children aged 5-6 years

Early childhood education is a crucial stage in preparing children to face further levels of schooling. One important aspect to be developed is naturalistic intelligence, which refers to the ability to recognize, differentiate, and appreciate the natural environment. This study aims to explore how teachers can enhance the naturalistic intelligence of children aged 5–6 years at Al Falah Islamic Kindergarten, Limbur Tembesi, Bathin VIII District, Sarolangun Regency through the use of natural materials. Employing a qualitative case study approach, data were collected through observation, interviews, and documentation. The findings reveal that teachers play a central role in designing lesson plans semester programs, weekly lesson plans, and daily lesson plans that incorporate natural materials as learning media. Teachers also prepare items such as seeds, soil, stones, and vegetables, while instilling habits of caring for plants and maintaining cleanliness in the school environment. In conclusion, the structured and consistent use of natural materials fosters children’s naturalistic intelligence and nurtures environmental awareness from an early age.

Problem-solving skills are essential to develop in early childhood so that children can identify problems, consider alternatives, and determine solutions independently. However, teacher-centered learning may limit children's opportunities to explore and experiment with different problem-solving strategies. This study aims to describe the implementation of the Science, Technology, Engineering, Arts, and Mathematics (STEAM) approach using loose parts materials and the development of early childhood problem-solving skills. A qualitative descriptive method was employed at RA Nurhayati, Medan Tembung, involving teachers and 30 children aged 5–6 years. Data were collected through observation, interviews, and documentation, with credibility supported by triangulation of techniques and sources. The findings indicate that constructing a bridge for toy cars provided opportunities for children to identify problems, select materials, design solutions, test alternatives, revise constructions, and evaluate outcomes. Children also engaged in experimentation, communication, collaboration, and creative material use. These findings suggest that the STEAM approach using loose parts can support the development of early childhood problem-solving skills through active, contextual, and child-centered learning experiences. ABSTRAK Keterampilan pemecahan masalah (problem solving) penting dikembangkan sejak usia dini agar anak mampu mengenali permasalahan, mempertimbangkan alternatif, dan menentukan solusi secara mandiri. Namun, pembelajaran yang masih berpusat pada guru dapat membatasi kesempatan anak untuk bereksplorasi dan mencoba berbagai strategi penyelesaian masalah. Penelitian ini bertujuan untuk mendeskripsikan penerapan pendekatan Science, Technology, Engineering, Arts, and Mathematics (STEAM) berbasis media loose parts serta perkembangan keterampilan pemecahan masalah anak usia dini. Penelitian ini menggunakan pendekatan kualitatif dengan metode deskriptif di RA Nurhayati, Kecamatan Medan Tembung, dengan melibatkan guru dan 30 anak usia 5–6 tahun. Data dikumpulkan melalui observasi, wawancara, dan dokumentasi, serta diperiksa melalui triangulasi teknik dan sumber. Hasil penelitian menunjukkan bahwa kegiatan merancang jembatan untuk mobil mainan memberikan kesempatan kepada anak untuk mengidentifikasi masalah, memilih bahan, merancang solusi, mencoba alternatif, memperbaiki konstruksi, dan mengevaluasi hasil. Anak juga menunjukkan keterlibatan dalam eksperimen, komunikasi, kolaborasi, dan penggunaan material secara kreatif. Dengan demikian, pendekatan STEAM berbasis media loose parts berpotensi mendukung perkembangan keterampilan pemecahan masalah melalui pengalaman belajar yang aktif, kontekstual, dan berpusat pada anak.

