مرور مقاله‌ها

This qualitative descriptive case study examined the financial management experiences, challenges, and proposed solutions of school heads in Claveria North District, Masbate, and used the findings as basis for a Financial Management Capacity Enhancement Program. Ten public school heads with at least five years of leadership experience were purposively selected from principals, head teachers, and teachers-in-charge. Data were gathered through semi-structured one-on-one interviews and review of pertinent school financial documents, then analyzed thematically. Findings showed that school heads managed persistent resource inadequacy, delayed fund releases, unexpected expenditures, geographic and logistical constraints, limited formal financial management training, procurement bottlenecks, and demanding documentation and liquidation requirements. Despite these conditions, they developed competence through prioritization, strategic budget allocation, community fundraising, income-generating activities, adaptive procurement practices, peer learning, and close stakeholder coordination; some also relied on personal funds when official resources were delayed. The study concludes that the resourcefulness of rural school heads cannot substitute for institutionalized support. Context-responsive financial training, clearer and more adaptive procedures, timely releases, stronger supplier and stakeholder networks, and standardized accounting and liquidation support are therefore necessary. These findings informed a capacity enhancement program intended to strengthen transparency, accountability, compliance, and efficient financial governance in geographically isolated rural schools.

این مطالعه موردی توصیفی کیفی به بررسی تجارب، چالش‌ها و راهکارهای پیشنهادی مدیران مدارس در زمینه مدیریت مالی در منطقه شمالی Claveria، استان Masbate پرداخت و یافته‌های به‌دست‌آمده را مبنایی برای طراحی برنامه ارتقاء ظرفیت مدیریت مالی قرار داد. ده نفر از مدیران مدارس دولتی با حداقل پنج سال سابقه رهبری، به‌صورت هدفمند از میان مدیران، معاونان و مسئولان مدارس انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته فردی و بررسی اسناد مالی مرتبط مدارس گردآوری و به‌صورت تماتیک تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که مدیران مدارس با کمبود مداوم منابع، تأخیر در تخصیص بودجه، هزینه‌های پیش‌بینی‌نشده، محدودیت‌های جغرافیایی و لجستیکی، آموزش رسمی محدود در زمینه مدیریت مالی، گلوگاه‌های تأمین کالا و الزامات دشوار مستندسازی و تسویه حساب مواجه بودند. با وجود این شرایط، آن‌ها از طریق اولویت‌بندی، تخصیص راهبردی بودجه، جمع‌آوری کمک‌های مردمی، فعالیت‌های درآمدزا، شیوه‌های تطبیقی در تأمین کالا، یادگیری از همتایان و هماهنگی نزدیک با ذینفعان، شایستگی لازم را کسب کردند؛ برخی نیز در صورت تأخیر منابع رسمی، از منابع شخصی خود استفاده می‌کردند. مطالعه نتیجه می‌گیرد که ابتکار و خلاقیت مدیران مدارس روستایی جایگزین حمایت‌های نهادی نمی‌شود. بنابراین، آموزش مالی متناسب با زمینه، رویه‌های شفاف و تطبیقی‌تر، تخصیص به‌موقع منابع، شبکه‌های قوی‌تر تأمین‌کنندگان و ذینفعان و پشتیبانی استانداردشده حسابداری و تسویه حساب ضروری است. این یافته‌ها مبنای برنامه ارتقاء ظرفیت با هدف تقویت شفافیت، پاسخگویی، رعایت مقررات و حکمرانی مالی کارآمد در مدارس روستایی دورافتاده قرار گرفت.

This study investigated the direct and parent-mediated relationships of school-based management, capacity-strengthening programs, and teacher work ethic with school output quality. A quantitative causal survey was conducted from October to December 2025 among 245 teachers randomly selected from a population of 627 teachers in public elementary schools in North Aceh Regency, Indonesia. Data were collected using questionnaires operationalizing the five constructs and analyzed through descriptive statistics, prerequisite tests, regression, and path analysis. All variables were predominantly at moderate levels: school-based management (M = 81.13), capacity strengthening (M = 81.06), teacher work ethic (M = 79.30), parental involvement (M = 80.15), and school output quality (M = 81.20). Based on the decision statistics reported in the original analysis, all nine hypothesized direct, indirect, and simultaneous paths were accepted. The complete model accounted for 9.7% of the variance in school output quality, while parental involvement had the largest coefficient in the simultaneous equation (0.13), exceeding capacity strengthening (0.07), school-based management (0.04), and teacher work ethic (0.04). These results indicate that organizational autonomy and teacher-related resources are more consequential when translated into sustained school-family engagement. The findings imply that district improvement strategies should institutionalize participatory governance, job-embedded professional learning, supportive work cultures, and structured parental partnerships while also addressing the substantial unexplained variance through broader instructional, leadership, and socioeconomic factors.

این مطالعه به بررسی روابط مستقیم و میانجی‌گری‌شده توسط والدین میان مدیریت مبتنی بر مدرسه، برنامه‌های تقویت ظرفیت و اخلاق کاری معلمان با کیفیت خروجی مدرسه پرداخت. پژوهش به روش پیمایش علّی کمی از اکتبر تا دسامبر ۲۰۲۵ در میان ۲۴۵ معلم که به‌صورت تصادفی از جمعیت ۶۲۷ معلم مدارس ابتدایی دولتی در شهرستان آچه شمالی، اندونزی انتخاب شده بودند، انجام شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌هایی که پنج سازه را عملیاتی می‌کردند گردآوری و از طریق آمار توصیفی، آزمون‌های پیش‌نیاز، رگرسیون و تحلیل مسیر تحلیل شدند. همه متغیرها عمدتاً در سطح متوسط قرار داشتند: مدیریت مبتنی بر مدرسه (M = 81.13)، تقویت ظرفیت (M = 81.06)، اخلاق کاری معلمان (M = 79.30)، مشارکت والدین (M = 80.15) و کیفیت خروجی مدرسه (M = 81.20). بر اساس آمار تصمیم‌گیری گزارش‌شده در تحلیل اصلی، هر ۹ مسیر فرضی مستقیم، غیرمستقیم و همزمان پذیرفته شدند. مدل کامل ۹.۷٪ از واریانس کیفیت خروجی مدرسه را تبیین کرد، در حالی که مشارکت والدین دارای بزرگ‌ترین ضریب در معادله همزمان (0.13) بود که از تقویت ظرفیت (0.07)، مدیریت مبتنی بر مدرسه (0.04) و اخلاق کاری معلمان (0.04) بیشتر بود. این نتایج نشان می‌دهد که خودمختاری سازمانی و منابع مرتبط با معلمان زمانی اهمیت بیشتری می‌یابند که به تعامل پایدار مدرسه و خانواده تبدیل شوند. یافته‌ها دلالت بر آن دارد که راهبردهای بهبود منطقه‌ای باید حکمرانی مشارکتی، یادگیری حرفه‌ای درون‌کار، فرهنگ‌های کاری حمایتی و مشارکت ساختاریافته والدین را نهادینه کنند و همزمان به واریانس توضیح‌داده‌نشده قابل توجه از طریق عوامل گسترده‌تر آموزشی، رهبری و اجتماعی‌اقتصادی بپردازند.

This study explores how senior high school students make meaning of underachievement through the lens of growth mindset. Underachievement is often reduced to laziness, while students' subjective experiences remain underexplored. A qualitative design with interpretative phenomenological analysis was used. Five students identified as underachieving were selected purposively, and a counseling teacher and a classroom teacher served as supporting informants. Data were gathered through in-depth semi-structured interviews, observation during interviews, and relevant documentation, then analyzed through repeated reading, initial noting, theme development, and cross-case analysis. Six themes emerged: feeling academically not good enough, fear of failure and environmental expectations, the conflict between potential and performance, avoidance of academic challenges, self-reflection on failure, and the emergence of growth mindset as a reinterpretation of ability. Underachievement was lived as a threat to academic identity sustained by fixed beliefs about ability, and avoidance functioned as self-protection that limited development. Growth mindset appeared not as a ready-made trait but as a gradual process triggered by reflection and supportive relationships, coexisting with lingering doubt. School counseling should therefore address how students interpret failure, not only their academic performance.

