learning difficulties

Inclusive education requires instructional strategies that respond to differences in students’ abilities and learning needs, particularly those of slow learners in junior secondary schools. This study aimed to describe teachers’ inclusive strategies for accommodating the learning needs of students in Class VII A at SMP Negeri 2 Teluk Pandan, Kutai Timur Regency, Indonesia. A qualitative approach with a case study design was employed from September to December 2025. The participants comprised one homeroom teacher and two students with learning difficulties, identified as H and AR. Data were collected through observation, interviews, and documentation, then analyzed through data reduction, data display, and conclusion drawing. Data credibility was examined through source and technique triangulation. The findings revealed four forms of accommodation: repeated explanations and simplified instructions, adjustments to assignments and assessments according to students’ abilities, additional time for task completion, and seating arrangements combined with positive feedback. The teacher also provided individual assistance to help students understand learning materials and complete assignments. However, small-group and heterogeneous-group activities were not implemented consistently. These findings highlight the importance of flexible accommodations, progress monitoring, and varied instructional strategies to support student participation in inclusive learning environments. ABSTRAK Pendidikan inklusif memerlukan strategi pembelajaran yang responsif terhadap perbedaan kemampuan dan kebutuhan belajar murid, khususnya murid dengan hambatan belajar (slow learner) di sekolah menengah pertama. Penelitian ini bertujuan mendeskripsikan strategi inklusif guru dalam mengakomodasi kebutuhan belajar murid kelas VII A SMP Negeri 2 Teluk Pandan, Kabupaten Kutai Timur. Penelitian menggunakan pendekatan kualitatif dengan desain studi kasus yang dilaksanakan pada September–Desember 2025. Subjek penelitian terdiri atas seorang wali kelas dan dua murid dengan hambatan belajar, yaitu H dan AR. Data dikumpulkan melalui observasi, wawancara, dan dokumentasi, kemudian dianalisis melalui reduksi data, penyajian data, dan penarikan kesimpulan. Keabsahan data diperiksa menggunakan triangulasi sumber dan teknik. Hasil penelitian menunjukkan empat bentuk akomodasi, yaitu pengulangan materi dan penyederhanaan instruksi, penyesuaian tugas dan penilaian berdasarkan kemampuan murid, pemberian waktu tambahan, serta pengaturan tempat duduk dan umpan balik positif. Guru juga memberikan pendampingan individual untuk membantu murid memahami materi dan menyelesaikan tugas. Namun, penggunaan kelompok kecil atau heterogen belum dilakukan secara konsisten. Penelitian ini menegaskan pentingnya akomodasi fleksibel, pemantauan perkembangan, dan variasi strategi untuk mendukung partisipasi murid dalam pembelajaran inklusif.

Although Kurikulum Merdeka promotes flexible, student-centered learning, the implementation of Natural and Social Sciences (IPAS) instruction in elementary schools continues to face various challenges. This study aimed to describe the challenges in implementing IPAS instruction under Kurikulum Merdeka in Grade V at SD Negeri 005 Desa Baru, Kampar Regency. The study employed a descriptive qualitative approach involving two fifth-grade teachers and six purposively selected students. Three students had IPAS scores above 75, and three had scores below 75. Data were collected through nonparticipant observation, structured interviews, and documentation and analyzed through data reduction, data display, and conclusion drawing. Data trustworthiness was assessed through triangulation of sources and data collection techniques. The findings identified three domains of challenges related to students, teachers, and learning assessment. Student-related challenges were the most prominent, including differences in understanding, declining attention after approximately 15–20 minutes of lecturing, interest that depended on the type of activity, uneven participation, dependence on external motivation, inconsistent task management, and varying levels of learning readiness. Teacher-related challenges included the breadth of integrated science and social studies content and classroom management during group activities. Assessment involved oral quizzes and student worksheets, supplemented by remedial instruction and enrichment. Achievement scores ranged from 60 to 96, with a mastery threshold of 75. These findings underscore the need for differentiated instruction, concrete and contextually relevant instructional media, clearly assigned group roles, time management, and the use of assessment results to improve instruction. This study provides a contextual account of challenges in IPAS instruction and the need to adapt fifth-grade teaching practices. Its restriction to one school and a focused observation period highlights the need for further research covering more lessons and IPAS topics.

