آموزش و پرورش

Inclusive pedagogy, a framework for designing learning for all learners, remains under-examined in Tanzanian pre-primary contexts . This qualitative study investigates teachers’ perceptions of inclusive pedagogy implementation for literacy acquisition and challenges they encounter in urban and peri-urban schools. Semi-structured interviews were conducted with 30 teachers across 16 schools . Thematic analysis revealed four key themes: teaching experience, understanding of inclusive pedagogy, identifying children with diverse needs, and adapting literacy lessons. Five significant challenges emerged: curriculum constraints, environmental limitations, resource scarcity, professional development gaps, and inadequate institutional support . Although teachers expressed positive perceptions of inclusion, they lacked the pedagogical skills and training required for effective implementation of inclusive pedagogy. Structural and contextual challenges affected the translation of policy into classroom practice. These findings highlight the urgent need for targeted in-service training, curriculum adjustments, and stronger institutional support, underscoring a persistent gap between inclusive education policy and the pedagogical capacity to enact it.

پداگوژی فراگیر، که چارچوبی برای طراحی یادگیری برای همه فراگیران است، در زمینه‌های پیش‌دبستانی تانزانیا کمتر مورد بررسی قرار گرفته‌است. این مطالعه کیفی به بررسی ادراک معلمان از اجرای پداگوژی فراگیر برای کسب سواد و چالش‌هایی که در مدارس شهری و حاشیه‌شهری با آن مواجه هستند، می‌پردازد. مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۳۰ معلم در ۱۶ مدرسه انجام شد. تحلیل تماتیک چهار مضمون کلیدی را آشکار ساخت: تجربه تدریس، درک پداگوژی فراگیر، شناسایی کودکان با نیازهای متنوع، و سازگار کردن درس‌های سوادآموزی. پنج چالش مهم شناسایی شد: محدودیت‌های برنامه درسی، محدودیت‌های محیطی، کمبود منابع، خلأهای توسعه حرفه‌ای، و حمایت نهادی ناکافی. اگرچه معلمان نگرش مثبتی نسبت به فراگیر بودن ابراز کردند، اما مهارت‌های پداگوژیک و آموزش لازم برای اجرای مؤثر پداگوژی فراگیر را نداشتند. چالش‌های ساختاری و زمینه‌ای بر ترجمه سیاست به عمل کلاسی تأثیر گذاشت. این یافته‌ها بر نیاز فوری به آموزش ضمن خدمت هدفمند، تعدیل برنامه درسی و تقویت حمایت نهادی تأکید می‌کند و شکاف مداوم میان سیاست آموزش فراگیر و ظرفیت پداگوژیک برای اجرای آن را برجسته می‌سازد.

This study examines the integration of the Panca Cinta values in developing religious attitudes among early childhood learners at RA Mirqotush Shibyan in the 2026/2027 academic year. Using a descriptive qualitative approach, data were drawn from observation notes and institutional information concerning curriculum implementation, daily and weekly religious habituation, memorization activities, and teacher practices. The findings indicate that the Panca Cinta orientation is embedded as a spirit of learning through loving, safe, enjoyable, exemplary, and habituation-based interactions rather than coercive instruction. The five operational dimensions observed in the institution are love for Allah and His Messenger, love for parents and teachers, love for others, love for the homeland, and love for nature. These values are concretized through Duha prayer, daily prayers, Qur'an recitation, salawat, hadith and surah memorization, prophetic stories, greetings and hand-kissing, sharing, apologizing, queuing, caring for sick friends, simple flag ceremonies, singing the national anthem and local songs, watering plants, sorting waste, and avoiding damage to plants. The study suggests that the integration of Panca Cinta becomes meaningful when religious values are repeatedly experienced through routines, teacher modeling, and child-friendly activities. The contribution of the study lies in showing how the national Panca Cinta framework is contextualized into concrete religious-character practices appropriate to early childhood.

این پژوهش به بررسی ادغام ارزش‌های پنج‌گانه عشق (Panca Cinta) در توسعه نگرش دینی کودکان پیش‌دبستانی در مؤسسه RA Mirqotush Shibyan در سال تحصیلی ۲۰۲۶/۲۰۲۷ می‌پردازد. با استفاده از رویکرد کیفی توصیفی، داده‌ها از یادداشت‌های مشاهده و اطلاعات نهادی مربوط به اجرای برنامه درسی، عادت‌دهی‌های دینی روزانه و هفتگی، فعالیت‌های حفظ و عملکرد معلمان گردآوری شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که جهت‌گیری Panca Cinta به عنوان روح یادگیری از طریق تعاملات محبت‌آمیز، ایمن، لذت‌بخش، الگویی و مبتنی بر عادت، و نه آموزش اجباری، در این مؤسسه نهادینه شده است. پنج بُعد عملیاتی مشاهده‌شده در این مؤسسه عبارت‌اند از: عشق به خدا و پیامبرش، عشق به والدین و معلمان، عشق به دیگران، عشق به میهن و عشق به طبیعت. این ارزش‌ها از طریق نماز ضحی، نمازهای روزانه، تلاوت قرآن، صلوات، حفظ احادیث و سوره‌ها، داستان‌های پیامبران، سلام و بوسیدن دست، تقسیم کردن، عذرخواهی، صف کشیدن، مراقبت از دوستان بیمار، برگزاری مراسم ساده پرچم، سرود ملی و سرودهای محلی، آبیاری گیاهان، تفکیک زباله و جلوگیری از آسیب به گیاهان عینیت می‌یابد. پژوهش نشان می‌دهد که ادغام Panca Cinta زمانی معنادار می‌شود که ارزش‌های دینی از طریق تکرار در روال‌ها، الگو بودن معلم و فعالیت‌های دوستدار کودک تجربه شوند. سهم این پژوهش در نشان دادن چگونگی بومی‌سازی چارچوب ملی Panca Cinta در قالب رفتارهای عینی و مناسب با سن کودکان پیش‌دبستانی است.

Introduction The rapid integration of artificial intelligence (AI) into education requires teachers to develop new competencies and manage their own learning. While research has examined teachers’ AI attitudes, acceptance, and literacy, less is known about how they regulate their learning in AI contexts. This study examined teachers’ self-regulated learning (SRL) profiles and their associations with demographic characteristics and AI-related experience. Methods In a descriptive survey, 213 in-service teachers completed the Artificial Intelligence Self-Regulated Learning Scale for Teachers (AI-SRLS). Two-Step Cluster Analysis was conducted using five dimensions: task planning, self-monitoring, help seeking, institutional support, and self-evaluation. Results Two profiles emerged: High Strategic Learners, who scored consistently higher across all five dimensions, and Limited Strategy Users, who reported comparatively lower strategy use. Profile membership was significantly associated with prior AI experience and AI-related training. Gender, age, and professional experience did not significantly differentiate the profiles. Discussion Teachers’ AI-related SRL strategies co-occur in distinct profiles, supporting a differentiated approach to professional development. Teachers with limited strategy use may benefit from structured guidance, scaffolded AI learning opportunities, and stronger institutional support, while highly strategic learners may benefit from more autonomous and advanced learning opportunities.