این پژوهش به بررسی چگونگی معنابخشی دانش‌آموزان دبیرستانی به عملکرد پایین از منظر ذهنیت رشد می‌پردازد. عملکرد پایین اغلب به تنبلی تقلیل داده می‌شود، در حالی که تجارب ذهنی دانش‌آموزان کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این مطالعه با رویکرد کیفی و تحلیل پدیدارشناختی تفسیری انجام شده است. پنج دانش‌آموز که به عنوان دارای عملکرد پایین شناسایی شدند به صورت هدفمند انتخاب شدند و یک مشاور مدرسه و یک معلم کلاس به عنوان مطلعان پشتیبان حضور داشتند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق نیمه‌ساختاریافته، مشاهده در حین مصاحبه و اسناد مرتبط گردآوری و از طریق خوانش مکرر، یادداشت‌برداری اولیه، توسعه مضامین و تحلیل بین‌موردی تحلیل شدند. شش مضمون استخراج شد: احساس ناکافی بودن از نظر تحصیلی، ترس از شکست و انتظارات محیطی، تعارض بین توان بالقوه و عملکرد، اجتناب از چالش‌های تحصیلی، تأمل بر شکست و ظهور ذهنیت رشد به عنوان بازتفسیر توانایی. عملکرد پایین به عنوان تهدیدی برای هویت تحصیلی تجربه می‌شد که با باورهای ثابت درباره توانایی تداوم می‌یافت و اجتناب، نقش محافظت از خود را ایفا می‌کرد که رشد را محدود می‌ساخت. ذهنیت رشد نه به عنوان یک ویژگی از پیش موجود، بلکه به عنوان فرایندی تدریجی که با تأمل و روابط حمایتی برانگیخته می‌شود و همزمان با تردیدهای باقی‌مانده همزیستی دارد، ظاهر شد. بنابراین، مشاوره مدرسه باید به نحوه تفسیر شکست توسط دانش‌آموزان بپردازد، نه صرفاً عملکرد تحصیلی آنان.

Parental loss is a severe stressor for individuals with schizophrenia, yet research on resilience in schizophrenia tends to focus on internal individual factors or caregiver burden rather than the survivors’ own experiences. This study aims to understand the process of resilience in individuals with schizophrenia following parental loss. A qualitative case study design was used, involving one primary informant (AW) and one secondary informant (PP) a significant other. Data were collected through semi-structured in-depth interviews guided by Reivich and Shatté’s (2002) aspects of resilience, then analyzed thematically with source triangulation. The findings reveal six forms of resilience in AW: active diversion from emotional distress, self-awareness and medication adherence, pursuing concrete life goals, providing reciprocal support to fellow survivors, openness to new relationships and experiences, and meaning-making of the loss. These findings indicate that resilience develops through a continuous adaptive process involving self-awareness, social support, and meaning-making.

فقدان والدین یک عامل استرس‌زای شدید برای افراد مبتلا به اسکیزوفرنی است، با این حال پژوهش‌ها درباره تاب‌آوری در اسکیزوفرنی عمدتاً بر عوامل درونی فردی یا بار مراقبت‌کننده تمرکز دارند و کمتر به تجربه‌های خود بازماندگان پرداخته‌اند. هدف این مطالعه، فهم فرایند تاب‌آوری در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی پس از فقدان والدین است. این پژوهش با رویکرد کیفی و طرح مطالعه موردی انجام شد و شامل یک مطلع اصلی (AW) و یک مطلع ثانویه (PP) به عنوان فرد مهم دیگر بود. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته عمیق بر اساس جنبه‌های تاب‌آوری از دیدگاه Reivich و Shatté (2002) گردآوری و با تحلیل تماتیک و استفاده از مثلث‌سازی منابع تحلیل شدند. یافته‌ها شش شکل از تاب‌آوری را در AW نشان می‌دهد: انحراف فعال از پریشانی عاطفی، خودآگاهی و پایبندی به مصرف دارو، پیگیری اهداف عینی زندگی، ارائه حمایت متقابل به سایر بازماندگان، گشودگی نسبت به روابط و تجربه‌های جدید، و معنا‌بخشی به فقدان. این یافته‌ها نشان می‌دهد که تاب‌آوری از طریق یک فرایند سازگارانه مستمر شامل خودآگاهی، حمایت اجتماعی و معنا‌بخشی شکل می‌گیرد.

Composing an anecdote text requires students to think critically about social phenomena, arrange a structured narrative (abstract, orientation, crisis, reaction, and coda), and deliver criticism humorously. Initial observation in class X-9 of SMA Negeri 21 Surabaya showed difficulties in generating ideas, outlining, and presenting humor, while instruction did not accommodate diverse learning styles. This classroom action research aimed to describe the implementation of the CINTA method (Idea Brainstorming, Narration, and Analytical Laughter) and to describe students’ anecdote-writing results in two cycles. Using the Kemmis and McTaggart model with 36 students, data were obtained from students’ works collected as digital files: an anecdote text scored with a five-aspect rubric in Cycle I and the final infographic or comic product scored with a five-aspect product rubric in Cycle II, analyzed descriptively. In Cycle I, 36 of 36 works could be assessed, with a mean score of 76.86 and 71.4% of works reaching the minimum mastery criterion of 75. The humor-and-criticism and language aspects were the lowest. The provisional Cycle II product mean was 88.06, with all 36 products. The two cycles used different instruments, so the results are reported separately and cannot be compared directly.

نگارش متن طنز کوتاه مستلزم آن است که دانش‌آموزان به‌طور انتقادی درباره پدیده‌های اجتماعی بیندیشند، روایت ساختارمندی (چکیده، مقدمه، بحران، واکنش و نتیجه) ترتیب دهند و انتقاد را به‌صورت طنزآمیز بیان کنند. مشاهده اولیه در کلاس دهم-۹ دبیرستان دولتی ۲۱ سورابایا نشان داد که دانش‌آموزان در تولید ایده، تهیه طرح اولیه و ارائه طنز با دشواری مواجه هستند، در حالی که آموزش ارائه‌شده سبک‌های یادگیری متنوع را در نظر نمی‌گیرد. این پژوهش اقدام پژوهی کلاسی با هدف توصیف اجرای روش CINTA (بارش فکری ایده، روایت‌پردازی و خنده تحلیلی) و توصیف نتایج نگارش طنز کوتاه دانش‌آموزان در دو چرخه انجام شد. با استفاده از مدل Kemmis و McTaggart و با حضور ۳۶ دانش‌آموز، داده‌ها از آثار دانش‌آموزان که به‌صورت فایل دیجیتال جمع‌آوری شد، به‌دست آمد: متن طنز کوتاه با استفاده از یک روبریک پنج‌بعدی در چرخه اول و محصول نهایی اینفوگرافیک یا کمیک با روبریک پنج‌بعدی محصول در چرخه دوم ارزیابی شد و به‌صورت توصیفی تحلیل گردید. در چرخه اول، ۳۶ اثر از ۳۶ دانش‌آموز قابل ارزیابی بود و میانگین نمره ۷۶٫۸۶ و ۷۱٫۴٪ آثار به حداقل معیار تسلط ۷۵ رسیدند. جنبه‌های طنز و انتقاد و زبان پایین‌ترین امتیاز را داشتند. میانگین موقت محصول چرخه دوم ۸۸٫۰۶ بود و هر ۳۶ محصول ارزیابی شد. در دو چرخه ابزارهای متفاوتی به‌کار رفت، بنابراین نتایج به‌صورت جداگانه گزارش شده و قابل مقایسه مستقیم نیستند.

This study aims to describe spelling errors found in news texts written by seventh-grade students at SMP Negeri 1 Lengayang, particularly in the use of capital letters and punctuation marks (periods, commas, hyphens, and colons). This research used a qualitative approach with a descriptive method. The data source consisted of 40 news texts written by seventh-grade students, selected through purposive sampling technique. Data were collected through documentation as well as reading and note-taking techniques, then analyzed by identifying, classifying, and describing the errors based on the Enhanced Spelling of Indonesian Language Fifth Edition (EYD V). The results show that capitalization errors occurred in six aspects, namely the first letter at the beginning of a sentence, personal names, geographical names, names of days and months, titles, and improper capitalization in the middle of a sentence. Punctuation errors were found in the use of periods, commas, hyphens, and colons. These findings indicate that although students were able to convey factual information in the form of news texts, their application of spelling rules remains inconsistent. This study recommends that the teaching of news text writing should also emphasize the editing stage so that students can identify and correct spelling errors before the text is considered complete.