Online learning can improve access to educational materials, but it may also create additional demands for school-aged learners who experience learning disabilities. This study examined perceived academic, emotional, behavioural, and adaptation-related outcomes of online classes among students in Grades 1-10 with learning difficulties, drawing on student, parent, and teacher reports. The dissertation describes a quantitative, cross-sectional survey involving 95 participants and the use of the Learning Disabilities Checklist (LDC), Strengths and Difficulties Questionnaire (SDQ), Online Learning Readiness Scale (OLRS), and a researcher-developed questionnaire. Reported findings indicate difficulties with attention, comprehension, task completion, and motivation in online settings, alongside lower perceived academic performance than in traditional classrooms. Parent and teacher reports were associated with students? reported learning difficulties. A significant association was reported between student and teacher reports, χ2(1, N = 95) = 20.5, p < .001, φ = .465; a similar association was reported for student and parent reports, χ2(1, N = 95) = 21.0, p < .001, φ = .471. Student and parent reports of emotional wellbeing were also positively correlated, ρ = .674, p < .001. The findings suggest that online learning requires structured routines, accessible teaching materials, trained educators, and coordinated family-school support to better accommodate learners with learning disabilities. Results should be interpreted cautiously because detailed descriptive scores and an effect estimate for the academic comparison were not reported consistently in the dissertation.

The urgency of this research lies in the importance of formative assessment for monitoring students’ learning progress and improving Pancasila Education in elementary schools. However, its implementation still faces challenges, including limited time, administrative workload, insufficient instrument variety, and suboptimal use of feedback. This study aims to analyze teachers’ perceptions of the effectiveness of formative assessment instruments, identify implementation barriers, and describe teachers’ efforts to overcome these challenges in Grade V at SD Negeri 071202 Helezalulu. This research employed a descriptive qualitative approach involving two Grade V teachers, one school principal, and four students as informants. Data were collected through observation, semi-structured interviews, and documentation, then analyzed using open coding, axial coding, and selective coding. Data trustworthiness was examined through source and technique triangulation. The findings indicate that teachers perceived formative assessment instruments positively because they helped monitor students’ understanding, identify learning difficulties, provide feedback, and determine instructional follow-up. The identified barriers were addressed through instrument simplification, careful planning, staged assessment, reflection, and teacher collaboration. The study concludes that formative assessment effectiveness depends not only on instrument quality but also on teacher competence, student characteristics, and school support. ABSTRAK Urgensi penelitian ini terletak pada pentingnya penilaian formatif untuk memantau perkembangan belajar siswa dan memperbaiki pembelajaran Pendidikan Pancasila di sekolah dasar. Namun, penerapannya masih menghadapi kendala berupa keterbatasan waktu, beban administrasi, variasi instrumen, dan pemanfaatan umpan balik yang belum optimal. Penelitian ini bertujuan menganalisis persepsi guru terhadap efektivitas instrumen penilaian formatif, mengidentifikasi hambatan penerapannya, serta mendeskripsikan upaya guru dalam mengatasi hambatan tersebut di kelas V SD Negeri 071202 Helezalulu. Penelitian menggunakan pendekatan deskriptif kualitatif dengan melibatkan dua guru kelas V, satu kepala sekolah, dan empat siswa sebagai informan. Data dikumpulkan melalui observasi, wawancara semi-terstruktur, dan dokumentasi, kemudian dianalisis melalui open coding, axial coding, dan selective coding. Keabsahan data diperiksa melalui triangulasi sumber dan teknik. Hasil penelitian menunjukkan bahwa guru memiliki persepsi positif terhadap efektivitas instrumen penilaian formatif dalam memantau pemahaman siswa, mengidentifikasi kesulitan belajar, memberikan umpan balik, dan menentukan tindak lanjut pembelajaran. Kendala diatasi melalui penyederhanaan instrumen, perencanaan, penilaian bertahap, refleksi, dan kolaborasi antarguru. Penelitian menyimpulkan bahwa efektivitas penilaian formatif bergantung pada kualitas instrumen, kompetensi guru, karakteristik siswa, dan dukungan sekolah.

