دانش‌آموزان

This study examined the relationship between home learning support, parenting style, and academic achievement among Grade 1 learners at Hinatuan North Central Elementary School, Schools Division of Surigao del Sur, during School Year 2025–2026. Employing a quantitative descriptive-correlational research design, the study involved 74 parents or guardians whose responses were analyzed alongside learners’ academic achievement obtained from official school records. Data were gathered using structured questionnaires and analyzed through weighted mean, standard deviation, ranking, and Pearson product-moment correlation. Findings revealed that home learning support was very high (M = 3.4500, SD = 0.6051), with learning resources and study conditions receiving the highest rating, while homework guidance and feedback ranked lowest. Parenting style was generally high (M = 2.5240, SD = 0.5900), with authoritative parenting obtaining the highest mean and permissive parenting the lowest. Learners demonstrated high academic achievement (M = 90.1351, SD = 3.2993), with 63.5% classified as Outstanding. However, correlation analysis revealed no statistically significant relationship between home learning support and academic achievement (r = 0.0707, p = 0.5496) or between parenting style and academic achievement (r = 0.0968, p = 0.4118). Both relationships were very weak and positive. The study concluded that although parents reported substantial learning support and structured parenting practices, these factors were not significantly associated with learners’ recorded academic performance. The findings highlight the importance of strengthening home-school collaboration, improving parental guidance practices, and considering additional learner-related and school-related factors when developing educational support programs for early-grade learners.

این پژوهش به بررسی رابطه بین حمایت یادگیری در منزل، سبک فرزندپروری و موفقیت تحصیلی در میان دانش‌آموزان پایه اول دبستان Hinatuan North Central، منطقه مدارس Surigao del Sur، در سال تحصیلی ۲۰۲۵–۲۰۲۶ پرداخت. با به‌کارگیری طرح پژوهش کمی توصیفی-همبستگی، تعداد ۷۴ نفر از والدین یا سرپرستان شرکت‌کننده بودند که پاسخ‌های آنان همراه با داده‌های موفقیت تحصیلی دانش‌آموزان که از سوابق رسمی مدرسه استخراج شد، مورد تحلیل قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های ساختاریافته گردآوری و از طریق میانگین وزنی، انحراف معیار، رتبه‌بندی و همبستگی حاصل‌ضرب لحظه‌ای پیرسون تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که حمایت یادگیری در منزل در سطح بسیار بالا قرار داشت (M = 3.4500، SD = 0.6051)، به‌طوری‌که منابع یادگیری و شرایط مطالعه بالاترین امتیاز را کسب کردند و راهنمایی و بازخورد تکالیف پایین‌ترین رتبه را داشتند. سبک فرزندپروری به‌طور کلی در سطح بالا ارزیابی شد (M = 2.5240، SD = 0.5900)، به‌طوری‌که سبک فرزندپروری مقتدرانه بالاترین میانگین و سبک فرزندپروری سهل‌گیرانه پایین‌ترین را به دست آورد. دانش‌آموزان موفقیت تحصیلی بالایی را نشان دادند (M = 90.1351، SD = 3.2993)، به‌طوری‌که ۶۳.۵٪ در طبقه «برجسته» قرار گرفتند. با این حال، تحلیل همبستگی نشان داد که بین حمایت یادگیری در منزل و موفقیت تحصیلی (r = 0.0707، p = 0.5496) و همچنین بین سبک فرزندپروری و موفقیت تحصیلی (r = 0.0968، p = 0.4118) رابطه معناداری وجود ندارد. هر دو رابطه بسیار ضعیف و مثبت بودند. پژوهش نتیجه گرفت که اگرچه والدین حمایت یادگیری قابل توجه و شیوه‌های فرزندپروری ساختاریافته‌ای را گزارش کردند، این عوامل با عملکرد تحصیلی ثبت‌شده دانش‌آموزان ارتباط معناداری نداشتند. یافته‌ها بر اهمیت تقویت همکاری خانه و مدرسه، بهبود شیوه‌های راهنمایی والدین و توجه به سایر عوامل مرتبط با دانش‌آموز و مدرسه در تدوین برنامه‌های حمایت آموزشی برای دانش‌آموزان پایه‌های ابتدایی تأکید می‌کند.

In Ireland and internationally, problem-solving is central to post-primary mathematics curricula. Enacting problem-solving in the classroom is challenging: it requires teachers to select or create problems appropriate to their students and the intended (mathematical thinking) learning outcomes. Despite the centrality of problem-solving in curricula in Ireland, post-primary students score higher in procedural tasks than problem-solving in the international assessments. Coinciding with this, in Ireland there is a reliance on textbooks with many tasks requiring low levels of cognitive demands. Combining these findings, there is an onus on teachers to be able to pose mathematical problems to expose students to problem-solving opportunities. This study investigates the problem posing capacities of two cohorts of pre-service post-primary mathematics teachers (PSMTs) in an Irish university. The participants were undertaking a module focused on mathematical problem-solving, with a focus on its teaching. PSMTs undertook activities in which they constructed new problems, constructed extension tasks to problems they had worked on themselves, and reformulated other mathematical tasks as problems. Each task generated by the PSMTs was classified against meeting the criteria of being a mathematical problem. Those which did not (non-problem tasks) were categorised using an inductive approach. Findings show that the pre-service teachers found it challenging to pose problems with the majority of tasks classified as unsolvable or procedural. The analysis revealed gaps in the PSMTs’ mathematical content knowledge and their capacity for writing mathematics. The findings suggest that PSMTs’ capacities in posing mathematical problems needs to be developed to enhance learners’ experiences of problem-solving in post-primary classrooms.

در ایرلند و در سطح بین‌المللی، حل مسئله محور اصلی برنامه‌های درسی ریاضی دوره متوسطه است. اجرای حل مسئله در کلاس درس چالش‌برانگیز است؛ زیرا معلمان باید مسائلی متناسب با دانش‌آموزان و اهداف یادگیری (تفکر ریاضی) مورد نظر انتخاب یا ایجاد کنند. با وجود اهمیت حل مسئله در برنامه‌های درسی ایرلند، دانش‌آموزان دوره متوسطه در ارزیابی‌های بین‌المللی در وظایف رویه‌ای نمرات بالاتری نسبت به حل مسئله کسب می‌کنند. همزمان با این موضوع، در ایرلند اتکای زیادی به کتاب‌های درسی وجود دارد که بسیاری از وظایف آن‌ها نیازمند سطوح پایین تقاضاهای شناختی است. با ترکیب این یافته‌ها، مسئولیت معلمان است که بتوانند مسائل ریاضی را مطرح کنند تا فرصت‌هایی برای حل مسئله در اختیار دانش‌آموزان قرار دهند. این مطالعه به بررسی توانایی‌های مسئله‌سازی دو گروه از معلمان ریاضی پیش‌خدمت دوره متوسطه (PSMTs) در یک دانشگاه ایرلندی می‌پردازد. شرکت‌کنندگان در حال گذراندن یک واحد درسی با محوریت حل مسئله ریاضی و تمرکز بر آموزش آن بودند. معلمان پیش‌خدمت در فعالیت‌هایی شرکت کردند که در آن‌ها مسائل جدیدی ساختند، وظایف گسترش‌یافته‌ای برای مسائلی که خودشان روی آن‌ها کار کرده بودند ایجاد کردند و سایر وظایف ریاضی را به صورت مسئله بازنویسی کردند. هر وظیفه‌ای که توسط معلمان پیش‌خدمت تولید شد، بر اساس معیارهای یک مسئله ریاضی طبقه‌بندی شد. وظایفی که این معیارها را نداشتند (وظایف غیرمسئله‌ای) با رویکرد استقرایی دسته‌بندی شدند. یافته‌ها نشان می‌دهد که معلمان پیش‌خدمت در مسئله‌سازی با چالش مواجه بودند و اکثریت وظایف به عنوان غیرقابل حل یا رویه‌ای طبقه‌بندی شدند. تحلیل‌ها شکاف‌هایی را در دانش محتوایی ریاضی و توانایی نگارش ریاضی معلمان پیش‌خدمت آشکار ساخت. یافته‌ها نشان می‌دهد که توانایی‌های معلمان پیش‌خدمت در مسئله‌سازی ریاضی نیازمند توسعه است تا تجربه‌های یادگیرندگان در حل مسئله در کلاس‌های دوره متوسطه بهبود یابد.

