scale development

Background Patient education is an important component of nursing care, influencing treatment outcomes, quality of life, and healthcare costs. However, educational practices are often generalized and may not address patients’ individual needs, health literacy, or socio-cultural contexts. Individualized patient education tailors content to patients’ characteristics, goals, and capabilities, and enhances adherence, satisfaction, and clinical outcomes. Existing tools mainly focus on general aspects of patient education, such as educational quality or provider competencies, and no comprehensive patient-centered tool has been established to assess the individualized nature of patient education. This may constrain systematic assessment and improvement of individualized educational practices. Therefore, this protocol aims to conceptualize individualized patient education, develop a measurement tool, and evaluate its psychometric properties. Methods This two-phase exploratory sequential mixed-methods study will be conducted in educational hospitals affiliated with Tabriz University of Medical Sciences, northwest Iran. Phase 1 will involve hybrid concept analysis, including a literature review and directed qualitative study using semi-structured interviews with patients with chronic diseases and their family members until data saturation, followed by directed content analysis to clarify the concept, identify provisional dimensions, and generate initial items, which will be evaluated quantitatively. Phase 2 will assess the tool’s psychometric properties. Face and content validity will be evaluated using qualitative feedback and the Impact Score, Content Validity Ratio, Content Validity Index, and Modified Kappa coefficient. Construct validity will be examined using exploratory and confirmatory factor analyses in SPSS v.24 and AMOS v.24, with independent samples of at least 200 participants per analysis. Reliability will be assessed using Cronbach’s alpha, McDonald’s omega, and test-retest stability. Interpretability and feasibility will also be evaluated. Discussion If the tool demonstrates adequate validity and reliability, it may provide a standardized measure for assessing individualized educational interventions and support quality improvement, patient engagement, and evidence-informed health education strategies.

Recent research has demonstrated that self-report measures of experienced autonomy and external control relate to attitudes, behavior, and well-being consistent with self-determination theory (SDT) predictions. These motivational states have traditionally been inferred from reason-based measures of the SDT motivation types; inferences that may not be accurate, particularly when there are multiple reasons for engaging in an activity. In this research, we investigated whether self-report measures of the psychological states associated with the specific SDT motivation types might similarly eliminate the need for inference from reason-based measures and contribute meaningfully to the prediction of important outcomes. We developed a context-free measure of the type-specific motivation states - Motivational State Scales – Specific (MSS-S) – including separate approach and avoidance versions of external and introjected regulation. We administered the MSS-S along with measures of the global motivation states (autonomy, control, strength) and relevant outcomes (e.g., need satisfaction, well-being, attitudes, performance) to employees ( n = 500) and students ( n = 476). The findings supported a 9-factor structure, and the type-specific motivational states related to global states and outcomes largely in accord with SDT predictions, with meaningful differences for the approach and avoidance scales. The type-specific and global state measures contributed uniquely to outcome prediction, suggesting that both constitute meaningful ways to conceptualize the motivation quality distinction in SDT. We discuss implications for future research and practical applications of the MSS-S.

This mixed-methods study had two aims: to determine the purpose of school administrators’ use of social media and to develop and validate a scale measuring those purposes. In the qualitative phase, 15 school principals were interviewed individually, and the social media accounts of five principals were analyzed to identify purposes of use. In the second phase, an instrument was developed and validated across two independent samples of school administrators attending separate in-service training programs organized by the Turkish Ministry of National Education (MONE). Exploratory factor analysis (EFA; n = 156), using principal axis factoring with direct oblimin rotation, revealed a three-factor structure: stakeholder communication, personal use, and professional development, accounting for 65.52% of the total variance. Confirmatory factor analysis (CFA; n = 148) supported the factor structure with satisfactory model fit (χ²/df = 1.60, CFI = .955, RMSEA = .064). Convergent and discriminant validity were established through average variance extracted, composite reliability, McDonald’s omega, and the Fornell–Larcker criterion.

Food addiction (FA) has received increasing attention as a framework for understanding addictive-like eating and its psychological correlates. This study aimed to provide the first comprehensive Turkish adaptation and psychometric evaluation of the Yale Food Addiction Scale 2.0 (YFAS 2.0). A total of 346 adults aged 19–55 years completed an online survey assessing FA, maladaptive eating, impulsivity, depressive and anxiety symptoms, social desirability, BMI, smoking and alcohol use, chronic disease, and self-reported psychiatric diagnosis. Of these, 109 completed the YFAS 2.0 after 10 days to test temporal stability. Confirmatory factor analysis supported the original unidimensional structure of the 11 diagnostic criteria, with strong factor loadings (.73–.94) and favorable model fit. Internal consistency was good (KR-20 = .86), and test–retest reliability was moderate (ICC = .70). FA symptoms were positively associated with BMI, emotional and uncontrolled eating, negative urgency, depressive symptoms, and anxiety symptoms, with smaller associations for lack of premeditation and perseverance. Sensation seeking and social desirability were not significantly associated with FA symptoms, while FA classification was unrelated to smoking or alcohol use. Participants meeting the FA threshold were more likely to report a psychiatric diagnosis, although this finding warrants caution given self-reported diagnoses and the non-clinical sample. Item-level analyses showed that the highest-loading items differed from those selected for the original mYFAS 2.0 for several criteria, with notable loading gaps limited to two criteria. Overall, findings support the Turkish YFAS 2.0 as a reliable and valid measure in non-clinical adults; proposed short-form item modifications require independent replication.

اعتیاد به غذا (FA) به عنوان چارچوبی برای درک رفتارهای خوردن شبه‌اعتیادی و همبسته‌های روان‌شناختی آن، توجه فزاینده‌ای را به خود جلب کرده است. هدف این مطالعه ارائه نخستین انطباق جامع و ارزیابی روان‌سنجی نسخه ترکی مقیاس اعتیاد به غذای ییل ۲٫۰ (YFAS 2.0) بود. در مجموع ۳۴۶ بزرگسال ۱۹ تا ۵۵ ساله پرسشنامه‌ای آنلاین را تکمیل کردند که اعتیاد به غذا، خوردن ناسازگارانه، تکانشگری، نشانه‌های افسردگی و اضطراب، تمایل به مطلوبیت اجتماعی، شاخص توده بدنی (BMI)، مصرف سیگار و الکل، بیماری مزمن و تشخیص روان‌پزشکی خودگزارش‌شده را ارزیابی می‌کرد. از این میان، ۱۰۹ نفر YFAS 2.0 را پس از ۱۰ روز مجدداً تکمیل کردند تا ثبات زمانی آزمون شود. تحلیل عاملی تأییدی ساختار تک‌بعدی اصلی ۱۱ ملاک تشخیصی را با بارهای عاملی قوی (۷۳/۰ تا ۹۴/۰) و برازش مطلوب مدل تأیید کرد. هماهنگی درونی خوب بود (KR-20 = 0.86) و پایایی آزمون–آزمون مجدد در حد متوسط (ICC = 0.70) گزارش شد. نشانه‌های اعتیاد به غذا با BMI، خوردن هیجانی و کنترل‌نشده، فوریت منفی، نشانه‌های افسردگی و نشانه‌های اضطراب رابطه مثبت داشتند و ارتباطات ضعیف‌تری برای فقدان پیش‌اندیشی و پشتکار مشاهده شد. جستجوی هیجان و مطلوبیت اجتماعی با نشانه‌های اعتیاد به غذا ارتباط معناداری نداشتند و طبقه‌بندی اعتیاد به غذا نیز با مصرف سیگار یا الکل مرتبط نبود. شرکت‌کنندگانی که به آستانه اعتیاد به غذا رسیدند، احتمال بیشتری داشت که تشخیص روان‌پزشکی را گزارش کنند، هرچند این یافته با توجه به تشخیص‌های خودگزارش‌شده و نمونه غیر بالینی نیازمند احتیاط است. تحلیل در سطح ماده نشان داد که بالاترین بارهای عاملی مواد، برای برخی ملاک‌ها با مواد انتخاب‌شده در نسخه اصلی mYFAS 2.0 متفاوت بود و شکاف بار عاملی قابل توجه فقط به دو ملاک محدود شد. در مجموع، یافته‌ها از YFAS 2.0 ترکی به عنوان ابزاری پایا و معتبر در بزرگسالان غیر بالینی حمایت می‌کند؛ اصلاحات پیشنهادی مواد نسخه کوتاه نیازمند تکرار مستقل است.

Evaluation and assessment are integral components of modern biology education, serving not only to measure final learning outcomes but also to support continuous learning processes. This study aims to provide a comprehensive overview of the relationship among assessment instrument development, assessment result analysis, and biology teacher competence. A literature review method with a qualitative descriptive approach was employed. Data collection involved analyzing scientific articles published between 2020 and 2025 from various databases, including Google Scholar, ScienceDirect, and ERIC. The findings indicate that: (1) biology assessment instrument development currently focuses on measuring complex competencies, such as scientific literacy, higher-order thinking skills (HOTS), and genetic literacy; (2) the analysis of assessment results through validity, reliability, item difficulty, discrimination power, and distractor effectiveness is crucial to ensuring item quality; and (3) biology teachers play a strategic role encompassing conceptual, practical, and socio-emotional assessment literacy to design, implement, interpret, and utilize assessment results as a basis for feedback and instructional improvement. In conclusion, the integration of valid instruments, systematic item analysis, and adequate teacher assessment literacy is key to achieving quality biology education oriented toward holistic student competency development.

ارزیابی و سنجش از اجزای جدایی‌ناپذیر آموزش زیست‌شناسی مدرن به‌شمار می‌روند که نه‌تنها برای سنجش نتایج نهایی یادگیری بلکه برای حمایت از فرآیندهای یادگیری مستمر نیز به‌کار می‌روند. هدف این پژوهش ارائه مروری جامع بر ارتباط میان توسعه ابزارهای سنجش، تحلیل نتایج ارزشیابی و شایستگی معلمان زیست‌شناسی است. روش پژوهش مرور متون با رویکرد توصیفی-کیفی بوده است. گردآوری داده‌ها از طریق تحلیل مقالات علمی منتشرشده بین سال‌های 2020 تا 2025 از پایگاه‌های مختلف از جمله Google Scholar، ScienceDirect و ERIC انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد: (1) توسعه ابزارهای سنجش زیست‌شناسی در حال حاضر بر سنجش شایستگی‌های پیچیده‌ای مانند سواد علمی، مهارت‌های تفکر سطح‌بالا (HOTS) و سواد ژنتیکی متمرکز است؛ (2) تحلیل نتایج ارزشیابی از طریق روایی، پایایی، دشواری سؤال، قدرت تمایز و اثربخشی گزینه‌های انحرافی برای تضمین کیفیت سؤال‌ها حیاتی است؛ و (3) معلمان زیست‌شناسی نقش راهبردی دربرگیرنده سواد ارزشیابی مفهومی، عملی و اجتماعی-هیجانی دارند تا بتوانند نتایج ارزشیابی را طراحی، اجرا، تفسیر و به‌عنوان مبنایی برای بازخورد و بهبود آموزشی به‌کار گیرند. در نتیجه، ادغام ابزارهای معتبر، تحلیل نظام‌مند سؤال‌ها و سواد ارزشیابی کافی معلمان، کلید دستیابی به آموزش زیست‌شناسی باکیفیت و مبتنی بر توسعه شایستگی جامع دانش‌آموزان است.

