public elementary schools

This study examined the relationship between innovative and inclusive teaching practices and student motivation and academic performance among Grade 5 and Grade 6 pupils in selected public elementary schools in Lutayan, Sultan Kudarat, Philippines, during the School Year 2025–2026. Specifically, it determined the level of innovative teaching practices in terms of teaching strategies, use of instructional materials and technology, and student engagement activities; assessed inclusive teaching practices in terms of respect for learner diversity, equal participation, and support for diverse learning needs; identified the level of student motivation; and examined the relationships between these variables and academic performance. A descriptive-correlational research design using a quantitative approach was employed. Data were gathered from 97 Grade 5 and Grade 6 pupils through a validated researcher-made questionnaire with a reliability coefficient of 0.892, indicating strong internal consistency. Descriptive statistics and correlational analysis were used to analyze the data. Findings revealed that School administrators should provide sustained professional development to strengthen teachers’ innovative and inclusive instructional approaches and allocate resources to enhance access to technology and learning materials. Teachers should consistently apply differentiated, student-centered strategies and foster welcoming, diversity-affirming classrooms to boost student motivation and equitable achievement further further. Parents and guardians should reinforce school learning at home by encouraging curiosity, effort, and consistent study habits, and maintaining open communication with teachers. Future researchers should conduct experimental or longitudinal studies to examine cause-and-effect relationships and explore additional factors influencing academic performance beyond those investigated in this study. Innovative teaching practices, inclusive teaching practices, and student motivation were rated at a high level, which means teachers effectively practice inclusive teaching by recognizing learner diversity, promoting equal participation, and providing support to students with different learning needs; teachers also frequently use innovative teaching practices, apply engaging teaching strategies, integrate instructional materials and technology, and promote active student engagement in classroom learning activities. Furthermore, significant positive relationships were found between innovative teaching practices and academic performance, inclusive teaching practices and academic performance, and student motivation and academic performance, with a moderate correlation coefficient (r = 0.57). Overall, the findings indicate that these educational variables are positively associated with academic performance among the respondents.

This study examines career development as a predictor of achievement motivation among public elementary school teachers in Pabelan District, Semarang Regency, Indonesia. The study employed a quantitative approach with a cross-sectional design. The population consisted of public elementary school teachers in Pabelan District, and data were collected from 128 teachers using structured Likert-scale questionnaires measuring career development and achievement motivation. The data were analyzed using descriptive statistics, assumption testing, and simple linear regression to determine the predictive association between career development and teachers’ achievement motivation. The findings indicate that teachers’ achievement motivation was generally high, with a mean score of 148.09, while career development also demonstrated a relatively favorable level, with a mean score of 128.93. Among the dimensions of achievement motivation, the need for affiliation obtained the highest percentage (88.10%), followed by the need for achievement (87.30%) and the need for power (85.40%). Regarding career development, self-development showed the highest percentage (87.50%), followed by experience (86.90%) and work performance (82.90%). Regression analysis indicated a positive and statistically significant predictive association between career development and achievement motivation. The estimated regression model was Ŷ = 52.86 + 0.74X, with an estimated R² of 0.490, indicating that career development statistically accounted for approximately 49.0% of the variance in achievement motivation within the sample. These findings highlight the importance of providing sustainable opportunities for teachers’ professional growth, career development, and self-improvement to support achievement-oriented motivation.

این پژوهش، توسعه شغلی را به‌عنوان پیش‌بینی‌کننده انگیزه دستاورد در میان معلمان مدارس ابتدایی دولتی در منطقه پابلان، شهرستان سمراگ، اندونزی مورد بررسی قرار می‌دهد. این مطالعه از رویکردی کمی با طرح مقطعی استفاده کرد. جامعه آماری شامل معلمان مدارس ابتدایی دولتی منطقه پابلان بود و داده‌ها از طریق پرسشنامه‌های ساختاریافته لیکرت که توسعه شغلی و انگیزه دستاورد را اندازه‌گیری می‌کردند، از ۱۲۸ معلم جمع‌آوری شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون فرضیات و رگرسیون خطی ساده برای تعیین رابطه پیش‌بینی‌کننده بین توسعه شغلی و انگیزه دستاورد معلمان تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که انگیزه دستاورد معلمان به‌طور کلی بالا بود، با میانگین نمره ۱۴۸.۰۹، در حالی که توسعه شغلی نیز سطح نسبتاً مطلوبی را نشان داد، با میانگین نمره ۱۲۸.۹۳. در میان ابعاد انگیزه دستاورد، نیاز به تعلق‌گیری بالاترین درصد (۸۸.۱۰٪) را به خود اختصاص داد، پس از آن نیاز به دستاورد (۸۷.۳۰٪) و نیاز به قدرت (۸۵.۴۰٪) قرار داشت. در مورد توسعه شغلی، خودتوسعه بالاترین درصد (۸۷.۵۰٪) را نشان داد، پس از آن تجربه (۸۶.۹۰٪) و عملکرد شغلی (۸۲.۹۰٪). تحلیل رگرسیون نشان داد که رابطه پیش‌بینی‌کننده مثبت و معناداری از نظر آماری بین توسعه شغلی و انگیزه دستاورد وجود دارد. مدل رگرسیون تخمین‌زده‌شده به صورت Ŷ = 52.86 + 0.74X بود، با R² تخمین‌زده‌شده ۰.۴۹۰ که نشان می‌دهد توسعه شغلی به‌طور آماری حدود ۴۹.۰٪ از واریانس انگیزه دستاورد را در نمونه توضیح می‌دهد. این یافته‌ها بر اهمیت فراهم‌سازی فرصت‌های پایدار برای رشد حرفه‌ای، توسعه شغلی و خودبهبودی معلمان برای حمایت از انگیزه مبتنی بر دستاورد تأکید دارند.

This study examined the reported levels of reading skills, writing skills, academic success, and challenges in literacy development among Grade 5 and Grade 6 learners. The study was conducted in selected public elementary schools in Lutayan, Sultan Kudarat during the School Year 2025–2026. A quantitative descriptive-correlational research design was employed. The respondents were 56 learners selected through proportionate sampling. Data were collected using a researcher-developed 40-item questionnaire covering reading skills (comprehension, vocabulary, and fluency); writing skills (syntax, grammar, and morphology); academic success; and challenges in reading and writing. The instrument obtained a mean validity score of 4.36 and a Cronbach’s alpha of 0.762, indicating acceptable internal consistency. Mean, standard deviation, and Pearson Product-Moment Correlation Coefficient were used to analyze the data. The findings showed that learners reported a very high level of reading skills (M = 4.40) and writing skills (M = 4.51). Academic success was reported as Very Satisfactory (M = 4.50), while challenges in developing literacy skills were reported as Challenged (M = 3.71). The correlation analysis showed a negligible positive relationship between reading skills and academic success (r = 0.119) and a negligible negative relationship between writing skills and academic success (r = -0.097). Neither relationship was statistically significant at the 0.05 level. The findings suggest that although learners reported high levels of reading and writing skills, these skills alone were not significantly related to their reported academic success. Other factors may also contribute to learners’ academic development.