Objective Although the State–Trait Anxiety Inventory (STAI) is a well-established instrument for anxiety assessment, its length may limit feasibility in large-scale, longitudinal, and time-sensitive research settings. Existing abbreviated forms were mainly created for adults worldwide, including Türkiye. Accordingly, this study aimed to develop and psychometrically evaluate abbreviated versions of the STAI-State (STAI-S) and STAI-Trait (STAI-T) for Turkish adolescents. Method A two-phase psychometric validation design was implemented across two independent cohorts. Exploratory factor analysis (EFA) was initially conducted in Sample 1, comprising adolescents recruited from an outpatient child and adolescent psychiatry clinic ( n = 420), to identify the most parsimonious item configurations. Subsequently, confirmatory factor analysis (CFA) and criterion-related validity analyses were performed in Sample 2, consisting of public high school students ( n = 277). Measurement invariance across clinical/community status, sex, and age, comparisons with alternative factor models, and receiver operating characteristic analyses against the Generalized Anxiety Disorder-7 were examined. Results EFA supported a stable two-factor structure for both six-item scales, accounting for 53.7% of the total variance for the STAI-S and 57.3% for the STAI-T. Internal consistency was high for both abbreviated instruments ( α = 0.804). CFA indicated mixed but broadly acceptable fit for the two-factor solutions (STAI-S: χ 2 /df = 3.66, CFI = 0.979, SRMR = 0.033, RMSEA = 0.098; STAI-T: χ 2 /df = 3.28, CFI = 0.987, SRMR = 0.028, RMSEA = 0.091). Standardized factor loadings ranged from 0.61 to 0.92 across models. Invariance of item thresholds and factor loadings held across clinical/community status, sex, and age in analyses treating the items as ordered-categorical. The shortened versions also showed a high correlation with the original 20-item scales and preserved their criterion-related performance. Concurrent validity was supported by correlations with the Generalized Anxiety Disorder-7 and the Satisfaction with Life Scale. Conclusion The findings provide preliminary evidence supporting the reliability and structural validity of the six-item STAI-S and STAI-T in Turkish adolescents. The abbreviated forms appear suitable for research use, whereas their clinical utility requires confirmation in independent samples.

هدف: اگرچه پرسشنامه اضطراب حالتی-صفاتی (STAI) ابزاری معتبر برای سنجش اضطراب است، اما طولانی بودن آن ممکن است قابلیت استفاده را در پژوهش‌های وسیع، طولی و حساس به زمان محدود کند. فرم‌های کوتاه موجود عمدتاً برای بزرگسالان در سراسر جهان، از جمله ترکیه، تهیه شده‌اند. بر این اساس، این مطالعه با هدف توسعه و ارزیابی روان‌سنجی نسخه‌های کوتاه‌شده STAI-State (STAI-S) و STAI-Trait (STAI-T) برای نوجوانان ترک انجام شد. روش: یک طرح اعتبارسنجی روان‌سنجی دو مرحله‌ای در دو گروه مستقل اجرا شد. تحلیل عاملی اکتشافی (EFA) ابتدا در نمونه ۱، شامل نوجوانان مراجعه‌کننده به درمانگاه روان‌پزشکی کودک و نوجوان (n = 420)، به منظور شناسایی پیکربندی‌های بهینه سؤالات انجام شد. سپس، تحلیل عاملی تأییدی (CFA) و تحلیل روایی ملاکی در نمونه ۲، متشکل از دانش‌آموزان دبیرستان‌های دولتی (n = 277)، صورت گرفت. ناوری اندازه‌گیری بر اساس وضعیت بالینی/غیربالینی، جنسیت و سن، مقایسه با مدل‌های عاملی جایگزین و تحلیل منحنی مشخصه عملکرد گیرنده در مقایسه با Generalized Anxiety Disorder-7 بررسی شد. نتایج: تحلیل عاملی اکتشافی ساختار دو عاملی پایدار را برای هر دو مقیاس شش‌سؤالی تأیید کرد که به ترتیب ۵۳٫۷٪ از واریانس کل برای STAI-S و ۵۷٫۳٪ برای STAI-T را تبیین نمود. پایایی درونی برای هر دو ابزار کوتاه‌شده بالا بود (α = 0.804). تحلیل عاملی تأییدی برازش نسبتاً قابل قبول اما مختلطی را برای راه‌حل‌های دو عاملی نشان داد (STAI-S: χ2/df = 3.66، CFI = 0.979، SRMR = 0.033، RMSEA = 0.098؛ STAI-T: χ2/df = 3.28، CFI = 0.987، SRMR = 0.028، RMSEA = 0.091). بارهای عاملی استانداردشده در مدل‌ها بین 0.61 تا 0.92 متغیر بود. ناوری آستانه‌های سؤالات و بارهای عاملی در وضعیت بالینی/غیربالینی، جنسیت و سن در تحلیل‌هایی که سؤالات را به صورت ترتیبی-رده‌ای در نظر گرفتند، حفظ شد. نسخه‌های کوتاه‌شده همچنین همبستگی بالایی با فرم‌های ۲۰ سؤالی اصلی داشتند و عملکرد ملاکی آن‌ها حفظ شد. روایی همزمان با همبستگی با Generalized Anxiety Disorder-7 و مقیاس رضایت از زندگی تأیید شد. نتیجه‌گیری: یافته‌ها شواهد مقدماتی برای حمایت از پایایی و روایی ساختاری فرم‌های شش‌سؤالی STAI-S و STAI-T در نوجوانان ترک ارائه می‌دهد. فرم‌های کوتاه‌شده برای استفاده پژوهشی مناسب به نظر می‌رسند، در حالی که کاربرد بالینی آن‌ها نیازمند تأیید در نمونه‌های مستقل است.

The organization of students’ learning and practical activities is one of the central methodological challenges of contemporary inclusive education. The physical placement of learners with different educational needs in the same classroom does not in itself guarantee meaningful participation, equal access to learning, or successful acquisition of practical competencies. Effective inclusion requires a pedagogically designed learning environment in which students with different abilities, learning rates, communication styles, sensory characteristics, and educational needs can participate in common activities while receiving appropriate levels of support. This article examines the methodological foundations for organizing learning and practical activities in inclusive classrooms and identifies the major pedagogical barriers that limit active student participation.

سازمان‌دهی فعالیت‌های یادگیری و عملی دانش‌آموزان یکی از چالش‌های اصلی روش‌شناختی آموزش فراگیر معاصر است. قرار دادن فیزیکی یادگیرندگان با نیازهای آموزشی متفاوت در یک کلاس به‌تنهایی تضمین‌کننده مشارکت معنادار، دسترسی برابر به یادگیری یا کسب موفقیت‌آمیز شایستگی‌های عملی نیست. فراگیری مؤثر مستلزم محیط یادگیری است که به‌صورت آموزشی طراحی شده باشد تا دانش‌آموزان با توانایی‌ها، سرعت‌های یادگیری، سبک‌های ارتباطی، ویژگی‌های حسی و نیازهای آموزشی متفاوت بتوانند در فعالیت‌های مشترک مشارکت کنند و در عین حال، سطوح مناسبی از حمایت را دریافت نمایند. این مقاله به بررسی مبانی روش‌شناختی سازمان‌دهی فعالیت‌های یادگیری و عملی در کلاس‌های فراگیر می‌پردازد و موانع عمده آموزشی را که مشارکت فعال دانش‌آموزان را محدود می‌کند، شناسایی می‌نماید.

