bullying

Experiences of bullying can have significant psychological consequences, including an increased risk of social anxiety. This study aimed to examine changes in social anxiety following Virtual Reality Social Exposure (VRSE) among bullying victims. A one-group pretest–posttest design without a control group was employed with 12 participants. The intervention consisted of three gradual exposure sessions in virtual environments representing social situations. Social anxiety was measured before and after the intervention, and the data were analyzed using the Wilcoxon Signed-Rank Test. The results indicated a statistically significant decrease in social anxiety scores following the intervention (p = 0.002), with a reported effect size of 0.974. These findings suggest that VRSE may be a promising approach for reducing social anxiety among bullying victims. However, the absence of a control group and the small sample size limit conclusions regarding its effectiveness and safety. Further studies with larger samples, control groups, and systematic safety assessments are needed.

Background and Purpose: Non-suicidal self-injury (NSSI) is a global concern in adolescent mental health. Rural boarding middle school students, as a unique and vulnerable population, remain understudied regarding the potential heterogeneity and longitudinal trajectories of NSSI. This study aimed to identify latent classes of NSSI among this group, examine their transition patterns over time, and evaluate the effectiveness of an emotion management group intervention. Methods: Study 1 cross-sectionally surveyed 927 adolescents; we split samples into non-NSSI and NSSI subgroups and ran latent profile analysis (LPA) only among participants with NSSI ( n =285). Study 2 conducted a 6-month follow-up of 550 participants and applied latent transition analysis (LTA) to examine class shifts and predictive factors. Study 3 was a randomized controlled trial in which 30 students from the High-NSSI received an 8-week emotion-management group intervention. Intervention effects were evaluated using repeated-measures ANCOVA with demographic covariates. Results: Within the NSSI subgroup ( n = 285), two classes were identified: a High-NSSI class ( n = 21, 7.4%) and a Low-NSSI class ( n = 264, 92.6%). Poor sleep quality and bullying victimization independently predicted High-NSSI membership. Longitudinal analysis revealed high stability in the Low-NSSI class (91%) and high fluidity in the High-NSSI class (83% transitioning to low-risk). The emotion-management intervention significantly reduced both NSSI frequency and negative affect. Discussion: These findings demonstrate that clinically meaningful NSSI subtypes exist among rural boarding adolescents and that sleep quality and bullying are key modifiable risk factors. The results support a stepped-care approach in school settings, where the High-NSSI class requires intensive intervention and the Low-NSSI class may benefit from less intensive, universal supports. The emotion-management group intervention is an effective school-based program for the most severe NSSI subtype. Keywords: non-suicidal self-injury, latent profile analysis, latent transition analysis, emotion management, group intervention

Bullying is a behavior that can affect students’ sense of safety and comfort in the school environment. This activity aimed to increase elementary school students’ awareness of the forms, impacts, and prevention of bullying through a Community Service Program (Kuliah Kerja Nyata/KKN). The activity was conducted at SD 1 Way Gubak involving fifth- and sixth-grade students. A qualitative descriptive method was applied through observation, question-and-answer sessions, and documentation. The results showed that students were able to recognize bullying, particularly teasing, hitting, and hurting others, although their initial understanding mainly focused on physical actions. Materials presented using simple language and concrete examples helped broaden students’ understanding of bullying and its prevention. The activity also identified bullying experiences related to students’ social and economic conditions.

Background: Bullying remains a significant adolescent health and school safety concern. Self control may influence students' behavioral regulation and involvement in bullying. Objectives: This study examined the association between self control and bullying behavior among students at SMPN 1 Cikembar, Sukabumi Regency, Indonesia. Methods: A correlational cross sectional study included 293 students selected from a population of 1,059 using proportional stratified random sampling. Self control and bullying behavior were assessed using questionnaires based on the Brief Self Control Scale and Revised Olweus Bully/Victim Questionnaire. Associations were analyzed using the Chi square test and prevalence ratios (PR) with 95% confidence intervals (CI). Results: High self control was reported by 185 students (63.1%), while 184 (62.8%) demonstrated low bullying behavior. High bullying behavior occurred in 56.5% of students with low self control compared with 25.9% of those with high self control. Low self control was significantly associated with higher bullying prevalence (PR = 2.18; 95% CI: 1.62–2.92; X² = 27.22; p < 0.001). Conclusions: Lower self control was significantly associated with bullying behavior, without establishing causality. School prevention programs should integrate behavioral assessment, counseling, and coordinated teacher and parent support.

زمینه: زورگویی همچنان یکی از نگرانی‌های مهم سلامت نوجوانان و ایمنی مدارس است. خودکنترلی ممکن است بر تنظیم رفتاری دانش‌آموزان و مشارکت آن‌ها در رفتارهای زورگویی تأثیرگذار باشد. هدف: این پژوهش به بررسی ارتباط بین خودکنترلی و رفتار زورگویی در میان دانش‌آموزان مدرسه متوسطه اول دولتی شماره ۱ چیکمبار، شهرستان سوکابومی، اندونزی پرداخت. روش‌ها: این مطالعه مقطعی همبستگی شامل ۲۹۳ دانش‌آموز بود که از جمعیت ۱۰۵۹ نفره با استفاده از نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌بندی‌شده متناسب انتخاب شدند. خودکنترلی و رفتار زورگویی با استفاده از پرسشنامه‌هایی بر اساس Brief Self Control Scale و Revised Olweus Bully/Victim Questionnaire ارزیابی شد. ارتباطات با استفاده از آزمون کای‌اسکوئر و نسبت شیوع (PR) با فاصله اطمینان ۹۵٪ (CI) تحلیل گردید. یافته‌ها: ۱۸۵ دانش‌آموز (۶۳/۱٪) خودکنترلی بالا و ۱۸۴ نفر (۶۲/۸٪) رفتار زورگویی پایین را گزارش کردند. رفتار زورگویی بالا در ۵۶/۵٪ از دانش‌آموزان با خودکنترلی پایین در مقایسه با ۲۵/۹٪ از افراد با خودکنترلی بالا مشاهده شد. خودکنترلی پایین به طور معناداری با شیوع بالاتر رفتار زورگویی مرتبط بود (PR = 2.18؛ ۹۵٪ CI: 1.62–2.92؛ X² = 27.22؛ p < 0.001). نتیجه‌گیری: خودکنترلی پایین به طور معناداری با رفتار زورگویی مرتبط بود، بدون آنکه رابطه علیت اثبات شود. برنامه‌های پیشگیری مدرسه‌ای باید ارزیابی رفتاری، مشاوره و حمایت هماهنگ معلمان و والدین را دربرگیرد.

School – Based violence has been recognized as a major educational challenge (UNESCO, 2019). In Uganda, and particularly in urban centers such as Mbale City, reports of student misconduct, peer influence, and group-related conflicts are becoming more common. These challenges not only affect academic performance but also threaten the safety and well-being of learners. Therefore, this study examined the causes, effects, and prevention strategies of school-based violence and gang activity in Mbale City. This study adopted a mixed-approach design, combining literature review with contextual observations in the community whereby Secondary data was obtained from text-books, reports, academic publications and newspapers. Studies indicated that violence in schools negatively affects learners’ academic performance, psychological well-being, and social development (UNESCO, 2019; UNICEF, 2018). Locally, informal observations and reported cases in Mbale City suggested increasing incidents of bullying, student grouping, fighting among students, Intimidation and harassment, Group-based conflicts and indiscipline. The study identified key contributing factors such as peer pressure, family background, Weak school discipline systems (Gottfredson, 2001), Exposure to violence in media and community influence, Overcrowding in some schools and school environment. This further highlighted that effective prevention requires a combination of school-based interventions, parental involvement, and policy support. In Mbale City, these activities remain significant challenges in education and these issues are increasingly visible which require urgent attention according to media reports (Daily monitor 2026, April 17). The study concludes that a coordinated approach is essential in promoting safe and supportive learning environments by combining global research with local understanding to strengthen discipline systems and supervision, Guidance and counseling services in schools, student behavior monitoring by parents and Government’s support to policies that promote school safety.

Bullying remains a concern at SDN Sindangsono because teasing and name-calling occur in student interactions, while students’ understanding of the forms of bullying is still limited. This community service activity aimed to describe bullying prevention education through a participatory approach for third- and fourth-grade students. The activity involved 64 students, consisting of 34 third-grade and 30 fourth-grade students, and included an initial question-and-answer session, presentation of learning materials, an educational video, discussion, sharing session, written reflection, oral evaluation, and a joint commitment. Evaluation was conducted through the initial question-and-answer session and oral evaluation. At the beginning of the activity, students’ responses were more focused on physical bullying. Fifteen students (23.4%) voluntarily stated that they had engaged in actions they understood as bullying, while all participants stated that they had experienced feeling bullied, mainly through teasing and name-calling. After the activity, students’ responses began to include verbal, social, and social media-related forms of bullying, accompanied by reflective responses regarding peer interactions. All participants also took part in a joint commitment to prevent bullying. The activity indicated a broader understanding of bullying, the emergence of reflection, and student participation in bullying prevention.

