science teachers

Creativity is a core competency within Kenya’s Competency-Based Education framework, and Integrated Science offers opportunities for learners to investigate, collaborate, experiment, and apply scientific knowledge. However, limited context-specific evidence exists on how teachers combine instructional strategies to foster creativity in Junior School Integrated Science. This study assessed variations in teachers’ combined use of inquiry-based, collaborative, experiential and hands-on, and technology-enhanced strategies in public Junior Schools in Ainabkoi Sub-County, Uasin Gishu County, Kenya. Guided by Piaget’s Cognitive Constructivist Theory, it adopted a pragmatic worldview and convergent parallel mixed-methods design. Questionnaires were completed by 81 Integrated Science teachers, and semi-structured interviews were conducted with 15 Lead Integrated Science Teachers. Quantitative data were analysed using descriptive statistics and hierarchical cluster analysis (HCA), while qualitative data underwent thematic analysis. Collaborative learning recorded the highest use (M = 4.06, SD = 0.65), followed by inquiry-based learning (M = 3.94, SD = 0.66), experiential/hands-on learning (M = 3.54, SD = 0.53), and technology-enhanced instruction (M = 2.92, SD = 0.37). HCA yielded three exploratory profiles distinguished by relative emphasis on technology, inquiry and experiential learning, and collaboration. Interviews indicated that teachers adapted strategy combinations to lesson demands, resources, time, class size, and preparation requirements. The findings show variation in teachers’ reported practices, supporting differentiated professional development and improved access to practical and digital resources. Learner creativity was not directly measured.

This study examined the implementation and perceived effectiveness of Inquiry-Based Learning (IBL) strategies in science among teachers and students in five public junior high schools in Panabo City, Davao del Norte. Anchored in Constructivist Learning Theory, Social Constructivism, Progressive Inquiry, and Cognitive Load Theory, it employed a quantitative descriptive-correlational design. Respondents comprised 31 Science teachers selected through total enumeration and 100 Grade 10 students selected through purposive sampling. Data were collected using validated researcher-developed questionnaires and analyzed using descriptive statistics, Pearson correlation, and independent samples t-tests. Teachers rated IBL implementation as Highly Implemented (M = 4.66) and its effectiveness as Highly Effective (M = 4.71), whereas students rated implementation as Implemented (M = 4.17) and effectiveness as Effective (M = 4.09). Significant positive relationships emerged between implementation and perceived effectiveness, with stronger associations in students’ assessments. Significant differences between teacher and student ratings indicated disparities in their classroom perceptions. The findings concerned student engagement, conceptual understanding, scientific inquiry skills, collaborative learning, and problem-solving abilities. The study proposed the INQUIRE+ Professional Development Program to strengthen Science teachers’ inquiry-based instruction through coaching, collaborative lesson study, reflective practice, and systematic monitoring and evaluation. It aligns with Sustainable Development Goal 4 (Quality Education) by supporting improved Science instruction and continuing teacher development. Its contribution to educational and institutional sustainability lies in promoting sustained professional learning, school-based collaboration, and evidence-informed instructional improvement across participating schools and varied local classroom learning contexts. Further evaluation of the proposed program is needed to establish its effectiveness after implementation.

The integration of Islamic Religious Education (PAI) and Science represents a crucial approach to developing students' scientific competence while simultaneously strengthening Islamic values ​​and character. This study aims to identify the general and specific characteristics of integrated PAI and Science instruction, serving as an empirical foundation for developing an integrated learning model at MI Muhammadiyah Sains Qur'an (MIM SAINSQU) Balong. A qualitative descriptive approach was employed, with data collected through interviews with the principal, curriculum coordinator, PAI teachers, and classroom or Science teachers; classroom observations; and an analysis of relevant school and instructional documents. The findings indicate that this integration is realized through Quran-oriented contextualization, scientific inquiry, environment-based learning, active student participation, teacher facilitation, and the development of cognitive and affective competencies. However, implementation varies depending on the learning topic, teacher readiness, and the availability of integrated learning resources and assessment frameworks. The study concludes that MIM SAINSQU Balong possesses a strong institutional and pedagogical foundation for integrated PAI and Science instruction but requires a systematic model that coherently links scientific concepts, Quranic values, learning activities, resources, the roles of teachers and students, and assessment.

The competence of teachers plays a significant role in determining the quality of education. The SEAMEO INNOTECH Regional Education Program (SIREP) sets the teaching competence standards in Southeast Asia. Likewise, in the Philippines, the Philippine Professional Standards for Teachers (PPST) are commonly used throughout the country to evaluate the competency levels of teachers. In this context, this study examined the performance of science teachers concerning these two sets of standards. The Descriptive Research Design was employed. The researcher utilized total enumeration as a sampling method, which comprised 30 junior high school science teachers for the academic year 2022-2023. The research instruments used were adopted from the SIREP standards and a survey questionnaire. Findings revealed that the respondents demonstrated outstanding performance in the PPST-RPMS and were rated "very much competent" in the SIREP standards. However, statistical analysis revealed no significant relationship between the Key Result Areas (KRAs) of the RPMS and the SIREP standards. These two sets of standards operate independently, and improvements in one may not necessarily lead to improvements in the other. The researcher proposed a program that will sustain the competence levels of science teachers. This program aims to address both sets of standards individually, promote continuous learning, and ensure that the teachers will continue to meet the benchmark set for education.

شایستگی معلمان نقش مهمی در تعیین کیفیت آموزش ایفا می‌کند. برنامه آموزش منطقه‌ای SEAMEO INNOTECH (SIREP) استانداردهای شایستگی تدریس را در جنوب شرق آسیا تعیین می‌کند. به همین ترتیب، در فیلیپین، استانداردهای حرفه‌ای معلمان فیلیپین (PPST) به طور گسترده‌ای در سراسر کشور برای ارزیابی سطوح شایستگی معلمان مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این زمینه، این پژوهش عملکرد معلمان علوم را با توجه به این دو مجموعه استاندارد مورد بررسی قرار داد. طرح پژوهش توصیفی به کار گرفته شد. پژوهشگر از روش سرشماری کامل به عنوان روش نمونه‌گیری استفاده کرد که شامل ۳۰ معلم علوم دوره متوسطه اول در سال تحصیلی ۲۰۲۲-۲۰۲۳ بود. ابزارهای پژوهش برگرفته از استانداردهای SIREP و یک پرسشنامه پیمایشی بودند. یافته‌ها نشان داد که پاسخ‌دهندگان در PPST-RPMS عملکرد برجسته‌ای از خود نشان دادند و در استانداردهای SIREP نیز به عنوان «بسیار شایسته» ارزیابی شدند. با این حال، تحلیل آماری نشان داد که بین حوزه‌های کلیدی نتایج (KRAs) در RPMS و استانداردهای SIREP رابطه معناداری وجود ندارد. این دو مجموعه استاندارد به طور مستقل عمل می‌کنند و بهبود در یکی لزوماً منجر به بهبود در دیگری نمی‌شود. پژوهشگر برنامه‌ای را پیشنهاد کرد که سطح شایستگی معلمان علوم را حفظ کند. هدف این برنامه، پرداختن به هر دو مجموعه استاندارد به طور جداگانه، ترویج یادگیری مستمر و اطمینان از تداوم تحقق معیارهای تعیین‌شده برای آموزش است.

