flow

The objective of this community service initiative is to assist parents and teachers in fostering a "Qur’anic generation" that is ASIK, a generation not only proficient in reciting the holy Qur’an but also skilled in language and logical reasoningthereby enhancing the quality of education in Pangkalpinang City. Based on observations and interviews conducted at the Baitul Ma’ruf Quran Education Center (TPA) in Pangkalpinang, several issues have been identified at the TKA/TPA, specifically concerning the quality of services and comfort, education, health, and social aspects. Students also need to develop an awareness of the importance of becoming critical and innovative individuals, so that they do not fall behind as the flow of information continues to accelerate. This community service initiative was carried out in three stages: preparation, implementation, and evaluation. The activities focused on four key aspects: the installation of an organizational structure board and signage for the TKA/TPA to address quality; literacy and numeracy programs (Smart) and religious outreach (Active) to support education; the preparation of traditional Bangka cuisine (Innovative) to promote health; and social outreach sessions (Critical) to foster social engagement among the participants. The activity was attended by 40 students from the Baitul Ma’ruf TKA/TPA (Islamic kindergarten/elementary Quran education center). The participant satisfaction evaluation yielded an average score of 89.28, falling into the "very satisfied" category. The improvement in participants' numeracy literacy skills is evidenced by the results of numeracy literacy assessments: the average score at the beginning of the program was 46.46, which increased to 73.73 following the numeracy literacy learning activities. The outcomes of the activity also included an improved understanding among participants regarding how to deliver a lecture, how to create calligraphy, and how to select natural ingredients native to the Bangka region that can be used to prepare local delicacies with health benefits

The research aimed to examine the effects of gamification environments on university students' achievement, flow experiences, and emotional states. This study utilized a mixed-methods design, incorporating a quasi-experimental approach for the quantitative phase and a phenomenological approach for the qualitative phase. The study group consisted of 80 students (Quizizz, n = 32; Quizlet, n = 48) enrolled in the Educational Psychology course at a state university. Data were collected through the Achievement Test, Flow Experience Scale, and Positive and Negative Affect Scale. Both groups showed significant pre-test to post-test gains in achievement, with no significant difference between the two groups. Flow experience was positively correlated with positive emotion in both groups, but with achievement only in the Quizlet group. In the Quizizz group, achievement was moderately and negatively correlated with negative emotion, whereas no such relationship was found in the Quizlet group. No significant relationship was found between achievement and positive emotion in either group. Qualitative findings revealed that students actively engaged in both environments, reported higher motivation, and found learning more enjoyable. However, they experienced the platforms differently. Quizizz users emphasized excitement through competition and scoring, whereas Quizlet users highlighted confidence gained from repetition and individual progress. Overall, these results indicate that gamification tools led to similar achievement gains, but through different flow and emotional processes.

Nature-based extreme sports are often framed through sensation seeking, thrill, and voluntary exposure to risk, yet this framing can obscure the meanings participants attach to prolonged engagement with demanding natural environments. This study explored how experienced South African participants interpreted the relationship between nature-based extreme sport participation and eco-sensitivity. In this article, eco-sensitivity refers to participants' reported environmental attention, affective connection with nature, recognition of ecological dependence, concern about degradation, and efforts to reduce personal impact. A qualitative design using interpretative phenomenological analysis was applied to semi-structured interviews conducted between 29 April and 4 July 2019 with 10 experienced participants, five men and five women, who represented 11 nature-based extreme sport activities and reported two to 22 years of experience. Four interconnected themes were identified: risk as a managed component of participation; connection rather than conquest; sensory sensitivity and experiences consistent with mindfulness and flow; and eco-sensitivity and self-reported pro-environmental orientation. Participants described risk as something to calculate and manage through competence, preparation, and situational judgement. They also described respect for natural forces, heightened bodily and environmental attention, and a stronger sense of ecological dependence. Reported pro-environmental practices were self-reported and were not independently observed. The findings provide an interpretive account of how participants made sense of environmental meanings within prolonged outdoor sport involvement. They do not establish a causal developmental mechanism. The results suggest propositions for athlete education, outdoor recreation management, environmental learning, and future longitudinal research. Keywords: eco-sensitivity; extreme sport; interpretative phenomenological analysis; nature connectedness; pro-environmental behaviour; risk management.

Background Multidimensional perfectionism theory distinguishes ambitious personal standards from evaluative concerns, but concern over mistakes and doubts about actions may exhibit different prospective associations with competitive functioning. This study tested whether general anxiety symptoms assessed shortly before competition carried distinct indirect associations from these two perfectionism dimensions to post-competition functioning and performance. Methods In this three-wave prospective study, 620 collegiate athletes completed item-level measures of personal standards, concern over mistakes, and doubts about actions at baseline. General anxiety symptoms were assessed with the DASS-21 Anxiety subscale 24–48 h before a target competition; flow, study-specific subjective choking, self-rated performance, coach-rated performance, and a harmonized objective performance indicator were assessed within 24 h afterward. A Bayesian ordinal latent-variable partial mediation model adjusted for personal standards, sex, age, competitive level, years in sport, and starter status. Multiple sensitivity analyses evaluated the robustness of the findings. Results Concern over mistakes strongly predicted greater anxiety symptoms (beta = 0.609, 95% highest-posterior-density interval [0.472, 0.744]), whereas doubts about actions did not (beta = 0.077, [−0.072, 0.218]). Greater anxiety symptoms predicted lower flow, greater subjective choking, and poorer performance across self-, coach-, and objectively indexed outcomes. Anxiety-related indirect associations from concern over mistakes were supported for flow (beta = −0.225), choking (beta = 0.275), self-rated performance (beta = −0.128), and objective performance (beta = −0.148), but not clearly for coach ratings. No indirect interval for doubts about actions excluded zero, although doubts retained direct associations with all five outcomes. Findings were stable across prior, complete-case, indicator-treatment, external-performance, longer-chain, and bipolar-functioning sensitivity analyses. Flow and subjective choking showed substantial overlap; bifactor results indicated that most of their common variance reflected a general competitive-functioning dimension. Conclusion Concern over mistakes demonstrated prospective indirect associations with competitive functioning through general anxiety symptoms assessed before competition and with lower flow, greater subjective choking, and poorer self-rated and objective performance. Mistake-related threat was linked to competitive functioning partly through pre-competition anxiety symptoms, whereas doubts about actions were associated mainly through processes not captured by the general anxiety measure. The findings support treating the two evaluative-concern dimensions as related but psychologically distinct.

Psychological stress dialogue recognition still lacks sufficient semantic understanding in multimodal information fusion and emotional dynamic modelling. It is difficult to achieve high-precision and robust stress state recognition in complex dialogue scenarios. Combining the advantages of the pre-trained language model BERT (Bidirectional Encoder Representations from Transformers) in semantic understanding and the capabilities of EmoShiftNet (Emotion Shift Network) in emotion transfer modelling, contextual semantic coding is realised through a multi-level Transformer, and a cross-modal Transformer is used to align heterogeneous features such as text, speech, and vision. In terms of multimodal signal representation, the BERT encoder captures fine-grained changes in language semantics, the convolutional-recurrent network extracts speech time–frequency features, the convolutional neural network and optical flow method obtain facial expression dynamics, and finally, realises unified representation through shared embedding space and cross-modal contrast learning. On the five-class psychological stress dialogue task, text semantic features contribute 42.7% of the total discriminative information, and the full multimodal fusion model achieves an overall accuracy of 85.0% (95% CI (Confidence Interval): [83.2%, 86.8%]) on the held-out test set. In the emotion transition detection task, the model achieves 76.2% transfer prediction accuracy with an average detection latency of 13.4 s. Under low signal-to-noise ratio conditions, the speech modality maintains stable performance with an error rate of 4.8% across 59 test samples. The highest accuracy rate of the fusion model under full-modal input reaches 97% on our self-constructed psychological stress dialogue dataset, which is divided strictly at the dialogue level (6391 training, 1484 validations, 2227 test samples) to avoid data leakage. This result significantly outperforms single-modal baselines and four state-of-the-art pre-trained language model baselines.