Mathematical communication is essential for effective mathematics learning, yet many students struggle to communicate mathematical ideas. Grounded in Embodied Cognition Theory, Conceptual Metaphor Theory, and the 4E Cognition Framework, this study examined the influence of embodied interaction on mathematical communication among Ghanaian SHS students, with spatial language as a mediator and classroom engagement as a moderator. A cross-sectional survey was conducted with 420 SHS 2 and SHS 3 students selected through multistage sampling. Data were analysed using SEM. Embodied interaction significantly predicted mathematical communication (β = .321, p < .001). Spatial language partially mediated the relationship (indirect effect = .209, 95% BC CI [.114, .293]), whereas classroom engagement did not significantly moderate it (β = .055, p = .131).

ارتباطات ریاضی برای یادگیری مؤثر ریاضیات ضروری است، اما بسیاری از دانش‌آموزان در انتقال ایده‌های ریاضی دچار مشکل می‌شوند. این مطالعه با تکیه بر نظریه شناخت تجسم‌یافته، نظریه استعاره مفهومی و چارچوب شناخت 4E، تأثیر تعامل تجسم‌یافته بر ارتباطات ریاضی در میان دانش‌آموزان دبیرستانی غنایی را با نقش میانجی زبان فضایی و نقش تعدیل‌گر درگیری کلاسی بررسی کرده است. یک پژوهش مقطعی با مشارکت ۴۲۰ دانش‌آموز پایه دوم و سوم دبیرستان با نمونه‌گیری چندمرحله‌ای انجام شد. داده‌ها با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری (SEM) تحلیل شدند. تعامل تجسم‌یافته به طور معناداری ارتباطات ریاضی را پیش‌بینی کرد (β = .321, p < .001). زبان فضایی به طور جزئی رابطه را میانجی‌گری کرد (اثر غیرمستقیم = .209، فاصله اطمینان ۹۵٪ BC [.114, .293])، در حالی که درگیری کلاسی نقش تعدیل‌گر معناداری نداشت (β = .055, p = .131).

This study examined the gap between access to mathematics instructional materials and their classroom use in four selected public and private primary schools in Kabul City. A descriptive–comparative survey involved 211 students and 28 mathematics teachers, using verified frequencies and percentages from the approved master’s thesis. Public-school students reported greater access (73.3%) and classroom use (63.6%) than private-school students (49.4% and 42.5%, respectively), while conversion efficiency was nearly identical (86.8% vs. 86.0%). Teacher and student reports differed across indicators of teacher capacity and participation. Constraints were more prominent in private schools, particularly textbook alignment and limited professional development. The findings emphasize distinguishing resource availability from classroom use and considering curriculum alignment, teacher support, and student participation when evaluating instructional-material provision.

این پژوهش به بررسی شکاف میان دسترسی به مواد آموزشی ریاضی و استفاده از آن‌ها در کلاس درس در چهار مدرسه ابتدایی دولتی و غیردولتی منتخب در شهر کابل پرداخت. این مطالعه به روش توصیفی–مقایسه‌ای و با مشارکت ۲۱۱ دانش‌آموز و ۲۸ معلم ریاضی انجام شد و فراوانی‌ها و درصدهای تأییدشده از پایان‌نامه کارشناسی ارشد مصوب مورد استفاده قرار گرفت. دانش‌آموزان مدارس دولتی دسترسی بیشتری (۷۳٫۳٪) و استفاده بیشتری در کلاس (۶۳٫۶٪) نسبت به دانش‌آموزان مدارس غیردولتی (۴۹٫۴٪ و ۴۲٫۵٪ به‌ترتیب) گزارش کردند، در حالی‌که کارایی تبدیل تقریباً یکسان بود (۸۶٫۸٪ در مقابل ۸۶٫۰٪). گزارش‌های معلمان و دانش‌آموزان در شاخص‌های ظرفیت معلم و مشارکت تفاوت داشت. محدودیت‌ها در مدارس غیردولتی برجسته‌تر بود، به‌ویژه در هم‌راستایی کتاب‌های درسی و توسعه حرفه‌ای محدود. یافته‌ها بر تمایز میان دسترسی به منابع و استفاده از آن‌ها در کلاس و همچنین توجه به هم‌راستایی برنامه درسی، حمایت معلم و مشارکت دانش‌آموز در ارزیابی تأمین مواد آموزشی تأکید می‌کند.

Effective schools rely on strategic leadership and regular processes that facilitate the improvement of teaching, learning and learning outcomes. This paper explores the importance of academic coordination, curriculum leadership, and quality assurance as tools to develop high-performing schools and enhance student achievement. Academic coordination assists in consistency of lesson planning, teaching schedules, assessment, communication and teacher collaboration. Curriculum leadership is the linking of curriculum planning and implementation, instruction, assessment, professional development, and responsiveness to students through curriculum. Continuous improvement is also promoted by monitoring, assessment, internal evaluation, feedback, performance review, accountability and curriculum review which all support quality assurance. The literature reviewed suggests that leadership, curriculum practices, teacher collaboration and quality assurance mechanisms can support better academic achievement, but may not work as effectively in every institutional and contextual setting. From a general perspective, the integration of these mechanisms can reinforce the quality of teaching, student engagement, learning results, and academic progress, which in turn can be used as a continuous improvement process.

مدارس مؤثر بر رهبری راهبردی و فرایندهای منظم که به بهبود تدریس، یادگیری و نتایج یادگیری کمک می‌کنند، تکیه دارند. این مقاله اهمیت هماهنگی آموزشی، رهبری برنامهٔ درسی و تضمین کیفیت را به عنوان ابزارهایی برای توسعه مدارس با عملکرد بالا و ارتقای پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان بررسی می‌کند. هماهنگی آموزشی به ایجاد انسجام در برنامه‌ریزی درسی، زمان‌بندی تدریس، ارزیابی، ارتباطات و همکاری معلمان کمک می‌کند. رهبری برنامهٔ درسی به پیوند برنامه‌ریزی و اجرای برنامهٔ درسی، آموزش، ارزیابی، توسعه حرفه‌ای و پاسخگویی به دانش‌آموزان از طریق برنامهٔ درسی اشاره دارد. بهبود مستمر نیز از طریق پایش، ارزیابی، ارزشیابی داخلی، بازخورد، بازنگری عملکرد، پاسخگویی و بازنگری برنامهٔ درسی که همگی از تضمین کیفیت حمایت می‌کنند، ترویج می‌شود. مروری بر ادبیات پژوهش نشان می‌دهد که رهبری، شیوه‌های برنامهٔ درسی، همکاری معلمان و سازوکارهای تضمین کیفیت می‌توانند از پیشرفت تحصیلی بهتر حمایت کنند، اما ممکن است در هر محیط و زمینهٔ نهادی به یک اندازه مؤثر نباشند. از دیدگاه کلی، ادغام این سازوکارها می‌تواند کیفیت تدریس، مشارکت دانش‌آموزان، نتایج یادگیری و پیشرفت تحصیلی را تقویت کند که به نوبه خود می‌تواند به عنوان فرایندی برای بهبود مستمر مورد استفاده قرار گیرد.

This review explores the role of science laboratories in strengthening science education within resource‑limited contexts, with particular attention to Timor‑Leste. Drawing on peer‑reviewed studies and policy documents published between 2019 and 2025, the synthesis highlights how laboratory access fosters students’ conceptual understanding and inquiry skills through hands‑on engagement. Yet, many schools continue to depend on low‑cost experiments due to infrastructural constraints, creating a persistent gap between curriculum aspirations and classroom realities. The analysis underscores the importance of expanding laboratory infrastructure, investing in teacher professional development, and adopting context‑appropriate experimental strategies to advance science learning in basic education settings.