As human–AI cooperation becomes increasingly prevalent, reliable instruments for assessing the subjective quality of cooperative human–AI interaction are needed. We introduce two theoretically grounded scales: the Perceived Cooperativity Scale (PCS), grounded in joint activity theory, and the Teaming Perception Scale (TPS), grounded in evolutionary cooperation theory. The PCS captures an agent’s perceived cooperative capability and practice within a single interaction sequence; the TPS captures the emergent sense of teaming arising from mutual contribution and support. Both scales were adapted for human–human cooperation to enable cross-agent comparisons. Across three studies (complete N=409) encompassing a cooperative card game (N1=94), LLM interaction (N2=182), and a decision-support system (N3=133), analyses of dimensionality, reliability, and validity indicated that both scales successfully differentiated between cooperation partners of varying cooperative quality and showed construct validity in line with expectations. The scales provide a basis for empirical investigation and system evaluation across a wide range of human–AI cooperation contexts.

با گسترش روزافزون همکاری انسان‌-هوش مصنوعی، ابزارهای قابل اعتماد برای سنجش کیفیت ذهنی تعاملات تعاونی انسان‌-هوش مصنوعی مورد نیاز است. ما دو مقیاس نظریه‌محور معرفی می‌کنیم: مقیاس ادراک همکاری (PCS) مبتنی بر نظریه فعالیت مشترک و مقیاس ادراک تیمی (TPS) مبتنی بر نظریه تکاملی همکاری. PCS توانمندی و عملکرد تعاونی ادراک‌شده یک عامل را در یک توالی تعامل منفرد اندازه‌گیری می‌کند؛ TPS حس پدیداری تیمی ناشی از مشارکت و حمایت متقابل را می‌سنجد. هر دو مقیاس برای همکاری انسان‌-انسان نیز تطبیق داده شده‌اند تا امکان مقایسه بین عامل‌ها فراهم شود. در سه مطالعه (کل N=409) شامل یک بازی کارتی تعاونی (N1=94)، تعامل با LLM (N2=182) و یک سامانه پشتیبان تصمیم‌گیری (N3=133)، تحلیل‌های ابعادی، پایایی و روایی نشان داد که هر دو مقیاس به طور موفقیت‌آمیزی میان شرکای همکاری با کیفیت تعاونی متفاوت تمایز قائل می‌شوند و روایی سازه‌ای مطابق با انتظارات را نشان می‌دهند. این مقیاس‌ها مبنایی برای پژوهش‌های تجربی و ارزیابی سامانه‌ها در طیف وسیعی از زمینه‌های همکاری انسان‌-هوش مصنوعی فراهم می‌کنند.

Objective Cardiovascular disease (CVD) is a leading cause of mortality. This study aimed to develop and psychometrically evaluate the Cardiovascular Health Beliefs Scale (CHBS) to assess CVD-related health beliefs.Methods A cross-sectional methodological design was utilized in two phases. Phase 1 (n = 150) focused on item generation and exploratory factor analysis. Phase 2 (n = 531) involved confirmatory factor analysis. Data were collected via face-to-face interviews using the newly developed CHBS and the Brief Symptom Inventory (BSI) General Severity Index to test construct validity.Results The CHBS supported an acceptable six-factor structure: perceived susceptibility, perceived severity, health motivation, perceived benefits, perceived barriers, and self-efficacy. Cronbach’s alpha coefficients ranged from .70 to .84, demonstrating adequate internal consistency.Conclusion The CHBS demonstrated acceptable validity and reliability as a measurement tool. It enables nurses and healthcare professionals to assess risk behaviors and implement culturally congruent, targeted preventive interventions for cardiovascular care within the Turkish population.

هدف: بیماری قلبی‌عروقی (CVD) یکی از علل اصلی مرگ‌ومیر است. این مطالعه با هدف تدوین و ارزیابی روان‌سنجی مقیاس باورهای سلامت قلب‌وعروق (CHBS) جهت سنجش باورهای مرتبط با سلامت قلب‌وعروق انجام شد. روش‌ها: این پژوهش به صورت مقطعی و روش‌شناختی در دو مرحله انجام گرفت. در مرحله اول (n = ۱۵۰) بر تولید گویه‌ها و تحلیل عاملی اکتشافی تمرکز شد. مرحله دوم (n = ۵۳۱) شامل تحلیل عاملی تأییدی بود. داده‌ها از طریق مصاحبه حضوری با استفاده از CHBS تدوین‌شده و شاخص شدت کلی فهرست علائم مختصر (BSI) به منظور آزمون روایی سازه جمع‌آوری شد. یافته‌ها: ساختار شش‌عاملی قابل قبولی برای CHBS تأیید شد: آسیب‌پذیری ادراک‌شده، شدت ادراک‌شده، انگیزش سلامت، منافع ادراک‌شده، موانع ادراک‌شده و خودکارآمدی. ضرایب آلفای کرونباخ بین ۰٫۷۰ تا ۰٫۸۴ بود که نشان‌دهنده انسجام درونی مناسب است. نتیجه‌گیری: CHBS روایی و پایایی قابل قبولی به عنوان ابزار سنجش نشان داد. این ابزار به پرستاران و متخصصان سلامت کمک می‌کند تا رفتارهای پرخطر را ارزیابی کرده و مداخلات پیشگیرانه هدفمند و متناسب با فرهنگ را برای مراقبت قلب‌وعروق در جمعیت ترکیه‌ای اجرا کنند.

Child abuse is recognized as a global health issue, but there are vast differences in parenting practices across cultures. Parenting behaviors and discipline strategies acceptable in some countries may be considered abusive in the U.S. This study sought to develop the Parenting Practices and Discipline Scale (PPDS) to assess parental practices that may be culturally acceptable but potentially harmful to children. Two related studies were conducted: the first established the initial psychometric properties of the PPDS using exploratory factor analysis (EFA), which supported a two-factor structure reflecting culturally acceptable vs. abusive discipline practices, and the second utilized regression analyses with a diverse sample of 1,089 college students to test the PPDS. Findings indicated that gender and parental status were the strongest predictors, with women and parents more likely to classify behaviors as abusive. Among Hispanic participants, those not born in the U.S. were more likely to view certain behaviors (e.g., spanking) as abusive compared to U.S.-born Hispanics. Across racial/ethnic groups, Hispanic participants were more likely than Black participants to classify culturally acceptable practices as abusive. These results underscore that demographic factors can shape perceptions of what practices are considered abusive. Furthermore, the intersectionality of different identities can create further differences. The PPDS represents a novel measure that captures culturally situated discipline practices not assessed in existing tools. Although findings offer preliminary support for validity, future research should evaluate the scale through confirmatory factor analysis and measurement invariance testing across cultural groups. This study aimed to develop and validate the Parenting Practices and Discipline Scale (PPDS), a tool designed to assess attitudes toward parental behaviors and discipline techniques. Findings suggest that gender and parental status are significant influences in perception of abusive acts. Analysis revealed significant differences in perceptions across racial and ethnic identities. The findings suggest a need for development of parenting programs targeting potentially abusive parenting behaviors among minority groups.

کودک‌آزاری به عنوان یک مسئله سلامت جهانی شناخته می‌شود، اما تفاوت‌های گسترده‌ای در شیوه‌های فرزندپروری میان فرهنگ‌ها وجود دارد. رفتارهای فرزندپروری و راهبردهای تنبیهی که در برخی کشورها قابل قبول تلقی می‌شوند، ممکن است در ایالات متحده آمریکا به عنوان کودک‌آزاری شناخته شوند. این پژوهش با هدف تدوین مقیاس شیوه‌های فرزندپروری و تنبیه (PPDS) برای ارزیابی شیوه‌های والدینی که ممکن است از نظر فرهنگی پذیرفته شده اما بالقوه آسیب‌زا برای کودکان باشند، انجام شد. دو مطالعه مرتبط صورت گرفت: نخستین مطالعه ویژگی‌های روان‌سنجی اولیه مقیاس PPDS را با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی (EFA) بررسی کرد که ساختار دو عاملی منعکس‌کننده شیوه‌های تنبیهی قابل قبول فرهنگی در مقابل شیوه‌های کودک‌آزاری را تأیید نمود؛ مطالعه دوم با استفاده از تحلیل رگرسیون و نمونه‌ای متنوع شامل ۱۰۸۹ دانشجوی دانشگاه، مقیاس PPDS را آزمود. یافته‌ها نشان داد که جنسیت و وضعیت والد بودن قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده‌ها بودند؛ زنان و والدین بیشتر احتمال داشت رفتارها را به عنوان کودک‌آزاری طبقه‌بندی کنند. در میان شرکت‌کنندگان Hispanic، افرادی که در ایالات متحده متولد نشده بودند، بیشتر احتمال داشت برخی رفتارها (مانند تنبیه بدنی) را نسبت به Hispanicهای متولد آمریکا کودک‌آزاری تلقی کنند. در میان گروه‌های نژادی/قومی، شرکت‌کنندگان Hispanic بیشتر از شرکت‌کنندگان Black رفتارهای قابل قبول فرهنگی را کودک‌آزاری تلقی کردند. این نتایج بر نقش عوامل جمعیت‌شناختی در شکل‌دهی ادراک از رفتارهای کودک‌آزاری تأکید دارد. همچنین، تلاقی هویت‌های مختلف می‌تواند تفاوت‌های بیشتری ایجاد کند. مقیاس PPDS ابزاری نوین است که شیوه‌های تنبیهی مبتنی بر فرهنگ را که در ابزارهای موجود ارزیابی نمی‌شوند، پوشش می‌دهد. اگرچه یافته‌ها حمایت مقدماتی از روایی ارائه می‌دهند، پژوهش‌های آتی باید روایی مقیاس را از طریق تحلیل عاملی تأییدی و آزمون ناهمسانی اندازه‌گیری در گروه‌های فرهنگی مختلف بررسی کنند. هدف این مطالعه تدوین و روایی‌یابی مقیاس شیوه‌های فرزندپروری و تنبیه (PPDS) به عنوان ابزاری برای سنجش نگرش نسبت به رفتارهای والدینی و تکنیک‌های تنبیهی بود. یافته‌ها نشان داد که جنسیت و وضعیت والد بودن تأثیر معناداری بر ادراک رفتارهای کودک‌آزاری دارند. تحلیل‌ها تفاوت‌های معناداری را در ادراکات میان هویت‌های نژادی و قومی نشان دادند. این یافته‌ها بر ضرورت تدوین برنامه‌های فرزندپروری با هدف کاهش رفتارهای بالقوه کودک‌آزاری در میان گروه‌های اقلیت تأکید دارد.