مقدمه: ادغام سریع هوش مصنوعی (AI) در آموزش و پرورش، معلمان را ملزم می‌کند تا شایستگی‌های جدیدی را توسعه دهند و یادگیری خود را مدیریت کنند. در حالی که پژوهش‌ها نگرش‌ها، پذیرش و سواد هوش مصنوعی معلمان را بررسی کرده‌اند، اطلاعات کمتری درباره نحوه تنظیم یادگیری آن‌ها در زمینه‌های هوش مصنوعی وجود دارد. این مطالعه به بررسی نمایه‌های یادگیری خودتنظیمی (SRL) معلمان و ارتباط آن‌ها با ویژگی‌های جمعیت‌شناختی و تجربه مرتبط با هوش مصنوعی پرداخت. روش‌ها: در یک پژوهش توصیفی-پیمایشی، 213 معلم شاغل مقیاس یادگیری خودتنظیمی هوش مصنوعی برای معلمان (AI-SRLS) را تکمیل کردند. تحلیل خوشه‌ای دو مرحله‌ای با استفاده از پنج بُعد شامل برنامه‌ریزی وظیفه، خودنظارتی، کمک‌خواهی، حمایت نهادی و خودارزیابی انجام شد. یافته‌ها: دو نمایه شناسایی شد: یادگیرندگان راهبردی بالا که در تمامی ابعاد پنج‌گانه به طور مداوم امتیاز بالاتری کسب کردند و کاربران راهبرد محدود که استفاده نسبتاً کمتری از راهبردها را گزارش دادند. عضویت در نمایه به طور معناداری با تجربه قبلی هوش مصنوعی و آموزش مرتبط با هوش مصنوعی ارتباط داشت. جنسیت، سن و سابقه حرفه‌ای تفاوت معناداری میان نمایه‌ها ایجاد نکرد. بحث: راهبردهای یادگیری خودتنظیمی معلمان مرتبط با هوش مصنوعی در نمایه‌های متمایز همزمان رخ می‌دهد و از رویکرد تفکیک‌شده در توسعه حرفه‌ای حمایت می‌کند. معلمانی که استفاده محدودی از راهبردها دارند، ممکن است از راهنمایی ساختاریافته، فرصت‌های یادگیری هوش مصنوعی با پشتیبانی و حمایت نهادی قوی‌تر بهره‌مند شوند، در حالی که یادگیرندگان بسیار راهبردی می‌توانند از فرصت‌های یادگیری خودگردان و پیشرفته‌تر سود ببرند.

This study adopts data triangulation procedures resided on quantitative and qualitative data sources to substantially evaluate the claimed and enacted formative assessment practices of science teachers. Data were obtained from 425 science teachers in Cycle Two schools located in Oman. A questionnaire survey was utilized to gather the quantitative data and classroom observation sessions were conducted to gather the qualitative data. In conclusion of the main findings, although the quantitative results revealed an acceptable level of science teachers claimed formative assessment practices, classroom observations explored that science teachers tend to exaggerate their claimed practices of formative assessment and showed some weaknesses in employing vital formative assessment practices such as “Self & peer assessment” and “Constructive feedback”. The findings contribute to the literature by offering empirical validation and vital theoretical insights into the relationship between teachers claimed and enacted formative assessment practices.

این پژوهش با به‌کارگیری روش‌های مثلث‌سازی داده‌ها مبتنی بر منابع داده‌های کمی و کیفی، به ارزیابی اساسی شیوه‌های ادعا شده و اجرا شدهٔ ارزشیابی تکوینی معلمان علوم می‌پردازد. داده‌ها از ۴۲۵ معلم علوم در مدارس دوره دوم واقع در عمان گردآوری شد. برای جمع‌آوری داده‌های کمی از پرسشنامه استفاده شد و برای گردآوری داده‌های کیفی، جلسات مشاهده کلاسی برگزار گردید. در جمع‌بندی یافته‌های اصلی، اگرچه نتایج کمی سطح قابل قبولی از شیوه‌های ادعا شدهٔ ارزشیابی تکوینی معلمان علوم را نشان داد، اما مشاهدات کلاسی آشکار ساخت که معلمان علوم تمایل دارند در بیان شیوه‌های ارزشیابی تکوینی خود اغراق کنند و در به‌کارگیری شیوه‌های حیاتی ارزشیابی تکوینی مانند «خودارزیابی و همتایابی» و «بازخورد سازنده» ضعف‌هایی نشان دادند. یافته‌ها با ارائه اعتبارسنجی تجربی و بینش‌های نظری مهم دربارهٔ رابطهٔ بین شیوه‌های ادعا شده و اجرا شدهٔ ارزشیابی تکوینی معلمان، به ادبیات پژوهش کمک می‌کند.

Organizational behavior is one of the important aspects that influences the effectiveness of educational management in schools. The success of an educational institution is not only determined by the availability of facilities and infrastructure but also by how individuals and groups interact in achieving organizational goals. This article discusses the influence of individual and group behavior interactions on the dynamics of educational organizations, the role of job satisfaction in shaping organizational commitment, the significance of work discipline in strengthening professionalism, the importance of individual development in enhancing human resource capacity, and the interrelationship of all elements of organizational behavior in achieving the effectiveness of educational organizations. The discussion indicates that harmonious interactions between individuals and groups can create a positive organizational culture and support the establishment of a conducive work environment. Job satisfaction contributes to the enhancement of organizational commitment, while work discipline serves as an essential foundation for building the professionalism of educators. In addition, individual development plays a strategic role in improving the competence and capacity of educational human resources. All these elements are interconnected and form a system that supports the creation of educational organizations that are effective, productive, and adaptive to the challenges of changing times

رفتار سازمانی یکی از جنبه‌های مهمی است که بر اثربخشی مدیریت آموزشی در مدارس تأثیر می‌گذارد. موفقیت یک نهاد آموزشی تنها به وجود امکانات و زیرساخت‌ها محدود نمی‌شود، بلکه به نحوه تعامل افراد و گروه‌ها در دستیابی به اهداف سازمانی نیز بستگی دارد. این مقاله به بررسی تأثیر تعامل رفتار فردی و گروهی بر پویایی سازمان‌های آموزشی، نقش رضایت شغلی در شکل‌دهی تعهد سازمانی، اهمیت انضباط کاری در تقویت حرفه‌ای‌گری، اهمیت توسعه فردی در ارتقای ظرفیت منابع انسانی و ارتباط متقابل تمامی عناصر رفتار سازمانی در تحقق اثربخشی سازمان‌های آموزشی می‌پردازد. بحث‌ها نشان می‌دهد که تعاملات هماهنگ میان افراد و گروه‌ها می‌تواند فرهنگ سازمانی مثبتی ایجاد کند و به شکل‌گیری محیط کاری مطلوب کمک نماید. رضایت شغلی به افزایش تعهد سازمانی کمک می‌کند، در حالی که انضباط کاری به عنوان پایه‌ای اساسی برای ساخت حرفه‌ای‌گری معلمان محسوب می‌شود. علاوه بر این، توسعه فردی نقش راهبردی در بهبود شایستگی و ظرفیت منابع انسانی آموزشی ایفا می‌کند. تمامی این عناصر به هم پیوسته‌اند و سیستمی را تشکیل می‌دهند که از ایجاد سازمان‌های آموزشی اثربخش، مولد و سازگار با چالش‌های زمانه حمایت می‌کند.

Early childhood education plays an important role in shaping children's social behavior during their golden developmental period. This study aimed to improve the social behavior of children in Group B at TK Kasih Ibu Uelene, Pamona Selatan District, Poso Regency. The research employed a Research and Development (R&D) method using the ADDIE model, which consists of five stages: Analysis, Design, Development, Implementation, and Evaluation. The research subjects were eight children in Group B of TK Kasih Ibu Uelene, with social behavior indicators including cooperation, sharing, and politeness. Data were collected through material expert validation sheets, media expert validation sheets, social behavior observation sheets, and teacher response questionnaires. The data were analyzed descriptively to determine the validity, practicality, and effectiveness of the developed product. The results showed that the picture storybook obtained validation scores of 91.67% from media experts and 89.58% from material experts, both categorized as highly feasible. The teacher response score reached 95.80%, which was also categorized as highly feasible. The student trial results indicated an improvement in children's social behavior, as reflected in the increase in the average pre-test score from 56.94% to 81.94% on the post-test, which was classified as highly feasible. Therefore, the picture storybook proved effective as a learning medium for improving the social behavior of early childhood children.