هدف این پژوهش توصیف خطاهای املایی مشاهده‌شده در متون خبری نوشته‌شده توسط دانش‌آموزان پایه هفتم دبیرستان دولتی شماره ۱ لنگایان، به‌ویژه در کاربرد حروف بزرگ و علائم نگارشی (نقطه، ویرگول، خط تیره و دونقطه) است. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش توصیفی انجام شده است. منبع داده‌ها شامل ۴۰ متن خبری نوشته‌شده توسط دانش‌آموزان پایه هفتم بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مستندسازی و همچنین فنون خواندن و یادداشت‌برداری گردآوری شده و سپس با شناسایی، طبقه‌بندی و توصیف خطاها بر اساس ویرایش پنجم دستور خط زبان اندونزیایی (EYD V) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که خطاهای مربوط به حروف بزرگ در شش جنبه رخ داده است: حرف اول ابتدای جمله، اسامی اشخاص، اسامی جغرافیایی، اسامی روزها و ماه‌ها، عناوین و استفاده نادرست از حروف بزرگ در وسط جمله. خطاهای علائم نگارشی نیز در کاربرد نقطه، ویرگول، خط تیره و دونقطه مشاهده شد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که اگرچه دانش‌آموزان توانسته‌اند اطلاعات واقعی را در قالب متون خبری منتقل کنند، اما کاربرد قواعد املایی توسط آن‌ها همچنان ناسازگار است. این پژوهش توصیه می‌کند که آموزش نگارش متن خبری باید بر مرحله ویرایش نیز تأکید کند تا دانش‌آموزان بتوانند پیش از نهایی‌شدن متن، خطاهای املایی را شناسایی و اصلاح کنند.

Pengenalan emosi melalui ekspresi wajah merupakan salah satu bidang penelitian dalam computer vision dan artificial intelligence yang berkembang pesat. Kemampuan sistem dalam mengenali ekspresi wajah manusia dapat diterapkan pada berbagai bidang, seperti pendidikan, pelayanan publik, kesehatan, sistem keamanan, hingga interaksi manusia dengan komputer (Human Computer Interaction). Penelitian ini bertujuan merancang sistem pengenalan emosi manusia secara real-time menggunakan algoritma Convolutional Neural Network (CNN). Dataset yang digunakan terdiri atas tujuh kategori emosi, yaitu angry, disgust, fear, happy, neutral, sad, dan surprise. Proses penelitian meliputi preprocessing dataset, augmentasi data menggunakan ImageDataGenerator, pelatihan model CNN menggunakan TensorFlow Keras, penyimpanan bobot model, serta implementasi deteksi emosi secara real-time menggunakan webcam dan OpenCV. Model CNN dibangun menggunakan beberapa lapisan konvolusi, fungsi aktivasi ReLU, Max Pooling, Dropout, Flatten, Fully Connected Layer, serta Softmax sebagai lapisan klasifikasi. Hasil penelitian menunjukkan bahwa model mampu mengenali ekspresi wajah secara real-time dengan tingkat akurasi yang baik serta mampu mengklasifikasikan tujuh kategori emosi berdasarkan citra wajah yang diperoleh dari kamera. Sistem yang dikembangkan diharapkan dapat menjadi dasar pengembangan aplikasi pengenalan emosi pada berbagai bidang yang membutuhkan interaksi otomatis antara manusia dan komputer. Facial Emotion Recognition (FER) is an application of computer vision and artificial intelligence that enables a system to automatically recognize facial expressions. This study aims to design and implement a real-time system for recognizing seven emotion categories based on a Convolutional Neural Network (CNN) using a webcam. The dataset consists of seven classes: angry, disgust, fear, happy, neutral, sad, and surprise. Images are processed in grayscale format with a size of 48 × 48 pixels and augmented using ImageDataGenerator. The CNN model is built with convolutional layers, ReLU, Max Pooling, Dropout, Flatten, a fully connected layer, and Softmax, using the Adam optimizer, a batch size of 64, and 50 epochs. Evaluation was based on training accuracy, validation accuracy, training loss, and validation loss. The results show that the model achieved a training accuracy of 95.10% and a validation accuracy of 93.40%, with a training loss of 0.19 and a validation loss of 0.27 at the 50th epoch. The implementation of OpenCV and the Haar Cascade enables real-time face detection and emotion classification via a webcam. Black Box Testing confirmed that all the application’s main functions operate as designed. This study contributes to the field by integrating CNNs with webcams; however, testing on independent datasets as well as measurements of FPS and latency are required in future research.

شناسایی هیجان از طریق بیان چهره یکی از حوزه‌های پژوهشی در بینایی ماشین و هوش مصنوعی است که به سرعت در حال توسعه می‌باشد. توانایی سیستم‌ها در شناسایی بیان چهره انسان می‌تواند در حوزه‌های مختلفی مانند آموزش، خدمات عمومی، سلامت، سیستم‌های امنیتی و همچنین تعامل انسان و رایانه (Human Computer Interaction) به کار گرفته شود. هدف این پژوهش، طراحی یک سیستم شناسایی هیجان انسان به صورت بلادرنگ با استفاده از الگوریتم شبکه عصبی پیچشی (CNN) است. داده‌های مورد استفاده شامل هفت دسته هیجانی است: angry، disgust، fear، happy، neutral، sad و surprise. فرایند پژوهش شامل پیش‌پردازش داده‌ها، افزایش داده با استفاده از ImageDataGenerator، آموزش مدل CNN با استفاده از TensorFlow Keras، ذخیره وزن‌های مدل و پیاده‌سازی شناسایی هیجان به صورت بلادرنگ با استفاده از وب‌کم و OpenCV می‌باشد. مدل CNN با استفاده از چندین لایه کانولوشن، تابع فعال‌سازی ReLU، Max Pooling، Dropout، Flatten، لایه Fully Connected و Softmax به عنوان لایه طبقه‌بندی ساخته شده است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که مدل قادر است بیان چهره را به صورت بلادرنگ با دقت مناسبی شناسایی کند و هفت دسته هیجانی را بر اساس تصویر چهره دریافتی از دوربین طبقه‌بندی نماید. سیستم توسعه‌یافته می‌تواند مبنایی برای توسعه برنامه‌های شناسایی هیجان در حوزه‌هایی باشد که نیازمند تعامل خودکار بین انسان و رایانه هستند. شناسایی هیجان چهره (Facial Emotion Recognition, FER) یکی از کاربردهای بینایی ماشین و هوش مصنوعی است که امکان شناسایی خودکار بیان چهره را برای سیستم فراهم می‌کند. این پژوهش با هدف طراحی و پیاده‌سازی یک سیستم بلادرنگ برای شناسایی هفت دسته هیجانی بر اساس شبکه عصبی پیچشی (CNN) با استفاده از وب‌کم انجام شده است. داده‌ها شامل هفت کلاس angry، disgust، fear، happy، neutral، sad و surprise هستند. تصاویر به صورت خاکستری و با اندازه ۴۸ × ۴۸ پیکسل پردازش و با ImageDataGenerator افزایش داده شده‌اند. مدل CNN با لایه‌های کانولوشن، ReLU، Max Pooling، Dropout، Flatten، لایه Fully Connected و Softmax، با استفاده از بهینه‌ساز Adam، اندازه دسته ۶۴ و ۵۰ دوره (epoch) ساخته شده است. ارزیابی بر اساس دقت آموزش، دقت اعتبارسنجی، خطای آموزش و خطای اعتبارسنجی انجام شد. نتایج نشان داد مدل به دقت آموزش ۹۵.۱۰٪ و دقت اعتبارسنجی ۹۳.۴۰٪، با خطای آموزش ۰.۱۹ و خطای اعتبارسنجی ۰.۲۷ در دوره پنجاهم دست یافته است. پیاده‌سازی OpenCV و Haar Cascade امکان شناسایی چهره و طبقه‌بندی هیجان به صورت بلادرنگ از طریق وب‌کم را فراهم می‌کند. آزمون Black Box نشان داد که تمامی عملکردهای اصلی برنامه مطابق طراحی عمل می‌کنند. این پژوهش با ادغام CNN و وب‌کم به حوزه مربوطه کمک می‌کند؛ با این حال، آزمون بر روی داده‌های مستقل و همچنین اندازه‌گیری FPS و تأخیر در پژوهش‌های آتی مورد نیاز است.

This study was motivated by the low learning outcomes of fifth-grade students at SDN 17 Gunung Pangilun, Padang, in the Natural and Social Sciences subject (IPAS), as shown by an initial classical mastery rate of only 26.32% (5 of 19 students) and a class average of 65.74. This condition was accompanied by teacher-centered instruction, low learning motivation, and limited student participation. This study aims to describe the improvement of student learning outcomes through the implementation of the gamification learning model. This research employed Classroom Action Research (CAR) with qualitative and quantitative approaches, consisting of planning, action, observation, and reflection, and was conducted in two cycles across three meetings (two meetings in Cycle I and one meeting in Cycle II). The subjects were the teacher and 19 fifth-grade students in the 2026/2027 academic year. Data were collected through observation, tests, and non-test techniques. The results showed improvement across the cycles. The lesson module implementation score increased from 87.50% in Cycle I Meeting I to 95.83% in Cycle II, teacher activity from 92.86% to 96.43%, and student activity from 85.71% to 92.86%. Student learning outcomes also improved: the average attitude score rose from 72.69 to 89.14; knowledge from 75.57 (47.37% mastery) to 85.52 (89.47% mastery); and skills from 78.50 to 91.66. All research success indicators were achieved in Cycle II, indicating that the gamification learning model is effective in improving fifth-grade students’ learning outcomes in IPAS.