Quranic memorization learning in early childhood often faces challenges such as short attention spans and boredom caused by monotonous repetition methods, leading to mood fluctuations and low memory retention. Recognizing the importance of laying a solid memorization foundation early on, an instructional strategy that bridges recitation accuracy with children's psychological traits is urgently required. This study aims to analyze teachers’ strategies for integrating the talaqqi/musyāfahah method with a joyful learning approach to improve Qur’an memorization skills among children aged 5–6 years at TKIT Ar-Risalah Samarinda. This descriptive qualitative study employs a teacher-researcher design, in which the researcher independently serves as the sole teacher as well as the primary data collector. The research subjects consisted of 1 main teacher and 16 Class B3 students. Data were collected through direct observation, self-reflection journals, audio-visual recordings, and documentation of mutaba'ah book recapitulations. Data analysis was conducted interactively (reduction, presentation, and conclusion drawing), and its validity was tested through triangulation of techniques and sources. The results showed that memorization planning was arranged gradually (1–2 verses per day) based on differentiation. The learning implementation combined auditory modeling (talaqqi) with game-based learning, kinetic ice-breaking, and positive reinforcement. This integrative strategy was proven to have a significant influence on three indicators: (1) improving the accuracy of makhraj pronunciation and basic tajwid in real-time; (2) fostering children’s confidence and independence in reciting their memorization; and (3) strengthening memorization retention through multisensory engagement without triggering cognitive fatigue. Obstacles in the form of short attention spans and fluctuating moods were successfully eliminated through break time and interactive games. This study concludes that accuracy in Qur’an memorization rules among pre-literacy children is best achieved when aligned with children’s positive emotional regulation needs. ABSTRAK Pembelajaran hafalan Al-Qur'an pada anak usia dini sering kali menghadapi kendala seperti rentang perhatian yang singkat dan kejenuhan akibat metode pengulangan yang monoton, yang memicu fluktuasi mood serta rendahnya retensi ingatan anak. Mengingat pentingnya penanaman fondasi hafalan sejak dini, diperlukan strategi pembelajaran yang mampu menjembatani presisi kaidah bacaan dengan karakteristik psikologis anak. Penelitian ini bertujuan untuk menganalisis strategi guru dalam mengintegrasikan metode talaqqi/musyāfahah dengan pendekatan pembelajaran yang menyenangkan (joyful learning) guna meningkatkan kemampuan hafalan Al-Qur’an anak usia 5–6 tahun di TKIT Ar-Risalah Samarinda. Penelitian kualitatif deskriptif ini menggunakan desain teacher researcher, di mana peneliti bertindak mandiri sebagai pengajar tunggal sekaligus pengumpul data utama. Subjek penelitian meliputi 1 orang guru utama dan 16 peserta didik Kelas B3. Data dikumpulkan melalui observasi langsung, jurnal refleksi diri, rekaman audio-visual, dan dokumentasi rekapitulasi buku mutaba'ah. Analisis data dilakukan secara interaktif (reduksi, penyajian, dan penarikan kesimpulan) serta diuji keabsahannya melalui triangulasi teknik dan sumber. Hasil penelitian menunjukkan bahwa perencanaan hafalan disusun secara bertahap (1–2 ayat per hari) berbasis diferensiasi. Pelaksanaan pembelajaran memadukan pemodelan auditori (talaqqi) dengan game-based learning, ice breaking kinetik, dan positive reinforcement. Strategi integratif ini terbukti memberikan pengaruh signifikan terhadap tiga indikator: (1) meningkatkan akurasi pelafalan makhraj dan tajwid dasar secara real-time; (2) menumbuhkan keberanian serta kemandirian anak dalam menyetorkan hafalan; dan (3) memperkuat retensi daya rekat hafalan melalui keterlibatan multisensorik tanpa memicu kelelahan kognitif. Hambatan berupa rentang perhatian yang singkat dan mood fluktuatif berhasil dieliminasi melalui pemberian jeda (break time) dan permainan interaktif. Penelitian ini menyimpulkan bahwa ketepatan kaidah hafalan Al-Qur’an pada anak usia pra-literasi dapat dicapai secara optimal apabila diselaraskan dengan kebutuhan regulasi emosi positif anak.