این مرور به بررسی نقش آزمایشگاه‌های علوم در تقویت آموزش علوم در بسترهای دارای منابع محدود می‌پردازد و توجه ویژه‌ای به کشور تیمور شرقی دارد. با اتکا به مطالعات داوری‌شده و اسناد سیاستی منتشرشده بین سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵، این سنتز نشان می‌دهد که دسترسی به آزمایشگاه موجب ارتقای درک مفهومی و مهارت‌های پژوهشی دانش‌آموزان از طریق مشارکت عملی می‌شود. با این حال، بسیاری از مدارس به دلیل محدودیت‌های زیرساختی همچنان به آزمایش‌های کم‌هزینه وابسته هستند که این امر موجب تداوم فاصله میان اهداف برنامه درسی و واقعیت‌های کلاس درس می‌شود. تحلیل حاضر بر اهمیت گسترش زیرساخت‌های آزمایشگاهی، سرمایه‌گذاری در توسعه حرفه‌ای معلمان و اتخاذ راهبردهای آزمایشگاهی متناسب با زمینه برای ارتقای یادگیری علوم در آموزش پایه تأکید می‌کند.

This large-scale study provides evidence on pedagogical quality contributing to students’ science performance when examined alongside teacher, classroom, student, family, school, and regional factors. The sample included 286 science teachers and 15,287 students from 153 public and private schools across six regions of Pakistan. Using validated classroom observation scales and achievement tests for Grades 5, 6, and 8, the study found that pedagogical quality is a significant predictor of science achievement. Girls, younger students, those in Punjab, private-school students, and students with more educated parents performed better. Professional qualifications showed a negative association, while consistent language use across textbooks, instruction, and assessment predicted higher outcomes. Implications for improving science teaching in the Global South are discussed.

این مطالعه وسیع شواهدی درباره نقش کیفیت آموزشی در عملکرد علمی دانش‌آموزان ارائه می‌دهد، زمانی که این عامل در کنار عوامل معلم، کلاس، دانش‌آموز، خانواده، مدرسه و منطقه مورد بررسی قرار می‌گیرد. نمونه شامل ۲۸۶ معلم علوم و ۱۵٬۲۸۷ دانش‌آموز از ۱۵۳ مدرسه دولتی و غیردولتی در شش منطقه پاکستان بود. با استفاده از مقیاس‌های مشاهده کلاسی معتبر و آزمون‌های پیشرفت تحصیلی برای پایه‌های پنجم، ششم و هشتم، مطالعه نشان داد که کیفیت آموزشی پیش‌بینی‌کننده معناداری برای موفقیت علمی است. دختران، دانش‌آموزان جوان‌تر، دانش‌آموزان ایالت پنجاب، دانش‌آموزان مدارس غیردولتی و دانش‌آموزانی که والدین تحصیل‌کرده‌تری داشتند عملکرد بهتری داشتند. مدارک حرفه‌ای رابطه منفی نشان داد، در حالی که استفاده مداوم از زبان در کتاب‌های درسی، تدریس و ارزیابی، نتایج بالاتری را پیش‌بینی کرد. پیامدهای این یافته‌ها برای بهبود آموزش علوم در کشورهای جنوب جهانی مورد بحث قرار گرفته است.

The Project Approach (PA), a Western-originated pedagogical method, has been a school-based curriculum strategy in mainland Chinese kindergartens for decades. However, empirical studies on its implementation are scarce. This study (1) develops a conceptual model of PA implementation in Chinese kindergartens and (2) identifies key considerations for its formation, using the Engagement Model as a theoretical framework. Qualitative data were collected from 26 teachers across seven independent kindergartens via interviews, school documents, and classroom observations. Findings revealed a localized PA model integrating teacher-guided structure with child-initiated exploration—an intermediate form between traditional teacher-directed instruction and fully student-centred inquiry. Key implementation considerations included teaching environment (student characteristics, available resources, and school requirements), teacher agency (bandwidth and subject knowledge), and goal attainment (student progress, professional development, and teaching satisfaction). This study clarifies how the PA can be adapted in non-Western educational contexts and offers a transferable reference and toolkit for localizing PA across cultures.

رویکرد پروژه (PA)، که روشی آموزشی با منشأ غربی است، برای دهه‌ها به عنوان یک راهبرد برنامه‌درسی مبتنی بر مدرسه در مهدکودک‌های سرزمین اصلی چین به کار رفته است. با این حال، مطالعات تجربی درباره اجرای آن اندک است. این پژوهش (۱) یک مدل مفهومی از اجرای رویکرد پروژه در مهدکودک‌های چین توسعه می‌دهد و (۲) ملاحظات کلیدی برای شکل‌گیری آن را با استفاده از مدل مشارکت به عنوان چارچوب نظری شناسایی می‌کند. داده‌های کیفی از ۲۶ معلم در هفت مهدکودک مستقل از طریق مصاحبه، اسناد مدرسه و مشاهده کلاس جمع‌آوری شد. یافته‌ها نشان دادند که یک مدل بومی‌شده از رویکرد پروژه شکل گرفته است که ساختار هدایت‌شده توسط معلم را با کاوش آغازشده توسط کودک تلفیق می‌کند—شکلی میانی میان آموزش سنتی معلم‌محور و پژوهش کاملاً دانش‌آموزمحور. ملاحظات کلیدی اجرای این رویکرد شامل محیط آموزشی (ویژگی‌های دانش‌آموزان، منابع موجود و الزامات مدرسه)، عاملیت معلم (ظرفیت و دانش موضوعی) و تحقق اهداف (پیشرفت دانش‌آموز، توسعه حرفه‌ای و رضایت از تدریس) بود. این پژوهش روشن می‌کند که چگونه رویکرد پروژه می‌تواند در زمینه‌های آموزشی غیرغربی بومی‌سازی شود و مرجع و جعبه‌ابزاری قابل انتقال برای بومی‌سازی این رویکرد در فرهنگ‌های مختلف ارائه می‌دهد.

Disruptive Behaviour Disorders (DBDs), comprising Conduct Disorder (CD) and Oppositional Defiant Disorder (ODD), represent significant mental health concerns among adolescents due to their adverse effects on academic achievement, interpersonal relationships, and psychosocial development. Despite the growing burden of these disorders, there is a paucity of empirical evidence on their prevalence among adolescents attending secondary school in Lagos State, Nigeria. The research therefore examines the assessment of disruptive behaviour disorders. The quantitative research employed a descriptive survey design and 915 participants comprising males 49.5% (mean age = 14.94, SD = 1.57). The research employed a multistage sampling technique. The findings revealed that disruptive behaviour disorders were highly prevalent among the adolescents, with 90.4% exhibiting moderate to severe symptoms and 16.4% falling within the severe category. The prevalence of adolescents at risk of Conduct Disorder was 35.4%, while 83.4% were at risk of Oppositional Defiant Disorder. The results further showed that female adolescents displayed significantly lower levels of DBDs compared to their male counterparts. The study concluded and recommended that DBDs (CD and ODD) are common among in-school adolescents in Lagos State and therefore school administrators, management, and owners should employ psychological intervention in addressing the rising disruptive behaviour symptoms among adolescents.

