Although knowledge and stigma about suicide are important factors in suicide prevention, there are no validated instruments available in Hungary. Our goal was to validate the Literacy of Suicide Scale—Short Form (LOSS-SF) and the Stigma of Suicide Scale—Short Form (SOSS-SF) in Hungarian. An anonymous online survey was administered to a self-selected online convenience sample of 954 participants of 38.0 years (SD: 14.8) of age. Our study used a descriptive, correlational, cross-sectional design. Confirmatory factor analysis results indicate a good model fit for a three-factor structure of the SOSS-SF scale. Invariance testing revealed that the scale is valid across gender, age and former suicide ideation. LOSS-SF had an acceptable unidimensional model fit as a two-parameter logistic (2PL) IRT (Item Response Theory) based survey, and results showed good infit–outfit with appropriate item discrimination and difficulty measures. The results show that the two instruments show sound psychometric properties and construct validity within this sample. While the Hungarian versions of the SOSS-SF and the LOSS-SF provide useful tools for assessing suicide stigma and suicide literacy in research settings, further validation on nationally representative samples may be required in case population-level norms are needed to inform national policy-makers.
This mixed-methods study had two aims: to determine the purpose of school administrators’ use of social media and to develop and validate a scale measuring those purposes. In the qualitative phase, 15 school principals were interviewed individually, and the social media accounts of five principals were analyzed to identify purposes of use. In the second phase, an instrument was developed and validated across two independent samples of school administrators attending separate in-service training programs organized by the Turkish Ministry of National Education (MONE). Exploratory factor analysis (EFA; n = 156), using principal axis factoring with direct oblimin rotation, revealed a three-factor structure: stakeholder communication, personal use, and professional development, accounting for 65.52% of the total variance. Confirmatory factor analysis (CFA; n = 148) supported the factor structure with satisfactory model fit (χ²/df = 1.60, CFI = .955, RMSEA = .064). Convergent and discriminant validity were established through average variance extracted, composite reliability, McDonald’s omega, and the Fornell–Larcker criterion.
This article sought to adapt and validate an instrument for the perception of management policies and practices aimed at higher education professors, since the available instruments were designed for organisations in general and do not address the particularities of academic work. The instrument was based on two scales already validated for Brazilian organisations, with the addition of items on research incentives, publication support and the teaching career. Content and criterion validity derived from the published origin of the items, complemented by prior definition of the constructs, peer review and pre-testing. A total of 386 professors from Brazilian public and private institutions took part, answering on an interval scale based on adverbs of quantity and frequency. Internal consistency reached a Cronbach's alpha of 0.956. Exploratory factor analysis, used for the statistical validation of the constructs defined a priori, retained six factors explaining 67.3% of the accumulated variance, with a sampling adequacy of 0.948. The expected dimensions were reproduced, and the added items formed a factor of their own. It is concluded that the adapted instrument is suitable for measuring teachers' perception of institutional management.
Objective Individual differences in tendencies to approach or avoid physical effort may be relevant to exercise-related psychological and behavioral characteristics. This study examined the psychometric properties of the Chinese Physical Effort Scale (PES) and investigated individual differences in physical-effort approach and avoidance tendencies and their associations with exercise-related psychological and behavioral variables among Chinese university students. Methods Participants were 1,273 students from six universities across eastern, central, and western China. Exploratory and confirmatory factor analyses, reliability and validity analyses, and multigroup confirmatory factor analysis were used to evaluate the factor structure, reliability, validity, and measurement invariance of the Chinese PES. Latent profile analysis identified configurations of physical effort approach and avoidance, and BCH analyses compared profiles on emotion regulation, exercise motivation, and physical activity. Results Factor analyses supported a two-factor structure comprising physical effort approach and avoidance. The scale showed high internal consistency and test–retest reliability, with evidence supporting convergent and discriminant validity and metric and scalar invariance across gender and academic year. Three profiles were identified: Balanced (59.07%), Avoidance-Oriented (14.93%), and Approach-Oriented (26.00%). The Approach-Oriented profile showed higher cognitive reappraisal, expressive suppression, external regulation, introjected regulation, and autonomous regulation, and lower amotivation. It also showed higher total physical activity than the other profiles and higher weekly exercise frequency than the Balanced profile. Conclusion The Chinese PES showed psychometric support among Chinese university students. Distinct configurations of physical effort approach and avoidance were associated with emotion regulation, exercise motivation, and physical activity.