This study was motivated by the fact that there are still difficulties experienced by students in mastering vocal techniques in the vocal extracurricular activities at SMP Negeri 34 Padang. This study aims to describe the difficulties experienced by students in vocal techniques, analyze the causes of these difficulties, and describe the factors causing students' difficulties in vocal techniques in the vocal extracurricular activities at SMP Negeri 34 Padang. This study employed a qualitative approach using a descriptive method. The research informants consisted of one vocal extracurricular coach and six students who participated in the vocal extracurricular activities at SMP Negeri 34 Padang. The data collection techniques were carried out through observation, interviews, and documentation. The data analysis techniques were conducted through data reduction, data presentation, and conclusion drawing, while the validity of the data was obtained through triangulation. The results of the study showed that the difficulties experienced by students in the vocal extracurricular activities included difficulties in articulation techniques, breathing techniques, and intonation techniques. These difficulties occurred because students still experienced difficulties in applying vocal techniques properly while singing. Based on the results of the analysis, the causes of these difficulties were influenced by student factors, coach factors, facilities and infrastructure factors, and learning environment factors. Therefore, efforts are needed to improve the quality of training, provide continuous practice, and be supported by adequate facilities and infrastructure so that the difficulties experienced by students can be minimized.

این پژوهش با انگیزه وجود دشواری‌هایی که دانش‌آموزان در تسلط بر تکنیک‌های آوازی در فعالیت‌های فوق‌برنامه آواز در دبیرستان دولتی شماره ۳۴ پادانگ تجربه می‌کنند، انجام شده است. هدف این پژوهش توصیف دشواری‌های دانش‌آموزان در تکنیک‌های آوازی، تحلیل علل این دشواری‌ها و تبیین عوامل مؤثر بر دشواری‌های دانش‌آموزان در تکنیک‌های آوازی در فعالیت‌های فوق‌برنامه آواز در دبیرستان دولتی شماره ۳۴ پادانگ است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش توصیفی انجام شده است. مطلعان پژوهش شامل یک مربی فوق‌برنامه آواز و شش دانش‌آموز شرکت‌کننده در فعالیت‌های فوق‌برنامه آواز در دبیرستان دولتی شماره ۳۴ پادانگ بودند. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و مستندسازی گردآوری شد. تحلیل داده‌ها از طریق کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری انجام شد و روایی داده‌ها از طریق مثلث‌سازی به‌دست آمد. نتایج پژوهش نشان داد که دشواری‌های دانش‌آموزان در فعالیت‌های فوق‌برنامه آواز شامل دشواری در تکنیک‌های تلفظ، تکنیک‌های تنفس و تکنیک‌های زیر و بمی صدا بود. این دشواری‌ها به این دلیل رخ داد که دانش‌آموزان هنوز در به‌کارگیری صحیح تکنیک‌های آوازی هنگام آواز خواندن با مشکل مواجه بودند. بر اساس نتایج تحلیل، علل این دشواری‌ها تحت تأثیر عوامل دانش‌آموز، عوامل مربی، عوامل امکانات و زیرساخت و عوامل محیط یادگیری قرار داشت. بنابراین، لازم است تلاش‌هایی برای ارتقای کیفیت آموزش، تمرین مستمر و حمایت از طریق امکانات و زیرساخت‌های کافی صورت گیرد تا دشواری‌های دانش‌آموزان به حداقل برسد.

Shared cognitive–linguistic skills support reading and spelling, yet they may dissociate into heterogeneous literacy profiles. This study examined whether Chinese students learning English as a second language (ESL) with poor reading (PR), poor spelling (PS), combined word-reading and spelling difficulties (English learning difficulties; ELD), and typical development (TD) exhibited distinct literacy outcomes and cognitive–linguistic profiles, and which skills uniquely predicted subgroup membership. Participants were 190 Grade 2–3 Hong Kong Chinese students who were classified into predefined literacy profiles based on grade-normed performance on standardized English word reading and word spelling measures. Students completed assessments of vocabulary knowledge, phonological awareness, orthographic knowledge, rapid naming, morphological awareness, working memory, and IQ. Multivariate analyses of covariance showed that the predefined literacy profiles were associated with overlapping but differentially expressed cognitive-linguistic patterns. Hierarchical multinomial logistic regression analysis showed that vocabulary knowledge and phonological awareness consistently differentiated all difficulty groups from TD peers. In contrast, orthographic knowledge uniquely predicted PR and ELD but not isolated PS. Rapid naming and morphological awareness did not show unique contributions. These findings are consistent with literacy difficulties reflecting shared but differentially weighted cognitive-linguistic constraints, supporting a multiple-deficit perspective and highlighting vocabulary knowledge and phonological awareness as important targets for assessment and intervention in ESL learners.