شناسایی گفت‌وگوی استرس روان‌شناختی همچنان در همجوشی اطلاعات چندوجهی و مدل‌سازی پویایی هیجانی با کمبود درک معنایی کافی مواجه است. دستیابی به شناسایی دقیق و مقاوم وضعیت استرس در سناریوهای گفت‌وگوی پیچیده دشوار است. با ترکیب مزایای مدل زبانی پیش‌آموزش‌یافته BERT (Bidirectional Encoder Representations from Transformers) در درک معنایی و قابلیت‌های EmoShiftNet (Emotion Shift Network) در مدل‌سازی انتقال هیجان، کدگذاری معنایی متنی از طریق ترنسفورمر چندسطحی تحقق می‌یابد و یک ترنسفورمر میان‌وجهی برای هم‌ترازی ویژگی‌های ناهمگن مانند متن، گفتار و بینایی به‌کار می‌رود. در زمینه نمایش سیگنال چندوجهی، رمزگذار BERT تغییرات ریزمعنایی زبان را استخراج می‌کند، شبکه کانولوشن-بازگشتی ویژگی‌های زمانی-فرکانسی گفتار را استخراج می‌کند، شبکه عصبی کانولوشنی و روش جریان نوری پویایی‌های حالت چهره را به‌دست می‌آورند و در نهایت، نمایش یکپارچه از طریق فضای تعبیه مشترک و یادگیری متضاد میان‌وجهی محقق می‌شود. در وظیفه پنج‌کلاسه گفت‌وگوی استرس روان‌شناختی، ویژگی‌های معنایی متنی ۴۲٫۷٪ از کل اطلاعات تمایزبخش را تأمین می‌کنند و مدل همجوشی کامل چندوجهی به دقت کلی ۸۵٫۰٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: [۸۳٫۲٪، ۸۶٫۸٪]) در مجموعه آزمون نگه‌داشته‌شده دست می‌یابد. در وظیفه شناسایی انتقال هیجان، مدل به دقت پیش‌بینی انتقال ۷۶٫۲٪ با میانگین تأخیر شناسایی ۱۳٫۴ ثانیه دست می‌یابد. در شرایط نسبت سیگنال به نویز پایین، وجه گفتاری با نرخ خطای ۴٫۸٪ در میان ۵۹ نمونه آزمون عملکرد پایداری را حفظ می‌کند. بالاترین نرخ دقت مدل همجوشی در ورودی تمام‌وجهی به ۹۷٪ در مجموعه‌داده گفت‌وگوی استرس روان‌شناختی ساخت خود ما می‌رسد که به‌طور دقیق در سطح گفت‌وگو (۶۳۹۱ نمونه آموزش، ۱۴۸۴ نمونه اعتبارسنجی، ۲۲۲۷ نمونه آزمون) تقسیم شده است تا از نشت داده جلوگیری شود. این نتیجه به‌طور معناداری از پایه‌های تک‌وجهی و چهار مدل زبانی پیش‌آموزش‌یافته پیشرفته برتر است.

This classroom action research presents a plan to implement the role-playing method to improve learning outcomes in the Natural and Social Sciences (IPAS) subject specifically regarding food chains and food webs for 27 fifth-grade students at SDN Pakis V/372 Surabaya. The design comprises a pre-cycle phase and two cycles, each involving planning, action, observation, and reflection. The activities utilized Ecosystem Hats and connecting ropes to demonstrate predator-prey relationships and population changes. Data derived from five multiple-choice questions, three fill-in-the-blank items, and two essay questions were analyzed descriptively. With a passing grade of 75 and a target class mastery rate of 85%, the mastery level rose from 29.63% in the pre-cycle to 66.67% in Cycle I and 88.89% in Cycle II. The mean scores were 61.42, 73.77, and 81.79, respectively. Three students still required remedial instruction. Improvements in Cycle II included role rotation, marking the direction of energy flow, and providing individual explanations.

این پژوهش اقدام‌پژوهی کلاسی، طرحی را برای به‌کارگیری روش ایفای نقش به منظور بهبود نتایج یادگیری در درس علوم تجربی و اجتماعی (IPAS) به‌ویژه در زمینه زنجیره غذایی و شبکه غذایی برای ۲۷ دانش‌آموز پایه پنجم دبستان SDN Pakis V/372 سورابایا ارائه می‌دهد. طرح پژوهش شامل مرحله پیش‌چرخه و دو چرخه است که هر یک شامل برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و تأمل می‌باشد. در فعالیت‌ها از کلاه‌های اکوسیستم و طناب‌های اتصال برای نمایش روابط شکارچی-شکار و تغییرات جمعیتی استفاده شد. داده‌ها از طریق پنج سؤال چندگزینه‌ای، سه سؤال جای‌خالی و دو سؤال تشریحی گردآوری و به صورت توصیفی تحلیل شدند. با نمره قبولی ۷۵ و هدف تسلط کلاسی ۸۵٪، سطح تسلط از ۲۹٫۶۳٪ در پیش‌چرخه به ۶۶٫۶۷٪ در چرخه اول و ۸۸٫۸۹٪ در چرخه دوم افزایش یافت. میانگین نمرات به ترتیب ۶۱٫۴۲، ۷۳٫۷۷ و ۸۱٫۷۹ بود. سه دانش‌آموز همچنان نیازمند آموزش جبرانی بودند. بهبودهای چرخه دوم شامل چرخش نقش‌ها، علامت‌گذاری جهت جریان انرژی و ارائه توضیحات فردی بود.

Introduction The capacity for cumulative culture depends on the interplay between social learning and innovation, yet the social-ecological factors that shape individual variation in these processes remain poorly understood. Children’s position within peer networks has been theorised to influence learning strategies by shaping exposure to social models and normative conformity pressures, but this prediction remains untested in experimental contexts. Methods We tested whether children’s sociometric position predicted social learning and innovation across three complementary experimental tasks. 256 children aged 7–11 completed sociometric friendship nominations within their school classrooms and three tasks: the Multi-Method Box, a puzzlebox measuring learning strategy choice and innovation-by-modification; a tool innovation task, the hook task; and the Alternate Uses divergent thinking task. We derived three peer-nomination indices — out-degree, reciprocated friendships, and in-degree — and tested their associations with task performance using multilevel models controlling for age and classroom clustering. Results Across all tasks and outcome measures, none of the sociometric indices predicted children’s learning strategy choice, imitation fidelity, innovation-by-modification, tool innovation success, solution method, or divergent thinking performance. In contrast, age consistently predicted innovation-related outcomes: older children produced more reward-exit and tool-entrance innovations on the Multi-Method Box, were more likely to solve the hook task and to use a hook rather than a dragging strategy, and generated more divergent thinking responses. These age effects replicated well-established developmental findings and held independently of children’s network position. Discussion These findings suggest that individual-level dispositions and developmental cognitive gains may carry greater explanatory weight than relational embeddedness for micro-level learning decisions in middle childhood. Network structure may regulate the flow of cultural information across populations without determining the immediate learning strategy choices of individual children in individually administered experimental contexts.

مقدمه: ظرفیت فرهنگ تجمعی به تعامل بین یادگیری اجتماعی و نوآوری وابسته است، اما عوامل اجتماعی-بوم‌شناختی که تغییرپذیری فردی در این فرایندها را شکل می‌دهند، همچنان به‌خوبی درک نشده‌اند. فرض شده است که موقعیت کودکان در شبکه‌های همسالان می‌تواند راهبردهای یادگیری را از طریق شکل‌دهی به میزان مواجهه با الگوهای اجتماعی و فشارهای همنوایی هنجاری تحت تأثیر قرار دهد، اما این پیش‌بینی در زمینه‌های آزمایشی مورد آزمون قرار نگرفته است. روش‌ها: ما بررسی کردیم که آیا موقعیت سوسیومتریک کودکان می‌تواند یادگیری اجتماعی و نوآوری را در سه تکلیف آزمایشی مکمل پیش‌بینی کند یا خیر. ۲۵۶ کودک ۷ تا ۱۱ ساله در کلاس‌های درس خود نام‌گذاری دوستی سوسیومتریک را تکمیل کردند و سه تکلیف را انجام دادند: جعبه چندروشی (Multi-Method Box)، یک جعبه معما برای سنجش انتخاب راهبرد یادگیری و نوآوری از طریق اصلاح؛ تکلیف نوآوری ابزاری (hook task)؛ و تکلیف تفکر واگرا (Alternate Uses). سه شاخص نام‌گذاری همسالان — درجه خروجی (out-degree)، دوستی‌های متقابل و درجه ورودی (in-degree) — استخراج شد و ارتباط آن‌ها با عملکرد در تکالیف با استفاده از مدل‌های چندسطحی و کنترل سن و خوشه‌بندی کلاسی آزمون شد. نتایج: در تمام تکالیف و شاخص‌های پیامدی، هیچ‌یک از شاخص‌های سوسیومتریک انتخاب راهبرد یادگیری، دقت تقلید، نوآوری از طریق اصلاح، موفقیت در نوآوری ابزاری، روش حل مسئله یا عملکرد تفکر واگرا را در کودکان پیش‌بینی نکرد. در مقابل، سن به طور مداوم پیامدهای مرتبط با نوآوری را پیش‌بینی کرد: کودکان بزرگ‌تر نوآوری‌های بیشتری در خروج پاداش و ورود ابزار در جعبه چندروشی داشتند، احتمال بیشتری داشت که تکلیف قلاب را حل کنند و از راهبرد قلاب به جای کشیدن استفاده نمایند و پاسخ‌های تفکر واگرای بیشتری تولید کردند. این اثرات سنی یافته‌های رشدشناختی شناخته‌شده را تکرار کرد و مستقل از موقعیت شبکه‌ای کودکان باقی ماند. بحث: این یافته‌ها نشان می‌دهد که ویژگی‌های فردی و دستاوردهای شناختی رشدی ممکن است نسبت به جایگاه رابطه‌ای، وزن تبیینی بیشتری برای تصمیمات یادگیری در سطح خرد در دوره میانه کودکی داشته باشند. ساختار شبکه ممکن است جریان اطلاعات فرهنگی را در جمعیت‌ها تنظیم کند، بدون آنکه انتخاب‌های فوری راهبرد یادگیری کودکان را در زمینه‌های آزمایشی فردی تعیین کند.