Science learning at the junior secondary school (SMP) level plays a strategic role in developing students’ scientific literacy and critical thinking skills; however, its implementation continues to face various structural and pedagogical challenges. This study aims to analyze the problems of science learning at the SMP level in Parigi Moutong Regency from the perspective of science teachers as curriculum implementers in the field. A descriptive qualitative approach was employed, involving ten science teachers from ten public junior secondary schools distributed across several sub-districts with varying accreditation levels of A, B, and C. Data were collected using an instrument combining a four-point Likert scale and open-ended questions covering four aspects: scientific literacy, learning conditions, technology utilization, and virtual laboratory experience. The data were analyzed thematically through the stages of data reduction, data display, and conclusion drawing. The findings indicate that the main problems include low levels of students’ scientific literacy and critical thinking skills, learning that tends to emphasize procedural mastery of concepts and remains teacher-centered, limited laboratory facilities and practical equipment, and suboptimal utilization of digital technology, although most teachers are familiar with virtual laboratories such as PhET. Science teachers expressed the need for capacity building through training, integration of STEM-based Problem-Based Learning and Project-Based Learning models, and more systematic utilization of virtual laboratories. These findings provide a basis for strengthening teacher competencies and developing contextual learning innovations that are responsive to regional conditions.

آموزش علوم در مقطع متوسطه اول نقش راهبردی در توسعه سواد علمی و مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان ایفا می‌کند؛ با این حال، اجرای آن همچنان با چالش‌های ساختاری و آموزشی متعددی مواجه است. هدف این پژوهش تحلیل مسائل آموزش علوم در مقطع متوسطه اول شهرستان پاریگی موتونگ از منظر دبیران علوم به عنوان مجریان برنامه درسی در میدان عمل است. این مطالعه با رویکرد کیفی توصیفی انجام شده و شامل ده دبیر علوم از ده مدرسه متوسطه اول دولتی در مناطق مختلف با سطوح اعتبارسنجی A، B و C می‌باشد. داده‌ها با استفاده از ابزاری ترکیبی شامل مقیاس لیکرت چهار گزینه‌ای و پرسش‌های باز در چهار محور سواد علمی، شرایط یادگیری، بهره‌گیری از فناوری و تجربه آزمایشگاه مجازی گردآوری شد. داده‌ها به صورت موضوعی و از طریق مراحل کاهش داده، نمایش داده و نتیجه‌گیری تحلیل شدند. یافته‌ها نشان می‌دهد که مسائل اصلی شامل پایین بودن سطح سواد علمی و مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان، آموزش مبتنی بر تسلط رویه‌ای بر مفاهیم و محوریت معلم، محدودیت امکانات آزمایشگاهی و تجهیزات عملی و استفاده ناکافی از فناوری دیجیتال است، هرچند اکثر دبیران با آزمایشگاه‌های مجازی مانند PhET آشنایی دارند. دبیران علوم نیاز به توانمندسازی از طریق آموزش، ادغام الگوهای یادگیری مبتنی بر مسئله و پروژه با رویکرد STEM و بهره‌گیری نظام‌مندتر از آزمایشگاه‌های مجازی را ابراز کردند. این یافته‌ها مبنایی برای تقویت شایستگی‌های معلمان و توسعه نوآوری‌های آموزشی زمینه‌مند و متناسب با شرایط منطقه‌ای فراهم می‌کند.

Basic science is concerned with developing an understanding of the natural world through observation, experimentation, investigation, and logical reasoning. The study compared the effectiveness of computer simulations and charts usage on secondary school students’ academic achievement in Basic Science in Aguata Education Zone of Anambra State. Two research questions and three hypotheses guided the study. A quasi-experimental design was adopted for the study. The population consisted of 3,310 (1,664 males and 1,646 females) Upper Basic Education Two (UB2) students who enrolled for the 2025/2026 academic session in the 39 public secondary schools in the Aguata Education Zone of Anambra State, with a sample of 186 UB2 Basic Science students selected using a multistage sampling procedure. The instrument for data collection was Basic Science Achievement Test (BSAT). The instrument was face validated by three experts and a reliability index of 0.87 was obtained using Kuder Richardson 20 method. Experimental procedure was carried out in stages and data were collected through pretest and posttest using BSAT. Data analysis was done using the mean and Analysis of Covariance at the 0.05 level of significance. Findings, among others, revealed that students taught Basic Science concepts using computer simulations achieved significantly higher scores than those taught using charts. Male students taught using computer simulations recorded slightly higher mean achievement scores than their female counterparts, but the difference was not significant. Based on the findings, the study recommended that Basic Science teachers should regularly use computer simulations during classroom instruction, as they significantly improve students’ achievement in Basic Science more than charts do.

علوم پایه به توسعه درک از جهان طبیعی از طریق مشاهده، آزمایش، تحقیق و استدلال منطقی می‌پردازد. این پژوهش اثربخشی استفاده از شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای و نمودارها را بر پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان دبیرستانی در درس علوم پایه در منطقه آموزشی Aguata از ایالت Anambra مقایسه کرد. دو سؤال پژوهش و سه فرضیه، این مطالعه را هدایت کردند. طرح پژوهش شبه‌آزمایشی اتخاذ شد. جامعه آماری شامل ۳۳۱۰ دانش‌آموز (۱۶۶۴ پسر و ۱۶۴۶ دختر) پایه دوم متوسطه اول (UB2) بود که برای سال تحصیلی ۲۰۲۵/۲۰۲۶ در ۳۹ مدرسه متوسطه دولتی منطقه آموزشی Aguata ایالت Anambra ثبت‌نام کرده بودند و نمونه‌ای متشکل از ۱۸۶ دانش‌آموز علوم پایه UB2 با استفاده از روش نمونه‌گیری چندمرحله‌ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‌ها، آزمون پیشرفت علوم پایه (BSAT) بود. این ابزار توسط سه نفر از خبرگان از نظر روایی صوری مورد تأیید قرار گرفت و شاخص پایایی ۰.۸۷ با استفاده از روش Kuder Richardson 20 به دست آمد. فرایند آزمایشی در مراحل مختلف اجرا شد و داده‌ها از طریق پیش‌آزمون و پس‌آزمون با استفاده از BSAT جمع‌آوری گردید. تحلیل داده‌ها با استفاده از میانگین و تحلیل کوواریانس در سطح معناداری ۰.۰۵ انجام شد. یافته‌ها، از جمله، نشان داد که دانش‌آموزانی که مفاهیم علوم پایه را با استفاده از شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای فراگرفته بودند، به طور معناداری نمرات بالاتری نسبت به دانش‌آموزانی که با استفاده از نمودارها آموزش دیده بودند، کسب کردند. دانش‌آموزان پسر که با شبیه‌سازی رایانه‌ای آموزش دیده بودند، میانگین نمرات پیشرفت کمی بالاتر از همتایان دختر خود داشتند، اما این تفاوت معنادار نبود. بر اساس یافته‌ها، پژوهش توصیه کرد که معلمان علوم پایه به طور منظم از شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای در آموزش کلاسی استفاده کنند، زیرا این روش به طور معناداری پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان در علوم پایه را بیش از نمودارها افزایش می‌دهد.

This study focused on the development and acceptability of a Physics Activity Manual for Grade 9 students in a laboratory school implementing an institution-based curriculum in Batangas Province. It aimed to identify priority Physics learning areas and associated competencies based on students’ assessment results, determine the level of acceptability of the developed manual, examine differences in acceptability ratings when respondents were grouped according to profile variables, and propose enrichments based on the findings. The study employed a descriptive-developmental research design. Assessment results of 75 Grade 9 students from School Year 2024–2025 were analyzed to identify the lowest-performing Physics learning areas and the competencies associated with them, which served as the basis for developing the manual. The developed material underwent preliminary review by qualified validators and was subsequently evaluated by 30 Science Teachers and 5 Science Experts using an adapted Learning Resource Management and Development System (LRMDS) Evaluation Tool for Printed Resources. Data were analyzed using descriptive and inferential statistics. The manual was rated Highly Acceptable by both groups across Content, Format, Presentation and Organization, and Accuracy and Up-to-Datedness. Overall mean ratings were 3.82 for Science Teachers and 3.70 for Science Experts. Differences were not significant for most profile variables; however, Science Teachers’ ratings differed significantly by educational attainment. The findings support the manual’s acceptability as a curriculum-aligned supplementary instructional resource, while classroom implementation and effectiveness remain subjects for future research.

