Abstract Despite decades of effort to improve mathematical outcomes, studies examining the integrated roles of affective dimensions such as confidence, perceived value, and motivation in relation to mathematics achievement among Senior High School students in Ghana remain relatively limited. In this study, confidence was operationalised through items reflecting students’ domain-specific mathematics self-efficacy beliefs. This study examines the structural associations of confidence, perceived value, and motivation with self-reported mathematics achievement among final-year students in a selected Senior High School in the Atwima Nwabiagya North Municipal Assembly of Ghana. A quantitative descriptive correlational design was employed, and data were collected from 296 students using a structured questionnaire. Self-reported mathematics achievement was measured using students’ responses to items concerning their perceived achievement in mathematics, rather than standardised test scores or school achievement records. The hypothesised structural relationships among confidence, perceived value, motivation, and self-reported mathematics achievement were examined using structural equation modelling (SEM). Within the participating school, the results showed that confidence, perceived value, and motivation were each positively and significantly associated with self-reported mathematics achievement, with confidence having the largest standardised coefficient, followed by motivation and value. Given these findings, instructional practices that support students’ confidence may be considered in mathematics teaching. Likewise, opportunities to connect mathematics with real-world applications may help students recognise its value, while supportive learning environments may provide conditions conducive to sustained engagement with mathematics learning.
The article examines how prolonged wartime risks transform the marketing value of Facility Management (FM) in the corporate B2B segment of the office property market. It shows that customer value increasingly extends beyond routine service delivery, price and SLA compliance toward business continuity, responsiveness, risk reduction, transparency and organizational resilience. The study combines services marketing, perceived value, relationship marketing, business continuity and resilience approaches with qualitative analysis of recurring FM practices in Ukraine. A four-level model of FM value evolution is proposed: Operational FM, Integrated FM, Risk-oriented FM and Resilience-oriented FM. The findings support a shift from service-list and price-based positioning toward differentiation based on measurable business outcomes, adaptability and continuity support.
Purpose To investigate the longitudinal relationship between university students’ subjective exercise experiences and their physical exercise behavior using a cross-lagged research design, and to analyze the moderating role of motivational beliefs in this relationship. Methods A one-year, two-stage longitudinal questionnaire survey was conducted among 422 university students in Jiangxi Province (52.6% male, mean age = 18.29 ± 0.632 years) using the Subjective Exercise Experience Scale, the Adolescent Physical Activity Scale, the Exercise Self-Efficacy Scale and the Perceived Value of Exercise Scale. Results (1) Gender differences were observed in both subjective exercise experience and physical exercise behavior across the two phases; male participants scored higher on average than female participants across all measures. (2) There was a significant positive correlation between subjective exercise experience and physical exercise behavior among university students. (3) Results from a cross-lagged model controlling for gender indicated that subjective exercise experience at T1 significantly and positively predicted physical exercise behavior at T2 ( β = 0.385, p < 0.001), and physical exercise behavior at T1 significantly and positively predicted subjective exercise experience at T2 ( β = 0.336, p < 0.001). (4) Motivational beliefs exerted a significant positive moderating effect on both cross-lagged pathways. Conclusion Gender differences exist in both subjective exercise experience and physical exercise behavior among university students; there is a longitudinal relationship across time between subjective exercise experience and physical exercise behavior; and motivational beliefs exert a significant moderating effect on the prospective predictive pathways between subjective exercise experience and physical exercise behavior.
