bilingualism

While extensive research has examined refugee students’ educational adaptation in host countries, the educational reintegration phase following voluntary return remains underexplored. This qualitative study investigates the linguistic and academic adaptation experiences of Syrian students transitioning from Turkish-medium education in Türkiye to Arabic-medium schooling in Syria after voluntary return. The study addresses an overarching question: how do returnee students experience the linguistic, academic, social, and psychosocial dimensions of this reverse educational transition? Using an exploratory qualitative design, data were collected through a seven-item open-ended written questionnaire from 15 middle-school students who had received several years of formal schooling in Türkiye. Qualitative content analysis revealed that return does not constitute a simple linguistic recovery, but rather a reverse academic transition characterized by profound difficulties with academic Arabic, conceptual transfer, written production, and in-class assessment practices. The findings indicate that students’ challenges were shaped not only by uneven Arabic literacy development but also by curriculum misalignment, pedagogical practices that participants perceived as more teacher-directed, limited peer interaction, and assessment practices that they perceived as unclear. Furthermore, psychosocial pressures, including re-migration-related distress, concentration difficulties, and increased family responsibilities, complicated their academic adaptation. Ultimately, these struggles reflect systemic institutional and contextual mismatches rather than individual deficits. By conceptualizing return as a distinct educational phase, this study contributes to the broader discourses on refugee education and bilingualism. The implications underscore the critical need for academic Arabic bridging programs, background-sensitive assessment frameworks, psychosocially responsive pedagogies, and school-based psychosocial support to ensure equitable reintegration into Arabic-medium schooling.

در حالی که پژوهش‌های گسترده‌ای به بررسی سازگاری آموزشی دانش‌آموزان پناهنده در کشورهای میزبان پرداخته‌اند، مرحله بازپذیری آموزشی پس از بازگشت داوطلبانه همچنان کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این مطالعه کیفی به بررسی تجارب سازگاری زبانی و تحصیلی دانش‌آموزان سوری می‌پردازد که پس از بازگشت داوطلبانه از آموزش به زبان ترکی در ترکیه به مدرسه‌ عربی‌زبان در سوریه منتقل شده‌اند. این پژوهش به یک پرسش کلی می‌پردازد: دانش‌آموزان بازگشته چگونه ابعاد زبانی، تحصیلی، اجتماعی و روانی‌اجتماعی این گذار معکوس آموزشی را تجربه می‌کنند؟ با استفاده از طرح کیفی اکتشافی، داده‌ها از طریق پرسشنامه کتبی هفت‌سؤالی بازپاسخ از ۱۵ دانش‌آموز مقطع راهنمایی که چندین سال آموزش رسمی در ترکیه دیده بودند، گردآوری شد. تحلیل محتوای کیفی نشان داد که بازگشت صرفاً به معنای بازیابی ساده زبانی نیست، بلکه گذار تحصیلی معکوسی است که با دشواری‌های عمیق در زبان عربی علمی، انتقال مفهومی، تولید نوشتاری و شیوه‌های ارزشیابی کلاسی همراه است. یافته‌ها نشان می‌دهد که چالش‌های دانش‌آموزان نه تنها ناشی از رشد نامتوازن سواد عربی، بلکه ناشی از عدم انطباق برنامه درسی، شیوه‌های آموزشی معلم‌محورتر از نگاه شرکت‌کنندگان، تعامل محدود با همسالان و شیوه‌های ارزشیابی مبهم از دیدگاه آنان بوده است. همچنین فشارهای روانی‌اجتماعی، از جمله تنش‌های مرتبط با مهاجرت مجدد، دشواری‌های تمرکز و افزایش مسئولیت‌های خانوادگی، سازگاری تحصیلی آنان را پیچیده‌تر کرده است. در نهایت، این مشکلات بازتابی از ناسازگاری‌های نهادی و زمینه‌ای نظام‌مند است و نه کمبودهای فردی. با مفهوم‌پردازی بازگشت به عنوان یک مرحله آموزشی متمایز، این مطالعه به گفتمان‌های گسترده‌تر آموزش پناهندگان و دوزبانگی کمک می‌کند. پیامدهای پژوهش بر ضرورت برنامه‌های پل زبانی برای عربی علمی، چارچوب‌های ارزشیابی حساس به پیشینه، رویکردهای آموزشی پاسخگو به نیازهای روانی‌اجتماعی و حمایت روانی‌اجتماعی مبتنی بر مدرسه برای تضمین بازپذیری عادلانه در مدارس عربی‌زبان تأکید دارد.