آموزش و پرورش دوران کودکی نقش مهمی در شکل‌دهی رفتار اجتماعی کودکان در دوره طلایی رشد آنان ایفا می‌کند. هدف این پژوهش بهبود رفتار اجتماعی کودکان گروه ب در مهدکودک Kasih Ibu اولنه، بخش پامونا جنوبی، شهرستان پوزو بود. این پژوهش با بهره‌گیری از روش تحقیق و توسعه (R&D) و با استفاده از مدل ADDIE که شامل پنج مرحله تحلیل، طراحی، توسعه، اجرا و ارزیابی است، انجام شد. جامعه پژوهش شامل هشت کودک گروه ب مهدکودک Kasih Ibu اولنه بود و شاخص‌های رفتار اجتماعی شامل همکاری، مشارکت و ادب بودند. داده‌ها از طریق برگه‌های روایی متخصصان محتوا، برگه‌های روایی متخصصان رسانه، برگه‌های مشاهده رفتار اجتماعی و پرسشنامه‌های پاسخ معلمان گردآوری شد. داده‌ها به صورت توصیفی به منظور تعیین روایی، کاربردپذیری و اثربخشی محصول توسعه‌یافته تحلیل شدند. نتایج نشان داد که کتاب داستان مصور امتیاز روایی ۹۱.۶۷٪ از متخصصان رسانه و ۸۹.۵۸٪ از متخصصان محتوا را کسب کرد که هر دو در دسته بسیار مطلوب قرار گرفتند. امتیاز پاسخ معلمان نیز به ۹۵.۸۰٪ رسید که آن هم در دسته بسیار مطلوب قرار گرفت. نتایج آزمون دانش‌آموزان نشان‌دهنده بهبود رفتار اجتماعی کودکان بود، به طوری که میانگین نمره پیش‌آزمون از ۵۶.۹۴٪ به ۸۱.۹۴٪ در پس‌آزمون افزایش یافت که در دسته بسیار مطلوب قرار گرفت. بنابراین، کتاب داستان مصور به عنوان یک رسانه آموزشی برای بهبود رفتار اجتماعی کودکان پیش‌دبستانی اثربخش بود.

The world of education is currently facing a serious challenge in the form of moral decadence or a decline in adolescent character, Islamic value-based character education is crucial in facing the moral degradation of adolescents in the digital era. This study aims to analyze in depth the planning process, technical implementation, as well as supporting and inhibiting factors of the implementation of the "Kultum Mauizatul Hasanah" religious guidance program in shaping the Islamic character of students at SMP IT Rabbi Radhiyya, in order to overcome the gap between cognitive understanding and actual student behavior (such as the phenomenon of digital dissonance and formality compliance). Using a descriptive qualitative approach, data were collected through passive participant observation techniques, semi-structured interviews, and documentation, which were then analyzed using an interactive model. The research findings show that the implementation of Islamic values is realized through the integration of the pillars of faith (instilling muraqabah), worship (self-regulation), and morals. The delivery strategy prioritizes the "Heart to Heart" approach (Qolbun ilal Qolbi) with soothing speech (Kalamun Layyin), real role models (Uswah Hasanah) of educators, as well as dialogic methods and Peer Monitoring to mitigate student boredom. The main supporting factors include the educator's scientific competence and the use of simple language (Kalamun Muyassar), while the biggest inhibiting factor is the weak synchronization of school rules with habits at home due to the lack of reinforcement support from parents, which triggers dualism of moral standards in students. This study concludes that the Kultum Mauizatul Hasanah program is effective in shifting the locus of control of student behavior to intrinsic spiritual awareness, but long-term success in forming authentic Islamic character still depends heavily on active collaboration between the school and parents at home.

جهان آموزش و پرورش در حال حاضر با چالشی جدی به نام افول اخلاقی یا کاهش شخصیت نوجوانان روبه‌رو است. آموزش شخصیت مبتنی بر ارزش‌های اسلامی در مواجهه با افول اخلاقی نوجوانان در عصر دیجیتال اهمیت بسزایی دارد. هدف این پژوهش تحلیل عمیق فرآیند برنامه‌ریزی، نحوه اجرای فنی و همچنین عوامل حمایت‌کننده و بازدارنده اجرای برنامه راهنمایی دینی «کلتوم موعظت‌الحسنه» در شکل‌گیری شخصیت اسلامی دانش‌آموزان مدرسه متوسطه IT Rabbi Radhiyya به منظور رفع فاصله میان درک شناختی و رفتار واقعی دانش‌آموزان (همچون پدیده ناهماهنگی دیجیتال و تبعیت صوری) است. این پژوهش با رویکرد کیفی توصیفی انجام شده و داده‌ها از طریق مشاهده مشارکتی منفعل، مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته و اسناد گردآوری و با استفاده از مدل تعاملی تحلیل شده‌اند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که پیاده‌سازی ارزش‌های اسلامی از طریق ادغام ارکان ایمان (نهادینه‌سازی مراقبه)، عبادت (خودتنظیمی) و اخلاق تحقق می‌یابد. راهبرد ارائه بر رویکرد «قلب به قلب» (قلبٌ إلی القلب) با سخن آرامش‌بخش (کلامٌ لین)، الگوهای واقعی (اسوه حسنه) مربیان، همچنین روش‌های گفت‌وگومحور و پایش همسالان برای کاهش خستگی دانش‌آموزان تأکید دارد. مهم‌ترین عوامل حمایت‌کننده، شایستگی علمی مربیان و استفاده از زبان ساده (کلامٌ میسر) است و بزرگ‌ترین عامل بازدارنده، ضعف هماهنگی قوانین مدرسه با عادات خانه به دلیل نبود حمایت تقویتی والدین است که منجر به دوگانگی معیارهای اخلاقی در دانش‌آموزان می‌شود. این پژوهش نتیجه می‌گیرد که برنامه کلتوم موعظت‌الحسنه در انتقال مرکز کنترل رفتار دانش‌آموزان به آگاهی معنوی درونی مؤثر است، اما موفقیت بلندمدت در شکل‌گیری شخصیت اسلامی اصیل همچنان به همکاری فعال مدرسه و والدین در خانه وابسته است.

This study examined the relationship between sources of self-efficacy and three dimensions of self-efficacy among early childhood education student teachers. Data from 155 participants were analyzed using structural equation modelling and multigroup analyses. Seven sources of self-efficacy, including Mastery Experiences, Vicarious Experiences, Social Persuasion, Physiological Arousal and Knowledge Capabilities, and three dimensions of perceived self-efficacy (pedagogical strategies, learning environment management, and children’s participation) were investigated. Knowledge Capabilities were included as a source based on the premise that pedagogical and content knowledge enable informed instructional decisions, reinforcing self-efficacy. Results showed that Mastery Experiences were the strongest and most consistent predictor across all dimensions. Vicarious Experiences had a moderate positive effect on pedagogical strategies and learning environment management, while Knowledge Capabilities moderately predicted children’s participation. Multigroup analyses revealed that explanatory power was higher among students with work experience and varied across age groups: younger students benefited more in learning environment management and children’s participation, while older students benefited more in pedagogical strategies. These findings highlight the need for individualized approaches in teacher education. Emphasizing mastery experiences and peer learning opportunities is essential. The results can inform targeted pedagogical strategies and support tailored to age and experience that strengthen self-efficacy development and better prepare students for professional demands.

