Convergent validity

Objectives Cross-cultural equivalence translations of the widely used Implicit Theories of Intelligence Scale (ITIS) into Chinese are limited. Past research has focused on Western educational contexts, and Eastern cultural perspectives have been overlooked. This study aimed to translate and validate the Chinese version of the ITIS, and assess the growth mindset in undergraduate medical students. Methods This study was conducted among final-year undergraduate medical students in Fujian, China. Following forward and back-translation of the Implicit Theories of Intelligence Scale (ITIS), cognitive interviews were conducted with students to assess the clarity and comprehensibility of the translated items, followed by an online survey distributed through medical schools. Construct validity, convergent validity, and discriminant validity were evaluated using confirmatory factor analysis. Internal consistency was assessed using Cronbach's alpha and composite reliability (CR), while test–retest reliability was evaluated separately for the Fixed Mindset and Growth Mindset dimensions using the intraclass correlation coefficient (ICC). Results A total of 444 responses were obtained. Confirmatory factor analysis supported a two-factor structure with satisfactory model fit ( χ 2 = 52.293, df = 17, CMIN/DF = 3.076, CFI = 0.984, NFI = 0.977, RFI = 0.962, IFI = 0.984, TLI = 0.974, RMSEA = 0.068, SRMR = 0.059). Standardized factor loadings were satisfactory, while CR values were 0.908 for Fixed Mindset and 0.910 for Growth Mindset, and AVE values were 0.713 and 0.717, respectively, supporting convergent validity. Discriminant validity was supported by the Fornell–Larcker criterion, AVE values exceeding the corresponding maximum shared variance values, and HTMT ratios below 0.90. Test–retest reliability differed between the two dimensions: the Fixed Mindset dimension demonstrated moderate temporal stability (ICC = 0.662, 95% CI: 0.443–0.806), whereas the Growth Mindset dimension showed limited temporal stability (ICC = 0.159, 95% CI: −0.158–0.446). The mean scores for Fixed Mindset items ranged from 2.64 (SD = 1.09) to 2.86 (SD = 1.56), whereas those for Growth Mindset items ranged from 3.81 (SD = 1.16) to 3.96 (SD = 1.21), indicating relatively stronger endorsement of fixed-mindset beliefs in this sample. Conclusions The Chinese version of the ITIS is a valid and reliable instrument for assessing the intelligence mindset of medical students.

Currently, no practical instrument is available to evaluate sleep health literacy in nurses. This study aimed to translate the Sleep Health Communication scale into Chinese and examine its psychometric properties. Translation was performed following the standard procedures of the classic Brislin translation model. Cross-sectional survey was conducted between May 1 and June 1, 2025, in a large general hospital located in Southeast China. The survey battery consisted of demographic information, the Sleep Health Literacy scale (SHL), and the Anxiety and Preoccupation about Sleep Questionnaire (APSQ). Random subsample 1 ( n = 317) was used for item analysis and exploratory factor analysis (EFA). Random subsample 2 ( n = 318) was utilised to test internal consistency, perform confirmatory factor analysis, and calculate convergent validity and discriminant validity. Forty randomly selected participants were retested one month later to assess test-retest reliability. Six experts in relevant disciplines were recruited to evaluate content validity. Concurrent validity was assessed via Pearson correlation analysis between the total score of the SHC and the overall score of the APSQ. The Chinese version of the SHC scale comprised 2 dimensions with a total of 9 items. Confirmatory factor analysis (CFA) supported this two-factor model with acceptable model fit indices: χ 2 /df = 2.946, RMSEA = 0.078. The overall Cronbach’s α coefficient of the scale was 0.889, and the McDonald’s ω coefficient was 0.894. The test-retest reliability yielded an r value of 0.881, and the two-way mixed-effects model intraclass correlation coefficient (ICC) value of 0.866. The item-level content validity index (I-CVI) ranged from 0.833 to 1.000, and the scale-level average content validity index (S-CVI/Ave) was 0.944. Concurrent validity was calculated by correlating total SHC scores with total APSQ scores; the correlation coefficient was r = − 0.187( p < 0.01). The SHC-C exhibited preliminary reliability and validity. Notably, the overall concurrent validity of this scale with the APSQ was weak. The two-item Critical Application factor exhibited an even weaker, non-significant correlation and limited internal consistency. Its psychometric properties should be further validated using larger and more diverse samples. Not applicable.

This study examines the factors associated with Professional Maritime Character among vocational maritime students by investigating the effects of Islamic Work Ethic, Religious Commitment, and Spiritual Intelligence, while considering Self-Discipline as a mediating mechanism and Moral Awareness as a moderating factor. A quantitative cross-sectional design was employed involving 525 students from Batch VIII, X, and XI at Politeknik Pelayaran Sumatera Barat, Indonesia, using a total sampling technique. Data were collected through structured questionnaires and analyzed using Partial Least Squares Structural Equation Modeling with the PLS Algorithm and Bootstrapping Calculation. The measurement model demonstrated adequate indicator reliability, internal consistency, and convergent validity across all constructs. The structural results show that Islamic Work Ethic, Religious Commitment, and Spiritual Intelligence have significant positive effects on Professional Maritime Character, while Religious Commitment significantly predicts Self-Discipline; however, Islamic Work Ethic and Spiritual Intelligence do not significantly predict Self-Discipline. Moral Awareness has a significant negative direct association with Professional Maritime Character, but its interactions with Islamic Work Ethic, Religious Commitment, and Spiritual Intelligence are not significant. These findings indicate that professional maritime character is more strongly associated with the direct internalization of religious and spiritual values than with conditional effects of moral awareness, providing practical implications for integrated character development in maritime vocational education.

Using Control-Value Theory (CVT) as an interpretive framework, this study examined the statistical associations of perceived academic stress, emotion regulation, and academic buoyancy with psychological well-being among Saudi EFL learners. Rather than testing the appraisal-emotion structure of CVT, the study estimated the relationships among these learner constructs within a single partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM) model and used CVT to inform their theoretical interpretation. Data were collected from 250 intermediate-level EFL learners enrolled in institutionally based English programs in Saudi Arabia using the Perception of Academic Stress Scale (PASS), the Emotion Regulation Questionnaire, an adapted Academic Buoyancy Scale, and an adapted Psychological Well-Being Scale. SmartPLS 4 was used to evaluate the measurement and structural models. The measurement results indicated acceptable internal consistency and convergent validity, with Cronbach’s alpha values ranging from 0.858 to 0.943 and AVE values exceeding 0.50. The specified model accounted for 31.2% of the observed variance in psychological well-being. Emotion regulation yielded the largest observed standardized coefficient in its association with psychological well-being (β = 0.316, p < .001), followed descriptively by perceived academic stress (β = 0.193, p = .014) and academic buoyancy (β = 0.145, p = .026). Because the differences among these coefficients were not tested directly, their ordering is descriptive and cannot be taken as evidence of statistically significant differences in association magnitude. Moreover, because perceived control, task value, and achievement emotions were not directly operationalized, the observed associations do not constitute evidence for the appraisal-emotion processes specified by CVT. Likewise, the positive stress-well-being coefficient provides no basis for concluding that learners made challenge appraisals, experienced eustress, or benefited from academic stress. The observed relationships provide a basis for future longitudinal and intervention studies examining whether changes in these constructs are accompanied by subsequent changes in learner well-being.

با استفاده از نظریه کنترل-ارزش (CVT) به عنوان چارچوب تفسیری، این پژوهش به بررسی ارتباطات آماری استرس تحصیلی ادراک‌شده، تنظیم هیجان و تاب‌آوری تحصیلی با بهزیستی روان‌شناختی در میان زبان‌آموزان EFL سعودی پرداخت. به جای آزمون ساختار ارزیابی-هیجان نظریه CVT، این مطالعه روابط میان این سازه‌های یادگیرنده را در قالب یک مدل معادلات ساختاری حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) برآورد کرده و از نظریه CVT برای تفسیر نظری آن‌ها بهره برد. داده‌ها از ۲۵۰ زبان‌آموز سطح متوسط EFL که در برنامه‌های آموزش زبان انگلیسی مبتنی بر مؤسسه در عربستان سعودی ثبت‌نام کرده بودند، با استفاده از مقیاس ادراک استرس تحصیلی (PASS)، پرسشنامه تنظیم هیجان، مقیاس تاب‌آوری تحصیلی اقتباس‌شده و مقیاس بهزیستی روان‌شناختی اقتباس‌شده گردآوری شد. برای ارزیابی مدل‌های اندازه‌گیری و ساختاری از نرم‌افزار SmartPLS 4 استفاده شد. نتایج اندازه‌گیری نشان‌دهنده انسجام درونی قابل قبول و روایی همگرا بود، به طوری که مقادیر آلفای کرونباخ بین ۰.۸۵۸ تا ۰.۹۴۳ و مقادیر AVE بالاتر از ۰.۵۰ به دست آمد. مدل مشخص‌شده ۳۱.۲٪ از واریانس مشاهده‌شده در بهزیستی روان‌شناختی را تبیین کرد. تنظیم هیجان بیشترین ضریب استاندارد مشاهده‌شده را در ارتباط با بهزیستی روان‌شناختی داشت (β = 0.316, p < .001) و پس از آن به ترتیب استرس تحصیلی ادراک‌شده (β = 0.193, p = .014) و تاب‌آوری تحصیلی (β = 0.145, p = .026) قرار گرفتند. از آنجا که تفاوت میان این ضرایب به طور مستقیم آزمون نشده است، ترتیب آن‌ها توصیفی بوده و نمی‌توان آن را به عنوان شواهدی برای تفاوت معنادار آماری در میزان ارتباط تلقی کرد. همچنین، از آنجا که کنترل ادراک‌شده، ارزش تکلیف و هیجان‌های پیشرفت به طور مستقیم عملیاتی نشده‌اند، ارتباطات مشاهده‌شده شواهدی برای فرآیندهای ارزیابی-هیجان مشخص‌شده در CVT محسوب نمی‌شود. به همین ترتیب، ضریب مثبت استرس-بهزیستی مبنایی برای نتیجه‌گیری درباره ارزیابی چالشی، تجربه استرس مثبت یا بهره‌مندی از استرس تحصیلی توسط یادگیرندگان فراهم نمی‌کند. روابط مشاهده‌شده مبنایی برای پژوهش‌های طولی و مداخله‌ای آینده فراهم می‌کند تا بررسی شود که آیا تغییرات در این سازه‌ها با تغییرات بعدی در بهزیستی یادگیرندگان همراه است یا خیر.

OBJECTIVES: This study aimed to comprehensively investigate the psychometric properties of the Montgomery-Åsberg Depression Rating Scale (MADRS) in a sample from Northeast Brazil. METHODS: Data were obtained from a cross-sectional study of 303 participants with depressive disorders assessed using the MINI 7.02, MADRS, GAD-7, and ASSIST 3.0. We evaluated reliability, construct validity, convergent and discriminant validity, and diagnostic accuracy. RESULTS: Regarding reliability, the instrument demonstrated robust internal consistency, supported by strong Cronbach's alpha and McDonald's omega coefficients. In terms of construct validity, Exploratory Factor Analysis (EFA) indicated a single-factor solution, while the H-index supported a replicable latent structure. However, formal assessments of closeness to unidimensionality suggested that the scale is not strictly unidimensional. For convergent and discriminant validity, correlational analyses showed a moderate association with anxiety symptoms and weak associations with substance use measures, respectively. Regarding accuracy, ROC curve analysis indicated that a cutoff score of 9 is useful for screening, whereas 18 may better identify a depressive episode. CONCLUSION: While the MADRS remains a valuable tool, structural refinements could further enhance its psychometric performance across distinct clinical settings.