This study determined the administrative strategies employed by school leaders in implementing enhanced digital-based literacy instruction in selected public elementary schools in the City of Naga, Cebu (Region VII), and Calubian, Leyte (Region VIII), during School Year 2025–2026. It examined the respondents’ demographic and professional profiles; the level of implementation of digital-based literacy instruction in terms of curriculum integration, technological infrastructure and resources, and teacher pedagogical competence; the administrative strategies employed in resource allocation and maintenance, capacity building and professional development, and instructional supervision and monitoring; and the issues and concerns encountered. The study employed a quantitative descriptive-correlational and descriptive-comparative research design. The respondents comprised 110 school heads and teachers from six public elementary schools, consisting of six school heads (5.45%) and 104 teachers (94.55%). Data were gathered using a researcher-made structured questionnaire anchored on the Technological Pedagogical Content Knowledge (TPACK) framework and the Philippine Professional Standards for School Heads (PPSSH). Frequency, percentage, weighted mean, and standard deviation were used for descriptive analysis, while an independent-samples t-test or analysis of variance (ANOVA) and Pearson’s correlation coefficient were proposed for examining differences and relationships. The findings revealed that digital-based literacy instruction was implemented to a great extent (overall weighted mean = 3.45, SD = 0.42), while administrative strategies were employed to a great extent (overall weighted mean = 3.51, SD = 0.39). Instructional supervision and monitoring were revealed to be the most frequently implemented administrative strategy, whereas technological infrastructure and resources were revealed to be the area requiring the greatest improvement. A significant positive relationship was revealed between administrative strategies and the level of implementation (r = 0.62, p < 0.001). Limited internet connectivity, insufficient digital equipment, and the need for continuous teacher training were revealed to be the major implementation concerns. These findings suggest the value of an enhanced digital-based literacy instruction framework emphasizing strategic resource allocation, sustained professional development, reliable technological infrastructure, and consistent instructional supervision.

This study examined the coping mechanisms and pedagogical challenges experienced by elementary teachers in utilizing interactive multimedia tools in selected public elementary schools in the Schools Division of Leyte, during School Year 2025–2026. Specifically, it determined the teachers’ demographic and professional profiles, assessed the extent of pedagogical challenges encountered in terms of technological fluency, competence, curriculum and lesson integration, time management, and resource management, and identified the coping mechanisms used to address these challenges. The study also examined whether significant differences existed in the teachers’ assessments when grouped according to their demographic characteristics and determined the relationship between pedagogical challenges and coping mechanisms. A quantitative descriptive-correlational and descriptive-comparative research design was employed, involving the total population of 145 elementary teachers from five selected public schools. Data were gathered using a researcher-made questionnaire validated by educational technology experts and analyzed using frequency, percentage, weighted mean, standard deviation, t-test, analysis of variance, and Pearson product-moment correlation at the 0.05 level of significance. The findings showed that teachers experienced varying degrees of difficulty in integrating interactive multimedia tools, particularly in managing technological demands, aligning digital resources with lessons, allocating preparation time, and addressing limitations in available resources. Despite these challenges, teachers demonstrated adaptive coping practices, particularly through collaboration and peer support, resourcefulness, adaptation, personal reflection, and self-care. The findings further indicated differences in some assessments when respondents were grouped according to selected demographic characteristics, while the relationship between pedagogical challenges and coping mechanisms reflected the teachers’ efforts to adjust to technology-related demands. Based on the findings, enhanced digital-based literacy teaching-learning activities were developed to strengthen teachers’ technological and pedagogical competencies and support more practical, engaging, and sustainable technology integration in elementary classrooms.

This study assessed the reading comprehension skills and academic performance in English of Grade 3 learners in selected public elementary schools in the Albuera District, Department of Education (DepEd), Schools Division of Leyte, Region VIII, during School Year 2025–2026, as a basis for developing interactive reading activities. A descriptive-quantitative research design was employed, involving six teachers and 90 learners from six public elementary schools. The learners were selected through simple random sampling. Data were gathered using a structured paper-and-pencil questionnaire covering respondents’ profiles, learners’ performance in five reading comprehension strategies, academic performance in reading comprehension, vocabulary, and storytelling, and the issues and concerns encountered in implementing reading comprehension activities. Frequency counts, percentages, and weighted means were used to analyze the data, together with a test of association to examine the relationships between instructional strategies and learners’ academic performance. The findings revealed that the strategies used in reading comprehension obtained an overall average weighted mean of 3.26, interpreted as Highly Effective. Story mapping and the use of photographs received the highest ratings, with weighted means of 3.30 each, followed by activating prior knowledge at 3.23 and monitoring and clarifying at 3.20. In terms of academic performance, learners demonstrated a lack of mastery in noting details (M = 2.20), decoding (M = 2.23), phonics (M = 2.40), vocabulary (M = 2.30), and storytelling (M = 2.40). The findings further revealed that monitoring and clarifying and the use of photographs had statistically significant associations with selected academic competencies, whereas activating prior knowledge and story mapping did not demonstrate significant associations with the measured competencies. The specific association coefficients and p-values were not available in the supplied results. These findings highlight the need to strengthen learners’ foundational reading skills, particularly identifying details, decoding words, applying phonics, developing vocabulary, and organizing narratives. Based on the findings, interactive reading activities are proposed for consideration and implementation by the concerned school officials, in collaboration with teachers, parents, and the DepEd Schools Division of Leyte, to address learners’ literacy needs and improve their reading comprehension and academic performance.

This study examined the reading skills of Grade 3 learners and their relationship with academic performance in English in selected public elementary schools in the Bantayan District, Schools Division of Cebu Province, during School Year 2026–2027. Specifically, it assessed learners’ proficiency in phonemic awareness, phonics, text recognition, vocabulary, and comprehension; described the profiles of the teacher and learner respondents; and determined whether a significant relationship existed between reading skills and academic performance in English. The study employed a descriptive-correlational research design involving 100 respondents, comprising 96 Grade 3 learners, with 24 learners from each of four schools, and four teachers from Pooc, Sta. Fe Central, Vito, and Baigad Elementary Schools. Data were gathered through a modified survey questionnaire and informal interviews. Frequency counts, percentages, weighted means, standard deviations, and Pearson’s product-moment correlation coefficient were used to analyze the collected data. The findings revealed that 70 of the 96 Grade 3 learners (72.92%) demonstrated effective foundational reading skills, while the remaining 26 learners (27.08%) were identified as potentially requiring additional reading support, depending on the established assessment criteria. These results underscore the importance of sustaining effective reading instruction while addressing the needs of learners experiencing difficulties in foundational literacy. The study proposes augmented reading skills learning activities designed to strengthen learners’ reading proficiency, improve comprehension, and support the development of essential literacy competencies. The proposed activities may serve as a basis for differentiated instruction, targeted reading interventions, and continuous monitoring of learner progress. Furthermore, the study emphasizes collaboration among teachers, school administrators, and parents in creating supportive learning environments that promote reading development and improved academic performance in English.