Abstract Importance Bullying is increasingly understood as a social process in which peers influence whether it persists. Anti-bullying policies and programs often encourage bystanders to intervene directly, yet direct defending can carry social costs for defenders, and evidence that it reduces later victimization is mixed. Some interventions already target the peer rewards that sustain bullying, but participant-role classifications tend to absorb deliberate non-reinforcement into outsider behavior or passive bystanding. Objective This paper argues that withdrawing social reinforcement, the deliberate withholding of social rewards that peers confer on bullying, such as attention, approval, amplification, or audience participation, should be conceptualized as a distinct bystander response. Methods This conceptual analysis draws on the social-ecological framework, participant role theory, social cognitive theory, and evidence that the outsider category is internally heterogeneous. Results Withdrawing social reinforcement is functionally positive when it reflects a refusal to endorse bullying and reduces the social rewards available to the student who bullies. It differs from uninvolved passivity in intent and social function, and from indirect defending in primary target, because these responses act on different points in the social process of bullying. When enacted collectively, it may also signal reduced peer endorsement of bullying and shift perceived peer norms. Conclusions Helpful bystander responding should not be defined only by direct intervention. Bystanders can also target the social rewards that sustain bullying, and responses grouped as passive bystanding differ in whether they sustain or withhold those rewards. Future research should test whether withdrawing social reinforcement can be reliably distinguished from uninvolved passivity and indirect defending, and whether it reduces reinforcement for students who bully. Implications for Practice Withdrawing social reinforcement requires less public confrontation than direct defending, offering students who cannot or will not confront the student who bullies another way to respond. Schools can teach this method as an explicit option alongside upstanding.

The dance piece “Luka Pulih” (Healing Wounds) is a contemporary dance work that explores the emotional experiences of individuals who have been bullied and subjected to social pressure from their surroundings. This work was created as an effort to visualize the psychological process of a person when facing adversity until they are able to rise again through inner strength. The purpose of this work is to convey the message about the impact of bullying on mental health and to describe the healing process as a form of courage and determination in living life. The creative method in this work includes the stages of idea gathering, movement exploration, concept formation, composition, and evaluation. The movements were developed from observations of human body expressions under emotional pressure, which were then processed into contemporary movements with varying dynamics. The accompanying music, makeup, and costumes were designed to reinforce the emotional character in each part of the work. The results of the creation show that the processing of movement, tempo dynamics, and changes in spatial composition are able to present a representation of the character's emotional transition from a phase of despair and indecision to a phase of awakening. Through the work “Luka Pulih”, the choreographer hopes that the audience can understand that the healing process from the experience of bullying requires time, acceptance, and determination. Keywords: Wound Healing, Bullying, Empirical Experience, Langon Method

Background Cumulative exposure to adverse childhood experiences (ACEs) is associated with an increased risk of substance use, overdose, and suicide. Rural children are more likely to experience most ACEs. There is limited literature contextualizing rural individuals’ experiences with ACEs. Public Health 3.0 calls for multisector partner engagement to generate collective impact. The purpose of this study was to evaluate rural providers’ perspectives on challenges and recommendations for ACEs mitigation in their community from a cross-sector context. Participants and setting Participants were 74 providers enrolled in an online ACEs training. Participants lived and/or worked in five rural Missouri counties with high drug overdose death rates. Methods This was a conventional content analysis of written responses to structured discussion prompts from three training modules. Analysis included familiarization, inductive identification of major codes, and refinement of codes, followed by independent coding by two authors until consensus, and reporting major patterns. Artificial intelligence supported preliminary code development. An adapted Sequential Intercept Model (SIM) framework organized challenges and recommendations by setting. Results Results included personal stories about how ACEs impacted their communities through overdose, suicide, homelessness, unemployment, and adverse health effects. Settings included schools, government, healthcare, daycares, criminal justice, Extension, fire departments, libraries, and nonprofits. Participants recommended expanding the ACEs definition to include satanic abuse, bullying, incest, war, genocide, military family stressors, and death of a loved one. Intervention recommendations included whole-family interventions, community-wide training, trauma-informed training, expanded access to treatment, classes in prison/jails, and fostering positive childhood experiences. Conclusion Community voice is necessary to contextualize setting-specific insights that inform development of upstream interventions appropriate for and tailored to the community. Participants identified both strategies that could be incorporated into everyday practice—including empathy, listening, providing judgment-free and safe spaces, providing food for children experiencing hunger, encouraging positive childhood experiences, mentoring, and connecting individuals with resources for food, shelter, clothing, and mental health—and broader structural changes that may require policy-level action. The adapted SIM organizes these concepts.

Bullying is a problem in educational settings associated with students’ psychological conditions and learning processes. However, research on the relationship between bullying and students’ interest in learning in Islamic Religious Education (PAI) and Character Education at the junior high school level, particularly at SMPN 02 Sungai Beremas Pasaman Barat, remains limited. This study aimed to analyze the relationship between bullying and students’ interest in learning in PAI and Character Education. The study employed a quantitative approach with a correlational design involving 45 eighth-grade students at SMPN 02 Sungai Beremas Pasaman Barat. Data were collected through questionnaires and documentation and analyzed using normality tests, linearity tests, and Pearson’s product–moment correlation with IBM SPSS Statistics 27. The analysis revealed a significant relationship between bullying and students’ interest in learning (r = .531; p < .001), with a moderately strong correlation. Based on the instrument’s scoring system, this relationship was interpreted as indicating that lower levels of bullying were associated with greater interest in learning. These findings contribute to the empirical evidence on the association between bullying and interest in learning in PAI and Character Education and underscore the importance of a safe and comfortable learning environment. The practical implication is that schools need to address bullying prevention as part of their efforts to support students’ interest in learning. Future research should involve a broader sample, examine a wider range of variables, and employ more comprehensive data collection methods.

Bullying victimization is an important public health concern that has been linked to adverse psychological outcomes among adolescents. The study used mental health well-being data collected in the most recent Bangladesh Adolescent Health and Wellbeing Survey (2019–2020) (BAHWS). A total of 9,116 adolescents aged 15–19 years with complete depression data were included in the analysis. A three-level linear mixed-effects model was employed to account for the hierarchical structure of the survey, with adolescents nested within primary sampling units and districts. Additional analyses examined gender and marital status interactions, subgroup differences, and the cumulative association between multiple forms of bullying and depressive symptoms using a composite bullying measure. The findings revealed that verbal bullying (β = 1.39, p < 0.001) and cyberbullying (β = 1.15, p = 0.012) were independently associated with higher depressive symptom scores. The association between physical bullying and depressive symptoms differed significantly by gender, whereas interactions of gender with verbal and cyberbullying were not statistically significant. Exploratory subgroup analyses showed variation in the magnitude of estimated associations across ever-married females, unmarried females, and unmarried males. A graded association was observed for cumulative bullying exposure: compared with adolescents reporting no bullying exposure, those exposed to on (β = 1.25), two (β = 2.61), and three (β = 4.99) bullying types had progressively higher depressive symptom scores (all p < 0.001). Adolescent Age, Current school or college attendance and higher household wealth were associated with lower depressive symptom scores. Bullying victimization, particularly verbal bullying, cyberbullying, and exposure to multiple forms of bullying, was associated with higher depressive symptoms among Bangladeshi adolescents. These findings highlight the need for comprehensive bullying prevention strategies and accessible psychosocial support services, with particular attention to adolescents experiencing multiple forms of bullying and other vulnerable groups.

The exclusion and bullying targeting minority groups--including sexual minorities, individuals with disabilities, and orphans--have become observable social phenomena in Chinese campus settings. This review examines, from a social psychological perspective, how the herd effect operates within physical campus environments to trigger, amplify, and consolidate prejudice and discrimination held by majority groups toward minority students. Adopting a literature review methodology, this paper synthesizes Asch's conformity experiments, behaviorist theory, Freudian individual unconscious, Jungian collective unconscious, and empirical studies on school bullying and peer conformity published over the past two decades. The central argument proposes a "three-tiered ladder" through which the herd effect function: first, linguistic stigmatization transforms neutral identity labels such as "gay" and" Tang"(a colloquial abbreviation for Down Syndrome in Chinese, used similarly to offensive slurs like "mong" in English) into tools of humiliation; second, social isolation dismantles the victim's support network; and third, peer pressure escalates into physical violence and property damage. This mechanism is significantly amplified within the Chinese collectivist educational context, where the physical inseparability of fixed-class systems extends conformity pressure from temporary behavior into chronic survival anxiety.

Community service through the university’s fieldwork program (Kuliah Kerja Nyata/KKN) provides students with an opportunity to integrate academic knowledge with community needs at the village level. This article describes the 2026 KKN program of Universitas Islam Negeri Sultan Syarif Kasim Riau in Meranti Village, Pangkalan Kuras District, Pelalawan Regency, under the theme “Strengthening Communities Based on Local Wisdom”. The activities were conducted from late July to late August 2026 through observation, mapping, discussion, implementation, and continuous communication. Activity data were obtained through field observation, communication with village officials and residents, activity documentation, and reflection on program outputs. The core programs consisted of producing cemetery and hamlet direction signs, establishing QRIS-based digital payment access, and installing road reflectors. Discipline-based programs included bullying awareness, Maghrib Qur’an learning, MDA teaching, education on unhealthy social relationships, public speaking education, and saving education. Supporting activities included creative and basic learning activities at TK Pertiwi, participation in the DEWI (Tourism Village) event, Independence Day activities, volleyball, and futsal competitions. The results indicate that the programs produced practical outputs in the form of village information facilities, digital payment access, road visibility markers, educational activities for children and adolescents, and spaces for social interaction and preservation of local practices. The implementation also strengthened communication among students, village government, educational institutions, and residents. The experience demonstrates that needs-based community service can integrate practical interventions, education, and community participation within a village development context.