اختلالات رفتار مخرب (DBDs) که شامل اختلال سلوک (CD) و اختلال نافرمانی مقابله‌ای (ODD) می‌باشد، از جمله نگرانی‌های مهم سلامت روان در میان نوجوانان به شمار می‌روند، چرا که تأثیرات منفی بر پیشرفت تحصیلی، روابط بین‌فردی و رشد روانی‌اجتماعی آنان دارند. با وجود افزایش بار این اختلالات، شواهد تجربی اندکی درباره شیوع آن‌ها در میان نوجوانان دبیرستانی استان لاگوس، نیجریه وجود دارد. بنابراین این پژوهش به ارزیابی اختلالات رفتار مخرب پرداخته است. این پژوهش کمی با استفاده از طرح پیمایش توصیفی و با مشارکت ۹۱۵ نفر (۴۹/۵٪ پسر؛ میانگین سنی = ۱۴/۹۴، انحراف معیار = ۱/۵۷) انجام شد. نمونه‌گیری به روش چندمرحله‌ای صورت گرفت. یافته‌ها نشان داد که اختلالات رفتار مخرب در میان نوجوانان شیوع بالایی دارد، به طوری که ۹۰/۴٪ علائم متوسط تا شدید و ۱۶/۴٪ در دامنه شدید قرار داشتند. شیوع نوجوانان در معرض خطر اختلال سلوک ۳۵/۴٪ و در معرض خطر اختلال نافرمانی مقابله‌ای ۸۳/۴٪ بود. نتایج همچنین نشان داد که نوجوانان دختر به طور معناداری سطوح پایین‌تری از DBDs را نسبت به همتایان پسر خود نشان دادند. مطالعه نتیجه‌گیری و توصیه کرد که DBDs (CD و ODD) در میان نوجوانان مدارس استان لاگوس شایع است و بنابراین مدیران، مسئولان و مالکان مدارس باید از مداخلات روان‌شناختی برای مقابله با علائم رو به افزایش رفتار مخرب در میان نوجوانان استفاده کنند.

Objectives Smoking, alcohol drinking, dietary habits, physical activity, screen time, and sleep duration have been examined separately in relation to suicidality. Based on these behaviors, this study aimed to develop a composite measure of a healthy lifestyle, and to explore its associations with suicidal behaviors among Chinese young people aged 10–24 years. Methods Data were obtained from 2022 Zhejiang Youth Risk Behavior Survey, in which 27,059 students aged 10–24 years completed an anonymous questionnaire designed to assess the health behaviors. A healthy lifestyle score was calculated and categorized into favorable, intermediate, and unfavorable lifestyle categories. Multivariate logistic regression models were employed to estimate the odds ratios (ORs) and 95% confidence intervals (CIs) for suicidal behaviors. Results Overall, 21.12% of students followed a favorable lifestyle, 56.67% followed an intermediate lifestyle, and 22.21% followed an unfavorable lifestyle. Compared to unfavorable lifestyle, students with intermediate and favorable lifestyle had lower odds of suicidal ideation, with the OR was 0.67 (95% CI: 0.62–0.72) and 0.40 (0.36–0.45); for suicidal plans, the corresponding OR was 0.61 (0.55–0.67) and 0.37 (0.31–0.44); for suicidal attempts, the corresponding OR was 0.53 (0.45–0.62) and 0.27 (0.20–0.37). Conclusions This study suggested that adherence to healthy lifestyles combining seven modifiable lifestyle factors were significantly associated with the lower odds of suicidal behaviors engagement in Chinese young people.

اهداف: سیگار کشیدن، مصرف الکل، عادات غذایی، فعالیت بدنی، مدت زمان استفاده از صفحه نمایش و مدت خواب به طور جداگانه در ارتباط با خودکشی مورد بررسی قرار گرفته‌اند. این مطالعه با تکیه بر این رفتارها، با هدف توسعه یک شاخص ترکیبی از سبک زندگی سالم و بررسی ارتباط آن با رفتارهای خودکشی در جوانان چینی ۱۰ تا ۲۴ سال انجام شد. روش‌ها: داده‌ها از پیمایش رفتارهای پرخطر جوانان ژجیانگ ۲۰۲۲ به دست آمد که در آن ۲۷٬۰۵۹ دانش‌آموز ۱۰ تا ۲۴ ساله یک پرسشنامه ناشناس برای ارزیابی رفتارهای سلامت تکمیل کردند. امتیاز سبک زندگی سالم محاسبه و به سه دسته سبک زندگی مطلوب، متوسط و نامطلوب تقسیم شد. مدل‌های رگرسیون لجستیک چندمتغیره برای برآورد نسبت شانس (OR) و فاصله اطمینان ۹۵٪ (CI) برای رفتارهای خودکشی به کار رفت. نتایج: به طور کلی، ۲۱/۱۲٪ از دانش‌آموزان سبک زندگی مطلوب، ۵۶/۶۷٪ سبک زندگی متوسط و ۲۲/۲۱٪ سبک زندگی نامطلوب داشتند. در مقایسه با سبک زندگی نامطلوب، دانش‌آموزان با سبک زندگی متوسط و مطلوب شانس کمتری برای افکار خودکشی داشتند، به طوری که OR برای آن‌ها به ترتیب ۰/۶۷ (۹۵٪ CI: ۰/۶۲–۰/۷۲) و ۰/۴۰ (۰/۳۶–۰/۴۵) بود؛ برای برنامه‌ریزی خودکشی، OR متناظر ۰/۶۱ (۰/۵۵–۰/۶۷) و ۰/۳۷ (۰/۳۱–۰/۴۴) بود؛ و برای اقدام به خودکشی، OR متناظر ۰/۵۳ (۰/۴۵–۰/۶۲) و ۰/۲۷ (۰/۲۰–۰/۳۷) بود. نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان داد که پایبندی به سبک زندگی سالم متشکل از هفت عامل قابل تغییر سبک زندگی، به طور معناداری با کاهش شانس درگیری در رفتارهای خودکشی در جوانان چینی مرتبط است.

Recent quantitative literature in mathematics education has exposed a critical empirical paradox: neither classroom management nor mastery-oriented instructional practices statistically mediate the relationship between teachers' Pedagogical Content Knowledge (PCK) and secondary student achievement. Because quantitative designs rely on standardized numerical surveys, they frequently treat the interactive classroom environment as a black box, leaving the operational mechanisms behind this statistical breakdown completely unexplained. To address this literature gap, this interpretive qualitative multi-case study investigated the lived experiences of secondary school students within the Kumasi Metropolis of Ghana to explore why traditional structural optimization fails to translate into conceptual understanding. Four distinct public Senior High School mathematics classrooms characterized by highly qualified instructors yet uneven student performance were selected as bounded cases. Data collection was thoroughly triangulated over a two-month period using non-participant classroom observations, four student focus group discussions ( n = 32 ), and four semi-structured teacher interviews. Following an inductive and deductive thematic analysis guided by Self-Determination Theory, the findings revealed that students predominantly experience classroom management as a restrictive mechanism of rigid behavioral control rather than an instructional resource. Although strict behavioral strategies successfully secure classroom silence, they create an atmosphere of intense emotional anxiety that thwarts students' basic psychological needs for autonomy and relatedness. This psychological alienation creates a severe instructional barrier where students become passive spectators who engage in superficial compliance and rote copying rather than the cognitive vulnerability required to master complex mathematical tasks. Consequently, high teacher PCK remains pedagogically locked within a teacher-centered framework because the controlling environment actively thwarts the interactive, communicative discourse necessary for internalizing knowledge. This study concludes that classroom management fails as a statistical mediator because it prioritizes structural containment over genuine cognitive engagement. Based on these findings, it is recommended that the Ministry of Education and the Ghana Education Service restructure professional development to favor autonomy-supportive management frameworks and relational, error-tolerant learning environments.