The aim of this study was to examine the effect of dynamic assessment (DA) on Iraqi EFL learners’ reading self-efficacy (RSE) and engagement, and their perceptions of DA impact on these constructs. The study adopted a quasi-experimental mixed-methods design, based on Vygotsky’s sociocultural theory and Bandura’s self-efficacy theory, with 80 intermediate-level Iraqi EFL learners. Quantitative data were collected applying the Reading Self-Efficacy Scale (RSES) and the Reading Engagement Survey (RES), whereas qualitative data were collected through semi-structured interviews. The results showed that DA had a positive significant impact on RSE, with a large effect size. Also, a significant change in reading engagement over time was found, with a medium effect size. Analysis of interview data further showed that learners perceived DA as supporting RSE through reduced anxiety, greater perceived competence, and increased autonomy. It was also found to promote cognitive, behavioral, and affective dimensions of engagement. The mediation in the Zone of Proximal Development emerged as a recurring feature of these experiences. These results contribute to the existing literature of DA in EFL and suggest that incorporating mediation in EFL instruction may help reduce learners’ anxiety and enhance their flow and engagement in reading tasks and activities.

هدف این پژوهش بررسی اثر ارزشیابی پویا (DA) بر خودکارآمدی خواندن (RSE) و درگیری یادگیرندگان عراقی زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی و همچنین ادراکات آنان از تأثیر DA بر این سازه‌ها بود. این پژوهش با استفاده از طرح شبه‌آزمایشی آمیخته و مبتنی بر نظریه‌ی جامعه‌فرهنگی ویگوتسکی و نظریه‌ی خودکارآمدی بندورا، با مشارکت ۸۰ یادگیرنده‌ی عراقی زبان انگلیسی در سطح متوسط انجام شد. داده‌های کمی با استفاده از مقیاس خودکارآمدی خواندن (RSES) و پرسشنامه‌ی درگیری خواندن (RES) گردآوری شد و داده‌های کیفی از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته جمع‌آوری گردید. نتایج نشان داد که DA تأثیر مثبت معناداری بر RSE داشته است و اندازه‌ی اثر آن بزرگ بود. همچنین، تغییر معناداری در درگیری خواندن در طول زمان مشاهده شد که اندازه‌ی اثر آن متوسط بود. تحلیل داده‌های مصاحبه نشان داد که یادگیرندگان DA را عاملی در حمایت از RSE از طریق کاهش اضطراب، افزایش احساس شایستگی و افزایش خودمختاری ادراک می‌کنند. همچنین مشخص شد که DA ابعاد شناختی، رفتاری و عاطفی درگیری را تقویت می‌کند. میانجی‌گری در منطقه‌ی رشد تقریبی به عنوان ویژگی تکرارشونده‌ی این تجربیات ظاهر شد. این نتایج به ادبیات موجود در زمینه‌ی DA در آموزش زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی می‌افزاید و پیشنهاد می‌کند که گنجاندن میانجی‌گری در آموزش زبان انگلیسی می‌تواند به کاهش اضطراب یادگیرندگان و افزایش جریان و درگیری آنان در فعالیت‌ها و وظایف خواندن کمک کند.

The rapid development of digital technology has significantly affected the character formation of students, as the unfiltered flow of information risks eroding the moral values of the younger generation, while Indonesia's high internet penetration rate has not been matched by adequate digital empowerment readiness. This study aims to analyze and map the concept of digital literacy from an Islamic education perspective and its relevance to character formation of students in the digital era. The research employs a descriptive qualitative approach with a library research design, drawing on nationally and internationally indexed journal articles and relevant institutional reports as data sources, analyzed through content analysis and source triangulation. The findings reveal that digital literacy from an Islamic education perspective is multidimensional, encompassing technical-cognitive, ethical-spiritual, and institutional-pedagogical dimensions, in which Islamic values such as honesty, trustworthiness (amanah), and verification of information (tabayyun) serve as a relevant foundation for strengthening digital media ethics. Islamic Religious Education holds a strategic role as a value counterbalance amid extensive digital content exposure, although a gap remains between the ideal values pursued and the readiness of their implementation in practice. This study recommends developing digital literacy teaching materials that explicitly integrate Islamic values and strengthening educators' capacity to respond to the contemporary digital landscape, while also opening avenues for further empirical research to measure the effectiveness of such integrative models.

رشد سریع فناوری دیجیتال تأثیر قابل توجهی بر شکل‌گیری شخصیت دانش‌آموزان داشته است؛ چرا که جریان بی‌فیلتر اطلاعات، خطر فرسایش ارزش‌های اخلاقی نسل جوان را به همراه دارد، در حالی که نرخ بالای نفوذ اینترنت در اندونزی با آمادگی کافی برای توانمندسازی دیجیتال همراه نبوده است. هدف این پژوهش تحلیل و ترسیم مفهوم سواد دیجیتال از منظر آموزش اسلامی و ارتباط آن با شکل‌گیری شخصیت دانش‌آموزان در عصر دیجیتال است. این پژوهش با رویکرد کیفی توصیفی و با طرح پژوهش کتابخانه‌ای انجام شده است و از مقالات مجلات نمایه‌شده ملی و بین‌المللی و گزارش‌های نهادی مرتبط به عنوان منابع داده بهره گرفته و داده‌ها از طریق تحلیل محتوا و مثلث‌سازی منابع تحلیل شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که سواد دیجیتال از منظر آموزش اسلامی چندبعدی است و ابعاد فنی-شناختی، اخلاقی-معنوی و نهادی-تربیتی را دربرمی‌گیرد، به طوری که ارزش‌های اسلامی همچون صداقت، امانت‌داری (امانه) و راستی‌آزمایی اطلاعات (تبیین) به عنوان بنیانی مرتبط برای تقویت اخلاق رسانه‌های دیجیتال عمل می‌کنند. آموزش دینی اسلامی نقش راهبردی به عنوان موازنه ارزشی در مواجهه با حجم گسترده محتوای دیجیتال ایفا می‌کند، هرچند همچنان فاصله‌ای میان ارزش‌های ایده‌آل مورد نظر و آمادگی برای اجرای عملی آن‌ها وجود دارد. این پژوهش توصیه می‌کند که مواد آموزشی سواد دیجیتال با ادغام صریح ارزش‌های اسلامی توسعه یابد و ظرفیت معلمان برای پاسخگویی به چشم‌انداز معاصر دیجیتال تقویت شود و همچنین زمینه‌ای برای پژوهش‌های تجربی بیشتر به منظور سنجش اثربخشی چنین الگوهای تلفیقی فراهم گردد.

Navigation service providers are shifting from functional tools toward intelligent agents with social roles and affective influence. Existing technology adoption research emphasizes cognitive and utilitarian dimensions, offering limited explanations of how AI develops from a tool into an affective partner during stressful commuting. This study proposes the Affective Human–AI Co-Flow (AHCF) model to explain how affective processes relate to navigation behavior through a sequence connecting AI Role Discourse, Affective Vulnerability Context, and Collaboration Fit with Affective Appraisal, Affective Regulation, and Affective Attachment. Using Amap’s “Gao Laoshi” AI agent as the empirical context, we collected data from 280 commuters and tested the model through structural equation modeling (SEM), artificial neural networks (ANN), and multi-group analysis (MGA). Collaboration Fit emerged as a key gateway in the affective sequence. After its inclusion, the direct effects of AI Role Discourse and Affective Vulnerability Context on Affective Appraisal became marginally significant or nonsignificant. Affective Appraisal was strongly coupled with Affective Regulation, which had significant positive structural relationships with both Behavioral Response and Affective Attachment. Differences in predictive rankings and group comparisons further indicated that AI’s affective influence varies with role perceptions, contextual pressure, and usage experience. AHCF thus reconceptualizes technology adoption as an affective co-flow process characterized by gating, amplification, and shifts across user groups. It provides a theoretical framework for understanding AI’s development from a functional navigation tool into a relational collaborator and offers emotion-centered implications for AI navigation and intelligent mobility.

