School accreditation in Indonesia is often reduced to completing documents before the assessment visit, so the quality it produces tends to be administrative and short-lived. SDIT Ar Refah Tanjungpinang faced the same problem before it raised its accreditation rating from C to A. This study aims to analyse the principal's strategies for building a quality culture from a Total Quality Management perspective, to explain how the values of amanah (trustworthiness) and ihsan (excellence) are internalised into that culture, and to reveal the impact of this culture on the accreditation transformation. The study employed a qualitative approach with a single case study design. Data were collected through in-depth interviews, participant observation, and document analysis involving the principal, teachers, administrative staff, foundation board members, the school committee, and the accreditation team. The data were analysed using the interactive model of data condensation, data display, and conclusion drawing, and their trustworthiness was tested through source and technique triangulation. The findings show that the principal built a quality culture through shared quality awareness, documented work cycles, improvement-oriented evaluation, team collaboration, and role modelling. Amanah and ihsan served as intrinsic motivation that shifted work orientation from compliance to worship. The study concludes that integrating TQM principles with amanah and ihsan produces a substantive accreditation transformation, because quality is embraced as a moral and spiritual responsibility of the entire school community.
Teacher development is essential for improving instructional quality and supporting sustainable school improvement. This study examined teacher development needs across educational stages in selected schools in the United Arab Emirates (UAE) by focusing on three key domains: classroom practices, family engagement, and school support. Using a quantitative descriptive-comparative research design, data were collected through a structured survey administered to teachers representing the Early Years Foundation Stage (EYFS), Primary, and Secondary levels. Descriptive statistics, One-Way Analysis of Variance (ANOVA), and rank-order analysis were employed to determine the levels of teacher development indicators, examine differences across educational stages, and identify priority areas for professional development. The findings revealed high levels of teacher development across all three domains, with classroom practices receiving the highest ratings, followed by family engagement and school support. No statistically significant differences were found in classroom practices, family engagement, or school support across educational stages, indicating that teachers shared similar professional experiences regardless of teaching level. However, item-level analysis identified important developmental priorities, including strengthening student motivation, enhancing family-school partnerships, improving student well-being monitoring, and expanding opportunities for teacher participation in school decision-making. Based on these findings, the Teacher Development Enhancement Framework (TDEF) was developed to provide stage-specific interventions for EYFS, Primary, and Secondary teachers. The framework offers school leaders and policymakers an evidence-based guide for designing targeted professional development initiatives that strengthen instructional practice, organizational support, and collaborative partnerships, ultimately contributing to sustainable teacher growth and improved educational quality in UAE schools.
This systematic literature review synthesizes empirical evidence on the relationship between instructional leadership and teacher self-efficacy and identifies the key mechanisms that mediate this relationship across diverse educational contexts. Following the PRISMA guidelines, a systematic search was conducted in the Scopus, ScienceDirect, and Google Scholar databases for empirical studies published between 2015 and 2025, using quantitative, qualitative, or mixed-methods designs and focusing on school-level instructional leadership and teacher self-efficacy. A total of 21 primary empirical studies met the inclusion criteria and were selected for qualitative synthesis. The review revealed a consistent positive relationship between instructional leadership and teacher self-efficacy. This relationship is supported by interconnected organizational, professional, and psychological mechanisms, including professional learning opportunities, teacher collaboration, supportive school environments, and trust in leadership. The findings indicate that effective instructional leadership is associated with stronger teacher confidence in their professional capabilities by fostering conducive conditions for learning and growth. Based on the synthesized evidence, this study proposes a Multi-Pathway Model that conceptualizes instructional leadership as a multi-level capacity-building process associated with stronger teacher self-efficacy. The review contributes to the educational leadership literature by providing an integrative explanation of the relationship between instructional leadership and teacher self-efficacy. It also offers practical implications for policymakers and school leaders to promote collaboration, continuous professional learning, and a positive school climate to enhance teacher capacity and sustain school improvement. Keywords: educational leadership, instructional leadership, teacher self-efficacy, professional learning, systematic literature review.