Background This pilot study with class-level random assignment examined preliminary evidence on the associations between a structured physical game intervention and memory and attention in children aged 5–6 years. Methods A 12-week physical game program based on cognitive load theory was designed and implemented, consisting of three 60-minute training sessions per week. The program included various game activities designed to promote memory and attention development supplemented by smart interactive motion data collection devices. A pilot study with class-level random assignment was conducted among 59 children aged 5–6 years. Two intact kindergarten classes were included, with one class assigned to the experimental group ( n = 30) and the other to the control group ( n = 29). The experimental group received the structured physical play intervention, whereas the control group participated in routine kindergarten physical activities. The class, rather than the individual child, was the unit of randomization. Before and after the intervention, children's memory and attention levels were assessed using the Wechsler Memory Scale (measuring picture memory, visual reproduction, visual recognition, digit span forward, and digit span backward) and the Schulte Grid test. Results A 2 × 2 repeated-measures ANOVA showed significant Group×Time interactions for total short-term memory ( F (1,57) = 14.33, p < .001, η p 2 = .20), total immediate memory ( F (1,57) = 7.84, p = .007, η p 2 = .12), picture memory ( F (1,57) = 6.10, p = .017, η p 2 = .10), visual reproduction ( F (1,57) = 18.40, p < .001, η p 2 = .24), and digit span forward ( F (1,57) = 5.26, p = .026, η p 2 = .08). A significant Group×Time interaction was also observed for attention performance ( F (1,57) = 8.17, p = .006, η p 2 = .13). These findings indicated greater pre–post changes in the experimental condition than in the control condition for the outcomes examined. Conclusion These findings provide preliminary evidence that a structured physical game intervention was associated with improvements in memory-related task performance and task-related attentional processing in children aged 5–6 years.

Emotion regulation in early childhood develops gradually and depends on media that allow children to recognize and express their feelings. Preliminary observation in class B2 of TK Putra 1 Makassar showed varied emotional responses among children aged 5-6 years, while paper in the classroom was used only for coloring and copying. This study aimed to analyze and describe the emotion regulation of children aged 5-6 years through the Illustrated Emotion Diary. A descriptive qualitative approach was used with four children as subjects across six sessions (30 July-6 August 2026), each consisting of three stages: emotional triggering, free visual expression, and confirmatory storytelling. Data were collected through passive participatory observation, semi-structured interviews with the children, a confirmatory interview with the classroom teacher, and documentation of drawing portfolios, and were analyzed using the interactive model of Miles, Huberman, and Saldaña (1994). Trustworthiness was established through technique triangulation (observation compared with child interviews, supported by documentation), source triangulation (the classroom teacher), replication of findings across the four subjects, and informant feedback. The results showed that emotion regulation of the four subjects developed gradually and in different patterns. A shy child became calmer and able to explain his drawing, while a child showing a tendency toward separation anxiety began to channel emotions through drawing, although this tendency had not fully disappeared. These findings were consistent across observation, child interviews, documentation, and the teacher's confirmation. Drawings and stories gave children space to understand and convey emotional experiences, especially when verbal ability was still limited.

تنظیم هیجان در اوایل کودکی به تدریج رشد می‌کند و به ابزارهایی وابسته است که به کودکان امکان شناسایی و ابراز احساسات خود را می‌دهد. مشاهده مقدماتی در کلاس B2 مهدکودک Putra 1 Makassar نشان داد که پاسخ‌های هیجانی کودکان ۵ تا ۶ ساله متنوع است، در حالی که کاغذ در کلاس فقط برای رنگ‌آمیزی و رونویسی استفاده می‌شد. هدف این پژوهش تحلیل و توصیف تنظیم هیجان کودکان ۵ تا ۶ ساله از طریق دفترچه هیجانی مصور بود. رویکرد کیفی توصیفی با چهار کودک به عنوان شرکت‌کننده در شش جلسه (۳۰ ژوئیه تا ۶ اوت ۲۰۲۶) به کار گرفته شد که هر جلسه شامل سه مرحله: برانگیختگی هیجانی، بیان بصری آزاد و داستان‌گویی تأییدی بود. داده‌ها از طریق مشاهده مشارکتی منفعل، مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با کودکان، مصاحبه تأییدی با معلم کلاس و مستندسازی نمونه‌کارهای نقاشی جمع‌آوری شد و با استفاده از مدل تعاملی Miles، Huberman و Saldaña (۱۹۹۴) تحلیل گردید. اعتبار نتایج از طریق مثلث‌سازی فنی (مقایسه مشاهده با مصاحبه کودکان و حمایت مستندات)، مثلث‌سازی منبع (معلم کلاس)، تکرار یافته‌ها در چهار شرکت‌کننده و بازخورد خبرگان تأمین شد. نتایج نشان داد که تنظیم هیجان در چهار شرکت‌کننده به تدریج و با الگوهای متفاوت رشد یافت. یک کودک خجالتی آرام‌تر شد و توانست نقاشی خود را توضیح دهد، در حالی که کودکی با گرایش به اضطراب جدایی شروع به انتقال هیجان از طریق نقاشی کرد، اگرچه این گرایش به طور کامل از بین نرفته بود. این یافته‌ها در مشاهده، مصاحبه با کودکان، مستندسازی و تأیید معلم کلاس سازگار بود. نقاشی‌ها و داستان‌ها به کودکان فضایی برای درک و انتقال تجربیات هیجانی، به ویژه زمانی که توانایی کلامی هنوز محدود بود، فراهم کردند.