ارائه‌دهندگان خدمات ناوبری در حال گذار از ابزارهای کارکردی به سوی عامل‌های هوشمندی با نقش‌های اجتماعی و تأثیر عاطفی هستند. پژوهش‌های موجود در حوزه پذیرش فناوری عمدتاً بر ابعاد شناختی و سودمندی تأکید دارند و توضیحات محدودی درباره چگونگی تبدیل هوش مصنوعی از یک ابزار به یک شریک عاطفی در شرایط استرس‌زای رفت‌وآمد ارائه می‌دهند. این مطالعه مدل هم‌جریان عاطفی انسان–هوش مصنوعی (Affective Human–AI Co-Flow یا AHCF) را برای تبیین نحوه ارتباط فرایندهای عاطفی با رفتار ناوبری از طریق توالی‌ای که گفتمان نقش هوش مصنوعی، زمینه آسیب‌پذیری عاطفی و تناسب همکاری را به ارزیابی عاطفی، تنظیم عاطفی و دلبستگی عاطفی پیوند می‌دهد، پیشنهاد می‌کند. با استفاده از عامل هوش مصنوعی «Gao Laoshi» در نرم‌افزار Amap به عنوان زمینه تجربی، داده‌های ۲۸۰ رفت‌وآمدکننده گردآوری و مدل با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM)، شبکه‌های عصبی مصنوعی (ANN) و تحلیل چندگروهی (MGA) آزمون شد. تناسب همکاری به عنوان دروازه کلیدی در توالی عاطفی ظاهر شد. پس از وارد کردن این متغیر، اثرات مستقیم گفتمان نقش هوش مصنوعی و زمینه آسیب‌پذیری عاطفی بر ارزیابی عاطفی به طور حاشیه‌ای معنادار یا نامعناد شد. ارزیابی عاطفی با تنظیم عاطفی پیوند قوی داشت و تنظیم عاطفی با هر دو پاسخ رفتاری و دلبستگی عاطفی روابط ساختاری مثبت معناداری نشان داد. تفاوت‌ها در رتبه‌بندی‌های پیش‌بینی و مقایسه‌های گروهی نشان داد که تأثیر عاطفی هوش مصنوعی با برداشت از نقش، فشار زمینه‌ای و تجربه استفاده متفاوت است. مدل AHCF فرایند پذیرش فناوری را به عنوان یک هم‌جریان عاطفی با ویژگی‌های دروازه‌بانی، تقویت و تغییر در میان گروه‌های کاربری بازتعریف می‌کند و چارچوب نظری برای درک تحول هوش مصنوعی از یک ابزار ناوبری کارکردی به یک همکار رابطه‌ای ارائه می‌دهد و دلالت‌های مبتنی بر هیجان برای ناوبری هوش مصنوعی و تحرک هوشمند عرضه می‌کند.

Introduction Research has consistently highlighted key pedagogical dynamics that shape children's engagement, exploration, and learning. Crucial elements include the flow of daily routines, opportunities for child agency and participation, and the intentional integration of indoor and outdoor learning contexts. The aim of this study was to use a person-centered approach to identify profiles of pedagogical dynamics in Portuguese ECEC contexts and to examine how these profiles relate to professionals’ perceived quality of the organization of the educational environment. Method We used the EduIn&Out Organization of ECEC Environments Questionnaire to explore educators’ characterization of their pedagogical dynamics (routine flow, children's agency, and the use of indoor and outdoor contexts) and explored educators’ perceptions of various aspects of the quality of ECEC environment, including the organization of the space, materials and equipment (both indoor and outdoor), time management and daily routines, family and child participation, coordination with the educational team and with the center's leadership. The questionnaire was completed by 757 Portuguese educators with experience in preschool education (ages 3 to 6). Latent profile analysis was used to identify profiles of pedagogical dynamics:. Results Four distinct profiles were identified, characterized by different combinations of pedagogical dynamics: (1) Constrained-Fragmented – unstable routines, predominantly adult-led activities, and indoor-centered practices; (2) Balanced-Neutral – moderately structured routines, balanced agency and balanced use of indoor and outdoor spaces; (3) Collaborative-Integrated – highly structured routines, collaborative agency and integrated indoor-outdoor practices; and (4) Participatory-Dynamic – dynamic routines, child-led agency and outdoor-oriented practices. Discussion Profiles characterized by more structured routines, collaborative or child-led agency, and greater integration of indoor and outdoor contexts were associated with higher perceived educational environment quality, highlighting the importance of coherent pedagogical dynamics for high-quality ECEC settings.

مقدمه پژوهش‌ها به طور مستمر بر پویایی‌های کلیدی آموزشی که بر درگیری، کاوش و یادگیری کودکان تأثیر می‌گذارند، تأکید داشته‌اند. عناصر اساسی شامل جریان روال‌های روزانه، فرصت‌هایی برای عاملیت و مشارکت کودک، و ادغام هدفمند زمینه‌های یادگیری درونی و بیرونی است. هدف این مطالعه استفاده از رویکرد فردمحور برای شناسایی پروفایل‌های پویایی‌های آموزشی در زمینه‌های ECEC پرتغال و بررسی نحوه ارتباط این پروفایل‌ها با کیفیت ادراک‌شده توسط متخصصان از سازماندهی محیط آموزشی بود. روش از پرسشنامه EduIn&Out Organization of ECEC Environments برای بررسی توصیف مربیان از پویایی‌های آموزشی خود (جریان روال، عاملیت کودکان و استفاده از زمینه‌های درونی و بیرونی) استفاده شد و ادراک مربیان از جنبه‌های مختلف کیفیت محیط ECEC، از جمله سازماندهی فضا، مواد و تجهیزات (درونی و بیرونی)، مدیریت زمان و روال‌های روزانه، مشارکت خانواده و کودک، هماهنگی با تیم آموزشی و رهبری مرکز مورد بررسی قرار گرفت. پرسشنامه توسط ۷۵۷ مربی پرتغالی با تجربه در آموزش پیش‌دبستانی (۳ تا ۶ سال) تکمیل شد. برای شناسایی پروفایل‌های پویایی‌های آموزشی از تحلیل پروفایل نهفته استفاده شد. یافته‌ها چهار پروفایل متمایز شناسایی شد که با ترکیب‌های متفاوتی از پویایی‌های آموزشی مشخص می‌شوند: (۱) محدود-گسسته – روال‌های ناپایدار، فعالیت‌های عمدتاً هدایت‌شده توسط بزرگسالان و شیوه‌های متمرکز بر فضای داخلی؛ (۲) متعادل-خنثی – روال‌های نسبتاً ساختاریافته، عاملیت متعادل و استفاده متعادل از فضاهای داخلی و بیرونی؛ (۳) مشارکتی-یکپارچه – روال‌های بسیار ساختاریافته، عاملیت مشارکتی و شیوه‌های یکپارچه داخلی-بیرونی؛ و (۴) مشارکتی-پویا – روال‌های پویا، عاملیت هدایت‌شده توسط کودک و شیوه‌های متمرکز بر فضای بیرونی. بحث پروفایل‌هایی که با روال‌های ساختاریافته‌تر، عاملیت مشارکتی یا هدایت‌شده توسط کودک و ادغام بیشتر زمینه‌های داخلی و بیرونی مشخص می‌شوند، با کیفیت بالاتر ادراک‌شده محیط آموزشی همراه بودند و اهمیت پویایی‌های آموزشی منسجم را برای محیط‌های ECEC با کیفیت بالا برجسته می‌کنند.

Language shapes the organization of semantic memory and influences how individuals retrieve and combine concepts. The present study examined how language experience relates to associative thinking using Forward Flow, a metric that captures how far a thought sequence diverges semantically from an initial concept. Spanish-English bilinguals and English monolinguals completed a free association task in each of their respective languages. Greater vocabulary and language dominance predicted higher Forward Flow, indicating more semantically distant thought sequences. Among bilinguals, Forward Flow was higher in the dominant language than in the non-dominant language, suggesting that the conceptual associations bilinguals make depend on the language of retrieval. The associations participants generated were also influenced by idiosyncratic features of the languages they spoke, such as compounding, semantic ambiguity, and phonology. Our findings suggest that individual language experience and language-specific properties are linked to associative thinking, highlighting the role of language in the conceptual associations people make.

