Universities preparing graduates for technology-enabled financial services need to understand how digital learning conditions relate to students’ career readiness. This study examines the associations of university-based Digital Financial Learning Ecosystem Quality with perceived FinTech Career Readiness among Vietnamese business students. Drawing on Social Cognitive Theory and Social Cognitive Career Theory, ecosystem quality is modelled as a reflective–formative higher-order construct comprising Digital Academic Support, the Digital Learning Environment, and Digital Teaching Innovation. Cross-sectional survey data from 341 students recruited through nonprobability convenience sampling via networks centred on northern Vietnam were analysed using partial least squares structural equation modelling and a disjoint two-stage procedure.All three ecosystem dimensions made significant formative contributions, with the digital learning environment showing the largest estimated weight. Higher ecosystem quality was positively associated with self-efficacy and learning motivation, and self-efficacy was positively associated with motivation. Motivation and career orientation were positively associated with perceived readiness, with motivation having the larger estimated direct coefficient. Career orientation showed no significant additional association with motivation after accounting for ecosystem quality and self-efficacy. Ecosystem quality was indirectly associated with readiness through motivation and through the sequential pathway involving self-efficacy and motivation. The model explained 41.5% of the variance in perceived readiness.The study contributes an integrated operationalisation of university-based digital financial learning quality and distinguishes learning-related associations from those of career orientation. The findings inform potential priorities for coordinating digital platforms, relevant financial content, academic support, practical learning, and competency-based career guidance. For universities and financial institutions, the study offers evidence to guide collaboration on graduate preparation and a foundation for evaluating how perceived readiness relates to demonstrated workplace competence.
The transition from secondary school to higher education is a critical period that shapes students' academic engagement, social integration, and persistence. Despite increased access to higher education in South Africa, many first-year students enter university with expectations that differ substantially from their subsequent experiences, creating adjustment challenges. Guided by Tinto's Theory of Student Integration and Educational Transition Theory, this study explored first-year students' expectations. It examined how students perceived and experienced mismatches between these expectations and the realities of university life. The study adopted an interpretivist qualitative research paradigm and an exploratory descriptive design. Data were collected through three focus group discussions with 21 purposively selected first-year students at a comprehensive university in KwaZulu-Natal, South Africa. They were analysed using reflexive thematic analysis. The findings revealed an expectation–reality mismatch in three areas: social integration and peer relationships, course selection and academic guidance, and academic workload alongside self-directed learning demands. Participants who identified as first-generation students described experiencing additional transition difficulties, which they associated with limited social and cultural capital, inadequate career guidance, and low digital literacy. Participants also associated persistent socioeconomic inequality with these difficulties. The study concludes that expectation–reality mismatch is a psychologically meaningful mechanism through which structural inequality translates into experiences of uncertainty, diminished belonging, and academic disengagement during the first year. Strengthened orientation, mentoring, academic advising, and digital literacy support are recommended to improve student adjustment, engagement, and retention.
This study assessed the employability skill readiness of Alternative Learning System (ALS) graduates in Liloan District, Cebu, during School Year 2025–2026 as a basis for developing a skill enhancement plan. Anchored on Human Capital Theory, Career Construction Theory, and Social Cognitive Career Theory, the study employed a quantitative correlational research design involving 70 ALS graduates. Data were collected using an adapted and modified questionnaire and analyzed through percentages, weighted means, standard deviations, Pearson product-moment correlation, and chi-square tests. Findings revealed high employability skill readiness in communication (M = 4.08), teamwork (M = 3.82), problem-solving (M = 3.81), self-management (M = 3.48), and technical or job-specific skills (M = 3.52). Employability readiness was significantly associated with age, parents’ educational attainment, parents’ occupation, and combined monthly family income, while gender showed no significant relationship. Furthermore, challenges encountered exhibited a significant negative relationship with employability readiness (r = −0.46), indicating that greater challenges were associated with lower readiness. Prominent challenges included limited access to training and upskilling opportunities, insufficient career preparation, inadequate hands-on experience, and limited confidence in applying acquired skills. The study recommends implementing the proposed Skill Enhancement Plan through accessible training, career guidance, workplace exposure, and strengthened stakeholder partnerships. The research aligns with Sustainable Development Goal (SDG) 4 (Quality Education) and SDG 8 (Decent Work and Economic Growth) by promoting inclusive skills development and employment readiness. Its potential contribution to educational, socioeconomic, and community sustainability lies in supporting lifelong learning, equitable employment preparation, and improved workforce participation among ALS graduates.