این پژوهش با انگیزه نتایج پایین یادگیری دانش‌آموزان کلاس پنجم دبستان SDN 17 Gunung Pangilun شهر پادانگ در درس علوم طبیعی و اجتماعی (IPAS) انجام شد، به‌طوری‌که نرخ تسلط کلاسیک اولیه تنها ۲۶٫۳۲٪ (۵ نفر از ۱۹ دانش‌آموز) و میانگین کلاسی ۶۵٫۷۴ بود. این وضعیت با آموزش معلم‌محور، انگیزه پایین یادگیری و مشارکت محدود دانش‌آموزان همراه بود. هدف این پژوهش توصیف بهبود نتایج یادگیری دانش‌آموزان از طریق اجرای مدل یادگیری گیمیفیکیشن است. این پژوهش از روش پژوهش اقدام کلاسی (CAR) با رویکردهای کیفی و کمی استفاده کرده است که شامل برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و بازتاب بوده و در دو چرخه طی سه جلسه (دو جلسه در چرخه اول و یک جلسه در چرخه دوم) اجرا شده است. آزمودنی‌ها شامل معلم و ۱۹ دانش‌آموز کلاس پنجم در سال تحصیلی ۲۰۲۶/۲۰۲۷ بودند. داده‌ها از طریق مشاهده، آزمون و روش‌های غیرآزمونی گردآوری شد. نتایج نشان‌دهنده بهبود در طول چرخه‌ها بود. امتیاز اجرای ماژول درس از ۸۷٫۵۰٪ در چرخه اول جلسه اول به ۹۵٫۸۳٪ در چرخه دوم افزایش یافت، فعالیت معلم از ۹۲٫۸۶٪ به ۹۶٫۴۳٪ و فعالیت دانش‌آموزان از ۸۵٫۷۱٪ به ۹۲٫۸۶٪ رسید. نتایج یادگیری دانش‌آموزان نیز بهبود یافت: میانگین نمره نگرش از ۷۲٫۶۹ به ۸۹٫۱۴، دانش از ۷۵٫۵۷ (۴۷٫۳۷٪ تسلط) به ۸۵٫۵۲ (۸۹٫۴۷٪ تسلط) و مهارت‌ها از ۷۸٫۵۰ به ۹۱٫۶۶ افزایش یافت. همه شاخص‌های موفقیت پژوهش در چرخه دوم محقق شد که نشان می‌دهد مدل یادگیری گیمیفیکیشن در بهبود نتایج یادگیری دانش‌آموزان کلاس پنجم در درس IPAS مؤثر است.

Elementary school is the first place where children systematically encounter questions about what it means to know, where knowledge comes from, and how a claim comes to count as true. Yet the epistemological assumptions underpinning everyday elementary teaching are seldom made explicit. This article examines the nature of children’s knowledge in elementary education practice by analysing two competing images of the child: the passive recipient (tabula rasa) and the active constructor of knowledge. Using conceptual-philosophical analysis of classical and contemporary works in epistemology, developmental psychology, and educational theory, the study finds that (a) the tabula rasa image persists in practice through initiation-response-evaluation talk, reliance on rote memorisation, and the treatment of error as failure; (b) constructivist traditions position the child as a builder of knowledge but are frequently misread as the absence of guidance; and (c) the two poles are better understood as a continuum than as a dichotomy. The article proposes an epistemological framework for simple learning built on five principles: prior knowledge as a starting point, simplicity as intellectual honesty, error as epistemic data, justification through dialogue, and graduated guidance. The framework is intended to help teachers, teacher educators, and curriculum designers examine the epistemological assumptions behind their practice.

مدرسه ابتدایی نخستین مکانی است که کودکان به طور نظام‌مند با پرسش‌هایی درباره معنای دانستن، منشأ دانش و چگونگی اعتبار یافتن یک ادعا به عنوان حقیقت مواجه می‌شوند. با این حال، مفروضات معرفت‌شناختی که زیربنای آموزش روزمره در مدارس ابتدایی هستند، به ندرت به طور صریح بیان می‌شوند. این مقاله با تحلیل دو تصویر رقیب از کودک—گیرنده منفعل (لوح سفید) و سازنده فعال دانش—به بررسی ماهیت دانش کودکان در عمل آموزش ابتدایی می‌پردازد. با بهره‌گیری از تحلیل مفهومی-فلسفی آثار کلاسیک و معاصر در حوزه معرفت‌شناسی، روان‌شناسی رشد و نظریه آموزش، این پژوهش نشان می‌دهد که (الف) تصویر لوح سفید از طریق گفت‌وگوی آغاز-پاسخ-ارزیابی، اتکاء به حفظ طوطی‌وار و تلقی خطا به عنوان شکست، همچنان در عمل باقی مانده است؛ (ب) سنت‌های ساخت‌گرایانه کودک را به عنوان سازنده دانش معرفی می‌کنند، اما اغلب به اشتباه به عنوان فقدان راهنمایی تفسیر می‌شوند؛ و (ج) این دو قطب بیش از آنکه دوگانگی باشند، باید به عنوان یک پیوستار درک شوند. این مقاله چارچوبی معرفت‌شناختی برای یادگیری ساده بر اساس پنج اصل پیشنهاد می‌کند: دانش پیشین به عنوان نقطه آغاز، سادگی به عنوان صداقت فکری، خطا به عنوان داده معرفتی، توجیه از طریق گفت‌وگو و راهنمایی تدریجی. این چارچوب با هدف کمک به معلمان، مربیان معلم و طراحان برنامه درسی برای بررسی مفروضات معرفت‌شناختی زیربنای عمل آن‌ها ارائه می‌شود.

This study aimed to determine the effect of the Make A Match cooperative learning model on the Science learning outcomes of sixth-grade students at SDN 21 Lubuk Lintah. The study was motivated by low Science learning outcomes and teacher-centered instruction, which left students less active. A quantitative approach was used with a quasi-experimental, posttest-only nonequivalent control group design. The population consisted of 80 sixth-grade students in three classes. Two classes of 27 students each were selected through purposive sampling: class VI.1 as the experimental class and class VI.2 as the control class. The experimental class was taught using the Make A Match model, whereas the control class received conventional instruction (lecture and question-and-answer) on the topic of skeleton, joints, and muscles. Data were collected using a 20-item multiple-choice posttest that had been validated and tried out. The data were analyzed using normality (Kolmogorov-Smirnov), homogeneity (Levene), and independent-samples t-tests. The mean posttest score of the experimental class (80.74) was higher than that of the control class (69.26). The t-test yielded a t-count of 4.382, which was greater than the t-table value of 1.675 (α = 0.05, df = 52), so the null hypothesis was rejected. It is concluded that the Make A Match cooperative learning model has a significant effect on the Science learning outcomes of sixth-grade students at SDN 21 Lubuk Lintah.

این پژوهش با هدف تعیین تأثیر مدل یادگیری تعاونی Make A Match بر نتایج یادگیری علوم دانش‌آموزان پایه ششم دبستان SDN 21 Lubuk Lintah انجام شده است. انگیزه انجام این پژوهش، پایین بودن نتایج یادگیری علوم و آموزش معلم‌محور بود که موجب کاهش فعالیت دانش‌آموزان می‌شد. رویکرد کمی با طرح شبه‌آزمایشی و گروه کنترل نابرابر فقط پس‌آزمون به کار گرفته شد. جامعه آماری شامل ۸۰ دانش‌آموز پایه ششم در سه کلاس بود. دو کلاس با ۲۷ دانش‌آموز به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند: کلاس VI.1 به عنوان گروه آزمایش و کلاس VI.2 به عنوان گروه کنترل. گروه آزمایش با مدل Make A Match آموزش دید و گروه کنترل به شیوه سنتی (سخنرانی و پرسش و پاسخ) در موضوع اسکلت، مفاصل و عضلات آموزش داده شد. داده‌ها با استفاده از پس‌آزمون چندگزینه‌ای ۲۰ سؤالی که اعتبارسنجی و آزمون مقدماتی شده بود، جمع‌آوری گردید. داده‌ها با آزمون نرمالیتی (Kolmogorov-Smirnov)، همگنی (Levene) و آزمون t مستقل تحلیل شدند. میانگین نمره پس‌آزمون گروه آزمایش (۸۰.۷۴) بالاتر از گروه کنترل (۶۹.۲۶) بود. آزمون t مقدار t محاسبه‌شده ۴.۳۸۲ را نشان داد که بزرگ‌تر از مقدار t جدول ۱.۶۷۵ (α = ۰.۰۵، df = ۵۲) بود، بنابراین فرض صفر رد شد. نتیجه‌گیری می‌شود که مدل یادگیری تعاونی Make A Match تأثیر معناداری بر نتایج یادگیری علوم دانش‌آموزان پایه ششم دبستان SDN 21 Lubuk Lintah دارد.