This study investigated the level of teachers’ research writing skills to develop a capability training program targeted to enhance teachers’ writing skills. It specifically assessed teachers’ research writing skills in terms of formulation of research problem, data analysis and interpretation, research process, and recommendation and output. Utilizing a descriptive quantitative design of research, data were gathered from 219 teacher-respondents from three (3) public elementary schools in Taguig City. The findings of the study revealed that in terms of the demographic profile of the teacher-respondents, the majority of the teacher-respondents are Teacher I; have been in the service for 1-5 years; with units in Masters; and have attended trainings mostly relevant to writing a research title. In terms of assessment of teachers’ level of research writing skills, the teacher-respondents said that they are all capable in all indicators of research writing skills such as formulation of research problem, data analysis and interpretation, research process, and recommendation and output. In terms of challenges encountered in research writing, selecting the topic and making the title suitable for a specific research interest ranked first, while difficulty in determining the scale of a questionnaire ranked the 10th. Meanwhile, in terms of relationship between the profile of the respondents and their level of research writing skills, only teachers’ educational attainment is not significantly related to all of the four (4) components of teachers’ level of research writing skills. The study highlights the need for an intensive training on how to formulate research problems and find correlations and differences of research variables in the research problems; a separate training and learning session to capacitate teachers in crafting research instrument and the processes involved in making the research instrument reliable and valid; the need for the Division of Taguig City and Pateros to address the difficulty of the teachers in crafting research output by providing and sending teachers to trainings solely for crafting research output and its compositions; more trainings and seminars relevant to crafting research titles must be developed so that teachers will have knowledge on how to choose and craft research titles; the research capability training program prepared by the researcher may be tried and adapted by the Division of Taguig City and Pateros and the Department of Education (DepEd) in general to see its workability and effectiveness; and this study can be replicated and the future researchers may embark on a more comprehensive study utilizing more schools and respondents to negate or affirm the findings of the current study.

این پژوهش به بررسی سطح مهارت‌های نگارش پژوهشی معلمان به منظور توسعه یک برنامه آموزش توانمندسازی با هدف ارتقاء مهارت‌های نگارش معلمان پرداخت. به طور خاص، مهارت‌های نگارش پژوهشی معلمان در زمینه‌های تدوین مسئله پژوهش، تحلیل و تفسیر داده‌ها، فرایند پژوهش، و پیشنهادات و خروجی پژوهش مورد ارزیابی قرار گرفت. با بهره‌گیری از طرح پژوهش توصیفی-کمی، داده‌ها از ۲۱۹ معلم پاسخ‌دهنده از سه مدرسه ابتدایی دولتی در شهر تاگیگ گردآوری شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که از نظر ویژگی‌های جمعیت‌شناختی معلمان پاسخ‌دهنده، اکثریت آن‌ها در سطح Teacher I قرار دارند؛ سابقه خدمت ۱ تا ۵ سال دارند؛ دارای واحدهایی در مقطع کارشناسی ارشد هستند؛ و عمدتاً در دوره‌هایی شرکت کرده‌اند که مرتبط با نگارش عنوان پژوهش بوده است. در ارزیابی سطح مهارت‌های نگارش پژوهشی معلمان، پاسخ‌دهندگان اظهار داشتند که در تمامی شاخص‌های مهارت‌های نگارش پژوهشی از جمله تدوین مسئله پژوهش، تحلیل و تفسیر داده‌ها، فرایند پژوهش، و پیشنهادات و خروجی پژوهش توانمند هستند. از نظر چالش‌های مواجه شده در نگارش پژوهش، انتخاب موضوع و ساخت عنوان مناسب برای یک علاقه پژوهشی خاص در رتبه اول قرار گرفت، در حالی که دشواری در تعیین مقیاس پرسشنامه در رتبه دهم قرار داشت. همچنین، از نظر رابطه بین ویژگی‌های جمعیت‌شناختی پاسخ‌دهندگان و سطح مهارت‌های نگارش پژوهشی آن‌ها، تنها سطح تحصیلات معلمان با هیچ‌یک از چهار مؤلفه سطح مهارت‌های نگارش پژوهشی معلمان رابطه معناداری نداشت. این پژوهش بر نیاز به آموزش‌های فشرده در زمینه نحوه تدوین مسائل پژوهشی و یافتن همبستگی‌ها و تفاوت‌های متغیرهای پژوهشی در مسائل پژوهشی تأکید می‌کند؛ همچنین برگزاری جلسات آموزشی و یادگیری جداگانه برای توانمندسازی معلمان در ساخت ابزار پژوهش و فرایندهای مرتبط با اعتبار و پایایی ابزار پژوهش ضروری است؛ نیاز است اداره آموزش و پرورش شهر تاگیگ و پاتروس به دشواری معلمان در تدوین خروجی پژوهش با اعزام معلمان به دوره‌های آموزشی ویژه تدوین خروجی پژوهش و اجزای آن پاسخ دهد؛ دوره‌ها و سمینارهای بیشتری مرتبط با تدوین عناوین پژوهشی باید توسعه یابد تا معلمان دانش لازم برای انتخاب و تدوین عناوین پژوهشی را کسب کنند؛ برنامه آموزش توانمندسازی پژوهشی تهیه‌شده توسط پژوهشگر می‌تواند توسط اداره آموزش و پرورش شهر تاگیگ و پاتروس و وزارت آموزش و پرورش (DepEd) به طور آزمایشی اجرا و اقتباس شود تا قابلیت اجرا و اثربخشی آن سنجیده شود؛ و این پژوهش قابلیت تکرار دارد و پژوهشگران آینده می‌توانند با استفاده از مدارس و پاسخ‌دهندگان بیشتر، مطالعه‌ای جامع‌تر انجام دهند تا یافته‌های پژوهش حاضر را تأیید یا رد کنند.

This study investigated the direct and parent-mediated relationships of school-based management, capacity-strengthening programs, and teacher work ethic with school output quality. A quantitative causal survey was conducted from October to December 2025 among 245 teachers randomly selected from a population of 627 teachers in public elementary schools in North Aceh Regency, Indonesia. Data were collected using questionnaires operationalizing the five constructs and analyzed through descriptive statistics, prerequisite tests, regression, and path analysis. All variables were predominantly at moderate levels: school-based management (M = 81.13), capacity strengthening (M = 81.06), teacher work ethic (M = 79.30), parental involvement (M = 80.15), and school output quality (M = 81.20). Based on the decision statistics reported in the original analysis, all nine hypothesized direct, indirect, and simultaneous paths were accepted. The complete model accounted for 9.7% of the variance in school output quality, while parental involvement had the largest coefficient in the simultaneous equation (0.13), exceeding capacity strengthening (0.07), school-based management (0.04), and teacher work ethic (0.04). These results indicate that organizational autonomy and teacher-related resources are more consequential when translated into sustained school-family engagement. The findings imply that district improvement strategies should institutionalize participatory governance, job-embedded professional learning, supportive work cultures, and structured parental partnerships while also addressing the substantial unexplained variance through broader instructional, leadership, and socioeconomic factors.

