Effective leadership is important to the functioning and development of private higher education institutions. This study analyzed leadership experiences and perceptions at Africa Renewal University (AfRU), focusing on the qualities and practices perceived to contribute to effective leadership. A mixed-method case study design was used, combining structured questionnaires and semi-structured interviews with students, teaching staff, non-teaching staff, management and senior leaders. The study obtained responses from 133 participants out of a target population of 200, representing a 66.5% response rate. Transformational leadership was the most frequently identified leadership style across all respondent groups, reported by 86.96% of students, 77.5% of teaching staff, 66.67% of non-teaching staff, and 70% of management and senior leaders. Among the leadership qualities examined, integrity and ethics received the highest number of responses, followed by effective communication, problem-solving and decision-making. Empathy and emotional intelligence and visionary thinking were also identified, although their emphasis varied across respondent groups. The findings indicate that perceived leadership effectiveness at AfRU was associated with a combination of ethical conduct, effective communication and practical leadership capabilities within a predominantly transformational leadership context. The study highlights the importance of developing leaders who can combine ethical character with effective communication, decision-making and problem-solving in private higher education.
This qualitative study examines how K–12 educational leaders describe and make sense of their leadership practices related to instructional support, evaluation and improvement strategies, collaborative relationships and trust, and parent and community engagement. Drawing on open-ended survey responses from practicing school and district leaders, the study employs inductive thematic analysis to explore leadership efficacy as enacted through daily practice rather than expressed solely as an abstract belief. Guided by Bandura’s self-efficacy theory, Bronfenbrenner’s ecological systems theory, and transformational leadership theory as interpretive lenses, leaders’ narratives are situated within the relational and contextual systems shaping leadership work. Findings reveal a coherent, practice-oriented leadership narrative grounded in collaboration, trust-building, reflective practice, and responsiveness to local context. Instructional leadership and evaluation were consistently framed as growth-oriented, relational processes, while collaborative relationships and trust emerged as foundational conditions enabling leadership practice across domains. Parent and community engagement was described as a reciprocal, boundary-spanning function rooted in communication, visibility, and partnership. Collectively, the findings position leadership efficacy as a relational and contextually embedded practice and highlight implications for leadership preparation and professional learning.
Purpose: Although leadership behaviors have been widely examined in relation to teacher outcomes, limited empirical research has explored how different leadership dimensions influence teachers’ morale within highly centralized educational systems such as Thailand’s primary education sector. Existing studies have often emphasized administrative control and procedural compliance, while comparatively less attention has been given to the role of relationship-oriented leadership behaviors in sustaining teachers’ morale within centralized administrative contexts. This study therefore examines the relationship between leadership behaviors within educational administration and teachers’ morale in Thai primary schools in central Thailand. Research design, data and methodology: This study employed a quantitative research design using a survey approach. Data were collected from 417 teachers and educational personnel working in primary schools across central Thailand through anonymous self-administered questionnaires. Leadership behaviors were categorized into task-oriented and relationship-oriented dimensions, while teachers’ morale was examined through Herzberg’s Motivation-Hygiene Theory. Descriptive statistics, Pearson correlation analysis, and multiple regression analysis were employed to examine the relationships between leadership behaviors and teachers’ morale. Results: The findings revealed that both task-oriented and relationship-oriented leadership behaviors were positively associated with teachers’ morale. Relationship-oriented leadership behaviors, particularly motivation and participation, demonstrated stronger predictive influence on teachers’ morale than task-oriented dimensions such as planning and supervision. The regression model explained a substantial proportion of variance in teachers’ morale, indicating that interpersonal and participatory leadership practices play an important role within centralized educational environments. Conclusions: The study contributes empirical evidence to educational administration research by demonstrating that leadership effectiveness within centralized educational systems may involve not only administrative coordination and policy implementation but also relationship-oriented leadership practices that support teachers’ professional well-being. The findings further suggest that balancing organizational structure with human-centered leadership may help sustain teachers’ morale within Thai primary schools.
