Occupational burnout

Background: Prolonged screen exposure, after-hours connectivity, and sedentary work are linked to poor sleep and occupational burnout among Indian working professionals. Ayurvedic Dinacharya regulates waking, Vyayama, Bhojana Vidhi, and Nidra Vidhi; however, digital-era disruption of these domains among working adults remains unstudied. This study aimed to assess digital lifestyle behaviours mapped to Dinacharya principles as behavioural markers of Pragyaparadha, in relation to sleep quality and occupational burnout among working adults, and to identify behaviours independently associated with poor sleep and higher burnout. Methods: A cross-sectional analytical survey (STROBE-reported) was conducted at the All-India Institute of Ayurveda (AIIA), New Delhi, during (January 2026 to July 2026), among 400 working adults aged 25-40 years with ≥1 year of occupational experience. A structured proforma captured sociodemographic details and Dinacharya-mapped digital behaviours across five domains (morning routine, bedtime device use, after-hours connectivity, screen breaks/sedentary time, mealtime practices). Sleep quality and burnout were assessed using the PSQI and Copenhagen burnout inventory. Results: Of 400 participants, 56.8% had poor sleep quality, 61% personal burnout, and 55.8% work-related burnout. Bedtime device use and inadequate screen breaks/sedentary behaviour independently predicted poor sleep (aOR 1.76 and 1.98). After-hours connectivity, sedentary behaviour, and mealtime digital engagement predicted personal burnout; bedtime device use, sedentary behaviour, mealtime digital engagement, and digital overload predicted work-related burnout (all p<0.05). Conclusions: Digital lifestyle behaviours reflect patterns of Pragyaparadha in daily digital conduct. Interpreted through Dinacharya and Nidra, the findings support a culturally grounded, preventive Digital Dinacharya framework for digital-era occupational health.

Non-Commissioned Officers (NCOs) provide frontline guidance and support in demanding military environments, where operational workloads can affect personnel well-being and performance. This study described junior enlisted personnel’s assessments of NCO leadership, occupational burnout, and operational performance at the 560th Air Base Group, Brigadier General Benito N. Ebuen Air Base, during 2026, and examined challenges encountered by First Sergeants. A descriptive survey design involved 180 junior enlisted personnel selected from 326 eligible personnel through squadron-stratified sampling, supplemented by qualitative accounts from 11 First Sergeants. Adapted questionnaires measured four leadership dimensions, three burnout dimensions, and four performance dimensions; frequency, percentage, weighted mean, standard deviation, and thematic analysis were used. Leadership ratings ranged from 3.9236 for supervision, mentorship, and welfare support to 4.0361 for task guidance. Emotional exhaustion was moderate (M = 2.7833), whereas depersonalization (M ≈ 2.42) and reduced personal accomplishment (M = 2.1375) were low. Operational performance ratings were favorable (M = 4.0056–4.1667). Interview accounts identified manpower shortages, inadequate resources, strain on personnel welfare, and interpersonal leadership concerns. The findings informed a proposed Leadership Enhancement and Sustainability Framework prioritizing staffing, mentoring, workload management, and leadership integrity. Because the thesis did not report predictive regression or correlation tests, the results support descriptive assessment and an intervention proposal rather than established statistical prediction.