This study aimed to determine the effect of Magnetic Maze learning media on the symbolic thinking ability and fine motor skills of children aged 5–6 years at TK Negeri Pembina Campagaya. A quantitative quasi-experimental method with a nonequivalent control group design was used. The sample consisted of 16 children selected through purposive sampling, with 8 children in each group. Data were collected through tests, observations, and documentation. The experimental group received six Magnetic Maze treatments, while the control group used number puzzles. Data were analyzed using descriptive statistics, Shapiro-Wilk, Wilcoxon Signed-Rank, and Mann-Whitney U tests with SPSS 26. The experimental group mean increased from 13.63 to 30.50 for symbolic thinking and from 13.88 to 30.25 for fine motor skills. Wilcoxon significance was 0.012 for both variables, while posttest Mann-Whitney significance was 0.035 and 0.031. Thus, Magnetic Maze had a significant effect on both abilities.

این پژوهش با هدف تعیین تأثیر رسانه یادگیری «مسیر مغناطیسی» (Magnetic Maze) بر توانایی تفکر نمادین و مهارت‌های حرکتی ظریف کودکان ۵ تا ۶ ساله در دبستان دولتی Pembina Campagaya انجام شد. روش پژوهش، شبه‌آزمایشی کمی با طرح گروه کنترل نابرابر بود. نمونه شامل ۱۶ کودک بود که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و هر گروه شامل ۸ کودک بود. داده‌ها از طریق آزمون‌ها، مشاهده و مستندسازی گردآوری شد. گروه آزمایش شش بار تحت آموزش با «مسیر مغناطیسی» قرار گرفت و گروه کنترل از پازل‌های عددی استفاده کرد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون Shapiro-Wilk، آزمون Wilcoxon Signed-Rank و آزمون Mann-Whitney U و با نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. میانگین گروه آزمایش برای تفکر نمادین از ۱۳٫۶۳ به ۳۰٫۵۰ و برای مهارت‌های حرکتی ظریف از ۱۳٫۸۸ به ۳۰٫۲۵ افزایش یافت. سطح معناداری آزمون Wilcoxon برای هر دو متغیر ۰٫۰۱۲ و سطح معناداری آزمون Mann-Whitney در پس‌آزمون به ترتیب ۰٫۰۳۵ و ۰٫۰۳۱ بود. بنابراین، «مسیر مغناطیسی» تأثیر معناداری بر هر دو توانایی داشت.

Arabic vocabulary learning for early childhood is an important effort to introduce a foreign language through enjoyable learning activities that are appropriate to children's developmental characteristics. However, conventional learning methods often make children less enthusiastic, resulting in limited Arabic vocabulary mastery. This study aims to describe the use of the Picture Magic Lamp learning media in improving the Arabic vocabulary of children aged 5-6 years at TK Adz-Dzakia Pangkalpinang. This study employed a qualitative approach with a descriptive research design. The participants were children aged 5-6 years at TK Adz-Dzakia Pangkalpinang. Data were collected through observation, interviews, and documentation and were analyzed using the stages of data reduction, data presentation, and conclusion drawing. The picture magic lamp media was implemented by asking children to identify the displayed colors and mention their names in both Indonesian and Arabic. The findings revealed that the use of the picture magic lamp media increased children's learning interest, active participation, and ability to recognize and pronounce Arabic color vocabulary. Therefore, the Magic Lamp media can be used as an effective and engaging learning medium to improve Arabic vocabulary mastery among early childhood learners.