اهداف: این مطالعه با هدف بررسی جامع ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس درجه‌بندی افسردگی مونتگومری-آسبرگ (MADRS) در نمونه‌ای از شمال‌شرق برزیل انجام شد. روش‌ها: داده‌ها از یک مطالعه مقطعی با ۳۰۳ شرکت‌کننده مبتلا به اختلالات افسردگی که با استفاده از MINI 7.02، MADRS، GAD-7 و ASSIST 3.0 ارزیابی شدند، به‌دست آمد. پایایی، روایی سازه، روایی همگرا و واگرا و دقت تشخیصی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج: از نظر پایایی، ابزار مذکور انسجام درونی قوی‌ای را نشان داد که توسط ضرایب آلفای کرونباخ و امگا مک‌دونالد تأیید شد. از نظر روایی سازه، تحلیل عاملی اکتشافی (EFA) راه‌حل تک‌عاملی را نشان داد، در حالی که شاخص H ساختار نهفته قابل تکرار را تأیید کرد. با این حال، ارزیابی‌های رسمی نزدیکی به تک‌بعدی بودن نشان داد که این مقیاس کاملاً تک‌بعدی نیست. برای روایی همگرا و واگرا، تحلیل‌های همبستگی به ترتیب ارتباط متوسط با علائم اضطراب و ارتباط ضعیف با شاخص‌های مصرف مواد را نشان دادند. از نظر دقت، تحلیل منحنی ROC نشان داد که نمره برش ۹ برای غربالگری مفید است، در حالی که نمره ۱۸ ممکن است برای شناسایی اپیزود افسردگی مناسب‌تر باشد. نتیجه‌گیری: اگرچه MADRS همچنان ابزاری ارزشمند است، اصلاحات ساختاری می‌تواند عملکرد روان‌سنجی آن را در محیط‌های بالینی مختلف بهبود بخشد.

Childhood trauma is a significant public health problem owing to its effects on the socioemotional development of adolescents, which calls for validated assessment instruments. This study aimed to adapt and examine the psychometric properties of the Childhood Trauma Questionnaire–Short Form (CTQ-SF) in adolescents from the Peruvian Amazon. An instrumental, cross-sectional study was conducted with 878 adolescents aged 12–17 years (M = 14.0; SD = 1.46) from public secondary schools in the San Martín Region, Peru, randomly divided into two subsamples of 439 participants each for exploratory (EFA) and confirmatory factor analysis (CFA); reliability, convergent and discriminant validity, and measurement invariance across sex were also examined. The original five-factor model did not show adequate performance. After removing items with weak loadings or redundant content, a three-factor, 18-item structure emerged—lack of perceived family support/neglect, sexual abuse, and physical–emotional abuse—which showed adequate fit (CFI = 0.958; TLI = 0.951; RMSEA = 0.051; SRMR = 0.067) and satisfactory internal consistency (ordinal α and ω = 0.76–0.95). Convergent validity was adequate for sexual abuse and physical–emotional abuse (AVE = 0.81 and 0.50) and borderline for lack of perceived family support/neglect (AVE = 0.42), whereas discriminant validity was supported for all factor pairs (HTMT = 0.262–0.626). Full scalar invariance across sex was also established (ΔCFI ≤ 0.002; ΔRMSEA ≤ 0.003). These findings indicate that the Peruvian CTQ-SF is better represented by a three-factor correlated structure, yielding a brief version that allows comparisons between sexes; nevertheless, because its temporal stability and external validity remain to be examined, its use should currently be restricted to research and preliminary screening purposes.

تروما دوران کودکی به دلیل تأثیرات آن بر رشد اجتماعی-عاطفی نوجوانان، یک معضل مهم سلامت عمومی محسوب می‌شود که نیازمند ابزارهای ارزیابی معتبر است. هدف این مطالعه، انطباق و بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی پرسشنامه تروما دوران کودکی–فرم کوتاه (CTQ-SF) در نوجوانان منطقه آمازون پرو بود. این پژوهش به صورت ابزاری و مقطعی بر روی ۸۷۸ نوجوان ۱۲ تا ۱۷ ساله (میانگین = ۱۴.۰؛ انحراف معیار = ۱.۴۶) از مدارس متوسطه دولتی منطقه San Martín پرو انجام شد که به طور تصادفی به دو زیرنمونه ۴۳۹ نفری برای تحلیل عاملی اکتشافی (EFA) و تحلیل عاملی تأییدی (CFA) تقسیم شدند؛ همچنین پایایی، روایی همگرا و واگرا و ناهمسانی اندازه‌گیری در جنسیت نیز بررسی شد. مدل پنج‌عاملی اصلی عملکرد مناسبی نشان نداد. پس از حذف گویه‌های دارای بار عاملی ضعیف یا محتوای تکراری، ساختار سه‌عاملی با ۱۸ گویه شامل «فقدان حمایت/غفلت ادراک‌شده خانوادگی»، «سوءاستفاده جنسی» و «سوءاستفاده جسمی-عاطفی» استخراج شد که برازش مناسبی داشت (CFI = 0.958؛ TLI = 0.951؛ RMSEA = 0.051؛ SRMR = 0.067) و از انسجام درونی رضایت‌بخشی برخوردار بود (آلفای ترتیبی و ω = ۰.۷۶ تا ۰.۹۵). روایی همگرا برای سوءاستفاده جنسی و سوءاستفاده جسمی-عاطفی مناسب بود (AVE = 0.81 و 0.50) و برای فقدان حمایت/غفلت خانوادگی در مرز قابل قبول قرار داشت (AVE = 0.42)، در حالی که روایی واگرا برای تمام جفت‌عامل‌ها تأیید شد (HTMT = 0.262–0.626). ناهمسانی کامل مقیاس در جنسیت نیز برقرار شد (ΔCFI ≤ 0.002؛ ΔRMSEA ≤ 0.003). این یافته‌ها نشان می‌دهد که نسخه پرویی CTQ-SF با ساختار سه‌عاملی همبسته بهتر نمایان می‌شود و نسخه‌ای مختصر ارائه می‌دهد که امکان مقایسه بین جنسیت‌ها را فراهم می‌کند؛ با این حال، با توجه به اینکه پایداری زمانی و روایی بیرونی آن هنوز بررسی نشده است، استفاده از آن در حال حاضر باید به پژوهش‌ها و غربالگری مقدماتی محدود شود.

The 11th edition of the International Classification of Diseases introduced a dimensional model of personality disorder diagnosis supplemented by an optional borderline pattern qualifier.The Borderline Pattern Scale (BPS; Oltmanns & Widiger, 2019) is a self-report instrument assessing this qualifier via four symptom clusters: affective instability, maladaptive self-functioning, maladaptive interpersonal functioning, and maladaptive self-regulation strategies.This study translated, adapted, and validated the BPS for German-speaking clinical populations (N = 405) using a back-translation procedure.Psychometric evaluation included internal consistency, test-retest reliability, and factor structure analyses (parallel analysis, exploratory graph analysis) confirmatory factor analysis, as well as construct validity via correlations with the Borderline Symptom List-23 and the Structured Clinical Interview for Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition Screening Personality Questionnaire.Receiver operating characteristic analyses assessed classification accuracy for clinician-assigned borderline personality disorder diagnoses.Results demonstrated excellent internal consistency (α = .89)and test-retest reliability (r = .87).Exploratory graph analysis indicated a robust unidimensional structure, while confirmatory factor analysis supported a hierarchical four-factor model with incremental validity over a unidimensional solution.BPS total scores showed strong convergent validity with the Borderline Symptom List-23 and discriminant validity against nonborderline personality disorder scales.Receiver operating characteristic analyses revealed good classification accuracy (area under the curve = .82),with optimal cutoffs balancing sensitivity and specificity.German BPS scores demonstrate reliability and support multiple sources of validity evidence for their intended interpretation as measures of the 11th edition of the International Classification of Diseases borderline pattern severity.The low internal consistency of the Maladaptive Interpersonal Functioning subscale (ᾰ = .41)warrants caution; the BPS total score is psychometrically preferable for most purposes. Public Significance StatementThis study introduces the first validated German questionnaire assessing borderline personality patterns according to the 11th edition of the International Classification of Diseases.Scores derived from the German Borderline Pattern Scale demonstrated strong reliability and supported multiple sources of validity evidence for their intended interpretation in a psychiatric sample, allowing clinicians and researchers to better identify and understand borderline psychopathology.This facilitates accurate diagnosis, individual case formulation, treatment planning, and international consistency in the 11th edition of the International Classification of Diseases assessment.

ویرایش یازدهم طبقه‌بندی بین‌المللی بیماری‌ها مدل ابعادی تشخیص اختلال شخصیت را معرفی کرده است که با یک شاخص اختیاری الگوی مرزی تکمیل می‌شود. مقیاس الگوی مرزی (BPS؛ Oltmanns & Widiger، 2019) یک ابزار خودگزارشی است که این شاخص را از طریق چهار خوشه نشانه‌ای ارزیابی می‌کند: ناپایداری عاطفی، عملکرد ناسازگارانه خود، عملکرد ناسازگارانه بین‌فردی و راهبردهای ناسازگارانه تنظیم خود. این مطالعه BPS را برای جمعیت‌های بالینی آلمانی‌زبان (N = 405) با استفاده از روش ترجمه معکوس ترجمه، تطبیق و اعتبارسنجی کرد. ارزیابی روان‌سنجی شامل بررسی انسجام درونی، پایایی بازآزمایی و تحلیل ساختار عاملی (تحلیل موازی، تحلیل گراف اکتشافی)، تحلیل عاملی تأییدی و همچنین روایی سازه از طریق همبستگی با فهرست نشانه‌های مرزی-۲۳ و پرسشنامه غربالگری مصاحبه بالینی ساختاریافته برای راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، ویرایش پنجم بود. تحلیل‌های منحنی مشخصه عملکرد گیرنده دقت طبقه‌بندی برای تشخیص‌های اختلال شخصیت مرزی تعیین‌شده توسط بالینگر را ارزیابی کرد. نتایج نشان‌دهنده انسجام درونی عالی (α = .89) و پایایی بازآزمایی (r = .87) بودند. تحلیل گراف اکتشافی ساختار یک‌بعدی قوی را نشان داد، در حالی که تحلیل عاملی تأییدی از مدل سلسله‌مراتبی چهارعاملی با روایی افزایشی نسبت به راه‌حل یک‌بعدی حمایت کرد. نمرات کل BPS روایی همگرا قوی با فهرست نشانه‌های مرزی-۲۳ و روایی افتراقی در برابر مقیاس‌های اختلال شخصیت غیرمرزی را نشان دادند. تحلیل‌های منحنی مشخصه عملکرد گیرنده دقت طبقه‌بندی خوبی را نشان دادند (مساحت زیر منحنی = .82)، با نقاط برش بهینه که تعادل حساسیت و ویژگی را برقرار می‌کردند. نمرات آلمانی BPS پایایی و شواهد متعددی از روایی را برای تفسیر مورد نظر به عنوان سنجه شدت الگوی مرزی در ویرایش یازدهم طبقه‌بندی بین‌المللی بیماری‌ها نشان می‌دهند. انسجام درونی پایین زیرمقیاس عملکرد ناسازگارانه بین‌فردی (ᾰ = .41) نیازمند احتیاط است؛ نمره کل BPS از نظر روان‌سنجی برای اغلب اهداف ترجیح داده می‌شود. بیانیه اهمیت عمومی: این مطالعه نخستین پرسشنامه آلمانی اعتبارسنجی‌شده برای ارزیابی الگوهای شخصیت مرزی بر اساس ویرایش یازدهم طبقه‌بندی بین‌المللی بیماری‌ها را معرفی می‌کند. نمرات به‌دست‌آمده از مقیاس الگوی مرزی آلمانی پایایی قوی و شواهد متعددی از روایی را برای تفسیر مورد نظر در نمونه روان‌پزشکی نشان دادند و به بالینگران و پژوهشگران امکان شناسایی و درک بهتر آسیب‌شناسی مرزی را می‌دهند. این امر تشخیص دقیق، تدوین مورد فردی، برنامه‌ریزی درمان و انسجام بین‌المللی در ارزیابی ویرایش یازدهم طبقه‌بندی بین‌المللی بیماری‌ها را تسهیل می‌کند.