Global crises, most notably the COVID-19 pandemic, have profoundly transformed the landscape of higher education governance. These unprecedented circumstances accelerated the transition from conventional institutional practices to digital and remote modalities, necessitating a paradigm shift toward adaptive, resilient, innovative, and strategically decisive actions to ensure administrative continuity. Anchored in Crisis Leadership theory and supported by principles of Transformational Leadership theory, this study aims to provide an initial validation of a measurement instrument designed to map the underlying factors that define effective higher education leadership, specifically within the regional socio-academic context of East Coast Malaysian public universities in the post-pandemic era. Employing a cross-sectional quantitative questionnaire, data were collected through a field study (n=150) targeting academic leaders across four public universities. An initial exploratory factor analysis identified 28 items, which were further refined through a pooled Confirmatory Factor Analysis (CFA) in AMOS. The measurement model was optimized by excluding three items (DC1, DC2, and OC3) due to low loadings and high modification indices, and bootstrapping procedures were used to address multivariate normality. This systematic refinement yielded an acceptable model fit across eight preliminary constructs: Compassion and Care, Openness and Communication, Adaptiveness, Resilience and Courage, Decisiveness, Consultation and Collaboration, Empowerment, and Crisis Handling Effectiveness. Although this regional validation does not establish causal evidence of leadership effectiveness, the resulting 25-item framework provides a preliminary baseline for assessing leadership configurations. Rather than serving as a definitive diagnostic tool, the model provides context-specific insights that can tentatively guide professional development initiatives and shape adaptive governance strategies within the Malaysian higher education sector.
بحرانهای جهانی، بهویژه همهگیری کووید-۱۹، چشمانداز حکمرانی آموزش عالی را بهطور عمیقی دگرگون کردهاند. این شرایط بیسابقه، گذار از رویههای سنتی نهادی به شیوههای دیجیتال و دورکاری را تسریع نموده و نیازمند تغییر پارادایم بهسوی اقدامات سازگارانه، تابآور، نوآورانه و راهبردی برای تضمین تداوم اداری شده است. این مطالعه که مبتنی بر نظریه رهبری در بحران و با حمایت از اصول نظریه رهبری تحولآفرین انجام شده، با هدف ارائه اعتبارسنجی اولیه یک ابزار سنجش طراحی شده برای ترسیم عوامل زیربنایی تعریفکننده رهبری مؤثر آموزش عالی، بهویژه در بستر اجتماعی-آکادمیک منطقهای دانشگاههای دولتی سواحل شرقی مالزی در دوران پساکرونا صورت گرفته است. با بهرهگیری از پرسشنامه کمی مقطعی، دادهها از طریق مطالعه میدانی (n=150) و با هدف قرار دادن رهبران دانشگاهی در چهار دانشگاه دولتی گردآوری شد. تحلیل عاملی اکتشافی اولیه ۲۸ گویه را شناسایی کرد که با تحلیل عاملی تأییدی تجمیعی (CFA) در نرمافزار AMOS بیشتر پالایش شدند. مدل اندازهگیری با حذف سه گویه (DC1، DC2 و OC3) به دلیل بار عاملی پایین و شاخصهای اصلاحی بالا بهینه شد و برای رفع نرمال بودن چندمتغیره از روش بوتاسترپ استفاده گردید. این پالایش نظاممند منجر به برازش قابل قبول مدل در هشت سازه مقدماتی شد: شفقت و مراقبت، گشودگی و ارتباط، سازگاری، تابآوری و شجاعت، قاطعیت، مشورت و همکاری، توانمندسازی و اثربخشی مدیریت بحران. اگرچه این اعتبارسنجی منطقهای شواهد علی برای اثربخشی رهبری ارائه نمیدهد، چارچوب ۲۵ گویهای حاصل، مبنایی مقدماتی برای ارزیابی پیکربندیهای رهبری فراهم میکند. این مدل بهجای آنکه ابزاری تشخیصی قطعی باشد، بینشهایی زمینهمحور ارائه میدهد که میتواند بهطور موقت راهنمای ابتکارات توسعه حرفهای و شکلدهنده راهبردهای حکمرانی سازگارانه در بخش آموزش عالی مالزی باشد.