هدف: تفاوت‌های فردی در گرایش به رویکرد یا اجتناب از تلاش بدنی ممکن است با ویژگی‌های روان‌شناختی و رفتاری مرتبط با ورزش ارتباط داشته باشد. این پژوهش ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس تلاش بدنی چینی (PES) را بررسی کرده و تفاوت‌های فردی در گرایش‌های رویکرد و اجتناب از تلاش بدنی و ارتباط آن‌ها با متغیرهای روان‌شناختی و رفتاری مرتبط با ورزش را در میان دانشجویان دانشگاه‌های چین مورد مطالعه قرار داد. روش‌ها: شرکت‌کنندگان شامل ۱۲۷۳ دانشجو از شش دانشگاه در مناطق شرقی، مرکزی و غربی چین بودند. برای ارزیابی ساختار عاملی، پایایی، روایی و ناوری اندازه‌گیری مقیاس PES چینی، تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی، تحلیل‌های پایایی و روایی و تحلیل عاملی تأییدی چندگروهی به کار رفت. تحلیل پروفایل پنهان برای شناسایی الگوهای رویکرد و اجتناب از تلاش بدنی و تحلیل‌های BCH برای مقایسه پروفایل‌ها بر اساس تنظیم هیجان، انگیزش ورزشی و فعالیت بدنی استفاده شد. یافته‌ها: تحلیل‌های عاملی ساختار دو عاملی شامل رویکرد و اجتناب از تلاش بدنی را تأیید کردند. مقیاس از انسجام درونی و پایایی بازآزمایی بالایی برخوردار بود و شواهدی از روایی همگرا و واگرا و ناوری متریک و اسکلار در بین جنسیت و سال تحصیلی ارائه شد. سه پروفایل شناسایی شد: متعادل (۵۹/۰۷٪)، گرایش به اجتناب (۱۴/۹۳٪) و گرایش به رویکرد (۲۶/۰۰٪). پروفایل گرایش به رویکرد، بازارزیابی شناختی، سرکوبگری بیانی، تنظیم بیرونی، تنظیم درون‌فکنی‌شده و تنظیم خودمختار بالاتر و بی‌انگیزگی پایین‌تری را نشان داد. همچنین این پروفایل نسبت به سایر پروفایل‌ها فعالیت بدنی کل و نسبت به پروفایل متعادل، فراوانی هفتگی ورزش بیشتری داشت. نتیجه‌گیری: مقیاس PES چینی در میان دانشجویان دانشگاه‌های چین از حمایت روان‌سنجی برخوردار بود. الگوهای متمایز رویکرد و اجتناب از تلاش بدنی با تنظیم هیجان، انگیزش ورزشی و فعالیت بدنی مرتبط بودند.