خدمت‌رسانی به جامعه از طریق برنامه کار میدانی دانشگاه (Kuliah Kerja Nyata/KKN) فرصتی را برای دانشجویان فراهم می‌کند تا دانش آکادمیک خود را با نیازهای جامعه در سطح روستا ادغام کنند. این مقاله به توصیف برنامه KKN سال ۲۰۲۶ دانشگاه اسلامی دولتی سلطان شریف قاسم ریائو در روستای مرانتی، بخش پانگکالان کوراس، شهرستان پلاوان با محوریت «تقویت جوامع مبتنی بر حکمت محلی» می‌پردازد. فعالیت‌ها از اواخر ژوئیه تا اواخر اوت ۲۰۲۶ از طریق مشاهده، نقشه‌برداری، بحث، اجرا و ارتباط مستمر انجام شد. داده‌های فعالیت‌ها از طریق مشاهده میدانی، ارتباط با مسئولان و ساکنان روستا، مستندسازی فعالیت‌ها و بازتاب نتایج برنامه جمع‌آوری گردید. برنامه‌های اصلی شامل تولید تابلوهای راهنمای قبرستان و محله، ایجاد دسترسی به پرداخت دیجیتال مبتنی بر QRIS و نصب رفلکتورهای جاده‌ای بود. برنامه‌های مبتنی بر رشته شامل آگاهی‌بخشی درباره قلدری، آموزش قرآن مغرب، تدریس در MDA، آموزش درباره روابط اجتماعی ناسالم، آموزش سخنرانی عمومی و آموزش پس‌انداز بود. فعالیت‌های پشتیبان شامل فعالیت‌های خلاقانه و آموزشی پایه در مهدکودک Pertiwi، مشارکت در رویداد DEWI (روستای گردشگری)، فعالیت‌های روز استقلال، مسابقات والیبال و فوتسال بود. نتایج نشان می‌دهد که برنامه‌ها خروجی‌های عملی به شکل امکانات اطلاع‌رسانی روستا، دسترسی به پرداخت دیجیتال، نشانگرهای دید جاده، فعالیت‌های آموزشی برای کودکان و نوجوانان و فضاهایی برای تعامل اجتماعی و حفظ سنت‌های محلی ایجاد کردند. اجرای برنامه همچنین ارتباط میان دانشجویان، دولت روستا، نهادهای آموزشی و ساکنان را تقویت نمود. این تجربه نشان می‌دهد که خدمت‌رسانی به جامعه مبتنی بر نیاز می‌تواند مداخلات عملی، آموزش و مشارکت اجتماعی را در بستر توسعه روستا ادغام کند.

INTRODUCTION: The PEACE Pack, originally devised to address bullying in secondary (high) schools, has demonstrated efficacy in several countries. The 4th edition now includes social-emotional learning and has been adapted (co-designed with teachers and students) for primary (elementary) schools, but not previously evaluated with this younger age group. As many young people now acquire personal phones at this age, it covers cyberbullying as well as 'traditional' bullying. METHODS: This effectiveness study evaluated the program with 826 students (mean age 9.7 years) in Australia. Wellbeing (level of happiness and number of good friends), frequency of being bullied, and self-efficacy for coping with bullying were measured before and after the program and at 3-month follow-up. RESULTS: A large effect was found for reduction in bullying frequency for the most severely affected students (bullied once a week or more often before the program, being a quarter of the sample). The percentage of this subsample still being bullied this frequently at 3-month follow-up was 33.4%, a reduction of 66.6%. Most other effects of the program were statistically significant but very small, although there was a general pattern of significant linear trends towards 'improvement'. No evidence was found for a suggested 'healthy context paradox'. CONCLUSIONS: The PEACE Pack, as modified for primary school students, strongly reduced bullying frequency for the most severely affected students, indicating that the program was fulfilling its core function. In general, other measures improved slightly after the program and were sustained or still improving at the 3-month follow-up. SO WHAT?: The PEACE Pack shows promise as a primary-school anti-bullying program that has sustained effects. It includes cyberbullying and social-emotional learning and is designed to be engaging for all students. Being curriculum-based, it stands to benefit from students' relationships with their regular teachers within the broader school context.

مقدمه: بسته PEACE که در ابتدا برای مقابله با قلدری در مدارس متوسطه طراحی شده بود، اثربخشی خود را در چندین کشور نشان داده است. ویرایش چهارم این بسته اکنون شامل یادگیری اجتماعی-هیجانی است و با همکاری معلمان و دانش‌آموزان برای مدارس ابتدایی سازگار شده است، اما پیش‌تر در این گروه سنی ارزیابی نشده بود. با توجه به اینکه بسیاری از کودکان در این سن تلفن همراه شخصی دارند، این بسته علاوه بر قلدری «سنتی»، قلدری سایبری را نیز پوشش می‌دهد. روش‌ها: این مطالعه اثربخشی، برنامه را بر روی ۸۲۶ دانش‌آموز (میانگین سنی ۹.۷ سال) در استرالیا ارزیابی کرد. بهزیستی (سطح شادی و تعداد دوستان خوب)، فراوانی تجربه قلدری و خودکارآمدی در مقابله با قلدری، پیش و پس از برنامه و همچنین در پیگیری سه‌ماهه اندازه‌گیری شد. نتایج: کاهش قابل توجهی در فراوانی قلدری برای دانش‌آموزانی که بیشترین آسیب را دیده بودند (افرادی که پیش از برنامه حداقل هفته‌ای یک بار مورد قلدری قرار می‌گرفتند و یک‌چهارم نمونه را تشکیل می‌دادند) مشاهده شد. درصد این زیرنمونه که در پیگیری سه‌ماهه همچنان با این فراوانی مورد قلدری قرار می‌گرفتند، ۳۳.۴٪ بود که کاهش ۶۶.۶٪ را نشان می‌دهد. سایر اثرات برنامه از نظر آماری معنادار اما بسیار کوچک بودند، هرچند الگوی کلی روند خطی معنادار به سوی «بهبود» مشاهده شد. هیچ شواهدی برای «پارادوکس زمینه سالم» پیشنهادی یافت نشد. نتیجه‌گیری: بسته PEACE که برای دانش‌آموزان دبستانی اصلاح شده است، فراوانی قلدری را برای دانش‌آموزانی که بیشترین آسیب را دیده‌اند به طور قابل توجهی کاهش داد و نشان داد که برنامه در انجام وظیفه اصلی خود موفق بوده است. به طور کلی، سایر شاخص‌ها پس از برنامه اندکی بهبود یافتند و این بهبودها در پیگیری سه‌ماهه حفظ یا همچنان در حال افزایش بودند. اهمیت: بسته PEACE به عنوان یک برنامه ضد قلدری در مدارس ابتدایی که اثرات پایداری دارد، امیدبخش است. این بسته قلدری سایبری و یادگیری اجتماعی-هیجانی را نیز در بر می‌گیرد و به گونه‌ای طراحی شده است که برای همه دانش‌آموزان جذاب باشد. با توجه به اینکه مبتنی بر برنامه درسی است، می‌تواند از روابط دانش‌آموزان با معلمان معمول خود در بستر کلی مدرسه بهره‌مند شود.

Depression is a major public health concern in China, with growing urban-rural disparities. This study aimed to examine how adverse childhood experiences (ACEs) and other factors contribute to these disparities. Data were drawn from 7979 adults aged ≥45 years from the China Health and Retirement Longitudinal Study. Twenty-four ACEs were obtained from the 2014 wave, while individual characteristics and depressive symptoms were extracted from the 2018 wave, and the Fairlie model was used to analyze factors contributing to urban-rural disparities. Overall, 36.08% of participants reported depressive symptoms, with a higher rate in rural than in urban areas (39.7% vs. 30.3%, p < 0.001). In terms of ACEs, parental anxiety, parental strictness, and childhood adverse health conditions were risk factors in rural areas but not in urban areas, whereas adverse intra-parental relationship and childhood poor friendship were risk factors in urban areas but not significant in rural areas. Parental divorce was a protective factor in rural areas, while parental depression was a risk factor in both settings. The Fairlie model revealed that 55.65% of the urban-rural difference could be explained by self-rated health status (18.24%), Internet use (7.70%), retirement (6.32%), parental depression (6.19%), educational level (5.35%), life satisfaction (4.68%), gender (-2.56%), childhood starvation (1.68%), parental disability (1.44%), age (0.79%), childhood disease (0.63%), childhood bullying (0.60%), childhood adverse health conditions (0.55%), and marital status (-0.34%). These findings indicate that urban-rural disparities in depressive symptoms may be attributed to both individual and ACEs factors, and interventions should address both structural determinants and ACEs.