مهارت‌های شناختی-زبانی مشترک از خواندن و املا حمایت می‌کنند، اما ممکن است به پروفایل‌های سواد ناهمگن تقسیم شوند. این پژوهش بررسی کرد که آیا دانش‌آموزان چینی که زبان انگلیسی را به عنوان زبان دوم (ESL) می‌آموزند و دارای مشکلات خواندن (PR)، مشکلات املا (PS)، مشکلات ترکیبی خواندن و املا (مشکلات یادگیری زبان انگلیسی؛ ELD) و رشد طبیعی (TD) هستند، نتایج سواد و پروفایل‌های شناختی-زبانی متمایزی نشان می‌دهند و کدام مهارت‌ها به طور منحصر به فرد عضویت در زیرگروه‌ها را پیش‌بینی می‌کنند. شرکت‌کنندگان شامل ۱۹۰ دانش‌آموز چینی پایه دوم و سوم از هنگ‌کنگ بودند که بر اساس عملکرد نرمال‌شده با توجه به پایه تحصیلی در آزمون‌های استاندارد خواندن واژه‌های انگلیسی و املا به پروفایل‌های سواد از پیش تعیین‌شده طبقه‌بندی شدند. دانش‌آموزان ارزیابی‌هایی از دانش واژگان، آگاهی واجی، دانش املایی، نام‌گذاری سریع، آگاهی صرفی، حافظه کاری و بهره هوشی را تکمیل کردند. تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد که پروفایل‌های سواد از پیش تعیین‌شده با الگوهای شناختی-زبانی همپوشان اما متفاوت همراه هستند. تحلیل رگرسیون لجستیک چندجمله‌ای سلسله‌مراتبی نشان داد که دانش واژگان و آگاهی واجی به طور مداوم همه گروه‌های دارای مشکل را از همتایان TD متمایز می‌کند. در مقابل، دانش املایی فقط PR و ELD را به طور منحصر به فرد پیش‌بینی کرد و نه PS منفرد را. نام‌گذاری سریع و آگاهی صرفی نقش منحصر به فردی نشان ندادند. این یافته‌ها با این دیدگاه که مشکلات سواد بازتاب محدودیت‌های شناختی-زبانی مشترک اما با وزن‌دهی متفاوت هستند، سازگار است و دیدگاه چندنقصی را حمایت می‌کند و دانش واژگان و آگاهی واجی را به عنوان اهداف مهم برای ارزیابی و مداخله در زبان‌آموزان ESL برجسته می‌سازد.

This study aimed to analyze the factors hindering learning among students in the Higher Education Technology Program in Logistics during classes, addressing three guiding questions: which factors impede learning, how these factors interfere with the process, and why they produce such effects. This qualitative, exploratory, descriptive study involved students in a class in the Logistics Technology Program at the Federal Institute of Education, Science and Technology of Amazonas (IFAM), Manaus Industrial District Campus. Data were collected through an online semi-structured instrument and analyzed using a similarity technique, followed by grouping responses into analytical categories. The results revealed five dimensions of factors interfering with learning: pedagogical, technological, individual, behavioral/social, and structural-organizational. Pedagogical factors stood out, mainly related to a lack of practical application, an excess of theoretical classes, poor teaching methods, a lack of focus/conciseness, and issues with teaching approaches and instructor performance. The analysis showed that these factors primarily interfere with attention, concentration, focus, comprehension, interest, content retention, and the integration of theory and practice. Students cited attention deficits, comprehension difficulties, monotony, excessive complexity, lack of focus, absence of practical contextualization, insufficient resources, and low engagement. The study concludes that learning difficulties are a multidimensional, process-oriented phenomenon in which various factors can combine to compromise the conditions necessary for learning. The results suggest, therefore, that understanding learning in Logistics requires an integrated approach covering pedagogical, individual, technological, behavioral, social, and structural dimensions.