این مطالعه به بررسی روابط مستقیم و میانجی‌گری‌شده توسط والدین میان مدیریت مبتنی بر مدرسه، برنامه‌های تقویت ظرفیت و اخلاق کاری معلمان با کیفیت خروجی مدرسه پرداخت. پژوهش به روش پیمایش علّی کمی از اکتبر تا دسامبر ۲۰۲۵ در میان ۲۴۵ معلم که به‌صورت تصادفی از جمعیت ۶۲۷ معلم مدارس ابتدایی دولتی در شهرستان آچه شمالی، اندونزی انتخاب شده بودند، انجام شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌هایی که پنج سازه را عملیاتی می‌کردند گردآوری و از طریق آمار توصیفی، آزمون‌های پیش‌نیاز، رگرسیون و تحلیل مسیر تحلیل شدند. همه متغیرها عمدتاً در سطح متوسط قرار داشتند: مدیریت مبتنی بر مدرسه (M = 81.13)، تقویت ظرفیت (M = 81.06)، اخلاق کاری معلمان (M = 79.30)، مشارکت والدین (M = 80.15) و کیفیت خروجی مدرسه (M = 81.20). بر اساس آمار تصمیم‌گیری گزارش‌شده در تحلیل اصلی، هر ۹ مسیر فرضی مستقیم، غیرمستقیم و همزمان پذیرفته شدند. مدل کامل ۹.۷٪ از واریانس کیفیت خروجی مدرسه را تبیین کرد، در حالی که مشارکت والدین دارای بزرگ‌ترین ضریب در معادله همزمان (0.13) بود که از تقویت ظرفیت (0.07)، مدیریت مبتنی بر مدرسه (0.04) و اخلاق کاری معلمان (0.04) بیشتر بود. این نتایج نشان می‌دهد که خودمختاری سازمانی و منابع مرتبط با معلمان زمانی اهمیت بیشتری می‌یابند که به تعامل پایدار مدرسه و خانواده تبدیل شوند. یافته‌ها دلالت بر آن دارد که راهبردهای بهبود منطقه‌ای باید حکمرانی مشارکتی، یادگیری حرفه‌ای درون‌کار، فرهنگ‌های کاری حمایتی و مشارکت ساختاریافته والدین را نهادینه کنند و همزمان به واریانس توضیح‌داده‌نشده قابل توجه از طریق عوامل گسترده‌تر آموزشی، رهبری و اجتماعی‌اقتصادی بپردازند.

This study examined the association between the reported level of gamified learning platform implementation and student motivation among Grade 3 pupils in selected public elementary schools in Sultan Kudarat, Philippines, during School Year 2025–2026. Specifically, it determined the level of implementation of gamified learning platforms in terms of game mechanics, interactive digital activities, reward system, and feedback system; assessed the level of student motivation in terms of interest in learning, participation and engagement, and persistence in task completion; identified the challenges encountered by the pupils; and examined the relationship between gamified learning platform implementation and student motivation. The study employed a quantitative descriptive-correlational design involving 63 Grade 3 pupils from three selected public elementary schools in Sultan Kudarat, Philippines. The gamified learning platforms utilized by the pupils included Kahoot!, Quizizz, Prodigy, and Classcraft. Data were gathered using a researcher-made questionnaire validated by a Master Teacher and tested for reliability, yielding a Cronbach’s alpha of 0.8877. Descriptive statistics, including mean and standard deviation, were used to summarize the data, while the Pearson product–moment correlation coefficient was used to examine the relationship between the variables at the 0.05 level of significance. Results showed that the reported level of gamified learning platform implementation was very high (M = 4.21, SD = 1.06), while student motivation was also very high (M = 4.61, SD = 0.77). The pupils reported a high level of challenges (M = 3.49, SD = 1.29), particularly regarding the need for teacher guidance. A moderate positive and statistically significant association was found between gamified learning platform implementation and student motivation (r = 0.49, p < .05). These findings indicate that higher reported levels of gamified learning platform implementation tended to be associated with higher reported levels of student motivation. However, the correlational design does not establish a causal relationship between the variables. The findings provide context-specific evidence of an observed association between pupils’ reported experiences with gamified learning platforms and their reported motivation.

این پژوهش به بررسی ارتباط بین سطح گزارش‌شده‌ی اجرای پلتفرم‌های یادگیری بازی‌وار و انگیزش دانش‌آموزان پایه سوم ابتدایی در برخی مدارس دولتی شهرستان سلطان کودارات، فیلیپین، در سال تحصیلی ۲۰۲۵–۲۰۲۶ پرداخت. به طور خاص، سطح اجرای پلتفرم‌های یادگیری بازی‌وار از نظر مکانیک‌های بازی، فعالیت‌های دیجیتال تعاملی، نظام پاداش و نظام بازخورد تعیین شد؛ سطح انگیزش دانش‌آموزان از نظر علاقه به یادگیری، مشارکت و درگیری، و پایداری در تکمیل وظایف ارزیابی گردید؛ چالش‌های مواجه‌شده توسط دانش‌آموزان شناسایی شد؛ و رابطه بین اجرای پلتفرم یادگیری بازی‌وار و انگیزش دانش‌آموزان بررسی شد. این پژوهش از طرح توصیفی-همبستگی کمی با مشارکت ۶۳ دانش‌آموز پایه سوم از سه مدرسه دولتی منتخب در سلطان کودارات، فیلیپین، بهره گرفت. پلتفرم‌های یادگیری بازی‌وار مورد استفاده دانش‌آموزان شامل Kahoot!، Quizizz، Prodigy و Classcraft بود. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌ای محقق‌ساخته که توسط یک معلم ارشد اعتبارسنجی و از نظر پایایی با آلفای کرونباخ ۰٫۸۸۷۷ آزمون شد، گردآوری گردید. برای خلاصه‌سازی داده‌ها از آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف معیار استفاده شد و برای بررسی رابطه بین متغیرها از ضریب همبستگی پیرسون در سطح معناداری ۰٫۰۵ بهره گرفته شد. نتایج نشان داد که سطح گزارش‌شده‌ی اجرای پلتفرم یادگیری بازی‌وار بسیار بالا بود (M = 4.21, SD = 1.06) و انگیزش دانش‌آموزان نیز بسیار بالا بود (M = 4.61, SD = 0.77). دانش‌آموزان سطح بالایی از چالش‌ها را گزارش کردند (M = 3.49, SD = 1.29)، به ویژه در زمینه نیاز به راهنمایی معلم. یک ارتباط مثبت متوسط و معنادار آماری بین اجرای پلتفرم یادگیری بازی‌وار و انگیزش دانش‌آموزان یافت شد (r = 0.49, p < .05). این یافته‌ها نشان می‌دهد که سطوح بالاتر گزارش‌شده‌ی اجرای پلتفرم یادگیری بازی‌وار با سطوح بالاتر گزارش‌شده‌ی انگیزش دانش‌آموزان همراه است. با این حال، طرح همبستگی پژوهش رابطه علّی بین متغیرها را اثبات نمی‌کند. یافته‌ها شواهدی زمینه‌محور از ارتباط مشاهده‌شده بین تجربیات گزارش‌شده‌ی دانش‌آموزان با پلتفرم‌های یادگیری بازی‌وار و انگیزش گزارش‌شده‌ی آنان ارائه می‌دهد.