Background Sexual health literacy refers to an individual’s capacity and proficiency in managing sexual health. Currently, there are limited instruments available to assess sexual health literacy among undergraduate students, particularly in Thailand. Thus, the current study aimed to develop and psychometrically validate the sexual health literacy measurement tool for undergraduate students (SHL-US) in Thailand. Methods The study involved 1,235 undergraduate students from public and private universities in Thailand. A multi-stage probability sampling design was used, with simple random selection of institutions (one public and one private university per region, across four regions), faculties, and classrooms, followed by complete enumeration of eligible, consenting students within the selected classrooms. A pilot test (n = 50) and exploratory factor analysis (n = 300) preceded the confirmatory sample (n = 1,235). Thirteen experts examined the content validity. The quality of the instrument was tested by examining its psychometric properties using exploratory and confirmatory factor analyses. Results Forty-nine items entered the EFA; 47 were retained (4 factors, 53.17% variance explained). CFA removed two more low-loading items (<0.50), yielding the final 45-item, four-factor structure: access (12), understanding (12), appraisal (10), application (11). Additional internal consistency analysis yielded satisfactory results, with an overall Cronbach’s alpha coefficient of 0.976. The item-total correlation (ITC) was 0.284–0.755, and content validity, assessed via the content validity index (CVI), was high (CVI = 0.94). Confirmatory factor analysis, using the item set confirmed against the CFA diagram and retaining only correlated residuals with genuine item-content justification, supported an acceptable four-factor structure. The four domains were strongly inter-correlated, suggesting they are best interpreted and scored as facets of a single overarching SHL construct rather than fully independent subscales. Conclusion The SHL-US (45 items) showed acceptable four-factor fit and good internal consistency, though the four domains behave as correlated facets of one SHL factor rather than separable competencies. Used as a single overall score, it shows potential for assessing sexual health literacy among Thai undergraduates.

زمینه: سواد سلامت جنسی به ظرفیت و مهارت فرد در مدیریت سلامت جنسی اشاره دارد. در حال حاضر، ابزارهای محدودی برای ارزیابی سواد سلامت جنسی در میان دانشجویان کارشناسی، به ویژه در تایلند، وجود دارد. بنابراین، مطالعه حاضر با هدف تدوین و اعتبارسنجی روان‌سنجی ابزار سنجش سواد سلامت جنسی برای دانشجویان کارشناسی (SHL-US) در تایلند انجام شد. روش‌ها: این مطالعه با مشارکت ۱۲۳۵ دانشجوی کارشناسی از دانشگاه‌های دولتی و خصوصی تایلند انجام شد. از طرح نمونه‌گیری احتمالی چندمرحله‌ای استفاده شد؛ به‌طوری که ابتدا دانشگاه‌ها (یک دانشگاه دولتی و یک دانشگاه خصوصی در هر منطقه، در چهار منطقه)، دانشکده‌ها و کلاس‌ها به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند و سپس همه دانشجویان واجد شرایط و رضایت‌مند در کلاس‌های منتخب مورد بررسی قرار گرفتند. آزمون مقدماتی (n = 50) و تحلیل عاملی اکتشافی (n = 300) پیش از نمونه تأییدی (n = 1235) انجام شد. سیزده نفر از خبرگان روایی محتوا را بررسی کردند. کیفیت ابزار با بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی آن از طریق تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی ارزیابی شد. یافته‌ها: چهل‌ونه گویه وارد تحلیل عاملی اکتشافی شد؛ ۴۷ گویه حفظ گردید (۴ عامل، ۵۳/۱۷٪ واریانس تبیین‌شده). در تحلیل عاملی تأییدی، دو گویه با بار عاملی کمتر از ۰/۵۰ حذف شد و ساختار نهایی شامل ۴۵ گویه و چهار عامل به شرح زیر به دست آمد: دسترسی (۱۲)، درک (۱۲)، ارزیابی (۱۰)، کاربرد (۱۱). تحلیل پایایی درونی نیز نتایج رضایت‌بخشی نشان داد و ضریب آلفای کرونباخ کلی ۰/۹۷۶ به دست آمد. همبستگی گویه-کل (ITC) بین ۰/۲۸۴ تا ۰/۷۵۵ بود و روایی محتوا با شاخص روایی محتوا (CVI) بالا ارزیابی شد (CVI = ۰/۹۴). تحلیل عاملی تأییدی با استفاده از مجموعه گویه‌های تأییدشده و حفظ تنها باقیمانده‌های همبسته با توجیه محتوایی معتبر، ساختار چهار عاملی قابل قبول را تأیید کرد. چهار حوزه به شدت با یکدیگر همبسته بودند و نشان دادند که بهتر است به عنوان ابعاد یک سازه کلی SHL تفسیر و نمره‌گذاری شوند تا زیرمقیاس‌های کاملاً مستقل. نتیجه‌گیری: ابزار SHL-US (۴۵ گویه) برازش چهار عاملی قابل قبول و پایایی درونی خوب را نشان داد، هرچند چهار حوزه به عنوان ابعاد همبسته یک عامل SHL عمل می‌کنند نه شایستگی‌های جداگانه. استفاده از نمره کلی، پتانسیل ارزیابی سواد سلامت جنسی در میان دانشجویان کارشناسی تایلندی را دارد.

BACKGROUND: Maladaptive social beliefs play a pivotal role in the development and maintenance of social anxiety; however, existing measures have limited cultural adaptability for Chinese populations. Therefore, this study developed and validated the Beliefs in Social Anxiety Scale (BIAS), designed to assess maladaptive social beliefs among Chinese adolescents and adults. METHODS: Three studies were conducted to examine its psychometric properties using data from community samples of Chinese adolescents and adults. Study 1 employed a mixed-methods approach. Initial items were generated through semi-structured qualitative interviews with individuals reporting high levels of social anxiety (N = 34), defined as scoring ≥ 19 on the Social Phobia Inventory (SPIN). A larger quantitative sample (N = 1,087) was then used to explore the scale's factor structure and conduct preliminary validation of its psychometric properties. Study 2 (baseline: N = 769; 6-month follow-up: N = 503) validated the scale's properties longitudinally in adults. Study 3 (N = 1,017) assessed its applicability in adolescents in two high schools. RESULTS: Across studies, the BIAS showed a stable four-factor structure, including negative self-perception, perceived poor social skills, high estimated social cost, and high estimated visibility of physical symptoms. Confirmatory factor analyses supported this structure across samples, with acceptable-to-good fit indices (CFI = 0.926 to 0.968, TLI = 0.918 to 0.965, RMSEA = 0.042 to 0.077, SRMR = 0.036 to 0.046). Internal consistency was good to excellent (α/ω = 0.82 to 0.97), and the scale demonstrated convergent, discriminant, and criterion-related validity, as well as comparability across gender, time, and samples. CONCLUSIONS: The BIAS provides a culturally sensitive and psychometrically robust tool for assessing maladaptive social beliefs in Chinese community populations. It may facilitate the identification of culturally shaped belief patterns and inform the development of culturally adapted cognitive-behavioral interventions. Limitations include gender imbalance, mixed administration formats, use of community samples, and preliminary evidence for predictive validity based on a relatively small longitudinal subsample, highlighting the need for further validation in clinical and diverse populations. CLINICAL TRIAL NUMBER: Not applicable.

زمینه: باورهای ناسازگار اجتماعی نقش محوری در شکل‌گیری و تداوم اضطراب اجتماعی ایفا می‌کنند؛ با این حال، ابزارهای موجود از نظر سازگاری فرهنگی برای جمعیت‌های چینی محدودیت دارند. بنابراین، این پژوهش به تدوین و اعتباریابی مقیاس باورها در اضطراب اجتماعی (BIAS) پرداخت که با هدف سنجش باورهای ناسازگار اجتماعی در میان نوجوانان و بزرگسالان چینی طراحی شده است. روش‌ها: سه مطالعه به منظور بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی این مقیاس با استفاده از داده‌های نمونه‌های جامعه‌نگر نوجوانان و بزرگسالان چینی انجام شد. در مطالعه اول از رویکرد ترکیبی استفاده شد. آیتم‌های اولیه از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته کیفی با افرادی که سطوح بالای اضطراب اجتماعی را گزارش کردند (N = 34) و بر اساس کسب نمره ≥ 19 در پرسشنامه هراس اجتماعی (SPIN) تعریف شدند، تولید گردید. سپس نمونه کمی بزرگ‌تر (N = 1,087) برای بررسی ساختار عاملی مقیاس و اعتبارسنجی مقدماتی ویژگی‌های روان‌سنجی آن به کار رفت. مطالعه دوم (خط پایه: N = 769؛ پیگیری شش‌ماهه: N = 503) ویژگی‌های مقیاس را به صورت طولی در بزرگسالان اعتبارسنجی کرد. مطالعه سوم (N = 1,017) قابلیت کاربرد آن را در نوجوانان دو دبیرستان مورد ارزیابی قرار داد. یافته‌ها: در سراسر مطالعات، مقیاس BIAS ساختار چهار عاملی پایدار شامل ادراک منفی از خود، ادراک مهارت‌های اجتماعی ضعیف، برآورد بالای هزینه اجتماعی و برآورد بالای دیده‌شدن علائم جسمانی را نشان داد. تحلیل‌های عاملی تأییدی این ساختار را در نمونه‌های مختلف تأیید کرد و شاخص‌های برازش قابل قبول تا خوب (CFI = 0.926 تا 0.968، TLI = 0.918 تا 0.965، RMSEA = 0.042 تا 0.077، SRMR = 0.036 تا 0.046) به دست آمد. پایایی درونی در دامنه خوب تا عالی قرار داشت (α/ω = 0.82 تا 0.97) و مقیاس روایی همگرا، افتراقی و ملاکی را نشان داد و از نظر جنسیت، زمان و نمونه‌ها قابل مقایسه بود. نتیجه‌گیری: مقیاس BIAS ابزاری حساس به فرهنگ و از نظر روان‌سنجی قوی برای سنجش باورهای ناسازگار اجتماعی در جمعیت‌های جامعه‌نگر چینی فراهم می‌کند. این مقیاس می‌تواند به شناسایی الگوهای باور شکل‌گرفته توسط فرهنگ و توسعه مداخلات شناختی-رفتاری سازگار با فرهنگ کمک کند. محدودیت‌ها شامل عدم توازن جنسیتی، فرمت‌های مختلف اجرای آزمون، استفاده از نمونه‌های جامعه‌نگر و شواهد مقدماتی برای روایی پیش‌بین بر اساس زیرنمونه طولی نسبتاً کوچک است که لزوم اعتبارسنجی بیشتر در جمعیت‌های بالینی و متنوع را برجسته می‌کند. شماره کارآزمایی بالینی: قابل کاربرد نیست.