این مطالعه به بررسی رابطه بین منابع خودکارآمدی و سه بعد خودکارآمدی در دانشجویان معلم آموزش کودکان پیش‌دبستانی پرداخت. داده‌های ۱۵۵ شرکت‌کننده با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری و تحلیل‌های چندگروهی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. هفت منبع خودکارآمدی، شامل تجارب موفقیت‌آمیز، تجارب جانشینی، ترغیب اجتماعی، برانگیختگی فیزیولوژیک و قابلیت‌های دانشی، و سه بعد خودکارآمدی ادراک‌شده (راهبردهای آموزشی، مدیریت محیط یادگیری و مشارکت کودکان) مورد بررسی قرار گرفتند. قابلیت‌های دانشی به عنوان یک منبع بر این اساس لحاظ شد که دانش آموزشی و محتوایی، تصمیم‌گیری‌های آموزشی آگاهانه را امکان‌پذیر می‌سازد و خودکارآمدی را تقویت می‌کند. نتایج نشان داد که تجارب موفقیت‌آمیز قوی‌ترین و پایدارترین پیش‌بین در تمامی ابعاد بود. تجارب جانشینی تأثیر مثبت متوسطی بر راهبردهای آموزشی و مدیریت محیط یادگیری داشت، در حالی که قابلیت‌های دانشی پیش‌بینی‌کننده متوسطی برای مشارکت کودکان بود. تحلیل‌های چندگروهی نشان داد که قدرت تبیین در میان دانشجویان دارای سابقه کاری بیشتر بود و در گروه‌های سنی مختلف تفاوت داشت: دانشجویان جوان‌تر در مدیریت محیط یادگیری و مشارکت کودکان بیشتر بهره‌مند شدند، در حالی که دانشجویان مسن‌تر در راهبردهای آموزشی بیشتر بهره بردند. این یافته‌ها بر ضرورت رویکردهای فردی‌سازی‌شده در آموزش معلمان تأکید دارد. تأکید بر تجارب موفقیت‌آمیز و فرصت‌های یادگیری همتایان ضروری است. نتایج می‌تواند راهبردهای آموزشی هدفمند و حمایت متناسب با سن و تجربه را برای تقویت رشد خودکارآمدی و آمادگی بهتر دانشجویان برای الزامات حرفه‌ای اطلاع‌رسانی کند.

This study examines how Finnish teachers construct values of responsible citizenship in their pedagogical practices. This qualitative case study involved six teachers from early childhood and primary education in Finland and usedsemi‑structured interviews. The data were analysed thematically, focusing on how teachers narrated responsibility in everyday routines, family–school partnerships, and references to civic institutions. The analysis identified seven interrelated strategies: encouraging self‑reliance, organising collective responsibility, promoting ethical awareness, assigning practical life tasks, facilitating work‑life orientation, modelling civic trust, and collaborating with families. These strategies show that responsibility is constructed through interaction, narrative, and institutional trust, as teachers integrate citizenship values in everyday routines, ethical framings, and examples drawn from Finland. Responsibility is thereby performed as both a personal practice and a civic virtue anchored in public institutions. The study advances global debates on citizenship education and social constructionism by illustrating how responsible citizenship is cultivated as a lived practice that links everyday school life to wider social, economic, and ecological orders. Because this study mainly focuses on teachers’ views, future research should include students’ perspectives, compare contexts, and track change over time to understand how ideas about responsibility develop across diverse educational and cultural settings.

این مطالعه به بررسی چگونگی ساخت ارزش‌های شهروندی مسئولانه توسط معلمان فنلاندی در شیوه‌های آموزشی آن‌ها می‌پردازد. این پژوهش کیفی موردی با مشارکت شش معلم از آموزش دوران کودکی و ابتدایی در فنلاند و با استفاده از مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته انجام شده است. داده‌ها به صورت مضمون‌محور تحلیل شدند و تمرکز بر نحوه روایت مسئولیت توسط معلمان در روال‌های روزمره، مشارکت خانواده و مدرسه و ارجاعات به نهادهای مدنی بود. تحلیل، هفت راهبرد مرتبط را شناسایی کرد: تشویق به خوداتکایی، سازماندهی مسئولیت جمعی، ترویج آگاهی اخلاقی، واگذاری وظایف عملی زندگی، تسهیل جهت‌گیری به سوی کار و زندگی، الگوسازی اعتماد مدنی و همکاری با خانواده‌ها. این راهبردها نشان می‌دهند که مسئولیت از طریق تعامل، روایت و اعتماد نهادی ساخته می‌شود، زیرا معلمان ارزش‌های شهروندی را در روال‌های روزمره، چارچوب‌های اخلاقی و نمونه‌هایی برگرفته از فنلاند ادغام می‌کنند. بدین ترتیب، مسئولیت هم به عنوان یک کنش فردی و هم به عنوان یک فضیلت مدنی ریشه‌دار در نهادهای عمومی اجرا می‌شود. این مطالعه با نشان دادن چگونگی پرورش شهروندی مسئولانه به عنوان یک کنش زیسته که زندگی روزمره مدرسه را به نظم‌های اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی گسترده‌تر پیوند می‌دهد، به مباحث جهانی آموزش شهروندی و ساخت‌گرایی اجتماعی کمک می‌کند. از آنجا که این مطالعه عمدتاً بر دیدگاه معلمان تمرکز دارد، پژوهش‌های آینده باید دیدگاه دانش‌آموزان را نیز دربر گیرد، زمینه‌ها را مقایسه کند و تغییرات را در طول زمان پیگیری نماید تا درک بهتری از چگونگی تحول ایده‌های مسئولیت در بسترهای آموزشی و فرهنگی متنوع حاصل شود.

This study aims to analyze the effect of using the Busy Board on the fine motor development of 5–6-year-old children at the HKBP Tarutung Pembina Kindergarten. The study involved 70 children, all of whom were included as subjects through a saturation sampling technique and then divided equally into an experimental group and a control group, each consisting of 35 children. A quantitative approach was used with a quasi-experimental design of the Nonequivalent Control Group type. Data were collected using an observation sheet containing 8 indicators of Busy Board use and 16 indicators of fine motor skills. Before use, the instrument underwent pilot testing on 25 children, and all items were deemed valid because their calculated r values were above the table r value of 0.396. The level of ability change was calculated using the N-Gain Score, while the difference in achievement between the two groups was tested using an Independent Samples t-test. The analysis results showed an N-Gain value of 0.5991 in the experimental group and 0.3700 in the control group, both of which fell into the moderate improvement category. Hypothesis testing yielded a calculated t-value of 10.986, which is greater than the critical t-value of 1.995, with a significance level of 0.000 < 0.05. Thus, the use of the Busy Board medium demonstrated a positive and significant improvement in fine motor skills among 5–6-year-old children at the HKBP Tarutung Pembina Kindergarten.

هدف این پژوهش تحلیل تأثیر استفاده از رسانه Busy Board بر رشد حرکتی ظریف کودکان ۵ تا ۶ ساله در مهدکودک Pembina HKBP Tarutung است. در این مطالعه، ۷۰ کودک شرکت داشتند که همگی با استفاده از روش نمونه‌گیری اشباع به عنوان نمونه انتخاب و به طور مساوی به دو گروه آزمایشی و کنترل (هر کدام ۳۵ نفر) تقسیم شدند. رویکرد پژوهش کمی و با طرح شبه‌آزمایشی از نوع گروه کنترل نابرابر انجام شد. داده‌ها با استفاده از برگه مشاهده شامل ۸ شاخص استفاده از Busy Board و ۱۶ شاخص مهارت‌های حرکتی ظریف جمع‌آوری گردید. پیش از استفاده، ابزار پژوهش روی ۲۵ کودک به صورت آزمایشی اجرا شد و تمامی گویه‌ها با توجه به مقدار r محاسبه‌شده بالاتر از مقدار r جدول (۰.۳۹۶) معتبر تشخیص داده شدند. میزان تغییر توانایی با استفاده از N-Gain Score محاسبه شد و تفاوت پیشرفت بین دو گروه با آزمون t مستقل سنجیده شد. نتایج تحلیل نشان داد مقدار N-Gain در گروه آزمایشی ۰.۵۹۹۱ و در گروه کنترل ۰.۳۷۰۰ بود که هر دو در دسته بهبود متوسط قرار گرفتند. آزمون فرضیه مقدار t محاسبه‌شده ۱۰.۹۸۶ را نشان داد که بزرگ‌تر از مقدار بحرانی t (۱.۹۹۵) است و سطح معناداری ۰.۰۰۰ < ۰.۰۵ به دست آمد. بنابراین، استفاده از رسانه Busy Board به طور مثبت و معناداری موجب بهبود مهارت‌های حرکتی ظریف کودکان ۵ تا ۶ ساله در مهدکودک Pembina HKBP Tarutung شد.