Duygu düzenleme süreçleri, romantik ilişkilerde partnerler arasındaki etkileşimlerin niteliğini ve ilişki işleyişini anlamada önemli bir yere sahiptir. Bu çalışmanın amacı, romantik ilişkilerde partnerlerin duygularını fark etme ve anlamlandırma süreçlerinde yaşanan güçlükleri değerlendiren Duygu Düzenleme Güçlükleri Ölçeği–Çift Formu’nun (DDGÖ-Ç) Türkçeye uyarlanması ve psikometrik özelliklerinin incelenmesidir. Kesitsel bir ölçek uyarlama ve psikometrik değerlendirme çalışması olarak tasarlanan bu araştırmaya, romantik ilişki içinde bulunan 18–63 yaş aralığındaki 300 kişi (Ort. = 26.95, SS = 8.93) katılmıştır. Ölçeğin yapı geçerliği doğrulayıcı faktör analiziyle; yakınsak ve ayırt edici geçerliği ise yakın ilişkilerde yalnızlık, kişiler arası duygu düzenleme etkileşimleri ve partnere ilişkin obsesif-kompulsif belirtilerle olan ilişkileri üzerinden incelenmiştir. Güvenirlik, Cronbach alfa ve McDonald’ın omega katsayıları ile test-tekrar test korelasyonu kullanılarak değerlendirilmiştir. Bulgular, özgün iki faktörlü yapının Türkiye örnekleminde büyük ölçüde korunduğunu göstermiştir. Düşük faktör yükü gösteren bir maddenin çıkarılmasının ardından elde edilen 11 maddelik model kabul edilebilir uyum göstermiştir. Toplam puan için Cronbach alfa .82 ve omega .80; Farkındalık Eksikliği için alfa .80 ve omega .79; Açıklık Eksikliği için alfa .75 ve omega .71 olarak bulunmuştur. Ölçek puanları yakın ilişkilerde yalnızlık, düşmancılık ve partnere ilişkin obsesif-kompulsif belirtilerle pozitif yönde; duyarlılık, bilişsel destek ve fiziksel mevcudiyetle negatif yönde ilişkiler göstermiştir. Bulgular, DDGÖ-Ç’nin Türkçe formunun geçerliğine ve güvenirliğine ilişkin başlangıç düzeyinde kanıtlar sunmaktadır. Ölçek, klinik görüşme ve gözlemlerle birlikte kullanıldığında, bireyin romantik ilişkisindeki karşılıklı duygu farkındalığı ve açıklığına ilişkin algıladığı güçlüklerin değerlendirilmesine ve çift terapisi süreçlerinde müdahale hedeflerinin belirlenmesine yardımcı olabilir.
فرایندهای تنظیم هیجان نقش مهمی در درک کیفیت تعاملات میان شرکا و کارکرد روابط عاشقانه ایفا می‌کنند. هدف این پژوهش، سازگاری زبان فارسی و بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی فرم زوجی مقیاس دشواری‌های تنظیم هیجان در روابط عاشقانه (DDGÖ-Ç) است که به ارزیابی دشواری‌های تجربه‌شده در فرایندهای آگاهی و معنا‌بخشی به هیجان‌ها توسط شرکا در روابط عاشقانه می‌پردازد. این پژوهش به صورت مطالعه مقطعی سازگاری مقیاس و ارزیابی روان‌سنجی طراحی شده و ۳۰۰ نفر (میانگین سنی = ۲۶٫۹۵، انحراف معیار = ۸٫۹۳) در بازه سنی ۱۸ تا ۶۳ سال که در رابطه عاشقانه بودند، در آن شرکت کردند. روایی سازه مقیاس با تحلیل عاملی تأییدی و روایی همگرا و واگرا از طریق بررسی روابط با تنهایی در روابط نزدیک، تعاملات بین‌فردی تنظیم هیجان و نشانه‌های وسواسی-اجباری مرتبط با شریک بررسی شد. پایایی با استفاده از ضرایب آلفای کرونباخ و امگا مک‌دونالد و همبستگی آزمون-بازآزمون ارزیابی شد. یافته‌ها نشان داد ساختار دو عاملی اصلی تا حد زیادی در نمونه ایرانی حفظ شده است. پس از حذف یک ماده با بار عاملی پایین، مدل ۱۱ ماده‌ای به برازش قابل قبول دست یافت. آلفای کرونباخ برای نمره کل ۰٫۸۲ و امگا ۰٫۸۰؛ برای زیرمقیاس فقدان آگاهی آلفا ۰٫۸۰ و امگا ۰٫۷۹؛ و برای زیرمقیاس فقدان شفافیت آلفا ۰٫۷۵ و امگا ۰٫۷۱ به دست آمد. نمرات مقیاس با تنهایی، خصومت و نشانه‌های وسواسی-اجباری مرتبط با شریک رابطه مثبت و با حساسیت، حمایت شناختی و حضور فیزیکی رابطه منفی نشان داد. یافته‌ها شواهد اولیه‌ای درباره روایی و پایایی فرم فارسی DDGÖ-Ç ارائه می‌دهد. این مقیاس، در کنار مصاحبه و مشاهده بالینی، می‌تواند به ارزیابی دشواری‌های ادراک‌شده فرد در آگاهی و شفافیت هیجانی متقابل در روابط عاشقانه و تعیین اهداف مداخله در فرایند درمان زوجی کمک کند.