Abstract This study investigates how L1–L2 typological distance moderates the predictive validity of large language model (LLM)-based metrics in L2 reading, alongside the compensatory role of cognitive resources. Eye-tracking data from Chinese learners with L1 Lao, Burmese, Thai and Vietnamese revealed that surprisal predicted processing difficulty across all groups, whereas contextual entropy effects were group-specific and qualified by cognitive differences. Cognitive abilities explained unique variance only in Vietnamese learners, with verbal short‑term storage (VSTS) showing an independent effect. Additionally, VSTS and reading comprehension accuracy showed significant interactions with typological distance, such that higher learner-level memory and comprehension-performance indices were associated with reduced processing burden under greater L1–L2 divergence. These findings demonstrate that LLM metrics’ validity is constrained by typology and modulated by cognitive resources, supporting adaptive L2 processing models and the Cognitive Resource Coordination Model (Robinson [2001, Second Language Research 17(4), pp. 368–392]).

این مطالعه بررسی می‌کند که چگونه فاصلهٔ نوع‌شناختی میان زبان اول و دوم، روایی پیش‌بینی‌کنندگی سنجه‌های مبتنی بر مدل‌های زبانی بزرگ (LLM) را در خواندن زبان دوم تعدیل می‌کند و همچنین نقش جبرانی منابع شناختی را مورد توجه قرار می‌دهد. داده‌های ردیابی چشم از زبان‌آموزان چینی با زبان اول لائو، برمه‌ای، تایلندی و ویتنامی نشان داد که سورپرایزال پیش‌بین دشواری پردازش در همه گروه‌ها بود، در حالی که اثرات آنتروپی متنی خاص هر گروه بوده و با تفاوت‌های شناختی تبیین می‌شود. توانایی‌های شناختی تنها در زبان‌آموزان ویتنامی واریانس منحصربه‌فردی را تبیین کردند و ذخیره‌سازی کوتاه‌مدت کلامی (VSTS) اثر مستقلی نشان داد. همچنین، VSTS و دقت درک مطلب در تعامل معنادار با فاصلهٔ نوع‌شناختی قرار داشتند، به‌گونه‌ای که شاخص‌های بالاتر حافظه و عملکرد درک مطلب در سطح زبان‌آموز با کاهش بار پردازشی در شرایط واگرایی بیشتر میان زبان اول و دوم همراه بود. این یافته‌ها نشان می‌دهد که روایی سنجه‌های LLM توسط نوع‌شناسی محدود شده و توسط منابع شناختی تعدیل می‌شود و از مدل‌های پردازش تطبیقی زبان دوم و مدل هماهنگی منابع شناختی (Robinson [2001, Second Language Research 17(4), pp. 368–392]) حمایت می‌کند.

Narrative competence is vital for children’s language and cognitive development. Nevertheless, few studies have focused on Chinese-English bilingual children, and even fewer have examined how phonological awareness (PA) is associated with their narrative skills. Using a battery of parallel phonological and narrative tasks in both Chinese and English, this quantitative study examined age-related patterns in narrative skills and their relationship with phonological awareness (PA) in a cross-sectional sample of 106 Chinese-English bilingual children aged three to six. The results indicate age-related increases in children’s narrative skills in both Chinese and English, although the patterns differed across the two languages. Additionally, PA demonstrated significant associations with narrative skills in both languages, including cross-linguistic associations across Chinese and English measures. Specifically, English syllable segmentation and Chinese narrative skills significantly predicted English narrative performance. Meanwhile, Chinese non-word repetition, phoneme segmentation, rhyming discrimination, and English narrative skills predicted Chinese narrative performance. These findings suggest that phonological awareness (PA) is closely associated with bilingual children’s narrative skills, with significant cross-linguistic associations between Chinese and English measures. The study has valuable implications for language teaching and bilingual education, underscoring the importance of fostering PA in early childhood to support narrative development across languages.