This study aims to examine and compare the curriculum structures and content across four types of educational institutions: Public Elementary Schools (SD), Integrated Islamic Elementary Schools (SDIT), Islamic Elementary Schools (MI), and Islamic Junior High Schools (MTs). The study is motivated by the distinct educational objectives, subject matter, instructional time allocations, and unique characteristics associated with each institution. A literature review method was employed, gathering information from relevant books, scholarly journal articles, and official government documents. Data were analyzed using a descriptive-comparative technique to elucidate curriculum similarities and differences regarding subject structures, content, time allocation, and institutional characteristics. The findings indicate that SDs emphasize the development of foundational skills and general knowledge; SDITs integrate the national curriculum with a strong emphasis on Islamic values; and MIs combine general subjects with specialized Islamic religious instruction. Meanwhile, MTs provide lower secondary education featuring a blend of general and religious subjects tailored to the developmental stage of the students. These curricular variations are shaped by educational goals, government policies, institutional identities, and student needs. This study is expected to enhance understanding of the curriculum characteristics across various educational institutions in Indonesia.

هدف این مطالعه بررسی و مقایسه ساختار و محتوای برنامه‌های درسی در چهار نوع نهاد آموزشی شامل دبستان‌های دولتی (SD)، دبستان‌های اسلامی تلفیقی (SDIT)، مدارس ابتدایی اسلامی (MI) و مدارس راهنمایی اسلامی (MTs) است. انگیزه این پژوهش ناشی از اهداف آموزشی متفاوت، موضوعات درسی، تخصیص زمان آموزشی و ویژگی‌های منحصربه‌فرد هر یک از این نهادها است. روش مطالعه مروری به‌کار گرفته شد و اطلاعات از کتاب‌های مرتبط، مقالات علمی و اسناد رسمی دولتی گردآوری گردید. داده‌ها با استفاده از تکنیک توصیفی-مقایسه‌ای تحلیل شدند تا شباهت‌ها و تفاوت‌های برنامه‌های درسی از نظر ساختار دروس، محتوا، تخصیص زمان و ویژگی‌های نهادی تبیین شود. یافته‌ها نشان می‌دهد که دبستان‌های دولتی بر توسعه مهارت‌های پایه و دانش عمومی تأکید دارند؛ دبستان‌های اسلامی تلفیقی برنامه درسی ملی را با تأکید قوی بر ارزش‌های اسلامی ادغام می‌کنند؛ و مدارس ابتدایی اسلامی ترکیبی از دروس عمومی و آموزش تخصصی دینی اسلامی ارائه می‌دهند. در عین حال، مدارس راهنمایی اسلامی آموزش متوسطه اول را با ترکیبی از دروس عمومی و دینی متناسب با مرحله رشدی دانش‌آموزان فراهم می‌کنند. این تفاوت‌های برنامه درسی تحت تأثیر اهداف آموزشی، سیاست‌های دولتی، هویت‌های نهادی و نیازهای دانش‌آموزان شکل می‌گیرد. انتظار می‌رود این مطالعه به درک بهتر ویژگی‌های برنامه درسی در نهادهای مختلف آموزشی در اندونزی کمک کند.

This study examined the extent of inclusive education implementation, its acceptability, the significant differences among their components, the relationship between implementation and acceptability, and the factors influencing their effectiveness and sustainability in selected public elementary schools in Naga City. It also aimed to propose a sustainability program based on the findings. The study employed a convergent-parallel mixed-methods design. The quantitative phase used a descriptive-evaluative-correlational approach involving 176 regular and Special Education (SPED) teachers from five public elementary schools. Data were collected through self-constructed questionnaires and analyzed using weighted mean, standard deviation, analysis of variance, and Pearson Product-Moment Correlation. The qualitative phase involved 15 purposively selected teachers interviewed through semi-structured interviews, with data analyzed thematically. Both sets of findings were integrated during interpretation. Results revealed that inclusive education implementation was High (grand mean = 3.08), as was acceptability (grand mean = 3.10). Policy Awareness and Compliance received the highest implementation rating, while Parent and Community Engagement received the lowest. For acceptability, Attitudes and Beliefs ranked highest, while Skills and Competencies ranked lowest. No significant differences were found among implementation components (F = 0.744, p = 0.562) or acceptability aspects (F = 1.651, p = 0.159). The relationship between implementation and acceptability was weak and not significant (r = 0.093, p = 0.222). Qualitative findings identified challenges involving limited specialized training, inadequate resources, teacher readiness, workload, leadership support, collaboration, and parent and community engagement. Based on these findings, the Inclusive Education Capacity and Support Program (IE-CASP) was proposed to strengthen teacher competencies, improve instructional resources, enhance leadership and collaboration, address workload concerns, and promote sustainable inclusive education practices in public elementary schools.

این پژوهش به بررسی میزان اجرای آموزش فراگیر، مقبولیت آن، تفاوت‌های معنادار میان مؤلفه‌های آن‌ها، رابطه بین اجرا و مقبولیت، و عوامل مؤثر بر اثربخشی و پایداری آن‌ها در برخی مدارس ابتدایی دولتی شهر Naga پرداخت. همچنین هدف پژوهش، ارائه برنامه‌ای برای پایداری بر اساس یافته‌ها بود. این مطالعه از طرح آمیخته همگرا-موازی بهره برد. در مرحله کمی، رویکرد توصیفی-ارزشیابی-همبستگی به کار گرفته شد که ۱۷۶ معلم عادی و آموزش ویژه (SPED) از پنج مدرسه ابتدایی دولتی را دربر می‌گرفت. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌های محقق‌ساخته گردآوری و با استفاده از میانگین وزنی، انحراف معیار، تحلیل واریانس و همبستگی پیرسون تحلیل شدند. در مرحله کیفی، ۱۵ معلم به صورت هدفمند انتخاب و از طریق مصاحبه نیمه‌ساختاریافته مورد بررسی قرار گرفتند و داده‌ها به شیوه تماتیک تحلیل شدند. هر دو مجموعه یافته‌ها در مرحله تفسیر با هم ادغام شدند. نتایج نشان داد که میزان اجرای آموزش فراگیر در سطح بالا (میانگین کل = ۳.۰۸) و مقبولیت نیز بالا (میانگین کل = ۳.۱۰) بود. آگاهی و تبعیت از سیاست‌ها بالاترین امتیاز اجرا را کسب کرد، در حالی که مشارکت والدین و جامعه پایین‌ترین امتیاز را داشت. در مقبولیت، نگرش‌ها و باورها بالاترین رتبه و مهارت‌ها و شایستگی‌ها پایین‌ترین رتبه را داشتند. تفاوت معناداری میان مؤلفه‌های اجرا (F = 0.744, p = 0.562) یا جنبه‌های مقبولیت (F = 1.651, p = 0.159) مشاهده نشد. رابطه بین اجرا و مقبولیت ضعیف و غیرمعنادار بود (r = 0.093, p = 0.222). یافته‌های کیفی چالش‌هایی از جمله محدودیت آموزش تخصصی، منابع ناکافی، آمادگی معلمان، حجم کار، حمایت رهبری، همکاری و مشارکت والدین و جامعه را شناسایی کرد. بر اساس این یافته‌ها، برنامه توانمندسازی و حمایت آموزش فراگیر (IE-CASP) با هدف تقویت شایستگی معلمان، بهبود منابع آموزشی، ارتقای رهبری و همکاری، رفع نگرانی‌های مربوط به حجم کار و ترویج شیوه‌های پایدار آموزش فراگیر در مدارس ابتدایی دولتی پیشنهاد شد.