The in-depth penetration of artificial intelligence (AI) technology has reshaped career forms and the structure of the labor market, exerting a profound impact on university students’ cognition and orientation towards career development. Based on the conservation of resources theory and self-determination theory, we conducted three studies—an experimental study and two survey studies—to explore correlational linkages between AI awareness and university students’ boundaryless career. Studies 1 and 3 consistently demonstrated that AI awareness is indirectly associated with boundaryless career through the parallel mediating pathways of intrinsic motivation and future job insecurity. Study 2 provided experimental evidence that heightened AI awareness increases both intrinsic motivation and future job insecurity. This research enriches the application scenarios of boundaryless career theory in the context of technological change, deepens the understanding of the mechanism linking technological perception to youth career psychology, and offers practical implications for career guidance in universities.
Against the background of artificial intelligence (AI) reshaping the labor market, employment anxiety among higher vocational college students is becoming increasingly prominent. Grounded in Career Construction Theory, this study aims to explore the relationship between AI literacy and employment anxiety among Chinese higher vocational college students, with a specific focus on the chain mediating roles of career planning and future time perspective. A total of 1,234 students from five industry-featured higher vocational colleges in Jiangxi Province, China, were surveyed using self-report scales measuring AI literacy, employment anxiety, career planning, and future time perspective. The relationships among these variables were tested using the PROCESS macro (Model 6) for SPSS. The results indicated that (1) all variables were significantly correlated with one another; (2) AI literacy exhibited a significant positive total association with employment anxiety, which decomposed into a substantial positive direct association and a negative total indirect association; (3) AI literacy exerted a significant negative indirect association on employment anxiety through three pathways, namely, the independent mediating roles of career planning and future time perspective, and their chain mediating role, while the total association remained positive. These findings suggest that while higher AI literacy may heighten students’ awareness of labor-market disruptions, its negative indirect associations with employment anxiety operate through enhanced career planning and future orientation. It is recommended that higher vocational colleges consider integrating AI literacy education into career guidance programs, strengthening students’ career planning competencies, and cultivating a long-term future orientation, so as to potentially strengthen the anxiety-buffering pathway associated with AI literacy.
در بستر تحول بازار کار توسط هوش مصنوعی (AI)، اضطراب شغلی در میان دانشجویان آموزش عالی فنی و حرفهای به طور فزایندهای برجسته میشود. این مطالعه که مبتنی بر نظریه ساخت شغلی است، با هدف بررسی رابطه بین سواد هوش مصنوعی و اضطراب شغلی در میان دانشجویان آموزش عالی فنی و حرفهای چینی انجام شده است و به طور خاص بر نقشهای میانجی زنجیرهای برنامهریزی شغلی و چشمانداز زمانی آینده تمرکز دارد. در این پژوهش، مجموعاً ۱۲۳۴ دانشجو از پنج کالج آموزش عالی فنی و حرفهای با ویژگیهای صنعتی در استان جیانگشی چین با استفاده از مقیاسهای خودگزارشی سنجش سواد هوش مصنوعی، اضطراب شغلی، برنامهریزی شغلی و چشمانداز زمانی آینده مورد بررسی قرار گرفتند. روابط میان این متغیرها با استفاده از ماکروی PROCESS (مدل ۶) در نرمافزار SPSS آزمون شد. نتایج نشان داد که (۱) تمامی متغیرها با یکدیگر همبستگی معناداری داشتند؛ (۲) سواد هوش مصنوعی ارتباط کلی مثبت معناداری با اضطراب شغلی نشان داد که به یک ارتباط مستقیم مثبت قابل توجه و یک ارتباط غیرمستقیم کلی منفی تجزیه شد؛ (۳) سواد هوش مصنوعی از طریق سه مسیر، یعنی نقشهای میانجی مستقل برنامهریزی شغلی و چشمانداز زمانی آینده و نقش میانجی زنجیرهای آنها، تأثیر غیرمستقیم منفی معناداری بر اضطراب شغلی داشت، در حالی که ارتباط کلی همچنان مثبت باقی ماند. این یافتهها نشان میدهد که اگرچه سواد بالاتر هوش مصنوعی ممکن است آگاهی دانشجویان از اختلالات بازار کار را افزایش دهد، اما ارتباطات غیرمستقیم منفی آن با اضطراب شغلی از طریق تقویت برنامهریزی شغلی و جهتگیری به آینده عمل میکند. توصیه میشود که کالجهای آموزش عالی فنی و حرفهای، آموزش سواد هوش مصنوعی را در برنامههای راهنمایی شغلی ادغام کرده، شایستگیهای برنامهریزی شغلی دانشجویان را تقویت نموده و جهتگیری بلندمدت به آینده را پرورش دهند تا بتوانند مسیر کاهش اضطراب مرتبط با سواد هوش مصنوعی را تقویت نمایند.