شایستگی روایت‌گری برای رشد زبانی و شناختی کودکان اهمیت اساسی دارد. با این حال، پژوهش‌های اندکی بر کودکان دوزبانه چینی-انگلیسی متمرکز شده‌اند و تعداد کمتری نیز به بررسی چگونگی ارتباط آگاهی واجی (PA) با مهارت‌های روایت‌گری آن‌ها پرداخته‌اند. این مطالعه کمی با استفاده از مجموعه‌ای از آزمون‌های موازی واجی و روایت‌گری در هر دو زبان چینی و انگلیسی، الگوهای مرتبط با سن در مهارت‌های روایت‌گری و رابطه آن‌ها با آگاهی واجی (PA) را در یک نمونه مقطعی متشکل از ۱۰۶ کودک دوزبانه چینی-انگلیسی در بازه سنی سه تا شش سال بررسی کرد. نتایج نشان می‌دهد که مهارت‌های روایت‌گری کودکان در هر دو زبان چینی و انگلیسی با افزایش سن بهبود می‌یابد، اگرچه این الگوها در دو زبان متفاوت است. افزون بر این، آگاهی واجی ارتباط معناداری با مهارت‌های روایت‌گری در هر دو زبان نشان داد، از جمله ارتباطات میان‌زبانی میان سنجه‌های چینی و انگلیسی. به طور مشخص، قطعه‌بندی هجا در زبان انگلیسی و مهارت‌های روایت‌گری چینی، عملکرد روایت‌گری انگلیسی را به طور معناداری پیش‌بینی کردند. در همین حال، تکرار واژه‌های بی‌معنی چینی، قطعه‌بندی واجی، تمایز قافیه و مهارت‌های روایت‌گری انگلیسی، عملکرد روایت‌گری چینی را پیش‌بینی کردند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که آگاهی واجی (PA) ارتباط نزدیکی با مهارت‌های روایت‌گری کودکان دوزبانه دارد و ارتباطات میان‌زبانی معناداری میان سنجه‌های چینی و انگلیسی وجود دارد. این مطالعه پیامدهای ارزشمندی برای آموزش زبان و آموزش دوزبانه دارد و بر اهمیت تقویت آگاهی واجی در اوایل کودکی به منظور حمایت از رشد روایت‌گری در زبان‌های مختلف تأکید می‌کند.

Language shapes the organization of semantic memory and influences how individuals retrieve and combine concepts. The present study examined how language experience relates to associative thinking using Forward Flow, a metric that captures how far a thought sequence diverges semantically from an initial concept. Spanish-English bilinguals and English monolinguals completed a free association task in each of their respective languages. Greater vocabulary and language dominance predicted higher Forward Flow, indicating more semantically distant thought sequences. Among bilinguals, Forward Flow was higher in the dominant language than in the non-dominant language, suggesting that the conceptual associations bilinguals make depend on the language of retrieval. The associations participants generated were also influenced by idiosyncratic features of the languages they spoke, such as compounding, semantic ambiguity, and phonology. Our findings suggest that individual language experience and language-specific properties are linked to associative thinking, highlighting the role of language in the conceptual associations people make.

زبان ساختار حافظه معنایی را شکل می‌دهد و بر نحوه بازیابی و ترکیب مفاهیم توسط افراد تأثیر می‌گذارد. پژوهش حاضر به بررسی رابطه تجربه زبانی با تفکر تداعی‌گرایانه با استفاده از شاخص جریان پیش‌رونده (Forward Flow) می‌پردازد؛ معیاری که میزان فاصله معنایی توالی اندیشه‌ها از یک مفهوم اولیه را اندازه‌گیری می‌کند. دوزبانه‌های اسپانیایی-انگلیسی و تک‌زبانه‌های انگلیسی یک تکلیف تداعی آزاد را به زبان‌های مربوطه خود انجام دادند. واژگان گسترده‌تر و تسلط زبانی بیشتر، جریان پیش‌رونده بالاتری را پیش‌بینی کرد که نشان‌دهنده توالی اندیشه‌هایی با فاصله معنایی بیشتر است. در میان دوزبانه‌ها، جریان پیش‌رونده در زبان غالب بالاتر از زبان غیرغالب بود که نشان می‌دهد تداعی‌های مفهومی دوزبانه‌ها به زبان بازیابی بستگی دارد. تداعی‌هایی که شرکت‌کنندگان تولید کردند همچنین تحت تأثیر ویژگی‌های خاص زبان‌هایی که صحبت می‌کردند، مانند ترکیب‌سازی، ابهام معنایی و آواشناسی قرار داشت. یافته‌های ما نشان می‌دهد که تجربه زبانی فردی و ویژگی‌های خاص زبان با تفکر تداعی‌گرایانه مرتبط است و نقش زبان را در تداعی‌های مفهومی افراد برجسته می‌کند.