Purpose: This study examines the determinants of student satisfaction with graduation art creation courses among senior undergraduate students in public universities in Sichuan, China. Drawing on established service quality and student satisfaction frameworks, the study proposes and tests a structural model incorporating Curriculum, Teaching Quality, Service Quality, Service Innovation, Perceived Value, Student Engagement, and Student Satisfaction. A quantitative cross-sectional survey was conducted with 502 final-year students from three public universities selected through two-stage stratified proportional sampling. Data were collected using a structured questionnaire and analyzed using Confirmatory Factor Analysis and Structural Equation Modeling with maximum likelihood estimation. The findings indicate that Curriculum, Teaching Quality, Perceived Value, Student Engagement, and Service Innovation have significant positive direct effects on Student Satisfaction. Notably, Service Quality exerted a significant indirect effect on Student Satisfaction through Perceived Value, rather than a direct effect, with an indirect effect size of 0.066. Among all predictors, Perceived Value emerged as the strongest determinant of overall satisfaction. The findings highlight Perceived Value as a central mediating mechanism through which institutional and instructional factors influence graduating art students' overall educational experience.
Mental health and psychosocial wellbeing among migrant workers and their families are important public health concerns in Nepal. The PARBARDHAN project used a community-based approach to strengthen mental health and psychosocial support, community participation, and local service capacity in migration-affected communities. This study describes psychosocial wellbeing at endline evaluation and compares findings descriptively with baseline and midline . A cross-sectional, mixed-methods endline evaluation was conducted in Salyan and Kailali districts of Nepal. The quantitative component included 245 project beneficiaries aged 16–80 yearsincluding20 (8.2%) migrant/returnee workers and 225 (91.8%) family/community respondents; 216 (88.2%) reported having a family member currently abroad. Psychological distress was assessed using the General Health Questionnaire (GHQ-12), and anxiety and depression the Hopkins Symptom Checklist (HSCL-25). Life satisfaction and subjective happiness were assessed. Qualitative interviews and focus group discussions provided contextual information on project implementation and perceived effects. Quantitative data were analysed using descriptive statistics while qualitative data were analysed using framework analysis. Data were collected from3-26 February, 2026. At endline, 34.7% screened positive for psychological distress, while 8.2% screened positive for anxiety and 5.3% for depression (5.3%). Compared with baseline and midline assessment rounds, anxiety and depression screening positivity was lower at endline, whereas probable psychological distress was higher. Qualitative findings indicated increased mental health awareness, greater willingness to seek support, perceived reductions in stigma, and support through self-help groups, peer groups counselling, and community activities. However, substantial dissatisfaction with life was also reported. Because the evaluation rounds used independent cross-sectional samples, the observed differences cannot be interpreted as within-person changes or attributed causally to the PARBARDHAN intervention. The findings indicate the perceived value of community-based mental health and psychosocial support while highlighting continuing economic insecurity, family separation, and other structural factors affecting psychosocial wellbeing.