This study examined the practices and initiatives in implementing the Work Immersion Program (WIP) in private Senior High Schools in Batangas Province and used the findings as the basis for a sustainable management program. A descriptive mixed-methods design was employed. Quantitative data were gathered through a researcher-developed questionnaire from 352 students, 29 school heads, and 29 immersion focal persons from 29 participating private schools; qualitative data were generated through a focus group discussion with six directly involved program implementers. The instrument was expert-validated and demonstrated strong internal consistency, with Cronbach’s alpha coefficients ranging from .867 to .918 across the three immersion phases and .959 overall. Frequency, percentage, weighted mean, standard deviation, independent-samples t-test, and one-way analysis of variance were used for quantitative analysis, while focus-group responses were subjected to thematic analysis. The schools predominantly offered the ABM strand, used the 80-hour Model A delivery, maintained fewer than three partner industries, partnered mainly with local government units and private establishments, and were commonly located in rural town-proper areas. Pre-immersion, immersion proper, and post-immersion practices were implemented to a great extent. Assessments of the three respondent groups differed significantly across all phases, while most school-profile variables did not produce significant differences; exceptions involved the number of students per track during immersion proper and the number of partner industries during pre-immersion. Qualitative findings highlighted partnership strengthening, monitoring and learning support, as well as logistical, safety, behavioral, and financial challenges. These findings informed LINK, a holistic and sustainable Work Immersion Management Program designed to strengthen support, career guidance, resilience, industry linkages, and skills development.
این پژوهش به بررسی رویکردها و ابتکارات در اجرای برنامه کارآموزی (Work Immersion Program - WIP) در دبیرستانهای غیرانتفاعی استان باتانگاس پرداخته و یافتهها را مبنایی برای تدوین یک برنامه مدیریت پایدار قرار داده است. طرح پژوهش توصیفی با رویکرد ترکیبی به کار گرفته شد. دادههای کمی از طریق پرسشنامه محققساخته از ۳۵۲ دانشآموز، ۲۹ مدیر مدرسه و ۲۹ مسئول کارآموزی از ۲۹ مدرسه غیرانتفاعی جمعآوری شد؛ دادههای کیفی نیز از طریق بحث گروهی متمرکز با شش نفر از مجریان مستقیم برنامه به دست آمد. ابزار پژوهش توسط خبرگان اعتبارسنجی شد و از پایایی داخلی بالایی برخوردار بود، به طوری که ضرایب آلفای کرونباخ برای سه مرحله کارآموزی بین ۰.۸۶۷ تا ۰.۹۱۸ و در مجموع ۰.۹۵۹ بود. برای تحلیل دادههای کمی از فراوانی، درصد، میانگین وزنی، انحراف معیار، آزمون t مستقل و تحلیل واریانس یکطرفه استفاده شد و پاسخهای گروه متمرکز با تحلیل تماتیک بررسی گردید. مدارس عمدتاً رشته ABM را ارائه میدادند، از مدل ۸۰ ساعته A استفاده میکردند، کمتر از سه صنعت همکار داشتند، عمدتاً با واحدهای دولتی محلی و مؤسسات خصوصی همکاری میکردند و معمولاً در مناطق روستایی واقع بودند. رویکردهای پیش از کارآموزی، حین کارآموزی و پس از کارآموزی تا حد زیادی اجرا میشد. ارزیابی سه گروه پاسخدهنده در تمام مراحل تفاوت معناداری داشت، در حالی که بیشتر متغیرهای مشخصات مدرسه تفاوت معناداری ایجاد نکرد؛ استثناها شامل تعداد دانشآموزان هر رشته در مرحله کارآموزی و تعداد صنایع همکار در مرحله پیش از کارآموزی بود. یافتههای کیفی بر تقویت همکاریها، پایش و حمایت آموزشی، و همچنین چالشهای لجستیکی، ایمنی، رفتاری و مالی تأکید داشت. این یافتهها مبنای طراحی برنامه جامع و پایدار مدیریت کارآموزی LINK قرار گرفت که با هدف تقویت حمایت، راهنمایی شغلی، تابآوری، پیوند با صنعت و توسعه مهارتها تدوین شده است.