Abstract This study examined incremental processes in skilled second-language (L2) reading by identifying those shared with first-language (L1) reading and those modulated by L1 background and L2 proficiency. Skilled college-level L2 English readers (L1 Spanish, Korean or Chinese) were compared with native English speakers in self-paced reading of New York Times texts. Each word was annotated for word-, sentence- and passage-level predictors to test how these variables shape reading. Both L1 and L2 reading were affected by the same factors, indicating shared incremental processes. In L2, the magnitude of these effects was shaped by proficiency and readers’ L1 background, with the most pronounced differences observed among Chinese–English readers. These findings support a skilled reading acquisition principle: Fluent reading relies on largely shared processes grounded in target-language knowledge and procedural skills for using this knowledge efficiently, even as proficiency and L1 background introduce variation in skilled L2 reading.

چکیده این مطالعه به بررسی فرایندهای تدریجی در خواندن ماهرانه زبان دوم (L2) با شناسایی فرایندهای مشترک با خواندن زبان اول (L1) و فرایندهایی که تحت تأثیر پیشینه L1 و مهارت در L2 قرار می‌گیرند، پرداخته است. خوانندگان ماهر زبان انگلیسی در سطح دانشگاهی (با زبان اول اسپانیایی، کره‌ای یا چینی) با افراد بومی انگلیسی‌زبان در خواندن خودتنظیم متون نیویورک تایمز مقایسه شدند. هر واژه برای پیش‌بینی‌کننده‌های سطح واژه، جمله و متن حاشیه‌نویسی شد تا بررسی شود این متغیرها چگونه خواندن را شکل می‌دهند. هر دو خواندن L1 و L2 تحت تأثیر عوامل یکسانی قرار گرفتند که نشان‌دهنده وجود فرایندهای تدریجی مشترک است. در L2، شدت این اثرات تحت تأثیر مهارت و پیشینه L1 خوانندگان قرار داشت و بیشترین تفاوت‌ها در میان خوانندگان چینی-انگلیسی مشاهده شد. این یافته‌ها از اصل اکتساب خواندن ماهرانه حمایت می‌کند: خواندن روان عمدتاً مبتنی بر فرایندهای مشترکی است که بر دانش زبان هدف و مهارت‌های رویه‌ای برای استفاده کارآمد از این دانش استوار است، حتی اگر مهارت و پیشینه L1 باعث ایجاد تفاوت‌هایی در خواندن ماهرانه L2 شوند.

Abstract Understanding verbal humor in a second language (L2) is a hallmark of advanced communicative competence, yet its time course remains unclear. This study investigates the role of L2 exposure intensity in humor comprehension. Forty-two English as a Foreign Language (EFL) learners (Intense vs. Limited Exposure) read jokes in which identical punchlines followed humorous or coherent setups and judged funniness. Behavioral results showed that responses were slower to humorous than to coherent endings, and accuracy was higher in the Intense Exposure group than in the Limited Exposure group. ERPs showed a larger N400 to humorous endings compared to coherent endings. A P600 effect to humorous endings was observed in the Intense Exposure group but not in the Limited Exposure group, suggesting greater engagement of reinterpretation under Intense Exposure. These findings support a conditioned two-stage model of L2 humor in which early detection is broadly preserved, whereas later reinterpretation depends on L2 exposure intensity.