این مطالعه بر تدوین و پذیرش‌پذیری راهنمای فعالیت‌های فیزیک برای دانش‌آموزان پایه نهم در یک مدرسه آزمایشگاهی که برنامه درسی مبتنی بر مؤسسه را در استان باتانگاس اجرا می‌کند، متمرکز بود. هدف پژوهش شناسایی حوزه‌های اولویت‌دار یادگیری فیزیک و شایستگی‌های مرتبط بر اساس نتایج ارزیابی دانش‌آموزان، تعیین سطح پذیرش‌پذیری راهنمای تدوین‌شده، بررسی تفاوت در امتیازات پذیرش‌پذیری هنگام گروه‌بندی پاسخ‌دهندگان بر اساس متغیرهای پروفایل و پیشنهاد غنی‌سازی‌ها بر اساس یافته‌ها بود. این پژوهش از طرح پژوهش توصیفی-توسعه‌ای استفاده کرد. نتایج ارزیابی ۷۵ دانش‌آموز پایه نهم در سال تحصیلی ۲۰۲۴–۲۰۲۵ برای شناسایی حوزه‌های یادگیری فیزیک با پایین‌ترین عملکرد و شایستگی‌های مرتبط با آن‌ها تحلیل شد که مبنای تدوین راهنما قرار گرفت. ماده تدوین‌شده توسط ارزیابان واجد شرایط مورد بازبینی اولیه قرار گرفت و سپس توسط ۳۰ معلم علوم و ۵ کارشناس علوم با استفاده از ابزار ارزیابی منابع چاپی سیستم مدیریت و توسعه منابع یادگیری (LRMDS) ارزیابی شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. راهنما از سوی هر دو گروه در ابعاد محتوا، قالب، ارائه و سازماندهی، و صحت و به‌روز بودن، بسیار قابل پذیرش ارزیابی شد. میانگین کلی امتیازات برای معلمان علوم ۳٫۸۲ و برای کارشناسان علوم ۳٫۷۰ بود. تفاوت معناداری در بیشتر متغیرهای پروفایل مشاهده نشد؛ با این حال، امتیازات معلمان علوم بر اساس سطح تحصیلات تفاوت معناداری داشت. یافته‌ها از پذیرش‌پذیری راهنما به عنوان منبع آموزشی مکمل همسو با برنامه درسی حمایت می‌کند، در حالی که اجرای کلاسی و اثربخشی آن موضوع پژوهش‌های آتی باقی می‌ماند.

Inquiry-based Science Education (IBSE) is frequently framed as a participatory and therefore inclusive approach to science learning. This paper argues that this claim rests on an under-theorized understanding of participation. Dominant classroom enactments of IBSE embed normative assumptions about epistemic competence, communicative form, and learner autonomy—assumptions that function as selective recognition conditions, shaping who is seen as capable of participating in scientific inquiry, and in what ways. Drawing on Disability Studies in Education (DSE) and its norm-critical tradition, the paper analyzes how these assumptions produce epistemic exclusion. This exclusion arises not through the intentions of individual teachers or the commitments of IBSE as a framework, but through the unexamined norms by which classroom inquiry is organized, paced, and recognized as legitimate scientific practice. The construct of the Implied Learner is introduced to name the idealized participant these norms presuppose—articulate, agentic, collaborative, and epistemically competent—whose profile is not a neutral baseline but a historically specific normative construct. On this basis, the paper proposes Inclusive Inquiry in Science Education, a DSE-informed reframing of IBSE that translates the Implied Learner's five dimensions into concrete design questions for examining and transforming the enactment conditions of classroom inquiry. The aim is not to dissolve the epistemic commitments of science, but to open the means by which all learners may legitimately engage with them. The reframing supplies what UDL's design vocabulary cannot: norm critique and a reconceived model of participation. Through these, both the design of inclusive inquiry environments and the preparation of science teachers can be grounded in a coherent understanding of how classroom inquiry norms produce exclusion.

آموزش علوم مبتنی بر پژوهش (IBSE) اغلب به عنوان رویکردی مشارکتی و در نتیجه فراگیر برای یادگیری علوم مطرح می‌شود. این مقاله استدلال می‌کند که این ادعا بر پایه درکی کم‌نظریه‌پردازی‌شده از مشارکت استوار است. اجراهای غالب IBSE در کلاس درس، فرضیات هنجاری درباره شایستگی معرفتی، شکل ارتباطی و خودمختاری یادگیرنده را در خود جای داده‌اند؛ فرضیاتی که به عنوان شرایط شناسایی گزینشی عمل می‌کنند و تعیین می‌کنند چه کسی به عنوان فردی توانمند در مشارکت در پژوهش علمی دیده می‌شود و به چه شیوه‌هایی. با بهره‌گیری از مطالعات ناتوانی در آموزش (DSE) و سنت انتقادی هنجار آن، مقاله تحلیل می‌کند که چگونه این فرضیات به طرد معرفتی منجر می‌شوند. این طرد نه از طریق نیت‌های معلمان منفرد یا تعهدات IBSE به عنوان یک چارچوب، بلکه از طریق هنجارهای بررسی‌نشده‌ای که پژوهش کلاسی بر اساس آن‌ها سازمان‌دهی، زمان‌بندی و به عنوان عمل علمی مشروع شناخته می‌شود، پدید می‌آید. مفهوم «یادگیرنده ضمنی» برای نام‌گذاری مشارکت‌کننده ایده‌آلی معرفی می‌شود که این هنجارها پیش‌فرض می‌گیرند—فردی گویا، عامل، مشارکتی و دارای شایستگی معرفتی—که نمایه او نه یک مبنای خنثی بلکه ساختاری هنجاری و تاریخی خاص است. بر این اساس، مقاله «پژوهش فراگیر در آموزش علوم» را به عنوان بازنگری مبتنی بر DSE از IBSE پیشنهاد می‌کند که پنج بُعد یادگیرنده ضمنی را به پرسش‌های طراحی عینی برای بررسی و تحول شرایط اجرای پژوهش کلاسی ترجمه می‌کند. هدف، انحلال تعهدات معرفتی علم نیست، بلکه گشودن راه‌هایی است که همه یادگیرندگان بتوانند به طور مشروع با آن‌ها درگیر شوند. این بازنگری چیزی را فراهم می‌کند که واژگان طراحی UDL نمی‌تواند: نقد هنجار و مدلی بازاندیشی‌شده از مشارکت. از این طریق، هم طراحی محیط‌های پژوهش فراگیر و هم آماده‌سازی معلمان علوم می‌تواند بر پایه درکی منسجم از چگونگی تولید طرد توسط هنجارهای پژوهش کلاسی استوار شود.

This qualitative phenomenological study explored the motivations and challenges of Filipino science teachers in selected schools in the Central Region of Thailand. It sought to understand the factors driving their decision to teach abroad and the obstacles encountered in their professional journey. Using Colaizzi’s descriptive phenomenological method and MAXQDA24 for data analysis, interviews with eight participants revealed five key themes: (1) Personal Motivation and Commitment, including financial stability, professional growth, and cultural pride; (2) Teaching Environment and Support, emphasizing resources, training, and teacher-student relationships; (3) Cultural and Language Adaptation, focusing on linguistic barriers and cultural immersion; (4) Working Environment and Support Systems, including recognition and collaboration; and (5) Teaching and Cultural Challenges, such as limited academic freedom and classroom management. Despite these challenges, participants showed resilience, using creative strategies to succeed in a foreign educational system. The findings highlight the importance of institutional support and cultural adaptation in cross-cultural teaching, providing insights for policymakers and administrators to enhance teacher retention and professional development. This study contributes to understanding the dynamics of international teaching and offers actionable recommendations to support Filipino science teachers in Thailand and similar contexts.