Introduction Socially responsible leadership (SRL) encompasses individual, group, and societal values relevant to college student development. This study identified SRL profiles among Chinese undergraduates, examined profile similarity across gender, and investigated factors associated with profile membership. Methods A cross-sectional survey was conducted with 1,248 students from eight higher education institutions. Latent profile analysis was performed using seven SRL dimensions, followed by multigroup comparisons and three-step analyses of profile membership. Results Three SRL profiles were identified: low SRL (18.67%), average SRL (57.45%), and high SRL (23.88%). The profiles differed mainly in overall SRL, with broadly parallel patterns across the seven dimensions. Women and men showed the same low–average–high ordering, although corresponding profile means were not fully equivalent. Place of origin, financial hardship, family socioeconomic status, and first-generation status were associated with selected profile contrasts. Leadership efficacy, extracurricular engagement, and perceived teacher support were positively associated with higher-profile membership in separate models. Discussion The findings characterize SRL profiles among Chinese college students and reveal both similarities and differences across gender. The associations with extracurricular engagement, leadership efficacy, and teacher support highlight relevant personal and educational resources for student leadership development.
مقدمه: رهبری مسئولیتپذیر اجتماعی (SRL) ارزشهای فردی، گروهی و اجتماعی مرتبط با رشد دانشجویان دانشگاهی را دربر میگیرد. این پژوهش به شناسایی الگوهای SRL در میان دانشجویان کارشناسی چینی، بررسی شباهت الگوها بر اساس جنسیت و بررسی عوامل مرتبط با عضویت در الگوها پرداخت. روشها: یک مطالعه مقطعی با مشارکت ۱٬۲۴۸ دانشجو از هشت مؤسسه آموزش عالی انجام شد. تحلیل الگوی نهفته با استفاده از هفت بُعد SRL صورت گرفت و پس از آن مقایسههای چندگروهی و تحلیلهای سهمرحلهای عضویت در الگوها انجام شد. نتایج: سه الگوی SRL شناسایی شد: SRL پایین (۱۸٫۶۷٪)، SRL متوسط (۵۷٫۴۵٪) و SRL بالا (۲۳٫۸۸٪). تفاوت الگوها عمدتاً در میزان کلی SRL بود و الگوهای موازی در سراسر هفت بُعد مشاهده شد. زنان و مردان همان ترتیب پایین–متوسط–بالا را نشان دادند، اگرچه میانگینهای مربوط به الگوها کاملاً معادل نبودند. محل تولد، دشواری مالی، وضعیت اجتماعیاقتصادی خانواده و وضعیت دانشجوی نسل اول با برخی تفاوتهای الگوها مرتبط بودند. کارآمدی رهبری، مشارکت در فعالیتهای فوقبرنامه و حمایت ادراکشده معلم به طور مثبت با عضویت در الگوهای بالاتر در مدلهای جداگانه مرتبط بودند. بحث: یافتهها الگوهای SRL را در میان دانشجویان دانشگاهی چینی توصیف میکند و به شباهتها و تفاوتهای جنسیتی اشاره دارد. ارتباط مشارکت در فعالیتهای فوقبرنامه، کارآمدی رهبری و حمایت معلم بر منابع فردی و آموزشی مرتبط با توسعه رهبری دانشجویان تأکید میکند.
This study examines contingency leadership theory and contemporary leadership in educational organizations. Contingency leadership theory emphasizes that leadership effectiveness depends on the leader's ability to adapt their leadership style to the situation, organizational conditions, and the characteristics of their subordinates. Meanwhile, contemporary leadership emphasizes innovation, collaboration, effective communication, and the ability to adapt to changing times and technology. In education, the application of these two theories can improve organizational effectiveness, teacher performance quality, and create a more innovative and conducive learning environment. However, their implementation still faces various challenges, such as limited leadership competency, resistance to change, and a lack of supporting resources. Therefore, educational leaders are required to possess adaptive, innovative, and professional skills to be able to face various dynamics and improve the quality of education sustainably.
این مطالعه به بررسی نظریه رهبری اقتضایی و رهبری معاصر در سازمانهای آموزشی میپردازد. نظریه رهبری اقتضایی تأکید میکند که اثربخشی رهبری به توانایی رهبر در تطبیق سبک رهبری خود با موقعیت، شرایط سازمانی و ویژگیهای زیردستان بستگی دارد. در مقابل، رهبری معاصر بر نوآوری، همکاری، ارتباط مؤثر و توانایی سازگاری با تغییرات زمان و فناوری تأکید دارد. در حوزه آموزش، بهکارگیری این دو نظریه میتواند اثربخشی سازمانی، کیفیت عملکرد معلمان و ایجاد محیط یادگیری نوآورانه و مساعد را بهبود بخشد. با این حال، اجرای آنها همچنان با چالشهای مختلفی مانند محدودیت شایستگی رهبری، مقاومت در برابر تغییر و کمبود منابع حمایتی مواجه است. بنابراین، از رهبران آموزشی انتظار میرود که مهارتهای سازگارپذیر، نوآورانه و حرفهای را دارا باشند تا بتوانند با پویاییهای مختلف روبهرو شده و کیفیت آموزش را بهصورت پایدار ارتقا دهند.