Kota Preschool. The method used in this study was a pre-experimental design with a one-group pretest-posttest design. The population consisted of all students (ages 4–5) at GKPI Tarutung City Kindergarten, totaling 22 children, and a sample of 22 children was selected. Data were collected using an observation sheet comprising 14 items. The data analysis techniques applied included descriptive statistical analysis and inferential statistical tests using the t-test to analyze the effect of the treatment administered. The results of the data analysis show that the Montessori Sandpaper Letters medium has a statistically significant effect on the letter recognition skills of 4–5-year-old children at GKPI Tarutung City Kindergarten, as evidenced by: 1) the mean score on the posttest was 52.55 > the score on the pretest was 26.86, and this value indicates that the difference between the mean pretest and posttest scores was 25.69. This indicates that, from a descriptive perspective, a statistically significant difference was found between the mean pretest and posttest scores. 2) The statistical significance test yielded a t-calculated value > t-table (α=0.05; df=24), specifically 36.181 > 2.074; therefore, a statistically significant relationship was found between variable X and variable Y. Therefore, H0 is rejected, and Ha—that the Montessori Sandpaper Letters medium has a statistically significant effect on the letter recognition skills of 4- to 5-year-old children at GKPI Tarutung City Kindergarten—is accepted. It is hoped that the findings of this study will serve as a reference for teachers in selecting effective learning materials to improve letter recognition skills in young children.

روش مورد استفاده در این پژوهش، طرح پیش‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون تک‌گروهی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان (۴ تا ۵ سال) مهدکودک GKPI Tarutung شهر به تعداد ۲۲ کودک بود و نمونه‌ای متشکل از ۲۲ کودک انتخاب شد. داده‌ها با استفاده از برگه مشاهده شامل ۱۴ گویه جمع‌آوری گردید. تکنیک‌های تحلیل داده‌ها شامل تحلیل آماری توصیفی و آزمون‌های آماری استنباطی با استفاده از آزمون t برای بررسی تأثیر مداخله بود. نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد که رسانه حروف سمباده‌ای مونته‌سوری تأثیر معنادار آماری بر مهارت‌های شناخت حروف کودکان ۴ تا ۵ سال در مهدکودک GKPI Tarutung شهر دارد، به‌طوری‌که: ۱) میانگین نمره پس‌آزمون ۵۲٫۵۵ > میانگین نمره پیش‌آزمون ۲۶٫۸۶ بود و این مقدار نشان می‌دهد که تفاوت میانگین نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون ۲۵٫۶۹ است. این امر از منظر توصیفی نشان‌دهنده تفاوت معنادار آماری بین میانگین نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون است. ۲) آزمون معناداری آماری مقدار t محاسبه‌شده > t جدول (α=۰٫۰۵؛ df=۲۴)، به‌طور مشخص ۳۶٫۱۸۱ > ۲٫۰۷۴ را نشان داد؛ بنابراین، رابطه معنادار آماری بین متغیر X و متغیر Y یافت شد. بنابراین، فرض صفر رد و فرض مقابل مبنی بر اینکه رسانه حروف سمباده‌ای مونته‌سوری تأثیر معنادار آماری بر مهارت‌های شناخت حروف کودکان ۴ تا ۵ سال در مهدکودک GKPI Tarutung شهر دارد، پذیرفته می‌شود. امید است یافته‌های این پژوهش به‌عنوان مرجعی برای معلمان در انتخاب مواد آموزشی مؤثر جهت ارتقای مهارت‌های شناخت حروف در کودکان خردسال مورد استفاده قرار گیرد.

The problem addressed in this study was the low level of problem-solving skills and independence among children in Group B of Rahmatillah Kindergarten. This study aimed to examine teacher activities, children's activities, and the development of children's problem-solving skills and independence through the implementation of the Problem Based Learning model assisted by maze map media. This study employed a qualitative approach using the Classroom Action Research (CAR) method, conducted in two cycles with three meetings in each cycle. Data were collected through observation, interviews, and documentation. The research subjects were 10 children in Group B of Rahmatillah Kindergarten. The findings indicated improvements in all observed aspects. Teacher activity increased from 70% in Cycle I to 95% in Cycle II, children's activity improved from 49% to 84%, problem-solving skills increased from 53% to 82%, and children's independence improved from 48% to 83%. It can be concluded that the implementation of the Problem Based Learning model assisted by maze map media effectively developed the problem-solving skills and independence of children in Group B of Rahmatillah Kindergarten.

مسئله‌ای که در این پژوهش مورد بررسی قرار گرفته، سطح پایین مهارت‌های حل مسئله و استقلال در کودکان گروه ب مهدکودک رحمت‌الله است. هدف این پژوهش، بررسی فعالیت‌های معلمان، فعالیت‌های کودکان و توسعهٔ مهارت‌های حل مسئله و استقلال کودکان از طریق اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (Problem Based Learning) با کمک رسانهٔ نقشهٔ هزارتو بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش پژوهش اقدام در کلاس (Classroom Action Research - CAR) در دو چرخه و هر چرخه شامل سه جلسه انجام شد. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و مستندسازی جمع‌آوری گردید. شرکت‌کنندگان پژوهش ۱۰ کودک گروه ب مهدکودک رحمت‌الله بودند. یافته‌ها نشان داد که در تمامی جنبه‌های مورد مشاهده بهبود حاصل شده است. فعالیت معلمان از ۷۰٪ در چرخهٔ اول به ۹۵٪ در چرخهٔ دوم افزایش یافت، فعالیت کودکان از ۴۹٪ به ۸۴٪، مهارت‌های حل مسئله از ۵۳٪ به ۸۲٪ و استقلال کودکان از ۴۸٪ به ۸۳٪ افزایش یافت. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله با کمک رسانهٔ نقشهٔ هزارتو به طور مؤثری موجب توسعهٔ مهارت‌های حل مسئله و استقلال کودکان گروه ب مهدکودک رحمت‌الله شده است.

Recently, Early Childhood Care and Learning has become a central point in the South African education spectrum. Unfortunately, this sector faces challenges, especially in economically challenged societies. Practitioners are not receiving sufficient professional development from relevant government departments, and they also struggle to find teaching and learning resources due to the prevalent socio-economic issues in the societies where their centres are located. This interpretive project, which is premised on Participatory Action Learning and Action Research as a research design, was conceptualised to support early childhood practitioners and parents in creating diverse teaching media, using recyclable materials. Engagements with practitioners after the implementation stage indicate the following: children enjoy manipulating recyclable material, practitioners value recyclable material; practitioners appreciate new pedagogical strategies; activities involving recyclable material improve children’s vocabulary significantly; the activities cement schemata; interaction in literacy classrooms improves critical skills such as critical thinking, effective listening, following instructions, speaking, problem-solving, and communication. The project concludes that literacy instruction using recyclable materials in early childhood learning may sustainably improve literacy.

در سال‌های اخیر، مراقبت و یادگیری اوایل کودکی به نقطه کانونی در طیف آموزش آفریقای جنوبی تبدیل شده‌است. متأسفانه این بخش با چالش‌هایی به‌ویژه در جوامع دارای مشکلات اقتصادی مواجه است. مربیان توسعه حرفه‌ای کافی از سوی نهادهای دولتی ذی‌ربط دریافت نمی‌کنند و همچنین به دلیل مسائل اجتماعی‌ـ‌اقتصادی رایج در جوامعی که مراکز آن‌ها در آن قرار دارد، در یافتن منابع آموزشی و یادگیری با مشکل روبه‌رو هستند. این پژوهش تفسیری که مبتنی بر یادگیری مشارکتی عملی و پژوهش عملی به عنوان طرح پژوهشی است، با هدف حمایت از مربیان و والدین اوایل کودکی در خلق رسانه‌های آموزشی متنوع با استفاده از مواد قابل بازیافت طراحی شده‌است. تعامل با مربیان پس از مرحله اجرا نشان می‌دهد: کودکان از دست‌ورزی با مواد قابل بازیافت لذت می‌برند؛ مربیان برای مواد قابل بازیافت ارزش قائل‌اند؛ مربیان از راهبردهای نوین آموزشی استقبال می‌کنند؛ فعالیت‌های مبتنی بر مواد قابل بازیافت به طور معناداری واژگان کودکان را بهبود می‌بخشد؛ این فعالیت‌ها طرح‌واره‌ها را تثبیت می‌کند؛ تعامل در کلاس‌های سوادآموزی مهارت‌های مهمی چون تفکر انتقادی، شنیدن مؤثر، پیروی از دستورالعمل‌ها، سخن گفتن، حل مسئله و ارتباط را ارتقا می‌دهد. این پژوهش نتیجه می‌گیرد که آموزش سواد با استفاده از مواد قابل بازیافت در یادگیری اوایل کودکی می‌تواند به طور پایدار سواد را بهبود بخشد.