درک شوخ‌طبعی کلامی در زبان دوم (L2) نشانه‌ای از شایستگی ارتباطی پیشرفته است، اما روند زمانی آن همچنان نامشخص باقی مانده است. این پژوهش نقش شدت مواجهه با زبان دوم را در درک شوخ‌طبعی بررسی می‌کند. چهل‌و‌دو زبان‌آموز انگلیسی به عنوان زبان خارجی (EFL) (گروه مواجهه شدید در برابر مواجهه محدود) لطیفه‌هایی را خواندند که در آن‌ها پایان‌بندی‌های یکسان پس از مقدمه‌های شوخ‌طبعانه یا منسجم ارائه می‌شد و میزان خنده‌دار بودن را ارزیابی کردند. نتایج رفتاری نشان داد که واکنش‌ها به پایان‌بندی‌های شوخ‌طبعانه کندتر از پایان‌بندی‌های منسجم بود و دقت در گروه مواجهه شدید بالاتر از گروه مواجهه محدود بود. ERPها نشان دادند که مولفه N400 به پایان‌بندی‌های شوخ‌طبعانه نسبت به پایان‌بندی‌های منسجم بزرگ‌تر بود. اثر P600 نسبت به پایان‌بندی‌های شوخ‌طبعانه فقط در گروه مواجهه شدید مشاهده شد و در گروه مواجهه محدود دیده نشد که بیانگر درگیری بیشتر در تفسیر مجدد تحت مواجهه شدید است. این یافته‌ها از مدل دوسویه شرطی‌شده شوخ‌طبعی در زبان دوم حمایت می‌کند که در آن شناسایی اولیه تا حد زیادی حفظ می‌شود، در حالی که تفسیر مجدد متأخر وابسته به شدت مواجهه با زبان دوم است.

Abstract Many studies have used post-tests to examine word-related factors, such as encounter frequency, that influence L2 learners’ incidental acquisition of single words. However, less is known about how context affects the processing and acquisition of multi-word units, such as non-literal English phrasal verbs (PVs), which are particularly challenging for L2 learners to master. This eye-tracking study investigated how contextual richness influences L2 learners’ processing and acquisition of non-literal English PVs. Fifty-seven Chinese-L1 postgraduate students were randomly assigned to three groups, each reading eight low-frequency PVs in contexts varying in informativeness: more informative , less informative and uninformative. Vocabulary post-tests and delayed post-tests assessed incidental learning gains. Results indicated that more informative contexts enhanced form retention, whereas less informative contexts facilitated meaning recognition. These findings contribute to cognitive theories of word learning and offer practical insights for L2 vocabulary instruction.

چکیده: پژوهش‌های بسیاری از آزمون‌های پس‌آزمون برای بررسی عوامل مرتبط با واژه، مانند فراوانی مواجهه، که بر یادگیری تصادفی واژگان منفرد توسط زبان‌آموزان زبان دوم تأثیر می‌گذارند، استفاده کرده‌اند. با این حال، اطلاعات کمتری دربارهٔ چگونگی تأثیر زمینه بر پردازش و یادگیری واحدهای چندواژه‌ای، مانند افعال عبارتی غیرحرفی انگلیسی (PVs)، که به‌ویژه برای زبان‌آموزان زبان دوم چالش‌برانگیز هستند، وجود دارد. این مطالعه ردیابی چشم به بررسی تأثیر غنای زمینه‌ای بر پردازش و یادگیری افعال عبارتی غیرحرفی انگلیسی توسط زبان‌آموزان زبان دوم پرداخت. پنجاه‌وهفت دانشجوی کارشناسی‌ارشد چینی‌زبان به‌طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند که هر یک هشت فعل عبارتی کم‌فراوانی را در زمینه‌هایی با میزان اطلاع‌رسانی متفاوت (بیشتر اطلاع‌رسان، کمتر اطلاع‌رسان و بدون اطلاع‌رسانی) مطالعه کردند. آزمون‌های واژگان و آزمون‌های تأخیری برای ارزیابی میزان یادگیری تصادفی به‌کار رفتند. نتایج نشان داد که زمینه‌های بیشتر اطلاع‌رسان به حفظ شکل کمک می‌کنند، در حالی که زمینه‌های کمتر اطلاع‌رسان به شناسایی معنای افعال عبارتی کمک می‌کنند. این یافته‌ها به نظریه‌های شناختی یادگیری واژه کمک می‌کنند و بینش‌های عملی برای آموزش واژگان زبان دوم ارائه می‌دهند.