این مطالعه کیفی پدیدارشناختی به بررسی انگیزه‌ها و چالش‌های معلمان علوم فیلیپینی در مدارس منتخب منطقه مرکزی تایلند پرداخت. هدف پژوهش، درک عوامل مؤثر بر تصمیم آنان برای تدریس در خارج از کشور و موانعی بود که در مسیر حرفه‌ای خود با آن مواجه شده‌اند. با بهره‌گیری از روش پدیدارشناسی توصیفی Colaizzi و نرم‌افزار MAXQDA24 برای تحلیل داده‌ها، مصاحبه با هشت شرکت‌کننده پنج مضمون کلیدی را آشکار ساخت: (۱) انگیزه و تعهد شخصی، شامل ثبات مالی، رشد حرفه‌ای و افتخار فرهنگی؛ (۲) محیط تدریس و حمایت، با تأکید بر منابع، آموزش و روابط معلم-دانش‌آموز؛ (۳) سازگاری فرهنگی و زبانی، با تمرکز بر موانع زبانی و غوطه‌وری فرهنگی؛ (۴) محیط کاری و نظام‌های حمایتی، شامل شناسایی و همکاری؛ و (۵) چالش‌های تدریس و فرهنگی، مانند آزادی علمی محدود و مدیریت کلاس. با وجود این چالش‌ها، شرکت‌کنندگان تاب‌آوری نشان دادند و با بهره‌گیری از راهبردهای خلاقانه در نظام آموزشی بیگانه موفق شدند. یافته‌ها بر اهمیت حمایت نهادی و سازگاری فرهنگی در تدریس بین‌فرهنگی تأکید می‌کند و بینش‌هایی برای سیاست‌گذاران و مدیران به منظور ارتقای ماندگاری معلمان و توسعه حرفه‌ای ارائه می‌دهد. این پژوهش به فهم پویایی‌های تدریس بین‌المللی کمک می‌کند و توصیه‌های عملی برای حمایت از معلمان علوم فیلیپینی در تایلند و زمینه‌های مشابه ارائه می‌دهد.

This large-scale study provides evidence on pedagogical quality contributing to students’ science performance when examined alongside teacher, classroom, student, family, school, and regional factors. The sample included 286 science teachers and 15,287 students from 153 public and private schools across six regions of Pakistan. Using validated classroom observation scales and achievement tests for Grades 5, 6, and 8, the study found that pedagogical quality is a significant predictor of science achievement. Girls, younger students, those in Punjab, private-school students, and students with more educated parents performed better. Professional qualifications showed a negative association, while consistent language use across textbooks, instruction, and assessment predicted higher outcomes. Implications for improving science teaching in the Global South are discussed.

این مطالعه وسیع شواهدی درباره نقش کیفیت آموزشی در عملکرد علمی دانش‌آموزان ارائه می‌دهد، زمانی که این عامل در کنار عوامل معلم، کلاس، دانش‌آموز، خانواده، مدرسه و منطقه مورد بررسی قرار می‌گیرد. نمونه شامل ۲۸۶ معلم علوم و ۱۵٬۲۸۷ دانش‌آموز از ۱۵۳ مدرسه دولتی و غیردولتی در شش منطقه پاکستان بود. با استفاده از مقیاس‌های مشاهده کلاسی معتبر و آزمون‌های پیشرفت تحصیلی برای پایه‌های پنجم، ششم و هشتم، مطالعه نشان داد که کیفیت آموزشی پیش‌بینی‌کننده معناداری برای موفقیت علمی است. دختران، دانش‌آموزان جوان‌تر، دانش‌آموزان ایالت پنجاب، دانش‌آموزان مدارس غیردولتی و دانش‌آموزانی که والدین تحصیل‌کرده‌تری داشتند عملکرد بهتری داشتند. مدارک حرفه‌ای رابطه منفی نشان داد، در حالی که استفاده مداوم از زبان در کتاب‌های درسی، تدریس و ارزیابی، نتایج بالاتری را پیش‌بینی کرد. پیامدهای این یافته‌ها برای بهبود آموزش علوم در کشورهای جنوب جهانی مورد بحث قرار گرفته است.

This qualitative pilot examined the feasibility and professional value of an interdisciplinary science-education intervention in three Bedouin kindergartens in Rahat, Israel. Eight preservice early-childhood teachers and eight preservice elementary-science teachers worked in interdisciplinary pairs during eight inquiry-oriented sessions and a 30-hour professional learning community. The study asked how participants described confidence, collaboration, and culturally contextualized science teaching. Reflexive thematic analysis of open-ended responses, discussions, field notes, and final reflections identified perceived growth in confidence, reciprocal disciplinary learning, and value in connecting inquiry to children’s environment. Children’s outcomes were not measured, and no causal or population-level claims are made. The study offers a contextually grounded model for teacher preparation and identifies requirements for larger prospective research in comparable underserved educational contexts.

این مطالعه‌ی کیفی مقدماتی، امکان‌سنجی و ارزش حرفه‌ای یک مداخله‌ی میان‌رشته‌ای آموزش علوم را در سه مهدکودک بَدَوی در شهر رهط، اسرائیل مورد بررسی قرار داد. هشت دانشجوی معلمی آموزش اوایل کودکی و هشت دانشجوی معلمی علوم ابتدایی، طی هشت جلسه‌ی مبتنی بر پژوهش و یک جامعه‌ی یادگیری حرفه‌ای به مدت ۳۰ ساعت، به صورت زوج‌های میان‌رشته‌ای همکاری کردند. پرسش اصلی پژوهش این بود که شرکت‌کنندگان چگونه اعتماد به نفس، همکاری و آموزش علوم با زمینه‌ی فرهنگی را توصیف می‌کنند. تحلیل تماتیک بازتابیِ پاسخ‌های باز، بحث‌ها، یادداشت‌های میدانی و تأملات نهایی، رشد ادراک‌شده در اعتماد به نفس، یادگیری متقابل میان‌رشته‌ای و ارزش پیوند دادن پژوهش با محیط کودکان را شناسایی کرد. پیامدهای مربوط به کودکان اندازه‌گیری نشد و هیچ ادعای علی یا در سطح جمعیت ارائه نمی‌شود. این مطالعه، مدلی مبتنی بر زمینه برای آماده‌سازی معلمان ارائه می‌دهد و الزامات پژوهش‌های آینده‌ی بزرگ‌تر در زمینه‌های آموزشی محروم مشابه را مشخص می‌کند.

This study adopts data triangulation procedures resided on quantitative and qualitative data sources to substantially evaluate the claimed and enacted formative assessment practices of science teachers. Data were obtained from 425 science teachers in Cycle Two schools located in Oman. A questionnaire survey was utilized to gather the quantitative data and classroom observation sessions were conducted to gather the qualitative data. In conclusion of the main findings, although the quantitative results revealed an acceptable level of science teachers claimed formative assessment practices, classroom observations explored that science teachers tend to exaggerate their claimed practices of formative assessment and showed some weaknesses in employing vital formative assessment practices such as “Self & peer assessment” and “Constructive feedback”. The findings contribute to the literature by offering empirical validation and vital theoretical insights into the relationship between teachers claimed and enacted formative assessment practices.