هدف این پژوهش تحلیل عوامل بازدارنده یادگیری در میان دانشجویان برنامه آموزش عالی فناوری در لجستیک در طول کلاس‌ها بود و سه پرسش راهنما را مورد بررسی قرار داد: کدام عوامل مانع یادگیری می‌شوند، این عوامل چگونه در فرایند یادگیری اختلال ایجاد می‌کنند و چرا چنین آثاری را به وجود می‌آورند. این مطالعه کیفی، اکتشافی و توصیفی با مشارکت دانشجویان یکی از کلاس‌های برنامه فناوری لجستیک در مؤسسه فدرال آموزش، علوم و فناوری آمازوناس (IFAM)، پردیس منطقه صنعتی مانائوس انجام شد. داده‌ها از طریق ابزار نیمه‌ساختاریافته آنلاین گردآوری و با استفاده از تکنیک شباهت تحلیل شدند و سپس پاسخ‌ها در قالب دسته‌بندی‌های تحلیلی گروه‌بندی گردیدند. نتایج، پنج بُعد از عوامل مداخله‌گر در یادگیری را آشکار ساخت: عوامل آموزشی، فناوری، فردی، رفتاری/اجتماعی و ساختاری-سازمانی. عوامل آموزشی برجسته‌تر بودند و عمدتاً به کمبود کاربرد عملی، فراوانی کلاس‌های نظری، روش‌های تدریس ضعیف، فقدان تمرکز/اختصار و مشکلات رویکردهای تدریس و عملکرد مدرس مربوط می‌شدند. تحلیل نشان داد که این عوامل عمدتاً بر توجه، تمرکز، دقت، درک، علاقه، حفظ محتوا و ادغام نظریه و عمل تأثیر می‌گذارند. دانشجویان به کمبود توجه، دشواری درک، یکنواختی، پیچیدگی بیش از حد، فقدان تمرکز، نبود زمینه‌سازی عملی، منابع ناکافی و مشارکت پایین اشاره کردند. پژوهش نتیجه می‌گیرد که دشواری‌های یادگیری پدیده‌ای چندبُعدی و فرایندمحور است که در آن عوامل مختلف می‌توانند با یکدیگر ترکیب شده و شرایط لازم برای یادگیری را به مخاطره اندازند. بنابراین نتایج نشان می‌دهد که فهم یادگیری در حوزه لجستیک مستلزم رویکردی یکپارچه است که ابعاد آموزشی، فردی، فناوری، رفتاری، اجتماعی و ساختاری را دربرگیرد.

Nationwide studies of selective mutism (SM) are scarce. This study examined the prevalence of SM in Child and Adolescent Mental Health Services (CAMHS), referral reasons, occurrence of additional mental disorders, and psychotropic medication use in a nationally representative clinical population. The sample comprised all youth referred to CAMHS and registered with a diagnosis of SM in the Norwegian Patient Registry from 2008 to 2022. In total, 1591 youth with SM were identified, with a female-to-male ratio of 2:1. The mean age at first CAMHS referral was 9.1 years (SD 4.0). Boys were referred significantly earlier than girls (8.8 years (SD 4.0) versus 9.3 years (SD 4.0, t = -2.29, df 1589, p = .02)). The main referral reasons were suspected anxiety and affective disorders. The mean age at SM diagnosis was 10.1 years (SD 4.2); boys were diagnosed slightly earlier than girls (9.8 years (SD 4.2) versus 10.2 years (SD 4.2, t = -2.12, df 1589, p = .03)). Additional mental disorders were diagnosed in 51.4% at a mean age of 13.2 years (SD 3.7), most commonly anxiety disorders (33%; ICD-10 F40–F41, F93). Learning difficulties were diagnosed in 9% at a mean age of 11.0 years (SD 4.0). Nearly one-third (31.5%) were prescribed psychotropic medication, mainly during adolescence, with selective serotonin reuptake inhibitors (SSRIs) being most common. This nationwide study demonstrates a relatively late age at SM diagnosis and frequent additional mental disorders. Though further longitudinal research is warranted, findings suggest that earlier diagnosis with earlier specialist care for anxiety may be needed to improve outcomes in SM, especially in girls.