سلامت روان و رفاه روانیاجتماعی در میان کارگران مهاجر و خانوادههای آنان از دغدغههای مهم بهداشت عمومی در نپال است. پروژه PARBARDHAN با رویکرد مبتنی بر جامعه به تقویت حمایتهای سلامت روان و روانیاجتماعی، مشارکت اجتماعی و ظرفیت خدمات محلی در جوامع متاثر از مهاجرت پرداخت. این مطالعه رفاه روانیاجتماعی را در ارزیابی نهایی توصیف کرده و یافتهها را به صورت توصیفی با خط پایه و میاندوره مقایسه میکند. ارزیابی نهایی مقطعی با روشهای ترکیبی در مناطق Salyan و Kailali نپال انجام شد. بخش کمی شامل ۲۴۵ نفر از بهرهمندان پروژه در بازه سنی ۱۶ تا ۸۰ سال بود که از این میان ۲۰ نفر (۸.۲٪) کارگر مهاجر/بازگشته و ۲۲۵ نفر (۹۱.۸٪) از اعضای خانواده/جامعه بودند؛ ۲۱۶ نفر (۸۸.۲٪) گزارش دادند که یکی از اعضای خانوادهشان در حال حاضر در خارج از کشور است. پریشانی روانشناختی با استفاده از پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-12) و اضطراب و افسردگی با فهرست نشانههای هاپکینز (HSCL-25) ارزیابی شد. رضایت از زندگی و شادی ذهنی نیز مورد سنجش قرار گرفت. مصاحبههای کیفی و بحثهای گروهی متمرکز اطلاعات زمینهای درباره اجرای پروژه و اثرات ادراکشده را فراهم کردند. دادههای کمی با استفاده از آمار توصیفی و دادههای کیفی با تحلیل چارچوبی تحلیل شدند. دادهها از ۳ تا ۲۶ فوریه ۲۰۲۶ جمعآوری شد. در ارزیابی نهایی، ۳۴.۷٪ از نظر پریشانی روانشناختی مثبت غربال شدند، در حالی که ۸.۲٪ از نظر اضطراب و ۵.۳٪ از نظر افسردگی (۵.۳٪) مثبت بودند. در مقایسه با ارزیابیهای خط پایه و میاندوره، میزان مثبت بودن غربالگری اضطراب و افسردگی در ارزیابی نهایی کمتر بود، در حالی که احتمال پریشانی روانشناختی بیشتر بود. یافتههای کیفی نشاندهنده افزایش آگاهی سلامت روان، تمایل بیشتر به جستجوی حمایت، کاهش ادراکشده انگ و حمایت از طریق گروههای خودیاری، مشاوره گروههای همسالان و فعالیتهای اجتماعی بود. با این حال، نارضایتی قابل توجهی از زندگی نیز گزارش شد. از آنجا که نمونههای ارزیابی در هر مرحله مقطعی و مستقل بودند، تفاوتهای مشاهدهشده را نمیتوان به عنوان تغییرات درونفردی یا به طور علّی به مداخله PARBARDHAN نسبت داد. یافتهها ارزش ادراکشده حمایت سلامت روان و روانیاجتماعی مبتنی بر جامعه را نشان میدهد و در عین حال بر تداوم ناامنی اقتصادی، جدایی خانوادگی و سایر عوامل ساختاری موثر بر رفاه روانیاجتماعی تاکید میکند.
Industry-led mentoring is a strategic tool that can bridge the gap between academic knowledge and practical expertise, providing mentees with skills development opportunities that stretch beyond what can be learned via classroom-based educational approaches alone. Mentoring is now commonplace within organisational life, but is less common within UK university business schools. This suggests a knowledge gap in terms of understanding how mentoring can be embedded as a complementary tool to improve student skills development within business schools. The aim of this study was to explore the perceived value of industry mentorship from the perspective of the mentees, to develop a greater understanding of the potential benefits mentoring relationships at a university level can provide. Following the journey of mentees on a Women in Business mentoring programme, this study specifically explored the context of female university students. Mentees on the programme were female undergraduate and postgraduate students studying on courses within Sheffield Business School. Using a longitudinal study design, semi-structured interviews were conducted at three stages of a yearlong mentoring programme: 1. pre-mentoring, 2. during mentoring, and 3. post-mentoring. Interview transcripts were analysed thematically using Braun and Clarke’s six-phase framework. The findings show the value of mentoring from a mentee perspective, most notably the notion of having someone in their corner, an ability to gain personalised guidance, and the opportunity to develop a professional network. The challenges of being mentored at this level were also expressed, drawing attention to the need for pre-mentoring education to support meaningful engagement with the process, and a requirement for a clear scheme structure to guide mentees. Guided by these findings, we offer key practical recommendations to programme designers so they can successfully utilise mentoring as part of their offer to students, thus supporting university business schools to further enhance their career and skills development offerings.