Abstract A common feature of recent metaphysical discussion are explanations stating that an object x is F by virtue of its essence or nature. These explanations are ultimate in the sense that there is no further explanation as to why they hold. Given that x is F by virtue of its nature, there is no further essentialist fact that explains this fact. I critically survey three recent accounts of the ultimacy of essence and argue that they fail to be ultimate in the intended sense. In light of this discussion, I suggest that a modal account of intrinsicality may present a viable alternative to essentialist explanations.

چکیده: یکی از ویژگی‌های مشترک بحث‌های اخیر در حوزه مابعدالطبیعه، توضیحاتی است که بیان می‌کنند شیء x به واسطه ماهیت یا سرشت خود دارای ویژگی F است. این توضیحات از این جهت نهایی هستند که توضیح بیشتری برای چرایی آن‌ها وجود ندارد. با توجه به اینکه x به واسطه سرشت خود F است، هیچ واقعیت ماهیت‌گرایانه دیگری وجود ندارد که این واقعیت را توضیح دهد. در این مقاله، سه نظریه اخیر درباره نهاییّت ماهیت را به طور انتقادی بررسی می‌کنم و استدلال می‌کنم که این نظریه‌ها در معنای مورد نظر، نهایی نیستند. در پرتو این بحث، پیشنهاد می‌کنم که یک رویکرد وجهی به درون‌بودگی می‌تواند جایگزینی قابل قبول برای توضیحات ماهیت‌گرایانه ارائه دهد.

The article examines the main difficulty encountered when teaching the topics of the photon and the electromagnetic spectrum, namely the problem of picturing the relationships between quantities through formulas alone. To ease this problem, a photon calculator was developed using Python and Tkinter. Given a wavelength entered in nanometers, the program calculates the photon’s frequency, energy (in joules and electron-volts), momentum, and the mass equivalent of energy, and also shows which region of the spectrum the given wavelength falls into and, for visible light, the name of the color. The article presents the algorithm, the main code fragments, the way the formulas are expressed in the program, and sample calculations ranging from X-rays to radio waves, and describes ways of using the tool in the classroom. No pedagogical trial with students was conducted in this work; measuring effectiveness is defined as a task for the next stage.

این مقاله به بررسی اصلی‌ترین دشواری موجود در آموزش مباحث فوتون و طیف الکترومغناطیسی می‌پردازد؛ یعنی مشکل درک روابط بین کمیت‌ها صرفاً از طریق فرمول‌ها. به منظور تسهیل این مشکل، یک ماشین‌حساب فوتون با استفاده از پایتون و Tkinter توسعه یافته است. با وارد کردن طول موج به نانومتر، برنامه فرکانس فوتون، انرژی (بر حسب ژول و الکترون‌ولت)، تکانه و معادل جرمی انرژی را محاسبه می‌کند و همچنین نشان می‌دهد که طول موج وارد شده در کدام ناحیه از طیف قرار می‌گیرد و در مورد نور مرئی، نام رنگ را نیز نمایش می‌دهد. مقاله الگوریتم، بخش‌های اصلی کد، نحوه بیان فرمول‌ها در برنامه و نمونه محاسبات از پرتو ایکس تا امواج رادیویی را ارائه می‌دهد و روش‌های استفاده از این ابزار در کلاس درس را توصیف می‌کند. در این پژوهش هیچ آزمون آموزشی با دانشجویان انجام نشده است؛ سنجش اثربخشی به عنوان وظیفه مرحله بعدی تعریف شده است.

The article discusses the concept of patriotism, the need to instill spirituality as a value in a person, the role of religion in the minds of people in the development of universal values, including patriotism.The upbringing of patriotism in the minds of people is carried out through the understanding of the nation, the formation of a sense of respect for the native language, customs and traditions. State bodies, educational institutions, public organizations, including religious ones, are actively involved in organizing this process on a scientific basis. Religion not only influences the beliefs, spirituality and psyche of people, but also further strengthens its position in public life, deifying universal human values, including patriotism. It educates believers in the spirit of national identity, respect for culture, customs and traditions. Tolerance encourages innovation and the ability to work tirelessly on oneself.

این مقاله به بررسی مفهوم میهن‌دوستی، ضرورت نهادینه‌سازی معنویت به عنوان یک ارزش در فرد، نقش دین در ذهنیت افراد در توسعه ارزش‌های جهانی از جمله میهن‌دوستی می‌پردازد. پرورش میهن‌دوستی در ذهن افراد از طریق درک ملت، شکل‌گیری حس احترام به زبان مادری، آداب و رسوم و سنت‌ها صورت می‌گیرد. نهادهای دولتی، مؤسسات آموزشی، سازمان‌های مردمی از جمله نهادهای دینی، به طور فعال در سازماندهی این فرایند بر مبنای علمی مشارکت دارند. دین نه تنها بر باورها، معنویت و روان افراد تأثیر می‌گذارد، بلکه جایگاه خود را در زندگی اجتماعی تقویت کرده و ارزش‌های انسانی جهانی از جمله میهن‌دوستی را تقدیس می‌کند. دین مؤمنان را در روح هویت ملی، احترام به فرهنگ، آداب و رسوم و سنت‌ها تربیت می‌کند. تساهل، نوآوری و توانایی کار بی‌وقفه بر روی خود را تشویق می‌کند.

Abstract: The purpose of this study was to determine the effect of teacher teaching style and learning facilities on student learning outcomes with active student participation as a moderating variable in the Economics subject of class XI of SMA Negeri 2 Percut Sei Tuan. The population in this study were all class XI students of SMA Negeri 2 Percut Sei Tuan, totaling 134 students. The research sample consisted of 101 students determined using proportional random sampling technique. The results of the study showed that: (1) teacher teaching style had a positive and significant effect on student learning outcomes as indicated by the calculated t value being greater than the t table with a significance value of 0.000 < 0.05; (2) learning facilities had a positive and significant effect on student learning outcomes as indicated by the calculated t value being greater than the t table with a significance value of 0.000 < 0.05; and (3) teacher teaching style and learning facilities simultaneously had a positive and significant effect on student learning outcomes as indicated by the calculated F value being greater than the F table with a significance value of 0.000 < 0.05. The coefficient of determination (R²) value indicates that variations in student learning outcomes can be explained by the teacher's teaching style and learning facilities, while the rest is influenced by other factors not examined in this study. In addition, the results of the Moderated Regression Analysis (MRA) show that active student participation is able to moderate the influence of the teacher's teaching style and learning facilities on student learning outcomes. Based on the results of the study, it can be concluded that the teacher's teaching style and learning facilities have a positive and significant influence both partially and simultaneously on student learning outcomes, and active student participation plays a role as a moderating variable in strengthening this relationship. Keyword: Teaching style; Learning facilities; Learning outcomes; Active student participation; Economics Abstrak: Tujuan dari penelitian ini untuk mengetahui pengaruh gaya mengajar guru dan fasilitas belajar terhadap hasil belajar siswa dengan partisipasi aktif siswa sebagai variabel moderasi pada mata pelajaran Ekonomi kelas XI SMA Negeri 2 Percut Sei Tuan. Populasi dalam penelitian ini adalah seluruh siswa kelas XI SMA Negeri 2 Percut Sei Tuan yang berjumlah 134 siswa. Sampel penelitian berjumlah 101 siswa yang ditentukan menggunakan teknik proportional random sampling. Hasil penelitian menunjukkan bahwa: (1) gaya mengajar guru berpengaruh positif dan signifikan terhadap hasil belajar siswa yang ditunjukkan oleh nilai t hitung lebih besar daripada t tabel dengan nilai signifikansi 0,000 < 0,05; (2) fasilitas belajar berpengaruh positif dan signifikan terhadap hasil belajar siswa yang ditunjukkan oleh nilai t hitung lebih besar daripada t tabel dengan nilai signifikansi 0,000 < 0,05; dan (3) gaya mengajar guru dan fasilitas belajar secara simultan berpengaruh positif dan signifikan terhadap hasil belajar siswa yang ditunjukkan oleh nilai F hitung lebih besar daripada F tabel dengan nilai signifikansi 0,000 < 0,05. Nilai koefisien determinasi (R²) menunjukkan bahwa variasi hasil belajar siswa dapat dijelaskan oleh gaya mengajar guru dan fasilitas belajar, sedangkan sisanya dipengaruhi oleh faktor lain yang tidak diteliti dalam penelitian ini. Selain itu, hasil Moderated Regression Analysis (MRA) menunjukkan bahwa partisipasi aktif siswa mampu memoderasi pengaruh gaya mengajar guru dan fasilitas belajar terhadap hasil belajar siswa. Berdasarkan hasil penelitian dapat disimpulkan bahwa gaya mengajar guru dan fasilitas belajar memiliki pengaruh positif dan signifikan baik secara parsial maupun simultan terhadap hasil belajar siswa, serta partisipasi aktif siswa berperan sebagai variabel moderasi dalam memperkuat hubungan tersebut. Kata kunci: gaya mengajar guru; fasilitas belajar; hasil belajar; partisipasi aktif siswa; ekonomi