The viability of the physical education teachers in rural areas is critical in the sustainability of the quality of the rural education system and the balance of holistic development of the students. Nevertheless, such teachers still experience a high turnover intention. In addition to external policy actions, other aspects need to be looked at internally on the psychological processes that lead to their readiness to stay in the job. The research follows the Job Demands-Resources Model and Resource Conservation Theory to develop a moderated mediation model and discuss the change of sense of mission on turnover intention among the rural physical education teachers. The research is aimed at examining the mediating variable of occupational burnout and the moderating variable of social support. Methods: Four hundred and thirty six physical education teachers in the township primary and secondary schools in Henan Province, Sichuan Province, and Gansu Province were surveyed by clustering sampling method. The Chinese versions of the Vocational Calling Scale, Maslach Burnout Inventory, Perceived Social supportive Scale as well as Job leaving intention Scale were used as Research instruments. The SPSS 26.0 and the PROcess macro (Model 59) were used to analyze the data. Findings: The correlation analysis results demonstrated that there was a positive correlation between the sense of mission and social support, and a negative correlation between the sense of mission and occupational burnout and turnover intention. Sense of mission had a direct and indirect (through occupational burnout) decrease in turnover intention. Conclusion: The effects of sense of mission on burnout, and the effects of burnout on turnover intention are buffered by social support- this effect was the greatest in conditions of a low level of social support. Occupational burnout mediates the mediating role of sense of mission on the turnover intention, social support moderates the first stage (sense of mission to occupational burnout) and the second stage (occupational burnout to turnover intention) of the mediating process. The results point to a mediated moderation process and indicate that the stabilization of the rural population of physical education teachers should be done through reinforcing the sense of mission in the teachers and the creation of a strong social support network at the same time. These measures will assist in alleviating work burnout and eventually decrease the turnover probability.

پایداری معلمان تربیت بدنی در مناطق روستایی برای تداوم کیفیت نظام آموزشی روستایی و تعادل در توسعه همه‌جانبه دانش‌آموزان حیاتی است. با این حال، این معلمان همچنان قصد ترک خدمت بالایی را تجربه می‌کنند. علاوه بر اقدامات سیاستی بیرونی، لازم است جنبه‌های درونی و فرایندهای روان‌شناختی مؤثر بر آمادگی آنان برای ماندن در شغل نیز مورد توجه قرار گیرد. این پژوهش با پیروی از مدل منابع-تقاضاهای شغلی و نظریه حفاظت از منابع، یک مدل میانجی‌گری تعدیل‌شده را توسعه داده و نقش تغییر حس رسالت بر قصد ترک خدمت معلمان تربیت بدنی روستایی را بررسی می‌کند. هدف پژوهش، بررسی نقش میانجی فرسودگی شغلی و نقش تعدیل‌گر حمایت اجتماعی است. روش‌ها: چهارصد و سی و شش معلم تربیت بدنی در مدارس ابتدایی و متوسطه شهرهای استان‌های هنان، سیچوان و گانسو با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای مورد بررسی قرار گرفتند. نسخه چینی مقیاس فراخوان شغلی، پرسشنامه فرسودگی شغلی Maslach، مقیاس حمایت اجتماعی ادراک‌شده و مقیاس قصد ترک شغل به عنوان ابزار پژوهش به کار رفتند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 26.0 و ماکروی PROcess (مدل 59) تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج تحلیل همبستگی نشان داد که بین حس رسالت و حمایت اجتماعی رابطه مثبت و بین حس رسالت با فرسودگی شغلی و قصد ترک خدمت رابطه منفی وجود دارد. حس رسالت به طور مستقیم و غیرمستقیم (از طریق فرسودگی شغلی) موجب کاهش قصد ترک خدمت می‌شود. نتیجه‌گیری: اثرات حس رسالت بر فرسودگی شغلی و اثرات فرسودگی شغلی بر قصد ترک خدمت توسط حمایت اجتماعی تعدیل می‌شود؛ این اثر در شرایط حمایت اجتماعی پایین بیشترین میزان را دارد. فرسودگی شغلی نقش میانجی بین حس رسالت و قصد ترک خدمت را ایفا می‌کند، حمایت اجتماعی مرحله اول (حس رسالت تا فرسودگی شغلی) و مرحله دوم (فرسودگی شغلی تا قصد ترک خدمت) فرایند میانجی‌گری را تعدیل می‌کند. نتایج به یک فرایند تعدیل‌شده میانجی‌گری اشاره دارد و نشان می‌دهد که تثبیت جمعیت معلمان تربیت بدنی روستایی باید از طریق تقویت حس رسالت در معلمان و ایجاد شبکه حمایت اجتماعی قوی به طور همزمان انجام شود. این اقدامات به کاهش فرسودگی شغلی و در نهایت کاهش احتمال ترک خدمت کمک خواهد کرد.