منتورینگ با هدایت صنعت، ابزاری راهبردی است که میتواند فاصله میان دانش دانشگاهی و تخصص عملی را پر کند و فرصتهایی برای توسعه مهارتها در اختیار منتورگیرندگان قرار دهد که فراتر از آن چیزی است که صرفاً از طریق رویکردهای آموزشی مبتنی بر کلاس درس قابل یادگیری است. منتورینگ اکنون در زندگی سازمانی رایج است، اما در دانشکدههای مدیریت بازرگانی دانشگاههای بریتانیا کمتر متداول است. این امر نشاندهنده شکاف دانشی در زمینه درک چگونگی ادغام منتورینگ به عنوان ابزاری مکمل برای بهبود توسعه مهارتهای دانشجویان در دانشکدههای مدیریت بازرگانی است. هدف این مطالعه، بررسی ارزش ادراکشده منتورینگ صنعتی از دیدگاه منتورگیرندگان به منظور درک بهتر مزایای بالقوه روابط منتورینگ در سطح دانشگاهی بود. این پژوهش با دنبال کردن مسیر منتورگیرندگان در یک برنامه منتورینگ زنان در کسبوکار، به طور خاص به زمینه دانشجویان زن دانشگاهی پرداخت. منتورگیرندگان این برنامه، دانشجویان زن مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد بودند که در دورههای مختلف دانشکده مدیریت بازرگانی Sheffield تحصیل میکردند. با استفاده از طرح مطالعه طولی، مصاحبههای نیمهساختاریافته در سه مرحله از یک برنامه منتورینگ یکساله انجام شد: ۱. پیش از منتورینگ، ۲. در حین منتورینگ، و ۳. پس از منتورینگ. رونوشتهای مصاحبهها با استفاده از چارچوب ششمرحلهای Braun و Clarke به صورت تماتیک تحلیل شدند. یافتهها ارزش منتورینگ را از دیدگاه منتورگیرندگان نشان میدهد، به ویژه مفهوم داشتن فردی حامی، امکان دریافت راهنمایی شخصیسازیشده و فرصت توسعه شبکه حرفهای. همچنین چالشهای منتورینگ در این سطح بیان شد که بر نیاز به آموزش پیش از منتورینگ برای حمایت از مشارکت معنادار در این فرایند و لزوم وجود ساختار شفاف برنامه برای راهنمایی منتورگیرندگان تأکید دارد. بر اساس این یافتهها، توصیههای عملی کلیدی به طراحان برنامه ارائه میشود تا بتوانند منتورینگ را به طور موفقیتآمیز به عنوان بخشی از پیشنهاد خود به دانشجویان به کار گیرند و بدین ترتیب دانشکدههای مدیریت بازرگانی دانشگاهی را در ارتقای بیشتر فرصتهای توسعه شغلی و مهارتی دانشجویان حمایت کنند.
The children’s intelligent companion robot market faces the industry-wide challenge of “high initial adoption yet low sustained retention.” Existing research has predominantly relied on single-method approaches, leaving the psychological mechanisms and configurational pathways driving user continuance intention insufficiently understood. This study constructs a sequential multi-method research framework integrating “BERTopic thematic mining—PLS-SEM linear validation—fsQCA configurational analysis.” Drawing on 6,405 valid online reviews from JD.com and 440 valid questionnaire responses, the study adopts an integrated theoretical framework combining the Expectation Confirmation Model (ECM) and the Value-based Adoption Model (VAM). BERTopic thematic mining identified six core demand dimensions from consumer reviews: perceived usefulness, perceived enjoyment, visual aesthetics, social/gifting value, technical reliability, and expectation confirmation. PLS-SEM analysis reveals that satisfaction is the strongest predictor of continuance intention ( β = 0.705, p < 0.001), explaining 50.3% of its variance ( R ² = 0.503). Perceived value ( R ² = 0.571) is jointly driven by expectation confirmation ( β = 0.230), perceived usefulness ( β = 0.197), technical reliability ( β = 0.163), social/gifting value ( β = 0.141), visual aesthetics ( β = 0.106), and perceived enjoyment ( β = 0.104). Notably, perceived enjoyment exhibits a distinctive dual-pathway mechanism, influencing continuance intention both indirectly through perceived value and directly through satisfaction ( β = 0.232, p < 0.001). Further fsQCA configuration analysis identified four configurations of high continuance intention (with a solution consistency rate of 0.811 and a coverage rate of 0.469), which can be grouped into three broader patterns based on their theoretical coherence: the “expectation confirmation-dominated” pattern (Configurations 1 and 2, with consistency rates of 0.855 and 0.839, respectively), the “full-dimensional attribute-driven” pattern (Configuration 3, consistency rate of 0.814), and the “Social-Hedonic Compensation” pattern (Configuration 4, consistency rate of 0.836), indicating substantial heterogeneity in continuance intention logic across different segments. Theoretically, this study extends the ECM-VAM framework to the context of children’s embodied intelligent products by introducing visual aesthetics and technical reliability as context-specific antecedents of perceived value, demonstrates that unstructured online review texts can serve as a valid source for the contextualized operationalization of theoretical constructs, and qualifies the linear assumptions of conventional net-effect models through a configurational perspective.