Education grapples with two essential orientations to instruction: teacher-centered and student-centered; each has important strengths and weaknesses for children's learning. This narrative review concerns how these two learning orientations (LOs) have been measured in research by examining 75 years of Likert scale LO measures. Candidate instruments were identified through iterative database and reference-list searches, and were retained if they used a Likert scale format, applied to teaching generally rather than a specific subject, yielded scores for exactly two orientations, had undergone formal scale development, and had been used by researchers other than the scale's developer. Fifteen instruments met these criteria. We organize them into five dominant perspectives or theoretical frameworks: progressivism, teacher control and student autonomy, developmental, constructivism, and teacher/student-centered and -oriented. A central observation is that measures differ in whether they treat teacher- and student-oriented beliefs as opposite ends of a single continuum or as orthogonal, potentially coexisting constructs; we argue the latter framing may better capture teachers’ belief systems and better accommodate instruction that blends structure and autonomy. By summarizing instruments and their psychometric properties, this review offers researchers a comprehensive reference for selecting measures of these constructs, as well as context for developing new measures.

آموزش با دو گرایش اساسی در تدریس مواجه است: معلم‌محور و دانش‌آموزمحور؛ هر یک از این گرایش‌ها نقاط قوت و ضعف مهمی برای یادگیری کودکان دارند. این مرور روایتی به بررسی چگونگی سنجش این دو گرایش یادگیری (LOs) در پژوهش‌ها می‌پردازد و ۷۵ سال سنجش‌های گرایش یادگیری با مقیاس لیکرت را مرور می‌کند. ابزارهای مورد نظر از طریق جستجوی تکرارشونده در پایگاه‌های داده و فهرست منابع شناسایی شدند و در صورتی حفظ شدند که از قالب مقیاس لیکرت استفاده کرده باشند، به تدریس به طور کلی (نه یک موضوع خاص) پرداخته باشند، برای دقیقاً دو گرایش نمره‌دهی داشته باشند، توسعه مقیاس رسمی را طی کرده باشند و توسط پژوهشگرانی غیر از توسعه‌دهنده مقیاس به کار رفته باشند. پانزده ابزار این معیارها را داشتند. ما آن‌ها را در پنج دیدگاه یا چارچوب نظری غالب سازماندهی می‌کنیم: پراگرسیویسم، کنترل معلم و خودمختاری دانش‌آموز، رشدی، ساخت‌گرایی و معلم/دانش‌آموزمحور و -گرا. مشاهده مرکزی این است که سنجه‌ها در این که باورهای معلم‌محور و دانش‌آموزمحور را به عنوان دو سر یک پیوستار واحد یا به عنوان سازه‌هایی متعامد و بالقوه همزیست در نظر می‌گیرند، متفاوت هستند؛ ما استدلال می‌کنیم که چارچوب دوم ممکن است نظام باور معلمان را بهتر منعکس کند و آموزش ترکیبی از ساختار و خودمختاری را بهتر پوشش دهد. با خلاصه‌سازی ابزارها و ویژگی‌های روان‌سنجی آن‌ها، این مرور مرجعی جامع برای پژوهشگران جهت انتخاب سنجه‌های این سازه‌ها و نیز زمینه‌ای برای توسعه سنجه‌های جدید فراهم می‌کند.

Introduction Effective community health promotion requires information about residents’ health-related characteristics and the interpersonal, environmental, organizational, and policy supports they perceive. The Multidimensional Assessment Scale for Social-Ecological Healthy Communities MASE-HC was designed as a multidimensional resident-reported instrument, not as a unidimensional measure or an objective community-level rating. We report its development and initial psychometric evaluation. Methods Items were generated through literature review, a two-round Delphi survey, content-validity assessment, and cognitive interviews. A purposive sample of 412 adult community residents was recruited from one community health service center in Anhui Province, China. Subsample 1 ( n = 206) was used for item analysis and exploratory factor analysis, and Subsample 2 ( n = 206) was used for confirmatory factor analysis, convergent and discriminant validity assessment, and hypothesis-based associations with self-rated health. Internal consistency was evaluated in the total sample ( n = 412). Results Data from 412 participants were analyzed. EFA identified a six-factor solution for the final 39-item MASE-HC, accounting for 61.411% of the variance. The final CFA specified six correlated first-order factors and did not evaluate a higher-order general factor. After four post-hoc within-factor residual covariances were added, the refined model showed generally acceptable fit (χ 2 /df = 1.741, RMSEA = 0.060, SRMR = 0.0649, CFI = 0.906, TLI = 0.898, and IFI = 0.907); TLI was marginally below 0.90. The Fornell–Larcker criterion was satisfied for all six factors, whereas convergent validity and internal consistency were comparatively weaker for Diet and Nutrition. Self-rated health was positively associated with five of the six subscales. Conclusion The MASE-HC showed preliminary support for a six-factor multidimensional structure in the present sample. The Diet and Nutrition subscale requires further refinement, and independent psychometric evaluation and replication in larger, more representative samples are needed before routine use or any community-level comparison.

مقدمه: ارتقای مؤثر سلامت جامعه مستلزم اطلاعاتی درباره ویژگی‌های مرتبط با سلامت ساکنان و حمایت‌های بین‌فردی، محیطی، سازمانی و سیاستی است که آن‌ها ادراک می‌کنند. مقیاس سنجش چندبعدی جوامع سالم اجتماعی-بوم‌شناختی (MASE-HC) به عنوان ابزاری چندبعدی و خودگزارش‌دهی توسط ساکنان طراحی شده است و نه به عنوان یک سنجه تک‌بعدی یا ارزیابی عینی در سطح جامعه. در این پژوهش، توسعه و ارزیابی روان‌سنجی اولیه این ابزار گزارش می‌شود. روش‌ها: گویه‌ها از طریق مرور متون، پیمایش دلفی دو مرحله‌ای، ارزیابی روایی محتوا و مصاحبه‌های شناختی تولید شدند. نمونه هدفمند شامل ۴۱۲ نفر از ساکنان بزرگسال یک مرکز خدمات سلامت جامعه در استان آن‌هویی چین بود. زیرنمونه ۱ (n = 206) برای تحلیل گویه و تحلیل عاملی اکتشافی و زیرنمونه ۲ (n = 206) برای تحلیل عاملی تأییدی، ارزیابی روایی همگرا و افتراقی و بررسی ارتباطات مبتنی بر فرضیه با سلامت خودارزیابی‌شده استفاده شد. پایایی در کل نمونه (n = 412) ارزیابی گردید. نتایج: داده‌های ۴۱۲ شرکت‌کننده تحلیل شد. تحلیل عاملی اکتشافی، راه‌حل شش‌عاملی برای نسخه نهایی ۳۹ گویه‌ای MASE-HC را شناسایی کرد که ۶۱/۴۱۱٪ واریانس را تبیین می‌کرد. تحلیل عاملی تأییدی نهایی، شش عامل همبسته مرتبه اول را مشخص کرد و عامل کلی مرتبه بالاتر را ارزیابی نکرد. پس از افزودن چهار کوواریانس باقیمانده درون‌عاملی به صورت پس‌نگر، مدل اصلاح‌شده برازش قابل قبولی نشان داد (χ2 /df = 1.741، RMSEA = 0.060، SRMR = 0.0649، CFI = 0.906، TLI = 0.898 و IFI = 0.907)؛ مقدار TLI اندکی کمتر از ۰/۹۰ بود. معیار فورنل-لارکر برای هر شش عامل احراز شد، در حالی که روایی همگرا و پایایی برای زیرمقیاس رژیم غذایی و تغذیه نسبتاً ضعیف‌تر بود. سلامت خودارزیابی‌شده با پنج زیرمقیاس از شش زیرمقیاس ارتباط مثبت داشت. نتیجه‌گیری: MASE-HC در نمونه حاضر حمایت اولیه‌ای برای ساختار شش‌عاملی چندبعدی نشان داد. زیرمقیاس رژیم غذایی و تغذیه نیازمند اصلاح بیشتر است و پیش از استفاده روتین یا هرگونه مقایسه در سطح جامعه، ارزیابی روان‌سنجی مستقل و تکرار در نمونه‌های بزرگ‌تر و نماینده‌تر ضروری است.

The aim of the research was to build a scale of shoulder injuries in middle school students. Identify the degree of shoulder injuries in middle school students who carry the bag on one shoulder. The researchers used the descriptive approach for its relevance and the nature of the research problem. The research community consists of (375) preparatory students who were randomly selected, where the construction sample consisted of (200) students, and the stability sample of (30) after (45) were excluded from the research sample, (15) because they were used as a sample to conduct the exploratory experiment, And (13) of those who did not complete the answer to the paragraphs of the scale and those whose answers did not arrive, and the number of the sample to which the open questionnaire was distributed was (17), and the sample of the application consisted of (100) students selected by random method، In order to obtain data related to the research objectives, the researcher had to perform scientific specifications of honesty, consistency and objectivity of the current research tool ( shoulder injury scale ), After that, a scale consisting of (24) paragraphs and distributed over four dimensions (muscular, cutaneous, nervous and vascular, structural dimension, functional dimension) was reached, with a hypothetical average (72), and the researcher used the statistical means measured in the SPSS system to obtain research data, The researchers concluded the effectiveness of the shoulder injury scale, which the researchers built on middle school students . Carrying a bag on one shoulder leads to some shoulder injuries in middle school students. The researchers recommend adopting the shoulder injury scale that the researchers built on middle school students and trying to apply it to other age groups. The emphasis is on students using a bag with two belts and carrying it on both shoulders instead of carrying it continuously on one shoulder. Educating students in the preparatory stage about the potential risks associated with the asymmetric carrying of the bag, and the importance of maintaining the correct posture while carrying it.

هدف پژوهش حاضر ساخت مقیاس آسیب‌های شانه در دانش‌آموزان مقطع متوسطه و شناسایی میزان آسیب‌های شانه در دانش‌آموزانی بود که کیف خود را به صورت یک‌طرفه حمل می‌کنند. پژوهشگران از روش توصیفی به دلیل تناسب آن با ماهیت مسئله پژوهش استفاده کردند. جامعه پژوهش شامل ۳۷۵ دانش‌آموز مقطع متوسطه بود که به صورت تصادفی انتخاب شدند؛ نمونه ساخت شامل ۲۰۰ دانش‌آموز و نمونه پایایی شامل ۳۰ نفر بود، پس از آنکه ۴۵ نفر از نمونه پژوهش حذف شدند (۱۵ نفر به عنوان نمونه اجرای آزمایش مقدماتی و ۱۳ نفر به دلیل عدم تکمیل پاسخ به گویه‌های مقیاس یا عدم دریافت پاسخ‌ها)، تعداد نمونه‌ای که پرسشنامه باز برای آن‌ها توزیع شد ۱۷ نفر بود و نمونه کاربرد شامل ۱۰۰ دانش‌آموز بود که به روش تصادفی انتخاب شدند. به منظور دستیابی به داده‌های مرتبط با اهداف پژوهش، پژوهشگر ناگزیر به انجام ویژگی‌های علمی صدق، ثبات و عینیت ابزار پژوهش حاضر (مقیاس آسیب شانه) شد. در نهایت، مقیاسی متشکل از ۲۴ گویه در چهار بُعد (عضلانی، جلدی، عصبی و عروقی، بُعد ساختاری، بُعد عملکردی) با میانگین فرضی ۷۲ حاصل شد و پژوهشگر از روش‌های آماری موجود در نرم‌افزار SPSS برای استخراج داده‌های پژوهش استفاده کرد. پژوهشگران به اثربخشی مقیاس آسیب شانه که توسط ایشان برای دانش‌آموزان مقطع متوسطه ساخته شده بود، دست یافتند. حمل کیف به صورت یک‌طرفه منجر به برخی آسیب‌های شانه در دانش‌آموزان مقطع متوسطه می‌شود. پژوهشگران توصیه می‌کنند مقیاس آسیب شانه ساخته‌شده برای دانش‌آموزان مقطع متوسطه مورد استفاده قرار گیرد و تلاش شود تا این مقیاس برای گروه‌های سنی دیگر نیز به کار رود. همچنین بر استفاده دانش‌آموزان از کیف‌های دارای دو بند و حمل آن بر روی هر دو شانه به جای حمل مداوم بر یک شانه تأکید می‌شود. آموزش دانش‌آموزان مقطع متوسطه درباره خطرات احتمالی ناشی از حمل نامتقارن کیف و اهمیت حفظ وضعیت صحیح بدن هنگام حمل آن ضروری است.