این مرور نظاممند ادبیات پژوهشی، شواهد تجربی مربوط به رابطه رهبری آموزشی و خودکارآمدی معلمان را تلفیق کرده و سازوکارهای کلیدی میانجی این رابطه را در زمینههای آموزشی متنوع شناسایی میکند. با پیروی از دستورالعملهای PRISMA، جستجوی نظاممند در پایگاههای Scopus، ScienceDirect و Google Scholar برای مطالعات تجربی منتشرشده بین سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ انجام شد که از طرحهای کمی، کیفی یا آمیخته استفاده کرده و بر رهبری آموزشی در سطح مدرسه و خودکارآمدی معلمان تمرکز داشتند. در مجموع، ۲۱ مطالعه تجربی اولیه که معیارهای ورود را داشتند، برای سنتز کیفی انتخاب شدند. مرور انجامشده، رابطه مثبت و ثابتی میان رهبری آموزشی و خودکارآمدی معلمان نشان داد. این رابطه توسط سازوکارهای سازمانی، حرفهای و روانشناختی بههمپیوسته، از جمله فرصتهای یادگیری حرفهای، همکاری معلمان، محیطهای حمایتی مدرسه و اعتماد به رهبری پشتیبانی میشود. یافتهها نشان میدهد که رهبری آموزشی مؤثر با تقویت شرایط مناسب برای یادگیری و رشد، با اعتماد بیشتر معلمان به توانمندیهای حرفهای خود همراه است. بر اساس شواهد تلفیقشده، این مطالعه مدل چندمسیرهای را پیشنهاد میکند که رهبری آموزشی را بهعنوان یک فرایند ظرفیتسازی چندسطحی مرتبط با خودکارآمدی قویتر معلمان مفهومسازی میکند. این مرور با ارائه تبیینی تلفیقی از رابطه رهبری آموزشی و خودکارآمدی معلمان، به ادبیات رهبری آموزشی کمک میکند. همچنین پیامدهای عملی برای سیاستگذاران و رهبران مدارس جهت ارتقای همکاری، یادگیری حرفهای مستمر و اقلیم مثبت مدرسه بهمنظور افزایش ظرفیت معلمان و تداوم بهبود مدرسه ارائه میدهد.
This study examines how educational supervision and educational evaluation can be integrated to improve the quality of Islamic educational institutions at the madrasah tsanawiyah (MTs) level in Samarinda. The problem addressed is that supervision and evaluation are often discussed and managed as separate routines, so supervision findings rarely serve as evidence for institutional quality decisions. The study aims to explain the relationship between the two, to formulate an integration model, and to identify supporting and inhibiting factors. It employed a qualitative library research design. Data were drawn from scientific articles published between 2021 and 2026, a government regulation on national education standards, and a local study conducted at an MTs in Samarinda, and were analyzed through data reduction, data display, and conclusion drawing with source triangulation. The results show that supervision supplies process evidence, while evaluation turns that evidence into quality decisions. Integration is best designed as a five-stage cycle: quality mapping, supervision planning, supervision implementation, evaluation of results and impacts, and follow-up coaching. An illustrative application shows that a small MTs can run this cycle through a quality team, a shared instrument, and a collaborative coaching approach. Leadership, quality culture, time management, and documentation of follow-up determine its success. The model is conceptual and requires empirical testing in further field research.
این مطالعه به بررسی چگونگی ادغام نظارت آموزشی و ارزیابی آموزشی به منظور ارتقای کیفیت مؤسسات آموزش اسلامی در سطح مدرسه متوسطه اول (مدرسه تسناویّه، MTs) در شهر ساماریندا میپردازد. مسئله مورد بررسی این است که نظارت و ارزیابی غالباً به عنوان فعالیتهایی جداگانه مورد بحث و مدیریت قرار میگیرند، بهگونهای که یافتههای نظارت به ندرت به عنوان شواهدی برای تصمیمگیریهای مرتبط با کیفیت مؤسسه مورد استفاده قرار میگیرند. هدف پژوهش، تبیین رابطه میان این دو، تدوین یک مدل ادغام و شناسایی عوامل تسهیلکننده و بازدارنده است. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش مطالعه کتابخانهای انجام شده است. دادهها از مقالات علمی منتشرشده بین سالهای 2021 تا 2026، یک مقرره دولتی درباره استانداردهای ملی آموزش و یک مطالعه محلی انجامشده در یک مدرسه MTs در ساماریندا گردآوری و از طریق کاهش دادهها، نمایش دادهها و نتیجهگیری با استفاده از مثلثسازی منابع تحلیل شدهاند. نتایج نشان میدهد که نظارت شواهد فرایندی را فراهم میکند، در حالی که ارزیابی این شواهد را به تصمیمات مرتبط با کیفیت تبدیل میکند. ادغام به بهترین نحو به صورت یک چرخه پنجمرحلهای طراحی میشود: نقشهبرداری کیفیت، برنامهریزی نظارت، اجرای نظارت، ارزیابی نتایج و پیامدها و پیگیری و هدایت بعدی. یک کاربرد نمونه نشان میدهد که یک مدرسه MTs کوچک میتواند این چرخه را از طریق یک تیم کیفیت، ابزار مشترک و رویکرد هدایت مشارکتی اجرا کند. رهبری، فرهنگ کیفیت، مدیریت زمان و مستندسازی پیگیریها موفقیت این مدل را تعیین میکنند. این مدل مفهومی است و نیازمند آزمون تجربی در پژوهشهای میدانی بعدی میباشد.