مطالعات سراسری درباره لالی انتخابی (SM) نادر هستند. این پژوهش به بررسی شیوع SM در خدمات سلامت روان کودکان و نوجوانان (CAMHS)، دلایل ارجاع، بروز اختلالات روانی همراه و مصرف داروهای روان‌گردان در یک جمعیت بالینی نماینده ملی پرداخت. نمونه شامل تمامی کودکان و نوجوانانی بود که به CAMHS ارجاع داده شده و با تشخیص SM در سامانه ثبت بیماران نروژ از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۲۲ ثبت شده بودند. در مجموع، ۱۵۹۱ کودک و نوجوان مبتلا به SM شناسایی شدند که نسبت دختر به پسر ۲ به ۱ بود. میانگین سن در اولین ارجاع به CAMHS، ۹/۱ سال (انحراف معیار ۴/۰) بود. پسران به طور معناداری زودتر از دختران ارجاع داده شدند (۸/۸ سال (انحراف معیار ۴/۰) در مقابل ۹/۳ سال (انحراف معیار ۴/۰)، t = ‎-۲/۲۹، df ۱۵۸۹، p = ‎.۰۲). دلایل اصلی ارجاع، شک به اختلالات اضطرابی و خلقی بود. میانگین سن در زمان تشخیص SM، ۱۰/۱ سال (انحراف معیار ۴/۲) بود؛ پسران اندکی زودتر از دختران تشخیص داده شدند (۹/۸ سال (انحراف معیار ۴/۲) در مقابل ۱۰/۲ سال (انحراف معیار ۴/۲)، t = ‎-۲/۱۲، df ۱۵۸۹، p = ‎.۰۳). اختلالات روانی همراه در ۵۱/۴٪ با میانگین سن ۱۳/۲ سال (انحراف معیار ۳/۷) تشخیص داده شد که شایع‌ترین آن‌ها اختلالات اضطرابی (۳۳٪؛ ICD-10 F40–F41, F93) بود. مشکلات یادگیری در ۹٪ با میانگین سن ۱۱/۰ سال (انحراف معیار ۴/۰) تشخیص داده شد. نزدیک به یک‌سوم (۳۱/۵٪) داروهای روان‌گردان دریافت کردند که عمدتاً در دوره نوجوانی و عمدتاً مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) بود. این مطالعه سراسری نشان می‌دهد که سن تشخیص SM نسبتاً بالا و اختلالات روانی همراه شایع است. اگرچه پژوهش‌های طولی بیشتری مورد نیاز است، یافته‌ها حاکی از آن است که تشخیص زودهنگام همراه با مراقبت تخصصی زودتر برای اضطراب می‌تواند به بهبود پیامدهای SM، به ویژه در دختران، کمک کند.

English learning difficulties (ELD) are prevalent among Chinese students learning English as a second language (ESL), yet few standardized assessment measures are available to support early identification and intervention. This study developed and validated the Hong Kong Test of English Reading and Writing for Junior Primary School Students (Primary 2 and 3) (HKT‑PE(J)), a standardized assessment designed to evaluate English literacy and related cognitive‑linguistic skills among Chinese ESL learners in Grades 2–3. The HKT‑PE(J) comprises seven measures assessing phonological awareness, rapid naming, morphological awareness, vocabulary knowledge, orthographic knowledge, word reading, and word spelling. The normative sample consisted of 568 Chinese ESL students aged 7–9 years recruited from 18 primary schools in Hong Kong. Results demonstrated good to excellent reliability across all measures. Exploratory and confirmatory factor analyses supported a theoretically coherent two‑factor structure comprising phonological and semantic components, consistent with the Lexical Quality Hypothesis. Convergent validity was supported through significant associations between HKT‑PE(J) performance and teacher‑rated literacy‑related learning difficulties observed in classroom settings. Criterion validity was demonstrated by the assessment’s ability to differentiate students with and without ELD, with students identified as having ELD performing significantly worse across all literacy and cognitive‑linguistic measures. Collectively, the findings provide strong evidence of the reliability and validity of the HKT‑PE(J) as a culturally relevant, locally normed assessment of English reading and writing abilities among Chinese ESL learners. The HKT‑PE(J) offers teachers and psychologists a practical tool for the early identification of students who may require targeted intervention and further educational support.