این پژوهش با به‌کارگیری روش‌های مثلث‌سازی داده‌ها مبتنی بر منابع داده‌های کمی و کیفی، به ارزیابی اساسی شیوه‌های ادعا شده و اجرا شدهٔ ارزشیابی تکوینی معلمان علوم می‌پردازد. داده‌ها از ۴۲۵ معلم علوم در مدارس دوره دوم واقع در عمان گردآوری شد. برای جمع‌آوری داده‌های کمی از پرسشنامه استفاده شد و برای گردآوری داده‌های کیفی، جلسات مشاهده کلاسی برگزار گردید. در جمع‌بندی یافته‌های اصلی، اگرچه نتایج کمی سطح قابل قبولی از شیوه‌های ادعا شدهٔ ارزشیابی تکوینی معلمان علوم را نشان داد، اما مشاهدات کلاسی آشکار ساخت که معلمان علوم تمایل دارند در بیان شیوه‌های ارزشیابی تکوینی خود اغراق کنند و در به‌کارگیری شیوه‌های حیاتی ارزشیابی تکوینی مانند «خودارزیابی و همتایابی» و «بازخورد سازنده» ضعف‌هایی نشان دادند. یافته‌ها با ارائه اعتبارسنجی تجربی و بینش‌های نظری مهم دربارهٔ رابطهٔ بین شیوه‌های ادعا شده و اجرا شدهٔ ارزشیابی تکوینی معلمان، به ادبیات پژوهش کمک می‌کند.

Teacher education and professional development (PD) are central institutional mechanisms for strengthening instructional quality, yet their relevance may differ for teachers working within versus outside their formal fields of preparation. Using questionnaire data from 1,324 mathematics, science, and technology teachers participating in the Programme for International Student Assessment (PISA) 2022, this study examines associations between teacher preparation, PD, employment conditions, and instructional practices designed to foster critical thinking, problem solving, knowledge transfer, and self-regulated learning. Results indicate that pedagogically oriented PD, particularly learning focused on curriculum and classroom practice, is positively associated with greater use of higher-order instructional practices among both in-field and out-of-field teachers. Among out-of-field teachers, advanced academic qualifications are additionally associated with greater emphasis on higher-order instructional practices, challenging assumptions that teaching outside one’s field of preparation necessarily constrains instructional quality. Differences by contract status further suggest that employment conditions afford opportunities to enact these practices. Collectively, the findings extend research on out-of-field teaching by demonstrating that teacher learning opportunities and organizational conditions matter more for instructional practice than field alignment alone. The study offers policy-relevant evidence for designing teacher education, PD, and employment supports for increasingly diverse STEM teaching workforces.

آموزش معلمان و توسعه حرفه‌ای (PD) از مکانیزم‌های نهادی اصلی برای تقویت کیفیت تدریس به‌شمار می‌روند، اما اهمیت آن‌ها ممکن است برای معلمانی که در حوزه تخصصی خود یا خارج از آن فعالیت می‌کنند، متفاوت باشد. این پژوهش با استفاده از داده‌های پرسشنامه‌ای ۱۳۲۴ معلم ریاضی، علوم و فناوری که در برنامه ارزیابی بین‌المللی دانش‌آموزان (PISA) 2022 شرکت کرده‌اند، به بررسی ارتباط بین آمادگی معلمان، توسعه حرفه‌ای، شرایط استخدامی و شیوه‌های تدریس طراحی‌شده برای تقویت تفکر انتقادی، حل مسئله، انتقال دانش و یادگیری خودتنظیمی می‌پردازد. نتایج نشان می‌دهد که توسعه حرفه‌ای با رویکرد آموزشی، به‌ویژه یادگیری متمرکز بر برنامه درسی و عمل کلاسی، با استفاده بیشتر از شیوه‌های تدریس سطح‌بالا در میان معلمان درون‌حوزه و برون‌حوزه ارتباط مثبت دارد. در میان معلمان برون‌حوزه، مدارک تحصیلی پیشرفته نیز با تأکید بیشتر بر شیوه‌های تدریس سطح‌بالا همراه است و این امر فرضیات مربوط به اینکه تدریس خارج از حوزه تخصصی لزوماً کیفیت تدریس را محدود می‌کند، به چالش می‌کشد. تفاوت‌ها بر اساس وضعیت قرارداد استخدامی نیز نشان می‌دهد که شرایط شغلی فرصت‌هایی برای اجرای این شیوه‌ها فراهم می‌کند. در مجموع، یافته‌ها پژوهش‌ها درباره تدریس برون‌حوزه را گسترش داده و نشان می‌دهد که فرصت‌های یادگیری معلمان و شرایط سازمانی برای شیوه تدریس اهمیت بیشتری نسبت به هم‌راستایی حوزه تخصصی دارند. این مطالعه شواهد سیاست‌محور برای طراحی آموزش معلمان، توسعه حرفه‌ای و حمایت‌های استخدامی برای نیروی کار متنوع‌تر معلمان STEM ارائه می‌دهد.

Background-This study addresses the persistently low pass rate on the Teacher Professional Education Competency Exam (UKP-PPG) among prospective science teachers in Indonesia. This low pass rate has been largely attributed to inadequate preparation and limited mastery of the subject matter. Objective-The study aims to develop a valid, reliable, and feasible pilot test (TO) as an evaluation tool to assess the readiness of prospective science teachers prior to taking the UKP-PPG. Method-Using a research and development approach based on the ADDIE framework, this study involved 857 participants with diverse demographic and occupational backgrounds, including gender and province as demographic data, and teaching level as occupational data. The researchers developed 35 items underwent psychometric analysis covering validity, reliability, difficulty level, discrimination power, and distractor effectiveness (DE). Results-Results indicated 20 valid items (α = 0.793, high reliability), with difficulty levels dominated by the easy category and varied DE across items. Furthermore, 61.6% of participants achieved high scores. Conclusion-These findings confirm that the developed TO instrument possesses high psychometric quality and is suitable for use as a diagnostic tool to accurately and reliably measure the readiness of prospective science teachers.

زمینه: این پژوهش به نرخ پایین قبولی مداوم در آزمون شایستگی آموزش حرفه‌ای معلمان (UKP-PPG) در میان داوطلبان معلمی علوم در اندونزی می‌پردازد. این نرخ پایین قبولی عمدتاً به آمادگی ناکافی و تسلط محدود بر محتوای درسی نسبت داده می‌شود. هدف: هدف این پژوهش توسعه یک آزمون آزمایشی (TO) معتبر، پایا و امکان‌پذیر به عنوان ابزاری برای ارزیابی آمادگی داوطلبان معلمی علوم پیش از شرکت در UKP-PPG است. روش: با استفاده از رویکرد پژوهش و توسعه مبتنی بر چارچوب ADDIE، این مطالعه با مشارکت ۸۵۷ نفر با پیشینه‌های جمعیت‌شناختی و شغلی متنوع، از جمله جنسیت و استان به عنوان داده‌های جمعیت‌شناختی و سطح تدریس به عنوان داده‌های شغلی انجام شد. پژوهشگران ۳۵ گویه طراحی کردند که مورد تحلیل روان‌سنجی از جمله روایی، پایایی، سطح دشواری، قدرت تمییز و اثربخشی گزینه‌های انحرافی (DE) قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که ۲۰ گویه معتبر (α = 0.793، پایایی بالا) هستند، سطوح دشواری عمدتاً در دسته آسان قرار داشتند و اثربخشی گزینه‌های انحرافی در گویه‌ها متفاوت بود. همچنین، ۶۱.۶٪ از شرکت‌کنندگان نمرات بالایی کسب کردند. نتیجه‌گیری: این یافته‌ها تأیید می‌کند که ابزار TO توسعه‌یافته از کیفیت روان‌سنجی بالایی برخوردار است و به عنوان ابزاری تشخیصی برای سنجش دقیق و پایای آمادگی داوطلبان معلمی علوم مناسب است.