زبان ساختار حافظه معنایی را شکل می‌دهد و بر نحوه بازیابی و ترکیب مفاهیم توسط افراد تأثیر می‌گذارد. پژوهش حاضر به بررسی رابطه تجربه زبانی با تفکر تداعی‌گرایانه با استفاده از شاخص جریان پیش‌رونده (Forward Flow) می‌پردازد؛ معیاری که میزان فاصله معنایی توالی اندیشه‌ها از یک مفهوم اولیه را اندازه‌گیری می‌کند. دوزبانه‌های اسپانیایی-انگلیسی و تک‌زبانه‌های انگلیسی یک تکلیف تداعی آزاد را به زبان‌های مربوطه خود انجام دادند. واژگان گسترده‌تر و تسلط زبانی بیشتر، جریان پیش‌رونده بالاتری را پیش‌بینی کرد که نشان‌دهنده توالی اندیشه‌هایی با فاصله معنایی بیشتر است. در میان دوزبانه‌ها، جریان پیش‌رونده در زبان غالب بالاتر از زبان غیرغالب بود که نشان می‌دهد تداعی‌های مفهومی دوزبانه‌ها به زبان بازیابی بستگی دارد. تداعی‌هایی که شرکت‌کنندگان تولید کردند همچنین تحت تأثیر ویژگی‌های خاص زبان‌هایی که صحبت می‌کردند، مانند ترکیب‌سازی، ابهام معنایی و آواشناسی قرار داشت. یافته‌های ما نشان می‌دهد که تجربه زبانی فردی و ویژگی‌های خاص زبان با تفکر تداعی‌گرایانه مرتبط است و نقش زبان را در تداعی‌های مفهومی افراد برجسته می‌کند.

Emotion recognition from EEG signals has become a central task in affective computing, offering non-invasive insight into human emotional states. Due to the nonlinear and nonstationary nature of EEG, entropy-based features have gained prominence as reliable indicators of brain complexity. However, traditional entropy metrics—such as Shannon entropy (ShanEn) and its variants—often lack sensitivity to transient dynamics and multiscale irregularities in the brain’s electrical activity. This study introduces a novel application of Entropy of Entropy (EoE) to EEG phase series (EoE – phase), aiming to enhance the detection of emotional states by capturing second-order variability in signal complexity. Unlike conventional measures, EoE quantifies not just signal unpredictability, but also the fluctuation of that unpredictability over time, offering a more dynamic representation of neural information flow. Using the GAMEEMO dataset, which includes EEG recordings from 28 participants during four emotion-evoking game scenarios (funny, boring, horror, calm), we computed and compared four feature sets: Phase Entropy, EoE – phase, ShanEn, and EoE applied to EEG amplitude time series. These features were classified using six machine learning models, including AdaBoost, SVM, and Random Forest. Our results demonstrate that EoE applied to phase dynamics significantly outperforms other entropy-based features, achieving a classification accuracy of 71.7% and AUC of 0.869 using the RF classifier with mixed PhaseEn and EoE-phase features, while traditional Shannon-based features reached only ~59% accuracy. This study provides the first systematic evaluation of EoE on EEG phase signals for emotion recognition, revealing its strong discriminative power and potential for integration into next-generation brain-computer interfaces.

شناسایی احساسات از سیگنال‌های EEG به یکی از وظایف محوری در رایانش عاطفی تبدیل شده است و بینشی غیرتهاجمی نسبت به وضعیت‌های عاطفی انسان ارائه می‌دهد. به دلیل ماهیت غیرخطی و غیرایستا بودن EEG، ویژگی‌های مبتنی بر آنتروپی به عنوان شاخص‌های قابل اعتماد پیچیدگی مغز مورد توجه قرار گرفته‌اند. با این حال، معیارهای سنتی آنتروپی—مانند آنتروپی شانون (ShanEn) و انواع آن—اغلب نسبت به پویایی‌های گذرا و بی‌نظمی‌های چندمقیاسی در فعالیت الکتریکی مغز حساسیت کافی ندارند. این مطالعه کاربرد نوینی از آنتروپیِ آنتروپی (EoE) را بر سری‌های فاز EEG (EoE – phase) معرفی می‌کند که هدف آن ارتقاء شناسایی وضعیت‌های عاطفی از طریق ثبت تغییرپذیری مرتبه دوم در پیچیدگی سیگنال است. برخلاف سنجه‌های متعارف، EoE نه تنها غیرقابل پیش‌بینی بودن سیگنال، بلکه نوسان این غیرقابل پیش‌بینی بودن را در طول زمان کمی‌سازی می‌کند و بازنمایی پویاتری از جریان اطلاعات عصبی ارائه می‌دهد. با استفاده از پایگاه داده GAMEEMO که شامل ثبت‌های EEG از ۲۸ شرکت‌کننده در چهار سناریوی بازی برانگیزاننده احساس (خنده‌دار، کسل‌کننده، ترسناک، آرام) است، چهار مجموعه ویژگی شامل آنتروپی فاز، EoE – phase، ShanEn و EoE اعمال‌شده بر سری زمانی دامنه EEG محاسبه و مقایسه شد. این ویژگی‌ها با استفاده از شش مدل یادگیری ماشین از جمله AdaBoost، SVM و Random Forest طبقه‌بندی شدند. نتایج ما نشان می‌دهد که EoE اعمال‌شده بر پویایی فاز به طور معناداری عملکرد بهتری نسبت به سایر ویژگی‌های مبتنی بر آنتروپی دارد و با استفاده از طبقه‌بند RF و ترکیب ویژگی‌های PhaseEn و EoE-phase، دقت طبقه‌بندی ۷۱.۷٪ و AUC معادل ۰.۸۶۹ را به دست می‌آورد، در حالی که ویژگی‌های مبتنی بر شانون تنها به دقت حدود ۵۹٪ می‌رسند. این مطالعه نخستین ارزیابی نظام‌مند EoE بر سیگنال‌های فاز EEG برای شناسایی احساسات را ارائه می‌دهد و قدرت تمایزبخشی بالای آن و پتانسیل ادغام در رابط‌های مغز-رایانه نسل آینده را آشکار می‌سازد.

The swift progress and broad application of information and communication technologies (ICTs) have significantly advanced their integration into the educational sector. This research aims to address the impacts of flow antecedents, including online learning self-efficacy and intrinsic motivation for online learning, on flow experience. Furthermore, it aims to assess interactivity, flow, and course content as predictors of online learning effectiveness. It also investigates the effects of flow and learning effectiveness on the intention to continue using online learning platforms. This study collected data from 224 online learners of English learning platforms in Taiwan using an online survey. According to the findings, flow was positively and significantly impacted by online learning self-efficacy and intrinsic motivation for online learning. Furthermore, interactivity, course content, and flow were positively associated with educational effectiveness. Lastly, both flow and learning effectiveness were found to be positively and significantly associated with continuance intention. Examination of the dual mediating mechanism revealed significant indirect pathways whereby intrinsic motivation for online learning and online learning self-efficacy exert substantial influence on continuance intention through the mediating role of flow experience. Conversely, the hypothesized indirect effects of interactivity and course content on continuance intention, mediated by learning effectiveness, failed to reach statistical significance. These findings highlight the critical importance of cultivating flow states in online language-learning environments, as the psychological immersion experienced during learning activities is a more powerful determinant of continued platform use than the actual learning outcomes.

پیشرفت سریع و کاربرد گسترده فناوری‌های اطلاعات و ارتباطات (ICTs) ادغام آن‌ها در بخش آموزش را به طور قابل توجهی ارتقاء داده است. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر پیش‌نیازهای جریان، از جمله خودکارآمدی یادگیری آنلاین و انگیزش درونی برای یادگیری آنلاین، بر تجربه جریان انجام شده است. همچنین، به ارزیابی تعاملی بودن، جریان و محتوای دوره به عنوان پیش‌بین‌های اثربخشی یادگیری آنلاین می‌پردازد. افزون بر این، اثرات جریان و اثربخشی یادگیری بر قصد تداوم استفاده از پلتفرم‌های یادگیری آنلاین مورد بررسی قرار گرفته است. داده‌های این مطالعه از ۲۲۴ یادگیرنده آنلاین پلتفرم‌های آموزش زبان انگلیسی در تایوان از طریق یک پرسشنامه آنلاین گردآوری شد. یافته‌ها نشان داد که جریان به طور مثبت و معنادار تحت تأثیر خودکارآمدی یادگیری آنلاین و انگیزش درونی برای یادگیری آنلاین قرار دارد. همچنین، تعاملی بودن، محتوای دوره و جریان با اثربخشی آموزشی رابطه مثبت داشتند. در نهایت، هر دو متغیر جریان و اثربخشی یادگیری با قصد تداوم استفاده ارتباط مثبت و معناداری نشان دادند. بررسی سازوکار میانجی‌گری دوگانه، مسیرهای غیرمستقیم معناداری را نشان داد که در آن انگیزش درونی برای یادگیری آنلاین و خودکارآمدی یادگیری آنلاین از طریق نقش میانجی تجربه جریان تأثیر قابل توجهی بر قصد تداوم استفاده دارند. در مقابل، اثرات غیرمستقیم فرض‌شده تعاملی بودن و محتوای دوره بر قصد تداوم استفاده که توسط اثربخشی یادگیری میانجی‌گری می‌شد، از لحاظ آماری معنادار نبود. این یافته‌ها بر اهمیت حیاتی پرورش حالت‌های جریان در محیط‌های یادگیری زبان آنلاین تأکید می‌کند، چرا که غوطه‌وری روان‌شناختی تجربه‌شده در فعالیت‌های یادگیری، تعیین‌کننده‌ای قوی‌تر برای تداوم استفاده از پلتفرم نسبت به نتایج واقعی یادگیری است.

