cublak-Cublak Suweng and Jamuran combined with local folk songs. Data were collected using a Likert-scale social skills questionnaire and a structured observation sheet, with observation reliability tested through inter-rater reliability using Cohen's Kappa of 0.84. The equivalence of the groups' initial conditions was confirmed through pretest score comparisons and a baseline homogeneity test. Data analysis included the Kolmogorov-Smirnov normality test, Levene's homogeneity test, and the independent samples t-test. The results showed a significant difference between the two groups (p < 0.05), with the experimental group's gain score of 20.22 being higher than the control group's 8.43. These findings indicate that integrating traditional games based on regional folk songs is effective in improving the social skills of elementary school students, particularly in the aspects of communication, empathy, and collaboration

هدف این پژوهش تحلیل تأثیر ادغام بازی‌های سنتی سازگار شده با ترانه‌های محلی منطقه‌ای بر بهبود مهارت‌های اجتماعی دانش‌آموزان دبستان است. این پژوهش با روش شبه‌آزمایشی و طرح گروه کنترل نابرابر انجام شد و ۵۶ دانش‌آموز پایه ششم از دبستان SDN 01 Pandean شهر Madiun را دربر گرفت که به دو گروه آزمایش (n = ۲۸) و کنترل (n = ۲۸) تقسیم شدند. مداخله طی شش هفته در مجموع ۱۲ جلسه، با دو جلسه در هفته، از طریق اجرای بازی‌های سنتی مانند Cublak-Cublak Suweng و Jamuran همراه با ترانه‌های محلی صورت گرفت. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه مهارت‌های اجتماعی مبتنی بر مقیاس لیکرت و برگه مشاهده ساختاریافته جمع‌آوری شد و پایایی مشاهده با روش پایایی بین ارزیابان و ضریب کاپای Cohen برابر با ۰.۸۴ ارزیابی گردید. همسانی شرایط اولیه گروه‌ها از طریق مقایسه نمرات پیش‌آزمون و آزمون همگنی خط پایه تأیید شد. تحلیل داده‌ها شامل آزمون نرمالیتی Kolmogorov-Smirnov، آزمون همگنی Levene و آزمون t مستقل بود. نتایج نشان داد که بین دو گروه تفاوت معناداری وجود دارد (p < ۰.۰۵)، به‌طوری که نمره افزایش یافته گروه آزمایش ۲۰.۲۲ و گروه کنترل ۸.۴۳ بود. این یافته‌ها نشان می‌دهد که ادغام بازی‌های سنتی مبتنی بر ترانه‌های محلی منطقه‌ای در بهبود مهارت‌های اجتماعی دانش‌آموزان دبستان، به‌ویژه در ابعاد ارتباط، همدلی و همکاری مؤثر است.