This study examined how scientific and technological literacy relate to self-reported pro-environmental behavior through the mediating role of 21st-century skills among 578 undergraduate Biology Education students from 16 universities in Eastern Indonesia. Drawing on Social Cognitive Theory and the Action Competence Framework, creativity, critical thinking, collaboration, and communication were conceptualized as an integrated competence-enactment mechanism linking literacy to behavioral tendencies. Data were collected using a structured questionnaire and analyzed using PLS-SEM with SmartPLS 4. The 21st-century skills construct was modeled as a second-order mediating variable using the disjoint two-stage approach. The measurement model confirmed satisfactory reliability, convergent validity, and discriminant validity. The structural model showed that scientific literacy and technological literacy significantly predicted 21st-century skills, which emerged as the strongest predictor of self-reported pro-environmental behavior. Scientific literacy retained a small but significant direct effect, indicating complementary partial mediation, whereas technological literacy showed no significant direct effect, indicating indirect-only mediation. The mediated model explained 65.1% of the variance in pro-environmental behavior, compared with 50.6% in the direct-effect model. These findings demonstrate that 21st-century skills function as the key mediating mechanism through which literacy competencies are transformed into environmental behavioral tendencies and support the integration of scientific understanding, purposeful technology use, and action-oriented 4C learning in Biology Education curricula.

این مطالعه به بررسی ارتباط سواد علمی و سواد فناورانه با رفتارهای زیست‌محیطی خودگزارش‌شده از طریق نقش میانجی‌گری مهارت‌های قرن بیست‌ویکم در میان ۵۷۸ دانشجوی کارشناسی آموزش زیست‌شناسی از ۱۶ دانشگاه در شرق اندونزی پرداخت. با بهره‌گیری از نظریه شناخت اجتماعی و چارچوب شایستگی کنش، خلاقیت، تفکر انتقادی، همکاری و ارتباط به‌عنوان یک سازوکار یکپارچه اجراکننده شایستگی که سواد را به گرایش‌های رفتاری پیوند می‌دهد، مفهوم‌سازی شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه ساختاریافته گردآوری و با روش مدل‌سازی معادلات ساختاری حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) با نرم‌افزار SmartPLS 4 تحلیل شدند. سازه مهارت‌های قرن بیست‌ویکم به‌عنوان متغیر میانجی مرتبه دوم با رویکرد دو مرحله‌ای مجزا مدل‌سازی شد. مدل اندازه‌گیری، پایایی رضایت‌بخش، روایی همگرا و روایی واگرا را تأیید کرد. مدل ساختاری نشان داد که سواد علمی و سواد فناورانه پیش‌بینی‌کننده معنادار مهارت‌های قرن بیست‌ویکم هستند و این مهارت‌ها به‌عنوان قوی‌ترین پیش‌بین رفتار زیست‌محیطی خودگزارش‌شده ظاهر شدند. سواد علمی همچنان اثر مستقیم کوچک اما معناداری را حفظ کرد که نشان‌دهنده میانجی‌گری جزئی مکمل است، در حالی که سواد فناورانه اثر مستقیم معناداری نشان نداد و صرفاً میانجی‌گری غیرمستقیم را نشان داد. مدل میانجی‌گری شده ۶۵/۱٪ از واریانس رفتار زیست‌محیطی را تبیین کرد، در حالی که مدل اثر مستقیم ۵۰/۶٪ را تبیین نمود. این یافته‌ها نشان می‌دهند که مهارت‌های قرن بیست‌ویکم به‌عنوان سازوکار میانجی کلیدی عمل می‌کنند که از طریق آن شایستگی‌های سواد به گرایش‌های رفتاری زیست‌محیطی تبدیل می‌شوند و از ادغام درک علمی، استفاده هدفمند از فناوری و یادگیری کنش‌محور 4C در برنامه‌های درسی آموزش زیست‌شناسی حمایت می‌کنند.

Understanding how individuals evaluate social content in affective scenes is crucial for research in emotion, social cognition, and decision-making. However, standardized image databases often lack fine-grained ratings of social dimensions beyond basic emotional content. We present a normative dataset of 296 affective scenes rated by 424 adult participants across six social-affective dimensions: social relevance, emotion sharing, action sharing, interpersonal equality, scene pleasantness, and participatory arousal. Each image was independently coded for objective features such as number of people, face visibility, and gaze direction. All rating dimensions showed excellent interrater reliability. Pleasantness ratings demonstrated strong convergent validity with established valence norms from the International Affective Picture System (IAPS), while arousal ratings differentiated between experienced and participatory arousal, suggesting that the latter captures a distinct affective component. Correlation analyses revealed that social relevance was strongly associated with scene pleasantness and a composite “engagement” factor combining emotion sharing, action sharing, and equality. Notably, the association between pleasantness and social relevance was especially pronounced in scenes depicting single individuals. Linear mixed models further indicated that extraversion showed a tentative positive association with the engagement–social relevance relationship, which did not survive correction for multiple comparisons and requires replication. Other personality traits and empathy did not significantly moderate these relationships. This open-access dataset provides a reliable, multidimensional tool for selecting affective scenes based on both emotional and social-interpersonal features. It supports improved stimulus control and design in a wide range of behavioral and neurocognitive research. By systematically mapping social meaning in static affective scenes, our study advances existing methodological resources and offers empirical insight into the structure of social-affective appraisals. All image codes, mean ratings, and analysis scripts are publicly available via the Open Science Framework.

درک نحوه ارزیابی افراد از محتوای اجتماعی در صحنه‌های عاطفی برای پژوهش در حوزه هیجان، شناخت اجتماعی و تصمیم‌گیری اهمیت اساسی دارد. با این حال، پایگاه‌های داده تصویری استاندارد اغلب فاقد ارزیابی‌های دقیق ابعاد اجتماعی فراتر از محتوای عاطفی پایه هستند. در این پژوهش، مجموعه داده هنجاری شامل ۲۹۶ صحنه عاطفی ارائه می‌شود که توسط ۴۲۴ شرکت‌کننده بزرگسال در شش بعد اجتماعی-عاطفی ارزیابی شده‌اند: ارتباط اجتماعی، اشتراک هیجان، اشتراک عمل، برابری بین‌فردی، خوشایندی صحنه و برانگیختگی مشارکتی. هر تصویر به طور مستقل از نظر ویژگی‌های عینی مانند تعداد افراد، قابلیت مشاهده چهره و جهت نگاه کدگذاری شده است. تمامی ابعاد ارزیابی، پایایی بین ارزیاب بسیار عالی نشان دادند. ارزیابی‌های خوشایندی، روایی همگرا قوی با هنجارهای ارزش‌گذاری تثبیت‌شده از سامانه بین‌المللی تصاویر عاطفی (IAPS) داشتند، در حالی که ارزیابی‌های برانگیختگی بین برانگیختگی تجربه‌شده و مشارکتی تمایز قائل شدند که نشان می‌دهد برانگیختگی مشارکتی مؤلفه عاطفی متمایزی را منعکس می‌کند. تحلیل‌های همبستگی نشان داد که ارتباط اجتماعی با خوشایندی صحنه و عامل ترکیبی «درگیری» (شامل اشتراک هیجان، اشتراک عمل و برابری) ارتباط قوی دارد. به طور قابل توجهی، این ارتباط میان خوشایندی و ارتباط اجتماعی در صحنه‌هایی که تنها یک فرد را نشان می‌دهند، برجسته‌تر بود. مدل‌های خطی آمیخته همچنین نشان دادند که برون‌گرایی ارتباط مثبت و اولیه‌ای با رابطه درگیری–ارتباط اجتماعی دارد که پس از اصلاح برای مقایسه‌های متعدد معنادار باقی نماند و نیازمند تکرار است. سایر صفات شخصیتی و همدلی به طور معناداری این روابط را تعدیل نکردند. این مجموعه داده دسترسی آزاد، ابزاری پایا و چندبعدی برای انتخاب صحنه‌های عاطفی بر اساس ویژگی‌های هیجانی و اجتماعی-بین‌فردی فراهم می‌کند. این مجموعه از کنترل و طراحی بهتر محرک‌ها در طیف وسیعی از پژوهش‌های رفتاری و عصب‌شناختی حمایت می‌کند. با ترسیم نظام‌مند معنای اجتماعی در صحنه‌های عاطفی ایستا، مطالعه حاضر منابع روش‌شناختی موجود را ارتقا داده و بینش تجربی درباره ساختار ارزیابی‌های اجتماعی-عاطفی ارائه می‌دهد. تمامی کدهای تصاویر، میانگین ارزیابی‌ها و اسکریپت‌های تحلیل از طریق Open Science Framework به صورت عمومی در دسترس است.

Introduction Effective community health promotion requires information about residents’ health-related characteristics and the interpersonal, environmental, organizational, and policy supports they perceive. The Multidimensional Assessment Scale for Social-Ecological Healthy Communities MASE-HC was designed as a multidimensional resident-reported instrument, not as a unidimensional measure or an objective community-level rating. We report its development and initial psychometric evaluation. Methods Items were generated through literature review, a two-round Delphi survey, content-validity assessment, and cognitive interviews. A purposive sample of 412 adult community residents was recruited from one community health service center in Anhui Province, China. Subsample 1 ( n = 206) was used for item analysis and exploratory factor analysis, and Subsample 2 ( n = 206) was used for confirmatory factor analysis, convergent and discriminant validity assessment, and hypothesis-based associations with self-rated health. Internal consistency was evaluated in the total sample ( n = 412). Results Data from 412 participants were analyzed. EFA identified a six-factor solution for the final 39-item MASE-HC, accounting for 61.411% of the variance. The final CFA specified six correlated first-order factors and did not evaluate a higher-order general factor. After four post-hoc within-factor residual covariances were added, the refined model showed generally acceptable fit (χ 2 /df = 1.741, RMSEA = 0.060, SRMR = 0.0649, CFI = 0.906, TLI = 0.898, and IFI = 0.907); TLI was marginally below 0.90. The Fornell–Larcker criterion was satisfied for all six factors, whereas convergent validity and internal consistency were comparatively weaker for Diet and Nutrition. Self-rated health was positively associated with five of the six subscales. Conclusion The MASE-HC showed preliminary support for a six-factor multidimensional structure in the present sample. The Diet and Nutrition subscale requires further refinement, and independent psychometric evaluation and replication in larger, more representative samples are needed before routine use or any community-level comparison.