یادگیری واژگان عربی در دوران کودکی تلاشی مهم برای معرفی زبان خارجی از طریق فعالیت‌های یادگیری لذت‌بخش و متناسب با ویژگی‌های رشدی کودکان است. با این حال، روش‌های یادگیری سنتی اغلب باعث کاهش اشتیاق کودکان می‌شود و در نتیجه تسلط محدودی بر واژگان عربی ایجاد می‌کند. هدف این پژوهش توصیف استفاده از رسانه آموزشی چراغ جادوی تصویری در بهبود واژگان عربی کودکان ۵ تا ۶ ساله در مهد کودک Adz-Dzakia Pangkalpinang است. این پژوهش با رویکرد کیفی و طرح پژوهش توصیفی انجام شد. شرکت‌کنندگان کودکان ۵ تا ۶ ساله مهد کودک Adz-Dzakia Pangkalpinang بودند. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و مستندسازی جمع‌آوری و با استفاده از مراحل کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری تحلیل شدند. رسانه چراغ جادوی تصویری با درخواست از کودکان برای شناسایی رنگ‌های نمایش داده‌شده و بیان نام آن‌ها به زبان اندونزیایی و عربی اجرا شد. یافته‌ها نشان داد که استفاده از رسانه چراغ جادوی تصویری باعث افزایش علاقه‌مندی به یادگیری، مشارکت فعال و توانایی شناسایی و تلفظ واژگان رنگ به زبان عربی در کودکان شد. بنابراین، رسانه چراغ جادو می‌تواند به عنوان یک رسانه آموزشی مؤثر و جذاب برای بهبود تسلط بر واژگان عربی در میان کودکان پیش‌دبستانی مورد استفاده قرار گیرد.

This study aims to describe the use of the jump rope game to foster patience and cooperation among children aged 5–6 years at a kindergarten in Pontianak. The participants consisted of 12 students from Class B4 and their class teacher. The study employed a descriptive approach using qualitative methods, with the researcher acting as the primary instrument. Data collection methods included observation, interviews, and documentation, while data analysis involved data reduction, data presentation, and conclusion drawing. The results indicate that the use of the jump rope game can enhance patience and cooperation among children in an early childhood education setting. To ensure effective instruction, teachers need to attend to and prepare specific steps: 1) planning, which includes developing teaching modules and Daily Lesson Plans (RPPH); 2) implementation, carried out based on the prepared modules and lesson plans; and 3) assessment of student learning outcomes using instruments such as observation sheets and anecdotal records.

هدف این پژوهش توصیف کاربرد بازی طناب‌پرشی به منظور پرورش صبر و همکاری در کودکان ۵ تا ۶ ساله در یک مهدکودک در پونتیاناک است. شرکت‌کنندگان شامل ۱۲ دانش‌آموز کلاس B4 و معلم کلاس آن‌ها بودند. این پژوهش با رویکرد توصیفی و روش کیفی انجام شد و پژوهشگر به عنوان ابزار اصلی پژوهش ایفای نقش کرد. روش‌های گردآوری داده شامل مشاهده، مصاحبه و مستندسازی بود و تحلیل داده‌ها از طریق کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری صورت گرفت. نتایج نشان می‌دهد که استفاده از بازی طناب‌پرشی می‌تواند صبر و همکاری را در کودکان در محیط آموزش پیش‌دبستانی افزایش دهد. برای آموزش مؤثر، معلمان باید به مراحل خاصی توجه و آن‌ها را آماده کنند: ۱) برنامه‌ریزی که شامل تدوین ماژول‌های آموزشی و طرح درس روزانه (RPPH) است؛ ۲) اجرا که بر اساس ماژول‌ها و طرح درس‌های تهیه‌شده انجام می‌شود؛ و ۳) ارزیابی نتایج یادگیری دانش‌آموزان با استفاده از ابزارهایی مانند برگه‌های مشاهده و گزارش‌های حکایتی.

This study aims to increase the learning focus of children aged 5–6 years through the use of learning while play-based flash card media at Kober Daarussalaam Jatigede Sumedang. The research uses the Kurt Lewin model of Class Action Research (PTK) which consists of planning, action, observation, and reflection stages in two cycles. The research subjects amounted to 15 children of group B consisting of 8 boys and 7 girls. Data collection techniques use observation, documentation, and field notes. Data were analyzed descriptively, quantitatively, and qualitatively. The results showed that children's learning focus increased gradually, from 53.00% in the pre-cycle to 72.08% in Cycle I and increased to 89.17% in Cycle II. The increase occurred because flash card media is packed in interesting play activities so that it is able to maintain attention, increase concentration, and actively involve children in learning. Thus, flash card media based on learning while playing effectively increases the learning focus of children aged 5–6 years. These findings are in line with studies showing that flashcard use can improve motivation, engagement, and cognitive abilities in early childhood.