Purpose: The purpose of this study was to examine the influence of teaching and learning resources on quality education in public primary schools in Machakos County, Kenya. Methodology: The study adopted a descriptive research design that combined quantitative and qualitative approaches. The target population comprised 403 head teachers, 2,015 Standard Eight teachers and 756 Standard Eight pupils in rural public primary schools (N = 3,174). A sample of 343 respondents was determined using the Krejcie and Morgan formula and selected through purposive and simple random sampling. Data were collected using structured questionnaires administered to teachers who taught Standard Eight, Focus Group Discussions (FGDs) with Standard Eight pupils, and document analysis of school records provided by head teachers. Quantitative data were analyzed in SPSS version 26.0 using descriptive statistics, Pearson’s correlation and simple linear regression, while qualitative data were analyzed thematically. Findings: The findings revealed that teachers disagreed that teaching and learning resources were adequate (overall mean = 2.31), with digital learning resources (mean = 1.66) and classrooms and laboratories (mean = 1.92) rated lowest. Pupils’ accounts and school records corroborated these shortages. Teaching and learning resources had a strong, positive and statistically significant relationship with quality education (r = .858, p < .05) and explained 73.7% of its variation (R² = .737; β = 45.526, p < .05). Unique Contribution to Theory, Practice and Policy: The study provides empirical support for the education production function in rural Kenyan primary schools. For policy, it recommends targeted and equitable resource allocation, especially for digital resources, classrooms, textbooks, sanitation facilities and staffing. For practice, it recommends that teachers move beyond sole reliance on textbooks and incorporate a variety of instructional materials such as visual aids, manipulatives, locally available resources and digital content to address diverse learning styles and improve learning outcomes.

هدف: هدف این پژوهش بررسی تأثیر منابع آموزشی و یادگیری بر کیفیت آموزش در مدارس ابتدایی دولتی شهرستان Machakos، کنیا بود. روش‌شناسی: این پژوهش از طرح پژوهش توصیفی با رویکرد ترکیبی کمی و کیفی بهره گرفت. جامعه هدف شامل ۴۰۳ مدیر، ۲۰۱۵ معلم پایه هشتم و ۷۵۶ دانش‌آموز پایه هشتم در مدارس ابتدایی دولتی روستایی (N = ۳۱۷۴) بود. نمونه‌ای متشکل از ۳۴۳ نفر با استفاده از فرمول Krejcie و Morgan تعیین و از طریق نمونه‌گیری هدفمند و تصادفی ساده انتخاب شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های ساختاریافته برای معلمان پایه هشتم، بحث‌های گروهی متمرکز (FGDs) با دانش‌آموزان پایه هشتم و تحلیل اسناد سوابق مدارس ارائه‌شده توسط مدیران گردآوری شد. داده‌های کمی با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶.۰ و با بهره‌گیری از آمار توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی ساده تحلیل شدند و داده‌های کیفی به صورت موضوعی مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که معلمان با کفایت منابع آموزشی و یادگیری موافق نبودند (میانگین کلی = ۲.۳۱)، به‌طوری‌که منابع یادگیری دیجیتال (میانگین = ۱.۶۶) و کلاس‌های درس و آزمایشگاه‌ها (میانگین = ۱.۹۲) پایین‌ترین امتیاز را داشتند. اظهارات دانش‌آموزان و سوابق مدارس این کمبودها را تأیید کرد. منابع آموزشی و یادگیری رابطه‌ای قوی، مثبت و از نظر آماری معنادار با کیفیت آموزش داشتند (r = .858, p < .05) و ۷۳.۷٪ از تغییرات آن را تبیین کردند (R² = .737؛ β = ۴۵.۵۲۶، p < .05). نوآوری پژوهش در نظریه، عمل و سیاست: این پژوهش شواهد تجربی برای تابع تولید آموزش در مدارس ابتدایی روستایی کنیا ارائه می‌دهد. در حوزه سیاست، تخصیص هدفمند و عادلانه منابع، به‌ویژه برای منابع دیجیتال، کلاس‌های درس، کتاب‌های درسی، امکانات بهداشتی و نیروی انسانی توصیه می‌شود. در حوزه عمل، توصیه می‌شود معلمان فراتر از اتکای صرف به کتاب‌های درسی، از انواع مواد آموزشی مانند وسایل بصری، ابزارهای دست‌ورزی، منابع محلی و محتوای دیجیتال برای پاسخگویی به سبک‌های یادگیری متنوع و بهبود نتایج یادگیری استفاده کنند.

The objectives of this research are as follows: (1) To identify and analyze the influence of school supervisor mentoring on teachers' commitment to implementing the Merdeka Curriculum in public elementary schools in Aceh Tamiang Regency. (2) To identify and analyze the influence of principal supervision on teachers' commitment to implementing the Merdeka Curriculum in public elementary schools in Aceh Tamiang Regency.(3) To identify and analyze the influence of school culture on teachers' commitment to implementing the Merdeka Curriculum in public elementary schools in Aceh Tamiang Regency. (4) To identify and analyze the combined influence of school supervisor mentoring, principal supervision, and school culture on teachers' commitment to implementing the Merdeka Curriculum in public elementary schools in Aceh Tamiang Regency. This research uses a quantitative method with an ex post facto approach. The population consists of 278 individuals, with a sample of 164 individuals selected via purposive sampling using Slovin's formula at a 5% error level. Data collection employs a Likert scale questionnaire, and data processing uses path analysis. Partial research findings show direct influences as follows: (1) School supervisor mentoring on teachers' commitment: 0.122, (2) Principal supervision on teachers' commitment: 0.212, (3) School culture on teachers' commitment: 0.627 (4) Simultaneous influence of supervisor mentoring, principal supervision, and school culture on teachers' commitment: 0.726

اهداف این پژوهش به شرح زیر است: (۱) شناسایی و تحلیل تأثیر همراهی ناظر مدرسه بر تعهد معلمان نسبت به اجرای برنامه درسی Merdeka در مدارس ابتدایی دولتی شهرستان Aceh Tamiang. (۲) شناسایی و تحلیل تأثیر نظارت مدیر مدرسه بر تعهد معلمان نسبت به اجرای برنامه درسی Merdeka در مدارس ابتدایی دولتی شهرستان Aceh Tamiang. (۳) شناسایی و تحلیل تأثیر فرهنگ مدرسه بر تعهد معلمان نسبت به اجرای برنامه درسی Merdeka در مدارس ابتدایی دولتی شهرستان Aceh Tamiang. (۴) شناسایی و تحلیل تأثیر ترکیبی همراهی ناظر مدرسه، نظارت مدیر مدرسه و فرهنگ مدرسه بر تعهد معلمان نسبت به اجرای برنامه درسی Merdeka در مدارس ابتدایی دولتی شهرستان Aceh Tamiang. این پژوهش از روش کمی با رویکرد پس‌نگر (ex post facto) استفاده می‌کند. جامعه آماری شامل ۲۷۸ نفر است و نمونه‌ای متشکل از ۱۶۴ نفر با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند و فرمول اسلووین (Slovin) با سطح خطای ۵٪ انتخاب شده است. گردآوری داده‌ها با پرسشنامه مبتنی بر مقیاس لیکرت انجام شده و پردازش داده‌ها با تحلیل مسیر صورت گرفته است. یافته‌های جزئی پژوهش نشان می‌دهد که تأثیرات مستقیم به شرح زیر است: (۱) همراهی ناظر مدرسه بر تعهد معلمان: ۰.۱۲۲، (۲) نظارت مدیر مدرسه بر تعهد معلمان: ۰.۲۱۲، (۳) فرهنگ مدرسه بر تعهد معلمان: ۰.۶۲۷، (۴) تأثیر همزمان همراهی ناظر مدرسه، نظارت مدیر مدرسه و فرهنگ مدرسه بر تعهد معلمان: ۰.۷۲۶.