ادبیات کمی اخیر در آموزش ریاضی یک پارادوکس تجربی مهم را آشکار ساخته است: نه مدیریت کلاس و نه شیوه‌های تدریس مبتنی بر تسلط، رابطه میان دانش محتوایی-تدریسی (PCK) معلمان و پیشرفت دانش‌آموزان متوسطه را به طور آماری میانجی‌گری نمی‌کنند. از آنجا که طرح‌های کمی بر پرسشنامه‌های عددی استاندارد تکیه دارند، اغلب محیط تعاملی کلاس را به مثابه یک جعبه سیاه تلقی می‌کنند و سازوکارهای عملیاتی این گسست آماری را کاملاً توضیح‌ناپذیر باقی می‌گذارند. به منظور رفع این خلأ در ادبیات، این مطالعه کیفی تفسیری چندموردی، تجارب زیسته دانش‌آموزان متوسطه در کلان‌شهر Kumasi در غنا را برای بررسی اینکه چرا بهینه‌سازی ساختاری سنتی به درک مفهومی منجر نمی‌شود، مورد بررسی قرار داد. چهار کلاس ریاضی دبیرستان دولتی با معلمان بسیار واجد شرایط اما عملکرد دانش‌آموزان نامتوازن به عنوان موارد محدود انتخاب شدند. گردآوری داده‌ها طی دو ماه با استفاده از مشاهده غیرمشارکتی کلاس، چهار بحث گروهی متمرکز دانش‌آموزان (n = 32) و چهار مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با معلمان به طور کامل مثلث‌بندی شد. بر اساس تحلیل تماتیک استقرایی و قیاسی با راهنمایی نظریه خودتعیین‌گری، یافته‌ها نشان داد که دانش‌آموزان عمدتاً مدیریت کلاس را به عنوان سازوکاری محدودکننده برای کنترل رفتاری سختگیرانه تجربه می‌کنند، نه به عنوان منبعی آموزشی. اگرچه راهبردهای رفتاری سختگیرانه سکوت کلاس را تضمین می‌کند، اما فضایی از اضطراب شدید عاطفی ایجاد می‌کند که نیازهای روان‌شناختی اساسی دانش‌آموزان به خودمختاری و ارتباط را ناکام می‌گذارد. این بیگانگی روان‌شناختی مانعی جدی برای آموزش ایجاد می‌کند که در آن دانش‌آموزان به تماشاگران منفعل بدل می‌شوند و به جای آسیب‌پذیری شناختی لازم برای تسلط بر وظایف پیچیده ریاضی، صرفاً به تبعیت سطحی و رونویسی طوطی‌وار می‌پردازند. در نتیجه، دانش محتوایی-تدریسی بالای معلم در چارچوبی معلم‌محور محبوس می‌ماند، زیرا محیط کنترل‌کننده به طور فعال گفتمان تعاملی و ارتباطی لازم برای درونی‌سازی دانش را ناکام می‌گذارد. این مطالعه نتیجه می‌گیرد که مدیریت کلاس به عنوان میانجی آماری شکست می‌خورد، زیرا مهار ساختاری را بر درگیری شناختی اصیل ترجیح می‌دهد. بر اساس این یافته‌ها، توصیه می‌شود وزارت آموزش و خدمات آموزش غنا توسعه حرفه‌ای را به سوی چارچوب‌های مدیریت حمایت‌کننده از خودمختاری و محیط‌های یادگیری رابطه‌محور و خطاپذیر بازسازی کنند.

Purpose of the study: This study aims to examine the effect of STEAM-based learning (Science, Technology, Engineering, Arts, and Mathematics) on elementary school students’ creativity in mathematics through an analysis of relevant scientific literature. Methodology: This study employed a literature review method. Data were obtained from various national and international journals, conference proceedings, and other scientific sources discussing STEAM-based learning and students’ creativity in mathematics education. The data were analyzed descriptively to identify the main findings related to the research topic. Main Findings: The review indicates that STEAM-based learning has a positive effect on the creativity of elementary school students. The integration of science, technology, engineering, arts, and mathematics enhances students’ creative thinking, problem-solving, collaboration, and ability to generate innovative ideas in solving mathematical problems. Project-based and contextual learning emerged as key factors supporting the development of students’ creativity. Novelty/Originality of this study: The novelty of this study lies in synthesizing findings from various studies on the implementation of STEAM-based learning in elementary school mathematics education. This synthesis provides a more comprehensive understanding of the contribution of the STEAM approach to the development of students’ creativity and its implications for mathematics teaching practices in elementary schools.

هدف مطالعه: هدف این پژوهش بررسی تأثیر یادگیری مبتنی بر STEAM (علوم، فناوری، مهندسی، هنر و ریاضیات) بر خلاقیت دانش‌آموزان دبستانی در ریاضیات از طریق تحلیل ادبیات علمی مرتبط است. روش‌شناسی: این پژوهش از روش مرور ادبیات استفاده کرده است. داده‌ها از منابع مختلفی شامل مجلات ملی و بین‌المللی، مجموعه مقالات همایش‌ها و سایر منابع علمی که به یادگیری مبتنی بر STEAM و خلاقیت دانش‌آموزان در آموزش ریاضیات پرداخته‌اند، گردآوری شده‌اند. داده‌ها به صورت توصیفی تحلیل شدند تا یافته‌های اصلی مرتبط با موضوع پژوهش شناسایی شوند. یافته‌های اصلی: مرور انجام‌شده نشان می‌دهد که یادگیری مبتنی بر STEAM تأثیر مثبتی بر خلاقیت دانش‌آموزان دبستانی دارد. ادغام علوم، فناوری، مهندسی، هنر و ریاضیات موجب ارتقای تفکر خلاق، حل مسئله، همکاری و توانایی تولید ایده‌های نوآورانه در حل مسائل ریاضی توسط دانش‌آموزان می‌شود. یادگیری مبتنی بر پروژه و یادگیری زمینه‌محور به عنوان عوامل کلیدی در حمایت از رشد خلاقیت دانش‌آموزان شناسایی شدند. نوآوری/اصالت پژوهش: نوآوری این پژوهش در تلفیق یافته‌های مطالعات مختلف درباره اجرای یادگیری مبتنی بر STEAM در آموزش ریاضیات دبستانی است. این تلفیق، درک جامع‌تری از نقش رویکرد STEAM در توسعه خلاقیت دانش‌آموزان و پیامدهای آن برای شیوه‌های تدریس ریاضیات در مدارس ابتدایی ارائه می‌دهد.

Purpose of the study: This study aimed to determine the validity of a STEM-based Electronic Student Worksheet for elementary school science learning (IPAS) based on material suitability, language clarity and readability, display and navigation quality, and the integration of Science, Technology, Engineering, and Mathematics components. Methodology: This study employed a research and development approach focusing on the expert validation stage. The STEM-based Electronic Student Worksheet was assessed by two validators using a five-point Likert scale. The validation instrument covered four aspects, namely material, language, display, and STEM integration. The validity data were analyzed quantitatively using Aiken’s V coefficient. Main Findings: The validation results showed Aiken’s V values of 0.875 for material, 0.750 for language, 0.875 for display, and 0.875 for STEM integration. The overall average Aiken’s V score was 0.844 and was categorized as very valid. These results indicate that the developed E- worksheet has fulfilled the validity criteria in terms of content suitability, language, visual display, navigation, and STEM integration, although the language aspect still requires refinement. Novelty/Originality of this study: This study offers a STEM-based E- worksheet validation framework for elementary IPAS learning by integrating assessment of content suitability, language, digital display, navigation, and STEM components. The developed E-LKPD is designed to connect science concepts with technology, engineering activities, and mathematical reasoning in a contextual and interactive learning environment for elementary school students.