This research paper analyzes the theoretical and practical aspects of implementing mentoring and coaching approaches in the modern youth work system. Against the backdrop of the insufficiency of traditional directional and command-based pedagogical approaches in today's digital and rapidly changing society, the role of coaching and mentoring in personal development, professional orientation, and the formation of leadership skills is highlighted. During the study, experimental work was conducted with the participation of 120 respondents aged 18-25. The results showed that in groups using coaching and mentoring approaches, participants' personal responsibility, goal-setting skills, and motivation increased significantly.
این مقاله پژوهشی به تحلیل جنبههای نظری و عملی اجرای رویکردهای منتورینگ و کوچینگ در نظام معاصر کار با جوانان میپردازد. در بستر ناکافی بودن رویکردهای سنتی جهتدهنده و دستوری در آموزش و پرورش در جامعه دیجیتال و بهسرعت در حال تغییر امروزی، نقش کوچینگ و منتورینگ در رشد فردی، جهتگیری حرفهای و شکلگیری مهارتهای رهبری برجسته میشود. در جریان این مطالعه، کار آزمایشی با مشارکت ۱۲۰ نفر از پاسخدهندگان در بازه سنی ۱۸ تا ۲۵ سال انجام شد. نتایج نشان داد که در گروههایی که از رویکردهای کوچینگ و منتورینگ استفاده شد، مسئولیتپذیری فردی، مهارتهای هدفگذاری و انگیزش شرکتکنندگان به طور معناداری افزایش یافت.
Young people are growing up in a complex and constantly changing world. Its continuous transformations pose significant challenges for the entire population but are particularly impactful for young adults. During the transition from tertiary education to the labor market, they often struggle to envision their future and to imagine their professional careers, so reducing their personal well-being. However, actively reflecting on the future enables individuals to explore multiple possibilities, define their goals, and anticipate as well as better manage upcoming challenges. For these reasons, a group of Social Psychologists of the University of Milano Bicocca and Designers of the Polytechnic University of Milano developed a university course entitled Life Design that was launched in the 2018/2019 academic year within the Integrated Product Design program at the School of Design of the Polytechnic of Milano. The present paper describes the Life Design course, outlining for each topic the corresponding theoretical framework, the specifically designed activities, and the expected outcomes in terms of awareness and skills development. The course is grounded in the most recent and well-established theoretical models in vocational guidance psychology, with particular reference to the literature of the Life Design Research Group. Its main purpose is to prepare future graduates to navigate contemporary complexity and ontological uncertainty. The course aims to equip students with both psycho-social theoretical frameworks and related practical tools based on the development of smart skills, enabling them to better understand the socio-economic context, analyze its dynamic characteristics, and effectively respond to its consequences.
جوانان در جهانی پیچیده و همواره در حال تغییر رشد میکنند. این دگرگونیهای مداوم چالشهای قابل توجهی را برای کل جمعیت ایجاد میکند، اما بهویژه برای بزرگسالان جوان تأثیرگذار است. در دوره گذار از آموزش عالی به بازار کار، آنها اغلب در تصور آینده خود و تجسم مسیرهای حرفهایشان با دشواری مواجه میشوند که این امر به کاهش بهزیستی فردی آنها منجر میشود. با این حال، تأمل فعالانه درباره آینده به افراد امکان میدهد تا امکانات متعددی را کاوش کنند، اهداف خود را تعریف نمایند و چالشهای پیشرو را پیشبینی و بهتر مدیریت کنند. به همین دلایل، گروهی از روانشناسان اجتماعی دانشگاه Milano Bicocca و طراحان دانشگاه پلیتکنیک Milano دورهای دانشگاهی با عنوان طراحی زندگی (Life Design) تدوین کردند که در سال تحصیلی ۲۰۱۸/۲۰۱۹ در قالب برنامه طراحی محصول یکپارچه در دانشکده طراحی پلیتکنیک Milano ارائه شد. مقاله حاضر به توصیف دوره طراحی زندگی میپردازد و برای هر موضوع، چارچوب نظری مربوطه، فعالیتهای طراحیشده ویژه و پیامدهای مورد انتظار در زمینه آگاهی و توسعه مهارتها را تشریح میکند. این دوره مبتنی بر جدیدترین و معتبرترین مدلهای نظری در روانشناسی راهنمایی شغلی است و بهویژه به ادبیات گروه پژوهشی Life Design ارجاع دارد. هدف اصلی آن آمادهسازی فارغالتحصیلان آینده برای پیمایش در پیچیدگی معاصر و عدم قطعیت هستیشناختی است. این دوره در پی تجهیز دانشجویان به چارچوبهای نظری روانی-اجتماعی و ابزارهای عملی مرتبط مبتنی بر توسعه مهارتهای هوشمند است تا آنها بتوانند زمینه اجتماعی-اقتصادی را بهتر درک کنند، ویژگیهای پویای آن را تحلیل نمایند و به طور مؤثر به پیامدهای آن پاسخ دهند.