بازار رباتهای هوشمند همدم کودکان با چالش فراگیر «پذیرش اولیه بالا اما نگهداشت پایین» مواجه است. پژوهشهای پیشین عمدتاً بر رویکردهای تکروشی تکیه داشتهاند و سازوکارهای روانشناختی و مسیرهای پیکربندیکننده قصد تداوم استفاده کاربران را بهطور کافی روشن نکردهاند. این مطالعه چارچوب پژوهشی چندروشی متوالی را با ادغام «استخراج موضوعی BERTopic—اعتبارسنجی خطی PLS-SEM—تحلیل پیکربندی fsQCA» طراحی میکند. با استفاده از ۶٬۴۰۵ بازبینی آنلاین معتبر از JD.com و ۴۴۰ پرسشنامه معتبر، این پژوهش چارچوب نظری تلفیقی مبتنی بر مدل تأیید انتظارات (ECM) و مدل پذیرش مبتنی بر ارزش (VAM) را به کار میگیرد. استخراج موضوعی BERTopic شش بُعد اصلی تقاضا را از بازبینیهای مصرفکنندگان شناسایی کرد: سودمندی ادراکشده، لذت ادراکشده، زیباییشناسی بصری، ارزش اجتماعی/هدیهای، پایایی فنی و تأیید انتظارات. تحلیل PLS-SEM نشان میدهد که رضایت قویترین پیشبینیکننده قصد تداوم استفاده است (β = 0.705, p < 0.001) و ۵۰.۳٪ از واریانس آن را تبیین میکند (R² = 0.503). ارزش ادراکشده (R² = 0.571) بهطور مشترک توسط تأیید انتظارات (β = 0.230)، سودمندی ادراکشده (β = 0.197)، پایایی فنی (β = 0.163)، ارزش اجتماعی/هدیهای (β = 0.141)، زیباییشناسی بصری (β = 0.106) و لذت ادراکشده (β = 0.104) هدایت میشود. شایان توجه است که لذت ادراکشده سازوکار دومسیره متمایزی را نشان میدهد و هم بهطور غیرمستقیم از طریق ارزش ادراکشده و هم بهطور مستقیم از طریق رضایت بر قصد تداوم استفاده تأثیر میگذارد (β = 0.232, p < 0.001). افزون بر این، تحلیل پیکربندی fsQCA چهار پیکربندی با قصد تداوم استفاده بالا را شناسایی کرد (با نرخ سازگاری راهحل 0.811 و نرخ پوشش 0.469) که میتوان آنها را بر اساس انسجام نظری در سه الگوی کلی دستهبندی کرد: الگوی «غلبه تأیید انتظارات» (پیکربندیهای ۱ و ۲، با نرخ سازگاری 0.855 و 0.839)، الگوی «محرک تمامابعادی ویژگیها» (پیکربندی ۳، نرخ سازگاری 0.814) و الگوی «جبران اجتماعی-لذتگرایانه» (پیکربندی ۴، نرخ سازگاری 0.836)، که نشاندهنده ناهمگونی قابل توجه در منطق قصد تداوم استفاده در بخشهای مختلف است. از منظر نظری، این پژوهش چارچوب ECM-VAM را با معرفی زیباییشناسی بصری و پایایی فنی به عنوان پیشایندهای خاص زمینهای ارزش ادراکشده، به حوزه محصولات هوشمند تجسمیافته کودکان گسترش میدهد، نشان میدهد که متون بازبینی آنلاین غیرساختاریافته میتوانند منبع معتبری برای عملیاتیسازی زمینهای سازههای نظری باشند و با رویکرد پیکربندی، مفروضات خطی مدلهای اثر خالص متعارف را تعدیل میکند.