Abstract Although the discrete emotion perspective has gained increasing attention in affective and psycholinguistic research, large-scale normative datasets in a second language (L2) remain limited. To address this gap, the present study introduces a comprehensive database of discrete emotion norms for L2 English. The dataset comprises 1,122 words evaluated by 525 Chinese-English bilinguals across five discrete emotion categories: happiness, anger, fear, disgust and sadness. Participants rated subsets of these words using a 5-point Likert scale. The results demonstrate high inter-rater reliability and reveal systematic relationships between discrete emotion ratings and affective dimensions. Furthermore, these categorical ratings correlate with emotion prototypicality and key psycholinguistic variables, including age of acquisition, word frequency, concreteness and semantic diversity. Distributional analyses highlight a pronounced asymmetry: happiness dominates the semantic space. This database provides detailed discrete emotion ratings for each word and offers a fine-grained tool for selecting controlled stimuli for research on L2 emotion.

چکیده: اگرچه دیدگاه هیجان‌های گسسته در پژوهش‌های عاطفی و روان‌زبان‌شناسی توجه فزاینده‌ای را به خود جلب کرده است، اما مجموعه داده‌های هنجاری در مقیاس وسیع برای زبان دوم (L2) همچنان محدود است. برای رفع این خلأ، مطالعه حاضر یک پایگاه داده جامع از هنجارهای هیجان‌های گسسته برای زبان انگلیسی به عنوان زبان دوم ارائه می‌دهد. این مجموعه داده شامل ۱٬۱۲۲ واژه است که توسط ۵۲۵ فرد دوزبانه چینی-انگلیسی در پنج مقوله هیجان گسسته (شادی، خشم، ترس، انزجار و غم) ارزیابی شده‌اند. شرکت‌کنندگان زیرمجموعه‌هایی از این واژه‌ها را با استفاده از مقیاس لیکرت ۵ درجه‌ای ارزیابی کردند. نتایج نشان‌دهنده پایایی بالای ارزیابان و روابط نظام‌مند میان ارزیابی‌های هیجان‌های گسسته و ابعاد عاطفی است. همچنین، این ارزیابی‌های مقوله‌ای با نمونه‌وارگی هیجان و متغیرهای کلیدی روان‌زبان‌شناختی از جمله سن اکتساب، بسامد واژه، عینیت و تنوع معنایی همبستگی دارند. تحلیل‌های توزیعی، عدم تقارن بارزی را نشان می‌دهد: شادی بر فضای معنایی غالب است. این پایگاه داده، ارزیابی‌های دقیق هیجان‌های گسسته را برای هر واژه فراهم می‌کند و ابزاری دقیق برای انتخاب محرک‌های کنترل‌شده در پژوهش‌های هیجان در زبان دوم ارائه می‌دهد.

Abstract L2 processing accounts differ in how predictability (i.e., the likelihood of the next mention) affects referential form choice. This study examined whether L2 learners use predictability when selecting referential forms. A story continuation experiment, manipulating grammatical role and verbs’ implicit causality (IC), tested Japanese learners of English and L1-English speakers. Learners produced fewer pronouns than L1 speakers, consistent with cross-linguistic influence from L1 Japanese. Across groups, grammatical role strongly influenced referential form choice, whereas IC-based predictability affected object references only, specifically increasing the use of names for unexpected objects. Overall, L1 and L2 speakers showed similar effects of predictability, but the effects were more limited and form-specific than grammatical role effects. Under the present task conditions, the findings are compatible with a graded, memory-interference account: Predictability is used when cues are accessible and retrieval demands are modest, yielding similar patterns in L1 and L2 referential production.

چکیده: نظریه‌های پردازش زبان دوم (L2) در مورد اینکه پیش‌بینی‌پذیری (یعنی احتمال اشاره بعدی) چگونه بر انتخاب صورت ارجاعی تأثیر می‌گذارد، تفاوت دارند. این پژوهش بررسی کرد که آیا زبان‌آموزان زبان دوم در انتخاب صورت‌های ارجاعی از پیش‌بینی‌پذیری استفاده می‌کنند یا خیر. یک آزمایش ادامه داستان که نقش دستوری و علیت ضمنی افعال (IC) را دستکاری می‌کرد، بر روی زبان‌آموزان ژاپنی زبان انگلیسی و گویشوران بومی انگلیسی اجرا شد. زبان‌آموزان نسبت به گویشوران بومی، ضمیر کمتری تولید کردند که با تأثیرات بین‌زبانی از زبان مادری ژاپنی سازگار است. در میان گروه‌ها، نقش دستوری تأثیر قوی بر انتخاب صورت ارجاعی داشت، در حالی که پیش‌بینی‌پذیری مبتنی بر IC فقط بر ارجاع به مفعول تأثیر گذاشت و به طور خاص استفاده از نام را برای اشیای غیرمنتظره افزایش داد. به طور کلی، گویشوران زبان اول و دوم اثرات مشابهی از پیش‌بینی‌پذیری نشان دادند، اما این اثرات محدودتر و وابسته به نوع صورت ارجاعی نسبت به نقش دستوری بودند. تحت شرایط وظیفه حاضر، یافته‌ها با تبیین تدریجی و مبتنی بر تداخل حافظه سازگار است: پیش‌بینی‌پذیری زمانی به کار می‌رود که نشانه‌ها در دسترس باشند و نیازهای بازیابی اندک باشد، که الگوهای مشابهی را در تولید ارجاعی زبان اول و دوم به همراه دارد.