دشواری‌های یادگیری زبان انگلیسی (ELD) در میان دانش‌آموزان چینی که زبان انگلیسی را به عنوان زبان دوم (ESL) می‌آموزند، شایع است، اما ابزارهای استاندارد شده اندکی برای شناسایی و مداخله زودهنگام وجود دارد. این پژوهش به تدوین و اعتباریابی آزمون خواندن و نوشتن زبان انگلیسی هنگ‌کنگ برای دانش‌آموزان مقطع ابتدایی (پایه دوم و سوم) (HKT‑PE(J)) پرداخت؛ ابزاری استاندارد که با هدف ارزیابی سواد انگلیسی و مهارت‌های شناختی-زبانی مرتبط در میان زبان‌آموزان چینی ESL پایه دوم و سوم طراحی شده است. آزمون HKT‑PE(J) شامل هفت زیرمقیاس برای سنجش آگاهی واجی، نامیدن سریع، آگاهی صرفی، دانش واژگانی، دانش املایی، خواندن واژه و هجی کردن واژه است. نمونه هنجاری شامل ۵۶۸ دانش‌آموز چینی ESL در بازه سنی ۷ تا ۹ سال بود که از ۱۸ مدرسه ابتدایی در هنگ‌کنگ انتخاب شدند. نتایج، پایایی خوب تا عالی را در تمامی زیرمقیاس‌ها نشان داد. تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی، ساختار دو عاملی منسجم نظری شامل مؤلفه‌های واجی و معنایی را تأیید کرد که با فرضیه کیفیت واژگانی (Lexical Quality Hypothesis) همسو بود. روایی همگرا از طریق ارتباط معنادار عملکرد آزمون HKT‑PE(J) با دشواری‌های یادگیری مرتبط با سواد که توسط معلمان در محیط کلاس گزارش شده بود، تأیید شد. روایی ملاکی نیز با توانایی آزمون در تمایزگذاری بین دانش‌آموزان دارای و فاقد دشواری یادگیری زبان انگلیسی نشان داده شد؛ به‌طوری‌که دانش‌آموزان دارای ELD در تمامی سنجه‌های سواد و شناختی-زبانی عملکرد به‌مراتب ضعیف‌تری داشتند. در مجموع، یافته‌ها شواهد قوی برای پایایی و روایی آزمون HKT‑PE(J) به عنوان ابزاری بومی و دارای هنجار محلی برای سنجش توانایی خواندن و نوشتن زبان انگلیسی در میان زبان‌آموزان چینی ESL ارائه می‌دهد. آزمون HKT‑PE(J) ابزاری کاربردی برای معلمان و روان‌شناسان جهت شناسایی زودهنگام دانش‌آموزانی است که ممکن است به مداخله هدفمند و حمایت آموزشی بیشتر نیاز داشته باشند.

This article examines interdisciplinary integration as a means of developing future teachers’ didactic competence within English language teacher education at pedagogical universities in Uzbekistan. Didactic competence is understood as the ability to transform subject knowledge into coherent instruction through informed planning, classroom interaction, assessment, and adaptation to learners’ needs. The article adopts a conceptual and analytical approach to explore connections among linguistics, language teaching methodology, educational psychology, pedagogy, and digital literacy. It considers how these disciplines can contribute to shared instructional problems while retaining their distinct perspectives. The analysis proposes a framework centred on interdisciplinary learning objectives, problem-based lesson design, collaborative microteaching, guided analysis of teaching practice, and reflective assessment. Particular attention is given to tasks that require prospective English teachers to explain language features, anticipate learning difficulties, select appropriate instructional strategies, and interpret evidence of learner understanding. Multilingual classroom contexts and cooperation between university educators and school mentors inform the framework’s intended application. The article argues that interdisciplinary integration can create opportunities for students to connect disciplinary understanding with professional judgement when assignments, feedback, and teaching experiences are coherently organized. The proposed relationships remain theoretical rather than empirically demonstrated.