هدف این پژوهش افزایش تمرکز یادگیری کودکان ۵ تا ۶ سال از طریق استفاده از رسانه فلش‌کارت مبتنی بر یادگیری همراه با بازی در کوبر دارالسلام جاتیگده سومدانگ است. این پژوهش با استفاده از مدل پژوهش اقدام کلاسی (PTK) کورت لوین انجام شده است که شامل مراحل برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و تأمل در دو چرخه می‌باشد. جامعه پژوهش شامل ۱۵ کودک گروه ب (۸ پسر و ۷ دختر) است. روش‌های گردآوری داده‌ها شامل مشاهده، مستندسازی و یادداشت‌های میدانی می‌باشد. داده‌ها به صورت توصیفی، کمی و کیفی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که تمرکز یادگیری کودکان به تدریج افزایش یافته است، به‌طوری‌که از ۵۳٫۰۰٪ در پیش‌چرخه به ۷۲٫۰۸٪ در چرخه اول و به ۸۹٫۱۷٪ در چرخه دوم افزایش یافته است. این افزایش به دلیل بسته‌بندی رسانه فلش‌کارت در فعالیت‌های بازی جذاب رخ داده است، به‌گونه‌ای که قادر است توجه را حفظ کند، تمرکز را افزایش دهد و کودکان را به طور فعال در یادگیری درگیر نماید. بنابراین، رسانه فلش‌کارت مبتنی بر یادگیری همراه با بازی به طور مؤثری تمرکز یادگیری کودکان ۵ تا ۶ سال را افزایش می‌دهد. این یافته‌ها با پژوهش‌هایی که نشان داده‌اند استفاده از فلش‌کارت می‌تواند انگیزش، مشارکت و توانایی‌های شناختی در اوایل کودکی را بهبود بخشد، همسو است.

This research aims to increase the understanding of the value of aqidah of children aged 5-6 years in getting to know Allah's creation through the storytelling method using picture books in RA Azzainiyyah. The research uses the Kemmis and McTaggart model Class Action Research (PTK) method which consists of the stages of planning, implementing actions, observation, and reflection which are carried out in two cycles. The research subjects amounted to 16 children of group B consisting of 9 boys and 7 girls. Data collection techniques use observation, documentation, and field notes. Data analysis was carried out descriptively, quantitatively, and qualitatively. The results of the study showed that there was an increase in the understanding of children's aqidah values in each cycle. The percentage of completeness in the pre-cycle of 51.25% increased to 70.41% in Cycle I, and reached 87.08% in Cycle II. The increase occurred because the use of picture books was able to attract children's attention, make it easier to understand the concept of God's creation, and increase children's active participation during learning activities. Thus, the storytelling method using picture books is effective in increasing the understanding of the value of aqidah for children aged 5-6 years.

هدف این پژوهش افزایش درک ارزش‌های عقیدتی کودکان ۵ تا ۶ سال در شناخت آفریده‌های خداوند از طریق روش قصه‌گویی با استفاده از کتاب‌های تصویری در RA Azzainiyyah است. این پژوهش با استفاده از روش پژوهش اقدام کلاسی مدل Kemmis و McTaggart انجام شده است که شامل مراحل برنامه‌ریزی، اجرای اقدام، مشاهده و تأمل است و در دو چرخه صورت گرفته است. جامعه پژوهش شامل ۱۶ کودک گروه B متشکل از ۹ پسر و ۷ دختر بود. برای گردآوری داده‌ها از تکنیک‌های مشاهده، مستندسازی و یادداشت‌های میدانی استفاده شد. تحلیل داده‌ها به صورت توصیفی، کمی و کیفی انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که در هر چرخه افزایش درک ارزش‌های عقیدتی کودکان مشاهده شد. درصد تحقق در مرحله پیش‌چرخه ۵۱٫۲۵٪ بود که در چرخه اول به ۷۰٫۴۱٪ و در چرخه دوم به ۸۷٫۰۸٪ رسید. این افزایش به دلیل آن بود که استفاده از کتاب‌های تصویری توانست توجه کودکان را جلب کند، فهم مفهوم آفریده‌های خداوند را آسان‌تر سازد و مشارکت فعال کودکان را در فعالیت‌های یادگیری افزایش دهد. بنابراین، روش قصه‌گویی با استفاده از کتاب‌های تصویری در افزایش درک ارزش‌های عقیدتی کودکان ۵ تا ۶ سال مؤثر است.