مقدمه: ارتقای مؤثر سلامت جامعه مستلزم اطلاعاتی درباره ویژگی‌های مرتبط با سلامت ساکنان و حمایت‌های بین‌فردی، محیطی، سازمانی و سیاستی است که آن‌ها ادراک می‌کنند. مقیاس سنجش چندبعدی جوامع سالم اجتماعی-بوم‌شناختی (MASE-HC) به عنوان ابزاری چندبعدی و خودگزارش‌دهی توسط ساکنان طراحی شده است و نه به عنوان یک سنجه تک‌بعدی یا ارزیابی عینی در سطح جامعه. در این پژوهش، توسعه و ارزیابی روان‌سنجی اولیه این ابزار گزارش می‌شود. روش‌ها: گویه‌ها از طریق مرور متون، پیمایش دلفی دو مرحله‌ای، ارزیابی روایی محتوا و مصاحبه‌های شناختی تولید شدند. نمونه هدفمند شامل ۴۱۲ نفر از ساکنان بزرگسال یک مرکز خدمات سلامت جامعه در استان آن‌هویی چین بود. زیرنمونه ۱ (n = 206) برای تحلیل گویه و تحلیل عاملی اکتشافی و زیرنمونه ۲ (n = 206) برای تحلیل عاملی تأییدی، ارزیابی روایی همگرا و افتراقی و بررسی ارتباطات مبتنی بر فرضیه با سلامت خودارزیابی‌شده استفاده شد. پایایی در کل نمونه (n = 412) ارزیابی گردید. نتایج: داده‌های ۴۱۲ شرکت‌کننده تحلیل شد. تحلیل عاملی اکتشافی، راه‌حل شش‌عاملی برای نسخه نهایی ۳۹ گویه‌ای MASE-HC را شناسایی کرد که ۶۱/۴۱۱٪ واریانس را تبیین می‌کرد. تحلیل عاملی تأییدی نهایی، شش عامل همبسته مرتبه اول را مشخص کرد و عامل کلی مرتبه بالاتر را ارزیابی نکرد. پس از افزودن چهار کوواریانس باقیمانده درون‌عاملی به صورت پس‌نگر، مدل اصلاح‌شده برازش قابل قبولی نشان داد (χ2 /df = 1.741، RMSEA = 0.060، SRMR = 0.0649، CFI = 0.906، TLI = 0.898 و IFI = 0.907)؛ مقدار TLI اندکی کمتر از ۰/۹۰ بود. معیار فورنل-لارکر برای هر شش عامل احراز شد، در حالی که روایی همگرا و پایایی برای زیرمقیاس رژیم غذایی و تغذیه نسبتاً ضعیف‌تر بود. سلامت خودارزیابی‌شده با پنج زیرمقیاس از شش زیرمقیاس ارتباط مثبت داشت. نتیجه‌گیری: MASE-HC در نمونه حاضر حمایت اولیه‌ای برای ساختار شش‌عاملی چندبعدی نشان داد. زیرمقیاس رژیم غذایی و تغذیه نیازمند اصلاح بیشتر است و پیش از استفاده روتین یا هرگونه مقایسه در سطح جامعه، ارزیابی روان‌سنجی مستقل و تکرار در نمونه‌های بزرگ‌تر و نماینده‌تر ضروری است.

English learning difficulties (ELD) are prevalent among Chinese students learning English as a second language (ESL), yet few standardized assessment measures are available to support early identification and intervention. This study developed and validated the Hong Kong Test of English Reading and Writing for Junior Primary School Students (Primary 2 and 3) (HKT‑PE(J)), a standardized assessment designed to evaluate English literacy and related cognitive‑linguistic skills among Chinese ESL learners in Grades 2–3. The HKT‑PE(J) comprises seven measures assessing phonological awareness, rapid naming, morphological awareness, vocabulary knowledge, orthographic knowledge, word reading, and word spelling. The normative sample consisted of 568 Chinese ESL students aged 7–9 years recruited from 18 primary schools in Hong Kong. Results demonstrated good to excellent reliability across all measures. Exploratory and confirmatory factor analyses supported a theoretically coherent two‑factor structure comprising phonological and semantic components, consistent with the Lexical Quality Hypothesis. Convergent validity was supported through significant associations between HKT‑PE(J) performance and teacher‑rated literacy‑related learning difficulties observed in classroom settings. Criterion validity was demonstrated by the assessment’s ability to differentiate students with and without ELD, with students identified as having ELD performing significantly worse across all literacy and cognitive‑linguistic measures. Collectively, the findings provide strong evidence of the reliability and validity of the HKT‑PE(J) as a culturally relevant, locally normed assessment of English reading and writing abilities among Chinese ESL learners. The HKT‑PE(J) offers teachers and psychologists a practical tool for the early identification of students who may require targeted intervention and further educational support.

دشواری‌های یادگیری زبان انگلیسی (ELD) در میان دانش‌آموزان چینی که زبان انگلیسی را به عنوان زبان دوم (ESL) می‌آموزند، شایع است، اما ابزارهای استاندارد شده اندکی برای شناسایی و مداخله زودهنگام وجود دارد. این پژوهش به تدوین و اعتباریابی آزمون خواندن و نوشتن زبان انگلیسی هنگ‌کنگ برای دانش‌آموزان مقطع ابتدایی (پایه دوم و سوم) (HKT‑PE(J)) پرداخت؛ ابزاری استاندارد که با هدف ارزیابی سواد انگلیسی و مهارت‌های شناختی-زبانی مرتبط در میان زبان‌آموزان چینی ESL پایه دوم و سوم طراحی شده است. آزمون HKT‑PE(J) شامل هفت زیرمقیاس برای سنجش آگاهی واجی، نامیدن سریع، آگاهی صرفی، دانش واژگانی، دانش املایی، خواندن واژه و هجی کردن واژه است. نمونه هنجاری شامل ۵۶۸ دانش‌آموز چینی ESL در بازه سنی ۷ تا ۹ سال بود که از ۱۸ مدرسه ابتدایی در هنگ‌کنگ انتخاب شدند. نتایج، پایایی خوب تا عالی را در تمامی زیرمقیاس‌ها نشان داد. تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی، ساختار دو عاملی منسجم نظری شامل مؤلفه‌های واجی و معنایی را تأیید کرد که با فرضیه کیفیت واژگانی (Lexical Quality Hypothesis) همسو بود. روایی همگرا از طریق ارتباط معنادار عملکرد آزمون HKT‑PE(J) با دشواری‌های یادگیری مرتبط با سواد که توسط معلمان در محیط کلاس گزارش شده بود، تأیید شد. روایی ملاکی نیز با توانایی آزمون در تمایزگذاری بین دانش‌آموزان دارای و فاقد دشواری یادگیری زبان انگلیسی نشان داده شد؛ به‌طوری‌که دانش‌آموزان دارای ELD در تمامی سنجه‌های سواد و شناختی-زبانی عملکرد به‌مراتب ضعیف‌تری داشتند. در مجموع، یافته‌ها شواهد قوی برای پایایی و روایی آزمون HKT‑PE(J) به عنوان ابزاری بومی و دارای هنجار محلی برای سنجش توانایی خواندن و نوشتن زبان انگلیسی در میان زبان‌آموزان چینی ESL ارائه می‌دهد. آزمون HKT‑PE(J) ابزاری کاربردی برای معلمان و روان‌شناسان جهت شناسایی زودهنگام دانش‌آموزانی است که ممکن است به مداخله هدفمند و حمایت آموزشی بیشتر نیاز داشته باشند.

The use of subjective reports and questionnaires to evaluate chronic pain, while the gold standard, conveys a limited scope of the patients’ experience and is burdensome. Here we demonstrate that large language models (LLMs) can evaluate patient-provided texts and automatically generate specific, clinically meaningful, and reliable scores for the sensory, affective, and social dimensions of chronic pain. LLMs can also generate assessor-dependent constructs such as agency and personal narrative.

استفاده از گزارش‌های ذهنی و پرسشنامه‌ها برای ارزیابی درد مزمن، اگرچه استاندارد طلایی محسوب می‌شود، اما دامنه محدودی از تجربه بیماران را منتقل می‌کند و پرزحمت است. در این پژوهش نشان می‌دهیم که مدل‌های زبانی بزرگ (LLMs) می‌توانند متون ارائه‌شده توسط بیماران را ارزیابی کرده و به طور خودکار نمرات خاص، معنادار بالینی و قابل اعتماد برای ابعاد حسی، عاطفی و اجتماعی درد مزمن تولید کنند. همچنین، مدل‌های زبانی بزرگ قادرند سازه‌هایی وابسته به ارزیاب مانند عاملیت و روایت شخصی را نیز تولید نمایند.

ABSTRACT Flourishing in couple relationships represents an optimal state of relational well‐being that integrates satisfaction, meaning, and mutual growth. Although related instruments exist, few measures have been specifically developed to assess couple flourishing as an integrated construct within intimate relationships. This study aimed to adapt and validate the Couple Flourishing Measure in a sample of 543 Spanish adults aged 18–75 years ( M age = 49.59; SD = 12.81). For this purpose, we used the Couple Flourishing Measure and other related scales to observe convergent validity, such as the Dyadic Adjustment Scale, the Global Measure of Relationship Satisfaction of the Interpersonal Exchange Model of Sexual Satisfaction Questionnaire, and the Satisfaction with Life Scale. The scale was adapted and translated into Spanish. Exploratory and confirmatory factor analyses were conducted, as well as assessments of convergent validity and temporal stability. The scale demonstrated a unidimensional internal structure, high reliability ( α = 0.94) for assessing Couple Flourishing, expected associations with related measures, and temporal stability over one‐ and two‐month intervals. Additionally, percentiles for the scale were calculated for different age groups (i.e., 18–35, 36–55, and 56+). The Spanish CFM provides researchers with a brief and reliable instrument for assessing relational flourishing and examining changes in relational well‐being in nonclinical populations.