Background Autistic children commonly experience internalising disorders, such as depression and anxiety disorders, that significantly impact child and parent quality of life. Parents play an important role in supporting their child’s mental health and reducing their risk of internalising disorders. Parental self-efficacy (PSE), that is parent’s confidence to engage in preventive parenting practices, is a key factor in this role. To measure domain-specific PSE to reduce internalising problems in autistic children, we developed and initially assessed the psychometric properties of the 14-item Parental Self-Efficacy Scale - Autism version (PSES-Autism) and identified parent-reported contributing factors to PSE. Methods A sample of 123 parents of autistic children aged 5–12 completed the PSES-Autism, as well as measures of parenting practices, parent mental health, child psychosocial functioning, and general PSE. Results The PSES-Autism demonstrated good internal consistency reliability, construct validity, and test-retest reliability. Higher PSES-Autism total scores were associated with increased preventive parenting practices and better parent mental health and general PSE in parents of autistic children, but were not associated with child psychosocial functioning. Contributors to PSE, as reported by parents, included support from family and friends, parental mental health, and the child’s care team. Conclusions The PSES-Autism has clinical and research utility as a measure of PSE to reduce internalising problems in autistic children. The present study provides insight into the factors related to PSE in parents of autistic children, highlighting potential targets for interventions to better support parents.

زمینه: کودکان مبتلا به اوتیسم معمولاً دچار اختلالات درونی‌سازی مانند افسردگی و اضطراب می‌شوند که تأثیر قابل توجهی بر کیفیت زندگی کودک و والدین دارند. والدین نقش مهمی در حمایت از سلامت روان کودک خود و کاهش خطر ابتلا به اختلالات درونی‌سازی ایفا می‌کنند. خودکارآمدی والدین (PSE)، یعنی اعتماد والدین به انجام اقدامات پیشگیرانه فرزندپروری، عامل کلیدی در این نقش است. به منظور سنجش خودکارآمدی والدین خاص حوزه برای کاهش مشکلات درونی‌سازی در کودکان مبتلا به اوتیسم، ما ویژگی‌های روان‌سنجی نسخه اوتیسم مقیاس خودکارآمدی والدین (PSES-Autism) با ۱۴ گویه را توسعه داده و به طور اولیه ارزیابی کردیم و عوامل مؤثر بر خودکارآمدی والدین از دید والدین را شناسایی نمودیم. روش‌ها: نمونه‌ای متشکل از ۱۲۳ والد کودک مبتلا به اوتیسم در بازه سنی ۵ تا ۱۲ سال، مقیاس PSES-Autism و همچنین ابزارهای سنجش شیوه‌های فرزندپروری، سلامت روان والدین، عملکرد روانی‌اجتماعی کودک و خودکارآمدی عمومی را تکمیل کردند. یافته‌ها: مقیاس PSES-Autism پایایی همسانی درونی، روایی سازه و پایایی بازآزمایی مطلوبی را نشان داد. نمرات کل بالاتر در PSES-Autism با افزایش اقدامات پیشگیرانه فرزندپروری و سلامت روان بهتر والدین و خودکارآمدی عمومی در والدین کودکان مبتلا به اوتیسم همراه بود، اما با عملکرد روانی‌اجتماعی کودک ارتباطی نداشت. عوامل مؤثر بر خودکارآمدی والدین از دید والدین شامل حمایت خانواده و دوستان، سلامت روان والدین و تیم مراقبتی کودک بود. نتیجه‌گیری: مقیاس PSES-Autism به عنوان ابزاری برای سنجش خودکارآمدی والدین جهت کاهش مشکلات درونی‌سازی در کودکان مبتلا به اوتیسم، کاربرد بالینی و پژوهشی دارد. مطالعه حاضر بینش‌هایی درباره عوامل مرتبط با خودکارآمدی والدین در والدین کودکان مبتلا به اوتیسم ارائه می‌دهد و اهداف بالقوه‌ای را برای مداخلات جهت حمایت بهتر از والدین برجسته می‌کند.

This study develops and evaluates a digital self-assessment tool to measure students' affective domain in Civics Education at the senior high school level. The research addresses the lack of measurement of affective outcomes in civic and character education. Although the affective dimension is an important part of the curriculum, most teachers lack reliable tools to document students' value internalisation. Using a Research and Development design with the ADDIE framework, the tool was built on Krathwohl's taxonomy of the affective domain and supported by attitude theory, social cognitive theory, and the concepts of global citizenship and character education. Content validity was assessed using Aiken's V with five experts, followed by empirical testing with 182 participants in the pilot test and 498 participants in the field test. Item-total correlation and Cronbach's alpha were used to assess item performance and internal consistency, with reliability coefficients between 0.706 and 0.804. EFA revealed a general affective factor while retaining five theoretically relevant factors: receiving, responding, valuing, organisation, and characterisation. CFA proved that the measurement model is acceptable (CMIN/df = 2.545; CFI = 0.927; TLI = 0.916; RMSEA = 0.056); however, AGFI slightly failed the strict 0.90 criterion. This research contributes both a context-relevant yet globally applicable civic affective scale and an illustration of digital self-assessment for evidence-based affective assessment, while addressing issues such as social desirability and cross-cultural validity.

این مطالعه به توسعه و ارزیابی یک ابزار خودارزیابی دیجیتال برای سنجش حوزه عاطفی دانش‌آموزان در آموزش مدنی در سطح دبیرستان می‌پردازد. این پژوهش به کمبود سنجش پیامدهای عاطفی در آموزش مدنی و تربیت شخصیت می‌پردازد. اگرچه بعد عاطفی بخش مهمی از برنامه درسی است، اکثر معلمان فاقد ابزارهای پایا برای مستندسازی درونی‌سازی ارزش‌ها توسط دانش‌آموزان هستند. با استفاده از طرح پژوهش و توسعه و چارچوب ADDIE، این ابزار بر اساس طبقه‌بندی حوزه عاطفی Krathwohl و با پشتیبانی نظریه نگرش، نظریه شناختی-اجتماعی و مفاهیم شهروندی جهانی و تربیت شخصیت ساخته شد. روایی محتوایی با استفاده از شاخص V آیکن و با مشارکت پنج خبره ارزیابی شد و پس از آن آزمون تجربی با ۱۸۲ شرکت‌کننده در آزمون مقدماتی و ۴۹۸ شرکت‌کننده در آزمون میدانی انجام شد. برای ارزیابی عملکرد گویه‌ها و انسجام درونی، همبستگی گویه-کل و آلفای کرونباخ به کار رفت و ضرایب پایایی بین ۰.۷۰۶ تا ۰.۸۰۴ به دست آمد. تحلیل عاملی اکتشافی یک عامل کلی عاطفی را نشان داد و در عین حال پنج عامل نظری مرتبط شامل دریافت، پاسخ‌دهی، ارزش‌گذاری، سازمان‌دهی و شخصیت‌سازی را حفظ کرد. تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که مدل اندازه‌گیری قابل قبول است (CMIN/df = 2.545؛ CFI = 0.927؛ TLI = 0.916؛ RMSEA = 0.056)؛ با این حال، AGFI اندکی از معیار سخت‌گیرانه ۰.۹۰ کمتر بود. این پژوهش علاوه بر ارائه یک مقیاس عاطفی مدنی متناسب با زمینه و در عین حال قابل استفاده جهانی، نمونه‌ای از خودارزیابی دیجیتال برای سنجش مبتنی بر شواهد حوزه عاطفی ارائه می‌دهد و به مسائلی مانند مطلوبیت اجتماعی و روایی بین‌فرهنگی می‌پردازد.

Socio-economic status (SES) is a key determinant of livelihood outcomes among rural women farmers, yet existing measures often fail to capture the multidimensional and context-specific nature of rural livelihoods in sub-Saharan Africa. Conventional SES indices rely heavily on income or asset ownership and frequently overlook education, productive capacity, and informal household resources. This study developed and validated a culturally appropriate SES scale for rural women farmers in Southwest Nigeria. A cross-sectional survey was conducted in Ogun and Ondo States with a validation sample of 330 rural women farmers. Items were generated from literature, expert consultation, and focus group discussions, refined through pilot testing, and subjected to exploratory factor analysis and reliability assessment. Exploratory factor analysis revealed a four-factor structure, Material Assets, Modern Amenities, Demographics & ICT, and Infrastructure & Resources, explaining 41.5% of total variance. After iterative item reduction, a final 39-item scale was obtained, with all retained items loading ≥ 0.50. Internal consistency was acceptable (Cronbach’s alpha values ranged from 0.75 to 0.92 across factors, with an overall alpha of 0.87). Preliminary known-group validity was supported by significant differences in educational attainment across SES groups, with respondents in higher SES quartiles demonstrating higher levels of education. However, sampling adequacy was modest (KMO = 0.612), and convergent/discriminant validity against external outcomes such as income or food security was not assessed. The SES scale provides preliminary evidence of contextual relevance and internal consistency, offering a multidimensional alternative to conventional asset-based indices. Nonetheless, its modest factor stability and absence of external validation indicate that it should be regarded as a preliminary research instrument. Further refinement and validation are required before application in policy or programmatic contexts.