Child abuse is recognized as a global health issue, but there are vast differences in parenting practices across cultures. Parenting behaviors and discipline strategies acceptable in some countries may be considered abusive in the U.S. This study sought to develop the Parenting Practices and Discipline Scale (PPDS) to assess parental practices that may be culturally acceptable but potentially harmful to children. Two related studies were conducted: the first established the initial psychometric properties of the PPDS using exploratory factor analysis (EFA), which supported a two-factor structure reflecting culturally acceptable vs. abusive discipline practices, and the second utilized regression analyses with a diverse sample of 1,089 college students to test the PPDS. Findings indicated that gender and parental status were the strongest predictors, with women and parents more likely to classify behaviors as abusive. Among Hispanic participants, those not born in the U.S. were more likely to view certain behaviors (e.g., spanking) as abusive compared to U.S.-born Hispanics. Across racial/ethnic groups, Hispanic participants were more likely than Black participants to classify culturally acceptable practices as abusive. These results underscore that demographic factors can shape perceptions of what practices are considered abusive. Furthermore, the intersectionality of different identities can create further differences. The PPDS represents a novel measure that captures culturally situated discipline practices not assessed in existing tools. Although findings offer preliminary support for validity, future research should evaluate the scale through confirmatory factor analysis and measurement invariance testing across cultural groups. This study aimed to develop and validate the Parenting Practices and Discipline Scale (PPDS), a tool designed to assess attitudes toward parental behaviors and discipline techniques. Findings suggest that gender and parental status are significant influences in perception of abusive acts. Analysis revealed significant differences in perceptions across racial and ethnic identities. The findings suggest a need for development of parenting programs targeting potentially abusive parenting behaviors among minority groups.
کودک‌آزاری به عنوان یک مسئله سلامت جهانی شناخته می‌شود، اما تفاوت‌های گسترده‌ای در شیوه‌های فرزندپروری میان فرهنگ‌ها وجود دارد. رفتارهای فرزندپروری و راهبردهای تنبیهی که در برخی کشورها قابل قبول تلقی می‌شوند، ممکن است در ایالات متحده آمریکا به عنوان کودک‌آزاری شناخته شوند. این پژوهش با هدف تدوین مقیاس شیوه‌های فرزندپروری و تنبیه (PPDS) برای ارزیابی شیوه‌های والدینی که ممکن است از نظر فرهنگی پذیرفته شده اما بالقوه آسیب‌زا برای کودکان باشند، انجام شد. دو مطالعه مرتبط صورت گرفت: نخستین مطالعه ویژگی‌های روان‌سنجی اولیه مقیاس PPDS را با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی (EFA) بررسی کرد که ساختار دو عاملی منعکس‌کننده شیوه‌های تنبیهی قابل قبول فرهنگی در مقابل شیوه‌های کودک‌آزاری را تأیید نمود؛ مطالعه دوم با استفاده از تحلیل رگرسیون و نمونه‌ای متنوع شامل ۱۰۸۹ دانشجوی دانشگاه، مقیاس PPDS را آزمود. یافته‌ها نشان داد که جنسیت و وضعیت والد بودن قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده‌ها بودند؛ زنان و والدین بیشتر احتمال داشت رفتارها را به عنوان کودک‌آزاری طبقه‌بندی کنند. در میان شرکت‌کنندگان Hispanic، افرادی که در ایالات متحده متولد نشده بودند، بیشتر احتمال داشت برخی رفتارها (مانند تنبیه بدنی) را نسبت به Hispanicهای متولد آمریکا