چکیده: شکوفایی در روابط زوجین نمایانگر وضعیت بهینه بهزیستی رابطه‌ای است که رضایت، معنا و رشد متقابل را دربر می‌گیرد. اگرچه ابزارهای مرتبطی وجود دارد، اما تعداد کمی از سنجه‌ها به طور خاص برای ارزیابی شکوفایی زوجین به عنوان یک سازه یکپارچه در روابط صمیمانه توسعه یافته‌اند. هدف این مطالعه، سازگاری و روایی سنجه شکوفایی زوجین در نمونه‌ای متشکل از ۵۴۳ بزرگسال اسپانیایی در بازه سنی ۱۸ تا ۷۵ سال (میانگین سنی = ۴۹.۵۹؛ انحراف معیار = ۱۲.۸۱) بود. بدین منظور، از سنجه شکوفایی زوجین و سایر مقیاس‌های مرتبط برای بررسی روایی همگرا استفاده شد، از جمله مقیاس سازگاری دوتایی، سنجه کلی رضایت از رابطه در پرسشنامه مدل تبادل بین‌فردی رضایت جنسی، و مقیاس رضایت از زندگی. این مقیاس به زبان اسپانیایی سازگار و ترجمه شد. تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی، همچنین ارزیابی‌های روایی همگرا و پایداری زمانی انجام شد. این مقیاس ساختار درونی تک‌بعدی، پایایی بالا (آلفا = ۰.۹۴) برای ارزیابی شکوفایی زوجین، ارتباطات مورد انتظار با سنجه‌های مرتبط و پایداری زمانی در بازه‌های یک و دو ماهه را نشان داد. همچنین، صدک‌های مقیاس برای گروه‌های سنی مختلف (۱۸–۳۵، ۳۶–۵۵ و ۵۶ به بالا) محاسبه شد. سنجه اسپانیایی CFM ابزاری مختصر و قابل اعتماد برای پژوهشگران جهت ارزیابی شکوفایی رابطه‌ای و بررسی تغییرات بهزیستی رابطه‌ای در جمعیت‌های غیر بالینی فراهم می‌کند.

Background The Big Five Personality (BFP) model is an established dimensional framework, whereas the Quantum-8-Personality (Q8P) model is an emerging culturally grounded framework derived from Chinese philosophical traditions. This study explored dimension-level relationships between the two frameworks. Methods Network analysis was conducted using data from 1,052 Chinese adults who completed the Quantum-8-Personality Scale (Q8PS) and Big Five Inventory-2 (BFI-2). Results The largest cross-framework connections involved Q8P Contradiction and BFP neuroticism, Q8P Extraversion and BFP extraversion, and Q8P Yanggang and BFP conscientiousness. These associations were small to moderate in magnitude. Conclusion The findings identify preliminary areas of correspondence between the Q8P and BFP dimensions but do not establish equivalence, convergent validity, or incremental validity of the Q8PS. The results should be interpreted as exploratory because the factorial validity of the Q8PS remains provisional.

زمینه: مدل شخصیت پنج‌عاملی (BFP) یک چارچوب ابعادی تثبیت‌شده است، در حالی که مدل شخصیت کوانتومی هشت‌گانه (Q8P) چارچوبی نوظهور و مبتنی بر فرهنگ است که از سنت‌های فلسفی چینی استخراج شده است. این مطالعه به بررسی روابط در سطح ابعاد میان این دو چارچوب پرداخت. روش‌ها: تحلیل شبکه‌ای با استفاده از داده‌های ۱۰۵۲ بزرگسال چینی که مقیاس شخصیت کوانتومی هشت‌گانه (Q8PS) و پرسشنامه پنج‌عاملی شخصیت-۲ (BFI-2) را تکمیل کردند، انجام شد. یافته‌ها: بیشترین ارتباطات میان‌چارچوبی شامل تضاد در Q8P و روان‌رنجوری در BFP، برون‌گرایی در Q8P و برون‌گرایی در BFP، و یانگ‌گانگ در Q8P و وظیفه‌شناسی در BFP بود. این ارتباطات از نظر اندازه کوچک تا متوسط بودند. نتیجه‌گیری: یافته‌ها حوزه‌های اولیه‌ای از هم‌پوشانی میان ابعاد Q8P و BFP را شناسایی می‌کنند اما معادل بودن، روایی همگرا یا روایی افزایشی Q8PS را اثبات نمی‌کنند. نتایج باید به صورت اکتشافی تفسیر شوند، زیرا روایی عاملی Q8PS همچنان موقتی است.

Background The Literacy scale for Excellent Traditional Chinese Culture (ETCC-LS) is an important measurement instrument for assessing college students’ cultural accomplishment and the effectiveness of university cultural education. Nevertheless, existing measurement tools show limited contextual suitability for Chinese college students. Based on the Knowledge-Attitude-Practice (KAP) framework, this study aimed to develop the ETCC-LS for the assessment of excellent traditional Chinese culture literacy among college students. Methods Using a cross-sectional design with convenience sampling, an item pool was generated through literature review and expert consultation, then administered to college students across six universities in Fujian Province, China. Of 1,424 questionnaires distributed, 1,345 valid responses were retained and screened via item analysis before being randomly split into an exploratory subsample ( n = 672, EFA) and a validation subsample ( n = 673, CFA); internal consistency was assessed via Cronbach’s α and composite reliability. Results The final ETCC-LS consisted of 11 items covering three dimensions: knowledge of traditional culture, attitude toward cultural openness, practice of cultural dissemination. The respecified three-factor model yielded acceptable fit: χ 2 /df = 4.869, RMSEA = 0.076, CFI = 0.984, TLI = 0.984. Standardized factor loadings ranged from 0.748 to 0.989. Cronbach’s α was high and stable across two subsamples (total scale α = 0.948–0.951), at or above the 0.95 redundancy risk threshold flagged for the knowledge of traditional culture and practice of cultural dissemination subscales. All dimensions met criteria for convergent validity (AVE > 0.50, CR > 0.70). Despite the high latent correlation ( r = 0.893) between knowledge of traditional culture and practice of cultural dissemination, Fornell–Larcker criteria supported acceptable discriminant validity. Conclusion The KAP-based ETCC-LS showed acceptable reliability and validity. It serves as a reliable measurement tool for assessing college students’ literacy of excellent traditional Chinese culture.

زمینه: مقیاس سواد فرهنگ سنتی ممتاز چینی (ETCC-LS) ابزاری مهم برای سنجش میزان فرهنگ‌مندی دانشجویان دانشگاه و اثربخشی آموزش فرهنگی دانشگاهی است. با این حال، ابزارهای سنجش موجود از لحاظ زمینه‌ای برای دانشجویان چینی محدودیت دارند. این مطالعه با تکیه بر چارچوب دانش-نگرش-عمل (KAP)، با هدف تدوین مقیاس ETCC-LS جهت ارزیابی سواد فرهنگ سنتی ممتاز چینی در میان دانشجویان دانشگاه انجام شد. روش‌ها: با استفاده از طرح مقطعی و نمونه‌گیری در دسترس، مجموعه‌ای از گویه‌ها از طریق مرور متون و مشاوره با خبرگان تهیه و سپس در میان دانشجویان شش دانشگاه استان فوجیان چین اجرا شد. از میان 1,424 پرسشنامه توزیع‌شده، 1,345 پاسخ معتبر حفظ و از طریق تحلیل گویه غربال شدند و سپس به طور تصادفی به دو زیرنمونه اکتشافی (n = 672، تحلیل عاملی اکتشافی) و تأییدی (n = 673، تحلیل عاملی تأییدی) تقسیم شدند؛ پایایی درونی با آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی ارزیابی شد. یافته‌ها: نسخه نهایی مقیاس ETCC-LS شامل 11 گویه در سه بعد بود: دانش فرهنگ سنتی، نگرش به گشودگی فرهنگی، و عمل در ترویج فرهنگ. مدل سه‌عاملی بازتعیین‌شده برازش قابل قبولی داشت: χ2 /df = 4.869، RMSEA = 0.076، CFI = 0.984، TLI = 0.984. بارهای عاملی استانداردشده بین 0.748 تا 0.989 بود. آلفای کرونباخ در هر دو زیرنمونه بالا و پایدار بود (آلفای کل مقیاس = 0.948–0.951) و برای زیرمقیاس‌های دانش فرهنگ سنتی و عمل در ترویج فرهنگ، در آستانه یا بالاتر از حد خطر افزونگی 0.95 قرار داشت. تمامی ابعاد معیارهای روایی همگرا را برآورده کردند (AVE > 0.50، CR > 0.70). با وجود همبستگی نهفته بالا (r = 0.893) بین دانش فرهنگ سنتی و عمل در ترویج فرهنگ، معیار فورنل-لارکر روایی واگرای قابل قبول را تأیید کرد. نتیجه‌گیری: مقیاس ETCC-LS مبتنی بر KAP از پایایی و روایی قابل قبولی برخوردار است و به عنوان ابزاری معتبر برای سنجش سواد فرهنگ سنتی ممتاز چینی در میان دانشجویان دانشگاه قابل استفاده است.

Psychological flexibility and inflexibility are core processes in the Acceptance and Commitment Therapy (ACT) model and are consistently associated with well-being and emotional distress. However, the validity of widely used measures, particularly the Acceptance and Action Questionnaire – II (AAQ-II), has been questioned due to potential overlap with indicators of distress and neuroticism. This study examined the psychometric properties of the Acceptance and Action Questionnaire – III (AAQ-III) and the PsyFlex in a general population sample from Colombia ( N = 785) using network psychometrics. We estimated the dimensionality of each scale via Exploratory Graph Analysis (EGA) and evaluated replicability via bootstrap EGA (bootEGA). Discriminant validity was examined using a joint EGA that included the AAQ-III, PsyFlex, and measures of emotional distress (DASS-21) and neuroticism (BFI-2-Neuroticism). Convergent validity was assessed through correlations with the Multidimensional Psychological Flexibility Inventory – Short Form. EGA identified unidimensional structures for both instruments, and bootEGA confirmed perfect structural consistency and item stability. The joint EGA yielded five distinct communities, with the AAQ-III and PsyFlex forming separate communities from emotional symptoms and neuroticism, providing structural evidence consistent with the discriminant validity of both measures. Both instruments showed the expected patterns of correlations with flexibility and inflexibility processes. These findings provide initial validation evidence that the Spanish versions of the AAQ-III and PsyFlex are psychometrically sound measures of psychological inflexibility and flexibility.

انعطاف‌پذیری و عدم انعطاف‌پذیری روان‌شناختی فرایندهای محوری در مدل درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) هستند و به طور مستمر با بهزیستی و آشفتگی هیجانی ارتباط دارند. با این حال، روایی ابزارهای پرکاربرد، به ویژه پرسشنامه پذیرش و عمل – نسخه دوم (AAQ-II)، به دلیل احتمال همپوشانی با شاخص‌های آشفتگی و روان‌رنجوری مورد تردید قرار گرفته است. این مطالعه ویژگی‌های روان‌سنجی پرسشنامه پذیرش و عمل – نسخه سوم (AAQ-III) و PsyFlex را در نمونه‌ای از جمعیت عمومی کلمبیا (N = 785) با استفاده از روان‌سنجی شبکه‌ای بررسی کرد. ابعاد هر مقیاس از طریق تحلیل اکتشافی گراف (EGA) برآورد شد و قابلیت تکرارپذیری با استفاده از بوت‌استرپ EGA (bootEGA) ارزیابی گردید. روایی تمایزی با استفاده از EGA مشترک که شامل AAQ-III، PsyFlex و ابزارهای سنجش آشفتگی هیجانی (DASS-21) و روان‌رنجوری (BFI-2-Neuroticism) بود، بررسی شد. روایی همگرا از طریق همبستگی با نسخه کوتاه مقیاس چندبعدی انعطاف‌پذیری روان‌شناختی ارزیابی گردید. EGA ساختارهای تک‌بعدی را برای هر دو ابزار شناسایی کرد و bootEGA ثبات ساختاری کامل و پایداری گویه‌ها را تأیید نمود. EGA مشترک پنج اجتماع متمایز را نشان داد که در آن AAQ-III و PsyFlex اجتماعات جداگانه‌ای از علائم هیجانی و روان‌رنجوری تشکیل دادند و شواهد ساختاری سازگار با روایی تمایزی هر دو ابزار ارائه کردند. هر دو ابزار الگوهای مورد انتظار همبستگی با فرایندهای انعطاف‌پذیری و عدم انعطاف‌پذیری را نشان دادند. این یافته‌ها شواهد اولیه‌ای از اعتبار نسخه‌های اسپانیایی AAQ-III و PsyFlex به عنوان ابزارهای روان‌سنجی معتبر برای سنجش عدم انعطاف‌پذیری و انعطاف‌پذیری روان‌شناختی ارائه می‌دهد.