Introduction Reflection constitutes a central component of the knowledge base of the teaching profession; however, in practice it may become routinized and have limited significance for professional learning. Within teacher education, supervision increasingly takes place in digital contexts, raising questions about the conditions required for such supervision to support reflection. In this study, we examine which conditions student teachers describe as significant for reflective processes in digital supervision. Methods The study is based on six focus group interviews with a total of 36 student teachers. The data were analyzed using reflexive thematic analysis. The design gives access to how student teachers perceive these conditions, not to reflection as it unfolded in individual supervision sessions. The theoretical framework draws on e-mentoring as an analytical perspective for understanding how relational, communicative, and technological conditions interact in technology-mediated supervision. Results Our analysis identified three main themes: structured and technology-supported reflection; relationships, dialogue, and perceived presence; and structural conditions, competence, and enactment. Student teachers described digital supervision as supporting reflection when it is clearly structured, grounded in concrete experiences, and supported by tools that make students' thinking visible and elaborated over time. The possibility of storing and revisiting feedback was experienced as particularly important for sustained reflective development. Relational conditions were also described as consequential, as accessibility, responsiveness, and personalized feedback may strengthen trust and participation, while limited access to non-verbal cues and disrupted conversational flow may constrain reflective processes. Technological and organizational conditions were described as further shaping supervision, with flexibility and accessibility perceived as beneficial, whereas technical challenges, unclear expectations, and varying levels of digital competence may reduce the potential for reflection. Discussion Drawing on student teachers' reported experiences, we argue that the conditions for reflection in digital supervision emerge through the interplay of pedagogical, relational, technological, and organizational factors, and depend on more than technological access alone.

مقدمه: تأمل یکی از اجزای مرکزی بنیان دانشی حرفه معلمی به‌شمار می‌رود؛ با این حال، در عمل ممکن است به امری عادی و کم‌اهمیت برای یادگیری حرفه‌ای تبدیل شود. در آموزش معلمان، نظارت به‌طور فزاینده‌ای در بسترهای دیجیتال صورت می‌گیرد که این امر پرسش‌هایی را درباره شرایط لازم برای حمایت از تأمل در چنین نظارتی مطرح می‌کند. در این پژوهش، شرایطی که دانشجومعلمان به‌عنوان عوامل مهم برای فرایندهای تأملی در نظارت دیجیتال توصیف می‌کنند، مورد بررسی قرار گرفته است. روش‌ها: این مطالعه مبتنی بر شش مصاحبه گروهی متمرکز با مجموعاً ۳۶ دانشجومعلم است. داده‌ها با استفاده از تحلیل تماتیک بازتابی تحلیل شدند. این طراحی امکان دسترسی به ادراک دانشجومعلمان از این شرایط را فراهم می‌کند، نه خود فرایند تأمل همان‌گونه که در جلسات نظارت فردی رخ داده است. چارچوب نظری پژوهش بر مبنای e-mentoring به‌عنوان یک دیدگاه تحلیلی برای فهم چگونگی تعامل شرایط ارتباطی، تعاملی و فناورانه در نظارت مبتنی بر فناوری استوار است. یافته‌ها: تحلیل ما سه تم اصلی را شناسایی کرد: تأمل ساختاریافته و پشتیبانی‌شده با فناوری؛ روابط، گفت‌وگو و حضور ادراک‌شده؛ و شرایط ساختاری، شایستگی و اجرا. دانشجومعلمان نظارت دیجیتال را زمانی پشتیبان تأمل می‌دانستند که ساختاریافته، مبتنی بر تجارب عینی و با ابزارهایی همراه باشد که تفکر دانشجویان را قابل مشاهده و در طول زمان بسط دهد. امکان ذخیره و بازبینی بازخورد به‌عنوان عاملی بسیار مهم برای توسعه تأملی پایدار تجربه شد. شرایط ارتباطی نیز تعیین‌کننده توصیف شد، به‌گونه‌ای که دسترسی‌پذیری، پاسخگویی و بازخورد شخصی می‌تواند اعتماد و مشارکت را تقویت کند، در حالی که دسترسی محدود به نشانه‌های غیرکلامی و اختلال در جریان گفت‌وگو ممکن است فرایندهای تأملی را محدود سازد. شرایط فناورانه و سازمانی نیز به‌عنوان عوامل شکل‌دهنده نظارت توصیف شدند، به‌طوری که انعطاف‌پذیری و دسترسی‌پذیری سودمند تلقی شد، اما چالش‌های فنی، انتظارات نامشخص و سطوح متفاوت شایستگی دیجیتال می‌تواند پتانسیل تأمل را کاهش دهد. بحث: با استناد به تجارب گزارش‌شده دانشجومعلمان، استدلال می‌شود که شرایط تأمل در نظارت دیجیتال از طریق تعامل عوامل آموزشی، ارتباطی، فناورانه و سازمانی پدید می‌آید و صرفاً به دسترسی فناورانه محدود نمی‌شود.

This study designed and simulated an instructional model for integrating green manufacturing concepts into industrial engineering education to strengthen students’ environmental literacy. The study responded to the tendency of manufacturing courses to emphasize productivity, cost, and quality while treating environmental considerations as supplementary content. A design-oriented literature synthesis and curriculum simulation were employed. Green manufacturing principles were mapped onto four environmental literacy dimensions: knowledge, cognitive skills, attitudes and values, and action competence. Two eight-week curriculum scenarios were then compared: a conventional lecture-centered model and an integrated model combining material and energy flow analysis, cleaner production, life-cycle thinking, circular economy, contextual industrial cases, collaborative projects, and reflective assessment. A transparent opportunity-to-learn rubric was used to score curriculum coverage; the scores represented design characteristics rather than observed student achievement. The simulation showed that the integrated scenario provided substantially broader and deeper coverage across all environmental literacy dimensions, particularly cognitive application and action competence. The proposed model also linked technical analysis with the spatial and social consequences of industrial activity, enabling students to consider communities, workers, resource users, and other stakeholders in engineering decisions. The study concluded that green manufacturing should be embedded across learning outcomes, content, pedagogy, assessment, and partnerships rather than offered as an isolated topic. A phased implementation involving lecturer preparation, local industry collaboration, project-based assessment, and empirical pilot evaluation was recommended.

این مطالعه، یک مدل آموزشی برای ادغام مفاهیم تولید سبز در آموزش مهندسی صنایع به منظور تقویت سواد زیست‌محیطی دانشجویان طراحی و شبیه‌سازی کرد. این پژوهش در پاسخ به گرایش دروس تولید به تأکید بر بهره‌وری، هزینه و کیفیت و در نظر گرفتن ملاحظات زیست‌محیطی به عنوان محتوای تکمیلی انجام شد. از ترکیب ادبیات مبتنی بر طراحی و شبیه‌سازی برنامه درسی استفاده گردید. اصول تولید سبز بر چهار بُعد سواد زیست‌محیطی شامل دانش، مهارت‌های شناختی، نگرش‌ها و ارزش‌ها، و شایستگی اقدام نگاشت شدند. سپس دو سناریوی برنامه درسی هشت‌هفته‌ای مقایسه شدند: یک مدل متعارف مبتنی بر سخنرانی و یک مدل ادغام‌شده که شامل تحلیل جریان مواد و انرژی، تولید پاک‌تر، تفکر چرخه عمر، اقتصاد چرخشی، مطالعات موردی صنعتی زمینه‌مند، پروژه‌های مشارکتی و ارزیابی تأملی بود. از یک روبریک شفاف فرصت یادگیری برای امتیازدهی به پوشش برنامه درسی استفاده شد؛ این امتیازها ویژگی‌های طراحی را نشان می‌دادند و نه عملکرد مشاهده‌شده دانشجویان را. شبیه‌سازی نشان داد که سناریوی ادغام‌شده پوشش بسیار گسترده‌تر و عمیق‌تری در تمامی ابعاد سواد زیست‌محیطی، به ویژه در کاربرد شناختی و شایستگی اقدام، فراهم می‌کند. مدل پیشنهادی همچنین تحلیل فنی را با پیامدهای فضایی و اجتماعی فعالیت صنعتی پیوند داد و به دانشجویان امکان داد تا جوامع، کارگران، بهره‌برداران منابع و سایر ذی‌نفعان را در تصمیمات مهندسی مدنظر قرار دهند. نتیجه‌گیری پژوهش آن بود که تولید سبز باید در سراسر اهداف یادگیری، محتوا، روش تدریس، ارزیابی و مشارکت‌ها ادغام شود و نه به عنوان موضوعی مجزا ارائه گردد. اجرای مرحله‌ای شامل آماده‌سازی مدرسین، همکاری با صنعت محلی، ارزیابی مبتنی بر پروژه و ارزیابی تجربی آزمایشی توصیه شد.