Many adolescents in Colombia grow up in contexts of socioeconomic vulnerability, in a society marked by profound and painful experiences resulting from political violence, and with a fast‐paced daily life that places them in the paradoxical situation of being forgotten and neglected. In other words, the pace of contemporary life and the expectations of their social environment regarding how they should behave and what they should be like, leaves adolescents with no opportunity, or few opportunities, to get to know themselves, recognise what is happening in their lives, and, in turn, take action to care for themselves and ensure their well‐being. Within this context, the Conversations in the Garden programme was integrated into a public school as a laboratory for creative artistic expression, allowing adolescents to talk about and create from their emotions, bodies, identities, future projects, and opinions as citizens. This article presents the methodologies, results, and conclusions from four years of collaborative work, conducted in accordance with the principles of arts‐based, narrative, and collaborative research. Among the results, this programme has promoted adolescents’ socio‐emotional well‐being through art and dialogue, grounded in emotional recognition and management, and by addressing relational and interpersonal issues to cultivate empathy, interdependence, and mutual responsibility. Likewise, art‐mediated conversations have promoted greater self‐awareness, resilience, and life skills in adolescents. In short, the process, grounded in dialogue among stakeholders within the educational institution, has been slow; however, progress has been made in recognising the need to create spaces for shared care and to pursue compassionate futures.

بسیاری از نوجوانان در کلمبیا در زمینه‌هایی با آسیب‌پذیری اجتماعی-اقتصادی رشد می‌کنند، در جامعه‌ای که با تجربیات عمیق و دردناک ناشی از خشونت سیاسی مشخص می‌شود و با زندگی روزمره‌ای پرشتاب که آن‌ها را در موقعیتی متناقض از فراموش‌شدگی و بی‌توجهی قرار می‌دهد. به عبارت دیگر، سرعت زندگی معاصر و انتظارات محیط اجتماعی نسبت به اینکه آن‌ها چگونه باید رفتار کنند و چگونه باید باشند، فرصت یا فرصت‌های اندکی برای نوجوانان باقی می‌گذارد تا خود را بشناسند، آنچه در زندگی‌شان می‌گذرد را تشخیص دهند و در نتیجه، برای مراقبت از خود و تضمین رفاه خود اقدام کنند. در این زمینه، برنامه «گفت‌وگوها در باغ» به عنوان آزمایشگاهی برای بیان خلاقانه هنری در یک مدرسه دولتی ادغام شد و به نوجوانان این امکان را داد تا درباره احساسات، بدن‌ها، هویت‌ها، پروژه‌های آینده و نظرات خود به عنوان شهروند گفت‌وگو و خلق کنند. این مقاله به ارائه روش‌شناسی‌ها، نتایج و نتیجه‌گیری‌های حاصل از چهار سال کار مشارکتی می‌پردازد که مطابق با اصول پژوهش مبتنی بر هنر، روایت و همکاری انجام شده است. در میان نتایج، این برنامه با تکیه بر شناخت و مدیریت هیجانی و پرداختن به مسائل ارتباطی و بین‌فردی، به ارتقای رفاه اجتماعی-هیجانی نوجوانان از طریق هنر و گفت‌وگو کمک کرده و به پرورش همدلی، وابستگی متقابل و مسئولیت‌پذیری مشترک انجامیده است. همچنین، گفت‌وگوهای میانجی‌گری‌شده با هنر موجب افزایش خودآگاهی، تاب‌آوری و مهارت‌های زندگی در نوجوانان شده است. به طور خلاصه، این فرایند که مبتنی بر گفت‌وگو میان ذی‌نفعان درون نهاد آموزشی بوده، کند پیش رفته است؛ با این حال، پیشرفت‌هایی در شناسایی نیاز به ایجاد فضاهایی برای مراقبت مشترک و پیگیری آینده‌های همراه با شفقت حاصل شده است.

Emotion recognition offers a route to quantifying interaction quality in early childhood education, yet existing methods suffer from unimodal input, poor real-time performance and weak generalization. This study proposes a speech-text multimodal model built on a Mamba encoder with a GatedxLSTM fusion mechanism, in which frame pooling and temporal masking resolve the temporal misalignment between modalities and a learnable gate adjusts modality contribution. Experiments on IEMOCAP and FAU-AIBO, together with an in-house KTC-Pilot corpus of authentic kindergarten interactions used for ecological validation, show that the approach outperforms mainstream baselines in F1, WA and UA. Three child-speech-aware adaptations, namely pitch and formant augmentation, silence-aware frame pooling and disfluency-tolerant text encoding, close the domain gap with authentic kindergarten dialogue, and modality-dropout training, cross-modal reconstruction of missing text and gating regularisation maintain robustness under incomplete inputs. A contamination audit against the CLAP pretraining corpora confirms that the gains do not arise from data leakage. A downstream evaluation using an Interaction Quality Index calibrated against expert observer ratings achieves a Pearson correlation of 0.692 with expert scores. An on-device deployment study on two embedded platforms further shows that the quantised framework sustains an end-to-end latency of 377 ms per utterance at a real-time factor of 0.075 and a board power of 9.6 W while retaining an F1 score of 0.706 on authentic kindergarten audio, and a stage-wise data-handling design keeps raw audio, spectral features and transcripts inside the classroom node so that only a scalar interaction quality value is written to persistent storage. Ablation and visualization analyses confirm the contribution of each structural component to recognition performance and interpretability.

شناسایی هیجان، روشی برای کمی‌سازی کیفیت تعامل در آموزش دوران کودکی ارائه می‌دهد، اما روش‌های موجود با ورودی تک‌وجهی، عملکرد ضعیف در زمان واقعی و تعمیم‌پذیری محدود مواجه هستند. این پژوهش، یک مدل چندوجهی گفتار-متن مبتنی بر رمزگذار Mamba با سازوکار ادغام GatedxLSTM پیشنهاد می‌کند که در آن، تجمیع قاب و پوشش زمانی، عدم‌هم‌زمانی زمانی بین وجه‌ها را رفع می‌کند و یک دروازه قابل یادگیری، سهم هر وجه را تنظیم می‌نماید. آزمایش‌ها بر روی مجموعه‌های IEMOCAP و FAU-AIBO، به همراه پیکره داخلی KTC-Pilot از تعاملات اصیل مهدکودک که برای اعتبارسنجی بوم‌شناختی استفاده شده است، نشان می‌دهد که رویکرد پیشنهادی در معیارهای F1، WA و UA از مبناهای رایج پیشی می‌گیرد. سه سازگاری آگاه از گفتار کودک، شامل افزایش زیر و بمی و فورمانت، تجمیع قاب حساس به سکوت و رمزگذاری متن مقاوم به ناروانی، فاصله حوزه‌ای با گفت‌وگوی اصیل مهدکودک را کاهش می‌دهد و آموزش با حذف وجه، بازسازی متقابل متن مفقود و منظم‌سازی دروازه‌ای، پایداری مدل را در ورودی‌های ناقص حفظ می‌کند. ممیزی آلودگی نسبت به پیکره‌های پیش‌آموزش CLAP تأیید می‌کند که بهبودها ناشی از نشت داده نیست. ارزیابی پایین‌دستی با استفاده از شاخص کیفیت تعامل که بر اساس امتیازدهی ناظران خبره کالیبره شده است، همبستگی پیرسون 0.692 با امتیازهای خبره به دست می‌آورد. مطالعه استقرار بر روی دستگاه در دو پلتفرم تعبیه‌شده نشان می‌دهد که چارچوب کمیت‌یافته، تأخیر انتها به انتهای 377 میلی‌ثانیه به ازای هر بیان را با ضریب زمان واقعی 0.075 و توان برد 9.6 وات حفظ می‌کند، در حالی که امتیاز F1 برابر با 0.706 بر روی صوت اصیل مهدکودک باقی می‌ماند و طراحی مرحله‌ای مدیریت داده‌ها موجب می‌شود صوت خام، ویژگی‌های طیفی و رونوشت‌ها در گره کلاسی باقی بماند و تنها یک مقدار عددی کیفیت تعامل در حافظه دائمی ثبت شود. تحلیل حذف مؤلفه و تجسم، سهم هر جزء ساختاری در عملکرد شناسایی و تفسیرپذیری را تأیید می‌کند.