This study examined how educational leaders navigated systemic barriers and harnessed data to advance transformative, equitable, and sustainable educational leadership. A qualitative descriptive design under an interpretivist paradigm was employed at Branchville High School in the Orangeburg County School District, South Carolina, USA. Eight school administrators were purposively selected based on their direct involvement in data-informed decision-making, instructional leadership, policy implementation, and equity-related initiatives. Data were generated through approximately 60-minute semi-structured interviews, audio-recorded with consent and transcribed verbatim. Analysis integrated Colaizzi’s phenomenological procedures for identifying significant statements and formulated meanings with Braun and Clarke’s thematic analysis for coding, clustering, reviewing, and defining themes. Credibility was strengthened through member checking, peer debriefing, reflexivity, and an audit trail. Three interconnected themes emerged: leading transformative change through student-centered decision-making, collaboration, and continuous improvement; ethical and responsive leadership through data-informed service, equity, collaboration, and student-centered decision-making; and integrating relational ethics, responsibility, and data-informed leadership for equitable and responsive educational practice. The findings showed that leaders treated data as meaningful only when interpreted within students’ lived realities, stakeholder relationships, and ethical responsibilities. The study culminated in the C.A.R.E.S. Leadership Framework, which integrates collaborative partnerships, accountability and attentiveness, reflective and responsible data use, inclusive learning communities, and sustainable innovation. The study concludes that ethical, relational, and evidence-informed leadership can strengthen equitable school improvement and advance Sustainable Development Goal 4.
این مطالعه به بررسی چگونگی عبور رهبران آموزشی از موانع نظاممند و بهرهگیری از دادهها برای پیشبرد رهبری آموزشی تحولآفرین، عادلانه و پایدار پرداخته است. طرح پژوهش توصیفی کیفی در چارچوب پارادایم تفسیرگرایانه در دبیرستان Branchville واقع در منطقه آموزشی شهرستان Orangeburg، ایالت کارولینای جنوبی، ایالات متحده آمریکا اجرا شد. هشت نفر از مدیران مدرسه به صورت هدفمند و بر اساس مشارکت مستقیم در تصمیمگیری مبتنی بر داده، رهبری آموزشی، اجرای سیاستها و ابتکارات مرتبط با عدالت انتخاب شدند. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته حدوداً ۶۰ دقیقهای، با رضایت شرکتکنندگان ضبط صوتی و به صورت کلمهبهکلمه پیادهسازی گردید. تحلیل دادهها با ادغام روشهای پدیدارشناسانه Colaizzi برای شناسایی گزارههای معنادار و استخراج معانی، و تحلیل تماتیک Braun و Clarke برای کدگذاری، خوشهبندی، بازبینی و تعریف تمها انجام شد. اعتبار پژوهش از طریق بازبینی اعضا، بحث گروهی با همتایان، تأملپذیری و ثبت مسیر حسابرسی تقویت گردید. سه تم مرتبط استخراج شد: رهبری تحولآفرین از طریق تصمیمگیری دانشآموزمحور، همکاری و بهبود مستمر؛ رهبری اخلاقی و پاسخگو از طریق خدمت مبتنی بر داده، عدالت، همکاری و تصمیمگیری دانشآموزمحور؛ و ادغام اخلاق رابطهای، مسئولیتپذیری و رهبری مبتنی بر داده برای عمل آموزشی عادلانه و پاسخگو. یافتهها نشان داد رهبران زمانی دادهها را معنادار تلقی میکنند که در بستر واقعیتهای زیسته دانشآموزان، روابط ذینفعان و مسئولیتهای اخلاقی تفسیر شوند. این مطالعه به چارچوب رهبری C.A.R.E.S. انجامید که مشارکتهای تعاملی، پاسخگویی و توجه، استفاده بازتابی و مسئولانه از داده، جوامع یادگیری فراگیر و نوآوری پایدار را دربرمیگیرد. نتیجهگیری پژوهش آن است که رهبری اخلاقی، رابطهای و مبتنی بر شواهد میتواند بهبود عادلانه مدارس و پیشبرد هدف توسعه پایدار ۴ را تقویت کند.