افسردگی یکی از نگرانی‌های عمده بهداشت عمومی در چین است که با افزایش نابرابری‌های شهری-روستایی همراه است. هدف این مطالعه بررسی نقش تجارب نامطلوب دوران کودکی (ACEs) و سایر عوامل در این نابرابری‌ها بود. داده‌ها از ۷۹۷۹ فرد بزرگسال با سن ≥۴۵ سال از مطالعه طولی سلامت و بازنشستگی چین استخراج شد. بیست‌وچهار تجربه نامطلوب دوران کودکی از موج ۲۰۱۴ و ویژگی‌های فردی و علائم افسردگی از موج ۲۰۱۸ به دست آمد و مدل Fairlie برای تحلیل عوامل مؤثر بر نابرابری‌های شهری-روستایی به کار رفت. به طور کلی، ۳۶/۰۸٪ از شرکت‌کنندگان علائم افسردگی را گزارش کردند که این میزان در مناطق روستایی بالاتر از مناطق شهری بود (۳۹/۷٪ در مقابل ۳۰/۳٪، p < 0.001). از نظر ACEs، اضطراب والدین، سخت‌گیری والدین و شرایط نامطلوب سلامت دوران کودکی در مناطق روستایی عوامل خطر محسوب می‌شوند اما در مناطق شهری این‌گونه نبود، در حالی که رابطه نامطلوب والدین با یکدیگر و دوستی ضعیف دوران کودکی در مناطق شهری عوامل خطر بودند اما در مناطق روستایی معنادار نبودند. طلاق والدین در مناطق روستایی عامل محافظتی بود، در حالی که افسردگی والدین در هر دو محیط عامل خطر محسوب می‌شد. مدل Fairlie نشان داد که ۵۵/۶۵٪ از تفاوت شهری-روستایی را می‌توان با وضعیت سلامت خودارزیابی‌شده (۱۸/۲۴٪)، استفاده از اینترنت (۷/۷۰٪)، بازنشستگی (۶/۳۲٪)، افسردگی والدین (۶/۱۹٪)، سطح تحصیلات (۵/۳۵٪)، رضایت از زندگی (۴/۶۸٪)، جنسیت (۲/۵۶-٪)، گرسنگی دوران کودکی (۱/۶۸٪)، ناتوانی والدین (۱/۴۴٪)، سن (۰/۷۹٪)، بیماری دوران کودکی (۰/۶۳٪)، زورگویی دوران کودکی (۰/۶۰٪)، شرایط نامطلوب سلامت دوران کودکی (۰/۵۵٪) و وضعیت تأهل (۰/۳۴-٪) تبیین کرد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که نابرابری‌های شهری-روستایی در علائم افسردگی ممکن است به هر دو عامل فردی و تجارب نامطلوب دوران کودکی نسبت داده شود و مداخلات باید هر دو عامل ساختاری و ACEs را مدنظر قرار دهند.

Abstract Internalizing disorders are the most common adolescent mental disorders. Using complementary variable-centered and person-centered approaches, we examined whether internalizing symptoms across eight years of adolescence (Grades 5–12) followed a continuous developmental trend or were disrupted by the transition to secondary school, and if different subgroups followed different pathways. Participants were 701 Canadian youth (52.9% girls; 75.9% white). Annual self-reported internalizing symptoms (ages 11–18) were examined using piecewise latent growth curve analysis (LGCM), revealing significant curve and level discontinuity at the transition, with distinct developmental phases in elementary and secondary school. Girls, youth with lower household income, and those with higher bullying victimization and lower social support showed elevated symptoms and/or steeper growth. An LGCM yielded four classes: Low (51.8%), Moderate (32.5%), Increasing (10.6%), and Declining (5.1%). The Declining and Moderate classes had comparable risk for early adulthood outcomes, demonstrating equifinality. Although beginning with similar levels, the Increasing class was at elevated risk compared to the Moderate class, demonstrating multifinality. Findings underscore that the secondary school transition can be viewed as a transition-linked turning point for a subset of adolescents, with implications for targeted screening and intervention beginning in elementary school.

اختلالات درونی‌سازی شایع‌ترین اختلالات روانی در نوجوانان هستند. با استفاده از رویکردهای مکمل مبتنی بر متغیر و مبتنی بر فرد، بررسی کردیم که آیا نشانه‌های درونی‌سازی در طول هشت سال نوجوانی (پایه‌های پنجم تا دوازدهم) روند رشدی پیوسته‌ای را دنبال می‌کنند یا با گذار به دبیرستان دچار اختلال می‌شوند و اینکه آیا زیرگروه‌های مختلف مسیرهای متفاوتی را دنبال می‌کنند. شرکت‌کنندگان شامل 701 نوجوان کانادایی (52.9٪ دختر؛ 75.9٪ سفیدپوست) بودند. نشانه‌های درونی‌سازی خودگزارش‌شده سالانه (سنین 11 تا 18 سال) با استفاده از تحلیل منحنی رشد نهفته قطعه‌ای (LGCM) بررسی شد که ناپیوستگی معنادار منحنی و سطح را در زمان گذار نشان داد و فازهای رشدی متمایزی را در دبستان و دبیرستان آشکار ساخت. دختران، نوجوانان با درآمد خانوادگی پایین‌تر و افرادی که قربانی‌پذیری بیشتری در برابر زورگویی و حمایت اجتماعی پایین‌تری داشتند، نشانه‌های بالاتر و/یا رشد تندتری را نشان دادند. تحلیل LGCM چهار طبقه را مشخص کرد: پایین (51.8٪)، متوسط (32.5٪)، افزایشی (10.6٪) و کاهشی (5.1٪). طبقات کاهشی و متوسط خطر قابل مقایسه‌ای برای پیامدهای اوایل بزرگسالی داشتند که هم‌نهایی را نشان می‌دهد. اگرچه با سطوح مشابهی آغاز شدند، طبقه افزایشی نسبت به طبقه متوسط در معرض خطر بالاتری قرار داشت که چندنهایی را نشان می‌دهد. یافته‌ها تأکید می‌کنند که گذار به دبیرستان می‌تواند به‌عنوان یک نقطه عطف مرتبط با گذار برای بخشی از نوجوانان تلقی شود و پیامدهایی برای غربالگری و مداخله هدفمند از دبستان دارد.

Education is a fundamental pillar of human resource development; however, equitable access to supplementary education remains a challenge in rural areas. Children in Tegalan Hamlet, Bolopleret Village, Juwiring District, Klaten Regency, face limited learning assistance outside school hours because their parents work as traders, laborers, and farmers. The Community Service Program (KKN) conducted by students of UIN Raden Mas Said Surakarta designed a tutoring program as a form of educational assistance for children. This community service aims to describe the implementation and impact of tutoring on children's learning motivation and engagement. The method used is descriptive qualitative with a Participatory Action Research (PAR) approach, carried out through the stages of problem identification, planning, implementation, and evaluation. The participants were approximately 15 children from kindergarten to elementary school levels who attended voluntarily. The program was conducted in four sessions held every Saturday on June 27, July 4, July 11, and July 18, 2026, covering Mathematics, Science, English, the effects of gadgets on children, and anti-bullying education through educational films. The results showed an increase in participants' enthusiasm, engagement, confidence in expressing opinions, and discipline, as well as the growth of habits to use leisure time for more productive activities. The main obstacles were the limited duration of the KKN program and the absence of a sustainable program mechanism. Continuous collaboration among village government, schools, parents, and the community is needed so that similar programs can be sustained.

آموزش یکی از ارکان اساسی توسعه منابع انسانی است؛ با این حال، دسترسی عادلانه به آموزش‌های تکمیلی در مناطق روستایی همچنان یک چالش محسوب می‌شود. کودکان محله تگالان، روستای بولوپلرت، بخش جوویرینگ، شهرستان کلاتن، به دلیل اشتغال والدین به شغل‌هایی مانند فروشندگی، کارگری و کشاورزی، از حمایت‌های آموزشی خارج از ساعات مدرسه برخوردار نیستند. برنامه خدمت‌رسانی اجتماعی (KKN) که توسط دانشجویان دانشگاه UIN Raden Mas Said Surakarta اجرا شد، یک برنامه راهنمایی تحصیلی را به عنوان نوعی حمایت آموزشی برای کودکان طراحی کرد. هدف این خدمت‌رسانی اجتماعی، توصیف اجرای برنامه و تأثیر راهنمایی تحصیلی بر انگیزش و مشارکت تحصیلی کودکان است. روش پژوهش، کیفی توصیفی با رویکرد پژوهش مشارکتی عملی (PAR) بوده که از مراحل شناسایی مسئله، برنامه‌ریزی، اجرا و ارزیابی تشکیل شده است. شرکت‌کنندگان حدود ۱۵ کودک در مقاطع پیش‌دبستانی تا دبستان بودند که به صورت داوطلبانه حضور یافتند. این برنامه در چهار جلسه که هر شنبه در تاریخ‌های ۲۷ ژوئن، ۴ ژوئیه، ۱۱ ژوئیه و ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۶ برگزار شد، اجرا گردید و موضوعاتی مانند ریاضیات، علوم، زبان انگلیسی، تأثیر ابزارهای دیجیتال بر کودکان و آموزش ضد قلدری از طریق فیلم‌های آموزشی را دربر می‌گرفت. نتایج نشان داد که اشتیاق، مشارکت، اعتماد به نفس در بیان نظرات و انضباط شرکت‌کنندگان افزایش یافته و عادات استفاده از اوقات فراغت برای فعالیت‌های سازنده‌تر در آن‌ها رشد یافته است. مهم‌ترین موانع، محدودیت مدت زمان برنامه KKN و نبود سازوکار برنامه‌ای پایدار بود. همکاری مستمر میان دولت روستا، مدارس، والدین و جامعه برای پایداری چنین برنامه‌هایی ضروری است.