This study determined the effectiveness of the leadership styles employed by the school heads in addressing school management challenges in the public elementary schools in the Division of City Schools, Iriga City during the School Year 2025–2026. Specifically, it examined the extent to which leadership styles such as autocratic, democratic, laissez faire, transformational, transactional, and servant leadership were manifested by school heads in managing school operations. It also determined the extent to which these leadership styles were effective in addressing school management challenges in terms of teacher motivation and performance, resource management, learners’ discipline and behavioral concerns, parental and community involvement, implementation of educational reforms and innovations, and communication and collaboration within the school. Furthermore, the study determined the level of agreement among the respondents regarding the ranking of the leadership styles and their effectiveness in addressing school management challenges in the public elementary schools within the Division of City Schools, Iriga City. In this study, a total of ninety-four (94) Elementary Teachers and School Heads from the Thirty-three (33) public elementary schools in the Division of Iriga City who served as respondents who participated in the study. The statistical tools used were weighted mean, verbal interpretation, frequency count, Kendall Coefficient of Concordance W and its corresponding Chi-Square. The level of significance was set 0.05.

این پژوهش اثربخشی سبک‌های رهبری به‌کاررفته توسط مدیران مدارس در مواجهه با چالش‌های مدیریت مدرسه در مدارس ابتدایی دولتی منطقه آموزشی شهر Iriga در سال تحصیلی ۲۰۲۵–۲۰۲۶ را تعیین می‌کند. به طور مشخص، میزان بروز سبک‌های رهبری از جمله رهبری اقتدارگرا، دموکراتیک، رهاسازی (laissez faire)، تحول‌آفرین (transformational)، مبادله‌ای (transactional) و خدمتگزار (servant leadership) توسط مدیران مدارس در مدیریت عملیات مدرسه مورد بررسی قرار گرفت. همچنین، میزان اثربخشی این سبک‌های رهبری در مواجهه با چالش‌های مدیریت مدرسه از نظر انگیزش و عملکرد معلمان، مدیریت منابع، انضباط و مسائل رفتاری دانش‌آموزان، مشارکت والدین و جامعه، اجرای اصلاحات و نوآوری‌های آموزشی و ارتباط و همکاری درون مدرسه‌ای تعیین شد. افزون بر این، سطح توافق میان پاسخ‌دهندگان درباره رتبه‌بندی سبک‌های رهبری و اثربخشی آن‌ها در مواجهه با چالش‌های مدیریت مدرسه در مدارس ابتدایی دولتی منطقه آموزشی شهر Iriga بررسی شد. در این پژوهش، مجموعاً نود و چهار (۹۴) معلم و مدیر مدرسه از سی و سه (۳۳) مدرسه ابتدایی دولتی منطقه Iriga که به عنوان پاسخ‌دهنده شرکت کردند، مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزارهای آماری مورد استفاده شامل میانگین وزنی، تفسیر لفظی، شمارش فراوانی، ضریب توافق Kendall (W) و آزمون مربع کای مربوطه بود. سطح معناداری ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد.

This study determined the impact of classroom management techniques on the academic performance of Grade 6 learners in public elementary schools in San Fabian, District II, Division of Pangasinan II during School Year 2024–2025. Specifically, it examined the level of impact of teacher-centered, student-centered, acceptance, assertive, behavior modification, and success classroom management techniques; determined whether there was a significant difference between the perceptions of teachers and school heads; identified the problems encountered by teachers; and proposed a plan of action to improve classroom management. The study employed a descriptive research design using a questionnaire as the primary data-gathering instrument. The respondents consisted of forty-six (46) Grade 6 teachers and fifteen (15) school heads from fifteen (15) public elementary schools. Findings revealed that the different classroom management techniques had a high level of impact on the academic performance of Grade 6 learners. No significant difference was found between the perceptions of teachers and school heads, indicating that their perceptions were generally similar. The most serious problems encountered by teachers included difficulty in integrating learning competencies, difficulty in using appropriate instructional strategies for multilevel groups, and learner absenteeism. Based on the findings, a plan of action was designed to improve the implementation of classroom management techniques and support the academic performance of Grade 6 learners.

این پژوهش تأثیر فنون مدیریت کلاس را بر عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان پایه ششم در مدارس ابتدایی دولتی منطقه دوم سن فابیان، ناحیه دوم پانگاسینان در سال تحصیلی ۲۰۲۴–۲۰۲۵ تعیین کرد. به طور خاص، سطح تأثیر فنون مدیریت کلاس معلم‌محور، دانش‌آموزمحور، پذیرشی، قاطعانه، اصلاح رفتار و موفقیت را بررسی نمود؛ وجود تفاوت معنادار بین ادراکات معلمان و مدیران مدارس را تعیین کرد؛ مشکلاتی که معلمان با آن مواجه بودند را شناسایی نمود؛ و برنامه عملی برای بهبود مدیریت کلاس پیشنهاد داد. این پژوهش از طرح پژوهش توصیفی با استفاده از پرسشنامه به عنوان ابزار اصلی گردآوری داده‌ها بهره برد. پاسخ‌دهندگان شامل چهل‌وشش (۴۶) معلم پایه ششم و پانزده (۱۵) مدیر مدرسه از پانزده (۱۵) مدرسه ابتدایی دولتی بودند. یافته‌ها نشان داد که فنون مختلف مدیریت کلاس تأثیر بالایی بر عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان پایه ششم دارند. تفاوت معناداری بین ادراکات معلمان و مدیران مدارس مشاهده نشد و این امر نشان‌دهنده شباهت کلی دیدگاه‌های آنان بود. جدی‌ترین مشکلات گزارش‌شده توسط معلمان شامل دشواری در ادغام شایستگی‌های یادگیری، دشواری در استفاده از راهبردهای آموزشی مناسب برای گروه‌های چندسطحی و غیبت دانش‌آموزان بود. بر اساس یافته‌ها، برنامه عملی برای بهبود اجرای فنون مدیریت کلاس و حمایت از عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان پایه ششم طراحی شد.