The Malaysia Education Blueprint 2013-2025 requires assessment of Higher-Order Thinking Skills (HOTS). The objective of this study is to develop and validate an assessment instrument measuring both HOTS and Mathematical Thinking (MT) skills in Malaysian Form 4 students studying quadratic functions, according to KSSM standards. The development of the assessment instrument began with (1) theoretical alignment between Bloom’s Taxonomy and Mason’s MT; (2) development of items based on KSSM content standards; (3) expert validation by five Malaysian mathematics education specialists using the Content Validity Index (CVI); and (4) pilot testing with 20 Form 4 students from Johor schools. Expert validation yielded excellent content validity with I-CVI scores ranging from 0.80 to 1.00. Pilot testing demonstrated high internal consistency, with Cronbach's alpha values of 0.89 for HOTS and 0.87 for MT. The final instrument comprises three parts: Calculator Proficiency (5 items), HOTS Assessment (4 items), and MT Assessment (4 items), with scoring rubrics aligned to KSSM standards. This study presents the first systematically validated instrument integrating Bloom's Taxonomy and Mason's MT framework for Malaysian Form 4 students studying quadratic functions. The validated tool equips teachers with reliable resources to assess advanced thinking, supports evidence-based instructional decisions, and contributes to national educational initiatives.

سند تحول آموزش و پرورش مالزی ۲۰۱۳-۲۰۲۵ بر ارزیابی مهارت‌های تفکر سطح بالای ریاضی (HOTS) تأکید دارد. هدف این پژوهش، تدوین و روایی‌سنجی ابزاری برای سنجش همزمان مهارت‌های HOTS و تفکر ریاضی (MT) در دانش‌آموزان پایه چهارم متوسطه مالزی در مبحث توابع درجه دوم بر اساس استانداردهای KSSM است. فرایند تدوین ابزار سنجش شامل: (۱) همسویی نظری میان طبقه‌بندی بلوم و چارچوب MT میسون؛ (۲) طراحی سؤال‌ها بر اساس استانداردهای محتوایی KSSM؛ (۳) روایی‌سنجی توسط پنج متخصص آموزش ریاضی مالزیایی با استفاده از شاخص روایی محتوا (CVI)؛ و (۴) اجرای آزمایشی ابزار بر روی ۲۰ دانش‌آموز پایه چهارم از مدارس ایالت جوهور بود. روایی‌سنجی متخصصان، روایی محتوایی عالی با مقادیر I-CVI بین ۰.۸۰ تا ۱.۰۰ را نشان داد. آزمون آزمایشی نیز پایایی درونی بالایی را با مقادیر آلفای کرونباخ ۰.۸۹ برای HOTS و ۰.۸۷ برای MT نشان داد. ابزار نهایی شامل سه بخش است: مهارت استفاده از ماشین حساب (۵ سؤال)، سنجش HOTS (۴ سؤال) و سنجش MT (۴ سؤال) که دستورالعمل نمره‌دهی آن‌ها با استانداردهای KSSM همسو است. این پژوهش نخستین ابزار روایی‌سنجی‌شده را که به طور نظام‌مند طبقه‌بندی بلوم و چارچوب MT میسون را برای دانش‌آموزان پایه چهارم متوسطه مالزی در مبحث توابع درجه دوم ادغام می‌کند، ارائه می‌دهد. ابزار روایی‌سنجی‌شده، منابع قابل اعتمادی را برای معلمان جهت ارزیابی تفکر پیشرفته فراهم می‌کند، از تصمیم‌گیری آموزشی مبتنی بر شواهد حمایت می‌کند و به ابتکارات آموزشی ملی کمک می‌نماید.

This study investigated the extent to which public school principals in the First Zarqa Education Directorate practice transformational leadership and examined its relationship with teachers’ organizational commitment. The study adopted a descriptive correlational design. Data were collected using a questionnaire developed to measure two main constructs: transformational leadership and organizational commitment. The sample consisted of 562 male and female teachers selected randomly from public schools in the directorate. The findings showed that teachers perceived principals’ practice of transformational leadership to be high, with a mean score of 3.74 and a standard deviation of 0.62. No statistically significant differences were found in teachers’ perceptions of transformational leadership according to gender, whereas significant differences were found according to years of experience, in favor of teachers with fewer than ten years of service. The results also indicated that teachers’ organizational commitment was high, with a mean score of 3.74 and a standard deviation of 0.64. In addition, a positive correlation was found between principals’ transformational leadership practices and teachers’ organizational commitment. These findings highlight the importance of transformational leadership in strengthening teachers’ attachment to their schools and enhancing commitment within public education institutions. The study recommends that school leaders adopt transformational leadership practices, particularly those related to motivation, shared vision, professional support, and participatory decision-making, as these practices may contribute to improving teachers’ organizational commitment.

این پژوهش به بررسی میزان به‌کارگیری رهبری تحول‌آفرین توسط مدیران مدارس دولتی در اداره آموزش و پرورش اول زرقاء و رابطه آن با تعهد سازمانی معلمان پرداخت. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بود. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌ای که برای سنجش دو سازه اصلی رهبری تحول‌آفرین و تعهد سازمانی تدوین شده بود، گردآوری شد. نمونه پژوهش شامل ۵۶۲ معلم زن و مرد بود که به صورت تصادفی از مدارس دولتی این اداره انتخاب شدند. یافته‌ها نشان داد که معلمان، میزان به‌کارگیری رهبری تحول‌آفرین توسط مدیران را بالا ارزیابی کردند (میانگین ۳٫۷۴ و انحراف معیار ۰٫۶۲). تفاوت معنادار آماری در ادراک معلمان از رهبری تحول‌آفرین بر اساس جنسیت مشاهده نشد، اما بر اساس سابقه خدمت، تفاوت معناداری به نفع معلمان با کمتر از ده سال سابقه وجود داشت. نتایج همچنین نشان داد که تعهد سازمانی معلمان بالا بود (میانگین ۳٫۷۴ و انحراف معیار ۰٫۶۴). علاوه بر این، همبستگی مثبت بین رهبری تحول‌آفرین مدیران و تعهد سازمانی معلمان مشاهده شد. این یافته‌ها بر اهمیت رهبری تحول‌آفرین در تقویت دلبستگی معلمان به مدرسه و افزایش تعهد در نهادهای آموزش و پرورش دولتی تأکید دارد. پژوهش توصیه می‌کند که مدیران مدارس، به ویژه در زمینه‌های انگیزش، چشم‌انداز مشترک، حمایت حرفه‌ای و تصمیم‌گیری مشارکتی، از شیوه‌های رهبری تحول‌آفرین بهره گیرند، چرا که این شیوه‌ها می‌تواند به بهبود تعهد سازمانی معلمان کمک کند.