Background and Objective The Sleep Need Questionnaire (SNQ) is a widely used self-report measure used to detect self-perceived sleep need but has not yet been validated. Validation and reliability analyses were conducted on the SNQ in a sample of college students across multiple universities.Methods Total score and item-level convergent and discriminant validity were assessed utilizing various sleep and psychological measures. Construct validity and the structure of the SNQ were assessed using exploratory factor analysis (EFA) and item response theory via graded response modeling (GRM).Results The SNQ demonstrated moderate internal consistency (Cronbach’s α=0.74). Convergent analyses showed significant moderate to strong convergent correlations with other sleep-related constructs (r=0.46–0.74) and discriminant analyses showed mixed weak correlations with dissimilar constructs (r=0.04–0.10). The accuracy of the SNQ was examined through a receiver operating characteristic analysis with the Epworth Sleepiness Scale (ESS) as the criterion and indicated acceptable discrimination (area under the curve=0.73). EFA revealed a one-factor solution (λ=2.36) with a mixed range of significant inter-item correlations (r=0.165–0.833) and variable factor loadings (0.419–0.985). GRM revealed considerable imbalances in item functioning and potential redundancy.Conclusions Overall, the SNQ demonstrates moderate internal consistency and moderate to strong convergent and discriminant validity. Further analysis is needed to confirm and examine the unidimensional structure of the SNQ, as weak inter-item correlations, mixed factor loadings, and mixed item level behavior indicate structural and construct validity problems with the SNQ.

زمینه و هدف: پرسشنامه نیاز به خواب (SNQ) یک ابزار خودگزارشی پرکاربرد برای سنجش نیاز ادراک‌شده به خواب است، اما تاکنون اعتبارسنجی نشده است. تحلیل‌های روایی و پایایی بر روی SNQ در نمونه‌ای از دانشجویان دانشگاه‌های مختلف انجام شد. روش‌ها: روایی همگرا و واگرا در سطح نمره کل و آیتم با استفاده از ابزارهای مختلف خواب و روان‌شناختی ارزیابی شد. روایی سازه و ساختار SNQ با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی (EFA) و نظریه پاسخ به سؤال از طریق مدل پاسخ درجه‌بندی‌شده (GRM) بررسی شد. یافته‌ها: SNQ پایایی درونی متوسطی را نشان داد (آلفای کرونباخ=0.74). تحلیل‌های همگرایی، همبستگی‌های متوسط تا قوی معناداری را با سایر سازه‌های مرتبط با خواب نشان داد (r=0.46–0.74) و تحلیل‌های واگرایی، همبستگی‌های ضعیف و متغیری را با سازه‌های نامشابه نشان داد (r=0.04–0.10). دقت SNQ از طریق تحلیل منحنی مشخصه عملکرد گیرنده با استفاده از مقیاس خواب‌آلودگی اپورث (ESS) به عنوان ملاک بررسی شد و تمایزپذیری قابل قبولی را نشان داد (مساحت زیر منحنی=0.73). تحلیل عاملی اکتشافی، راه‌حل تک‌عاملی را آشکار کرد (λ=2.36) با دامنه‌ای متغیر از همبستگی‌های معنادار بین آیتمی (r=0.165–0.833) و بارهای عاملی متغیر (0.419–0.985). مدل پاسخ درجه‌بندی‌شده، عدم تعادل قابل توجهی در عملکرد آیتم‌ها و احتمال همپوشانی را نشان داد. نتیجه‌گیری: به طور کلی، SNQ پایایی درونی متوسط و روایی همگرا و واگرای متوسط تا قوی را نشان می‌دهد. تحلیل‌های بیشتر برای تأیید و بررسی ساختار تک‌بعدی SNQ مورد نیاز است، چرا که همبستگی‌های ضعیف بین آیتمی، بارهای عاملی متغیر و رفتار متغیر آیتم‌ها، مشکلاتی را در روایی ساختاری و سازه‌ای SNQ نشان می‌دهد.

This study aimed to develop the Sports Destruction Scale (SDS) and examine itspsychometric properties among athletes. The study included 255 licensed athletes from different sport branches. Exploratory and confirmatory factor analyses were conducted to examine the factor structure, while internal consistency, composite reliability, convergent validity, and discriminant validity were evaluated. The analyses resulted in a 16-item structure comprising two dimensions: Interpersonal Destruction and Disruption of Team Dynamics. The two-factor structure explained 68% of the total variance. Confirmatory factor analysis indicated satisfactory model fit (χ²/df =2.09, CFI = .97, RMSEA = .058, SRMR=.045). Cronbach’s alpha coefficients were .92 for Interpersonal Destruction, .90 for Disruption of Team Dynamics, and .94 for the total scale. Composite reliability and averagevariance extracted values supported the reliability and convergent validity of thedimensions, while the HTMT ratio provided evidence of discriminant validity. These findings indicated that the SDS demonstrates satisfactory psychometric properties for assessing destructive behaviors in sport.

این پژوهش با هدف تدوین مقیاس تخریب ورزشی (SDS) و بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی آن در میان ورزشکاران انجام شد. نمونه پژوهش شامل ۲۵۵ ورزشکار دارای مجوز از رشته‌های مختلف ورزشی بود. به منظور بررسی ساختار عاملی، تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی انجام شد و پایایی درونی، پایایی ترکیبی، روایی همگرا و روایی واگرا مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج تحلیل‌ها به ساختاری ۱۶ ماده‌ای با دو بُعد: تخریب بین‌فردی و اختلال در پویایی تیمی منجر شد. ساختار دو عاملی ۶۸٪ از واریانس کل را تبیین کرد. تحلیل عاملی تأییدی برازش مطلوب مدل را نشان داد (χ²/df =2.09، CFI = .97، RMSEA = .058، SRMR=.045). ضرایب آلفای کرونباخ برای بُعد تخریب بین‌فردی ۰.۹۲، برای اختلال در پویایی تیمی ۰.۹۰ و برای کل مقیاس ۰.۹۴ به دست آمد. مقادیر پایایی ترکیبی و میانگین واریانس استخراج‌شده، پایایی و روایی همگرای ابعاد را تأیید کردند و نسبت HTMT شواهدی از روایی واگرا ارائه داد. این یافته‌ها نشان دادند که SDS از ویژگی‌های روان‌سنجی رضایت‌بخشی برای سنجش رفتارهای مخرب در ورزش برخوردار است.

Background: This study examined the factor structure, reliability, and validity of the Korean version of the Body Perception Questionnaire–Short Form (K-BPQ-SF) in Korean adults.Methods: Online survey data from 700 Korean adults were randomly divided into Sample A (n=300) for exploratory factor analysis and Sample B (n=400) for confirmatory factor analysis. Convergent validity was examined using correlations with related external measures in the full sample (N=700).Results: Exploratory factor analysis identified a 23-item, three-factor structure for Body Awareness and a 19-item, two-factor structure for Autonomic Reactivity. In the comparison using the same final 42 items, the modified Korean five-factor model showed a relatively better fit than the original study-based three-factor model. The five subscales demonstrated adequate internal consistency. All five subscales were significantly positively correlated with alexithymia, difficulties in emotion regulation, posttraumatic stress symptoms, and trait anxiety, whereas they were significantly negatively correlated with social connectedness. These findings are consistent with a priori theoretical predictions and support the convergent validity of the K-BPQ-SF.Conclusions: These findings support the reliability and validity of the K-BPQ-SF as a self-report measure of body awareness and autonomic reactivity in Korean adults. Implications for its application and directions for future research are discussed.

زمینه: این مطالعه ساختار عاملی، پایایی و روایی نسخه کره‌ای پرسشنامه ادراک بدن–فرم کوتاه (K-BPQ-SF) را در بزرگسالان کره‌ای مورد بررسی قرار داد. روش‌ها: داده‌های نظرسنجی آنلاین از ۷۰۰ بزرگسال کره‌ای به طور تصادفی به دو نمونه تقسیم شد: نمونه A (n=300) برای تحلیل عاملی اکتشافی و نمونه B (n=400) برای تحلیل عاملی تأییدی. روایی همگرا با استفاده از همبستگی با مقیاس‌های خارجی مرتبط در کل نمونه (N=700) بررسی شد. نتایج: تحلیل عاملی اکتشافی ساختار سه‌عاملی با ۲۳ ماده برای آگاهی بدنی و ساختار دو‌عاملی با ۱۹ ماده برای واکنش‌پذیری خودکار را شناسایی کرد. در مقایسه با استفاده از همان ۴۲ ماده نهایی، مدل پنج‌عاملی اصلاح‌شده کره‌ای نسبت به مدل سه‌عاملی مبتنی بر مطالعه اصلی برازش نسبتاً بهتری نشان داد. پنج خرده‌مقیاس از انسجام درونی مناسب برخوردار بودند. هر پنج خرده‌مقیاس با آلکسیتیمیا، دشواری در تنظیم هیجان، نشانه‌های استرس پس از سانحه و اضطراب صفتی همبستگی مثبت معنادار و با پیوستگی اجتماعی همبستگی منفی معنادار داشتند. این یافته‌ها با پیش‌بینی‌های نظری اولیه همسو بوده و روایی همگرای K-BPQ-SF را تأیید می‌کنند. نتیجه‌گیری: این یافته‌ها از پایایی و روایی K-BPQ-SF به عنوان یک ابزار خودگزارشی برای سنجش آگاهی بدنی و واکنش‌پذیری خودکار در بزرگسالان کره‌ای حمایت می‌کنند. پیامدهای کاربرد و جهت‌گیری‌های پژوهش‌های آتی مورد بحث قرار گرفته است.

This study aims to examine the impact of indoor environment, organizational culture, knowledge management, and data flow on academic library service quality within Chinese universities. It further investigates the mediating roles of supply chain integration and intellectual exports, as well as the moderating role of sustainable development goals (SDGs) orientation in strengthening service performance outcomes. A quantitative research design was adopted using a structured survey administered to academic library professionals in Chinese higher education institutions. A total of 245 valid responses were analysed using Partial Least Squares Structural Equation Modelling with SmartPLS. Reliability, convergent validity, discriminant validity, and structural relationships were assessed through bootstrapping procedures to test direct, indirect, and moderating effects. The results reveal that the indoor environment, organizational culture, knowledge management, and data flow significantly and positively influence academic library service quality. Supply chain integration and intellectual exports partially mediate these relationships. Additionally, SDGs orientation strengthens the effects of supply chain integration and intellectual exports on service quality. This study proposes and validates an integrated, multi-layered framework that combines organizational, environmental, operational, intellectual, and sustainability dimensions to explain service quality in academic libraries. The findings offer strategic insights for enhancing library performance and sustainability alignment (SDGs) in higher education institutions.