This research aims to improve the attitude of responsibility of children aged 5-6 years through the application of Exemplary Tree media in An-Nahl Kindergarten. The problems found are still low children's ability to complete assignments, tidy up toys, take care of their own belongings, and implement class rules without being reminded by the teacher. This study uses the Kurt Lewin model of Class Action Research (PTK) which consists of two cycles, namely planning, action, observation, and reflection. The subjects of the study were 16 children of group B aged 5–6 years. Data collection techniques use observation, documentation, and field notes. Data analysis was carried out descriptively, quantitatively, and qualitatively. The results of the study show that the application of the Exemplary Tree media is able to increase children's attitude of responsibility. The percentage of completeness in the pre-cycle was 52.34%, increasing to 71.56% in Cycle I, and reaching 89.84% in Cycle II. Thus, the Exemplary Tree media effectively increases the attitude of responsibility of children aged 5-6 years through habituation, positive reinforcement, and active involvement of children in learning activities.

هدف این پژوهش ارتقای نگرش مسئولیت‌پذیری کودکان ۵ تا ۶ ساله از طریق به‌کارگیری رسانه درخت الگو در مهدکودک ان‌نحل است. مشکلات مشاهده‌شده شامل پایین بودن توانایی کودکان در انجام تکالیف، مرتب کردن اسباب‌بازی‌ها، مراقبت از وسایل شخصی و اجرای قوانین کلاس بدون یادآوری معلم می‌باشد. این مطالعه با استفاده از مدل پژوهش اقدام کلاسی (PTK) کورت لوین انجام شده است که شامل دو چرخه برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و بازتاب است. شرکت‌کنندگان پژوهش ۱۶ کودک گروه ب با سن ۵ تا ۶ سال بودند. روش‌های گردآوری داده شامل مشاهده، مستندسازی و یادداشت‌های میدانی است. تحلیل داده‌ها به صورت توصیفی، کمی و کیفی انجام شد. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که به‌کارگیری رسانه درخت الگو موجب افزایش نگرش مسئولیت‌پذیری کودکان می‌شود. درصد تحقق شاخص‌ها در مرحله پیش‌چرخه ۵۲٫۳۴٪، در چرخه اول ۷۱٫۵۶٪ و در چرخه دوم به ۸۹٫۸۴٪ رسید. بنابراین، رسانه درخت الگو به طور مؤثری نگرش مسئولیت‌پذیری کودکان ۵ تا ۶ سال را از طریق عادت‌دهی، تقویت مثبت و مشارکت فعال کودکان در فعالیت‌های یادگیری افزایش می‌دهد.

This research aims to improve the listening ability of children aged 5-6 years through the application of the storytelling method using Pop Up Book media in Kindergarten Penserus Bangsa 2. The research uses the Kurt Lewin model of Class Action Research (PTK) which consists of the stages of planning, implementing actions, observation, and reflection which are carried out in two cycles. The research subjects amounted to 15 children of group B consisting of 8 boys and 7 girls. Data collection techniques are carried out through observation, documentation, and field notes. The data were analyzed using quantitative and qualitative descriptive approaches. The results of the study show that children's listening skills have increased in each cycle. The success rate in the pre-cycle was 58.33%, increasing to 72.08% in Cycle I, and reaching 90.83% in Cycle II. This increase shows that the use of Pop Up Book media is able to attract children's attention, increase concentration, and make it easier for children to understand the content of stories. Thus, the storytelling method using Pop Up Book is effective in improving the listening ability of children aged 5–6 years.