This article reports the design and post-only transnational evaluation of the role of energy in sustainability, a module developed in the acaSTEMy teacher academy project for pre-service and in-service Science, Technology, Engineering, and Mathematics (STEM) teachers. Grounded in education for sustainable development, sustainability competence, energy literacy, systems thinking, circular economy, regenerative agriculture, transformative learning, and teacher professional development, the module aimed to make sustainability an integrative framework for STEM teaching. The study does not test pedagogical effectiveness or learning gains; it examines teachers’ perceived acceptability, usefulness, satisfaction, and applicability after implementation. Quantitative ratings and open-ended responses from heterogeneous participant profiles in Estonia, Finland, and Croatia show broadly positive perceptions, with differences concentrated especially in organization and applicability. Estonia’s in-service science teachers emphasize practical classroom transfer, Finland’s preservice education students emphasize dialogic learning and atmosphere while requesting clearer structure, and Croatia’s in-service STEM teachers emphasize systems-oriented reflection together with the need for local examples and conceptual scaffolding. The findings are interpreted as implementation evidence for sustainability-oriented STEM teacher education guidelines: retaining a common theoretical core while adapting examples, terminology, pacing, coordination, and classroom applications to participant profiles and local contexts.

این مقاله به طراحی و ارزیابی فراملی پس از اجرا درباره نقش انرژی در پایداری می‌پردازد؛ واحد درسی‌ای که در پروژه آکادمی معلمان acaSTEMy برای معلمان علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات (STEM) پیش‌خدمت و شاغل توسعه یافته است. این واحد بر مبنای آموزش برای توسعه پایدار، شایستگی پایداری، سواد انرژی، تفکر سیستمی، اقتصاد چرخشی، کشاورزی احیاگر، یادگیری تحول‌آفرین و توسعه حرفه‌ای معلمان طراحی شده و هدف آن تبدیل پایداری به چارچوبی یکپارچه برای آموزش STEM بوده است. این مطالعه اثربخشی آموزشی یا میزان یادگیری را نمی‌سنجد؛ بلکه به بررسی ادراک معلمان از مقبولیت، سودمندی، رضایت و قابلیت کاربرد پس از اجرا می‌پردازد. ارزیابی‌های کمی و پاسخ‌های باز از شرکت‌کنندگان با ویژگی‌های متنوع در استونی، فنلاند و کرواسی نشان‌دهنده برداشت‌های عمدتاً مثبت است، هرچند تفاوت‌ها عمدتاً در سازماندهی و قابلیت کاربرد متمرکز است. معلمان علوم شاغل استونی بر انتقال عملی به کلاس درس تأکید دارند؛ دانشجویان آموزش معلمی فنلاند بر یادگیری گفت‌وگومحور و فضای آموزشی تأکید داشته و ساختار شفاف‌تر را درخواست کرده‌اند؛ و معلمان STEM شاغل کرواسی بر بازتاب سیستمی همراه با نیاز به مثال‌های بومی و چارچوب مفهومی تأکید می‌کنند. یافته‌ها به عنوان شواهدی برای اجرای راهنماهای آموزش معلمان STEM با رویکرد پایداری تفسیر می‌شود: حفظ هسته نظری مشترک در کنار تطبیق مثال‌ها، اصطلاحات، سرعت، هماهنگی و کاربردهای کلاسی با ویژگی‌های شرکت‌کنندگان و زمینه‌های محلی.

This paper describes a “job shadowing” initiative developed in the context of initial teacher education to promote awareness of the different dimensions present in science, technology, engineering, and mathematics (STEM) relationships. Ten pre-service teachers participated in this initiative, visiting three different contexts: A museum integrated within a school, an oceanarium, and a research center. After each visit, participants completed a learning diary and a checklist, designed to promote participants’ metacognitive thinking about the job they were observing and to identify the experienced utility of each visit. This experience seemed to have promoted a broader, more critical, and more integrated view of education, impacted participants’ motivation, professional awareness, and social commitment, and contributed to the strengthening of the vision of education as dynamic, interdisciplinary, and socially relevant, and of educational careers as flexible, multifaceted, and constantly evolving. This has important implications for STEM teacher education and professional development, highlighting the value of incorporating non-formal and research-based experiences into training programs to better prepare educators for the complexities of contemporary educational landscapes.

این مقاله به توصیف یک ابتکار «مشاهدهٔ شغلی» می‌پردازد که در زمینهٔ آموزش اولیهٔ معلمان با هدف ارتقای آگاهی نسبت به ابعاد مختلف موجود در روابط علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات (STEM) توسعه یافته است. ده معلم پیش‌خدمت در این ابتکار شرکت کردند و از سه زمینهٔ مختلف بازدید نمودند: یک موزهٔ ادغام‌شده در یک مدرسه، یک آکواریوم و یک مرکز پژوهشی. پس از هر بازدید، شرکت‌کنندگان یک دفترچهٔ یادگیری و یک چک‌لیست را تکمیل کردند که با هدف ارتقای تفکر فراشناختی شرکت‌کنندگان دربارهٔ شغلی که مشاهده می‌کردند و شناسایی سودمندی تجربه‌شدهٔ هر بازدید طراحی شده بود. به نظر می‌رسد این تجربه دیدگاهی گسترده‌تر، انتقادی‌تر و یکپارچه‌تر نسبت به آموزش را ترویج داده، بر انگیزه، آگاهی حرفه‌ای و تعهد اجتماعی شرکت‌کنندگان تأثیر گذاشته و به تقویت دیدگاه آموزش به عنوان پدیده‌ای پویا، میان‌رشته‌ای و اجتماعی مرتبط و همچنین حرفه‌های آموزشی به عنوان مشاغلی انعطاف‌پذیر، چندوجهی و همواره در حال تحول کمک کرده است. این امر پیامدهای مهمی برای آموزش و توسعهٔ حرفه‌ای معلمان STEM دارد و بر ارزش گنجاندن تجارب غیررسمی و مبتنی بر پژوهش در برنامه‌های آموزشی برای آماده‌سازی بهتر معلمان جهت مواجهه با پیچیدگی‌های چشم‌اندازهای آموزشی معاصر تأکید می‌کند.

Educational psychology plays a critical role in preparing future Science, Technology, Engineering, and Mathematics (STEM) teachers by supporting evidence-based instructional practices and the development of transversal competencies. This study evaluates the effectiveness of Educational Psychology in a STEM Fields module developed within the Erasmus+ academy for STEM teachers project for preservice science teachers. A quantitative single-group pre-test–post-test quasi-experimental design is employed with 54 participants. The blended 4-week module integrates face-to-face and online learning activities focusing on educational psychology, teacher proactivity, time management, and collaborative work. The results indicate a statistically significant improvement in participants’ transversal STEM competencies following the intervention, with no significant gender differences observed. Descriptive findings further show notable improvements in inclusive instructional design, educational psychology-based decision-making, and collaborative learning. Participants also report high levels of self-perceived thematic competence and overall satisfaction with the module. Overall, the findings suggest that integrating educational psychology into STEM teacher education can effectively enhance pre-service teachers’ pedagogical competencies, foster essential transversal skills, and support more inclusive and evidence-informed STEM teaching.

روان‌شناسی تربیتی نقش حیاتی در آماده‌سازی معلمان آینده علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات (STEM) ایفا می‌کند، از طریق حمایت از شیوه‌های آموزشی مبتنی بر شواهد و توسعه شایستگی‌های عرضی. این پژوهش اثربخشی روان‌شناسی تربیتی در یک ماژول حوزه‌های STEM را که در چارچوب پروژه آکادمی Erasmus+ برای معلمان STEM برای معلمان پیش‌خدمت علوم توسعه یافته است، ارزیابی می‌کند. طرح پژوهش شبه‌آزمایشی تک‌گروهی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون به صورت کمی با ۵۴ شرکت‌کننده اجرا شده است. این ماژول ترکیبی چهار هفته‌ای، فعالیت‌های یادگیری حضوری و آنلاین را با تمرکز بر روان‌شناسی تربیتی، پیش‌فعالی معلم، مدیریت زمان و کار گروهی تلفیق می‌کند. نتایج نشان می‌دهد که پس از مداخله، بهبود معنادار آماری در شایستگی‌های عرضی STEM شرکت‌کنندگان مشاهده شده است و تفاوت معناداری از نظر جنسیت وجود ندارد. یافته‌های توصیفی همچنین بهبود قابل توجهی را در طراحی آموزشی فراگیر، تصمیم‌گیری مبتنی بر روان‌شناسی تربیتی و یادگیری مشارکتی نشان می‌دهد. شرکت‌کنندگان همچنین سطوح بالایی از شایستگی موضوعی ادراک‌شده و رضایت کلی از ماژول را گزارش کردند. در مجموع، یافته‌ها حاکی از آن است که ادغام روان‌شناسی تربیتی در آموزش معلمان STEM می‌تواند به طور مؤثری شایستگی‌های آموزشی معلمان پیش‌خدمت را ارتقا دهد، مهارت‌های عرضی اساسی را تقویت کند و از آموزش STEM فراگیرتر و مبتنی بر شواهد حمایت نماید.