کودک‌آزاری تلقی کنند. در میان گروه‌های نژادی/قومی، شرکت‌کنندگان Hispanic بیشتر از شرکت‌کنندگان Black رفتارهای قابل قبول فرهنگی را کودک‌آزاری تلقی کردند. این نتایج بر نقش عوامل جمعیت‌شناختی در شکل‌دهی ادراک از رفتارهای کودک‌آزاری تأکید دارد. همچنین، تلاقی هویت‌های مختلف می‌تواند تفاوت‌های بیشتری ایجاد کند. مقیاس PPDS ابزاری نوین است که شیوه‌های تنبیهی مبتنی بر فرهنگ را که در ابزارهای موجود ارزیابی نمی‌شوند، پوشش می‌دهد. اگرچه یافته‌ها حمایت مقدماتی از روایی ارائه می‌دهند، پژوهش‌های آتی باید روایی مقیاس را از طریق تحلیل عاملی تأییدی و آزمون ناهمسانی اندازه‌گیری در گروه‌های فرهنگی مختلف بررسی کنند. هدف این مطالعه تدوین و روایی‌یابی مقیاس شیوه‌های فرزندپروری و تنبیه (PPDS) به عنوان ابزاری برای سنجش نگرش نسبت به رفتارهای والدینی و تکنیک‌های تنبیهی بود. یافته‌ها نشان داد که جنسیت و وضعیت والد بودن تأثیر معناداری بر ادراک رفتارهای کودک‌آزاری دارند. تحلیل‌ها تفاوت‌های معناداری را در ادراکات میان هویت‌های نژادی و قومی نشان دادند. این یافته‌ها بر ضرورت تدوین برنامه‌های فرزندپروری با هدف کاهش رفتارهای بالقوه کودک‌آزاری در میان گروه‌های اقلیت تأکید دارد.
BACKGROUND: Maladaptive social beliefs play a pivotal role in the development and maintenance of social anxiety; however, existing measures have limited cultural adaptability for Chinese populations. Therefore, this study developed and validated the Beliefs in Social Anxiety Scale (BIAS), designed to assess maladaptive social beliefs among Chinese adolescents and adults. METHODS: Three studies were conducted to examine its psychometric properties using data from community samples of Chinese adolescents and adults. Study 1 employed a mixed-methods approach. Initial items were generated through semi-structured qualitative interviews with individuals reporting high levels of social anxiety (N = 34), defined as scoring ≥ 19 on the Social Phobia Inventory (SPIN). A larger quantitative sample (N = 1,087) was then used to explore the scale's factor structure and conduct preliminary validation of its psychometric properties. Study 2 (baseline: N = 769; 6-month follow-up: N = 503) validated the scale's properties longitudinally in adults. Study 3 (N = 1,017) assessed its applicability in adolescents in two high schools. RESULTS: Across studies, the BIAS showed a stable four-factor structure, including negative self-perception, perceived poor social skills, high estimated social cost, and high estimated visibility of physical symptoms. Confirmatory factor analyses supported this structure across samples, with acceptable-to-good fit indices (CFI = 0.926 to 0.968, TLI = 0.918 to 0.965, RMSEA = 0.042 to 0.077, SRMR = 0.036 to 0.046). Internal consistency was good to excellent (α/ω = 0.82 to 0.97), and the scale demonstrated convergent, discriminant, and criterion-related validity, as well as comparability across gender, time, and samples. CONCLUSIONS: The BIAS provides a culturally sensitive and psychometrically robust tool for assessing maladaptive social beliefs in Chinese community populations. It may facilitate the identification of culturally shaped belief patterns and inform the development of culturally adapted cognitive-behavioral interventions. Limitations include gender imbalance, mixed administration formats, use of community samples, and preliminary evidence for predictive validity based on a relatively small longitudinal subsample, highlighting the need for further validation in clinical and diverse populations. CLINICAL TRIAL NUMBER: Not applicable.