Abstract Previous research finds that vocal emotions are recognized above chance, with higher accuracy typically observed for one’s own cultural group – an “in-group” advantage. However, this may not apply uniformly, especially for bilinguals who are highly proficient in a second language (L2) but not members of the L2 cultural in-group. This study investigates Dutch-English bilinguals’ recognition of anger, fear, happiness, sadness and neutral emotion in Dutch (first language; L1), English (second language; L2) and two unfamiliar languages, Arabic and Hindi, using pseudo-utterances. Listeners were highly accurate in recognizing emotions in both Dutch and English. Recognition in Arabic matched their known languages, while Hindi was lower. Additionally, accuracy in English emotion recognition was positively correlated with English proficiency. These results suggest that the in-group advantage can extend to a highly proficient L2, indicating that cultural membership is not strictly necessary for highly accurate vocal emotion recognition.

پژوهش‌های پیشین نشان داده‌اند که هیجان‌های صوتی بالاتر از سطح تصادف شناسایی می‌شوند و معمولاً دقت بیشتری برای گروه فرهنگی خود فرد ــ مزیت «درون‌گروهی» ــ مشاهده می‌شود. با این حال، این امر ممکن است به طور یکنواخت صدق نکند، به ویژه برای دوزبانه‌هایی که در زبان دوم (L2) بسیار ماهر هستند اما عضو گروه فرهنگی زبان دوم نیستند. این مطالعه به بررسی شناسایی خشم، ترس، شادی، غم و هیجان خنثی در زبان هلندی (زبان اول؛ L1)، انگلیسی (زبان دوم؛ L2) و دو زبان ناآشنای عربی و هندی توسط دوزبانه‌های هلندی-انگلیسی با استفاده از شبه‌گفتارها می‌پردازد. شنوندگان در شناسایی هیجان‌ها در هر دو زبان هلندی و انگلیسی بسیار دقیق بودند. شناسایی هیجان در زبان عربی با زبان‌های آشنا برابری می‌کرد، در حالی که در زبان هندی پایین‌تر بود. همچنین، دقت در شناسایی هیجان‌های انگلیسی با مهارت زبان انگلیسی همبستگی مثبت داشت. این نتایج نشان می‌دهد که مزیت درون‌گروهی می‌تواند به زبان دوم با مهارت بالا نیز گسترش یابد و عضویت فرهنگی برای شناسایی بسیار دقیق هیجان صوتی کاملاً ضروری نیست.

Abstract Bilinguals often experience reduced emotional resonance in their second language (L2), known as “emotional distance.” This study investigates how cultural context, specifically culture relatedness, modulates this experience in late Mandarin-English bilinguals. We employed a multi-methodological approach to disentangle implicit and explicit processing. Study 1 (Implicit Association Test) revealed no automatic bias linking culture to emotion, suggesting that long-term L2 immersion may equilibrate implicit associations. Study 2 (explicit ratings), however, found a significant interaction: priming native (Chinese) culture led participants to evaluate negative L2 words as more negative, whereas the L2 (British) cultural context attenuated these evaluations, reinforcing emotional distance. Positive words remained unaffected. These findings demonstrate that culture is an active modulator of bilingual emotion. While acculturation may balance implicit links, conscious activation of native cultural schemas can bridge L2 emotional distance for aversive content, whereas L2 contexts serve to buffer emotional intensity.