،، ،Teacher self-efficacy is a key factor influencing instructional quality, classroom performance, and teachers’ ability to implement effective teaching strategies, particularly in science education. This study aimed to identify the level of science teaching self-efficacy among teachers in the Northern Mazar District Education Directorate in Jordan and to examine whether it differed according to gender and teaching experience. The study adopted a descriptive-analytical approach. Data were collected using a validated questionnaire administered to a sample of 90 science teachers during the 2021/2022 academic year. The findings revealed that teachers’ self-efficacy in science teaching was at a moderate level. The results also showed no statistically significant differences attributable to gender, while statistically significant differences were found according to teaching experience. Based on these findings, the study recommends strengthening in-service professional development programs for science teachers, with particular emphasis on modern teaching strategies and the requirements of the developed science curricula. Enhancing these areas may contribute to improving teachers’ instructional confidence, classroom effectiveness, and overall science teaching quality.

خودکارآمدی معلمان عامل کلیدی در تأثیرگذاری بر کیفیت آموزش، عملکرد کلاسی و توانایی معلمان در به‌کارگیری راهبردهای تدریس مؤثر، به‌ویژه در آموزش علوم است. هدف این پژوهش شناسایی سطح خودکارآمدی تدریس علوم در میان معلمان اداره آموزش و پرورش منطقه شمالی مزار در اردن و بررسی تفاوت آن بر اساس جنسیت و سابقه تدریس بود. این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی انجام شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌ای معتبر که بر روی نمونه‌ای متشکل از ۹۰ معلم علوم در سال تحصیلی ۲۰۲۱/۲۰۲۲ اجرا شد، گردآوری گردید. یافته‌ها نشان داد که خودکارآمدی معلمان در تدریس علوم در سطح متوسط قرار دارد. همچنین نتایج نشان داد که تفاوت معنادار آماری بر اساس جنسیت وجود ندارد، در حالی که تفاوت معنادار آماری بر اساس سابقه تدریس مشاهده شد. بر اساس این یافته‌ها، پژوهش تقویت برنامه‌های توسعه حرفه‌ای ضمن خدمت برای معلمان علوم، با تأکید ویژه بر راهبردهای نوین تدریس و الزامات برنامه‌های درسی علوم توسعه‌یافته را توصیه می‌کند. تقویت این حوزه‌ها می‌تواند به بهبود اعتماد به نفس آموزشی معلمان، اثربخشی کلاسی و کیفیت کلی تدریس علوم کمک نماید.

Background-The circulatory system is among the most abstract and conceptually demanding topics in junior high school science education, often requiring instructional tools that extend beyond conventional lecture-based approaches to support meaningful student comprehension. Objective-This study aimed to develop and validate interactive multimedia using Google Sites for the circulatory system topic, targeting eighth-grade students within the framework of Indonesia's Merdeka Curriculum, employing the Analysis, Design, and Development (ADD) stages of the ADDIE model. Method-The research subjects consisted of five expert validators. Data were collected using a structured validation questionnaire and a semi-structured interview guide. Results-The interactive multimedia encompassed instructional videos, interactive animations, anatomical illustrations, and Quizizz-based evaluations. Validity was assessed using Aiken's V, yielding an average coefficient of 0.94 (valid category), across four aspects: content feasibility (0.93), presentation feasibility (0.95), language feasibility (0.98), and visual and display aspects (0.89). Reliability was assessed using the Intraclass Correlation Coefficient (ICC), yielding a value of 0.788, categorized as good reliability. Conclusion-The findings confirm that the developed Google Sites-based interactive multimedia is valid and reliable for use as a learning medium for the abstract topic of the circulatory system, offering a cost-free, accessible, and curriculum-aligned digital learning solution for junior high school science teachers and students.

زمینه و هدف: دستگاه گردش خون یکی از انتزاعی‌ترین و از نظر مفهومی دشوارترین مباحث در آموزش علوم دوره متوسطه اول است که اغلب نیازمند ابزارهای آموزشی فراتر از رویکردهای سنتی مبتنی بر سخنرانی برای حمایت از درک معنادار دانش‌آموزان می‌باشد. هدف: این پژوهش با هدف توسعه و روایی‌یابی چندرسانه‌ای تعاملی با استفاده از Google Sites برای مبحث دستگاه گردش خون، ویژه دانش‌آموزان پایه هشتم در چارچوب برنامه درسی Merdeka اندونزی و با به‌کارگیری مراحل تحلیل، طراحی و توسعه (ADD) از مدل ADDIE انجام شد. روش: شرکت‌کنندگان پژوهش شامل پنج نفر از ارزیابان خبره بودند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه ساختاریافته روایی و راهنمای مصاحبه نیمه‌ساختاریافته گردآوری شد. یافته‌ها: چندرسانه‌ای تعاملی شامل ویدئوهای آموزشی، انیمیشن‌های تعاملی، تصاویر تشریحی و ارزیابی مبتنی بر Quizizz بود. روایی با استفاده از ضریب Aiken's V ارزیابی شد که میانگین ضریب ۰٫۹۴ (در دسته روایی) را در چهار بُعد به‌دست داد: کفایت محتوا (۰٫۹۳)، کفایت ارائه (۰٫۹۵)، کفایت زبانی (۰٫۹۸) و جنبه‌های بصری و نمایش (۰٫۸۹). پایایی با استفاده از ضریب همبستگی درون‌کلاسی (ICC) سنجیده شد که مقدار ۰٫۷۸۸ را نشان داد و در دسته پایایی خوب قرار گرفت. نتیجه‌گیری: یافته‌ها تأیید می‌کند که چندرسانه‌ای تعاملی مبتنی بر Google Sites توسعه‌یافته، از روایی و پایایی لازم برای استفاده به‌عنوان رسانه آموزشی در مبحث انتزاعی دستگاه گردش خون برخوردار است و راه‌حلی دیجیتال، رایگان، در دسترس و منطبق با برنامه درسی برای معلمان و دانش‌آموزان علوم دوره متوسطه اول ارائه می‌دهد.

Abstract Due to the shortage of qualified special/inclusive educators in Australian schools, many students with disability are not taught or supported by a teacher with appropriate skills and knowledge. In this discussion paper, we argue that this problem is part of the larger issue of out-of-field teaching, but to date little attention has been paid to this contention. The specific skills and knowledge of qualified special/inclusive educators are unique to the specialisation and include both content and pedagogical knowledge, equivalent to the pedagogical and discipline knowledge of qualified maths or science teachers. Since out-of-field teaching can have deleterious effects on both teachers and students, we call for a clear definition of the knowledge and skills required for special/inclusive education positions, for actions to address the shortage of qualified special/inclusive educators, and for more research into the outcomes of employing unqualified teachers in special/inclusive education positions within the context of out-of-field teaching.