وضعیت اجتماعی‌اقتصادی (SES) یکی از عوامل کلیدی تعیین‌کننده پیامدهای معیشتی در میان زنان کشاورز روستایی است، اما سنجه‌های موجود اغلب قادر به انعکاس ماهیت چندبعدی و بومی معیشت‌های روستایی در آفریقای زیرصحرایی نیستند. شاخص‌های متعارف SES عمدتاً بر درآمد یا مالکیت دارایی‌ها تکیه دارند و اغلب آموزش، ظرفیت تولیدی و منابع غیررسمی خانوار را نادیده می‌گیرند. این پژوهش به تدوین و اعتبارسنجی یک مقیاس SES متناسب با فرهنگ برای زنان کشاورز روستایی در جنوب‌غرب نیجریه پرداخت. یک مطالعه مقطعی در ایالت‌های Ogun و Ondo با نمونه اعتبارسنجی شامل ۳۳۰ زن کشاورز روستایی انجام شد. گویه‌ها از طریق مرور متون، مشاوره با خبرگان و بحث‌های گروهی متمرکز استخراج، از طریق آزمون مقدماتی اصلاح و با تحلیل عاملی اکتشافی و ارزیابی پایایی بررسی شدند. تحلیل عاملی اکتشافی ساختاری چهارعاملی شامل دارایی‌های مادی، امکانات مدرن، جمعیت‌شناسی و فناوری اطلاعات و ارتباطات، و زیرساخت‌ها و منابع را آشکار ساخت که ۴۱/۵٪ از واریانس کل را تبیین می‌کرد. پس از کاهش تدریجی گویه‌ها، مقیاس نهایی ۳۹ گویه‌ای به دست آمد که همه گویه‌های باقی‌مانده دارای بار عاملی ≥ ۰/۵۰ بودند. انسجام درونی قابل قبول بود (مقادیر آلفای کرونباخ برای عوامل از ۰/۷۵ تا ۰/۹۲ و آلفای کل ۰/۸۷ متغیر بود). روایی اولیه گروه‌های شناخته‌شده با تفاوت معنادار در سطح تحصیلات بین گروه‌های SES تأیید شد، به‌طوری که پاسخ‌دهندگان در چارک‌های بالاتر SES سطوح تحصیلی بالاتری داشتند. با این حال، کفایت نمونه‌گیری متوسط بود (KMO = ۰/۶۱۲) و روایی همگرا/افتراقی در برابر پیامدهای بیرونی مانند درآمد یا امنیت غذایی ارزیابی نشد. این مقیاس SES شواهد اولیه‌ای از تناسب بومی و انسجام درونی ارائه می‌دهد و جایگزینی چندبعدی برای شاخص‌های متعارف مبتنی بر دارایی فراهم می‌کند. با این وجود، ثبات عاملی متوسط و فقدان اعتبارسنجی بیرونی نشان می‌دهد که این ابزار باید به عنوان ابزاری مقدماتی پژوهشی تلقی شود. اصلاح و اعتبارسنجی بیشتر پیش از کاربرد در سیاست‌گذاری یا برنامه‌ریزی ضروری است.

Background The Literacy scale for Excellent Traditional Chinese Culture (ETCC-LS) is an important measurement instrument for assessing college students’ cultural accomplishment and the effectiveness of university cultural education. Nevertheless, existing measurement tools show limited contextual suitability for Chinese college students. Based on the Knowledge-Attitude-Practice (KAP) framework, this study aimed to develop the ETCC-LS for the assessment of excellent traditional Chinese culture literacy among college students. Methods Using a cross-sectional design with convenience sampling, an item pool was generated through literature review and expert consultation, then administered to college students across six universities in Fujian Province, China. Of 1,424 questionnaires distributed, 1,345 valid responses were retained and screened via item analysis before being randomly split into an exploratory subsample ( n = 672, EFA) and a validation subsample ( n = 673, CFA); internal consistency was assessed via Cronbach’s α and composite reliability. Results The final ETCC-LS consisted of 11 items covering three dimensions: knowledge of traditional culture, attitude toward cultural openness, practice of cultural dissemination. The respecified three-factor model yielded acceptable fit: χ 2 /df = 4.869, RMSEA = 0.076, CFI = 0.984, TLI = 0.984. Standardized factor loadings ranged from 0.748 to 0.989. Cronbach’s α was high and stable across two subsamples (total scale α = 0.948–0.951), at or above the 0.95 redundancy risk threshold flagged for the knowledge of traditional culture and practice of cultural dissemination subscales. All dimensions met criteria for convergent validity (AVE > 0.50, CR > 0.70). Despite the high latent correlation ( r = 0.893) between knowledge of traditional culture and practice of cultural dissemination, Fornell–Larcker criteria supported acceptable discriminant validity. Conclusion The KAP-based ETCC-LS showed acceptable reliability and validity. It serves as a reliable measurement tool for assessing college students’ literacy of excellent traditional Chinese culture.

زمینه: مقیاس سواد فرهنگ سنتی ممتاز چینی (ETCC-LS) ابزاری مهم برای سنجش میزان فرهنگ‌مندی دانشجویان دانشگاه و اثربخشی آموزش فرهنگی دانشگاهی است. با این حال، ابزارهای سنجش موجود از لحاظ زمینه‌ای برای دانشجویان چینی محدودیت دارند. این مطالعه با تکیه بر چارچوب دانش-نگرش-عمل (KAP)، با هدف تدوین مقیاس ETCC-LS جهت ارزیابی سواد فرهنگ سنتی ممتاز چینی در میان دانشجویان دانشگاه انجام شد. روش‌ها: با استفاده از طرح مقطعی و نمونه‌گیری در دسترس، مجموعه‌ای از گویه‌ها از طریق مرور متون و مشاوره با خبرگان تهیه و سپس در میان دانشجویان شش دانشگاه استان فوجیان چین اجرا شد. از میان 1,424 پرسشنامه توزیع‌شده، 1,345 پاسخ معتبر حفظ و از طریق تحلیل گویه غربال شدند و سپس به طور تصادفی به دو زیرنمونه اکتشافی (n = 672، تحلیل عاملی اکتشافی) و تأییدی (n = 673، تحلیل عاملی تأییدی) تقسیم شدند؛ پایایی درونی با آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی ارزیابی شد. یافته‌ها: نسخه نهایی مقیاس ETCC-LS شامل 11 گویه در سه بعد بود: دانش فرهنگ سنتی، نگرش به گشودگی فرهنگی، و عمل در ترویج فرهنگ. مدل سه‌عاملی بازتعیین‌شده برازش قابل قبولی داشت: χ2 /df = 4.869، RMSEA = 0.076، CFI = 0.984، TLI = 0.984. بارهای عاملی استانداردشده بین 0.748 تا 0.989 بود. آلفای کرونباخ در هر دو زیرنمونه بالا و پایدار بود (آلفای کل مقیاس = 0.948–0.951) و برای زیرمقیاس‌های دانش فرهنگ سنتی و عمل در ترویج فرهنگ، در آستانه یا بالاتر از حد خطر افزونگی 0.95 قرار داشت. تمامی ابعاد معیارهای روایی همگرا را برآورده کردند (AVE > 0.50، CR > 0.70). با وجود همبستگی نهفته بالا (r = 0.893) بین دانش فرهنگ سنتی و عمل در ترویج فرهنگ، معیار فورنل-لارکر روایی واگرای قابل قبول را تأیید کرد. نتیجه‌گیری: مقیاس ETCC-LS مبتنی بر KAP از پایایی و روایی قابل قبولی برخوردار است و به عنوان ابزاری معتبر برای سنجش سواد فرهنگ سنتی ممتاز چینی در میان دانشجویان دانشگاه قابل استفاده است.

The Malaysia Education Blueprint 2013-2025 requires assessment of Higher-Order Thinking Skills (HOTS). The objective of this study is to develop and validate an assessment instrument measuring both HOTS and Mathematical Thinking (MT) skills in Malaysian Form 4 students studying quadratic functions, according to KSSM standards. The development of the assessment instrument began with (1) theoretical alignment between Bloom’s Taxonomy and Mason’s MT; (2) development of items based on KSSM content standards; (3) expert validation by five Malaysian mathematics education specialists using the Content Validity Index (CVI); and (4) pilot testing with 20 Form 4 students from Johor schools. Expert validation yielded excellent content validity with I-CVI scores ranging from 0.80 to 1.00. Pilot testing demonstrated high internal consistency, with Cronbach's alpha values of 0.89 for HOTS and 0.87 for MT. The final instrument comprises three parts: Calculator Proficiency (5 items), HOTS Assessment (4 items), and MT Assessment (4 items), with scoring rubrics aligned to KSSM standards. This study presents the first systematically validated instrument integrating Bloom's Taxonomy and Mason's MT framework for Malaysian Form 4 students studying quadratic functions. The validated tool equips teachers with reliable resources to assess advanced thinking, supports evidence-based instructional decisions, and contributes to national educational initiatives.

سند تحول آموزش و پرورش مالزی ۲۰۱۳-۲۰۲۵ بر ارزیابی مهارت‌های تفکر سطح بالای ریاضی (HOTS) تأکید دارد. هدف این پژوهش، تدوین و روایی‌سنجی ابزاری برای سنجش همزمان مهارت‌های HOTS و تفکر ریاضی (MT) در دانش‌آموزان پایه چهارم متوسطه مالزی در مبحث توابع درجه دوم بر اساس استانداردهای KSSM است. فرایند تدوین ابزار سنجش شامل: (۱) همسویی نظری میان طبقه‌بندی بلوم و چارچوب MT میسون؛ (۲) طراحی سؤال‌ها بر اساس استانداردهای محتوایی KSSM؛ (۳) روایی‌سنجی توسط پنج متخصص آموزش ریاضی مالزیایی با استفاده از شاخص روایی محتوا (CVI)؛ و (۴) اجرای آزمایشی ابزار بر روی ۲۰ دانش‌آموز پایه چهارم از مدارس ایالت جوهور بود. روایی‌سنجی متخصصان، روایی محتوایی عالی با مقادیر I-CVI بین ۰.۸۰ تا ۱.۰۰ را نشان داد. آزمون آزمایشی نیز پایایی درونی بالایی را با مقادیر آلفای کرونباخ ۰.۸۹ برای HOTS و ۰.۸۷ برای MT نشان داد. ابزار نهایی شامل سه بخش است: مهارت استفاده از ماشین حساب (۵ سؤال)، سنجش HOTS (۴ سؤال) و سنجش MT (۴ سؤال) که دستورالعمل نمره‌دهی آن‌ها با استانداردهای KSSM همسو است. این پژوهش نخستین ابزار روایی‌سنجی‌شده را که به طور نظام‌مند طبقه‌بندی بلوم و چارچوب MT میسون را برای دانش‌آموزان پایه چهارم متوسطه مالزی در مبحث توابع درجه دوم ادغام می‌کند، ارائه می‌دهد. ابزار روایی‌سنجی‌شده، منابع قابل اعتمادی را برای معلمان جهت ارزیابی تفکر پیشرفته فراهم می‌کند، از تصمیم‌گیری آموزشی مبتنی بر شواهد حمایت می‌کند و به ابتکارات آموزشی ملی کمک می‌نماید.