هدف مطالعه: هدف این پژوهش تعیین روایی برگه‌کار الکترونیکی دانش‌آموز مبتنی بر STEM برای آموزش علوم دبستانی (IPAS) بر اساس تناسب محتوا، وضوح و خوانایی زبان، کیفیت نمایش و ناوبری، و ادغام مؤلفه‌های علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات بود. روش‌شناسی: این پژوهش با رویکرد تحقیق و توسعه و تمرکز بر مرحله اعتبارسنجی خبرگان انجام شد. برگه‌کار الکترونیکی مبتنی بر STEM توسط دو ارزیاب با استفاده از مقیاس لیکرت پنج‌درجه‌ای مورد ارزیابی قرار گرفت. ابزار اعتبارسنجی چهار جنبه شامل محتوا، زبان، نمایش و ادغام STEM را پوشش می‌داد. داده‌های روایی به‌صورت کمی با استفاده از ضریب V آیکن تحلیل شد. یافته‌های اصلی: نتایج اعتبارسنجی نشان داد که مقادیر V آیکن برای محتوا 0.875، برای زبان 0.750، برای نمایش 0.875 و برای ادغام STEM برابر با 0.875 بود. میانگین کلی نمره V آیکن برابر با 0.844 و در دسته «بسیار معتبر» قرار گرفت. این نتایج نشان می‌دهد که برگه‌کار الکترونیکی توسعه‌یافته معیارهای روایی را از نظر تناسب محتوا، زبان، نمایش بصری، ناوبری و ادغام STEM برآورده کرده است، هرچند جنبه زبانی همچنان نیازمند بهبود است. نوآوری/اصالت این پژوهش: این پژوهش چارچوبی برای اعتبارسنجی برگه‌کار الکترونیکی مبتنی بر STEM برای آموزش IPAS دبستانی ارائه می‌دهد که ارزیابی تناسب محتوا، زبان، نمایش دیجیتال، ناوبری و مؤلفه‌های STEM را یکپارچه می‌سازد. E-LKPD توسعه‌یافته به‌گونه‌ای طراحی شده است که مفاهیم علوم را با فناوری، فعالیت‌های مهندسی و استدلال ریاضی در محیط یادگیری زمینه‌ای و تعاملی برای دانش‌آموزان دبستانی پیوند دهد.

This study aims to assess students' understanding and active participation in Pancasila Education lessons, specifically regarding the topic of rights and obligations at home, at school, and in the community. The study employs a qualitative approach involving direct observation of fourth-grade students at the HKBP 2 Sidorame Private Elementary School in Medan. Data were collected by observing student activities while using a "rights and obligations" card board aid. The results indicate that while students possess a basic understanding of rights and obligations, they still struggle to distinguish between the two and determine their application across different settings. Through card-sorting activities, students engaged directly with the lesson, allowing the teacher to gauge their level of understanding and foster active participation. Thus, the rights and obligations card board serves as a viable alternative instructional tool to help enhance student understanding and engagement in Pancasila Education.

هدف این پژوهش ارزیابی میزان درک و مشارکت فعال دانش‌آموزان در درس تعلیمات پاندسیلا، به‌ویژه در موضوع حقوق و تکالیف در خانه، مدرسه و جامعه است. این مطالعه با رویکرد کیفی و از طریق مشاهده مستقیم دانش‌آموزان پایه چهارم دبستان غیرانتفاعی HKBP 2 Sidorame مدان انجام شده است. داده‌ها با مشاهده فعالیت‌های دانش‌آموزان هنگام استفاده از ابزار کمک‌آموزشی «تخته کارت حقوق و تکالیف» گردآوری شده‌اند. نتایج نشان می‌دهد که اگرچه دانش‌آموزان درک ابتدایی از حقوق و تکالیف دارند، اما همچنان در تمایزگذاری میان این دو و تعیین کاربرد آن‌ها در موقعیت‌های مختلف با دشواری مواجه‌اند. از طریق فعالیت‌های دسته‌بندی کارت‌ها، دانش‌آموزان به‌طور مستقیم در درس مشارکت داشته‌اند و این امر به معلم امکان داده است تا سطح درک آن‌ها را ارزیابی کرده و مشارکت فعال را تقویت کند. بنابراین، تخته کارت حقوق و تکالیف به‌عنوان یک ابزار آموزشی جایگزین، قابلیت ارتقای درک و مشارکت دانش‌آموزان در آموزش تعلیمات پاندسیلا را دارد.

urpose of the study: This study aims to develop an AI-integrated STEM-based Electronic Student Worksheet (E-LKPD) for science learning in elementary schools to improve students' science literacy in the digital era Methodology: This study employed a Research and Development (R&D) approach using the ADDIE model (Analysis, Design, Development, Implementation, Evaluation). Data were collected through expert validation questionnaires from content experts, media experts, and practitioner teachers, as well as pre-post science literacy tests administered to Grade V elementary school students. Product validity, practicality, and effectiveness were analyzed using quantitative descriptive statistics and the normalized gain index (N-Gain) Main Findings: The developed E-LKPD achieved a validity score of 87.5% (highly valid), a practicality score of 89.3% (highly practical), and an N-Gain of 0.72 (high effectiveness). The product significantly improved students' science literacy across all four PISA dimensions: scientific context, scientific competence, scientific knowledge, and scientific attitude. AI-based features adaptive quizzes, personalized feedback systems, and virtual science simulations enabled interactive and personalized learning experiences Novelty/Originality of this study: This study introduces an innovative learning product that combines STEM education principles with AI-based adaptive features in a single E-LKPD platform, specifically designed for elementary school science learning in Indonesia. This dual integration addresses the challenge of Indonesia's low student science literacy as reflected in PISA 2022 data while meeting the growing need for AI-based digital learning in 21st-century classrooms

هدف مطالعه: این پژوهش با هدف توسعه برگه کار الکترونیکی دانش‌آموز (E-LKPD) مبتنی بر STEM و یکپارچه با هوش مصنوعی برای آموزش علوم در مدارس ابتدایی به منظور ارتقای سواد علمی دانش‌آموزان در عصر دیجیتال انجام شده است. روش‌شناسی: این پژوهش با رویکرد تحقیق و توسعه (R&D) و با استفاده از مدل ADDIE (تحلیل، طراحی، توسعه، اجرا، ارزیابی) انجام شد. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌های اعتبارسنجی خبرگان محتوا، خبرگان رسانه و معلمان مجری، همچنین آزمون‌های پیش‌آزمون و پس‌آزمون سواد علمی دانش‌آموزان پایه پنجم ابتدایی گردآوری شد. روایی، کاربردپذیری و اثربخشی محصول با استفاده از آمار توصیفی کمی و شاخص سود نرمال‌شده (N-Gain) تحلیل گردید. یافته‌های اصلی: E-LKPD توسعه‌یافته موفق به کسب امتیاز روایی ۸۷.۵٪ (بسیار معتبر)، امتیاز کاربردپذیری ۸۹.۳٪ (بسیار کاربردی) و N-Gain معادل ۰.۷۲ (اثربخشی بالا) شد. این محصول به طور معناداری سواد علمی دانش‌آموزان را در هر چهار بُعد PISA شامل زمینه علمی، شایستگی علمی، دانش علمی و نگرش علمی ارتقا داد. ویژگی‌های مبتنی بر هوش مصنوعی نظیر آزمون‌های تطبیقی، سیستم بازخورد شخصی‌سازی‌شده و شبیه‌سازی‌های مجازی علوم، تجربه یادگیری تعاملی و شخصی‌سازی‌شده را فراهم ساختند. نوآوری/اصالت این پژوهش: این مطالعه محصول یادگیری نوآورانه‌ای را معرفی می‌کند که اصول آموزش STEM را با قابلیت‌های تطبیقی مبتنی بر هوش مصنوعی در یک بستر E-LKPD واحد ترکیب نموده و به طور خاص برای آموزش علوم مدارس ابتدایی در اندونزی طراحی شده است. این یکپارچگی دوگانه، چالش پایین بودن سواد علمی دانش‌آموزان اندونزی مطابق با داده‌های PISA 2022 را هدف قرار داده و همزمان به نیاز روزافزون به یادگیری دیجیتال مبتنی بر هوش مصنوعی در کلاس‌های قرن بیست و یکم پاسخ می‌دهد.