This study investigates principal leadership strategies in developing Professional Learning Community (PLC) culture in public elementary schools in Banten Province, Indonesia. The research addresses the increasing demand for collaborative professional learning in schools while many public elementary schools have not yet successfully implemented PLC practices. The study aims to analyze leadership strategies, supporting and inhibiting factors, teacher responses, the impact of PLC implementation, and the causes of unsuccessful PLC adoption in several schools. This research employed a qualitative approach with a multiple case study design involving ten public elementary schools across regencies and municipalities in Banten Province. Data were collected through in-depth interviews, participatory observations, and document analysis involving principals and teachers as key participants. Data were analyzed using interactive qualitative analysis, thematic analysis, and NVivo 14 to strengthen coding, categorization, and cross-case interpretation. Trustworthiness was ensured through triangulation, member checking, peer debriefing, and audit trail procedures. The findings reveal that principal leadership plays a central role in shaping sustainable PLC culture through transformational and collaborative leadership practices. Successful schools demonstrated strong vision alignment, collective professional learning, reflective dialogue, and reduced teacher isolation. PLC implementation strengthened teacher professionalism, collective efficacy, and instructional quality. However, administrative burdens, limited time, teacher resistance, and inadequate conceptual understanding of PLC among some principals became major barriers to implementation. Technology functioned as a supporting tool but could not substitute relational trust and collaborative culture. The study concludes that sustainable PLC development requires instructional leadership, organizational trust, structural policy support, and systematic principal professional development to strengthen collaborative learning culture in Indonesian public elementary schools.

این پژوهش به بررسی راهبردهای رهبری مدیران در توسعه فرهنگ جامعه یادگیری حرفه‌ای (PLC) در مدارس ابتدایی دولتی استان بانتن اندونزی می‌پردازد. این تحقیق به نیاز فزاینده برای یادگیری حرفه‌ای مشارکتی در مدارس می‌پردازد، در حالی که بسیاری از مدارس ابتدایی دولتی هنوز موفق به اجرای مؤثر رویه‌های PLC نشده‌اند. هدف پژوهش، تحلیل راهبردهای رهبری، عوامل تسهیل‌کننده و بازدارنده، واکنش معلمان، تأثیر اجرای PLC و علل عدم موفقیت در پذیرش PLC در برخی مدارس است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با طرح مطالعه موردی چندگانه در ده مدرسه ابتدایی دولتی در شهرستان‌ها و شهرهای استان بانتن انجام شده است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق، مشاهده مشارکتی و تحلیل اسناد با مشارکت مدیران و معلمان به عنوان مشارکت‌کنندگان کلیدی گردآوری شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل تعاملی کیفی، تحلیل تماتیک و نرم‌افزار NVivo 14 به منظور تقویت کدگذاری، دسته‌بندی و تفسیر بین‌موردی صورت گرفت. اعتبار یافته‌ها از طریق مثلث‌سازی، بازبینی اعضا، بحث با همتایان و پیگیری حسابرسی تضمین شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که رهبری مدیران نقش محوری در شکل‌دهی فرهنگ پایدار PLC از طریق شیوه‌های رهبری تحول‌آفرین و مشارکتی ایفا می‌کند. مدارس موفق دارای همسویی قوی چشم‌انداز، یادگیری حرفه‌ای جمعی، گفت‌وگوی تأملی و کاهش انزوای معلمان بودند. اجرای PLC موجب تقویت حرفه‌ای‌گری معلمان، اثربخشی جمعی و کیفیت تدریس شد. با این حال، بار اداری، محدودیت زمانی، مقاومت معلمان و درک مفهومی ناکافی برخی مدیران از PLC به عنوان موانع اصلی اجرای آن شناسایی شد. فناوری به عنوان ابزار حمایتی عمل کرد اما نتوانست جایگزین اعتماد رابطه‌ای و فرهنگ مشارکتی شود. نتیجه‌گیری پژوهش آن است که توسعه پایدار PLC مستلزم رهبری آموزشی، اعتماد سازمانی، حمایت ساختاری سیاستی و توسعه حرفه‌ای نظام‌مند مدیران برای تقویت فرهنگ یادگیری مشارکتی در مدارس ابتدایی دولتی اندونزی است.

This study aims to analyze the influence of school culture and principal leadership on teacher performance with work motivation as a mediating variable among public elementary school teachers in Purwosari District, Bojonegoro Regency. This research uses a quantitative approach with an ex-post facto design. The research population consisted of 140 teachers, with a sample of 104 respondents determined using the Slovin formula and proportional random sampling technique. Data collection was conducted using a Likert scale questionnaire and documentation. Data analysis was carried out with the help of IBM SPSS Statistics through classical assumption tests, path analysis, multiple linear regression, coefficient of determination (R²), and Sobel test to examine the mediating role. The research results show that school culture and principal leadership have a positive and significant effect on teachers' work motivation. Directly, school culture has a positive and significant effect on teacher performance, while principal leadership does not have a significant effect on teacher performance. Work motivation is proven to have a positive and significant effect on teacher performance. Path analysis results indicate that school culture, principal leadership, and work motivation together can explain 76.2% of the variation in teacher performance. In addition, the Sobel test results show that work motivation acts as a mediating variable in the relationship between school culture and principal leadership on teacher performance. Based on the research results, it can be concluded that improving teacher performance can be done by strengthening a positive school culture, effective principal leadership, and increasing teachers' work motivation. Work motivation becomes an important factor that bridges the influence of organizational factors on the improvement of teacher performance.

هدف این پژوهش تحلیل تأثیر فرهنگ مدرسه و رهبری مدیر مدرسه بر عملکرد معلمان با نقش میانجی انگیزش شغلی در میان معلمان مدارس ابتدایی دولتی منطقه Purwosari، شهرستان Bojonegoro است. این پژوهش با رویکرد کمی و طرح علی-مقایسه‌ای (ex-post facto) انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل ۱۴۰ معلم بود که نمونه‌ای متشکل از ۱۰۴ نفر با استفاده از فرمول اسلووین و روش نمونه‌گیری تصادفی نسبتی انتخاب شد. گردآوری داده‌ها با استفاده از پرسشنامه مبتنی بر مقیاس لیکرت و اسناد انجام گرفت. تحلیل داده‌ها با کمک نرم‌افزار IBM SPSS Statistics و از طریق آزمون‌های فرض کلاسیک، تحلیل مسیر، رگرسیون خطی چندگانه، ضریب تعیین (R²) و آزمون سوبل جهت بررسی نقش میانجی انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد که فرهنگ مدرسه و رهبری مدیر مدرسه تأثیر مثبت و معناداری بر انگیزش شغلی معلمان دارند. به طور مستقیم، فرهنگ مدرسه تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد معلمان دارد، در حالی که رهبری مدیر مدرسه تأثیر معناداری بر عملکرد معلمان ندارد. انگیزش شغلی نیز تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد معلمان دارد. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که فرهنگ مدرسه، رهبری مدیر مدرسه و انگیزش شغلی در مجموع قادر به تبیین ۷۶/۲ درصد از واریانس عملکرد معلمان هستند. علاوه بر این، نتایج آزمون سوبل نشان داد که انگیزش شغلی به عنوان متغیر میانجی در رابطه بین فرهنگ مدرسه و رهبری مدیر مدرسه با عملکرد معلمان ایفای نقش می‌کند. بر اساس نتایج پژوهش، می‌توان نتیجه گرفت که بهبود عملکرد معلمان از طریق تقویت فرهنگ مثبت مدرسه، رهبری مؤثر مدیر مدرسه و افزایش انگیزش شغلی معلمان امکان‌پذیر است. انگیزش شغلی به عنوان عاملی مهم، نقش پل ارتباطی میان تأثیر عوامل سازمانی بر ارتقای عملکرد معلمان را ایفا می‌کند.