Introduction Although instruments exist to assess complex thinking in college students, their application has limitations in specific disciplinary contexts, and no validated measure is available specifically to assess this construct in the research training of Peruvian engineering students. This study aimed to develop and validate the Complex Thinking Scale for Scientific Research (CTS-SR) among Peruvian engineering students. Methods An instrumental study was conducted with 506 university students divided into non-overlapping exploratory ( n = 250) and confirmatory ( n = 256) subsamples. The scale was initially developed from a five-dimensional theoretical framework comprising problemsolving, critical analysis, metacognition, systems analysis, and creativity. Results Exploratory analyses indicated that the initial dimensions converged empirically into two broader, interrelated domains: criticalstrategic reasoning and metacognitive self-regulation with systemic understanding. The final two-factor model comprised 23 items and showed adequate fit in the confirmatory sample (CFI = 0.964; RMSEA = 0.059) and high internal consistency ( ω = 0.944). Complex thinking was positively associated with satisfaction with studies and positive stress and showed a weak negative association with negative stress. Discussion The CTS-SR-23 provides preliminary, context-specific psychometric evidence for assessing complex thinking in scientific research among Peruvian engineering students. Because the final model involved additional item refinement within the CFA subsample, the 23-item version has not yet been independently cross-validated. Further validation using the unchanged CTS-SR-23 in independent samples and across academic disciplines and cultural contexts is warranted.

مقدمه: اگرچه ابزارهایی برای سنجش تفکر پیچیده در دانشجویان دانشگاهی وجود دارد، کاربرد آن‌ها در زمینه‌های تخصصی رشته‌ای با محدودیت‌هایی مواجه است و تاکنون ابزار معتبری به طور خاص برای سنجش این سازه در آموزش پژوهشی دانشجویان مهندسی پرو تدوین نشده‌است. هدف این مطالعه، تدوین و اعتبارسنجی مقیاس تفکر پیچیده برای پژوهش علمی (CTS-SR) در میان دانشجویان مهندسی پرو بود. روش‌ها: این پژوهش از نوع مطالعات ابزاری بود که با مشارکت ۵۰۶ دانشجوی دانشگاهی انجام شد و نمونه به دو زیرنمونه غیرهمپوشان اکتشافی (n = 250) و تأییدی (n = 256) تقسیم گردید. مقیاس اولیه بر اساس چارچوب نظری پنج‌بعدی شامل حل مسئله، تحلیل انتقادی، فراشناخت، تحلیل سیستم‌ها و خلاقیت تدوین شد. یافته‌ها: تحلیل‌های اکتشافی نشان داد که ابعاد اولیه به صورت تجربی در دو حوزه کلی‌تر و مرتبط با یکدیگر همگرا می‌شوند: استدلال انتقادی-راهبردی و خودتنظیمی فراشناختی همراه با درک سیستمی. مدل نهایی دو عاملی شامل ۲۳ گویه بود و در نمونه تأییدی برازش مناسبی نشان داد (CFI = 0.964؛ RMSEA = 0.059) و از همسانی درونی بالایی برخوردار بود (ω = 0.944). تفکر پیچیده با رضایت از تحصیل و استرس مثبت رابطه مثبت و با استرس منفی رابطه منفی ضعیفی داشت. بحث: نسخه ۲۳ گویه‌ای CTS-SR شواهد روان‌سنجی اولیه و متناسب با زمینه را برای سنجش تفکر پیچیده در پژوهش علمی در میان دانشجویان مهندسی پرو ارائه می‌دهد. با توجه به اصلاحات انجام‌شده بر روی گویه‌ها در زیرنمونه تحلیل عاملی تأییدی، نسخه ۲۳ گویه‌ای هنوز به طور مستقل اعتبارسنجی متقابل نشده‌است. اعتبارسنجی بیشتر با استفاده از نسخه بدون تغییر CTS-SR-23 در نمونه‌های مستقل و در رشته‌ها و زمینه‌های فرهنگی مختلف توصیه می‌شود.

Adolescents living with HIV (ALHIV) in Eastern and Southern Africa experience challenges around medication adherence, mental health and wellbeing. Although interventions such as Zvandiri aim to strengthen mental health and wellbeing to impact HIV treatment outcomes, available measures often focus on negative outcomes or rely on positive psychology instruments developed in high-income settings. These tools may not adequately capture culturally embedded and relational dimensions of wellbeing. We describe the development of the Zvandiri Character Strength (ZCS) scale and draw methodological lessons for culturally grounded wellbeing measurement. The multi-stage scale-development process (2022–2025) comprised a scoping and systematic review, qualitative discussions, expert panel input, construct and item prioritisation, cognitive interviews, iterative item reduction, and exploratory factor and Rasch analyses. We reduced an initial item bank to a 53-item candidate scale, then to the ZCS 38 (38 items) and finally, the ZCS 25 (25 items), based on quantitative analyses and participant feedback. We subsequently assessed the ZCS 25 using retrospective pretest, post-test and follow-up administration. The review identified conceptually overlapping positive psychological constructs, many of which are measured using instruments developed in high-income settings and not adequately validated for ALHIV in Africa. Qualitative work highlighted connectedness, hope, self-acceptance, self-efficacy, purpose, and flourishing as key. Discussions also highlighted that wellbeing was relational, contextually situated, and often co-occurring with distress. Quantitative testing showed highly positive responses, disordered thresholds, ceiling effects, weak internal structure, and fluctuating retrospective ratings. Participant feedback suggested that positive responses likely reflected affirmations, and were partly linked to social desirability. In conclusion, the ZCS scale did not support a single interpretable total score, but its development offers important methodological lessons. Future measurement should begin with clearer construct definition, response-process validation, domain-level testing and explicit decisions about whether the measure aims to capture lived wellbeing, domain-specific positive outcomes or intervention-relevant change.

نوجوانان مبتلا به HIV (ALHIV) در شرق و جنوب آفریقا با چالش‌هایی در زمینه پایبندی به دارو، سلامت روان و بهزیستی مواجه هستند. اگرچه مداخلاتی مانند Zvandiri با هدف تقویت سلامت روان و بهزیستی برای تأثیرگذاری بر پیامدهای درمان HIV طراحی شده‌اند، اما ابزارهای موجود اغلب بر پیامدهای منفی تمرکز دارند یا به ابزارهای روان‌شناسی مثبت که در کشورهای با درآمد بالا توسعه یافته‌اند، متکی هستند. این ابزارها ممکن است ابعاد فرهنگی و ارتباطی بهزیستی را به‌درستی منعکس نکنند. ما توسعه مقیاس Zvandiri Character Strength (ZCS) را توصیف کرده و درس‌های روش‌شناختی برای سنجش بهزیستی مبتنی بر فرهنگ ارائه می‌دهیم. فرایند چندمرحله‌ای توسعه مقیاس (۲۰۲۲–۲۰۲۵) شامل مرور دامنه‌ای و مرور نظام‌مند، بحث‌های کیفی، نظرخواهی از پانل خبرگان، اولویت‌بندی سازه و گویه‌ها، مصاحبه‌های شناختی، کاهش تدریجی گویه‌ها و تحلیل‌های عاملی اکتشافی و Rasch بود. بانک اولیه گویه‌ها به مقیاس ۵۳ گویه‌ای کاندیدا، سپس به ZCS 38 (۳۸ گویه) و در نهایت به ZCS 25 (۲۵ گویه) بر اساس تحلیل‌های کمی و بازخورد شرکت‌کنندگان کاهش یافت. سپس ZCS 25 با استفاده از پیش‌آزمون گذشته‌نگر، پس‌آزمون و پیگیری مورد ارزیابی قرار گرفت. مرور انجام‌شده سازه‌های روان‌شناختی مثبت با همپوشانی مفهومی را شناسایی کرد که بسیاری از آن‌ها با ابزارهایی که در کشورهای با درآمد بالا توسعه یافته‌اند سنجیده می‌شوند و برای ALHIV در آفریقا به‌درستی اعتبارسنجی نشده‌اند. کار کیفی بر اهمیت پیوستگی، امید، پذیرش خود، خودکارآمدی، هدفمندی و شکوفایی تأکید داشت. بحث‌ها همچنین نشان داد که بهزیستی ماهیتی ارتباطی و زمینه‌مند دارد و اغلب با پریشانی همزمان رخ می‌دهد. آزمون‌های کمی پاسخ‌های بسیار مثبت، آستانه‌های نامنظم، اثر سقف، ساختار درونی ضعیف و نوسان در ارزیابی‌های گذشته‌نگر را نشان داد. بازخورد شرکت‌کنندگان حاکی از آن بود که پاسخ‌های مثبت احتمالاً بازتاب تأییدات بوده و تا حدی با تمایل به مقبولیت اجتماعی مرتبط است. در نتیجه، مقیاس ZCS از یک نمره کل قابل تفسیر پشتیبانی نکرد، اما توسعه آن درس‌های مهمی در حوزه روش‌شناسی ارائه می‌دهد. سنجش‌های آینده باید با تعریف روشن‌تر سازه، اعتبارسنجی فرایند پاسخ‌دهی، آزمون در سطح حوزه و تصمیم‌گیری صریح درباره هدف سنجش برای ارزیابی بهزیستی زیسته، پیامدهای مثبت حوزه‌ای یا تغییر مرتبط با مداخله آغاز شود.

This study aimed to develop the Sports Destruction Scale (SDS) and examine itspsychometric properties among athletes. The study included 255 licensed athletes from different sport branches. Exploratory and confirmatory factor analyses were conducted to examine the factor structure, while internal consistency, composite reliability, convergent validity, and discriminant validity were evaluated. The analyses resulted in a 16-item structure comprising two dimensions: Interpersonal Destruction and Disruption of Team Dynamics. The two-factor structure explained 68% of the total variance. Confirmatory factor analysis indicated satisfactory model fit (χ²/df =2.09, CFI = .97, RMSEA = .058, SRMR=.045). Cronbach’s alpha coefficients were .92 for Interpersonal Destruction, .90 for Disruption of Team Dynamics, and .94 for the total scale. Composite reliability and averagevariance extracted values supported the reliability and convergent validity of thedimensions, while the HTMT ratio provided evidence of discriminant validity. These findings indicated that the SDS demonstrates satisfactory psychometric properties for assessing destructive behaviors in sport.

این پژوهش با هدف تدوین مقیاس تخریب ورزشی (SDS) و بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی آن در میان ورزشکاران انجام شد. نمونه پژوهش شامل ۲۵۵ ورزشکار دارای مجوز از رشته‌های مختلف ورزشی بود. به منظور بررسی ساختار عاملی، تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی انجام شد و پایایی درونی، پایایی ترکیبی، روایی همگرا و روایی واگرا مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج تحلیل‌ها به ساختاری ۱۶ ماده‌ای با دو بُعد: تخریب بین‌فردی و اختلال در پویایی تیمی منجر شد. ساختار دو عاملی ۶۸٪ از واریانس کل را تبیین کرد. تحلیل عاملی تأییدی برازش مطلوب مدل را نشان داد (χ²/df =2.09، CFI = .97، RMSEA = .058، SRMR=.045). ضرایب آلفای کرونباخ برای بُعد تخریب بین‌فردی ۰.۹۲، برای اختلال در پویایی تیمی ۰.۹۰ و برای کل مقیاس ۰.۹۴ به دست آمد. مقادیر پایایی ترکیبی و میانگین واریانس استخراج‌شده، پایایی و روایی همگرای ابعاد را تأیید کردند و نسبت HTMT شواهدی از روایی واگرا ارائه داد. این یافته‌ها نشان دادند که SDS از ویژگی‌های روان‌سنجی رضایت‌بخشی برای سنجش رفتارهای مخرب در ورزش برخوردار است.