هدف این پژوهش بررسی تأثیر سبک تدریس معلم و امکانات یادگیری بر نتایج یادگیری دانش‌آموزان با مشارکت فعال دانش‌آموزان به عنوان متغیر تعدیل‌گر در درس اقتصاد پایه یازدهم دبیرستان دولتی شماره ۲ پرچوت سی توان بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش‌آموزان پایه یازدهم دبیرستان مذکور به تعداد ۱۳۴ نفر بود. نمونه پژوهش شامل ۱۰۱ دانش‌آموز بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی نسبتی انتخاب شدند. نتایج پژوهش نشان داد: (۱) سبک تدریس معلم تأثیر مثبت و معناداری بر نتایج یادگیری دانش‌آموزان دارد، به‌طوری‌که مقدار t محاسبه‌شده بزرگ‌تر از t جدول با مقدار معناداری ۰٫۰۰۰ < ۰٫۰۵ بود؛ (۲) امکانات یادگیری تأثیر مثبت و معناداری بر نتایج یادگیری دانش‌آموزان دارد، به‌طوری‌که مقدار t محاسبه‌شده بزرگ‌تر از t جدول با مقدار معناداری ۰٫۰۰۰ < ۰٫۰۵ بود؛ و (۳) سبک تدریس معلم و امکانات یادگیری به‌طور همزمان تأثیر مثبت و معناداری بر نتایج یادگیری دانش‌آموزان دارند، به‌طوری‌که مقدار F محاسبه‌شده بزرگ‌تر از F جدول با مقدار معناداری ۰٫۰۰۰ < ۰٫۰۵ بود. مقدار ضریب تعیین (R²) نشان می‌دهد که تغییرات نتایج یادگیری دانش‌آموزان توسط سبک تدریس معلم و امکانات یادگیری قابل تبیین است و بقیه توسط عوامل دیگری که در این پژوهش بررسی نشده‌اند، تأثیر می‌پذیرد. علاوه بر این، نتایج تحلیل رگرسیون تعدیل‌شده (Moderated Regression Analysis - MRA) نشان داد که مشارکت فعال دانش‌آموزان قادر است تأثیر سبک تدریس معلم و امکانات یادگیری بر نتایج یادگیری دانش‌آموزان را تعدیل کند. بر اساس نتایج پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که سبک تدریس معلم و امکانات یادگیری هم به صورت جزئی و هم به صورت همزمان تأثیر مثبت و معناداری بر نتایج یادگیری دانش‌آموزان دارند و مشارکت فعال دانش‌آموزان به عنوان متغیر تعدیل‌گر در تقویت این رابطه نقش ایفا می‌کند.

Abstract: This study aims to determine the effect of the Project Based Learning (PjBL) model combined with a scientific approach on students’ learning outcomes and skills in the reaction rate topic. The study was conducted at SMA Negeri 1 Pangkatan, North Sumatra, involving two classes, namely XI IPA 1 as the experimental class and XI IPA 2 as the control class. The experimental class was taught using the Project Based Learning model with a scientific approach, while the control class was taught using conventional learning. Data were collected through objective tests and observation sheets. The test instrument initially consisted of 40 multiple-choice questions and was analyzed through validity, reliability, difficulty level, and discrimination power tests. The data were analyzed using a right-tailed t-test after conducting normality and homogeneity tests. The results showed that the average posttest score of the experimental class was 82.85, while the control class obtained an average score of 69.14. Hypothesis testing produced a t-count of 7.07, which was greater than the t-table value of 1.99 at a significance level of 0.05, indicating a significant difference in learning outcomes between the two classes. The effect size analysis resulted in a Cohen’s d value of 1.19, categorized as a large effect. In addition, the average student skill score in the experimental class was 80.57, compared with 71.24 in the control class. These findings indicate that the implementation of Project Based Learning with a scientific approach contributes to improved learning outcomes and student skills in learning the reaction rate topic. Keywords: Project Based Learning, Scientific Approach, Learning Outcomes, Student Skills, Reaction Rate. Abstrak: Penelitian ini bertujuan untuk mengetahui pengaruh model Project Based Learning (PjBL) yang dipadukan dengan pendekatan saintifik terhadap hasil belajar dan keterampilan siswa pada materi laju reaksi. Penelitian dilaksanakan di SMA Negeri 1 Pangkatan, Sumatera Utara, dengan melibatkan dua kelas, yaitu kelas XI IPA 1 sebagai kelas eksperimen dan XI IPA 2 sebagai kelas kontrol. Kelas eksperimen diberikan pembelajaran menggunakan model Project Based Learning dengan pendekatan saintifik, sedangkan kelas kontrol menggunakan pembelajaran konvensional. Pengumpulan data dilakukan melalui instrumen tes dan lembar observasi. Instrumen tes terdiri dari 40 soal pilihan ganda yang terlebih dahulu dianalisis melalui uji validitas, reliabilitas, tingkat kesukaran, dan daya pembeda. Data penelitian dianalisis menggunakan uji-t pihak kanan setelah dilakukan uji normalitas dan homogenitas. Hasil penelitian menunjukkan bahwa rata-rata nilai posttest kelas eksperimen sebesar 82,85, sedangkan kelas kontrol sebesar 69,14. Hasil uji hipotesis memperoleh nilai t-hitung sebesar 7,07 yang lebih besar daripada t-tabel sebesar 1,99 pada taraf signifikansi 0,05, sehingga menunjukkan adanya perbedaan hasil belajar yang signifikan antara kedua kelas. Analisis effect size menghasilkan nilai Cohen’s d sebesar 1,19 yang termasuk dalam kategori besar. Selain itu, rata-rata nilai keterampilan siswa pada kelas eksperimen sebesar 80,57, sedangkan kelas kontrol sebesar 71,24. Hasil tersebut menunjukkan bahwa penerapan model Project Based Learning dengan pendekatan saintifik memberikan pengaruh terhadap peningkatan hasil belajar dan keterampilan siswa pada materi laju reaksi. Kata kunci: Project Based Learning, Pendekatan Saintifik, Hasil Belajar, Keterampilan Siswa, Laju Reaksi.

چکیده: این پژوهش با هدف تعیین تأثیر مدل یادگیری مبتنی بر پروژه (PjBL) همراه با رویکرد علمی بر نتایج یادگیری و مهارت‌های دانش‌آموزان در مبحث سرعت واکنش انجام شده است. این مطالعه در دبیرستان دولتی شماره ۱ پانگاتان، سوماترای شمالی، با مشارکت دو کلاس، یعنی XI IPA 1 به عنوان کلاس آزمایش و XI IPA 2 به عنوان کلاس کنترل، اجرا گردید. کلاس آزمایش با استفاده از مدل یادگیری مبتنی بر پروژه همراه با رویکرد علمی آموزش دید، در حالی که کلاس کنترل با روش آموزش متداول تدریس شد. داده‌ها از طریق آزمون‌های عینی و برگه‌های مشاهده جمع‌آوری شد. ابزار آزمون در ابتدا شامل ۴۰ سؤال چندگزینه‌ای بود و از نظر روایی، پایایی، سطح دشواری و قدرت تمایز مورد تحلیل قرار گرفت. داده‌ها پس از انجام آزمون نرمال بودن و همگنی، با استفاده از آزمون t یک‌طرفه (سمت راست) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که میانگین نمره پس‌آزمون کلاس آزمایش ۸۲٫۸۵ و کلاس کنترل ۶۹٫۱۴ بود. آزمون فرضیه مقدار t محاسبه‌شده را ۷٫۰۷ نشان داد که از مقدار t جدول (۱٫۹۹) در سطح معناداری ۰٫۰۵ بیشتر بود و این امر نشان‌دهنده تفاوت معنادار در نتایج یادگیری بین دو کلاس است. تحلیل اندازه‌ی اثر، مقدار d کوهن را ۱٫۱۹ به دست داد که در دسته‌ی بزرگ قرار می‌گیرد. علاوه بر این، میانگین نمره مهارت دانش‌آموزان در کلاس آزمایش ۸۰٫۵۷ و در کلاس کنترل ۷۱٫۲۴ بود. این یافته‌ها نشان می‌دهد که اجرای مدل یادگیری مبتنی بر پروژه با رویکرد علمی به بهبود نتایج یادگیری و مهارت‌های دانش‌آموزان در مبحث سرعت واکنش کمک می‌کند.