Over the past decades, school leadership has become a central element in educational reform, school improvement, and organizational effectiveness across education systems worldwide. Nevertheless, European education systems continue to reflect diverse governance arrangements shaped by national trajectories and institutional legacies. Although school leadership is widely recognized as a key determinant of educational effectiveness, comparatively limited research has examined how mentoring for school leaders is configured within distinct governance contexts. Addressing this gap, this study undertakes an analysis of six leadership trajectories from four European countries selected for their contrasting governance orientations: Portugal and Spain as cases reflecting traditions that tend to be more centralized, and Belgium and the Netherlands as cases characterized by a tendency toward greater decentralization and stronger school-level autonomy. Drawing on a critical examination of legislative and regulatory frameworks, complemented by in-depth interviews with school leaders, the research analyses how institutional configurations shape both access to leadership positions and the design, enactment, and perceived value of mentoring practices. Across the six leadership trajectories analyzed, participants consistently highlighted the importance of structured mentoring as a mechanism for reducing professional isolation, supporting leadership learning, and facilitating sustainable transitions into leadership roles. By integrating governance analysis with leadership development processes, the study advances a governance-sensitive conceptualization of mentoring as a structurally embedded mechanism for professional learning, contributing theoretically and empirically to contemporary debates on educational leadership in Europe.
در دهههای گذشته، رهبری مدرسه به عنوان عنصری مرکزی در اصلاحات آموزشی، بهبود مدرسه و اثربخشی سازمانی در سراسر نظامهای آموزشی جهان مطرح شده است. با این حال، نظامهای آموزشی اروپایی همچنان بازتابدهنده ترتیبات حکمرانی متنوعی هستند که توسط مسیرهای ملی و میراثهای نهادی شکل گرفتهاند. اگرچه رهبری مدرسه به طور گستردهای به عنوان یکی از عوامل کلیدی اثربخشی آموزشی شناخته میشود، پژوهشهای نسبتاً محدودی به بررسی نحوه پیکربندی راهنمایی برای رهبران مدارس در زمینههای حکمرانی متفاوت پرداختهاند. این مطالعه با هدف پر کردن این خلأ، به تحلیل شش مسیر رهبری از چهار کشور اروپایی منتخب با گرایشهای حکمرانی متضاد میپردازد: پرتغال و اسپانیا به عنوان نمونههایی با سنتهای متمایل به تمرکزگرایی بیشتر، و بلژیک و هلند به عنوان نمونههایی با گرایش به تمرکززدایی بیشتر و خودمختاری قویتر در سطح مدرسه. با تکیه بر بررسی انتقادی چارچوبهای قانونی و مقرراتی، و تکمیل آن با مصاحبههای عمیق با رهبران مدارس، این پژوهش تحلیل میکند که چگونه پیکربندیهای نهادی هم دسترسی به موقعیتهای رهبری و هم طراحی، اجرا و ارزش ادراکشده راهنمایی را شکل میدهند. در میان شش مسیر رهبری مورد تحلیل، شرکتکنندگان به طور مکرر بر اهمیت راهنمایی ساختاریافته به عنوان سازوکاری برای کاهش انزوای حرفهای، حمایت از یادگیری رهبری و تسهیل گذار پایدار به نقشهای رهبری تأکید کردند. این مطالعه با ادغام تحلیل حکمرانی و فرایندهای توسعه رهبری، مفهومپردازی حساس به حکمرانی از راهنمایی را به عنوان سازوکاری ساختاریافته برای یادگیری حرفهای ارائه میدهد و به طور نظری و تجربی به مباحث معاصر رهبری آموزشی در اروپا کمک میکند.