Leadership is an essential factor in determining the success of educational organizations in achieving their goals. Educational leaders play a significant role in directing, influencing, and motivating all organizational members to work effectively and efficiently. This paper aims to examine the concept of classical leadership theory in educational organizations, including the definition of leadership, the concept of classical leadership theory, its main types, as well as its strengths and weaknesses. The study employs a library research method by reviewing various relevant literature sources. The findings indicate that classical leadership theory consists of Trait Theory, Behavioral Theory, and leadership styles such as autocratic, democratic, and laissez-faire leadership. These theories provide a fundamental understanding of the characteristics, behaviors, and leadership styles that influence leadership effectiveness. Although classical leadership theory offers advantages in terms of simplicity and practical application, it also has limitations due to its lack of attention to situational factors and the dynamics of modern organizations. Therefore, classical leadership theory remains relevant as a foundation for understanding leadership, but it should be integrated with more contextual leadership approaches to meet the demands of contemporary educational organizations
رهبری عامل اساسی در تعیین موفقیت سازمانهای آموزشی در دستیابی به اهداف آنها است. رهبران آموزشی نقش مهمی در هدایت، تأثیرگذاری و انگیزش تمامی اعضای سازمان برای کارآمدی و اثربخشی ایفا میکنند. هدف این مقاله بررسی مفهوم نظریه رهبری کلاسیک در سازمانهای آموزشی، شامل تعریف رهبری، مفهوم نظریه رهبری کلاسیک، انواع اصلی آن و همچنین نقاط قوت و ضعف آن است. این مطالعه با استفاده از روش پژوهش کتابخانهای و مرور منابع مختلف مرتبط انجام شده است. یافتهها نشان میدهد که نظریه رهبری کلاسیک شامل نظریه ویژگیها (Trait Theory)، نظریه رفتاری (Behavioral Theory) و سبکهای رهبری مانند رهبری خودکامه، دموکراتیک و عدم مداخله (laissez-faire) است. این نظریهها درک بنیادی از ویژگیها، رفتارها و سبکهای رهبری که بر اثربخشی رهبری تأثیرگذارند، ارائه میدهند. اگرچه نظریه رهبری کلاسیک از نظر سادگی و کاربرد عملی مزایایی دارد، اما به دلیل عدم توجه به عوامل موقعیتی و پویاییهای سازمانهای مدرن، محدودیتهایی نیز دارد. بنابراین، نظریه رهبری کلاسیک همچنان به عنوان مبنایی برای درک رهبری مرتبط است، اما باید با رویکردهای رهبری زمینهایتر برای پاسخگویی به نیازهای سازمانهای آموزشی معاصر تلفیق شود.
This study examined the extent to which public school principals in Zarqa Governorate practice faith-based leadership and explored its relationship with the effectiveness of educational decision-making from teachers’ perspectives. The study adopted a descriptive correlational design. Data were collected using a questionnaire developed to measure two main constructs: faith-based leadership practices and the effectiveness of educational decision-making. The sample consisted of 628 male and female teachers from public schools in the First Zarqa Education Directorate, selected using simple random sampling. The findings showed that teachers perceived principals’ practice of faith-based leadership to be moderate. The results also indicated that the effectiveness of educational decision-making in public schools was perceived to be moderate. In addition, a positive correlation was found between principals’ faith-based leadership practices and the effectiveness of educational decision-making. These findings suggest that leadership practices grounded in ethical values, trust, responsibility, and shared purpose may contribute to improving decision-making processes in schools. The study recommends strengthening value-based leadership practices among school principals, particularly those related to consultation, fairness, accountability, participation, and moral responsibility in educational decision-making.