زمینه: باورهای ناسازگار اجتماعی نقش محوری در شکل‌گیری و تداوم اضطراب اجتماعی ایفا می‌کنند؛ با این حال، ابزارهای موجود از نظر سازگاری فرهنگی برای جمعیت‌های چینی محدودیت دارند. بنابراین، این پژوهش به تدوین و اعتباریابی مقیاس باورها در اضطراب اجتماعی (BIAS) پرداخت که با هدف سنجش باورهای ناسازگار اجتماعی در میان نوجوانان و بزرگسالان چینی طراحی شده است. روش‌ها: سه مطالعه به منظور بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی این مقیاس با استفاده از داده‌های نمونه‌های جامعه‌نگر نوجوانان و بزرگسالان چینی انجام شد. در مطالعه اول از رویکرد ترکیبی استفاده شد. آیتم‌های اولیه از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته کیفی با افرادی که سطوح بالای اضطراب اجتماعی را گزارش کردند (N = 34) و بر اساس کسب نمره ≥ 19 در پرسشنامه هراس اجتماعی (SPIN) تعریف شدند، تولید گردید. سپس نمونه کمی بزرگ‌تر (N = 1,087) برای بررسی ساختار عاملی مقیاس و اعتبارسنجی مقدماتی ویژگی‌های روان‌سنجی آن به کار رفت. مطالعه دوم (خط پایه: N = 769؛ پیگیری شش‌ماهه: N = 503) ویژگی‌های مقیاس را به صورت طولی در بزرگسالان اعتبارسنجی کرد. مطالعه سوم (N = 1,017) قابلیت کاربرد آن را در نوجوانان دو دبیرستان مورد ارزیابی قرار داد. یافته‌ها: در سراسر مطالعات، مقیاس BIAS ساختار چهار عاملی پایدار شامل ادراک منفی از خود، ادراک مهارت‌های اجتماعی ضعیف، برآورد بالای هزینه اجتماعی و برآورد بالای دیده‌شدن علائم جسمانی را نشان داد. تحلیل‌های عاملی تأییدی این ساختار را در نمونه‌های مختلف تأیید کرد و شاخص‌های برازش قابل قبول تا خوب (CFI = 0.926 تا 0.968، TLI = 0.918 تا 0.965، RMSEA = 0.042 تا 0.077، SRMR = 0.036 تا 0.046) به دست آمد. پایایی درونی در دامنه خوب تا عالی قرار داشت (α/ω = 0.82 تا 0.97) و مقیاس روایی همگرا، افتراقی و ملاکی را نشان داد و از نظر جنسیت، زمان و نمونه‌ها قابل مقایسه بود. نتیجه‌گیری: مقیاس BIAS ابزاری حساس به فرهنگ و از نظر روان‌سنجی قوی برای سنجش باورهای ناسازگار اجتماعی در جمعیت‌های جامعه‌نگر چینی فراهم می‌کند. این مقیاس می‌تواند به شناسایی الگوهای باور شکل‌گرفته توسط فرهنگ و توسعه مداخلات شناختی-رفتاری سازگار با فرهنگ کمک کند. محدودیت‌ها شامل عدم توازن جنسیتی، فرمت‌های مختلف اجرای آزمون، استفاده از نمونه‌های جامعه‌نگر و شواهد مقدماتی برای روایی پیش‌بین بر اساس زیرنمونه طولی نسبتاً کوچک است که لزوم اعتبارسنجی بیشتر در جمعیت‌های بالینی و متنوع را برجسته می‌کند. شماره کارآزمایی بالینی: قابل کاربرد نیست.