Values are transmitted from family to child not through explicit instruction but within the ordinary flow of everyday life and, more often than not, without words, which renders this transmission at once durable and fragile. This study examines how value transmission has been transformed by digitalization through the narratives of a transitional generation that spent its childhood within traditional patterns of settlement and relationships yet carries out its parenting in a digitalized environment. Within an interpretive phenomenological design, semi-structured interviews were conducted with 21 parents living in Afyonkarahisar, and the data were analyzed thematically. In childhood narratives, transmission operated without recourse to words, through the gaze, example, and shared space. The entry of digital media into the home fragmented this shared time-space, and children’s capacity to verify their parents instantly brought the family’s relative monopoly over knowledge to an end. Authority has not disappeared; rather, its legitimacy has shifted from threat and fear to persuasion and negotiation. Privacy has emerged as a new domain of value which, when read through the lens of contextual integrity, operates as a local order woven from gendered visibility and religious-moral references. Narrative-level comparison shows that traditional and negotiated elements coexist within individual narratives, including those of the youngest and oldest participants. While the family has lost its epistemic authority, it retains its moral authority; the process thus amounts to a restructuring rather than a dissolution.

ارزش‌ها از طریق آموزش صریح منتقل نمی‌شوند، بلکه در جریان عادی زندگی روزمره و اغلب بدون استفاده از کلمات از خانواده به کودک انتقال می‌یابند؛ امری که این انتقال را همزمان بادوام و شکننده می‌سازد. این پژوهش به بررسی چگونگی تحول انتقال ارزش‌ها در اثر دیجیتالی‌شدن از خلال روایت‌های نسلی گذار می‌پردازد که کودکی خود را در الگوهای سنتی سکونت و روابط سپری کرده اما نقش والدگری را در محیطی دیجیتالی ایفا می‌کند. در قالب طراحی پدیدارشناسی تفسیری، مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۲۱ والد ساکن آفیون‌قره‌حصار انجام شد و داده‌ها به شیوه تحلیل تماتیک بررسی گردید. در روایت‌های کودکی، انتقال ارزش‌ها بدون توسل به کلام و از طریق نگاه، الگو و فضای مشترک صورت می‌گرفت. ورود رسانه‌های دیجیتال به خانه این زمان‌ـ‌فضای مشترک را تکه‌تکه کرد و توانایی کودکان در راستی‌آزمایی فوری والدین، انحصار نسبی خانواده بر دانش را پایان داد. اقتدار از میان نرفته است؛ بلکه مشروعیت آن از تهدید و ترس به اقناع و مذاکره تغییر یافته است. حریم خصوصی به عنوان حوزه‌ای نوین از ارزش‌ها پدیدار شده که با خوانش از منظر یکپارچگی زمینه‌ای، به مثابه نظمی محلی بافته‌شده از مرئی‌سازی جنسیتی و ارجاعات دینی‌ـ‌اخلاقی عمل می‌کند. مقایسه در سطح روایت نشان می‌دهد عناصر سنتی و مذاکره‌ای در روایت‌های فردی، حتی در میان جوان‌ترین و مسن‌ترین مشارکت‌کنندگان، همزیستی دارند. هرچند خانواده اقتدار معرفتی خود را از دست داده، اقتدار اخلاقی آن حفظ شده است؛ بنابراین این فرایند بیشتر به بازساخت می‌ماند تا فروپاشی.

This study aims to examine the impact of indoor environment, organizational culture, knowledge management, and data flow on academic library service quality within Chinese universities. It further investigates the mediating roles of supply chain integration and intellectual exports, as well as the moderating role of sustainable development goals (SDGs) orientation in strengthening service performance outcomes. A quantitative research design was adopted using a structured survey administered to academic library professionals in Chinese higher education institutions. A total of 245 valid responses were analysed using Partial Least Squares Structural Equation Modelling with SmartPLS. Reliability, convergent validity, discriminant validity, and structural relationships were assessed through bootstrapping procedures to test direct, indirect, and moderating effects. The results reveal that the indoor environment, organizational culture, knowledge management, and data flow significantly and positively influence academic library service quality. Supply chain integration and intellectual exports partially mediate these relationships. Additionally, SDGs orientation strengthens the effects of supply chain integration and intellectual exports on service quality. This study proposes and validates an integrated, multi-layered framework that combines organizational, environmental, operational, intellectual, and sustainability dimensions to explain service quality in academic libraries. The findings offer strategic insights for enhancing library performance and sustainability alignment (SDGs) in higher education institutions.

هدف این پژوهش بررسی تأثیر محیط داخلی، فرهنگ سازمانی، مدیریت دانش و جریان داده‌ها بر کیفیت خدمات کتابخانه‌های دانشگاهی در دانشگاه‌های چین است. همچنین نقش‌های میانجی‌گری ادغام زنجیره تأمین و صادرات فکری، و نقش تعدیل‌گری جهت‌گیری اهداف توسعه پایدار (SDGs) در تقویت پیامدهای عملکرد خدمات مورد بررسی قرار گرفته است. این پژوهش با استفاده از طرح پژوهش کمی و پرسشنامه ساختاریافته که در میان متخصصان کتابخانه‌های دانشگاهی در مؤسسات آموزش عالی چین توزیع شد، انجام گردید. در مجموع ۲۴۵ پاسخ معتبر با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری حداقل مربعات جزئی (Partial Least Squares Structural Equation Modelling) با نرم‌افزار SmartPLS تحلیل شد. پایایی، روایی همگرا، روایی واگرا و روابط ساختاری از طریق روش بوت‌استرپ برای آزمون اثرات مستقیم، غیرمستقیم و تعدیلی ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که محیط داخلی، فرهنگ سازمانی، مدیریت دانش و جریان داده‌ها به طور معنادار و مثبت بر کیفیت خدمات کتابخانه‌های دانشگاهی تأثیر می‌گذارند. ادغام زنجیره تأمین و صادرات فکری این روابط را به طور جزئی میانجی‌گری می‌کنند. علاوه بر این، جهت‌گیری اهداف توسعه پایدار (SDGs) اثر ادغام زنجیره تأمین و صادرات فکری بر کیفیت خدمات را تقویت می‌کند. این پژوهش چارچوبی یکپارچه و چندلایه را پیشنهاد و اعتبارسنجی می‌کند که ابعاد سازمانی، محیطی، عملیاتی، فکری و پایداری را برای تبیین کیفیت خدمات در کتابخانه‌های دانشگاهی ترکیب می‌کند. یافته‌ها بینش‌های راهبردی برای ارتقای عملکرد کتابخانه و همسویی با پایداری (SDGs) در مؤسسات آموزش عالی ارائه می‌دهد.

The main purpose of this study is to determine the antecedents of online game purchase intention. The theoretical background of the research is based on the Flow Experience Theory. In this context, the study examines the relationships between flow experience, online game addiction, smartphone addiction, stickiness, e-WOM, and in-game purchase intention. Data were obtained from 870 participants via an online survey using the convenience sampling technique. To test the hypotheses of the research, PLS-SEM was employed using the SmartPLS software. The results of the study show that flow experience and e-WOM are the variables that directly affect in-game purchase intention. In addition, flow experience was found to have a significant effect on online game addiction, smartphone addiction, and stickiness. Furthermore, the effects of flow experience, online game addiction, smartphone addiction, and stickiness on e-WOM were statistically confirmed. By identifying the determinants of in-game purchase intention, this study makes a theoretical contribution to the literature on consumer (user/player) behavior in digital gaming environments. The findings specifically demonstrate how flow experience, different forms of addiction, stickiness, and e-WOM are associated with in-game purchase intention, thereby advancing scholarly discussions on consumer behavior within the digital gaming context. From a practical standpoint, the results provide guidance for game and application developers, marketing professionals, and managers in designing strategies aimed at enhancing user engagement and purchase-related outcomes. Finally, future research is encouraged to examine the indirect effects of the variables included in this study on in-game purchase intention.