Sustainable educational management has emerged as a critical policy focus for maintaining educational continuity in times of crisis, while also optimizing resource efficiency and institutional resilience. In Pakistan, the fuel-saving strategies enacted during lockdowns have posed considerable difficulties for educational administration by interrupting instructional and learning processes. In light of this context, this research offers a scenario-based evaluation to investigate the impact of fuel conservation regulations on educational interruptions and to determine sustainable management techniques that enable continuous educational provision during emergencies. Based on relevant research, policy records, global crisis cases, and Pakistan’s educational structure, four possible outcomes include sudden disruption, persisting disparity, systemic instability, and adaptive resilience. The scenario analysis shows that digital and blended learning can help maintain continuity during brief interruptions. However, disparities in connectivity, devices, socioeconomic resources, and geographically diverse educational infrastructure may worsen inequalities. Disruptions may cause disengagement, learning deficits, dropout rates, and long-term effects on human capital, but timely institutional changes can improve educational resilience. The study shows that educational continuity depends on the duration, intensity, and government and institutional responses to interruptions. The study emphasizes the need for policymakers to prioritize affordable digital access, targeted help for at-risk learners, adaptive delivery modalities, and coherent crisis-management techniques. The study proposes a policy-focused scenario paradigm that links fuel-saving methods to sustainable educational governance and resilience in a developing country.

مدیریت پایدار آموزش به عنوان یکی از محورهای اساسی سیاست‌گذاری برای حفظ تداوم آموزشی در دوران بحران و همچنین بهینه‌سازی بهره‌وری منابع و تاب‌آوری نهادی مطرح شده است. در پاکستان، راهبردهای صرفه‌جویی در سوخت که در دوران قرنطینه اجرا شده‌اند، با ایجاد اختلال در فرایندهای تدریس و یادگیری، مشکلات قابل توجهی را برای مدیریت آموزشی به وجود آورده‌اند. در این زمینه، این پژوهش با ارائه ارزیابی مبتنی بر سناریو، به بررسی تأثیر مقررات صرفه‌جویی در سوخت بر اختلالات آموزشی و شناسایی راهکارهای مدیریت پایدار که امکان تداوم ارائه آموزش در شرایط اضطراری را فراهم می‌کنند، می‌پردازد. بر اساس پژوهش‌های مرتبط، اسناد سیاستی، نمونه‌های جهانی بحران و ساختار آموزشی پاکستان، چهار پیامد محتمل شامل اختلال ناگهانی، تداوم نابرابری، بی‌ثباتی نظام‌مند و تاب‌آوری تطبیقی شناسایی شده‌اند. تحلیل سناریو نشان می‌دهد که آموزش دیجیتال و ترکیبی می‌تواند در دوره‌های کوتاه اختلال، تداوم آموزشی را حفظ کند؛ با این حال، نابرابری در دسترسی به اینترنت، تجهیزات، منابع اقتصادی-اجتماعی و زیرساخت‌های آموزشی متنوع جغرافیایی ممکن است نابرابری‌ها را تشدید کند. اختلالات می‌تواند منجر به کاهش مشارکت، کسری یادگیری، افزایش نرخ ترک تحصیل و آثار بلندمدت بر سرمایه انسانی شود، اما تغییرات نهادی به موقع می‌تواند تاب‌آوری آموزشی را بهبود بخشد. یافته‌ها نشان می‌دهد که تداوم آموزش به مدت، شدت و واکنش دولت و نهادها نسبت به اختلالات بستگی دارد. این پژوهش بر ضرورت اولویت‌بخشی به دسترسی دیجیتال مقرون‌به‌صرفه، حمایت هدفمند از دانش‌آموزان در معرض خطر، شیوه‌های ارائه تطبیقی و راهبردهای منسجم مدیریت بحران توسط سیاست‌گذاران تأکید می‌کند. این مطالعه، الگوی سناریومحور مبتنی بر سیاست را پیشنهاد می‌کند که روش‌های صرفه‌جویی در سوخت را به حکمرانی پایدار آموزشی و تاب‌آوری در یک کشور در حال توسعه پیوند می‌دهد.

Kit-Build Concept Mapping (KBCM) supports formative assessment by externalizing learning goals as a teacher reference map and diagnosing proposition-level gaps through automated comparison. However, typical KBCM use provides mainly verification feedback (what is missing/incorrect) and offers limited support for how students should act to close those gaps. Leveraging KBCM’s diagnostic outputs as an enabling infrastructure, this study proposes and implements a three-layer formative feedback framework that operationalizes structured gap-closing actions: (Layer 1) Evidence Access links each frequently missing proposition to specific source-text evidence; (Layer 2) Comprehension Verification prompts learners to articulate the reasoning behind the proposition through guided questioning; and (Layer 3) Integration Practice requires coordinated application of multiple propositions in authentic problem-solving tasks. We report three classroom trials with undergraduate informatics students (N = 11, N = 10, N = 10). Across all trials, large overall learning gains were observed from post-reading (T1) to post-intervention (T3) (Wilcoxon r =.895,.878,.889; all $$p <0.05$$ ). The magnitude of additional improvement beyond KBCM diagnostics differed by content complexity. These findings suggest that KBCM-based diagnosis can be systematically transformed into progressive, pedagogically grounded feedback that supports students’ gap-closing actions in classroom practice.

نگاشت مفهومی Kit-Build (KBCM) با برون‌سازی اهداف یادگیری به‌صورت نقشه مرجع معلم و تشخیص شکاف‌های سطح گزاره‌ای از طریق مقایسه خودکار، از ارزشیابی تکوینی پشتیبانی می‌کند. با این حال، استفاده معمول از KBCM عمدتاً بازخورد تأییدی (آنچه که ناقص یا نادرست است) ارائه می‌دهد و حمایت محدودی از نحوه اقدام دانش‌آموزان برای رفع این شکاف‌ها فراهم می‌سازد. این پژوهش با بهره‌گیری از خروجی‌های تشخیصی KBCM به‌عنوان زیرساخت توانمندساز، چارچوب بازخورد سازنده سه‌لایه‌ای را پیشنهاد و اجرا می‌کند که اقدامات ساختاریافته برای رفع شکاف‌ها را عملیاتی می‌سازد: (لایه ۱) دسترسی به شواهد، هر گزاره‌ای که به‌طور مکرر حذف شده را به شواهد خاصی در متن منبع پیوند می‌دهد؛ (لایه ۲) راستی‌آزمایی درک، یادگیرندگان را از طریق پرسش‌های هدایت‌شده به بیان استدلال پشت گزاره ترغیب می‌کند؛ و (لایه ۳) تمرین ادغام، نیازمند به‌کارگیری هماهنگ چند گزاره در وظایف حل مسئله اصیل است. سه آزمون کلاسی با دانشجویان کارشناسی رشته انفورماتیک (N = 11، N = 10، N = 10) گزارش می‌شود. در تمامی آزمون‌ها، افزایش چشمگیر یادگیری کلی از پس‌مطالعه (T1) تا پس‌مداخله (T3) مشاهده شد (Wilcoxon r = .895، .878، .889؛ همه $$p <0.05$$). میزان بهبود اضافی فراتر از تشخیص‌های KBCM بسته به پیچیدگی محتوا متفاوت بود. این یافته‌ها نشان می‌دهد که تشخیص مبتنی بر KBCM را می‌توان به‌صورت نظام‌مند به بازخورد تدریجی و مبتنی بر اصول آموزشی تبدیل کرد که از اقدامات رفع شکاف دانش‌آموزان در عمل کلاسی حمایت می‌کند.

Leadership plays a decisive role in the implementation of inclusive education at the school level. In this paper, we report on a small-scale, qualitative study which explored how the beliefs and actions of leadership teams at two mainstream schools in the Maldives influenced their efforts to provide a shared vision for inclusion and a positive culture across their school community. School selection was based on purposive sampling, with both schools being recognised for their good inclusive practice. Semi-structured interviews with the six leaders (the principal, deputy principal, and the leading teacher at each school) were used to capture personal beliefs, shared understandings and daily actions that promoted inclusion at the respective schools. Data analysis revealed two major themes: Access for learning and Building collaboration and partnerships through supportive leadership. While a sense of duty, strong desire and personal drive were common threads running across individual perspectives and themes, leaders signalled that a lack of resourcing (human and material) was a major obstacle to the successful implementation of inclusive education in their country.