ABSTRACT Flourishing in couple relationships represents an optimal state of relational well‐being that integrates satisfaction, meaning, and mutual growth. Although related instruments exist, few measures have been specifically developed to assess couple flourishing as an integrated construct within intimate relationships. This study aimed to adapt and validate the Couple Flourishing Measure in a sample of 543 Spanish adults aged 18–75 years ( M age = 49.59; SD = 12.81). For this purpose, we used the Couple Flourishing Measure and other related scales to observe convergent validity, such as the Dyadic Adjustment Scale, the Global Measure of Relationship Satisfaction of the Interpersonal Exchange Model of Sexual Satisfaction Questionnaire, and the Satisfaction with Life Scale. The scale was adapted and translated into Spanish. Exploratory and confirmatory factor analyses were conducted, as well as assessments of convergent validity and temporal stability. The scale demonstrated a unidimensional internal structure, high reliability ( α = 0.94) for assessing Couple Flourishing, expected associations with related measures, and temporal stability over one‐ and two‐month intervals. Additionally, percentiles for the scale were calculated for different age groups (i.e., 18–35, 36–55, and 56+). The Spanish CFM provides researchers with a brief and reliable instrument for assessing relational flourishing and examining changes in relational well‐being in nonclinical populations.
چکیده: شکوفایی در روابط زوجین نمایانگر وضعیت بهینه بهزیستی رابطه‌ای است که رضایت، معنا و رشد متقابل را دربر می‌گیرد. اگرچه ابزارهای مرتبطی وجود دارد، اما تعداد کمی از سنجه‌ها به طور خاص برای ارزیابی شکوفایی زوجین به عنوان یک سازه یکپارچه در روابط صمیمانه توسعه یافته‌اند. هدف این مطالعه، سازگاری و روایی سنجه شکوفایی زوجین در نمونه‌ای متشکل از ۵۴۳ بزرگسال اسپانیایی در بازه سنی ۱۸ تا ۷۵ سال (میانگین سنی = ۴۹.۵۹؛ انحراف معیار = ۱۲.۸۱) بود. بدین منظور، از سنجه شکوفایی زوجین و سایر مقیاس‌های مرتبط برای بررسی روایی همگرا استفاده شد، از جمله مقیاس سازگاری دوتایی، سنجه کلی رضایت از رابطه در پرسشنامه مدل تبادل بین‌فردی رضایت جنسی، و مقیاس رضایت از زندگی. این مقیاس به زبان اسپانیایی سازگار و ترجمه شد. تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی، همچنین ارزیابی‌های روایی همگرا و پایداری زمانی انجام شد. این مقیاس ساختار درونی تک‌بعدی، پایایی بالا (آلفا = ۰.۹۴) برای ارزیابی شکوفایی زوجین، ارتباطات مورد انتظار با سنجه‌های مرتبط و پایداری زمانی در بازه‌های یک و دو ماهه را نشان داد. همچنین، صدک‌های مقیاس برای گروه‌های سنی مختلف (۱۸–۳۵، ۳۶–۵۵ و ۵۶ به بالا) محاسبه شد. سنجه اسپانیایی CFM ابزاری مختصر و قابل اعتماد برای پژوهشگران جهت ارزیابی شکوفایی رابطه‌ای و بررسی تغییرات بهزیستی رابطه‌ای در جمعیت‌های غیر بالینی فراهم می‌کند.