این مقاله به بررسی ادغام میان‌رشته‌ای به‌عنوان ابزاری برای توسعه شایستگی تدریسی معلمان آینده در آموزش معلمان زبان انگلیسی در دانشگاه‌های تربیت معلم ازبکستان می‌پردازد. شایستگی تدریسی به‌عنوان توانایی تبدیل دانش موضوعی به آموزش منسجم از طریق برنامه‌ریزی آگاهانه، تعامل کلاسی، ارزشیابی و سازگاری با نیازهای یادگیرندگان تعریف می‌شود. مقاله با رویکردی مفهومی و تحلیلی به بررسی ارتباط میان زبان‌شناسی، روش‌شناسی آموزش زبان، روان‌شناسی تربیتی، علوم تربیتی و سواد دیجیتال می‌پردازد. همچنین بررسی می‌کند که چگونه این رشته‌ها می‌توانند به مسائل مشترک آموزشی کمک کنند، در حالی که دیدگاه‌های متمایز خود را حفظ می‌کنند. تحلیل ارائه‌شده چارچوبی مبتنی بر اهداف یادگیری میان‌رشته‌ای، طراحی درس مبتنی بر مسئله، آموزش خرد مشارکتی، تحلیل هدایت‌شده عملکرد تدریس و ارزشیابی تأملی پیشنهاد می‌کند. توجه ویژه‌ای به وظایفی شده است که از معلمان آینده زبان انگلیسی می‌خواهد ویژگی‌های زبان را توضیح دهند، دشواری‌های یادگیری را پیش‌بینی کنند، راهبردهای آموزشی مناسب را انتخاب نمایند و شواهد درک یادگیرندگان را تفسیر کنند. زمینه‌های کلاسی چندزبانه و همکاری میان اساتید دانشگاه و راهنمایان مدارس، کاربرد مورد نظر این چارچوب را شکل می‌دهد. مقاله استدلال می‌کند که ادغام میان‌رشته‌ای می‌تواند فرصت‌هایی برای دانشجویان فراهم آورد تا درک رشته‌ای را با قضاوت حرفه‌ای پیوند دهند، مشروط بر آنکه تکالیف، بازخورد و تجربیات تدریس به‌صورت منسجم سازمان‌دهی شوند. روابط پیشنهادی در این مقاله نظری باقی مانده و به‌طور تجربی اثبات نشده‌اند.

This study is based on by the importance of parental involvement in supporting students’ educational success. In the learning process, some parents do not fully understand the importance of academic support, provide limited supervision of their children’s learning activities. This study aimed to examine parents’ responses to their children’s learning achievement, describe the forms of academic support provided by parents to support learning activities, and determine the impact of parental attention and support on students’ learning achievement in PPKn. The findings showed that parental responses were manifested through attention to learning activities, monitoring academic development, providing motivation, assisting children when they experienced learning difficulties, and communicating with the school. Academic support was provided through learning facilities, educational needs, study assistance, guidance, moral support, and appreciation of children’s efforts and achievements. Such attention and support had positive impacts on students’ motivation, self-confidence, learning enthusiasm, discipline, and academic achievement. Conversely, limited parental attention and support could reduce students’ motivation and enthusiasm for learning. Therefore, parental responses and academic support are important factors contributing to students’ learning success in Pancasila and Civic Education

این پژوهش بر اهمیت مشارکت والدین در حمایت از موفقیت تحصیلی دانش‌آموزان مبتنی است. در فرایند یادگیری، برخی والدین به طور کامل اهمیت حمایت تحصیلی را درک نمی‌کنند و نظارت محدودی بر فعالیت‌های یادگیری فرزندان خود دارند. هدف این پژوهش بررسی پاسخ والدین به پیشرفت تحصیلی فرزندان، توصیف اشکال حمایت تحصیلی ارائه‌شده توسط والدین برای حمایت از فعالیت‌های یادگیری و تعیین تأثیر توجه و حمایت والدین بر پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان در درس آموزش شهروندی (PPKn) بود. یافته‌ها نشان داد که پاسخ والدین از طریق توجه به فعالیت‌های یادگیری، پایش پیشرفت تحصیلی، ارائه انگیزه، کمک به فرزندان هنگام مواجهه با مشکلات یادگیری و ارتباط با مدرسه نمود می‌یابد. حمایت تحصیلی از طریق فراهم‌سازی امکانات یادگیری، نیازهای آموزشی، کمک در مطالعه، راهنمایی، حمایت اخلاقی و قدردانی از تلاش‌ها و دستاوردهای فرزندان ارائه می‌شود. چنین توجه و حمایتی تأثیرات مثبتی بر انگیزه، اعتماد به نفس، اشتیاق به یادگیری، انضباط و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان داشت. در مقابل، توجه و حمایت محدود والدین می‌تواند انگیزه و اشتیاق دانش‌آموزان به یادگیری را کاهش دهد. بنابراین، پاسخ والدین و حمایت تحصیلی از عوامل مهم مؤثر بر موفقیت تحصیلی دانش‌آموزان در درس آموزش شهروندی (Pancasila and Civic Education) است.