دوزبانه‌ها اغلب کاهش هم‌رزونگی هیجانی را در زبان دوم (L2) خود تجربه می‌کنند که به عنوان «فاصله هیجانی» شناخته می‌شود. این پژوهش بررسی می‌کند که چگونه زمینه فرهنگی، به‌ویژه ارتباط با فرهنگ، این تجربه را در دوزبانه‌های دیرآموز ماندارین-انگلیسی تعدیل می‌کند. ما با بهره‌گیری از رویکردی چندروشی به منظور تفکیک پردازش ضمنی و آشکار، به این موضوع پرداختیم. مطالعه اول (آزمون تداعی ضمنی) هیچ سوگیری خودکاری را که فرهنگ را به هیجان پیوند دهد نشان نداد و این امر حاکی از آن است که غوطه‌وری بلندمدت در زبان دوم ممکن است تداعی‌های ضمنی را متعادل سازد. با این حال، مطالعه دوم (ارزیابی‌های آشکار) تعامل معناداری را نشان داد: فعال‌سازی فرهنگ بومی (چینی) موجب شد شرکت‌کنندگان واژه‌های منفی زبان دوم را منفی‌تر ارزیابی کنند، در حالی که زمینه فرهنگی زبان دوم (بریتانیایی) این ارزیابی‌ها را تضعیف کرد و فاصله هیجانی را تقویت نمود. واژه‌های مثبت بدون تغییر باقی ماندند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که فرهنگ، تعدیل‌گر فعالی در هیجان دوزبانه است. در حالی که فرهنگ‌پذیری ممکن است پیوندهای ضمنی را متعادل کند، فعال‌سازی آگاهانه طرح‌واره‌های فرهنگی بومی می‌تواند فاصله هیجانی زبان دوم را برای محتوای ناخوشایند کاهش دهد، در حالی که زمینه‌های زبان دوم به عنوان عامل کاهنده شدت هیجانی عمل می‌کنند.

Abstract In Mandarin Chinese, the same acoustic feature, pitch, conveys both semantic valence and emotional prosody. The effects of semantic valence on bilingual emotional prosody perception are mixed, with some studies reporting semantic facilitation and others showing interference. To clarify this, we extend the conceptual account of semantic valence to second language acquisition by examining its two components: learners’ semantic knowledge and the inherent semantic valence of stimuli. We investigated the independent and interactive effects of these components of semantic valence on emotional prosody perception for L1-English L2-Chinese learners in Chinese words and sentences. We found that semantic valence facilitated L2 learners’ perception when congruent with emotional prosody, but interfered when incongruent. Notably, these semantics-prosody (in)congruence effects were significantly predicted by learners’ semantic knowledge. Our results suggest an interaction between linguistic knowledge and paralinguistic perception in bilingual emotion processing.

در زبان چینی ماندارین، یک ویژگی صوتی مشابه، یعنی زیروبمی، هم ارزش‌گذاری معنایی و هم آهنگ احساسی گفتار را منتقل می‌کند. تأثیرات ارزش‌گذاری معنایی بر ادراک آهنگ احساسی گفتار در افراد دوزبانه متناقض گزارش شده است؛ برخی پژوهش‌ها تسهیل معنایی و برخی دیگر تداخل را نشان داده‌اند. برای روشن‌تر شدن این موضوع، ما رویکرد مفهومی ارزش‌گذاری معنایی را به حوزه یادگیری زبان دوم گسترش دادیم و دو مؤلفه آن را بررسی کردیم: دانش معنایی زبان‌آموزان و ارزش‌گذاری معنایی ذاتی محرک‌ها. ما اثرات مستقل و تعاملی این مؤلفه‌های ارزش‌گذاری معنایی را بر ادراک آهنگ احساسی گفتار در زبان‌آموزان انگلیسی‌زبان با زبان دوم چینی، در سطح واژه و جمله، بررسی کردیم. یافته‌ها نشان داد که ارزش‌گذاری معنایی زمانی که با آهنگ احساسی گفتار همخوان بود، ادراک زبان‌آموزان زبان دوم را تسهیل کرد و در صورت ناهماهنگی، موجب تداخل شد. شایان ذکر است که این اثرات همخوانی یا ناهماهنگی معنا و آهنگ گفتار به طور معناداری توسط دانش معنایی زبان‌آموزان پیش‌بینی می‌شد. نتایج ما حاکی از تعامل میان دانش زبانی و ادراک فرازبانی در پردازش هیجان در افراد دوزبانه است.