این پژوهش با هدف ارتقای توانایی شنیداری کودکان ۵ تا ۶ سال از طریق به‌کارگیری روش قصه‌گویی با استفاده از رسانه کتاب پاپ‌آپ در مهدکودک Penerus Bangsa 2 انجام شده‌است. روش پژوهش، پژوهش اقدام کلاسی (PTK) مدل Kurt Lewin است که شامل مراحل برنامه‌ریزی، اجرای اقدام، مشاهده و تأمل بوده و در دو چرخه اجرا شده‌است. جامعه پژوهش شامل ۱۵ کودک گروه ب (۸ پسر و ۷ دختر) می‌باشد. داده‌ها از طریق مشاهده، مستندسازی و یادداشت‌های میدانی گردآوری شده‌اند. تحلیل داده‌ها با رویکرد توصیفی کمی و کیفی انجام گرفته‌است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که مهارت شنیداری کودکان در هر چرخه افزایش یافته‌است. میزان موفقیت در مرحله پیش‌چرخه ۵۸٫۳۳٪ بوده که در چرخه اول به ۷۲٫۰۸٪ و در چرخه دوم به ۹۰٫۸۳٪ رسیده‌است. این افزایش نشان می‌دهد که استفاده از رسانه کتاب پاپ‌آپ قادر است توجه کودکان را جلب کند، تمرکز آن‌ها را افزایش دهد و درک محتوای داستان را برایشان آسان‌تر سازد. بنابراین، روش قصه‌گویی با استفاده از کتاب پاپ‌آپ در ارتقای توانایی شنیداری کودکان ۵ تا ۶ سال مؤثر است.

This study aimed to determine the effect of parenting styles on the social-emotional development of children aged 5–6 years at TK Mutiara Balige. The research hypothesis stated that there was an effect of parenting styles on the social-emotional development of children aged 5–6 years. This study employed a quantitative method with a sample of 70 children, consisting of 35 children in the experimental class and 35 children in the control class. The research instruments consisted of observation sheets on parenting styles and children's social-emotional development. The data were analyzed using the N-Gain Score and Independent Samples Test. The results of the N-Gain Score calculation showed that the average improvement in social-emotional development in the experimental class was 0.2374, while the control class was 0.2258, with both falling into the medium category. The hypothesis test results showed that the calculated t-value was 0.377 > the t-table value of 1.995, with a significance value of 0.000 < 0.05. Thus, H₀ was rejected and H₁ was accepted, indicating that parenting styles had a positive andsignificant effect on the social-emotional development of children aged 5–6 years at TK Mutiara Balige.

هدف این پژوهش تعیین تأثیر الگوهای فرزندپروری والدین بر رشد اجتماعی‌عاطفی کودکان ۵ تا ۶ ساله در دبستان مروارید بالیگه بود. فرضیه پژوهش بیان می‌کرد که الگوهای فرزندپروری والدین بر رشد اجتماعی‌عاطفی کودکان ۵ تا ۶ ساله تأثیر دارد. این مطالعه با روش کمی و با نمونه‌ای شامل ۷۰ کودک، متشکل از ۳۵ کودک در گروه آزمایش و ۳۵ کودک در گروه کنترل انجام شد. ابزارهای پژوهش شامل برگه‌های مشاهده الگوهای فرزندپروری و رشد اجتماعی‌عاطفی کودکان بود. داده‌ها با استفاده از نمره N-Gain و آزمون مستقل نمونه‌ها تحلیل شدند. نتایج محاسبه نمره N-Gain نشان داد که میانگین بهبود رشد اجتماعی‌عاطفی در گروه آزمایش ۰٫۲۳۷۴ و در گروه کنترل ۰٫۲۲۵۸ بود که هر دو در دسته متوسط قرار گرفتند. نتایج آزمون فرضیه نشان داد که مقدار t محاسبه‌شده ۰٫۳۷۷ بزرگ‌تر از مقدار t جدول ۱٫۹۹۵ و مقدار معناداری ۰٫۰۰۰ کمتر از ۰٫۰۵ بود. بنابراین، H₀ رد و H₁ پذیرفته شد که نشان‌دهنده تأثیر مثبت و معنادار الگوهای فرزندپروری والدین بر رشد اجتماعی‌عاطفی کودکان ۵ تا ۶ ساله در دبستان مروارید بالیگه است.