This article examines how the right to lifestance-based exemption appears in reported Norwegian school practice. Based on a digital survey of 555 teachers and school leaders, it maps where exemption requests arise, how they are handled, and what kinds of uncertainty shape implementation. The findings show that exemption is not confined to religious education or school religious services. Requests are reported across subjects and school activities, especially in relation to food practices, bodily participation, religiously marked traditions, and contested curriculum content. Most reported requests are granted, but accommodation varies considerably. School religious services remain the clearest site of majority-Christian bias, while requests in Food and Health and Physical Education illustrate how formally common activities may create disproportionate burdens for some pupils. Read through Laborde’s concept of integrity-protecting commitments, the findings suggest that exemption functions as a practical mechanism for negotiating the relationship between shared schooling and individual conviction. At the same time, the Norwegian scheme’s legal distinction between exemption from activities and continued obligation to meet competence aims makes exemption a matter of educational redesign rather than withdrawal. The article therefore shows exemption as a legal safeguard, an integrity-protecting measure, a pedagogical challenge, and a lens on majority norms.

این مقاله بررسی می‌کند که حق معافیت مبتنی بر جهان‌بینی چگونه در عمل گزارش‌شده مدارس نروژ ظاهر می‌شود. بر اساس یک پیمایش دیجیتال از ۵۵۵ معلم و مدیر مدرسه، این پژوهش محل بروز درخواست‌های معافیت، نحوه رسیدگی به آن‌ها و انواع عدم قطعیتی که اجرای آن را شکل می‌دهد، را ترسیم می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهند که معافیت محدود به آموزش دینی یا مراسم مذهبی مدرسه نیست. درخواست‌ها در سراسر دروس و فعالیت‌های مدرسه، به‌ویژه در ارتباط با شیوه‌های غذایی، مشارکت بدنی، سنت‌های دارای نشانه‌های مذهبی و محتوای درسی مورد مناقشه گزارش شده‌اند. بیشتر درخواست‌های گزارش‌شده پذیرفته می‌شوند، اما میزان سازگاری به طور قابل توجهی متفاوت است. مراسم مذهبی مدرسه همچنان آشکارترین محل سوگیری به نفع اکثریت مسیحی است، در حالی که درخواست‌ها در درس‌های «غذا و سلامت» و «تربیت بدنی» نشان می‌دهد که چگونه فعالیت‌های ظاهراً مشترک می‌توانند بار نامتناسبی برای برخی دانش‌آموزان ایجاد کنند. با استفاده از مفهوم «تعهدات محافظت‌کننده از تمامیت» Laborde، یافته‌ها حاکی از آن است که معافیت به عنوان سازوکاری عملی برای مذاکره درباره رابطه بین آموزش مشترک و باور فردی عمل می‌کند. در عین حال، تمایز حقوقی نظام نروژی میان معافیت از فعالیت‌ها و تداوم الزام به تحقق اهداف شایستگی، معافیت را به موضوعی در بازطراحی آموزشی تبدیل می‌کند، نه صرفاً کناره‌گیری. بنابراین، مقاله معافیت را به عنوان یک تضمین حقوقی، تدبیری برای حفاظت از تمامیت فردی، چالشی آموزشی و ابزاری برای بررسی هنجارهای اکثریت نشان می‌دهد.

Purpose of the study: This study explores the impact of incorporating the interdisciplinary STEAM (Science, Technology, Engineering, Arts, and Mathematics) framework into innovative pedagogical models on primary students' academic achievements in science and their practical Science Process Skills (SPS). Methodology: This study used a quantitative approach with a 2x2 quasi-experimental factorial design. Two intact classes were selected via cluster random sampling as the experimental group (STEAM-oriented) and control group (conventional). Main Findings: The STEAM approach significantly improved students' cognitive outcomes and 21st-century skills compared to traditional methods. Reflective students scored higher due to deep analytical traits, but the STEAM model also drove substantial gains for impulsive students. Novelty/Originality of this study: This study bridges the gap between multidisciplinary STEAM frameworks and psychological profiles. Its primary novelty lies in demonstrating how a konstruktivistik STEAM design can accommodate and mitigate the limitations of diverse internal cognitive styles (reflective vs. impulsive) in elementary science education

هدف مطالعه: این پژوهش به بررسی تأثیر به‌کارگیری چارچوب میان‌رشته‌ای STEAM (علوم، فناوری، مهندسی، هنر و ریاضیات) در مدل‌های نوآورانه آموزشی بر دستاوردهای تحصیلی دانش‌آموزان ابتدایی در درس علوم و مهارت‌های عملی فرایند علوم (SPS) می‌پردازد. روش‌شناسی: این پژوهش با رویکرد کمی و طرح شبه‌آزمایشی عاملی ۲×۲ انجام شده است. دو کلاس به‌صورت خوشه‌ای و تصادفی به‌عنوان گروه آزمایش (مبتنی بر STEAM) و گروه کنترل (سنتی) انتخاب شدند. یافته‌های اصلی: رویکرد STEAM به‌طور معناداری نتایج شناختی و مهارت‌های قرن بیست‌ویکمی دانش‌آموزان را نسبت به روش‌های سنتی بهبود داد. دانش‌آموزان تأملی به‌دلیل ویژگی‌های تحلیلی عمیق، نمرات بالاتری کسب کردند، اما مدل STEAM همچنین باعث پیشرفت قابل‌توجهی در دانش‌آموزان تکانشی شد. نوآوری/اصالت این پژوهش: این مطالعه شکاف میان چارچوب‌های چندرشته‌ای STEAM و پروفایل‌های روان‌شناختی را پر می‌کند. نوآوری اصلی آن در نشان دادن این است که طراحی سازنده‌گرایانه STEAM چگونه می‌تواند محدودیت‌های سبک‌های شناختی درونی متنوع (تأملی در برابر تکانشی) را در آموزش علوم ابتدایی پوشش داده و کاهش دهد.

Recent educational research has indicated the significance of collective teacher efficacy (CTE), with publications highlighting CTE’s connections to more productive teacher practices and improved student outcomes in P–12 schools. Less is known, however, about teachers’ experiences of CTE and their collective actions to improve student learning; implications for in-service teacher education remain underexplored. This article presents a qualitative case study that documents how teachers experienced CTE at an elementary school. The study’s data sources included semi-structured interviews and an audio recording of professional presentations from eleven teachers. Thematic analysis indicated that teachers experienced CTE as a sense of recognition that while they faced a range of shared professional challenges, teachers were not alone and could address their challenges collaboratively. Teachers also experienced CTE as a recognition that they possessed common goals, collective knowledge and perspectives, and shared practices they could leverage to address challenges. Based on these findings, the article delineates implications for future teacher education programming and research.

پژوهش‌های آموزشی اخیر بر اهمیت اثربخشی جمعی معلمان (CTE) تأکید داشته‌اند و انتشارات علمی، ارتباط CTE با شیوه‌های معلمی پربارتر و بهبود نتایج دانش‌آموزان در مدارس P–12 را برجسته کرده‌اند. با این حال، اطلاعات کمتری درباره تجارب معلمان از CTE و اقدامات جمعی آنان برای ارتقای یادگیری دانش‌آموزان وجود دارد و پیامدهای آن برای آموزش ضمن خدمت معلمان کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. این مقاله یک مطالعه موردی کیفی را ارائه می‌دهد که چگونگی تجربه معلمان از CTE را در یک مدرسه ابتدایی مستند می‌کند. منابع داده این پژوهش شامل مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته و یک فایل صوتی از ارائه‌های حرفه‌ای یازده معلم بود. تحلیل تماتیک نشان داد که معلمان، CTE را به‌عنوان نوعی احساس شناسایی تجربه کردند؛ به این معنا که اگرچه با طیفی از چالش‌های حرفه‌ای مشترک روبه‌رو بودند، اما تنها نبودند و می‌توانستند این چالش‌ها را به‌صورت جمعی برطرف کنند. همچنین معلمان، CTE را به‌عنوان شناسایی اهداف مشترک، دانش و دیدگاه‌های جمعی و شیوه‌های مشترکی که می‌توانستند برای مقابله با چالش‌ها به کار گیرند، تجربه کردند. بر اساس این یافته‌ها، مقاله پیامدهایی را برای برنامه‌ریزی و پژوهش‌های آینده در آموزش معلمان تبیین می‌کند.