Tujuan penelitian ini adalah untuk mengevaluasi pelaksanaan program pencegahan bullying di SMP Negeri 34 Muaro Jambi dengan menggunakan pendekatan manajemen POAC (Planning, Organizing, Actuating, Controlling). Wawancara, observasi, dan dokumentasi adalah metode pengumpulan data yang digunakan dalam penelitian kualitatif ini. Hasil menunjukkan bahwa sekolah telah merencanakan, melaksanakan, dan mengawasi program pencegahan bullying. Studi ini dilakukan dengan pendekatan kualitatif dan studi kasus. Untuk mengumpulkan data, informan termasuk kepala sekolah, guru, dan siswa diwawancarai, diamati, dan didokumentasikan. Hasil penelitian menunjukkan bahwa sekolah telah merencanakan program pencegahan bullying dengan kegiatan sosialisasi dan pembinaan karakter. Pengorganisasian melibatkan guru, kepala sekolah, dan pihak terkait lainnya untuk membagi tugas sesuai dengan peran dan tanggung jawab masing-masing. Kata Kunci: Bullying, Pencegahan, Manajemen Pendidikan, POAC Abstract: The purpose of this study was to evaluate the implementation of the bullying prevention program at SMP Negeri 34 Muaro Jambi using the POAC (Planning, Organizing, Actuating, Controlling) management approach. Interviews, observation, and documentation were the data collection methods used in this qualitative study. The results showed that the school had planned, implemented, and supervised the bullying prevention program. This study was conducted using a qualitative approach and case study. To collect data, informants including the principal, teachers, and students were interviewed, observed, and documented. The results showed that the school had planned a bullying prevention program with socialization and character building activities. The organization involved teachers, the principal, and other related parties to divide tasks according to their respective roles and responsibilities. The program has run quite well in its implementation. Overall, the bullying prevention program at SMP Negeri 34 Muaro Jambi has been implemented in accordance with the POAC management function. This study is expected to contribute to the development of educational management, especially in the implementation of bullying prevention programs in schools. Keywords: Bullying, Prevention, Educational Management, POAC

هدف این پژوهش، ارزیابی اجرای برنامه پیشگیری از زورگویی در مدرسه متوسطه دولتی شماره ۳۴ موآرو جامبی با استفاده از رویکرد مدیریت POAC (برنامه‌ریزی، سازماندهی، اجرا، کنترل) است. مصاحبه، مشاهده و مستندسازی، روش‌های گردآوری داده‌ها در این پژوهش کیفی بودند. نتایج نشان داد که مدرسه برنامه پیشگیری از زورگویی را برنامه‌ریزی، اجرا و نظارت کرده است. این مطالعه با رویکرد کیفی و به صورت مطالعه موردی انجام شده است. برای گردآوری داده‌ها، مطلعین شامل مدیر مدرسه، معلمان و دانش‌آموزان مورد مصاحبه، مشاهده و مستندسازی قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان داد که مدرسه برنامه پیشگیری از زورگویی را با فعالیت‌های اجتماعی‌سازی و پرورش شخصیت برنامه‌ریزی کرده است. سازماندهی شامل معلمان، مدیر مدرسه و سایر افراد مرتبط برای تقسیم وظایف بر اساس نقش‌ها و مسئولیت‌های هر یک بوده است. این برنامه در اجرا نسبتاً موفق عمل کرده است. به طور کلی، برنامه پیشگیری از زورگویی در مدرسه متوسطه دولتی شماره ۳۴ موآرو جامبی مطابق با وظایف مدیریت POAC اجرا شده است. انتظار می‌رود این پژوهش به توسعه مدیریت آموزشی، به ویژه در اجرای برنامه‌های پیشگیری از زورگویی در مدارس، کمک کند.

This research emphasizes the use of learning by using the media in the form of pieces of the film "Karate Kids" for learning about bullying in character education in an P5 BK independent curriculum. The research method used is the Borg & Gall development method. To determine the feasibility of the media, a product trial was carried out which developed by researchers and validated by a media validation expert lecturer for learning and also validation from one of the SMK Gondang Wonopringgo teachers to validate the product when it was tested in the field. the researchers can conclude that the use of learning media in the form of films greatly facilitates learning, especially character education on bullying material that has been tested on class X students of SMK Gondang learning media in the form of films greatly facilitates learning, especially character education on bullying material that has been tested. Thus, the use of the film "Karate Kids" is highly recommended for use in learning during character, especially on bullying. Through film learning media, students will be more interested and also easy to understand in following the learning process.

این پژوهش بر استفاده از یادگیری با بهره‌گیری از رسانه به صورت بخش‌هایی از فیلم «Karate Kids» برای آموزش درباره قلدری در آموزش شخصیت در برنامه درسی مستقل BK پایه پنجم تأکید دارد. روش پژوهش مورد استفاده، روش توسعه Borg & Gall است. به‌منظور تعیین میزان مطلوبیت رسانه، آزمون محصولی که توسط پژوهشگران توسعه یافته بود، انجام شد و توسط یک استاد متخصص اعتبارسنجی رسانه برای آموزش و همچنین اعتبارسنجی توسط یکی از معلمان SMK Gondang Wonopringgo برای اعتبارسنجی محصول هنگام آزمون میدانی، مورد ارزیابی قرار گرفت. پژوهشگران نتیجه می‌گیرند که استفاده از رسانه آموزشی به شکل فیلم، یادگیری را به‌ویژه در آموزش شخصیت درباره موضوع قلدری که بر روی دانش‌آموزان کلاس دهم SMK Gondang آزمون شده است، بسیار تسهیل می‌کند. بنابراین، استفاده از فیلم «Karate Kids» برای آموزش در حوزه شخصیت، به‌ویژه درباره قلدری، به‌شدت توصیه می‌شود. از طریق رسانه آموزشی فیلم، دانش‌آموزان علاقه‌مندتر شده و همچنین فرایند یادگیری را آسان‌تر درک می‌کنند.

Bullying remains a prevalent social issue, especially among adolescents, and requires analysis from the perspective of Qur’anic exegesis. This study aims to analyze Qur’anic verses related to bullying through the perspectives of Tafsir Al-Misbah, Marah Labid, and Tafsir Al-Ibris, as well as to examine their relationship with local wisdom values as a preventive effort in contemporary society. This research employs a library research method with a qualitative descriptive approach and thematic interpretation (maudhu’i). The findings indicate that bullying in the Qur’an includes behaviors such as mocking, insulting, and degrading others. Tafsir Al-Misbah emphasizes social ethics, Marah Labid highlights spiritual purification, while Tafsir Al-Ibris relates it to local cultural values such as politeness (unggah-ungguh). These values align with local wisdom such as empathy, cooperation, and respect, which can serve as a foundation for preventing bullying in society.

قلدری همچنان یک مسئله اجتماعی شایع، به‌ویژه در میان نوجوانان است و نیازمند تحلیل از منظر تفسیر قرآن می‌باشد. هدف این پژوهش، تحلیل آیات مرتبط با قلدری از دیدگاه تفسیر المیزان، مرح لبید و تفسیر الابریس و همچنین بررسی ارتباط آن‌ها با ارزش‌های خرد بومی به عنوان تلاشی پیشگیرانه در جامعه معاصر است. این پژوهش با روش کتابخانه‌ای و رویکرد توصیفی-کیفی و تفسیر موضوعی (موضوعی) انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که قلدری در قرآن شامل رفتارهایی مانند تمسخر، اهانت و تحقیر دیگران می‌شود. تفسیر المیزان بر اخلاق اجتماعی تأکید دارد، مرح لبید بر تزکیه روحانی تأکید می‌کند و تفسیر الابریس آن را به ارزش‌های فرهنگی بومی مانند ادب (اُنگاه-اُنگوه) مرتبط می‌سازد. این ارزش‌ها با خرد بومی مانند همدلی، همکاری و احترام همسو هستند که می‌توانند به عنوان بنیانی برای پیشگیری از قلدری در جامعه مورد استفاده قرار گیرند.

This study aims to analyze the role, implementation, challenges, and solutions regarding the "Seven BK Strategies" program (specifically the pillars of Maintaining Consistency, Managing Situations, and Managing Emotions) in fostering discipline, preventing bullying, and improving emotional control among students at SMA Negeri 3 Selong. The study employs a qualitative approach with a descriptive method. Data sources included the School Principal, Guidance and Counseling (BK) teachers, homeroom teachers, subject teachers, and students. Structured interviews served as the primary data collection technique. Data validity was verified through source triangulation. The results indicate that: (1) The "Maintaining Consistency" strategy acts as an anchor for discipline through the habituation of the "3S" culture (Smile, Greet, and Salute) and the enforcement of educational sanctions; (2) The "Managing Situations" strategy effectively mitigates bullying through the engineering of physical and social environments, optimization of CCTV and "problem boxes," and the provision of a child-friendly counseling room; (3) The "Managing Emotions" strategy enhances student self-regulation through breathing relaxation techniques and individual counseling. The primary institutional challenge is the imbalance in the BK teacher ratio (two teachers serving approximately 800 students). Strategic solutions implemented include optimizing peer counseling, tightening supervision during class transition periods, and conducting home visit programs (door-to-door). Keywords: Seven Great BK Strategies, Character Building, Discipline.