Socio-economic status (SES) is a key determinant of livelihood outcomes among rural women farmers, yet existing measures often fail to capture the multidimensional and context-specific nature of rural livelihoods in sub-Saharan Africa. Conventional SES indices rely heavily on income or asset ownership and frequently overlook education, productive capacity, and informal household resources. This study developed and validated a culturally appropriate SES scale for rural women farmers in Southwest Nigeria. A cross-sectional survey was conducted in Ogun and Ondo States with a validation sample of 330 rural women farmers. Items were generated from literature, expert consultation, and focus group discussions, refined through pilot testing, and subjected to exploratory factor analysis and reliability assessment. Exploratory factor analysis revealed a four-factor structure, Material Assets, Modern Amenities, Demographics & ICT, and Infrastructure & Resources, explaining 41.5% of total variance. After iterative item reduction, a final 39-item scale was obtained, with all retained items loading ≥ 0.50. Internal consistency was acceptable (Cronbach’s alpha values ranged from 0.75 to 0.92 across factors, with an overall alpha of 0.87). Preliminary known-group validity was supported by significant differences in educational attainment across SES groups, with respondents in higher SES quartiles demonstrating higher levels of education. However, sampling adequacy was modest (KMO = 0.612), and convergent/discriminant validity against external outcomes such as income or food security was not assessed. The SES scale provides preliminary evidence of contextual relevance and internal consistency, offering a multidimensional alternative to conventional asset-based indices. Nonetheless, its modest factor stability and absence of external validation indicate that it should be regarded as a preliminary research instrument. Further refinement and validation are required before application in policy or programmatic contexts.
وضعیت اجتماعی‌اقتصادی (SES) یکی از عوامل کلیدی تعیین‌کننده پیامدهای معیشتی در میان زنان کشاورز روستایی است، اما سنجه‌های موجود اغلب قادر به انعکاس ماهیت چندبعدی و بومی معیشت‌های روستایی در آفریقای زیرصحرایی نیستند. شاخص‌های متعارف SES عمدتاً بر درآمد یا مالکیت دارایی‌ها تکیه دارند و اغلب آموزش، ظرفیت تولیدی و منابع غیررسمی خانوار را نادیده می‌گیرند. این پژوهش به تدوین و اعتبارسنجی یک مقیاس SES متناسب با فرهنگ برای زنان کشاورز روستایی در جنوب‌غرب نیجریه پرداخت. یک مطالعه مقطعی در ایالت‌های Ogun و Ondo با نمونه اعتبارسنجی شامل ۳۳۰ زن کشاورز روستایی انجام شد. گویه‌ها از طریق مرور متون، مشاوره با خبرگان و بحث‌های گروهی متمرکز استخراج، از طریق آزمون مقدماتی اصلاح و با تحلیل عاملی اکتشافی و ارزیابی پایایی بررسی شدند. تحلیل عاملی اکتشافی ساختاری چهارعاملی شامل دارایی‌های مادی، امکانات مدرن، جمعیت‌شناسی و فناوری اطلاعات و ارتباطات، و زیرساخت‌ها و منابع را آشکار ساخت که ۴۱/۵٪ از واریانس کل را تبیین می‌کرد. پس از کاهش تدریجی گویه‌ها، مقیاس نهایی ۳۹ گویه‌ای به دست آمد که همه گویه‌های باقی‌مانده دارای بار عاملی ≥ ۰/۵۰ بودند. انسجام درونی قابل قبول بود (مقادیر آلفای کرونباخ برای عوامل از ۰/۷۵ تا ۰/۹۲ و آلفای کل ۰/۸۷ متغیر بود). روایی اولیه گروه‌های شناخته‌شده با تفاوت معنادار در سطح تحصیلات بین گروه‌های SES تأیید شد، به‌طوری که پاسخ‌دهندگان در چارک‌های بالاتر SES سطوح تحصیلی بالاتری داشتند. با این حال، کفایت نمونه‌گیری متوسط بود (KMO = ۰/۶۱۲) و روایی همگرا/افتراقی در برابر پیامدهای بیرونی مانند درآمد یا امنیت غذایی ارزیابی نشد. این مقیاس SES شواهد اولیه‌ای از تناسب بومی و انسجام درونی ارائه می‌دهد و جایگزینی چندبعدی برای شاخص‌های متعارف مبتنی بر دارایی فراهم می‌کند. با این وجود، ثبات عاملی متوسط و فقدان اعتبارسنجی بیرونی نشان می‌دهد که این ابزار باید به عنوان ابزاری مقدماتی پژوهشی تلقی شود. اصلاح و اعتبارسنجی بیشتر پیش از کاربرد در سیاست‌گذاری یا برنامه‌ریزی ضروری است.