این پژوهش به بررسی میزان بهکارگیری رهبری مبتنی بر ایمان توسط مدیران مدارس دولتی در استان زرقاء و نیز رابطه آن با اثربخشی تصمیمگیری آموزشی از دیدگاه معلمان پرداخت. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود. دادهها با استفاده از پرسشنامهای که برای سنجش دو سازه اصلی، یعنی شیوههای رهبری مبتنی بر ایمان و اثربخشی تصمیمگیری آموزشی، تدوین شده بود، گردآوری شد. نمونه پژوهش شامل ۶۲۸ معلم زن و مرد از مدارس دولتی اداره آموزش و پرورش منطقه اول زرقاء بود که به روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. یافتهها نشان داد که معلمان، میزان بهکارگیری رهبری مبتنی بر ایمان توسط مدیران را در حد متوسط ارزیابی کردند. همچنین نتایج نشان داد اثربخشی تصمیمگیری آموزشی در مدارس دولتی نیز در سطح متوسط ادراک شده است. افزون بر این، بین شیوههای رهبری مبتنی بر ایمان مدیران و اثربخشی تصمیمگیری آموزشی، همبستگی مثبت وجود داشت. این یافتهها حاکی از آن است که شیوههای رهبری مبتنی بر ارزشهای اخلاقی، اعتماد، مسئولیتپذیری و هدف مشترک میتواند به بهبود فرآیندهای تصمیمگیری در مدارس کمک کند. پژوهش توصیه میکند که شیوههای رهبری مبتنی بر ارزشها، بهویژه موارد مرتبط با مشورت، انصاف، پاسخگویی، مشارکت و مسئولیت اخلاقی در تصمیمگیری آموزشی، در میان مدیران مدارس تقویت شود.
Introduction This study examines the influence of distributed leadership on lecturers' satisfaction, student engagement, academic performance, and institutional culture in selected Technical and Vocational Education and Training (TVET) colleges in South Africa. Methods A cross-sectional survey was employed, and various statistical analyses, such as multiple regression, analysis of variance, and exploratory factor analysis, were used in line with the objectives of the study. Results The study showed that distributed leadership enhances lecturers' satisfaction through participatory governance structures and collaboration, highlighting the motivational value of inclusion and shared responsibility. It also positively influences student engagement and academic performance through motivation, connection, and constructive feedback. Significant differences in institutional culture were found across colleges, indicating that contextual factors shape leadership effectiveness. Two dimensions of lecturers' leadership capacity were identified: collaborative empowerment and institutional support with participatory leadership. Discussion The study recommends that institutional leaders and policymakers strengthen participatory governance, staff empowerment, and student involvement to improve institutional effectiveness. The study contributes to the limited literature on distributed leadership in South African TVET colleges and provides insights into its impact on staff, students, and institutional culture.
مقدمه: این پژوهش به بررسی تأثیر رهبری توزیعی بر رضایت مدرسان، مشارکت دانشجویان، عملکرد تحصیلی و فرهنگ نهادی در برخی کالجهای آموزش فنی و حرفهای (TVET) در آفریقای جنوبی میپردازد. روشها: این مطالعه به صورت مقطعی انجام شد و تحلیلهای آماری مختلفی از جمله رگرسیون چندگانه، تحلیل واریانس و تحلیل عاملی اکتشافی مطابق با اهداف پژوهش به کار گرفته شد. یافتهها: نتایج نشان داد که رهبری توزیعی از طریق ساختارهای حکمرانی مشارکتی و همکاری، رضایت مدرسان را افزایش میدهد و ارزش انگیزشی مشارکت و مسئولیتپذیری مشترک را برجسته میسازد. همچنین، این نوع رهبری از طریق انگیزش، ارتباط و بازخورد سازنده، تأثیر مثبتی بر مشارکت دانشجویان و عملکرد تحصیلی دارد. تفاوتهای معناداری در فرهنگ نهادی میان کالجها مشاهده شد که نشاندهنده تأثیر عوامل زمینهای بر اثربخشی رهبری است. دو بعد از ظرفیت رهبری مدرسان شناسایی شد: توانمندسازی مشارکتی و حمایت نهادی همراه با رهبری مشارکتی. بحث: این پژوهش توصیه میکند که رهبران نهادی و سیاستگذاران، حکمرانی مشارکتی، توانمندسازی کارکنان و مشارکت دانشجویان را برای ارتقای اثربخشی نهادی تقویت کنند. این مطالعه به ادبیات محدود رهبری توزیعی در کالجهای آموزش فنی و حرفهای آفریقای جنوبی افزوده و بینشهایی درباره تأثیر آن بر کارکنان، دانشجویان و فرهنگ نهادی ارائه میدهد.