This study aims to describe and analyze the management of parental participation in improving school quality in schools with limited student enrollment in Pugung District, Tanggamus Regency. The research focuses on the planning, organizing, actuating, and controlling (POAC) aspects of parental participation, supporting and inhibiting factors, and the school’s efforts to enhance sustainable parental involvement. A qualitative approach with a descriptive design was employed. Research participants included principals, teachers, school committee members, and parents. Data were collected through interviews, observations, and documentation, and analyzed using data reduction, data display, and conclusion drawing techniques. The findings indicate that parental participation management has not been systematically implemented. In the planning stage, parental involvement remains limited to specific activities. The study highlights the necessity of structured and sustainable participation management to support quality improvement in schools with limited student enrollment. Keywords: Parental Participation Management, School Quality, Limited Student Enrollment, Educational Management, Primary School
هدف این پژوهش توصیف و تحلیل مدیریت مشارکت والدین در بهبود کیفیت مدرسه در مدارسی با ثبتنام محدود دانشآموزان در بخش Pugung، شهرستان Tanggamus است. تمرکز پژوهش بر جنبههای برنامهریزی، سازماندهی، هدایت و کنترل (POAC) مشارکت والدین، عوامل تسهیلکننده و بازدارنده، و تلاشهای مدرسه برای ارتقای مشارکت پایدار والدین است. رویکرد کیفی با طرح توصیفی به کار گرفته شد. مشارکتکنندگان پژوهش شامل مدیران، معلمان، اعضای انجمن اولیا و مربیان و والدین بودند. دادهها از طریق مصاحبه، مشاهده و اسناد جمعآوری و با استفاده از تکنیکهای کاهش داده، نمایش داده و نتیجهگیری تحلیل شدند. یافتهها نشان میدهد که مدیریت مشارکت والدین بهصورت نظاممند اجرا نشده است. در مرحله برنامهریزی، مشارکت والدین همچنان به فعالیتهای خاصی محدود میشود. این مطالعه بر ضرورت مدیریت ساختارمند و پایدار مشارکت برای حمایت از بهبود کیفیت در مدارسی با ثبتنام محدود دانشآموزان تأکید دارد.
Over the past decades, school leadership has become a central element in educational reform, school improvement, and organizational effectiveness across education systems worldwide. Nevertheless, European education systems continue to reflect diverse governance arrangements shaped by national trajectories and institutional legacies. Although school leadership is widely recognized as a key determinant of educational effectiveness, comparatively limited research has examined how mentoring for school leaders is configured within distinct governance contexts. Addressing this gap, this study undertakes an analysis of six leadership trajectories from four European countries selected for their contrasting governance orientations: Portugal and Spain as cases reflecting traditions that tend to be more centralized, and Belgium and the Netherlands as cases characterized by a tendency toward greater decentralization and stronger school-level autonomy. Drawing on a critical examination of legislative and regulatory frameworks, complemented by in-depth interviews with school leaders, the research analyses how institutional configurations shape both access to leadership positions and the design, enactment, and perceived value of mentoring practices. Across the six leadership trajectories analyzed, participants consistently highlighted the importance of structured mentoring as a mechanism for reducing professional isolation, supporting leadership learning, and facilitating sustainable transitions into leadership roles. By integrating governance analysis with leadership development processes, the study advances a governance-sensitive conceptualization of mentoring as a structurally embedded mechanism for professional learning, contributing theoretically and empirically to contemporary debates on educational leadership in Europe.