هدف این پژوهش تحلیل نقش، اجرا، چالش‌ها و راه‌حل‌های مربوط به برنامه «هفت راهبرد بزرگ مشاوره و راهنمایی» (به‌ویژه ارکان حفظ ثبات، مدیریت موقعیت‌ها و مدیریت هیجان‌ها) در تقویت انضباط، پیشگیری از زورگویی و بهبود کنترل هیجانی در میان دانش‌آموزان دبیرستان دولتی شماره ۳ سلونگ است. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش توصیفی انجام شده است. منابع داده شامل مدیر مدرسه، معلمان مشاوره و راهنمایی (BK)، معلمان راهنما، معلمان دروس و دانش‌آموزان بوده‌اند. مصاحبه‌های ساختاریافته به عنوان تکنیک اصلی گردآوری داده‌ها به کار رفته است. روایی داده‌ها از طریق مثلث‌سازی منابع مورد تأیید قرار گرفته است. نتایج نشان می‌دهد: (۱) راهبرد «حفظ ثبات» از طریق نهادینه‌سازی فرهنگ «۳S» (لبخند، سلام و احترام) و اعمال تنبیهات آموزشی به عنوان لنگر انضباط عمل می‌کند؛ (۲) راهبرد «مدیریت موقعیت‌ها» با مهندسی محیط‌های فیزیکی و اجتماعی، بهینه‌سازی دوربین‌های مداربسته (CCTV) و «جعبه‌های مشکل» و فراهم‌سازی اتاق مشاوره دوستدار کودک، به طور مؤثری از زورگویی پیشگیری می‌کند؛ (۳) راهبرد «مدیریت هیجان‌ها» با استفاده از تکنیک‌های آرام‌سازی تنفسی و مشاوره فردی، خودتنظیمی دانش‌آموزان را ارتقا می‌بخشد. چالش اصلی نهادی، عدم توازن نسبت معلمان BK (دو معلم برای حدود ۸۰۰ دانش‌آموز) است. راه‌حل‌های راهبردی اجراشده شامل بهینه‌سازی مشاوره همسالان، تشدید نظارت در زمان‌های جابه‌جایی کلاس و اجرای برنامه بازدید منزل (خانه به خانه) می‌باشد.

Procrastination is unnecessary delay that can cause various problems. There are uncertainties around how common exactly it is among students, how much it affects them, and how its prevalence and impact compare to those of other issues that students regularly face. Accordingly, this study examines data from 65,950 students (in all degree types and stages), who were surveyed across 97 US institutions of higher education as part of the American College Health Association-National College Health Assessment (ACHA-NCHA). Students were asked about 36 life and health issues, like procrastination, career, finances, appearance, family, bullying, anxiety, depression, ADHD, sleep difficulties, allergies, and influenza. Procrastination was found to be the most common issue that students reported (functionally tied with stress), affecting 72.3% of them. Procrastination was also the issue that most often harmed students’ academic performance, affecting 45.4% of them (62.7% of those who experienced it), which was several times as often as issues like finances (2.8x) and ADHD (3.5x). And, procrastination was the most common cause of significant distress compared to the other life issues, affecting 45.7% of students (63.2% of those who experienced it). These rates were higher among undergraduate students, although procrastination was a leading issue among graduate and professional students too. This sheds light on the scale of student procrastination—both in absolute terms and relative to other issues they face—and highlights the need to address it using relevant interventions.

تعلل‌ورزی به معنای تأخیر غیرضروری است که می‌تواند مشکلات مختلفی ایجاد کند. ابهاماتی در مورد میزان دقیق شیوع آن در میان دانشجویان، میزان تأثیر آن بر ایشان و مقایسه شیوع و تأثیر آن با سایر مسائلی که دانشجویان به طور منظم با آن مواجه هستند، وجود دارد. بر این اساس، این پژوهش داده‌های ۶۵٬۹۵۰ دانشجو (در تمامی مقاطع و مراحل تحصیلی) را که در قالب ارزیابی سلامت ملی دانشجویان کالج انجمن سلامت کالج‌های آمریکا (ACHA-NCHA) در ۹۷ مؤسسه آموزش عالی ایالات متحده مورد بررسی قرار گرفته‌اند، تحلیل می‌کند. از دانشجویان درباره ۳۶ مسئله زندگی و سلامت، مانند تعلل‌ورزی، شغل، امور مالی، ظاهر، خانواده، زورگویی، اضطراب، افسردگی، ADHD، مشکلات خواب، آلرژی و آنفلوآنزا سؤال شد. تعلل‌ورزی به عنوان شایع‌ترین مسئله‌ای که دانشجویان گزارش کردند (تقریباً برابر با استرس)، با شیوع ۷۲.۳٪ مشخص شد. همچنین، تعلل‌ورزی مسئله‌ای بود که بیشترین آسیب را به عملکرد تحصیلی دانشجویان وارد کرد و ۴۵.۴٪ از آنان (۶۲.۷٪ از کسانی که آن را تجربه کردند) را تحت تأثیر قرار داد، که این میزان چندین برابر بیشتر از مسائلی مانند امور مالی (۲.۸ برابر) و ADHD (۳.۵ برابر) بود. علاوه بر این، تعلل‌ورزی شایع‌ترین علت ناراحتی قابل توجه در مقایسه با سایر مسائل زندگی بود و ۴۵.۷٪ از دانشجویان (۶۳.۲٪ از کسانی که آن را تجربه کردند) را تحت تأثیر قرار داد. این نرخ‌ها در میان دانشجویان مقطع کارشناسی بالاتر بود، هرچند تعلل‌ورزی در میان دانشجویان تحصیلات تکمیلی و حرفه‌ای نیز یکی از مسائل اصلی بود. این یافته‌ها ابعاد تعلل‌ورزی دانشجویی را هم به صورت مطلق و هم در مقایسه با سایر مسائل مورد مواجهه آنان روشن می‌کند و بر ضرورت پرداختن به آن از طریق مداخلات مرتبط تأکید دارد.

Abstract The study is aimed at enhancing access to quality basic education in kebbi state. Universal Basic Education (UBE) policy in Nigeria aims to provide free and compulsory education to all children aged 5-16. Despite these efforts, approximately 20 million children were out of school in Nigeria in 2022 alone. Recent statistics indicated that Kebbi is among the states with the highest rates, having about 60% of its young population out of school. Kebbi state located in north-western Nigeria has been plaque by emerging security challenges including banditry, insurgency, kidnapping, climate related disaster (flooding) and communal clashes contributing to the high index of the poor thus, having a devastating effect on the educational sector particularly at the basic level. Six research questions and six objectives were formulated to guide the study. One of the objectives of the study was to determine the emerging security threats affecting access to quality basic education in Kebbi State. The target population of the study consist of principals, teachers, students, Parents, out of school children and staff of the zonal Education offices from ten (10) local government areas of Kebbi State. The main instruments for data collection were a questionnaire titled “Enhancing Access to Quality Basic Education Questionnaire”, Face to Face Interview and focus group discussions. The reliability of the instrument was realized using test-retest method. Quantitative data collected was analyzed using descriptive statistics of Mean and standard deviation with the help of SSPS 20.0 version, while the qualitative data was analyzed and presented using thematic areas. One of the findings of the study indicated that the emerging security threats experienced at the basic education level are kidnappings for ransom, Lack of adequate security personnel, natural disasters such as flooding experience during raining season, armed Robbery and banditry in or near the school compounds, poverty, bullying and sexually assault by Kidnappers. Keywords: Junior Secondary Education, Enrolment and Retention, Dwelling Insecurity, Dwelling InsecurityKebbi State, Nigeria.

هدف این پژوهش افزایش دسترسی به آموزش پایه با کیفیت در ایالت Kebbi است. سیاست آموزش پایه همگانی (UBE) در نیجریه با هدف ارائه آموزش رایگان و اجباری به همه کودکان ۵ تا ۱۶ ساله اجرا می‌شود. با وجود این تلاش‌ها، تنها در سال ۲۰۲۲ حدود ۲۰ میلیون کودک در نیجریه از تحصیل بازمانده بودند. آمارهای اخیر نشان می‌دهد که ایالت Kebbi یکی از ایالت‌هایی است که بالاترین نرخ بازماندگی از تحصیل را دارد، به‌طوری‌که حدود ۶۰٪ از جمعیت جوان آن از مدرسه بازمانده‌اند. ایالت Kebbi که در شمال‌غربی نیجریه واقع شده است، با چالش‌های امنیتی نوظهوری از جمله راهزنی، شورش، آدم‌ربایی، بلایای مرتبط با تغییرات اقلیمی (مانند سیل) و درگیری‌های قومی مواجه است که این عوامل به افزایش شاخص فقر و تأثیر مخرب بر بخش آموزش، به‌ویژه در سطح پایه، منجر شده‌اند. شش سؤال پژوهشی و شش هدف برای هدایت این مطالعه تدوین شد. یکی از اهداف پژوهش، تعیین تهدیدات امنیتی نوظهور مؤثر بر دسترسی به آموزش پایه با کیفیت در ایالت Kebbi بود. جامعه هدف پژوهش شامل مدیران، معلمان، دانش‌آموزان، والدین، کودکان بازمانده از تحصیل و کارکنان دفاتر آموزش منطقه‌ای از ده منطقه (۱۰) دولت محلی ایالت Kebbi بود. ابزارهای اصلی گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه‌ای با عنوان «پرسشنامه افزایش دسترسی به آموزش پایه با کیفیت»، مصاحبه حضوری و بحث‌های گروهی متمرکز بود. پایایی ابزار با استفاده از روش آزمون-بازآزمون به‌دست آمد. داده‌های کمی گردآوری‌شده با استفاده از آمار توصیفی میانگین و انحراف معیار و با کمک نرم‌افزار SSPS نسخه ۲۰.۰ تحلیل شد و داده‌های کیفی نیز با استفاده از حوزه‌های موضوعی تحلیل و ارائه گردید. یکی از یافته‌های پژوهش نشان داد که تهدیدات امنیتی نوظهور در سطح آموزش پایه شامل آدم‌ربایی برای اخاذی، کمبود نیروی امنیتی کافی، بلایای طبیعی مانند سیل در فصل بارندگی، سرقت مسلحانه و راهزنی در داخل یا نزدیکی محوطه مدارس، فقر، زورگویی و تعرض جنسی توسط آدم‌ربایان است.