رهبری نقش تعیین‌کننده‌ای در اجرای آموزش فراگیر در سطح مدرسه ایفا می‌کند. در این مقاله، گزارشی از یک مطالعه کیفی کوچک‌مقیاس ارائه می‌شود که به بررسی چگونگی تأثیر باورها و اقدامات تیم‌های رهبری در دو مدرسه عادی در مالدیو بر تلاش‌های آن‌ها برای ارائه چشم‌اندازی مشترک از فراگیری و ایجاد فرهنگی مثبت در جامعه مدرسه‌ای خود پرداخته است. انتخاب مدارس بر اساس نمونه‌گیری هدفمند صورت گرفت و هر دو مدرسه به دلیل عملکرد مطلوب در زمینه فراگیری شناخته شده بودند. برای گردآوری داده‌ها، مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با شش نفر از رهبران (مدیر، معاون و معلم ارشد هر مدرسه) انجام شد تا باورهای شخصی، درک‌های مشترک و اقدامات روزمره‌ای که موجب ترویج فراگیری در مدارس مربوطه می‌شد، ثبت گردد. تحلیل داده‌ها دو مضمون اصلی را آشکار ساخت: دسترسی به یادگیری و ایجاد همکاری و مشارکت از طریق رهبری حمایتی. در حالی که حس وظیفه، تمایل قوی و انگیزه فردی از عناصر مشترک در دیدگاه‌ها و مضامین بودند، رهبران اشاره کردند که کمبود منابع (انسانی و مادی) مانع عمده‌ای در اجرای موفق آموزش فراگیر در کشورشان به‌شمار می‌رود.

This article introduces students to sociology as both a way of thinking and a set of skills to understand the social world. Using the Sociological Literacy Framework (SLF), we outline key sociological concepts: the sociological eye, social structure, socialization, stratification, social change and social reproduction. We show readers how sociologists apply these concepts to a central social issue: unemployment. Sociology shifts us from individualized to social explanations, encouraging us to recognize social patterns that shape social outcomes, like inequality. In addition, we highlight core sociological skills: applying theory, evaluating evidence, and analyzing data, which enable students to critically think about social phenomena and engage policy debates. Sociology is a field that equips students to develop critical thinking around the social forces shaping their lives.

این مقاله دانشجویان را با جامعه‌شناسی به‌عنوان شیوه‌ای از اندیشیدن و مجموعه‌ای از مهارت‌ها برای فهم جهان اجتماعی آشنا می‌کند. با استفاده از چارچوب سواد جامعه‌شناختی (SLF)، مفاهیم کلیدی جامعه‌شناسی شامل چشم جامعه‌شناختی، ساختار اجتماعی، اجتماعی‌شدن، قشربندی، تغییر اجتماعی و بازتولید اجتماعی را تبیین می‌کنیم. به خوانندگان نشان می‌دهیم که جامعه‌شناسان چگونه این مفاهیم را در ارتباط با یک مسئله اجتماعی محوری، یعنی بیکاری، به کار می‌برند. جامعه‌شناسی ما را از تبیین‌های فردی به تبیین‌های اجتماعی سوق می‌دهد و ما را به شناسایی الگوهای اجتماعی که نتایج اجتماعی مانند نابرابری را شکل می‌دهند، ترغیب می‌کند. افزون بر این، مهارت‌های اساسی جامعه‌شناسی شامل به‌کارگیری نظریه، ارزیابی شواهد و تحلیل داده‌ها را برجسته می‌کنیم که دانشجویان را قادر می‌سازد پدیده‌های اجتماعی را به‌طور انتقادی بررسی کرده و در مباحث سیاست‌گذاری مشارکت کنند. جامعه‌شناسی حوزه‌ای است که دانشجویان را برای پرورش تفکر انتقادی پیرامون نیروهای اجتماعی شکل‌دهنده زندگی‌شان توانمند می‌سازد.

Abstract: The study aims to determine the effect of the Canva Media-Assisted Experiential Learning Model on the Poetry Writing Skills at VIIIth class Students of SMP Negeri 1 Meranti in 2025/2026 Academic Year. The research method used is quantitative with a quasi-experimental design. The data collection technique used is a write poetry by writing test, which is processed and calculated using IBM SPSS Statistics version 32 software. Data analysis techniques used normality and homogeneity tests, and hypothesis testing using the t-test (Independent Samples T-Test). The data analysis results showed an average post-test score of 65.77 for the control class, while the experimental class achieved 88.87. Based on the hypothesis test, a 2-tailed Sig. value of <0.001 is obtained, which is smaller than the 0.05 significance level (<0.001 < 0.05), and a calculated t-value of -21.599, which is greater than the t-table. These results indicate that the Null Hypothesis (Ho) is rejected and the Alternative Hypothesis (Ha) is accepted. There is an effect of the Experiential Learning model on the ability to write poetry texts using Canva media at VIIIth class students of SMP Negeri 1 Meranti in 2025/2026 Academic Year. Keyword: Experiental Learning, Canva, Poetry Writing, Quantitative. Abstrak: Penelitian ini bertujuan untuk mengetahui Pengaruh Model Pembelajaran Experiental Learning Berbantuan Media Canva Terhadap Kemampuan Menulis Teks Puisi Siswa Kelas VIII SMP Negeri 1 Meranti Tahun Ajaran 2025/2026. Metode penelitian yang digunakan adalah kuantitatif dengan desain kuasi eksperimen. Teknik pengumpulan data yang digunakan adalah tes tertulis membuat puisi yang diolah dan dihitung menggunakan bantuan software IBM SPSS Statistics versi 32. Teknik analisis data menggunakan uji normalitas, homogenitas dan melalui uji hipotesis menggunakan uji-t (Independent Samples T-Test). Hasil analisis data menunjukkan nilai rata-rata post-test kelas kontrol sebesar 65,77, sedangkan kelas eksperimen mencapai 88,87. Berdasarkan uji hipotesis, diperoleh nilai (Sig. 2-tailed) sebesar <0,001 yang lebih kecil dari taraf signifikansi 0,05 (<0,001 < 0,05), serta nilai t-hitung -21,599 yang lebih besar dari t-tabel. Hasil tersebut menunjukkan bahwa Hipotesis Nol (Ho) ditolak dan Hipotesis Alternatif (Ha) diterima. Ada pengaruh model pembelajaran Experiental Learning terhadap kemampuan menulis teks puisi berbantuan media Canva di kelas VIII SMP Negeri 1 Meranti tahun ajaran 2025/2026. Kata kunci: Experiental Learning, Canva, Menulis Puisi, Kuantitatif.

چکیده: این پژوهش با هدف تعیین تأثیر مدل یادگیری تجربی با کمک رسانه Canva بر مهارت نوشتن شعر در دانش‌آموزان پایه هشتم دبیرستان دولتی شماره ۱ مرانتی در سال تحصیلی ۲۰۲۵/۲۰۲۶ انجام شده است. روش پژوهش مورد استفاده، کمی با طرح شبه‌آزمایشی است. تکنیک گردآوری داده‌ها، آزمون نوشتاری شعر بوده که داده‌های آن با استفاده از نرم‌افزار IBM SPSS Statistics نسخه ۳۲ پردازش و محاسبه شده است. تکنیک‌های تحلیل داده شامل آزمون نرمالیتی و همگنی و آزمون فرضیه با استفاده از آزمون t (Independent Samples T-Test) بوده است. نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد میانگین نمره پس‌آزمون کلاس کنترل ۶۵٫۷۷ و کلاس آزمایش ۸۸٫۸۷ بوده است. بر اساس آزمون فرضیه، مقدار معناداری دوطرفه (Sig. 2-tailed) برابر با <۰٫۰۰۱ به دست آمد که کمتر از سطح معناداری ۰٫۰۵ است (<۰٫۰۰۱ < ۰٫۰۵) و مقدار t محاسبه‌شده برابر با ‎-۲۱٫۵۹۹ است که از مقدار t جدول بزرگ‌تر است. این نتایج نشان می‌دهد فرضیه صفر (Ho) رد و فرضیه جایگزین (Ha) پذیرفته می‌شود. بنابراین، مدل یادگیری تجربی بر توانایی نوشتن متن شعر با استفاده از رسانه Canva در دانش‌آموزان پایه هشتم دبیرستان دولتی شماره ۱ مرانتی در سال تحصیلی ۲۰۲۵/۲۰۲۶ تأثیر دارد.