Introduction The occupational well-being of rural preschool teachers is important for their professional development, mental health, and the quality of preschool education. However, persistent resource constraints in rural education may pose challenges to teachers’ occupational well-being. This study examined the association between occupational stress and occupational well-being among rural preschool teachers, focusing on the indirect role of job burnout and the moderating role of professional identity. Methods A cross-sectional questionnaire survey was conducted among 3,228 rural preschool teachers in Zhejiang Province, China, of whom 98.8% were women. Participants completed validated measures of occupational stress, job burnout, professional identity, and occupational well-being. The hypothesized associations were examined using a moderated mediation model. Results Occupational stress was significantly and negatively associated with occupational well-being. A significant indirect association between occupational stress and occupational well-being was observed through job burnout, while the direct association remained significant. Professional identity moderated the association between occupational stress and job burnout: this positive association was weaker, but remained statistically significant, at higher levels of professional identity. However, professional identity did not moderate the direct association between occupational stress and occupational well-being. Discussion The findings suggest that professional identity may serve as a modest personal resource that attenuates the association between occupational stress and job burnout. They also highlight the importance of reducing job demands and strengthening organizational resources to support the occupational well-being of rural preschool teachers.

مقدمه: بهزیستی شغلی معلمان پیش‌دبستانی روستایی برای توسعه حرفه‌ای، سلامت روان و کیفیت آموزش پیش‌دبستانی آنان اهمیت دارد. با این حال، محدودیت‌های مداوم منابع در آموزش روستایی ممکن است چالش‌هایی برای بهزیستی شغلی معلمان ایجاد کند. این پژوهش به بررسی ارتباط بین استرس شغلی و بهزیستی شغلی در میان معلمان پیش‌دبستانی روستایی پرداخت و نقش غیرمستقیم فرسودگی شغلی و نقش تعدیل‌گر هویت حرفه‌ای را مورد توجه قرار داد. روش‌ها: یک پیمایش مقطعی با پرسشنامه در میان ۳٬۲۲۸ معلم پیش‌دبستانی روستایی در استان ژجیانگ چین انجام شد که ۹۸٫۸٪ آنان زن بودند. شرکت‌کنندگان ابزارهای معتبر سنجش استرس شغلی، فرسودگی شغلی، هویت حرفه‌ای و بهزیستی شغلی را تکمیل کردند. ارتباطات فرض‌شده با استفاده از مدل میانجی‌گری تعدیل‌شده مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: استرس شغلی با بهزیستی شغلی رابطه منفی و معناداری داشت. یک ارتباط غیرمستقیم معنادار بین استرس شغلی و بهزیستی شغلی از طریق فرسودگی شغلی مشاهده شد، در حالی که ارتباط مستقیم نیز معنادار باقی ماند. هویت حرفه‌ای ارتباط بین استرس شغلی و فرسودگی شغلی را تعدیل کرد: این ارتباط مثبت در سطوح بالاتر هویت حرفه‌ای ضعیف‌تر، اما همچنان از نظر آماری معنادار بود. با این حال، هویت حرفه‌ای ارتباط مستقیم بین استرس شغلی و بهزیستی شغلی را تعدیل نکرد. بحث: یافته‌ها نشان می‌دهد که هویت حرفه‌ای می‌تواند به عنوان یک منبع شخصی محدود، ارتباط بین استرس شغلی و فرسودگی شغلی را تضعیف کند. همچنین اهمیت کاهش تقاضاهای شغلی و تقویت منابع سازمانی برای حمایت از بهزیستی شغلی معلمان پیش‌دبستانی روستایی را برجسته می‌کند.