University programme leaders occupy a pivotal position in shaping teaching and learning, yet their responsibilities are complex. Despite the significance of this role, programme leaders (PLs) frequently report limited access to structured leadership development (Cahill et al. Citation2015; Lawrence, Morón-García, and Senior Citation2022), prompting higher education institutions (HEIs) to introduce institutionally led interventions.Academic developers, educational developers and other higher education professionals (referred to from this point as academic developers) are often tasked with supporting programme leaders, but there are even fewer development opportunities available to support them in their roles.The Supporting Programme Leadership Development Network (SPLDN) was established to create a collaborative space for academic developers supporting programme leaders to share practice, foster connections and enhance support. This study aims to identify the need for and value of this network for staff in such roles.University staff supporting PL development were invited to complete a short online survey, reflecting the support they need and the benefits of belonging to a peer network.Findings from 30 respondents indicate a demand for opportunities to share practice, benchmark institutional approaches and develop evidence-informed support for programme leaders. Participants valued the SPLDN as a source of sector insight and as a space to create connections with those in a similar role. Importantly, engagement with the network was not limited to those new to supporting PLs; many participants had substantial experience in the area yet still noted benefits from engaging. These findings suggest that a peer network can offer academic developers access to peer learning, sector comparison and practice sharing throughout their career.
رهبران برنامه در دانشگاهها نقش محوری در شکلدهی به آموزش و یادگیری ایفا میکنند، با این حال مسئولیتهای آنان پیچیده است. علیرغم اهمیت این نقش، رهبران برنامه (PLs) اغلب گزارش میکنند که دسترسی محدودی به توسعه رهبری ساختاریافته دارند (Cahill و همکاران، 2015؛ Lawrence، Morón-García و Senior، 2022)، که این امر مؤسسات آموزش عالی (HEIs) را بر آن داشته تا مداخلات سازمانی را معرفی کنند. توسعهدهندگان دانشگاهی، توسعهدهندگان آموزشی و سایر متخصصان آموزش عالی (که از این پس به عنوان توسعهدهندگان دانشگاهی نامیده میشوند) اغلب مسئول حمایت از رهبران برنامه هستند، اما فرصتهای توسعهای کمتری برای حمایت از آنان در نقشهایشان وجود دارد. شبکه توسعه حمایت از رهبری برنامه (SPLDN) با هدف ایجاد فضایی تعاملی برای توسعهدهندگان دانشگاهی جهت به اشتراکگذاری تجارب، تقویت ارتباطات و ارتقای حمایت از رهبران برنامه تأسیس شد. هدف این مطالعه شناسایی نیاز و ارزش این شبکه برای کارکنان در چنین نقشهایی است. از کارکنان دانشگاهی که از توسعه رهبران برنامه حمایت میکنند دعوت شد تا یک پرسشنامه آنلاین کوتاه را تکمیل کنند و نیازهای حمایتی خود و مزایای عضویت در یک شبکه همتایان را بازتاب دهند. یافتههای حاصل از ۳۰ پاسخدهنده نشاندهنده تقاضا برای فرصتهایی جهت به اشتراکگذاری تجارب، مقایسه رویکردهای سازمانی و توسعه حمایت مبتنی بر شواهد برای رهبران برنامه است. شرکتکنندگان SPLDN را به عنوان منبعی برای بینش بخشی و فضایی برای ایجاد ارتباط با افراد دارای نقش مشابه ارزشمند دانستند. نکته مهم این است که مشارکت در این شبکه محدود به افراد تازهوارد به حمایت از PLs نبود؛ بسیاری از شرکتکنندگان دارای تجربه قابل توجهی در این حوزه بودند اما همچنان مزایایی را از مشارکت گزارش کردند. این یافتهها نشان میدهد که یک شبکه همتایان میتواند دسترسی توسعهدهندگان دانشگاهی به یادگیری همتایانه، مقایسه بخشی و به اشتراکگذاری تجارب را در سراسر مسیر حرفهای آنان فراهم کند.