This study aimed to investigate the effectiveness of a professional development training program in enhancing teachers’ skills in designing virtual learning environments in the Ramtha District Education Directorate, Jordan. To achieve the objectives of the study, a test measuring virtual learning environment design skills was developed. The test consisted of 30 multiple-choice items, each with four alternatives, and its validity and reliability were verified using appropriate procedures. The study was applied to teachers at Al-Khansa Mixed Basic School, affiliated with the Ramtha District Education Directorate in Irbid Governorate, Jordan. The school was selected purposively because the researcher works as an assistant principal there. The participants were selected from teachers who agreed to participate in the training program after providing written consent and committing to its requirements. The study employed a quasi-experimental one-group pretest-posttest design, with an experimental group consisting of 15 female teachers. The findings revealed a statistically significant difference between the pretest and posttest scores on the virtual learning environment design skills test in favor of the posttest. This indicates the effectiveness of the professional development training program in enhancing teachers’ skills in designing virtual learning environments. The study recommended adopting similar school-based professional development programs to equip teachers with the necessary skills for designing and implementing virtual educational environments.

این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی یک برنامه آموزش توسعه حرفه‌ای در ارتقای مهارت‌های معلمان در طراحی محیط‌های یادگیری مجازی در اداره آموزش و پرورش منطقه رمثا، اردن انجام شد. به منظور دستیابی به اهداف پژوهش، آزمونی برای سنجش مهارت‌های طراحی محیط یادگیری مجازی تدوین گردید. این آزمون شامل ۳۰ سؤال چهارگزینه‌ای بود و روایی و پایایی آن با استفاده از روش‌های مناسب تأیید شد. این پژوهش بر روی معلمان مدرسه مختلط ابتدایی خنساء، وابسته به اداره آموزش و پرورش منطقه رمثا در استان اربد، اردن اجرا شد. این مدرسه به صورت هدفمند انتخاب شد زیرا پژوهشگر به عنوان معاون آموزشی در آنجا فعالیت می‌کند. شرکت‌کنندگان از میان معلمانی انتخاب شدند که پس از ارائه رضایت‌نامه کتبی و تعهد به الزامات برنامه، موافقت خود را برای شرکت در برنامه آموزشی اعلام کردند. این پژوهش از طرح شبه‌آزمایشی یک‌گروهی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون استفاده کرد و گروه آزمایشی شامل ۱۵ معلم زن بود. یافته‌ها تفاوت معنادار آماری بین نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون آزمون مهارت‌های طراحی محیط یادگیری مجازی را به نفع پس‌آزمون نشان داد. این امر بیانگر اثربخشی برنامه آموزش توسعه حرفه‌ای در ارتقای مهارت‌های معلمان در طراحی محیط‌های یادگیری مجازی است. پژوهش توصیه کرد که برنامه‌های توسعه حرفه‌ای مدرسه‌محور مشابه برای تجهیز معلمان به مهارت‌های لازم جهت طراحی و اجرای محیط‌های آموزشی مجازی مورد استفاده قرار گیرد.

This study examined the extent to which public school principals in Zarqa Governorate practice faith-based leadership and explored its relationship with the effectiveness of educational decision-making from teachers’ perspectives. The study adopted a descriptive correlational design. Data were collected using a questionnaire developed to measure two main constructs: faith-based leadership practices and the effectiveness of educational decision-making. The sample consisted of 628 male and female teachers from public schools in the First Zarqa Education Directorate, selected using simple random sampling. The findings showed that teachers perceived principals’ practice of faith-based leadership to be moderate. The results also indicated that the effectiveness of educational decision-making in public schools was perceived to be moderate. In addition, a positive correlation was found between principals’ faith-based leadership practices and the effectiveness of educational decision-making. These findings suggest that leadership practices grounded in ethical values, trust, responsibility, and shared purpose may contribute to improving decision-making processes in schools. The study recommends strengthening value-based leadership practices among school principals, particularly those related to consultation, fairness, accountability, participation, and moral responsibility in educational decision-making.

این پژوهش به بررسی میزان به‌کارگیری رهبری مبتنی بر ایمان توسط مدیران مدارس دولتی در استان زرقاء و نیز رابطه آن با اثربخشی تصمیم‌گیری آموزشی از دیدگاه معلمان پرداخت. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌ای که برای سنجش دو سازه اصلی، یعنی شیوه‌های رهبری مبتنی بر ایمان و اثربخشی تصمیم‌گیری آموزشی، تدوین شده بود، گردآوری شد. نمونه پژوهش شامل ۶۲۸ معلم زن و مرد از مدارس دولتی اداره آموزش و پرورش منطقه اول زرقاء بود که به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. یافته‌ها نشان داد که معلمان، میزان به‌کارگیری رهبری مبتنی بر ایمان توسط مدیران را در حد متوسط ارزیابی کردند. همچنین نتایج نشان داد اثربخشی تصمیم‌گیری آموزشی در مدارس دولتی نیز در سطح متوسط ادراک شده است. افزون بر این، بین شیوه‌های رهبری مبتنی بر ایمان مدیران و اثربخشی تصمیم‌گیری آموزشی، همبستگی مثبت وجود داشت. این یافته‌ها حاکی از آن است که شیوه‌های رهبری مبتنی بر ارزش‌های اخلاقی، اعتماد، مسئولیت‌پذیری و هدف مشترک می‌تواند به بهبود فرآیندهای تصمیم‌گیری در مدارس کمک کند. پژوهش توصیه می‌کند که شیوه‌های رهبری مبتنی بر ارزش‌ها، به‌ویژه موارد مرتبط با مشورت، انصاف، پاسخگویی، مشارکت و مسئولیت اخلاقی در تصمیم‌گیری آموزشی، در میان مدیران مدارس تقویت شود.

،، ،Teacher self-efficacy is a key factor influencing instructional quality, classroom performance, and teachers’ ability to implement effective teaching strategies, particularly in science education. This study aimed to identify the level of science teaching self-efficacy among teachers in the Northern Mazar District Education Directorate in Jordan and to examine whether it differed according to gender and teaching experience. The study adopted a descriptive-analytical approach. Data were collected using a validated questionnaire administered to a sample of 90 science teachers during the 2021/2022 academic year. The findings revealed that teachers’ self-efficacy in science teaching was at a moderate level. The results also showed no statistically significant differences attributable to gender, while statistically significant differences were found according to teaching experience. Based on these findings, the study recommends strengthening in-service professional development programs for science teachers, with particular emphasis on modern teaching strategies and the requirements of the developed science curricula. Enhancing these areas may contribute to improving teachers’ instructional confidence, classroom effectiveness, and overall science teaching quality.

خودکارآمدی معلمان عامل کلیدی در تأثیرگذاری بر کیفیت آموزش، عملکرد کلاسی و توانایی معلمان در به‌کارگیری راهبردهای تدریس مؤثر، به‌ویژه در آموزش علوم است. هدف این پژوهش شناسایی سطح خودکارآمدی تدریس علوم در میان معلمان اداره آموزش و پرورش منطقه شمالی مزار در اردن و بررسی تفاوت آن بر اساس جنسیت و سابقه تدریس بود. این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی انجام شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌ای معتبر که بر روی نمونه‌ای متشکل از ۹۰ معلم علوم در سال تحصیلی ۲۰۲۱/۲۰۲۲ اجرا شد، گردآوری گردید. یافته‌ها نشان داد که خودکارآمدی معلمان در تدریس علوم در سطح متوسط قرار دارد. همچنین نتایج نشان داد که تفاوت معنادار آماری بر اساس جنسیت وجود ندارد، در حالی که تفاوت معنادار آماری بر اساس سابقه تدریس مشاهده شد. بر اساس این یافته‌ها، پژوهش تقویت برنامه‌های توسعه حرفه‌ای ضمن خدمت برای معلمان علوم، با تأکید ویژه بر راهبردهای نوین تدریس و الزامات برنامه‌های درسی علوم توسعه‌یافته را توصیه می‌کند. تقویت این حوزه‌ها می‌تواند به بهبود اعتماد به نفس آموزشی معلمان، اثربخشی کلاسی و کیفیت کلی تدریس علوم کمک نماید.