The preschool period is a critical time for developing emotional regulation and problem-solving skills. Children frequently encounter various stressors such as separation anxiety, peer bullying, and sibling rivalry, which require effective coping mechanisms. Parental support is crucial in developing children’s problem-solving skills. Children’s literature is an important resource in showing children the problems they may encounter and how to cope with them. This study aims to examine how the role of the family in children’s problem-solving processes is represented in illustrated children’s books and to identify the forms of support portrayed by family members within these narratives. The study was designed as a qualitative document analysis employing purposive criterion sampling to examine selected picturebooks as cultural products. Purposive sampling was used in the research. Ten illustrated books selected for this study were examined through content analysis. As a result of the analysis, the forms of parental participation in the process of developing children’s problem-solving skills in the books were categorized under the dimensions of “metaphorical concretization and cognitive guidance,” “metaphorical concretization and cognitive guidance,” “democratic participation and joint decision-making” and “play, role-playing, and creating a safe rehearsal space.” In the 10 works examined, parents participated in the problem solving process; They have “metaphorically concretized abstract concepts and Cognitive Guidance” “transformed social crises into safe rehearsals by gamifying them,” “exhibited participatory attitudes that encourage democratic participation in decision making processes,” and established an “unshakeable climate of trust through the emotional validation and reassurance strategy” they offered. The findings show that in children’s literature, the family is not merely a figurehead, but is positioned as an “external regulator” that helps children develop coping strategies for dealing with problems.

دوره پیش‌دبستانی، زمان حساسی برای رشد تنظیم هیجانی و مهارت‌های حل مسئله است. کودکان اغلب با استرسورهای مختلفی مانند اضطراب جدایی، زورگویی همسالان و رقابت خواهر و برادری مواجه می‌شوند که نیازمند سازوکارهای مقابله‌ای مؤثر هستند. حمایت والدین در رشد مهارت‌های حل مسئله کودکان نقش حیاتی دارد. ادبیات کودک منبع مهمی برای نشان دادن مشکلات احتمالی پیش روی کودکان و نحوه مقابله با آن‌هاست. هدف این پژوهش بررسی نحوه بازنمایی نقش خانواده در فرایندهای حل مسئله کودکان در کتاب‌های مصور کودکان و شناسایی اشکال حمایت ارائه‌شده توسط اعضای خانواده در این روایت‌ها است. این مطالعه به صورت تحلیل اسنادی کیفی با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند مبتنی بر معیار برای بررسی کتاب‌های مصور منتخب به عنوان محصولات فرهنگی طراحی شده است. در پژوهش از نمونه‌گیری هدفمند استفاده شد. ده کتاب مصور منتخب برای این مطالعه از طریق تحلیل محتوا مورد بررسی قرار گرفتند. بر اساس نتایج تحلیل، اشکال مشارکت والدین در فرایند رشد مهارت‌های حل مسئله کودکان در کتاب‌ها در ابعاد «عینیت‌بخشی استعاری و راهنمایی شناختی»، «مشارکت دموکراتیک و تصمیم‌گیری مشترک» و «بازی، ایفای نقش و ایجاد فضای تمرین امن» دسته‌بندی شدند. در ده اثر بررسی‌شده، والدین در فرایند حل مسئله مشارکت داشته‌اند؛ آن‌ها «مفاهیم انتزاعی را به صورت استعاری عینیت‌بخشی و راهنمایی شناختی ارائه کرده‌اند»، «بحران‌های اجتماعی را با بازی‌سازی به تمرین‌های امن تبدیل کرده‌اند»، «نگرش‌های مشارکتی تشویق‌کننده مشارکت دموکراتیک در فرایندهای تصمیم‌گیری نشان داده‌اند» و با راهبرد «اعتباربخشی هیجانی و اطمینان‌بخشی» فضای اعتماد تزلزل‌ناپذیری ایجاد کرده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که در ادبیات کودک، خانواده صرفاً یک نماد نیست، بلکه به عنوان «تنظیم‌گر بیرونی» جایگاه دارد که به کودکان در توسعه راهبردهای مقابله‌ای برای مواجهه با مشکلات کمک می‌کند.

Abstract The study is aimed at enhancing access to quality basic education in kebbi state. Universal Basic Education (UBE) policy in Nigeria aims to provide free and compulsory education to all children aged 5-16. Despite these efforts, approximately 20 million children were out of school in Nigeria in 2022 alone. Recent statistics indicated that Kebbi is among the states with the highest rates, having about 60% of its young population out of school. Kebbi state located in north-western Nigeria has been plaque by emerging security challenges including banditry, insurgency, kidnapping, climate related disaster (flooding) and communal clashes contributing to the high index of the poor thus, having a devastating effect on the educational sector particularly at the basic level. Six research questions and six objectives were formulated to guide the study. One of the objectives of the study was to determine the emerging security threats affecting access to quality basic education in Kebbi State. The target population of the study consist of principals, teachers, students, Parents, out of school children and staff of the zonal Education offices from ten (10) local government areas of Kebbi State. The main instruments for data collection were a questionnaire titled “Enhancing Access to Quality Basic Education Questionnaire”, Face to Face Interview and focus group discussions. The reliability of the instrument was realized using test-retest method. Quantitative data collected was analyzed using descriptive statistics of Mean and standard deviation with the help of SSPS 20.0 version, while the qualitative data was analyzed and presented using thematic areas. One of the findings of the study indicated that the emerging security threats experienced at the basic education level are kidnappings for ransom, Lack of adequate security personnel, natural disasters such as flooding experience during raining season, armed Robbery and banditry in or near the school compounds, poverty, bullying and sexually assault by Kidnappers. Keywords: Junior Secondary Education, Enrolment and Retention, Dwelling Insecurity, Dwelling InsecurityKebbi State, Nigeria.

هدف این پژوهش افزایش دسترسی به آموزش پایه با کیفیت در ایالت Kebbi است. سیاست آموزش پایه همگانی (UBE) در نیجریه با هدف ارائه آموزش رایگان و اجباری به همه کودکان ۵ تا ۱۶ ساله اجرا می‌شود. با وجود این تلاش‌ها، تنها در سال ۲۰۲۲ حدود ۲۰ میلیون کودک در نیجریه از تحصیل بازمانده بودند. آمارهای اخیر نشان می‌دهد که ایالت Kebbi یکی از ایالت‌هایی است که بالاترین نرخ بازماندگی از تحصیل را دارد، به‌طوری‌که حدود ۶۰٪ از جمعیت جوان آن از مدرسه بازمانده‌اند. ایالت Kebbi که در شمال‌غربی نیجریه واقع شده است، با چالش‌های امنیتی نوظهوری از جمله راهزنی، شورش، آدم‌ربایی، بلایای مرتبط با تغییرات اقلیمی (مانند سیل) و درگیری‌های قومی مواجه است که این عوامل به افزایش شاخص فقر و تأثیر مخرب بر بخش آموزش، به‌ویژه در سطح پایه، منجر شده‌اند. شش سؤال پژوهشی و شش هدف برای هدایت این مطالعه تدوین شد. یکی از اهداف پژوهش، تعیین تهدیدات امنیتی نوظهور مؤثر بر دسترسی به آموزش پایه با کیفیت در ایالت Kebbi بود. جامعه هدف پژوهش شامل مدیران، معلمان، دانش‌آموزان، والدین، کودکان بازمانده از تحصیل و کارکنان دفاتر آموزش منطقه‌ای از ده منطقه (۱۰) دولت محلی ایالت Kebbi بود. ابزارهای اصلی گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه‌ای با عنوان «پرسشنامه افزایش دسترسی به آموزش پایه با کیفیت»، مصاحبه حضوری و بحث‌های گروهی متمرکز بود. پایایی ابزار با استفاده از روش آزمون-بازآزمون به‌دست آمد. داده‌های کمی گردآوری‌شده با استفاده از آمار توصیفی میانگین و انحراف معیار و با کمک نرم‌افزار SSPS نسخه ۲۰.۰ تحلیل شد و داده‌های کیفی نیز با استفاده از حوزه‌های موضوعی تحلیل و ارائه گردید. یکی از یافته‌های پژوهش نشان داد که تهدیدات امنیتی نوظهور در سطح آموزش پایه شامل آدم‌ربایی برای اخاذی، کمبود نیروی امنیتی کافی، بلایای طبیعی مانند سیل در فصل بارندگی، سرقت مسلحانه و راهزنی در داخل یا نزدیکی محوطه مدارس، فقر، زورگویی و تعرض جنسی توسط آدم‌ربایان است.

Abstract The study is aimed at enhancing access to quality basic education in kebbi state. Universal Basic Education (UBE) policy in Nigeria aims to provide free and compulsory education to all children aged 5-16. Despite these efforts, approximately 20 million children were out of school in Nigeria in 2022 alone. Recent statistics indicated that Kebbi is among the states with the highest rates, having about 60% of its young population out of school. Kebbi state located in north-western Nigeria has been plaque by emerging security challenges including banditry, insurgency, kidnapping, climate related disaster (flooding) and communal clashes contributing to the high index of the poor thus, having a devastating effect on the educational sector particularly at the basic level. Six research questions and six objectives were formulated to guide the study. One of the objectives of the study was to determine the emerging security threats affecting access to quality basic education in Kebbi State. The target population of the study consist of principals, teachers, students, Parents, out of school children and staff of the zonal Education offices from ten (10) local government areas of Kebbi State. The main instruments for data collection were a questionnaire titled “Enhancing Access to Quality Basic Education Questionnaire”, Face to Face Interview and focus group discussions. The reliability of the instrument was realized using test-retest method. Quantitative data collected was analyzed using descriptive statistics of Mean and standard deviation with the help of SSPS 20.0 version, while the qualitative data was analyzed and presented using thematic areas. One of the findings of the study indicated that the emerging security threats experienced at the basic education level are kidnappings for ransom, Lack of adequate security personnel, natural disasters such as flooding experience during raining season, armed Robbery and banditry in or near the school compounds, poverty, bullying and sexually assault by Kidnappers. Keywords: Junior Secondary Education, Enrolment and Retention, Dwelling Insecurity, Dwelling InsecurityKebbi State, Nigeria.