Political silence refers to the failure of political thought to translate into political action for various reasons. Individuals may remain silent out of fear that future interests will be harmed or to secure specific benefits. This study aims to conceptualize political silence among individuals as a multidimensional construct by focusing on academics in Türkiye and to develop a valid and reliable measurement scale. The research, based on a quantitative design, includes scale development and psychometric validation. During the scale development process, an item pool was generated from the relevant literature, and content validity was established through expert evaluation. To examine the construct validity of the scale, an Exploratory Factor Analysis was performed on data from 640 academics in the first stage, and a Confirmatory Factor Analysis was conducted on data from 643 academics in the second stage. The scale’s reliability was evaluated using Cronbach’s alpha coefficients, and convergent and discriminant validity were assessed using composite reliability (CR), average variance extracted (AVE), and the Fornell–Larcker criterion. The findings demonstrate that the political silence scale developed in this study is a valid and reliable measurement instrument comprising four subdimensions: protest-based, perceived risk-based, conformity-based, and value-based political silence.

سکوت سیاسی به ناتوانی اندیشه سیاسی در تبدیل شدن به کنش سیاسی به دلایل مختلف اشاره دارد. افراد ممکن است به دلیل ترس از آسیب دیدن منافع آینده یا برای تأمین منافع خاص، سکوت اختیار کنند. هدف این پژوهش، مفهوم‌سازی سکوت سیاسی به عنوان یک سازه چندبعدی در میان افراد با تمرکز بر اعضای هیئت علمی در ترکیه و تدوین یک مقیاس سنجش معتبر و پایا است. این پژوهش که مبتنی بر طرح کمی است، شامل تدوین مقیاس و اعتبارسنجی روان‌سنجی می‌باشد. در فرایند تدوین مقیاس، مجموعه‌ای از گویه‌ها بر اساس ادبیات مرتبط گردآوری شد و روایی محتوایی از طریق ارزیابی خبرگان تأیید گردید. برای بررسی روایی سازه مقیاس، تحلیل عاملی اکتشافی بر داده‌های ۶۴۰ عضو هیئت علمی در مرحله اول و تحلیل عاملی تأییدی بر داده‌های ۶۴۳ عضو هیئت علمی در مرحله دوم انجام شد. پایایی مقیاس با استفاده از ضرایب آلفای کرونباخ ارزیابی گردید و روایی همگرا و واگرا با استفاده از پایایی ترکیبی (CR)، میانگین واریانس استخراج‌شده (AVE) و معیار فورنل–لارکر بررسی شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که مقیاس سکوت سیاسی تدوین‌شده در این پژوهش، ابزاری معتبر و پایا شامل چهار زیرمقیاس سکوت سیاسی مبتنی بر اعتراض، مبتنی بر ادراک ریسک، مبتنی بر همنوایی و مبتنی بر ارزش است.

Driver monitoring systems (DMS) are increasingly used to sustain attention during partially automated driving, but existing measures do not assess how drivers experience the supervisory tone of DMS feedback. Drawing on parenting-style theory, we developed the Driver Monitoring System User Experience (DMS-UX) Scale and tested whether systems varying in demandingness and responsiveness produced distinct user experience profiles. Across two samples, 501 licensed U.S. drivers completed a between-subjects online vignette experiment and were randomly assigned to an authoritarian, authoritative, permissive, or uninvolved DMS. Scale development began with 80 items in Sample 1 ( n = 319). Exploratory factor analysis and item response theory yielded a 16-item, four-factor solution, which was tested in an independent Sample 2 ( n = 182) using confirmatory factor analysis. Inspection of factor loadings and residual correlations led to the removal of one poorly performing item and a refined 15-item model with comparative and residual fit emerged. The observed factors were Perceived Usage Benefits, Perceived System Judgment, Perceived Salience and Clarity, and Perceived Supportiveness. Internal consistency was good (McDonald's ω = 0.770–0.915; Cronbach's α = 0.745–0.914), and indices supported internal construct differentiation. Confirmatory model fit was mixed but improved after refinement (CFI = 0.916, TLI = 0.894, RMSEA = 0.097, SRMR = 0.073), providing qualified support for the four-factor structure. Monitoring style had a large multivariate effect on DMS-UX scores, Pillai's trace = 0.481, F (12, 1488) = 23.65, p < 0.001. Styles differed in perceived judgment, salience and clarity, and supportiveness, but not perceived usage benefits. The DMS-UX offers an initial descriptive instrument for comparing drivers' experiences of DMS supervisory feedback, though behavioral, longitudinal, and cross-cultural validation is needed before using it to infer safety outcomes or identify an optimal monitoring style.

سامانه‌های پایش راننده (DMS) به طور فزاینده‌ای برای حفظ توجه در حین رانندگی نیمه‌خودکار مورد استفاده قرار می‌گیرند، اما سنجه‌های موجود نحوه تجربه رانندگان از لحن نظارتی بازخورد DMS را ارزیابی نمی‌کنند. با بهره‌گیری از نظریه سبک‌های فرزندپروری، مقیاس تجربه کاربری سامانه پایش راننده (DMS-UX) را توسعه دادیم و بررسی کردیم که آیا سامانه‌هایی با سطوح متفاوتی از مطالبه‌گری و پاسخ‌دهی، پروفایل‌های تجربه کاربری متمایزی ایجاد می‌کنند یا خیر. در دو نمونه، ۵۰۱ راننده دارای گواهینامه در ایالات متحده آمریکا در یک آزمایش آنلاین بین‌گروهی مبتنی بر سناریو شرکت کردند و به طور تصادفی به یکی از چهار سبک DMS مستبدانه، مقتدرانه، سهل‌گیر یا بی‌تفاوت تخصیص یافتند. توسعه مقیاس با ۸۰ گویه در نمونه اول (n = 319) آغاز شد. تحلیل عاملی اکتشافی و نظریه پاسخ به گویه به راه‌حل چهارعاملی ۱۶ گویه‌ای منجر شد که در نمونه مستقل دوم (n = 182) با تحلیل عاملی تأییدی آزمون شد. بررسی بارهای عاملی و همبستگی‌های باقیمانده به حذف یک گویه با عملکرد ضعیف و ظهور مدل اصلاح‌شده ۱۵ گویه‌ای با برازش مقایسه‌ای و باقیمانده منجر شد. عوامل مشاهده‌شده شامل منافع ادراک‌شده استفاده، قضاوت ادراک‌شده سامانه، برجستگی و وضوح ادراک‌شده، و حمایتگری ادراک‌شده بودند. انسجام درونی مطلوب بود (ω مک‌دونالد = ۰٫۷۷۰ تا ۰٫۹۱۵؛ آلفای کرونباخ = ۰٫۷۴۵ تا ۰٫۹۱۴) و شاخص‌ها از تمایز ساختاری درونی حمایت کردند. برازش مدل تأییدی متوسط بود اما پس از اصلاح بهبود یافت (CFI = 0.916، TLI = 0.894، RMSEA = 0.097، SRMR = 0.073) و حمایت مشروطی از ساختار چهارعاملی فراهم کرد. سبک پایش اثر چندمتغیره بزرگی بر نمرات DMS-UX داشت (Pillai's trace = 0.481، F (12, 1488) = 23.65، p < 0.001). سبک‌ها در قضاوت ادراک‌شده، برجستگی و وضوح، و حمایتگری تفاوت داشتند اما در منافع ادراک‌شده استفاده تفاوتی نداشتند. DMS-UX ابزاری توصیفی اولیه برای مقایسه تجربه رانندگان از بازخورد نظارتی DMS ارائه می‌دهد، هرچند اعتبارسنجی رفتاری، طولی و بین‌فرهنگی پیش از استفاده برای استنتاج پیامدهای ایمنی یا شناسایی سبک پایش بهینه مورد نیاز است.

The present study aimed to develop and validate the learning-oriented assessment teacher perception scale (LOATPS) to assess language teachers’ perceptions of LOA. Thus, a tentative 53-item scale was piloted with 408 novice and experienced Iranian EFL teachers across a range of institutional contexts. Using exploratory and confirmatory factor analysis (EFA, CFA), the results of the analyses led to the removal of 13 items, leaving the instrument with 40 items on a five-point Likert scale. Moreover, the results revealed that the construct of LOATPS comprises five components, including “teachers’ LOA knowledge”, “teachers’ LOA beliefs”, “teachers’ practices of feedback and interaction”, “teachers’ practices of using a variety of assessments”, and “teachers’ practices of sharing with others”. Furthermore, the psychometric properties were confirmed, with composite reliability (CR) values ranging from 0.76 to 0.92, average variance extracted (AVE) reaching acceptable values (around 40 to 50% explained by components), and maximum shared variance (MSV) and the Fornell-Larcker criterion acknowledging discriminant validity. The LOATPS serves as a practical tool for teacher educators to design effective teacher education programs, and for EFL teachers and assessment scholars by raising their awareness of implementing LOA and its underlying components across diverse instructional settings.

پژوهش حاضر با هدف توسعه و اعتبارسنجی مقیاس ادراک معلمان از ارزیابی یادگیری‌محور (LOATPS) جهت سنجش ادراک معلمان زبان نسبت به ارزیابی یادگیری‌محور انجام شد. بدین منظور، یک مقیاس اولیه ۵۳ ماده‌ای بر روی ۴۰۸ معلم زبان انگلیسی به‌عنوان زبان خارجی (EFL) ایرانی، اعم از مبتدی و باتجربه، در طیف متنوعی از محیط‌های آموزشی اجرا شد. با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی (EFA، CFA)، نتایج تحلیل‌ها منجر به حذف ۱۳ ماده گردید و ابزار نهایی شامل ۴۰ ماده بر اساس مقیاس لیکرت پنج‌درجه‌ای باقی ماند. افزون بر این، نتایج نشان داد که سازه LOATPS شامل پنج مؤلفه است: «دانش معلمان درباره LOA»، «باورهای معلمان درباره LOA»، «عملکرد معلمان در بازخورد و تعامل»، «عملکرد معلمان در استفاده از انواع ارزیابی‌ها» و «عملکرد معلمان در به‌اشتراک‌گذاری با دیگران». همچنین، ویژگی‌های روان‌سنجی ابزار تأیید شد؛ به‌طوری‌که مقادیر پایایی ترکیبی (CR) بین ۰.۷۶ تا ۰.۹۲، میانگین واریانس استخراج‌شده (AVE) در مقادیر قابل قبول (حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد تبیین‌شده توسط مؤلفه‌ها) و بیشینه واریانس مشترک (MSV) و معیار فورنل-لارکر، روایی واگرای ابزار را تأیید کردند. ابزار LOATPS به‌عنوان ابزاری کاربردی برای مدرسان معلمان جهت طراحی برنامه‌های آموزش معلم مؤثر و نیز برای معلمان EFL و پژوهشگران حوزه ارزیابی، با افزایش آگاهی آن‌ها نسبت به اجرای LOA و مؤلفه‌های زیربنایی آن در محیط‌های آموزشی متنوع، قابل استفاده است.