در دهههای گذشته، رهبری مدرسه به عنوان عنصری مرکزی در اصلاحات آموزشی، بهبود مدرسه و اثربخشی سازمانی در سراسر نظامهای آموزشی جهان مطرح شده است. با این حال، نظامهای آموزشی اروپایی همچنان بازتابدهنده ترتیبات حکمرانی متنوعی هستند که توسط مسیرهای ملی و میراثهای نهادی شکل گرفتهاند. اگرچه رهبری مدرسه به طور گستردهای به عنوان یکی از عوامل کلیدی اثربخشی آموزشی شناخته میشود، پژوهشهای نسبتاً محدودی به بررسی نحوه پیکربندی راهنمایی برای رهبران مدارس در زمینههای حکمرانی متفاوت پرداختهاند. این مطالعه با هدف پر کردن این خلأ، به تحلیل شش مسیر رهبری از چهار کشور اروپایی منتخب با گرایشهای حکمرانی متضاد میپردازد: پرتغال و اسپانیا به عنوان نمونههایی با سنتهای متمایل به تمرکزگرایی بیشتر، و بلژیک و هلند به عنوان نمونههایی با گرایش به تمرکززدایی بیشتر و خودمختاری قویتر در سطح مدرسه. با تکیه بر بررسی انتقادی چارچوبهای قانونی و مقرراتی، و تکمیل آن با مصاحبههای عمیق با رهبران مدارس، این پژوهش تحلیل میکند که چگونه پیکربندیهای نهادی هم دسترسی به موقعیتهای رهبری و هم طراحی، اجرا و ارزش ادراکشده راهنمایی را شکل میدهند. در میان شش مسیر رهبری مورد تحلیل، شرکتکنندگان به طور مکرر بر اهمیت راهنمایی ساختاریافته به عنوان سازوکاری برای کاهش انزوای حرفهای، حمایت از یادگیری رهبری و تسهیل گذار پایدار به نقشهای رهبری تأکید کردند. این مطالعه با ادغام تحلیل حکمرانی و فرایندهای توسعه رهبری، مفهومپردازی حساس به حکمرانی از راهنمایی را به عنوان سازوکاری ساختاریافته برای یادگیری حرفهای ارائه میدهد و به طور نظری و تجربی به مباحث معاصر رهبری آموزشی در اروپا کمک میکند.
This study aimed to investigate the impact of learning-centered leadership on teachers’ involvement in school improvement through a parallel multiple mediation model, incorporating the factors of teacher collaboration and keeping up-to-date. Employing a cross-sectional research design, data were collected from 453 teachers in Türkiye. The analysis utilised structural equation modelling alongside bootstrapping techniques. It was concluded that teacher collaboration and keeping up-to-date partially mediated the relationship between learning-centered leadership and teachers’ involvement in school improvement. Specifically, greater adoption of learning-centered leadership directly enhanced teachers’ involvement in school improvement, fostering increased collaboration among teachers and promoting up-to-date practices. The results substantiate the pivotal role of learning-centered leadership in promoting teachers’ involvement in school improvement activities while underscoring the critical importance of collaborative practices and continuous professional development within this dynamic.
این مطالعه با هدف بررسی تأثیر رهبری مبتنی بر یادگیری بر مشارکت معلمان در بهبود مدرسه از طریق یک مدل میانجیگری چندگانه موازی، با در نظر گرفتن عوامل همکاری معلمان و بهروز بودن، انجام شد. با استفاده از طرح پژوهش مقطعی، دادهها از ۴۵۳ معلم در ترکیه جمعآوری گردید. تحلیل دادهها با بهرهگیری از مدلسازی معادلات ساختاری و تکنیکهای بوتاسترپ انجام شد. نتایج نشان داد که همکاری معلمان و بهروز بودن به طور جزئی رابطه بین رهبری مبتنی بر یادگیری و مشارکت معلمان در بهبود مدرسه را میانجیگری میکنند. به طور مشخص، اتخاذ بیشتر رهبری مبتنی بر یادگیری به طور مستقیم مشارکت معلمان در بهبود مدرسه را افزایش داده و موجب ارتقای همکاری میان معلمان و ترویج رویههای بهروز میشود. نتایج بر نقش محوری رهبری مبتنی بر یادگیری در ارتقای مشارکت معلمان در فعالیتهای بهبود مدرسه تأکید میکند و اهمیت حیاتی رویههای مشارکتی و توسعه حرفهای مستمر را در این زمینه پویا برجسته میسازد.
This study analyses successful educational leadership and school improvement in an early years and primary school. It is a case study based on the International Successful School Principalship Project (ISSPP) methodology, it presents a case study of a rural school in Spain. The main objective is to identify leadership strategies and behaviours associated with school success. The findings indicate that successful leadership practices in this school are characterised by a collaborative approach, effective communication between all educational stakeholders, and a clear and shared pedagogical vision, distributed leadership which encourages the participation of the educational community, and the creation of an atmosphere of trust and cooperation. This study highlights the importance of collaborative leadership as a driver of educational improvement. It also emphasises that successful leadership in rural schools is crucial to promoting equitable and democratic education, reducing inequalities, and strengthening social cohesion to ensure meaningful learning opportunities for all students, regardless of their geographical or socio-economic background.