چکیده: به دلیل کمبود معلمان واجد شرایط در حوزه آموزش ویژه/شمولی در مدارس استرالیا، بسیاری از دانش‌آموزان دارای معلولیت توسط معلمی با مهارت‌ها و دانش مناسب آموزش ندیده یا حمایت نمی‌شوند. در این مقاله بحثی، استدلال می‌کنیم که این مشکل بخشی از مسئله بزرگ‌تر تدریس خارج از رشته است، اما تاکنون توجه اندکی به این موضوع شده است. مهارت‌ها و دانش خاص معلمان واجد شرایط آموزش ویژه/شمولی منحصر به این تخصص بوده و شامل دانش محتوایی و پداگوژیک است که معادل دانش پداگوژیک و دانشی معلمان واجد شرایط ریاضی یا علوم می‌باشد. از آنجا که تدریس خارج از رشته می‌تواند تأثیرات زیان‌باری بر معلمان و دانش‌آموزان داشته باشد، خواستار تعریف روشن دانش و مهارت‌های مورد نیاز برای موقعیت‌های آموزش ویژه/شمولی، اقداماتی برای رفع کمبود معلمان واجد شرایط آموزش ویژه/شمولی و پژوهش‌های بیشتر درباره پیامدهای به‌کارگیری معلمان فاقد صلاحیت در موقعیت‌های آموزش ویژه/شمولی در زمینه تدریس خارج از رشته هستیم.

This study investigated how written and video laboratory reports are associated with pre-service science teachers’ engagement and experiences in a chemistry laboratory. Designed as an embedded single-case study, the research was conducted with 45 pre-service science teachers enrolled in a Chemistry I laboratory course at a state university. During the semester, the participants completed five experiments and prepared written reports for two experiments and video reports for three experiments. Data were collected through semi-structured interviews and Comparative Item Form (CIF) adapted from the Student Engagement in the General Chemistry Laboratory Survey. The comparative item responses showed that students associated video reports more strongly with several cognitive and behavioral engagement experiences. The emotional findings were mixed, as video reports were associated with both greater interest and stronger feelings of anxiety and concern. They stated that video reports supported repeated viewing, careful use of laboratory materials, correct application of laboratory techniques, and more active participation in the laboratory process. The students also described video reports as enjoyable and instructive, although some experienced anxiety and stress during video recording. Overall, the study suggests that video laboratory reports can be used as an alternative or complementary reporting format to support student engagement in chemistry laboratory courses.

این مطالعه به بررسی ارتباط گزارش‌های آزمایشگاهی نوشتاری و ویدیویی با میزان مشارکت و تجارب دانشجویان معلم علوم در آزمایشگاه شیمی پرداخت. این پژوهش به صورت مطالعه موردی تک‌موردی تعبیه‌شده طراحی شد و با ۴۵ دانشجوی معلم علوم که در درس آزمایشگاه شیمی ۱ در یک دانشگاه دولتی ثبت‌نام کرده بودند، انجام گرفت. در طول نیم‌سال تحصیلی، شرکت‌کنندگان پنج آزمایش انجام دادند و برای دو آزمایش گزارش نوشتاری و برای سه آزمایش گزارش ویدیویی تهیه کردند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته و فرم مقایسه‌ای آیتم (CIF) که از پرسشنامه مشارکت دانشجویی در آزمایشگاه شیمی عمومی اقتباس شده بود، گردآوری شد. پاسخ‌های مقایسه‌ای آیتم‌ها نشان داد که دانشجویان گزارش‌های ویدیویی را با تجارب مشارکتی شناختی و رفتاری بیشتری مرتبط می‌دانستند. یافته‌های هیجانی متنوع بود؛ به‌طوری‌که گزارش‌های ویدیویی با علاقه بیشتر و همچنین احساسات قوی‌تر اضطراب و نگرانی همراه بود. دانشجویان اظهار داشتند که گزارش‌های ویدیویی امکان مشاهده مکرر، استفاده دقیق از مواد آزمایشگاهی، کاربرد صحیح تکنیک‌های آزمایشگاهی و مشارکت فعال‌تر در فرایند آزمایشگاه را فراهم می‌کند. همچنین گزارش‌های ویدیویی را لذت‌بخش و آموزنده توصیف کردند، هرچند برخی در هنگام ضبط ویدیو دچار اضطراب و استرس شدند. به طور کلی، این مطالعه نشان می‌دهد که گزارش‌های آزمایشگاهی ویدیویی می‌تواند به عنوان قالب جایگزین یا مکمل گزارش‌نویسی برای حمایت از مشارکت دانشجویان در دروس آزمایشگاه شیمی مورد استفاده قرار گیرد.

When students provide unintended responses to cognitively demanding questions, science teachers may face a challenge of how to sustain the cognitive trajectory of the interaction without reverting to an authoritative stance. In this qualitative single case study, we examined the discursive moves employed by three experienced Life Sciences secondary school teachers in South Africa when students provided unintended responses to questions pitched at higher levels of the revised Bloom’s taxonomy. Drawing on video recordings of eight lessons, 12 interaction episodes were identified and analysed using an integrated framework comprising the Initiation–Response–Feedback pattern, the revised Bloom’s taxonomy and Hardman’s student talk move categories. Three categories of teacher discursive moves were inductively derived: pressing moves, escalating moves and interaction-regulating moves. One move, elaborating, was categorised as ‘other’. These moves were used by the teachers to sustain the interaction. However, we also found a recurring pattern where the teachers bypassed student-generated questions in favour of the teacher’s original line of inquiry. Interaction-regulating moves played an important role in opening, sustaining and closing interaction episodes. The findings highlight the need for teacher education to support teachers not only in maintaining cognitive demand during classroom interaction, but also in creating opportunities for deeper conceptual exploration through student contributions.

زمانی که دانش‌آموزان به پرسش‌های با تقاضای شناختی بالا پاسخ‌های ناخواسته ارائه می‌دهند، معلمان علوم ممکن است با چالشی مواجه شوند که چگونه مسیر شناختی تعامل را بدون بازگشت به موضع اقتدارگرایانه حفظ کنند. در این مطالعه کیفی موردی منفرد، حرکات گفتمانی به‌کاررفته توسط سه معلم باتجربه علوم زیستی در مدارس متوسطه آفریقای جنوبی زمانی که دانش‌آموزان به پرسش‌هایی در سطوح بالاتر طبقه‌بندی بازنگری‌شده بلوم پاسخ‌های ناخواسته ارائه دادند، مورد بررسی قرار گرفت. با استفاده از ضبط ویدئویی هشت جلسه درس، ۱۲ اپیزود تعاملی شناسایی و با بهره‌گیری از چارچوبی تلفیقی شامل الگوی آغاز–پاسخ–بازخورد، طبقه‌بندی بازنگری‌شده بلوم و دسته‌بندی حرکات گفتاری دانش‌آموزان هاردمن تحلیل شدند. سه دسته از حرکات گفتمانی معلمان به‌صورت استقرایی استخراج شد: حرکات فشارآور، حرکات تصاعدی و حرکات تنظیم‌کننده تعامل. یک حرکت، یعنی بسط‌دهی، در دسته «سایر» قرار گرفت. این حرکات توسط معلمان برای حفظ تعامل به‌کار گرفته شد. با این حال، الگوی تکرارشونده‌ای نیز مشاهده شد که در آن معلمان از پرسش‌های تولیدشده توسط دانش‌آموزان عبور کرده و خط سیر اصلی پرسشگری معلم را دنبال کردند. حرکات تنظیم‌کننده تعامل نقش مهمی در آغاز، حفظ و پایان‌بخشی به اپیزودهای تعاملی ایفا کردند. یافته‌ها بر ضرورت آموزش معلمان برای حمایت از آنان نه‌تنها در حفظ تقاضای شناختی در تعاملات کلاسی، بلکه در ایجاد فرصت‌هایی برای کاوش مفهومی عمیق‌تر از طریق مشارکت دانش‌آموزان تأکید می‌کند.