هدف این پژوهش افزایش دسترسی به آموزش پایه با کیفیت در ایالت Kebbi است. سیاست آموزش پایه همگانی (UBE) در نیجریه با هدف ارائه آموزش رایگان و اجباری به همه کودکان ۵ تا ۱۶ ساله اجرا می‌شود. با وجود این تلاش‌ها، تنها در سال ۲۰۲۲ حدود ۲۰ میلیون کودک در نیجریه از تحصیل بازمانده بودند. آمارهای اخیر نشان می‌دهد که ایالت Kebbi یکی از ایالت‌هایی است که بالاترین نرخ بازماندگی از تحصیل را دارد، به‌طوری‌که حدود ۶۰٪ از جمعیت جوان آن از مدرسه بازمانده‌اند. ایالت Kebbi که در شمال‌غربی نیجریه واقع شده است، با چالش‌های امنیتی نوظهوری از جمله راهزنی، شورش، آدم‌ربایی، بلایای مرتبط با تغییرات اقلیمی (مانند سیل) و درگیری‌های قومی مواجه است که این عوامل به افزایش شاخص فقر و تأثیر مخرب بر بخش آموزش، به‌ویژه در سطح پایه، منجر شده‌اند. شش سؤال پژوهشی و شش هدف برای هدایت این مطالعه تدوین شد. یکی از اهداف پژوهش، تعیین تهدیدات امنیتی نوظهور مؤثر بر دسترسی به آموزش پایه با کیفیت در ایالت Kebbi بود. جامعه هدف پژوهش شامل مدیران، معلمان، دانش‌آموزان، والدین، کودکان بازمانده از تحصیل و کارکنان دفاتر آموزش منطقه‌ای از ده منطقه (۱۰) دولت محلی ایالت Kebbi بود. ابزارهای اصلی گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه‌ای با عنوان «پرسشنامه افزایش دسترسی به آموزش پایه با کیفیت»، مصاحبه حضوری و بحث‌های گروهی متمرکز بود. پایایی ابزار با استفاده از روش آزمون-بازآزمون به‌دست آمد. داده‌های کمی گردآوری‌شده با استفاده از آمار توصیفی میانگین و انحراف معیار و با کمک نرم‌افزار SSPS نسخه ۲۰.۰ تحلیل شد و داده‌های کیفی نیز با استفاده از حوزه‌های موضوعی تحلیل و ارائه گردید. یکی از یافته‌های پژوهش نشان داد که تهدیدات امنیتی نوظهور در سطح آموزش پایه شامل آدم‌ربایی برای اخاذی، کمبود نیروی امنیتی کافی، بلایای طبیعی مانند سیل در فصل بارندگی، سرقت مسلحانه و راهزنی در داخل یا نزدیکی محوطه مدارس، فقر، زورگویی و تعرض جنسی توسط آدم‌ربایان است.

Purpose: This study examined with the aim of examining the levels of exposure to cyberbullying and emotional abuse among students in health sciences–related fields.Material and Methods: The sample for this cross-sectional study comprised 590 students enrolled in the departments of Midwifery (n = 200), Nursing (n = 144), Physiotherapy and Rehabilitation (n = 128), and Health Management (n = 118) at a Faculty of Health Sciences of a university. Data were collected using the Personal Information Form, the Revised Cyber Bullying Inventory–II (RCBI-II), and the Emotional Abuse Exposure Scale (EAES).Results: 41.9% of students reported witnessing cyberbullying at least once, while 36.1% reported being exposed at least once. Among exposed students cyberbullying, 27.3% indicated that cyberbullying occurred through social networking sites, and 53.9% reported awareness of emotional abuse. The mean RCBI-II scores were 13.92 ± 5.93 for cyber victimization and 12.47 ± 4.83 for cyberbullying, whereas the total EAES mean score was 54.27 ± 26.78. A statistically significant moderate positive correlation was identified between RCBI-II (cyber victimization and cyberbullying) scores and total EAES scores (p < 0.001).Conclusion: The findings indicate that students experience higher levels of cyber victimization and moderate levels of emotional abuse. As cyber victimization and cyberbullying levels increase, exposure to emotional abuse increases. Students in the midwifery department were found to experience lower levels of cyber victimization, to engage less frequently in cyberbullying behaviors, and to be exposed to lower levels of emotional abuse overall.

هدف: این پژوهش با هدف بررسی میزان مواجهه با آزار اینترنتی و سوءاستفاده عاطفی در میان دانشجویان رشته‌های مرتبط با علوم سلامت انجام شد. مواد و روش‌ها: نمونه این مطالعه مقطعی شامل ۵۹۰ دانشجو از دانشکده علوم سلامت یک دانشگاه بود که در رشته‌های مامایی (n = 200)، پرستاری (n = 144)، فیزیوتراپی و توانبخشی (n = 128) و مدیریت سلامت (n = 118) تحصیل می‌کردند. داده‌ها با استفاده از فرم اطلاعات فردی، پرسشنامه بازنگری‌شده آزار اینترنتی–II (RCBI-II) و مقیاس مواجهه با سوءاستفاده عاطفی (EAES) جمع‌آوری شد. یافته‌ها: ۴۱/۹٪ از دانشجویان گزارش کردند که حداقل یک بار شاهد آزار اینترنتی بوده‌اند، در حالی که ۳۶/۱٪ گزارش دادند که حداقل یک بار در معرض آن قرار گرفته‌اند. در میان دانشجویان در معرض آزار اینترنتی، ۲۷/۳٪ بیان کردند که آزار اینترنتی از طریق شبکه‌های اجتماعی رخ داده است و ۵۳/۹٪ از سوءاستفاده عاطفی آگاهی داشتند. میانگین نمرات RCBI-II برای قربانی شدن اینترنتی ۱۳/۹۲ ± ۵/۹۳ و برای آزار اینترنتی ۱۲/۴۷ ± ۴/۸۳ بود، در حالی که میانگین کل نمره EAES برابر با ۵۴/۲۷ ± ۲۶/۷۸ بود. همبستگی مثبت متوسط و معناداری بین نمرات RCBI-II (قربانی شدن اینترنتی و آزار اینترنتی) و نمره کل EAES مشاهده شد (p < 0.001). نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان می‌دهد که دانشجویان سطوح بالاتری از قربانی شدن اینترنتی و سطوح متوسطی از سوءاستفاده عاطفی را تجربه می‌کنند. با افزایش سطوح قربانی شدن اینترنتی و آزار اینترنتی، میزان مواجهه با سوءاستفاده عاطفی نیز افزایش می‌یابد. دانشجویان رشته مامایی سطوح پایین‌تری از قربانی شدن اینترنتی، مشارکت کمتر در رفتارهای آزار اینترنتی و مواجهه کمتر با سوءاستفاده عاطفی را تجربه کردند.

Bullying is widespread and negatively impacts youth mental health. However, differences between in-person bullying, cyberbullying, and their combination are understudied. To compare the prevalence, clinical presentations, and impairment associated with in-person bullying, cyberbullying, and their combination among depressed youth. Participants were N = 1,281 depressed and/or suicidal youth in Texas aged 8-17 years. Chi-square tests compared bullying prevalence across age, sociodemographic, and identity groups. Multivariate analysis of variance and post-hoc tests compared clinical presentations across forms of bullying experienced. Bullying prevalence differed by age group. Youth who experienced cyberbullying or combined bullying reported greater depression, anxiety, and impairment than non-bullied youth. Prevention and intervention strategies should address the combined effects of in-person and cyberbullying.

قلدری پدیده‌ای گسترده است که تأثیر منفی بر سلامت روان نوجوانان دارد. با این حال، تفاوت‌های میان قلدری حضوری، قلدری سایبری و ترکیب این دو کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است. هدف این پژوهش مقایسه شیوع، تظاهرات بالینی و میزان ناتوانی مرتبط با قلدری حضوری، قلدری سایبری و ترکیب آن‌ها در میان نوجوانان مبتلا به افسردگی بود. شرکت‌کنندگان شامل N = 1,281 نوجوان مبتلا به افسردگی و/یا افکار خودکشی در تگزاس با دامنه سنی ۸ تا ۱۷ سال بودند. آزمون خی‌دو برای مقایسه شیوع قلدری در گروه‌های سنی، جمعیت‌شناختی و هویتی به کار رفت. تحلیل واریانس چندمتغیره و آزمون‌های پس از آن برای مقایسه تظاهرات بالینی در انواع مختلف تجربه قلدری انجام شد. شیوع قلدری بر اساس گروه سنی متفاوت بود. نوجوانانی که قلدری سایبری یا قلدری ترکیبی را تجربه کرده بودند، افسردگی، اضطراب و ناتوانی بیشتری نسبت به نوجوانان بدون تجربه قلدری گزارش کردند. راهبردهای پیشگیری و مداخله باید به اثرات ترکیبی قلدری حضوری و سایبری توجه داشته باشند.