این مطالعه به تحلیل رهبری موفق آموزشی و بهبود مدرسه در یک مدرسه ابتدایی و پیشدبستانی میپردازد. این پژوهش یک مطالعه موردی مبتنی بر روششناسی پروژه بینالمللی رهبری موفق مدیران مدارس (ISSPP) است و مطالعه موردی یک مدرسه روستایی در اسپانیا را ارائه میدهد. هدف اصلی شناسایی راهبردها و رفتارهای رهبری مرتبط با موفقیت مدرسه است. یافتهها نشان میدهد که شیوههای رهبری موفق در این مدرسه با رویکردی مشارکتی، ارتباط مؤثر میان تمامی ذینفعان آموزشی و چشمانداز آموزشی روشن و مشترک، رهبری توزیعی که مشارکت جامعه آموزشی را تشویق میکند و ایجاد فضایی مبتنی بر اعتماد و همکاری مشخص میشود. این مطالعه بر اهمیت رهبری مشارکتی به عنوان محرک بهبود آموزشی تأکید دارد. همچنین تأکید میکند که رهبری موفق در مدارس روستایی برای ارتقای آموزش عادلانه و دموکراتیک، کاهش نابرابریها و تقویت انسجام اجتماعی به منظور تضمین فرصتهای یادگیری معنادار برای همه دانشآموزان، صرفنظر از پیشینه جغرافیایی یا اجتماعیـاقتصادی آنان، حیاتی است.
The purpose of this study was to understand the relationship between teachers’ perceptions of school leaders’ domains of practice and their decision to transfer to another school within one school district or leave the school district. A second purpose was to investigate whether this relationship varied according to school academic achievement. To complete this study, researchers used data collected from a school district’s teacher exit survey administered to teachers who either transferred to another school within the school district or left the school district. Researchers examined teachers’ perceptions of importance and satisfaction with school leaders’ domains of practice from data collected between the 2018 and 2024 school years. Multilevel logistical regression demonstrated that teachers were more likely to transfer within the school district, rather than leave the school district, based on their perceptions of importance of the leadership domain of improving the instructional program. Perceptions of satisfaction with domains of leadership practice did not contribute significantly to teachers’ decision to transfer or leave a school. Moreover, school academic performance did not significantly contribute to teachers’ decision to transfer or leave. Findings from this research study may support school district leaders in reducing teacher transfers by increasing school leaders’ ability to provide instructional support to teachers, monitor student learning and advance school improvement.
هدف این پژوهش، درک رابطه بین ادراک معلمان از حوزههای عملکرد رهبران مدرسه و تصمیم آنها برای انتقال به مدرسهای دیگر درون یک منطقه آموزشی یا ترک منطقه آموزشی بود. هدف دوم، بررسی این بود که آیا این رابطه بر اساس موفقیت تحصیلی مدرسه متفاوت است یا خیر. برای انجام این پژوهش، پژوهشگران از دادههای گردآوریشده از پرسشنامه خروج معلمان منطقه آموزشی که به معلمانی که یا به مدرسهای دیگر درون منطقه آموزشی منتقل شده یا منطقه آموزشی را ترک کردهاند، داده شد، استفاده کردند. پژوهشگران ادراک معلمان از اهمیت و رضایت نسبت به حوزههای عملکرد رهبری مدرسه را با استفاده از دادههای جمعآوریشده بین سالهای تحصیلی ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴ بررسی کردند. رگرسیون لجستیک چندسطحی نشان داد که معلمان بر اساس ادراک خود از اهمیت حوزه رهبری مربوط به بهبود برنامه آموزشی، بیشتر احتمال دارد که درون منطقه آموزشی منتقل شوند تا اینکه منطقه آموزشی را ترک کنند. ادراک از رضایت نسبت به حوزههای عملکرد رهبری تأثیر معناداری بر تصمیم معلمان برای انتقال یا ترک مدرسه نداشت. همچنین، عملکرد تحصیلی مدرسه تأثیر معناداری بر تصمیم معلمان برای انتقال یا ترک نداشت. یافتههای این پژوهش میتواند به رهبران مناطق آموزشی در کاهش انتقال معلمان از طریق افزایش توانمندی رهبران مدرسه در ارائه حمایت آموزشی به معلمان، پایش یادگیری دانشآموزان و ارتقای بهبود مدرسه کمک کند.