The aim of this study is to determine the views of Vocational School students regarding employment planning and to analyze these views in the context of the education–employment relationship and various demographic variables. Method: The study was conducted using the survey model, and the study population consisted of first- and second-year students studying at the Vocational Schools within Harran University during the 2025–2026 academic year. The sample consisted of a total of 642 students determined through convenience sampling. The data were collected through a questionnaire developed by the researchers and analyzed using descriptive statistical techniques, including percentages, frequencies, and the Chi-square test. Findings: The vast majority of the participating Vocational School students are aware of preparing an employment plan as a prerequisite for finding a suitable job after graduation. However, very few of these students have prepared a CV, which is the most concrete indicator of employment planning. While the employment preferences of the participating students are concentrated on working in the public sector, they remain pessimistic and undecided about employment options other than this. The participating students receive support from workplace internships, their families, field-specific courses, and instructors regarding planning their employment after graduation; they receive partial support from elective courses and their social environment, while they do not receive support from the school's career counseling unit or social media. As a result, it can be predicted that the profile of Vocational School students who insist on working in the public sector, are not open to options other than this, and do not receive the necessary support for employment planning during the educational process carries the risk of hindering their transition from education to employment.
هدف این پژوهش تعیین دیدگاههای دانشجویان مدارس فنی و حرفهای درباره برنامهریزی اشتغال و تحلیل این دیدگاهها در زمینه رابطه آموزش و اشتغال و متغیرهای جمعیتشناختی مختلف است. روش: این پژوهش با استفاده از مدل پیمایشی انجام شده و جامعه پژوهش شامل دانشجویان سال اول و دوم مدارس فنی و حرفهای دانشگاه Harran در سال تحصیلی ۲۰۲۵–۲۰۲۶ بوده است. نمونه پژوهش شامل ۶۴۲ دانشجو است که به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدهاند. دادهها از طریق پرسشنامهای که توسط پژوهشگران تدوین شده بود جمعآوری و با استفاده از تکنیکهای آماری توصیفی از جمله درصد، فراوانی و آزمون کایاسکوئر تحلیل گردید. یافتهها: اکثریت قریب به اتفاق دانشجویان مدارس فنی و حرفهای شرکتکننده از ضرورت تهیه برنامه اشتغال به عنوان پیشنیاز یافتن شغل مناسب پس از فارغالتحصیلی آگاه هستند. با این حال، تعداد بسیار کمی از این دانشجویان رزومه (CV) که ملموسترین شاخص برنامهریزی اشتغال است را تهیه کردهاند. در حالی که ترجیحات شغلی دانشجویان شرکتکننده عمدتاً بر اشتغال در بخش دولتی متمرکز است، نسبت به گزینههای اشتغال غیر از این، بدبین و مردد باقی میمانند. دانشجویان شرکتکننده در زمینه برنامهریزی اشتغال پس از فارغالتحصیلی از کارآموزیهای محیط کار، خانواده، دروس تخصصی و اساتید خود حمایت دریافت میکنند؛ از دروس اختیاری و محیط اجتماعی خود حمایت نسبی دریافت میکنند، در حالی که از واحد مشاوره شغلی مدرسه یا شبکههای اجتماعی حمایتی دریافت نمیکنند. در نتیجه، میتوان پیشبینی کرد که پروفایل دانشجویان مدارس فنی و حرفهای که بر اشتغال در بخش دولتی اصرار دارند، به گزینههای دیگر تمایل ندارند و حمایت لازم برای برنامهریزی اشتغال را در فرآیند آموزشی دریافت نمیکنند، با خطر ایجاد مانع در گذار از آموزش به اشتغال مواجه است.