هدف این پژوهش بررسی تأثیر محیط داخلی، فرهنگ سازمانی، مدیریت دانش و جریان داده‌ها بر کیفیت خدمات کتابخانه‌های دانشگاهی در دانشگاه‌های چین است. همچنین نقش‌های میانجی‌گری ادغام زنجیره تأمین و صادرات فکری، و نقش تعدیل‌گری جهت‌گیری اهداف توسعه پایدار (SDGs) در تقویت پیامدهای عملکرد خدمات مورد بررسی قرار گرفته است. این پژوهش با استفاده از طرح پژوهش کمی و پرسشنامه ساختاریافته که در میان متخصصان کتابخانه‌های دانشگاهی در مؤسسات آموزش عالی چین توزیع شد، انجام گردید. در مجموع ۲۴۵ پاسخ معتبر با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری حداقل مربعات جزئی (Partial Least Squares Structural Equation Modelling) با نرم‌افزار SmartPLS تحلیل شد. پایایی، روایی همگرا، روایی واگرا و روابط ساختاری از طریق روش بوت‌استرپ برای آزمون اثرات مستقیم، غیرمستقیم و تعدیلی ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که محیط داخلی، فرهنگ سازمانی، مدیریت دانش و جریان داده‌ها به طور معنادار و مثبت بر کیفیت خدمات کتابخانه‌های دانشگاهی تأثیر می‌گذارند. ادغام زنجیره تأمین و صادرات فکری این روابط را به طور جزئی میانجی‌گری می‌کنند. علاوه بر این، جهت‌گیری اهداف توسعه پایدار (SDGs) اثر ادغام زنجیره تأمین و صادرات فکری بر کیفیت خدمات را تقویت می‌کند. این پژوهش چارچوبی یکپارچه و چندلایه را پیشنهاد و اعتبارسنجی می‌کند که ابعاد سازمانی، محیطی، عملیاتی، فکری و پایداری را برای تبیین کیفیت خدمات در کتابخانه‌های دانشگاهی ترکیب می‌کند. یافته‌ها بینش‌های راهبردی برای ارتقای عملکرد کتابخانه و همسویی با پایداری (SDGs) در مؤسسات آموزش عالی ارائه می‌دهد.

Introduction Many people who have experienced trauma feel that PTSD criteria do not describe their experiences. They report culturally specific symptoms, in our new theory referred to as Cultural Scripts of Trauma, yet no study has systematically mapped these experiences or developed tools to measure them. Objectives This study aims to map cultural scripts of trauma suffering and to develop and validate the Cultural Scripts of Trauma Inventory (CSTI) across Eastern African countries, including Rwanda, Uganda, Tanzania, and Kenya. Methods A qualitative study involving 115 participants across nine focus groups of trauma survivors and experts was conducted to map the main cultural scripts of trauma experiences and generate initial pool of items. This was followed by a quantitative validation study involving 1,208 participants from Rwanda, Uganda, Tanzania, and Kenya. In an online survey, participants completed the pre-CSTI and additional measures for convergent and divergent validity, such as the International Trauma Questionnaire, Clinical Aspects of Historical Trauma, Purpose in Life Questionnaire, Subjective Vitality, and General Self-Efficacy. Results The results yield 71 Cultural Scripts of Trauma Sufferings (CSTs). The confirmatory factor analysis confirms 15 most relevant CSTs regrouped in five factors such as cognitive, body related, frame of mind, meaning disruption and family stress demonstrating excellent model fit. Those constitute 15 item-inventory that showed strong overall reliability and validity. Additionally, the model exhibited configural, metric, and partial scalar invariance, confirming its consistency across various groups. Conclusion This study is advancing culturally informed diagnosis and treatment of post traumatic sequelae by identification of culturally specific post trauma suffering and development and validation of CSTI in East African countries. It provides clinicians and researchers with a resource to adopt a model of beyond and including PTSD by offering a deeper understanding of post-traumatic stress in diverse cultural contexts.

مقدمه: بسیاری از افرادی که تجربه آسیب روانی داشته‌اند، احساس می‌کنند ملاک‌های اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) تجارب آن‌ها را توصیف نمی‌کند. آن‌ها نشانه‌های خاص فرهنگی را گزارش می‌کنند که در نظریه جدید ما به عنوان «الگوهای فرهنگی آسیب روانی» نامیده می‌شود، اما تاکنون هیچ مطالعه‌ای به طور نظام‌مند این تجارب را ترسیم نکرده یا ابزارهایی برای سنجش آن‌ها توسعه نداده است. اهداف: هدف این پژوهش، ترسیم الگوهای فرهنگی رنج آسیب روانی و توسعه و اعتباریابی ابزار سنجهٔ الگوهای فرهنگی آسیب روانی (CSTI) در کشورهای شرق آفریقا از جمله رواندا، اوگاندا، تانزانیا و کنیا است. روش‌ها: مطالعه‌ای کیفی با مشارکت ۱۱۵ نفر در قالب ۹ گروه متمرکز از بازماندگان آسیب و خبرگان به منظور ترسیم الگوهای اصلی تجارب آسیب روانی و تولید بانک اولیه گویه‌ها انجام شد. سپس مطالعه‌ای کمی جهت اعتباریابی با مشارکت ۱۲۰۸ نفر از رواندا، اوگاندا، تانزانیا و کنیا صورت گرفت. در یک نظرسنجی آنلاین، شرکت‌کنندگان نسخه اولیه CSTI و ابزارهای تکمیلی برای سنجش روایی همگرا و واگرا، از جمله پرسشنامه بین‌المللی آسیب روانی، جنبه‌های بالینی آسیب تاریخی، پرسشنامه هدفمندی در زندگی، سرزندگی ذهنی و خودکارآمدی عمومی را تکمیل کردند. نتایج: نتایج منجر به شناسایی ۷۱ الگوی فرهنگی رنج آسیب روانی (CST) شد. تحلیل عاملی تأییدی، ۱۵ الگوی فرهنگی مهم‌تر را در پنج عامل شامل شناختی، بدنی، وضعیت ذهنی، اختلال معنایی و استرس خانوادگی با برازش عالی مدل تأیید کرد. این عوامل، ابزار ۱۵ گویه‌ای را تشکیل می‌دهند که از پایایی و روایی کلی قوی برخوردار است. افزون بر این، مدل از نظر پیکربندی، سنجش و بخشی از مقیاس، ناوریانس را نشان داد و ثبات آن را در گروه‌های مختلف تأیید کرد. نتیجه‌گیری: این مطالعه با شناسایی رنج‌های خاص فرهنگی پس از آسیب و توسعه و اعتباریابی CSTI در کشورهای شرق آفریقا، به تشخیص و درمان مبتنی بر فرهنگ پیامدهای پس از آسیب کمک می‌کند. این ابزار منبعی برای درمانگران و پژوهشگران فراهم می‌کند تا مدلی فراتر و شامل PTSD را با درک عمیق‌تر از استرس پس از سانحه در زمینه‌های فرهنگی متنوع اتخاذ کنند.

Background The Strengths and Difficulties Questionnaire (SDQ) is a commonly used screening instrument for assessing emotional and behavioral strengths and difficulties among children and adolescents. However, although the SDQ’s psychometric properties have been tested extensively in the literature, its current form is under debate as to whether it is suitable as a tool to assess adolescent mental health, especially among refugees. Therefore, this study aims to validate the SDQ scale among Adolescent Palestinian refugees in the West Bank, Palestine, and Jordan. Methods The psychometric properties of the original SDQ and other suggested alternatives were tested. First, construct validity for the original SDQ was tested through confirmatory factor analysis (CFA). Then, exploratory factor analysis (EFA) was used to evaluate the latent factorial structure for suggested alternatives, followed by CFA to provide additional evaluation of each alternative. Then, convergent, discriminant, and criterion validity were assessed. Finally, the internal consistency and reliability were assessed using multiple tests. Results This study included 2,828 adolescent girls living in Palestine refugee camps in the West Bank and Jordan. Of these, 2,725 participants were included in the final analysis based on completion of the SDQ. CFA indicated that the original five-factor SDQ demonstrated poor fit in this sample (CFI/TLI < 0.40; RMSEA = 0.081; SRMR = 0.110), with several items showing low standardized loadings. EFA and CFA analyses supported alternative factorial structures. A four-factor model showed acceptable fit (CFI = 0.896; RMSEA = 0.040; SRMR = 0.039) after removing poorly performing items, but a three-factor solution provided the best overall fit (CFI = 0.942; TLI = 0.930; RMSEA = 0.034; SRMR = 0.033). The final three-factor model retained 15 items representing Emotional Symptoms, Prosocial behavior, and Conduct Problems. The weak correlation between the difficulties did not support convergent validity score and WHO-5 well-being (r = −0.245). Criterion validity analyses showed acceptable discrimination for overall difficulties (AUC = 0.776). Reliability analyses indicated adequate internal consistency for the composite difficulties scale (α = 0.71). Conclusion The original SDQ structure validity and reliability were not supported for use among Palestinian refugees in the West Bank and Jordan. Instead, the 3-factor and 15-item alternative might be a better alternative, given its superior model fit indices and construct validity. However, it still had limitations in reliability and convergent validity, making it far from being an adequate substitute for the original SDQ. Contexts, culture, and the surrounding environment might influence how adolescents in refugee settings understand, interpret, and respond to SDQ items.