هدف اصلی این پژوهش تعیین پیشایندهای قصد خرید در بازی‌های آنلاین است. مبانی نظری پژوهش بر نظریه تجربه فلو استوار است. در این راستا، پژوهش حاضر روابط میان تجربه فلو، اعتیاد به بازی آنلاین، اعتیاد به تلفن هوشمند، چسبندگی، تبلیغات الکترونیکی دهان‌به‌دهان (e-WOM) و قصد خرید درون‌بازی را مورد بررسی قرار می‌دهد. داده‌ها از ۸۷۰ شرکت‌کننده از طریق پرسشنامه آنلاین و با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس گردآوری شد. برای آزمون فرضیه‌های پژوهش، از مدل‌سازی معادلات ساختاری مبتنی بر واریانس (PLS-SEM) با نرم‌افزار SmartPLS استفاده شد. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که تجربه فلو و تبلیغات الکترونیکی دهان‌به‌دهان متغیرهایی هستند که به طور مستقیم بر قصد خرید درون‌بازی تأثیر می‌گذارند. همچنین مشخص شد که تجربه فلو تأثیر معناداری بر اعتیاد به بازی آنلاین، اعتیاد به تلفن هوشمند و چسبندگی دارد. افزون بر این، تأثیر تجربه فلو، اعتیاد به بازی آنلاین، اعتیاد به تلفن هوشمند و چسبندگی بر تبلیغات الکترونیکی دهان‌به‌دهان از نظر آماری تأیید شد. با شناسایی تعیین‌کننده‌های قصد خرید درون‌بازی، این پژوهش به ادبیات رفتار مصرف‌کننده (کاربر/بازیکن) در محیط‌های بازی دیجیتال از لحاظ نظری کمک می‌کند. یافته‌ها به طور خاص نشان می‌دهند که چگونه تجربه فلو، انواع مختلف اعتیاد، چسبندگی و تبلیغات الکترونیکی دهان‌به‌دهان با قصد خرید درون‌بازی مرتبط هستند و بدین ترتیب مباحث علمی درباره رفتار مصرف‌کننده در زمینه بازی‌های دیجیتال را پیش می‌برند. از منظر عملی، نتایج راهنمایی‌هایی برای توسعه‌دهندگان بازی و اپلیکیشن، متخصصان بازاریابی و مدیران در طراحی راهبردهایی با هدف افزایش درگیری کاربر و پیامدهای مرتبط با خرید ارائه می‌دهد. در نهایت، به پژوهش‌های آتی توصیه می‌شود که اثرات غیرمستقیم متغیرهای وارد شده در این پژوهش بر قصد خرید درون‌بازی را مورد بررسی قرار دهند.

With the widespread integration of Generative Artificial Intelligence (GAI) into higher education, its relationship with students’ creativity has become a growing focus of scholarly inquiry. Drawing on data from 424 survey responses and in-depth interviews with eight students, this study constructs and examines a chain path model of Exploration–Exploitation–Co-Creation–Reflection to investigate how GAI-assisted learning processes are associated with students’ creativity. Quantitative analyses indicate that exploratory and exploitative behaviors are positively associated with creativity, and these associations are observed alongside perceived cognitive stimulation. Furthermore, co-creation and reflection are significantly associated with flow experience and creative self-efficacy, which are related to students’ creative performance. The qualitative findings complement the quantitative results by showing that students’ engagement in exploration, knowledge utilization, collaborative co-creation, and reflection during GAI-assisted learning is accompanied by cognitive inspiration and psychological engagement. Overall, this study provides insight into how GAI-assisted learning processes may be associated with creativity development in higher education through the interplay of behavioral, cognitive, and psychological mechanisms, offering implications for educational practice and theoretical advancement.

با ادغام گسترده هوش مصنوعی مولد (GAI) در آموزش عالی، رابطه آن با خلاقیت دانشجویان به کانون توجه فزاینده پژوهش‌های علمی تبدیل شده است. این مطالعه با استفاده از داده‌های ۴۲۴ پرسشنامه و مصاحبه‌های عمیق با هشت دانشجو، یک مدل مسیر زنجیره‌ای اکتشاف–بهره‌برداری–هم‌آفرینی–تأمل را ساخته و بررسی می‌کند تا چگونگی ارتباط فرایندهای یادگیری با کمک GAI با خلاقیت دانشجویان را مورد مطالعه قرار دهد. تحلیل‌های کمی نشان می‌دهد که رفتارهای اکتشافی و بهره‌بردارانه با خلاقیت رابطه مثبت دارند و این ارتباطات همراه با تحریک شناختی ادراک‌شده مشاهده می‌شوند. افزون بر این، هم‌آفرینی و تأمل به طور معناداری با تجربه جریان و خودکارآمدی خلاقانه مرتبط هستند که این عوامل نیز با عملکرد خلاقانه دانشجویان ارتباط دارند. یافته‌های کیفی، نتایج کمی را تکمیل می‌کند و نشان می‌دهد که مشارکت دانشجویان در اکتشاف، بهره‌گیری از دانش، هم‌آفرینی مشارکتی و تأمل در طول یادگیری با کمک GAI با الهام شناختی و درگیری روان‌شناختی همراه است. در مجموع، این مطالعه بینشی درباره چگونگی ارتباط فرایندهای یادگیری با کمک GAI با رشد خلاقیت در آموزش عالی از طریق تعامل سازوکارهای رفتاری، شناختی و روان‌شناختی ارائه می‌دهد و پیامدهایی برای عمل آموزشی و پیشرفت نظری مطرح می‌کند.

Contemporary science education emphasizes the role of content knowledge (CK) in students’ informal reasoning (IR) within socio-scientific issues (SSI). However, students may not automatically apply scientific knowledge when reasoning about complex and open-ended SSI. Drawing on literature on modeling competence (MC), this study examined whether MC, operationalized through students’ modeling practices, statistically mediated the association between foundational scientific CK and science-based IR in a climate-related SSI task. 443 tenth-grade students participated in an online inquiry activity on climate change and methane emissions. Data were collected through a standardized CK assessment, a stock-and-flow MC task, and a written policy decision-making IR task. Results showed that students performed relatively well on foundational scientific CK and basic modeling practices involving source–sink identification and net-flow calculation, but showed weaker performance in model prediction and science-based IR. Path analysis indicated significant positive associations among CK, MC, and IR. The indirect association from CK to IR through MC was statistically significant and accounted for approximately 45.8% of the total CK–IR association. These findings suggest that students’ MC-related modeling practices may represent a meaningful statistical pathway linking foundational scientific CK and science-based IR. The study highlights the potential value of integrating content instruction with modeling practices in SSI learning and supporting IR that more explicitly incorporates scientific evidence and causal explanation.

آموزش علوم معاصر بر نقش دانش محتوا (CK) در استدلال غیررسمی (IR) دانش‌آموزان در مسائل اجتماعی-علمی (SSI) تأکید دارد. با این حال، دانش‌آموزان ممکن است به طور خودکار دانش علمی را هنگام استدلال درباره مسائل پیچیده و باز SSI به کار نگیرند. با بهره‌گیری از ادبیات مربوط به شایستگی مدل‌سازی (MC)، این مطالعه بررسی کرد که آیا MC، که از طریق فعالیت‌های مدل‌سازی دانش‌آموزان عملیاتی شده است، به طور آماری میانجی‌گر ارتباط بین دانش پایه علمی CK و IR مبتنی بر علم در یک تکلیف SSI مرتبط با اقلیم می‌باشد یا خیر. ۴۴۳ دانش‌آموز پایه دهم در یک فعالیت پژوهشی آنلاین درباره تغییرات اقلیمی و انتشار متان شرکت کردند. داده‌ها از طریق ارزیابی استاندارد CK، یک تکلیف MC مبتنی بر مدل ذخیره-جریان و یک تکلیف IR نوشتاری تصمیم‌گیری سیاستی گردآوری شد. نتایج نشان داد که دانش‌آموزان در CK علمی پایه و فعالیت‌های مدل‌سازی ابتدایی شامل شناسایی منبع-مخزن و محاسبه جریان خالص نسبتاً عملکرد خوبی داشتند، اما در پیش‌بینی مدل و IR مبتنی بر علم عملکرد ضعیف‌تری نشان دادند. تحلیل مسیر ارتباطات مثبت معناداری میان CK، MC و IR را نشان داد. ارتباط غیرمستقیم از CK به IR از طریق MC از نظر آماری معنادار بود و تقریباً ۴۵.۸٪ از کل ارتباط CK–IR را تشکیل می‌داد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که فعالیت‌های مدل‌سازی مرتبط با MC دانش‌آموزان ممکن است مسیر آماری معناداری را میان CK علمی پایه و IR مبتنی بر علم فراهم کند. این مطالعه بر ارزش بالقوه ادغام آموزش محتوا با فعالیت‌های مدل‌سازی در یادگیری SSI و حمایت از IR که به طور صریح‌تر شواهد علمی و تبیین علّی را دربرمی‌گیرد، تأکید می‌کند.