زمینه: پرسشنامه نقاط قوت و ضعف (SDQ) ابزاری رایج برای غربالگری نقاط قوت و ضعف هیجانی و رفتاری در کودکان و نوجوانان است. با این حال، اگرچه ویژگی‌های روان‌سنجی SDQ به طور گسترده‌ای در متون علمی آزمون شده است، اما درباره مناسب بودن فرم فعلی آن به عنوان ابزاری برای ارزیابی سلامت روان نوجوانان، به ویژه در میان پناهندگان، بحث‌هایی وجود دارد. بنابراین، هدف این مطالعه اعتبارسنجی مقیاس SDQ در میان نوجوانان پناهنده فلسطینی در کرانه باختری، فلسطین و اردن است. روش‌ها: ویژگی‌های روان‌سنجی فرم اصلی SDQ و سایر فرم‌های پیشنهادی مورد آزمون قرار گرفت. ابتدا روایی سازه فرم اصلی SDQ از طریق تحلیل عاملی تأییدی (CFA) بررسی شد. سپس، تحلیل عاملی اکتشافی (EFA) برای ارزیابی ساختار عاملی نهفته فرم‌های جایگزین پیشنهادی به کار رفت و پس از آن CFA برای ارزیابی بیشتر هر جایگزین انجام شد. سپس، روایی همگرا، واگرا و روایی ملاکی بررسی شد. در نهایت، انسجام درونی و پایایی با استفاده از آزمون‌های متعدد ارزیابی شد. یافته‌ها: این مطالعه شامل ۲٬۸۲۸ دختر نوجوان ساکن اردوگاه‌های پناهندگان فلسطین در کرانه باختری و اردن بود. از این تعداد، ۲٬۷۲۵ نفر بر اساس تکمیل SDQ در تحلیل نهایی وارد شدند. تحلیل CFA نشان داد که فرم اصلی پنج‌عاملی SDQ برازش ضعیفی در این نمونه دارد (CFI/TLI < 0.40؛ RMSEA = 0.081؛ SRMR = 0.110) و چندین گویه بار عاملی استاندارد پایینی داشتند. تحلیل‌های EFA و CFA ساختارهای عاملی جایگزین را تأیید کردند. مدل چهارعاملی پس از حذف گویه‌های ضعیف، برازش قابل قبولی نشان داد (CFI = 0.896؛ RMSEA = 0.040؛ SRMR = 0.039)، اما راه‌حل سه‌عاملی بهترین برازش کلی را داشت (CFI = 0.942؛ TLI = 0.930؛ RMSEA = 0.034؛ SRMR = 0.033). مدل نهایی سه‌عاملی شامل ۱۵ گویه بود که نمایانگر نشانه‌های هیجانی، رفتار موافق اجتماعی و مشکلات رفتاری بودند. همبستگی ضعیف میان مشکلات با نمره روایی همگرای SDQ و بهزیستی WHO-5 (r = −0.245) مشاهده شد. تحلیل‌های روایی ملاکی تمایزپذیری قابل قبولی برای مشکلات کلی نشان دادند (AUC = 0.776). تحلیل‌های پایایی انسجام درونی مناسب برای مقیاس ترکیبی مشکلات را نشان داد (α = 0.71). نتیجه‌گیری: روایی ساختاری و پایایی فرم اصلی SDQ برای استفاده در میان پناهندگان فلسطینی در کرانه باختری و اردن تأیید نشد. در عوض، فرم جایگزین سه‌عاملی و ۱۵ گویه‌ای ممکن است گزینه بهتری باشد، زیرا شاخص‌های برازش مدل و روایی سازه بهتری دارد. با این حال، همچنان محدودیت‌هایی در پایایی و روایی همگرا وجود دارد که آن را از جایگزینی مناسب برای فرم اصلی SDQ دور می‌کند. زمینه، فرهنگ و محیط پیرامون ممکن است بر نحوه درک، تفسیر و پاسخ‌دهی نوجوانان در شرایط پناهندگی به گویه‌های SDQ تأثیرگذار باشد.

This study reconceptualizes Inclusive Education Competency (IEC) in early childhood as a product of activation rather than accumulation. We argue that Inclusive Education Disposition (IED) and Inclusive Education Knowledge (IEK) are necessary but insufficient conditions for inclusive practice; Self-Development (SD)—defined here as disciplined cycles of goal setting, monitoring, help-seeking, and reflection—functions as the proximal mechanism through which what teachers value and know is translated into what they consistently do in classrooms. Using a cross-sectional survey of in-service preschool teachers in Shanghai ( N = 355), we tested this activation framework through covariance-based structural equation modeling (CB-SEM) with 5,000-resample bootstrap inference. Reliability and convergent validity were strong, although SD–IEC discriminant validity was borderline under the item-level HTMT criterion (0.904); the structural model demonstrated adequate fit. SD was the strongest predictor of IEC ( β = 0.743, p < 0.001), while IED and IEK retained modest direct effects and significant indirect effects via SD, supporting partial mediation. The model explained 68.7% of the variance in SD and 86.2% of the variance in IEC. These findings shift the explanation of inclusive competency from static attributes to dynamic processes of professional change. In practical terms, systems pursuing Sustainable Development Goal 4 (SDG4)—that is, inclusive and equitable quality education for all—should institutionalize routines that support teacher self-development, including protected collaborative planning time, goal-based coaching, short plan–do–study–act cycles, peer observation, and formative evidence use. The study offers an empirically supported four-construct framework and practical implications for policy, leadership, and professional learning design.

این مطالعه، شایستگی آموزش فراگیر (IEC) در دوران کودکی را به عنوان محصولی از فعال‌سازی و نه انباشت مجدد مفهوم‌سازی می‌کند. ما استدلال می‌کنیم که نگرش به آموزش فراگیر (IED) و دانش آموزش فراگیر (IEK) شرایط لازم اما ناکافی برای اجرای فراگیر هستند؛ خودتوسعه‌بخشی (SD) — که در اینجا به عنوان چرخه‌های منظم تعیین هدف، پایش، جستجوی کمک و تأمل تعریف شده است — به عنوان سازوکار نزدیک عمل می‌کند که از طریق آن، آنچه معلمان ارزش‌گذاری و دانسته‌اند به آنچه به طور مستمر در کلاس‌های درس انجام می‌دهند، ترجمه می‌شود. با استفاده از یک پیمایش مقطعی از معلمان پیش‌دبستانی شاغل در شانگهای (N = 355)، این چارچوب فعال‌سازی را از طریق مدل‌سازی معادلات ساختاری مبتنی بر کوواریانس (CB-SEM) با استنباط بوت‌استرپ ۵٬۰۰۰ نمونه مجدد آزمون کردیم. پایایی و روایی همگرا قوی بود، اگرچه روایی تمایز SD–IEC در معیار HTMT در سطح آیتم (۰٫۹۰۴) در مرز قرار داشت؛ مدل ساختاری برازش مناسبی را نشان داد. SD قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده IEC بود (β = ۰٫۷۴۳، p < ۰٫۰۰۱)، در حالی که IED و IEK اثرات مستقیم متوسط و اثرات غیرمستقیم معنادار از طریق SD را حفظ کردند که از میانجی‌گری جزئی حمایت می‌کند. مدل، ۶۸٫۷٪ از واریانس SD و ۸۶٫۲٪ از واریانس IEC را تبیین کرد. این یافته‌ها توضیح شایستگی فراگیر را از ویژگی‌های ایستا به فرایندهای پویای تغییر حرفه‌ای منتقل می‌کند. از نظر عملی، نظام‌هایی که به دنبال تحقق هدف چهارم توسعه پایدار (SDG4) — یعنی آموزش با کیفیت، فراگیر و عادلانه برای همه — هستند، باید روال‌هایی را که از خودتوسعه‌بخشی معلمان حمایت می‌کند، نهادینه کنند؛ از جمله زمان برنامه‌ریزی مشارکتی محافظت‌شده، مربی‌گری مبتنی بر هدف، چرخه‌های کوتاه برنامه‌ریزی–اجرا–مطالعه–عمل، مشاهده همتایان و استفاده از شواهد تکوینی. این مطالعه یک چارچوب چهارساختاری مبتنی بر شواهد تجربی و پیامدهای عملی برای سیاست‌گذاری، رهبری و طراحی یادگیری حرفه‌ای ارائه می‌دهد.

Accurate assessment of depressive symptoms requires instruments that are both psychometrically sound and culturally appropriate. This study examined the cultural adaptation and psychometric properties of the Beck Depression Inventory (BDI) among 600 Ghanaian university students, focusing on reliability, factor structure, and cross-cultural construct validity. Following item refinement, psychometric analyses were conducted on a 15-item version of the BDI, reduced from the original 21-item instrument. Comparisons across gender, language, and regional subgroups indicated broadly consistent factor structures, high internal consistency (α = 0.89–0.91; ω = 0.90–0.92), acceptable composite reliability (CR = 0.91–0.93), and convergent validity (AVE = 0.51–0.54), with factor congruence coefficients ≥ 0.96. However, because formal measurement invariance testing was not conducted, these findings should be interpreted as preliminary evidence of cross-group and cross-cultural stability rather than definitive evidence of measurement invariance. Exploratory factor analysis supported a five-factor structure cognitive, affective, somatic, interpersonal, and motivational/behavioral accounting for 68.3% of the total variance, with strong factor loadings and moderate inter-factor correlations (0.42–0.62), indicating multidimensionality without redundancy. Confirmatory factor analysis demonstrated good model fit (CFI = 0.95; TLI = 0.93; RMSEA = 0.054; SRMR = 0.045), confirming structural validity. Cross-cultural analyses across gender, language, and regional subgroups revealed stable factor structures, high reliability (α = 0.89–0.91; ω = 0.90–0.92), and strong construct validity (CR = 0.91–0.93; AVE = 0.51–0.54), with factor congruence coefficients ≥ 0.96. In all, the culturally adapted BDI is a reliable, valid, and multidimensional tool for assessing depressive symptoms among Ghanaian university students, supporting its use in culturally sensitive research and practice.

ارزیابی دقیق نشانه‌های افسردگی مستلزم استفاده از ابزارهایی است که هم از نظر روان‌سنجی معتبر باشند و هم از لحاظ فرهنگی مناسب. این پژوهش به بررسی انطباق فرهنگی و ویژگی‌های روان‌سنجی پرسشنامه افسردگی بک (BDI) در میان ۶۰۰ دانشجوی دانشگاهی غنایی پرداخت و بر پایایی، ساختار عاملی و روایی سازه‌ای بین‌فرهنگی تمرکز داشت. پس از اصلاح گویه‌ها، تحلیل‌های روان‌سنجی بر روی نسخه ۱۵ گویه‌ای BDI که از نسخه اصلی ۲۱ گویه‌ای کاهش یافته بود، انجام شد. مقایسه‌ها در میان زیرگروه‌های جنسیتی، زبانی و منطقه‌ای نشان‌دهنده ساختارهای عاملی عمدتاً مشابه، انسجام درونی بالا (α = ۰.۸۹–۰.۹۱؛ ω = ۰.۹۰–۰.۹۲)، پایایی مرکب قابل قبول (CR = ۰.۹۱–۰.۹۳) و روایی همگرا (AVE = ۰.۵۱–۰.۵۴) با ضرایب تطابق عاملی ≥ ۰.۹۶ بود. با این حال، به دلیل عدم انجام آزمون رسمی ناوری اندازه‌گیری، این یافته‌ها باید به عنوان شواهد اولیه‌ای از پایداری بین‌گروهی و بین‌فرهنگی تفسیر شوند و نه به عنوان شواهد قطعی ناوری اندازه‌گیری. تحلیل عاملی اکتشافی از ساختار پنج عاملی (شناختی، عاطفی، جسمانی، بین‌فردی و انگیزشی/رفتاری) حمایت کرد که ۶۸.۳٪ از واریانس کل را تبیین می‌کرد و دارای بارهای عاملی قوی و همبستگی‌های بین‌عاملی متوسط (۰.۴۲–۰.۶۲) بود که نشان‌دهنده چندبعدی بودن بدون افزونگی است. تحلیل عاملی تأییدی برازش مناسب مدل را نشان داد (CFI = ۰.۹۵؛ TLI = ۰.۹۳؛ RMSEA = ۰.۰۵۴؛ SRMR = ۰.۰۴۵) و روایی ساختاری را تأیید کرد. تحلیل‌های بین‌فرهنگی در میان زیرگروه‌های جنسیتی، زبانی و منطقه‌ای ساختارهای عاملی پایدار، پایایی بالا (α = ۰.۸۹–۰.۹۱؛ ω = ۰.۹۰–۰.۹۲) و روایی سازه‌ای قوی (CR = ۰.۹۱–۰.۹۳؛ AVE = ۰.۵۱–۰.۵۴) با ضرایب تطابق عاملی ≥ ۰.۹۶ را نشان داد. در مجموع، نسخه انطباق‌یافته فرهنگی BDI ابزاری پایا، روا و چندبعدی برای سنجش نشانه‌های افسردگی در میان دانشجویان دانشگاهی غنایی است و از کاربرد آن در پژوهش‌ها و عمل حساس به فرهنگ حمایت می‌کند.